30 χρόνια από την Κοίμηση του Οσίου Ιουστίνου Πόποβιτς

Ο π. Ιουστίνος Πόποβιτς – Ο φιλόσοφος του Αγίου Πνεύματος

του Αθανάσιου Γιέβτιτς,

Επισκόπου πρώην Ζαζουμίου, Ερζεγοβίνης και Παραθαλασίου

Ο πατήρ Ιουστίνος Πόποβιτς, υπήρξε ένας από τούς μεγαλύτερους θεολόγους της εποχής μας και πνευματικός πατέρας της Εκκλησίας της Σερβίας και της Ορθοδοξίας. Όλη η βιοτή και το έργο του υπήρξε βίωση του Ευαγγελίου στην πράξη και μαρτυρία του ονόματος του Χριστού, συνεχής επιβεβαίωση ότι η σωτηρία της άνθρωπότητας βρίσκεται στό Ευαγγέλίο, που είναι ο ίδιος ο Χριστός.

Ο πατήρ Ιουστίνος γεννήθηκε το 1894 την ημέρα του Ευαγγελισμού, στην πόλη Βράνιε στήν Νότια Σερβία. Ο πατέ­ρας του λεγόταν Σπυρίδων, η μητέρα του Αναστασία και προερχόταν από οικογένεια κληρικών αριθμούσα επτά διαδοχικές γενεές ιερέων. Έλαβε το όνομα Μπλάγκογιε, δηλαδή Ευάγγε­λος, ο αγγελιοφόρος της καλής και χαρμόσυνης αγγελίας (του Ευαγγελί­ου), λόγω της ημέρας της γεννήσεως του. Όντως, όλη η επίγεια ζωή του υπήρξε ενα Ευαγγέλιο, μια αναγγε­λία του καλού και χαρμόσυνου μηνύ­ματος του Ευαγγελίου. Παντού στά λόγια του και πάντα στη ζωή του ο πατήρ Ιουστίνος το έλεγε και το ομο­λογούσε: κάθε ανθρώπινο ον, κάθε ανθρώπινη ύπαρξη, όπως και κάθε πλάσμα του Θεού, είναι ένα ακατά­παυστο Ευαγγέλιο, μια αναγγελία του Ευαγγελίου. «Και μόνο με το ότι δημιουργήθηκε κατ’ εικόνα του Θεού, κάθε άνθρωπος, και ιδιαίτερα ο άνθρωπος του Χριστού, είναι ένα ζωντανό Ευαγγέλιο του Θεού», έλεγε ο αββάς Ιουστίνος. Κάθε άνθρωπος επαναλαμβάνει το Ευαγγέλιο του Χριστού και γι’ αυτό ο Ευαγγελιστής Ιωάννης είπε ότι «έστι δε και άλλα πολλά όσα εποίησεν ο Ιησοϋς άτινα, εάν γράφηται καθ’ εν, ουδέ αυτόν οίμαι τον κόσμον χωρήσαι τα γραφόμενα βιβλία» (Ιωάν. 21, 25). Δηλαδή ο Χριστός σε κάθε άνθρωπο συνεχίζει να γράφει το Ευαγγέλιο Του.

WHAT SHOULD WE DO FOR NORTH EPIRUS?

Autonomy Declaration 1914

The only correct approach for the Hellenic national issues in terms of foreign policy is to base it, on scientific analysis and on some basic principles of a long-term strategy, which should be specialized in all specific circumstances. Needless to say, that strategy is an unknown word to the Ministry of Foreign Affairs of Hellas and in the Hellenic political parties… This is also true in the case of North Epirus, which is the south part of the state of Albania.

Μήπως η σημαία της Επανάστασης του 1821 ευλογήθηκε σε μετόχι της Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου?

Αρχείο PDF πατήστε για να δείτε

Elder Joseph the Hesychast on Patience and Endurance

Fortieth Letter
God always helps. He always comes in time, but patience is necessary.

Come, my good and beloved sister. Come and I shall comfort your sorrow once again. Come and we shall bless God with the sweet voice of our heart, intoned through our mouth, and resonating in our nous, saying, “Bless the Lord, O my soul, and let all that is within me bless His holy name.” [1]

Do you see how much the Lord loves us? Do you see how fortunate we ungrateful ones are for everything that His goodness gives us every day? But the time of the real harvest still awaits us: that blessed moment when we shall leave everything here and depart to the other homeland-the true one-the blessed life, the certain joy, so that each one of us receives the portion that the munificent, sweetest Jesus will give him.

O joy! O gratitude! O love of the heavenly Father! He cleanses us from all defilement, honors us, enriches us, bestowing His riches! There, my golden sister, there are no crafty people to wrong us. Envy and jealousy will have disappeared. There are no passions there whatsoever; those who have them have remained on the other side of the bridge. For a great gulf is fixed between here and there. [2]

Ένα φοβερό ντοκουμέντο, για το πώς πρέπει να ονομάζονται οι Σλαβοι αδερφοί μας της Μακεδονίας

Ο Αποστόλ Πέτκωφ ήταν βούλγαρος κομιτατζής που οι Σκοπιανοί τον θεωρούν “Μακεδόνα” (……άλλος ένας βούλγαρος που προσπαθούν να τον οικειοποιηθούν)

Μακάριου γέροντος Ιουστίνου Πόποβιτς – Ζαρκάδι στον χαμένο παράδεισο (1)

Γέροντας Ιουστίνος Πόποβιτς

«Εξομολόγηση»

Είμαι ενα ζαρκάδι. Είμαι το αισθητήριο της θλίψης μέσα στο σύμπαν. Πριν από πολύ πολύ καιρό Κάποιος εξόρισε στη γη ό,τι θλιβερό υπάρχει σε όλους τους κόσμους και αυτό επιβλήθηκε στην καρδιά μου. Και από τότε είμαι το αισθητήριο της θλίψης. Ζω με το να τρυγώ τη θλίψη από όλα τα όντα και τα κτίσματα. Μόλις που σιμώσω ένα ον, μου σταλάζει στην καρδιά και από μια μαύρη σταγόνα θλίψης. Και η μαύρη πάχνη της θλίψης, ωσάν μικρό ρυάκι, διατρέχει τις φλέβες μου. Και εκεί, στην καρδιά μου, τούτη η μαύρη πάχνη της θλίψης γίνεται ωχρή και μπλάβα.

Σε όλο μου το είναι έχει εκχυθεί κάποια μαγνητική δύναμη θλίψης, που, ακαταμάχητα, μαγνητίζει και σφηνώνει στην καρδιά μου ό,τι το θλιβερό στον κόσμο. Γι’ αυτό και είμαι το πιό μελαγχολικό απ’ όλα τα κτίσματα. Το δάκρυ μου περίσσεψε για τον πόνο του καθενός… Μη γελάτε μαζί μου, εσείς οι γελαστοί! Σκιάζομαι, επειδή ξέρω ότι σε τούτον το θλιβερό κόσμο υπάρχουν όντα που γελούν. Ω, καταραμένο, τρισκατάρατο χάρισμα, το να γελάς σε έναν κόσμο που κοχλάζει η θλίψη, πυρώνει ο πόνος, αφανίζει ο θάνατος! Τι καταδικαστικό χάρισμα!… Εγώ από τη θλίψη δεν γελώ ποτέ. Πως θα μπορούσα να γελάσω όταν είστε τόσο βάναυσοι και άσπλαχνοι, εσείς οι γελαστοί! Όταν είστε τόσο κακοί και άσχημοι! Και είστε άσχημοι απ’ το κακό. Γιατί μόνον το κακό ασχημαίνει την ομορφιά των γήινων και ουράνιων δημιουργημάτων… Θυμάμαι, νοσταλγώ: τούτη η γη ήταν κάποτε παράδεισος, και εγώ ζαρκάδι παραδείσιο. Ω, θύμηση, να τρεκλίζω, εκστατικό από τη μια χαρά στην άλλη, από τη μία αθανασία στην άλλη, από τη μία αιωνιότητα στην άλλη!…

Επιτάφιος Λόγος εις τον Γρηγόριον τον Ε΄

Άγιος Γρηγόριος ο Ε'

από τον Κωνσταντίνο Οικονόμου εξ Οικονόμων

Μετά τον απαγχονισμό του Μεγάλου Πατριάρχου Γρηγορίου του Ε΄ και το χλευασμό του ιερού του λειψάνου από τα πλήθη των Οθωμανών και των Εβραίων της Κων/λεως αυτό ρίχθηκε στη θάλασσα. Εκεί παρέμεινε έξι ημέρες. Το ανέσυρε από τα κύματα ελληνικό πλοίο με ρωσική σημαία του Κεφαλωνίτη Ιωάννη Σκλαβου ο οποίος το μετέφερε στην Οδησσό. Εκτέθηκε σε λαϊκό προσκύνημα και με τιμές αρχηγού κράτους έγινε μεγαλοπρεπής ταφή στις 17 Ιουλίου 1821 από τον Μητροπολιτικό Ναό της Μεταμοφώσεως. Παραθέτουμε απόσπασμα από τον εντυπωσιακό Επιτάφιο Λόγο που εκφώνησε ο Κωνσταντίνος Οικονόμου εξ Οικονόμων.

Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΝΥΚΑ

 

(Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “ΑΙΩΝ” στις 13 Νοεμβρίου 1838).

Παιδιά μου!
Εις τον τόπο τούτο, οπού εγώ πατώ σήμερα, επατούσαν και εδημηγορούσαν τον παλαιό καιρό άνδρες σοφοί, και άνδρες με τους όποίους δεν είμαι άξιος να συγκριθώ και ούτε να φθάσω τα ίχνη των. Εγώ επιθυμούσα να σας ιδώ, παιδιά μου, εις την μεγάλη δόξα των προπατόρων μας, και έρχομαι να σας ειπώ, όσα εις τον καιρό του αγώνος μας και προ αυτού και ύστερα απ’ αυτόν ο ίδιος επαρατήρησα, και απ’ αυτά να κάμομε συμπερασμούς και διά την μέλλουσαν ευτυχίαν σας, μολονότι ο Θεός μόνος ηξεύρει τα μέλλοντα. Και διά τους παλαιούς Έλληνας, όποίας γνώσεις είχαν και ποία δόξα και τιμήν έχαιραν κοντά εις τα άλλα έθνη του καιρού των, όποίους ήρωας,

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟ ΤΗΣ ΥΠΕΡΕΝΔΟΞΗΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ ΜΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΜΑΡΙΑΣ.

ΙΩΑΝΝΗ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

1. Πάλι σήμερα έχουμε χαρμόσυνες ειδήσεις, πάλι έχουμε μηνύματα ελευθερίας, πάλι έχουμε μια ανάκληση από την πτώση και μια επάνοδο στη ζωή, μια υπόσχεση ευφροσύνης και μια απαλλαγή από τη δουλεία. Ένας άγγελος συνομιλεί με την Παρθένο, για να μην ξαναμιλήσει ο διάβολος με γυναίκα. Λέει η Γραφή· «Τον έκτο μήνα της εγκυμοσύνης της Ελισάβετ στάλθηκε από τον Θεό ο άγγελος Γαβριήλ σε μια παρθένο, που ήταν μνηστευμένη με έναν άνδρα». Στάλθηκε ο Γαβριήλ, για να αποκαλύψει την παγκόσμια σωτηρία των ανθρώπων. Στάλθηκε ο Γαβριήλ, να φέρει στον Αδάμ τη βέβαιη αποκατάστασή του. Στάλθηκε ο Γαβριήλ, στην παρθένο, για να μεταβάλει την ατιμία του γυναικείου φίλου σε τιμή. Στάλθηκε ο Γαβριήλ, για να προετοιμάσει τον νυμφικό θάλαμο, ώστε να

ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΥΨΗΛΑΝΤΗ

 

Να υψώσωμεν το σημείον δι’ ού πάντοτε νικώμεν, λέγω τον Σταυρόν.

Η ώρα ήλθεν, ω άνδρες Έλληνες!

Oι αδελφοί μας και φίλοι είναι πανταχού έτοιμοι· Οι Σέρβοι, oι Σουλιώται, και όλη η Ήπειρος οπλοφορούντες μας περιμένουν· Ας ενωθώμεν λοιπόν με ενθουσιασμόν!
Η Πατρίς μας προσκαλεί!

Η Ευρώπη προσηλώνουσα τους οφθαλμούς της εις ημάς, απορεί διά την ακινησίαν μας· ας αντηχήσωσι λοιπόν όλα τα όρη της Ελλάδος από τον ήχον της πολεμικής μας σάλπιγγος και αι κοιλάδες από την τρομεράν κλαγγήν των αρμάτων μας. Η Ευρώπη θέλει θαυμάσει τας ανδραγαθίας μας oι δε τύραννοι ημών τρέμοντες και ωχροί θέλουσι φύγη απ’ έμπροσθέν μας.

Oι φωτισμένοι λαοί της Ευρώπης ασχολούνται εις την απόλαυσιν της ιδίας ευδαιμονίας και πλήρεις ευγνωμοσύνης διά τας προς αυτούς των προπατόρων μας ευεργεσίας, επιθυμούσι την ελευθερίαν της Ελλάδος.

ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ Ο ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΗΣ 25ης ΜΑΡΤΙΟΥ.

Επικίνδυνα φαινόμενα αναχρονισμού στην ελληνική κοινωνία.

Η 25η Μαρτίου είναι μια επέτειος που πρέπει να ξεχαστεί.
Ο βασικός λόγος είναι ότι πρόκειται για επέτειο άσκησης βίας.

ΞΕΠΕΣΜΕΝΟΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗΣ ΚΑΙ ΣΥΓΧΡΟΝΗ… ΚΑΠΙΤΑΛΑ Ο ΟΙΚΟΝΟΜΕΑΣ ΜΕ ΤΑ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ.

VatopaidiFriend : Επειδή η φωτογραφία των παρακάτω αναφερομένων είναι μιασμα για την σελίδα μας, και τα δαιμονικά θέματα δεν ταιριάζουν με την ημέρα, παραθέτουμε ένα καταπληκτικό ψηφιδωτό που θα κάνει τους δαίμονες, να ουρλιάζουν από το κακό τους. ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

Ωδή θ’

Μ ε γ α λ υ ν ά ρ ι ο ν

          Ευαγγελίζου γή χαράν μεγάλην, αινείτε ουρανοί Θεού τήν δόξαν.

Αλφάβ. αντιστρόφως, Ο Ειρμός

Ως εμψύχω Θεού κιβωτώ,

Ψαυέτω μηδαμώς χείρ αμυήτων,

Χείλη δέ πιστών τή Θεοτόκω ασιγήτως,

Φωνήν τού Αγγέλου αναμέλποντα, εν αγαλλιάσει βοάτω, Χαίρε Κεχαριτωμένη ο Κύριος μετά σού».

       Ευαγγελίζου γή χαράν μεγάλην, αινείτε ουρανοί Θεού τήν δόξαν.

Υπέρ έννοιαν συλλαβούσα Θεόν,

Τής φύσεως θεσμούς έλαθες Κόρη,

Σύ γάρ εν τώ τίκτειν τά μητέρων διέδρας,

Ρευστή φύσις περ καθεστηκυία, όθεν επαξίως ακούεις, Χαίρε Κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά σού.

         Ευαγγελίζου γή χαράν μεγάλην, αινείτε ουρανοί Θεού τήν δόξαν.

Elder Joseph the Hesychast and the Teaching of Mental Prayer Which Flowed from His Letters

Elder Joseph the Hesychast

A homily by Abbot Ephraim of Vatopaidi Monastery

 

The blessed elder Joseph the Hesychast is one of the most important figures of contemporary Athonite monasticism. This monk is sanctified. His life is truly that of a contemporary saint and his disciples have today inhabited nearly half of the Holy Mountain and are responsible for so many other women’s monasteries both within and outside of the Greek land.

A Life of Servanthood

The Announciation of Theotokos

 Click to listen “Ti ipermaho”

 In today’s modern context, the Greek word δούλος (doulos) usually means “servant”or “slave”. It has such a negative connotation, people thinking that they are somehow subordinate and inferior to everyone else. No one ever wants to be called a δούλος( doulos), but rather an ηγεμόνας (hegemonas), someone who exercises authority over others, ruler.

Συνάντηση Χιλ. Κλίντον με Αρχιεπίσκοπο Δημήτριο

Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Δημήτριος

Πατριαρχείο, Κυπριακό και ονομασία ΠΓΔΜ, στη συνάντηση Κλίντον με τον Αρχιεπίσκοπο Δημήτριο.
Η υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Χίλαρι Κλίντον είχε 50λεπτη συνάντηση με τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Δημήτριο στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ, στη διάρκεια της οποίας συζήτησαν
τη συνεχιζόμενη απαγόρευση της λειτουργίας της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, το Κυπριακό και το θέμα της ονομασίας της ΠΓΔΜ. «Ηταν μια συνάντηση εγκάρδια, σε κλίμα ειλικρίνειας» τόνισε κατά την έξοδό του από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ο Αρχιεπίσκοπος Δημήτριος ο οποίος σημείωσε: «Φεύγουμε με την ελπίδα ότι οι θέσεις μας θα ληφθούν σοβαρά υπόψη».
Στη συνάντηση ήταν παρόντες ο Αμερικανός πρέσβης στην Αθήνα Ντάνιελ Σπέκχαρντ, ο αναπληρωτής βοηθός υπουργός Εξωτερικών Μάθιου Μπράιζα, και οι ομογενείς Τζον Κατσιματίδης, Αντι Μάνατος και Π. Καρλούτσος.
Πρόσφατα, στελέχη της ελληνοαμερικανικής κοινότητας έστειλαν επιστολή προς τον πρόεδρο Ομπάμα και τον αντιπρόεδρο Μπάιντεν, με την οποία τους καλούσαν να μην υιοθετήσουν το δόγμα Μπους στο Κυπριακό το οποίο, όπως τόνιζαν, είναι αντίθετο στις διακηρυγμένες θέσεις της νέας κυβέρνησης των ΗΠΑ.

Πηγή : InfognomonPolitics

Μήνυμα του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου δια την ΩΡΑΝ ΤΗΣ ΓΗΣ

Η περιβαλλοντική κρίσις, η οποία μαστίζει τον πλανήτην μας απ’ άκρου εις άκρον, αποτελεί εν εκ των σημαντικωτέρων προβλημάτων της ανθρωπότητος, μαζί με εκείνα της πτωχείας και της απουσίας της ειρήνης. Όπως όμως δύναται να διαπιστώση και ο πλέον δύσπιστος, η κλιματική αλλαγή αποτελεί αδιάψευστον απόδειξιν ότι η περιβαλλοντική κρίσις είναι το κατ’ εξοχήν οικουμενικόν και πανανθρώπινον πρόβλημα, καθώς επηρεάζει κάθε γωνίαν της γης και, βεβαίως, κάθε άνθρωπον, πτωχόν ή πλούσιον, νέον ή ηλικιώμενον.
Η συλλογική δράσις διά την αποτροπήν της κλιματικής αλλαγής, της οποίας αι επιπτώσεις θα αποβούν, κατά τας εκτιμήσεις των επιστημόνων, καταστροφικαί δια τα οικοσυστήματα, τους φυσικούς πόρους και τας ανθρωπίνας κοινότητας, αποτελεί κορυφαίαν εκδήλωσιν αλληλεγγύης και ενότητος, ενώπιον μιας καταστροφής. Οφείλομεν δε πάντες να ενθυμούμεθα ότι ημείς φέρομεν την ευθύνην δια την πρόκλησιν της οικολογικής κρίσεως, τόσον συλλογικώς, ως ανθρώπινον γένος, όσον και προσωπικώς, ο καθείς από ημάς. Ήγγικε λοιπόν η ώρα να ξεφύγουμε από την πορείαν της αυτοκαταστροφής. Ήγγικεν η Ώρα της Γης!

 

“Letter from Macedonia”

The star of Vergina (Greece)

January 22, 2009
Editor, Archaeology Magazine
36-36
33rd Street Long Island City,
NY 11106 U.S.A.
Dear Sir,

I opened the January/February issue of Archaeology today and eagerly turned to “A Letter from Macedonia” only to discover that it was actually a letter from ancient Paionia – the land north of Mt. Barmous and Mt. Orbelos. Livy’s account of the creation of the Roman province of Macedonia (45.29.7 and 12) makes clear that the Paionians lived north of those mountains (which form today the geographically natural northern limits of Greece) and south of the Dardanians who were in today’s Kosovo. Strabo (7. frag 4) is even more succinct in saying that Paionia was north of Macedonia and the only connection from one to the other was (and is today) through the narrow gorge of the Axios (or Vardar) River. In other words, the land which is described by Matthew Brunwasser in his “Owning Alexander” was Paionia in antiquity.

Ο Άθεος, η γιαγιά μου και το… ηλιοκεντρικό σύστημα

Η γιαγιά μου (1902-1996), που κατείχε γνώσεις 5ης δημοτικού, αποκτηθείσες γύρω στο 1912 στο σχολείο ενός μικρού χωριού της κρητικής υπαίθρου, θεωρούσε αυταπόδεικτο ότι ο Ήλιος γυρίζει γύρω από τη Γη και χαρακτήριζε την ιδέα περί του ηλιοκεντρικού συστήματος ανοησίες, που δεν τιμούν καθόλου τους επιστήμονες που τις υποστηρίζουν. Οι προσπάθειές μου να την πείσω για το αντίθετο απέβησαν άκαρπες. Εκείνη θεωρούσε αλήθεια αυτό που έβλεπε καθημερινά: ο Ήλιος, μια μικροσκοπική σφαίρα, γυρίζει γύρω από τη Γη, που είναι τεράστια. Ό,τι κι αν έλεγα, δε μπορούσαν να της αποδείξω τον ισχυρισμό μου.

Όσο για μένα, πιστεύω ότι ζούμε σε ένα ηλιοκεντρικό πλανητικό σύστημα και ότι οι φωτογραφίες και τα κινηματογραφικά πλάνα από το διάστημα, καθώς και τα ψηφιακά μοντέλα που αναπαριστούν το ηλιακό σύστημα, ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Το πιστεύω, δεν έχω αποδείξεις γι’ αυτό, καθώς όλα αυτά θα μπορούσαν εύκολα να έχουν κατασκευαστεί κατά φαντασίαν σε φωτογραφικά εργαστήρια ή πλέον και στην οθόνη ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή. Αληθινή «απόδειξη» για το ηλιοκεντρικό σύστημα θα ήταν μόνο να μπω σε μια διαστημική άκατο και να δω με τα μάτια μου τη δομή και τη λειτουργία του ηλιακού μας συστήματος.

Προζύμι δίχως μαγιά με το βασιλικό του Τιμίου Σταυρού

Αρκετές νοικοκυρές πιστές στην παράδοση, που ακόμα ζυμώνουν στο σπίτι τους συνεχίζουν να συντηρούν ένα ευλογημένο έθιμο που είναι ταυτόχρονα και ένα θαύμα. Αυτό γίνεται δύο φορές το χρόνο. Στη γιορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού 14 Σεμπτεβρίου και την Γ΄ Κυριακή των Νηστειών, δηλαδή της Σταυροπροσκυνήσεως. Ποιο είναι αυτό; Η παρασκευή νέου προζυμιού.

Πώς γίνεται αυτή;

Πέρνουν οι νοικοκυρές ένα κλαδί βασιλικό από τα χέρια του ιερέα. Σ’ ένα δοχείο βάζουν λίγο χλιαρό νερό. Μετά ρίχνουν μόνο αλεύρι και ανακατεύουν μέχρι να γίνει πηκτός χυλός και από πάνω βάζουν σε σχήμα σταυρού το ευλογημένο κλαδί του βασιλικού. Άλλες νοικοκυρές συνηθίζουν να βράζουν τον βασιλικό και αυτό το χλιαρό νερό να το χρησιμοποιούν στην παρασκευή του χυλού. Τυλίγουν το δοχείο με μια καθαρή πετσέτα και το αφήνουν μερικές ώρες «να γίνει». Το θαυμαστό είναι ότι το προζύμι γίνεται χωρίς την προσθήκη ενζύμου-μαγιάς, δηλαδή με την ενέργεια της χάριτος του Τιμίου Σταυρού.

Βρεθήκαμε στην Ιερά Μονή Βατοπαιδίου την Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως και είδαμε το εξής θαυμαστό και το μαρτυρούμε.

Πίσω από το προσκυνητάρι της εικόνας του Ευαγγελισμού πού βρίσκεται στο Καθολικό της Μονής βρίσκονται δύο ράφια. Οι πατέρες που έχουν το διακόνημα να ζυμώνουν τα πρόσφορα και τα ψωμιά έφεραν ένα δοχείο με το χυλό και το τοποθέτησαν στο κάτω ράφι. Στο πάνω ράφι βάζουν μετά την ακολουθία το βασιλικό με τον τίμιο σταυρό. Στο χυλό επάνω δεν βάζουν απολύτως τίποτε. Με την ενέργεια του Τιμίου Σταυρού μεταβάλλεται σε προζύμι. Μεγάλα και θαυμαστα τα έργα σου Κύριε!

Ένα αυτόπτης μάρτυρας.

ΕΜΑΘΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΟΙ…. ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΕΣ ΚΑΙ ΧΛΕΥΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΑΣ!

Με το διασυρμό της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου απο τα κανάλια μας, ξέρουμε ότι πήραν αέρα και οι αιρέσεις και όλες οι αντιχριστιανικές ουσιαστικά οργανώσεις, και βρήκαν την κατάλληλη ευκαιρία για να ορμήξουν ”ως λύκοι άρπαγες” έναντι της Μοναδικής Αληθινής Εκκλησίας του Χριστού μας, της Ορθοδόξου.
Νεοπαγανιστές, προτεστάντες, μουσουλμάνοι, μάρτυρες του ιεχωβά, πήραν θάρρος απο το ”σκάνδαλο” και έγιναν κατα κάποιο τρόπο ένα στρατόπεδο με τη μάσκα των καλών και ευσεβών, κρύβοντας μέσα τους το αληθινό πρόσωπο του αντιχρίστου, και πήραν τα άρματα κατά της Ορθοδοξίας μας.

Έτσι λοιπόν, και το αιρετικό περιοδικό ”Τυχικός” είπε να κάνει και αυτό την εξυπνάδα του, χρησιμοποιώντας και εδάφιο της Αγίας Γραφής και κάνοντας και… λογοπαίγνιο με την ονομασία της Ι.Μ Βατοπαιδίου. Ωραία η εξυπνάδα σας, μα αφού λέγει ο Χριστός ”η αλήθεια θα σας ελευθερώσει” τότε εσείς που εμφανίζεστε σα πιστοί του γιατί δεν το εφαρμόζετε αυτό; Γιατί δε ψάχνετε να βρείτε την αλήθεια για την υπόθεση της Ιεράς Μονής του Βατοπαιδίου;;; Γιατί αγνοείτε τις πάμπολες μαρτυρίες πιστών για την αγιότητα του πατρός Εφραίμ, σαν αυτά που δημοσιεύσαμε σε αυτό το ιστολόγιο; Γιατί δεν επισκέπτεσθε και την ιστοσελίδα vatopaidi.wordpress για να δείτε και την άλλη πλευρά;

Και το σημαντικότερο:

Γιατί εσείς οι φίλοι του Χριστού, οι αληθινοί Χριστιανοί, πιστέυετε σε ότι σας σερβίρουν στο πιάτο το κανάλια, και τα λοιπά Μ.Μ.Ε; Γιατι δεν κάνετε τη δική σας επανάσταση υπερ της αλήθειας, της οποίας και υποτίθεται πως είστε και φίλοι, μη κρίνοντας με το μέτρο της θρησκευτικής-φανατικής μισαλοδοξίας;

Σερβία: Δέκα χρόνια μετά τους βομβαρδισμούς

Αφορμή για την έναρξη των βομβαρδισμών ήταν η άρνηση του Μιλόσεβιτς να αποδεχθεί την ξένη στρατιωτική παρουσία στο Κόσοβο, υπό τους όρους που έθεσε η διεθνής κοινότητα.
Στις 12 η ώρα ακριβώς το μεσημέρι της Τρίτης, θα ηχήσουν οι σειρήνες σε ολόκληρη τη Σερβία και θα τηρηθεί ενός λεπτού σιγή. Με αυτό τον τρόπο, οι πολίτες της Σερβίας θα αποτίσουν φόρο τιμής στα θύματα των ΝΑΤΟϊκών βομβαρδισμών, με αφορμή τη συμπλήρωση των δέκα χρόνων από την έναρξή τους.

Η κυβέρνηση της Σερβίας κάλεσε όλους τους πολίτες, όπου κι αν βρίσκονται εκείνη τη στιγμή, να διακόψουν κάθε δραστηριότητα στη μνήμη των αθώων θυμάτων των Νατοϊκών βομβαρδισμών. Στα σχολεία της μέσης εκπαίδευσης θα γίνουν εκδηλώσεις μνήμης, ενώ σε όλα τα σημεία που έγιναν στόχος των βομβαρδιστικών του ΝΑΤΟ και υπήρξαν θύματα, στελέχη της κυβέρνησης θα καταθέσουν στεφάνια.

Οι αεροπορικές επιδρομές του ΝΑΤΟ κατά της Γιουγκοσλαβίας ξεκίνησαν στις 24 Μαρτίου του 1999 και κράτησαν 78 ημέρες.

Αφορμή για την έναρξη των βομβαρδισμών ήταν η άρνηση του Μιλόσεβιτς να αποδεχθεί την ξένη στρατιωτική παρουσία στο Κόσοβο, υπό τους όρους που έθεσε η διεθνής κοινότητα, στη διάσκεψη που πραγματοποιήθηκε στο Ραμπουγιέ της Γαλλίας.

Η προσφορά του Βυζαντίου στον πολιτισμό

Το άγιο βήμα της βασιλικής του Ευφράσιου στο Poreč της Κροατίας (6ος αιώνας μΧ)

Ιδιαίτερα το Βυζάντιο, όπως άλλωστε και η επανάσταση του Εικοσιένα, δέχθηκε τα πυρά των μελετητών αυτών, μερικοί από τους οποίους δεν δίστασαν να γυρίσουν πίσω στην εποχή του Γίββωνα , όταν τον θεωρούσαν « Bas Empire » (Υστέρα Ρωμαική αυτοκρατορία), υποτιμώντας την προσφορά του και διαστρέφοντας τα χαρακτηριστικά του. Αν είναι δυνατό τώρα πια μετά από τόσες επιστημονικές εργασίες να μην αναγνωρίζεται η αξία. Όχι μόνο στον ιδιαίτερα προβλημένο τομέα της τέχνης, αλλά και στον χώρο της φιλολογίας, της υμνογραφίας και ποιήσεως, της διπλωματίας, της νομικής επιστήμης και άλλων πολιτιστικών εκδηλώσεων. Όταν μάλιστα τον πολιτισμό του το Βυζάντιο δεν τον κράτησε ζηλότυπα για τον εαυτό του, αλλά τον διέδωσε προς όλες τις γεωγραφικές κατευθύνσεις. Ακόμη και η ίδια η Ευρώπη χρωστάει στο Βυζάντιο πολλά. Δεν τα ισχυριζόμαστε εμείς αυτά. Τα αναγνωρίζουν οι εγκυρότεροι ξένοι βυζαντινολόγοι. Ξεχωριστά με το θέμα έχει ασχοληθεί ο «σπουδαιότερος, κατά τον Α. Μουστακίδη Μεσεμβρινό , εκπρόσωπος των ελληνικών σπουδών στη μεταπολεμική Σουηδία κι ένας από τους πιο φωτισμένους ηγέτες του σημερινού σκανδιναβικού ουμανισμού», ο Αλμπερτ Βίφστραντ (19011961) στο μελέτημά του «Το βυζάντιο και η Ευρώπη», που ο Μυστακίδης μετέφρασε στη γλώσσα μας μαζί μ’ ένα άλλο κείμενό του («Η αληθινή αρχαιότητα κι εμείς») και παρουσίασε το 1966 σ’ ένα μικρό βιβλιαράκι με τον τίτλο «Δύο μελετήματα» του Αλμπερτ Βίφστραντ ( Ελληνοσκανδιναβική Βιβλιοθήκη). Στην περισπούδαστη αυτή εργασία ο Σουηδός σοφός, εκτός από τον εκχριστιανισμό της Ρωσίας και των Σλάβων και τη συγκράτηση της αραβικής απειλής, που έδωσε στην Ευρώπη τη δυνατότητα να αναπτυχθεί, αναγνωρίζει στο Βυζάντιο τόσα πολλά και σημαντικά, που ελάχιστα εμείς οι ίδιοι έχομε προσέξει.

Θυμόμαστε και τιμούμε τον Χριστόδουλο…

VatopaidiFriend: Εις μνημόσυνον ενός μεγάλου αρχιεπισκόπου, ο οποίος μας υπενθυμίζει ότι και τότε και τώρα με τον μακαριώτατο Ιερώνυμο, η ελλαδική Εκκλησία έχει την ευλογία να έχει έναν πολύ άξιο αρχιεπίσκοπο.

Υπενθυμίζουμε ότι πρακτικά, ο αρχιεπίσκοπος δεν είναι παρά ο επίσκοπος του κέντρου των Αθηνών και ο προεδρεύων στις συνεδριάσεις της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος. Δεν είναι πάπας της Ορθοδοξίας. Οι αρμοδιότητες και οι εξουσίες, λοιπόν, ενός αρχιεπισκόπου είναι περιορισμένες. Έτσι, δεν θα ήταν με κανέναν τρόπο δυνατό ένας αρχιεπίσκοπος να διορθώσει όλα τα ξένα προς την πίστη μας κακώς κείμενα που δυστυχώς βλέπουμε στον χώρο της Εκκλησίας.

Και εννοείται, ότι ο μακαριστός είχε κάνει κάποια λάθη, αλλά τα λάθη αυτά με κανέναν τρόπο δεν πιστεύουμε ότι έγιναν κακοπροαίρετα, και, το σημαντικότερο, οπωσδήποτε δεν μπορούν να ακυρώσουν την πολύτιμη παρακαταθήκη που αυτός άφησε σε όλους εμάς, και προπαντός στους νέους.

Ο Θεός να αναπαύει την ψυχή του αρχιεπισκόπου Χριστοδόυλου και να δίνει δύναμη και πολλά έτη στον διάδοχό του αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο.

more about “Xristodoulos“, posted with vodpod

 

Εις μνημόσυνον αιώνιον, Διακο-Διονύσιος Φιρφιρής (1912- 24 Μαρτίου 1990).

Mπορείτε να ακούσετε μελωδήματα του μακαριστού καλλίφωνου πρωτοψάλτου του Αγίου Όρους:

metavoli-ton-thlivomenon

mi-katapistefsis-me

apolitikio-agiou-athanasiou

apolitikio-agioreiton-pateron

Ο Διακό-Διονύσιος Φιρφιρής βρέθηκε στο Άγιον Όρος από την ηλικία των οκτώ ετών, όταν ορφανός και απροστάτευτος μεταφέρθηκε εκεί από τον μοναχό θείο του, π. Χαράλαμπο. Μυήθηκε στο πνεύμα και την ουσία της βυζαντινής μουσικής από τον Γέροντα Διονύσιο, τον πνευματικό του πατέρα και όχι μόνο αναδείχθηκε αντάξιος του, αλλά και τον ξεπέρασε. Η χαρισματική φωνή του σημάδεψε ανεξίτηλα την εποχή του, ευφραίνοντας και συγκινώντας τις αγιορείτικες ψυχές.

Υπήρξα θαυμαστής του αειμνήστου Διακο-Διονυσίου (Φιρφιρή) απ’ το 1950· από τότε, δηλαδή, που τον πρωτάκουσα να ψάλλει σε μεγαλογιορτή στο Μοναστήρι του (Ι. Μ. Κουτλουμουσίου) καί λίγο έλλειψε, κατά το δη λεγόμενο, πράγμα που ο καθένας πάθαινε όταν τον άκουγε για πρώτη φορά, «να τα χάσω», απ’ το ηδύφθογγο ψάλσιμο και απ’ την όλως ιδιάζουσα ενήχηση της μελωδικότατης φωνής του όχι μόνο στ’ αυτιά μου αλλά και στα τρίσβαθα του ψυχικού μου είναι…