ΕΠΙΣΤΟΛΗ-ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ ΤΟΥ ΣΤΕΦΕΝ ΜΙΛΛΕΡ

ΣΤΟ ΕΠΙΣΗΜΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΥ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΗΣ

ΔΙΑΣΗΜΟΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ

ΞΕΣΚΕΠΑΖΕΙ ΤΟΥΣ ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΟΥΣ

 

Μοιάζει με σκηνή από κινηματογραφική ταινία, αλλά είναι πραγματικός εφιάλτης:

το Κυβερνητικό Μέγαρο των Σφετεριστών της Μακεδονίας μας, ντυμένο με …«παρελθόν»

   Ο διάσημος Αμερικανός Καθηγητής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μπέρκλευ Στέφεν Μίλλερ,  με μνημειώδη επιστολή του, προς το επίσημο Περιοδικό του Αμερικανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου «Archaeology Magazine», ξεσκεπάζει τους σφετεριστές της Ιστορικής Αλήθειας και με αδιαμφισβήτητα επιστημονικά επιχειρήματα, καταρρίπτει απόλυτα τους ισχυρισμούς των Σκοπίων, περί του δήθεν δικαιώματός τους να αποκαλούνται «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» και «ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ»!

ΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙ ΠΙΣΤΕΩΣ (5)

Ηλία Μηνιάτη (1669-1714), Επισκόπου Κερνίκης και Καλαβρύτων.

 

ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ.

Η πίστη είναι κανόνας τής ζωής· όπως ακριβώς πιστεύουμε, έτσι πρέπει και να ζούμε. Γιατί αν υποτεθεί ότι η ζωή μας δεν συμφωνεί με την πίστη μας, τότε η πίστη είναι νεκρή και δεν ωφελεί σε τίποτε. «Τι το όφελος, αδελφοί μου (λέγει ο θείος Ιάκωβος ο αδελφόθεος), εάν πίστιν τις λέγει εχειν, εργα δε μη εχη; μη δύναται η πίστις σώσαι αυτόν; ώσπερ γαρ το σώμα χωρίς πνεύματος νεκρόν εστι, ούτω και η πίστις χωρίς έργων νεκρά έστι».

ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΙΩΣΗΦ (6)-ΑΣΚΗΣΗ, Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΑΓΙΑΣΜΟΥ

ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΠΟΥ ΠΗΓΑΖΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ

Αφού γνωρίσαμε με την πίστη προς το Θεό το πραγματικό μας καθήκον, οφείλουμε υποταγή για την εξασφάλιση της επαγγελίας. «Ο έχων τας εντολάς μου και τηρών αυτάς εκείνος έστιν ο αγαπών με» (Ιω. ιδ’ 21) και «ου πας ο λέγων μοι Κύριε, Κύριε εισελεύσεται» (Ματθ. ζ’ 21). Το θέμα της πίστης δεν είναι απλώς κάποια γνώση, αλλά επιβεβλημένο και απαραίτητο καθήκον. «Μάθετε απ’ εμού ότι πράος ειμι και ταπεινός τη καρδία» (Ματθ. ια’ 29) και « ου ζητώ το θέλημα το εμόν αλλά το θέλημα του πέμψαντός με» (Ιω. ε’ 3θ) και « ευρήσετε ανάπαυσιν ταις ψυχαίς ημών» (Ματθ. ια’ 29).

Γνωρίσαμε από την αποκάλυψη την καταγωγή μας και διαπιστώνουμε έμπρακτα με την παρουσία του σωτήρα μας τη θεοειδή μας φύση και ότι αυτός μας ανέσυρε από τη φθορά και το θάνατο. Δεν απομενουν πλέον περιθώρια έρευνας αλλά απόλυτης υποταγής και εξάρτησης. Τότε η θεία Χάρη, που χάσαμε με την παρακοή και την πτώση και που επανήλθε με την παρουσία του σωτήρα μας, θα μας επαναφέρει στην ισορροπία, στην ανάσταση, στη ζωή. Και τότε «όσοι λήψονται αυτόν δώσει αυτοίς εξουσίαν τέκνα Θεού γενέσθαι» (πρβλ. Ιω. α’ 12). Όχι όσοι τον άκουσαν μόνο, αλλά «όσοι έλαβον αυτόν» δηλαδή όσοι τον πίστεψαν, τον μιμήθηκαν, τον αντέγραψαν, τον αγάπησαν.

Η αναρίθμητη στρατιά των μαθητών του Χριστού, που ακολουθεί χωρίς παρέκκλιση το ιερώτατο πρότυπο από τότε μέχρι σήμερα, τηρεί με ακρίβεια τους δύο όρους της υποταγής. Έτσι αυτή προάγεται με επιτυχία στο βραβείο και η αλήθεια του Κυρίου μας εξακολουθεί και τώρα να επισφραγίζεται και όχι μόνο «τω καιρώ εκείνω». Οι δύο όροι, που αναφέρουμε κατά τους Πατέρες μας είναι η «πράξη» και η «θεωρία».

Η Πολυπολιτισμικότητα απέτυχε στα Βαλκάνια

Ένα πολυχρησιμοποιημένο σύνθημα της εποχής μας είναι η πολυπολιτισμικότητα Το σύνθημα αυτό συγκινεί αρκετούς Έλληνες διανοητές και πολιτικούς, φαίνεται όμως ότι δεν συγκινεί πλέον τους Ευρωπαίους. Είναι χαρακτηριστική η αποτυχία του πολυπολιτισμικού μοντέλου στην Βρετανία, όπου οι δημοσκοπήσεις καταδεικνύουν ότι οι περισσότεροι νεαροί Μουσουλμάνοι, παρά την βρετανική τους παιδεία, δηλώνουν ότι νιώθουν πρώτα Μουσουλμάνοι και μετά Βρετανοί. Επίσης προ ολίγων εβδομάδων το Εργατικό Κόμμα που εκφράζει την Κεντροαριστερά στην Ολλανδία δήλωσε επισήμως ότι δεν πιστεύει στην πολυπολιτισμικότητα και ότι η ολλανδική κοινωνία πρέπει να επιβάλει ένα κοινό πλαίσιο αξιών σε όλους τους πολίτες ασχέτως καταγωγής ή θρησκείας. Εκεί, όμως, όπου φαίνεται να έχει καταρρεύσει κάθε πολυπολιτισμική προσπάθεια είναι ο χώρος των Βαλκανίων με αποκορύφωμα το Κοσσυφοπέδιο και την Βοσνία -Ερζεγοβίνη.

The Holy Trinity-St. Sergius Lavra (2)

«…One night while St. Sergius was praying, he heard a voice calling his name. He was greatly surprised and, having read his prayer, he opened the window to see who had called him. A miraculous vision appeared before him. A great light coming from heaven made the night as bright as day. Once again a voice called him saying, “Sergius, you pray for your children and the Lord has heard your prayer. See how many monks have come together in honour of the Holy Trinity to be guided by you”. Then the saint saw a multitude of birds that were not only on the wall of the monastery, but also in the clearing surrounding it. The voice said: “The number of your monks will be as the number of the birds, and it will not decrease if they follow your path”».

Having become abbot of the monastery, St. Sergius did not change anything in his life and continued to work for all. He remembered the words of Christ, “The Son of Man did not come to be served, but to serve” (Mt. 20:28 ). He was not only a father but also a servant to all those who came to him, giving an example of humility and work. Saint Sergius officiated every day, and he himself prepared alter bread, grinding wheat and making dough. He also prepared food, made boots and habits for the monks, carried water form the spring and left a bucket at each monk’s cell. He himself built 3 or 4 cells for other monks. He spent the night praying, eating only a little bread and water and never spent an hour without working.

Prayer IX- St. Nikolai Velimirovic

O Lord, my soul’s most cherished mystery, how light this world is, when I weigh it on a scale with You!

On one side of the scale is a lake of molten gold, and on the other a cloud of smoke.

All my cares, along with my body and its foolish convulsions of sweetness and bitterness-what are they except smoke, beneath which my soul is swimming in a golden lake?

How can I confess to people the mystery that I see through the rings of Your archangels? How can I tell particles about totality? How can fingernails understand the circulation of blood in the body? It is truly painful for one struck dumb with wonder to speak to those deafened by noise.

First comes begetting and then creating. Just as a miraculous thought is quietly and mysteriously begotten in a man, and the begotten thought thereafter creates, so also did the Ultimate Man, the Only-Begotten, appear in You, and thereafter created everything that God can create.

In Your inviolate chastity, through the activity of the All-Holy Spirit, the Son was begotten. This is the begetting of God from above.

Ich glaube…,

Ich glaube an den einen Gott, den Vater, den Allherrscher, Schöpfer des Himmels und der Erde, aller Sichtbaren und Unsichtbaren.
Und an den einen Herrn, Jesus Cristus, den Sohn Gottes, den Einziggeborenen, den aus dem Vater Gezeugten vor allen Äonen.
Licht vom Lichte, wahrer Gott vom wahren Gott, gezeugt nicht geschaffen, eines Wesens mit dem Vater, durch den alles erschaffen ist.
Der für uns Menschen und um unseres Heiles willen von den Himmeln herniedergestiegen ist und Fleisch angenommen hat aus aus der Heiligen Geiste und Maria der Jungfrau und Mensch geworden ist.
Der sogar für uns gekreuzigt worden ist unter Pontius Pilatus, gelitten hat und begraben worden ist und auferstanden ist am dritten Tage gemäss den Schriften.
Und aufgefahren ist in die Himmel und sitzet zur Rechten des Vaters.
Und wiederkommen wird in Herrlichkeit, zu richten die Lebendigen und die Toten; dessen Reiches kein Einde sein wird.

Ο Άγιος Νικόδημος και η Πνευματική προετοιμασία του 1821

2009 ΕΤΟΣ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗ

Άγιος Νικόδημος

Ο εορτασμός των Εθνικών Επετείων αποκτά μεγαλύτερη σημασία και μεταδίδει πιο ουσιαστικά μηνύματα όταν αναζητούμε όχι μόνο τους πρωταγωνιστές των πεδίων των μαχών, αλλά κυρίως όταν ανιχνεύουμε τους πνευματικούς προδρόμους, αυτούς πού άνοιξαν το δρόμο. Τιμώντας, λοιπόν, την 25η Μαρτίου, διπλή πανήγυρη, χριστιανική και εθνική, και αναλογιζόμενοι πόσοι ήρωες αγωνίσθηκαν και θυσιάσθηκαν κατά την Ελληνική Επανάσταση, καλό είναι να τιμούμε και τους πνευματικούς πρωτοπόρους, τους καθοδηγητές, τους εμπνευστές. Ένας από αυτούς είναι ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, ο οποίος εκοιμήθη πριν από 200 ακριβώς χρόνια, στις 14 Ιουλίου 1809. Εφέτος, λοιπόν, που η Εκκλησία μας τιμά ιδιαιτέρως τα 200 χρόνια από την οσιακή κοίμηση του Αγίου, ας γράψουμε δυο λόγια για τη συνεισφορά του στήν προετοιμασία του Αγώνος.
Όχι. Ο Άγιος Νικόδημος δεν οργάνωσε κλέφτες και αρματολούς, ούτε μετείχε στην εξέγερση του παπα -Ευθύμη Βλαχάβα, την τελευταία μεγάλη εθνική ένοπλη κίνηση πριν από το 1821. Δεν έπιασε ποτέ όπλο στα χέρια του. Ούτε έγραψε επαναστατικά ή πολιτικά κείμενα όπως ο Ρήγας Φεραίος. Βοήθησε με τον τρόπο του, τον Φιλοκαλικό, τον πνευματικό, τον Ησυχαστικό, τον συγγραφικό. Ο Μοναχός από τη Νάξο με την εντυπωσιακή θεολογική και φιλολογική κατάρτιση, ο άνθρωπος που συνέδεσε το όνομά του με το Άγιον Όρος, ο σπουδαίος αυτός νεοπατερικός συγγραφεύς του 18ου και των αρχών του 19ου αιώνος έδωσε χωρίς τυμπανοκρουσίες το δικό του αγώνα. Με το κομποσχοίνι, με τη νοερά προσευχή, με τήν πέννα, με τα βιβλία, με το γνήσιο πατριωτισμό του , τον οποίο διακρίνουμε στα γραπτά του όσο κι αν προσπαθεί να τον παρουσιάσει με ήπιο τρόπο.

The Holy Trinity-St. Sergius Lavra

St. Sergius, the founder of the Holy Trinity Lavra, was born of wealthy Rostov boyars on May 3, 1314. On the fortieth day the local priest baptized the child, naming him Bartholomew. From his childhood he grew accustomed to solitude and sought his salvation through prayer, fasting and work. In 1337, at the age of 23, after his parents’ death, he decided to leave for the desert together with his elder brother Stephen. The brothers chose to found their hermitage in a clearing surrounded by thick forest on a low hill, later called Makovets (a term often used to indicate the top of a hill). They built for themselves a cell and a small church, which they dedicated to the Lifegiving Trinity. That was the birth of the monastery, which later served as a source of pride and inspiration to the people of Russia.The life of a hermit was very difficult and required a good deal of perseverance and will. Stephen could not take the rigours of winter and the scarcity of food. He preferred life in an urban monastery and left Bartholomew for Moscow.

For about two years Bartholomew remained alone in the desert, and in silence and prayer he prepared himself for his monastic vows. After taking them with the name of Sergius, he lived even more austere ascetic life in solitude, reading the Bible, working in his garden and unceasingly praying.

Despite the distance of his hermitage, word concerning the exemplary ascetic life of St. Sergius soon spread everywhere and pious monks began coming to him in search of guidance. Later farmers and city dwellers used to come from all over for St. Sergius` blessing and advice and the n settled in the area of the monastery. The Mongol yoke, which weighed heavily on the country, caused its ruin and forced people to leave the most exposed regions and seek refuge in the wilderness.

ΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙ ΠΙΣΤΕΩΣ (4)

Ηλία Μηνιάτη (1669-1714), Επισκόπου Κερνίκης και Καλαβρύτων.

Μα τέτοια αλλοίωση, τέτοια μεταβολή, τίνος είναι κατόρθωμα; Χωρίς καμμία αμφιβολία, «αύτη η αλλοίωσις της δεξιάς του Υψίστου».

Τούτο το μεγάλο εργο πώς έγινε; Βεβαιότατα «δεξιά Κυρίου εποίησε δύναμιν».

Ναι, η δεξιά του Κυρίου ήταν εκείνη που αύξησε την Ορθοδοξία «ουκ έν πειθοίς ανθρωπίνης σοφίας λόγοις, άλλ’ εν αποδείξει πνεύματος και δυνάμεως».

Η δεξιά του Κυρίου ήταν αυτή που έκανε ώστε η μία γλώσσα των Αποστόλων να ακούεται από διαφορετικά έθνη. Αυτή ήταν όπου με τα χέρια των Αποστόλων έπεφταν οι ναοι των ειδώλων, συντρίβονταν τα είδωλα, πίστευαν οι είδωλολάτρες.

ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΙΩΣΗΦ (5)-ΑΣΚΗΣΗ, Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΑΓΙΑΣΜΟΥ

Μετάνοια

Δυο θρασείς και αυθάδεις επαναστάσεις έκανε ο άνθρωπος στην άφρονα ιστορία του. Την πρώτη κατά του δημιουργού Θεού και τη δεύτερη κατά του εαυτού του και της φύσης του.

Δεν υπάρχει άλλος τρόπος σωτηρίας παρά μόνο η ειλικρινής μετάνοια και στις δύο αυτές επαναστάσεις για να ανακτήσει αυτά που έχασε. Τόσο η επιστροφή στο Θεό και η εξάρτηση απ’ αυτόν, όσο και η πειθαρχία στους φυσικούς νόμους και κανόνες, χρειάζονται άσκηση με αυστηρότητα και με ακρίβεια. Η απελευθέρωσή μας από την υποταγή στη βία του παραλόγου, την οποία η διεστραμμένη αγωγή μας επέβαλε ως δεύτερη φύση, χωρίς πάλη και αγώνα δεν κατορθώνεται. Αυτός είναι ο λόγος, που η πατερική γραμμή και γενικά ο αυστηρός ασκητισμός είναι απαραίτητα.

Μια μορφή της επαναστατημένης φύσης του ανθρώπου περιγράφεται από τον προφήτη Δαυΐδ. «Ανθρωπος εν τιμή ων ου συνήκε, παρασυνεβλήθη τοις κτήνεσι τοις ανοήτοις και ωμοιώθη αυτοίς» (Ψαλμ. μη’ 21). Το πλήρωμα της διαστροφής σ’ όλη την έκτασή του! Και αν ο άνθρωπος δεν αμυνθεί με όλες του τις δυνάμεις εναντίον της παράλογης συνήθειας πεθαίνει το διπλό θάνατο. Η αυστηρότητα της ασκητικής πορείας των Πατέρων εκφράζει την επιτυχία και επανόρθωση από τον όλεθρο που προκάλεσε στη φύση μας η εκούσια άρνηση του θείου θελήματος.

Πέραν όμως των φυσικών νόμων του καθήκοντος γεννάται και άλλη υποχρέωση στη λογική μας φύση. Η απομίμηση και αντιγραφή του πρότυπου βίου του Κυρίου μας. Όλες οι πτυχές του πανάρετου βίου του Κυρίου μας για μας τελέστηκαν, για να μάθουμε πρακτικά τον τρόπο του καθήκοντος μας αφού πάθαμε ολοκληρωτική διαστροφή μετά την πτώση. Και ο νόμος της υγείας επιβάλλει την επιστροφή και ο φόρος της αγάπης περισσότερο μας προκαλεί.

Θαυματουργές εικόνες Αγίου Όρους.(4)

Οικονόμισσα Μεγίστη Λαύρα

Η εικόνα αυτή ζωγραφίστηκε σε ανάμνηση των λόγων της Θεοτόκου προς τον ιδρυτή της Λαύρας άγιο Αθανάσιο τον Αθωνίτη, ότι αυτή θα είναι εκείνη που θα μεριμνά στο εξής για την υλική συντήρηση της μονής και να μην ονομάζεται άλλος “οικονόμος” στη Λαύρα, γιατί αυτή θα είναι η “Οικονόμισσα” σ’ αυτήν. Πράγματι μέχρι σήμερα ο μοναχός που είναι επιφορτισμένος με το ανάλογο διακόνημα στην Λαύρα δεν ονομάζεται “οικονόμος”, αλλά “παραοικονόμος”, δηλαδή βοηθός οικονόμου. Η εικόνα, που παριστάνει συνολικά 14 πρόσωπα που έχουν σχέση με τη μονή και την ίδρυσή της, βρίσκεται στην Λιτή αριστερά της κεντρικής εισόδου προς το καθολικό μέσα σε ξύλινο προσκυνητάρι.

Η ουσία της αμερικανικής πολιτικής

Γράφει ο Μιχάλης Ιγνατίου
mignatiou@aol.com
Και μερικές φορές είναι δύσκολο κανείς να «ακολουθήσει» όλα αυτά που συμβαίνουν, πόσο μάλλον να προλάβει να τα αναλύσει.
Η επίσκεψη της κ. Χίλαρι Κλίντον στην Αγκυρα και το ταξίδι του προέδρου Μπάρακ Ομπάμα, που θα πραγματοποιηθεί από τις 5 μέχρι τις 7 Απριλίου, προκάλεσαν δικαιολογημένη θλίψη στην ελληνική και την τουρκική κοινή γνώμη και προβλημάτισαν τους πολιτικούς στις δύο χώρες.

Η Τουρκία δεν είναι Γίγαντας

Γράφει ο Μάριος Ευρυβιάδης

Ο Γερμανός Όττο Φον Μπίσμαρκ (1815-1898), ο ιστορικός ηγέτης που ενοποίησε την Γερμανία και την ανέδειξε ως μεγάη ευρωπαϊκή δύναμη τον 19ο αιώνα, έλεγε για την δυνάμει ανταγωνίστριά του την Τσαρική Ρωσία, ότι δεν είναι τόσο ισχυρή όσο φαίνεται αλλά ούτε τόσο αδύναμη όσο νομίζεται.

Η κρίση Φον Μπίσμαρκ αφορούσε στην τάση της Γερμανίας αλλά και άλλων ευρωπαϊκών δυνάμεων της εποχής να βλέπουν την τσαρική Ρωσία ως ένα γίγαντα που αργά ή γρήγορα θα κυριαρχούσε στην Ευρώπη, ή που θα επέβαλλε τη βούληση λόγω των δυνατοτήτων και του όγκου του.

Λίγα χρόνια αργότερα η Τσαρική Ρωσία θα γνωρίσει απανωτές ήττες, όχι από κάποια ευρωπαϊκή δύναμη αλλά από μια «τριτοκοσμική» χώρα την Ιαπωνία. Η αναφορά εδώ είναι για τον Ρωσο-ιαπωνικό πόλεμο στην Ασία του 1904-1905 που επέφερε ταπεινωτικά πλήγματα στην Μόσχα, απέδειξε τις δομικές και καθεστωτικές αδυναμίες του Τσαρικού αυταρχισμού και άρχισε την αντίστροφη μέτρηση για την κατάρρευση του Τσαρισμού που ολοκληρώθηκε με την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917.

ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΑ « ΚΟΛΛΗΣΑΝ ΣΤΟ ΚΑΤΩΦΛΙ ΤΗΣ Ε.Ε».

Το σημαντικότερο σημείο, πέραν της σταθερότητας που θα προκύψει, επισημαίνεται, είναι να βρεθεί μια λύση κάτω από την αιγίδα του ΟΗΕ και στα πλαίσια των αρχών της Ε.Ε.
Ειδικό σημείωμα για τη σημερινή κατάσταση της οικονομίας των κατεχόμενων, αλλά και τη μελλοντική της πορεία με τρία διαφορετικά σενάρια, ετοίμασαν οι εργοδοτικές οργανώσεις Τούρκων και Τουρκοκυπρίων. Όπως αναφέρεται στο σημείωμα, με τίτλο «North Cyprus: Stuck at the doorstep of the European Union», το οποίο κατέχει το InBusinessNews, η οικονομία των κατεχομένων θα τύχει ολοκληρωτικής αναδόμησης σε περίπτωση συνολικής λύσης του Κυπριακού προβλήματος, ενώ αντίθετα, θα περιέλθει σεπεραιτέρω απομόνωση, στην περίπτωση που συνεχιστεί η υφιστάμενη κατάσταση και δεν εξευρεθεί οποιαδήποτε λύση.

Ιωακείμ Βατοπεδινός ο άγιος

ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΟ Ιθακίσιος Παπουλάκης

(Καλύβια Ιθάκης 1786 – 2/3/1868 Βαθύ Ιθάκης)

Η μνήμη του εορτάζεται στις 2 Μαρτίου

Α. Γέννηση – ανατροφήΟ σύγχρονος αυτός άγιος γεννήθηκε το 1786 στο μικρό χωριουδάκι Καλύβια του τότε δήμου Πολυκτορίων της νήσου Ιθάκης, απέναντι από το Σταυρό. Ο πατέρας του ονομαζόταν Άγγελος Πατρίκιος και ήταν ντόπιος, ενώ η μητέρα του, Αγνή, καταγόταν από την Πρέβεζα. Οι γονείς του ήταν πιστοί χριστιανοί (ορθόδοξοι). Πρόλαβαν και απέκτησαν τον μικρό Ιωάννη πριν ο πλοίαρχος πατέρας του ξαναπαντρευτεί επειδή σύντομα έχασε την σύζυγο του Αγνή.

Ο μικρός Ιωάννης όμως δέχτηκε, αντί για αγάπη, το μίσος και τις επιβουλές της μητρυιάς του. Το παιδί αυτό όμως είχε σπουδαία χαρίσματα και αγάπη στην εκκλησία, ήδη από την μικρή του ηλικία. Με πολλή αγάπη και δυνατή πίστη στο Χριστό, δεν έλειπε ποτέ από την εκκλησία, νήστευε, προσευχόταν συνεχώς και σκορπούσε αγάπη και καλοσύνη στους ανθρώπους. Με πολύ ζήλο μελετούσε θρησκευτικά βιβλία και κυρίως το ιερό Ευαγγέλιο.

Καταδικαστική απόφαση από το ΕΔΑΔ για την Τουρκία.

Απόφαση εναντίον της Τουρκίας εξέδωσε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, αφού έκρινε ότι η τουρκική αστυνομία κακοποιούσε δύο έφηβες, οι οποίες είχαν συλληφθεί επειδή ήταν ύποπτες ότι υποστήριζαν την αυτονομία των Κούρδων.
Οι Ευρωπαίοι δικαστές τόνισαν ακόμη ότι οι τουρκικές αρχές δεν διερεύνησαν κατάλληλα τους ισχυρισμούς των δύο εφήβων γιακακοποίηση.
Σύμφωνα με αναφορά του δικαστηρίου, η 16χρονη Ναζιμέ Σαλμανόγλου και η 19χρονη Φατμα Ντενίζ Πολάτας κακοποιήθηκαν φυσικώς και σεξουαλικώς από το 1999 όταν και συνελήφθησαν κατά την διάρκεια επιχείρησης των τουρκικών αρχών εναντίον του Κουρδικού Εργατικού Κόμματος (ΡΚΚ).
Η αναφορά του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που εδρεύει στο Στρασβούργο, τόνιζε ότι τουρκική αστυνομία διέπραξε παιδεραστία εις βάρος των δύο εφήβων, ενώ τις υπέβαλλαν σε τεστ παρθενίας, τα οποία παραβιάζουν τους κανόνες για την μη διάκριση.

Sound of Long-Lost Ancient Greek Instruments Recreated by Computer

The long-lost sounds of the epigonion, the salpinx and the kithara could be about to form the strangest musical group yet, thanks to the world’s largest physics project.
The epigonion, a harp-like musical instrument, was last played in Ancient Greece. But computer scientists have resurrected its sound as part of a project to conjure up an orchestra of long-lost instruments.
They don’t know exactly what it looked like but they have used historical sources to re-create what it would have sounded like.

 

ΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙ ΠΙΣΤΕΩΣ (3)

Ηλία Μηνιάτη (1669-1714), Επισκόπου Κερνίκης και Καλαβρύτων. 

Ο λιθοβολισμός του αγίου Στεφάνου

Πηγαίνουμε να μεταστρέψουμε τον κόσμο σε άλλη πίστη και σε άλλη ζωή. Να κάνουμε τους ειδωλολάτρες χριστιανούς, τους ασεβείς αγίους».

- «Καλά είναι όλα αυτά. Μπαίνετε σ’ ενα μεγάλο και δύσκολο επιχείρημα. Όμως που είναι τα στρατεύματά σας»;

- «Εμείς είμαστε μόνον δώδεκα».

- «Που είναι τα όπλα σας»;

- « Εκείνος που μας έστειλε, μας παρήγγειλε να μη πάρουμε μαζί μας ούτε ενα ραβδί».

- « Εσείς, λοιπόν, έχετε κατά νου να τραβήξετε στη γνώμη σας τους ανθρώπους με το πλήθος των χρημάτων»;

- «Όχι είμαστε τόσο πτωχοί, όπου κι αυτά τα ολίγα υπάρχοντα που είχαμε, τ’ αφήσαμε όλα».

- «Μα, μήπως έχετε τουλάχιστον τη δύναμη του λόγου; Είσθε τόσον εύγλωττοι ρήτορες, ώστε να πείσετε τους ανθρώπους να δεχθούν διδασκαλίες τόσον παράδοξες και ενάντιες σε κάθε φυσικό λόγο»;

- «Μήτε αυτό· εμείς δεν ξέρουμε τι είναι η σοφία του κόσμου. Δεν ομιλούμε άλλη γλώσσα, παρά αυτή του γένους μας».

- «Και με τι νομίζετε ότι θα επιστρέψετε στην πίστη πού διδάσκετε ενα ολόκληρο κόσμο»;

- « Εμείς δεν πιστεύουμε σε καμμιά ανθρώπινη δύναμη, παρά μόνο στη δύναμη του Διδασκάλου που μας εξαπέστειλε. Έτσι ελπίζουμε να κατορθώσουμε τα πάντα. Πάντα δυνάμεθα εν τω ενδυναμούντι ημάς Χριστώ».

Τι ακούω, ακροατές μου, τι ακούω;

ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΙΩΣΗΦ (4)-ΑΣΚΗΣΗ, Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΑΓΙΑΣΜΟΥ

ΜΟΡΦΕΣ ΤΗΣ «ΕΝ ΘΕΩ» ΑΣΚΗΣΕΩΣ

Διπλή είναι η υπόσταση της φύσης μας. Διπλός και ο αγώνας της άσκησης. Εγκράτεια σωματική και βιολογική. Εγκράτεια ηθική και πνευματική. Εγκράτεια βιολογική με εγκράτεια και αποχή όσων όρισε η Εκκλησία, αλλά εγκράτεια και στις υπόλοιπες αισθήσεις που προκαλούν. «Ο εμβλέψας προς το επιθυμήσαι» (πρβλ. Ματθ. ε’ 28) ήδη αμάρτησε. Όπως ο άνθρωπος ισορροπεί με την εγκράτεια, όταν παραφέρεται με την αίσθηση της γεύσης, έτσι πρέπει να πράττει και στις υπόλοιπες αισθήσεις για να μη επικρατήσει η ορμή του παραλόγου. Πόσα παραδείγματα ανθρώπων δέν συναντούμε στην ιστορία, που άφησαν αφύλακτη την όραση να ορμά και παρασύρθηκαν σε λάθη και πάθη ασύγγνωστα που μέχρι και πολέμους πολυάριθμους και κοινωνικές αναστατώσεις προκάλεσαν! Αναφερθήκαμε στην άσκηση από την πλευρά της εμπάθειας του ανθρώπου. Εκεί όπου το σύστημα του παλαιού ανθρώπου ερεθίζει τους δικούς του και όσοι θέλουν με την ανάλογη αντίσταση απαλλάσσονται από αυτό.

Η θετική όμως αξία της άσκησης βρίσκεται στην αναμόρφωση του χαρακτήρα, στην απόκτηση των αρετών, στην κάθαρση της καρδιάς, στην ολοκλήρωση της ανθρώπινης προσωπικότητας, οπότε στο «κατ΄ είκόνα» προστίθεται το « καθ’ ομοίωσιν» και ολοκληρώνεται ο σκοπός του ανθρώπινου προορισμού.

Οι πραγματικοί εραστές αυτής της τελειότητας δεν θα χρειαστούν αναζητήσεις και παραδείγματα αν ατενίσουν τη ζωή και το παράδειγμα του λυτρωτή και σωτήρα μας Ιησού Χριστού. Πέρα από την ακριβέστατη διαγωγή του πανάρετου βίου του θα κερδίσουν την ευλογία του για την ευγενική προτίμηση της μίμησης. Και αυτό μας επισημαίνει ο Παύλος ότι το κέρδισε. «Μιμηταί μου γίνεσθε καθώς καγώ Χριστού» (Α’ Κορ. ια’ 1). Και πόσοι μετά τον Παύλο αντέγραψαν υπέρ εκ περισσού τον Κυριό μας!

Θαυματουργές εικόνες Αγίου Όρους.(3)

Παραμυθία - ΙΜΜ Βατοπαιδίου

Για την εικόνα αυτή διηγείται η παράδοση ότι η αρχική έκφραση των προσώπων και η στάση του σώματος του Κυρίου και της Θεομήτορος άλλαξαν, όταν συνέβη το εξής φρικτό θαύμα: Όταν κάποτε αποβιβάστηκαν κρυφά πειρατές στην παραλία της μονής και περίμεναν κρυμμένοι το πρωινό άνοιγμα της πύλης, για να επιτεθούν, ο ηγούμενος που μετά το τέλος του όρθρου έμεινε μόνος, για να συνεχίσει την προσευχή του, άκουσε τα εξής λόγια της Παναγίας: “Μην ανοίξετε σήμερα τις πύλες της μονής, αλλά ανεβείτε στα τείχη και διώξτε τους πειρατές”. Στρέφοντας το βλέμμα του εκεί είδε το Θείο βρέφος να απλώνει το χέρι του και να σκεπάζει τα χείλη της μητέρας του λέγοντας: “Μη μητέρα μου, άφησε τους να τιμωρηθούν όπως τους αξίζει”. Αλλά η Παναγία πιάνοντας με το χέρι της το χέρι του Υιού της και στρέφοντας λίγο το κεφάλι, για να ελευθερώσει τα χείλη της επανέλαβε τα ίδια λόγια. Αυτός ο τελευταίος σχηματισμός των προσώπων παρέμεινε μόνιμα στην εικόνα, ενώ οι μοναχοί, αφού σώθηκαν θαυματουργικά απ΄ τους πειρατές, ευχαρίστησαν την Παναγία και ονόμασαν την εικόνα της αυτή “Παραμυθία”, που σημαίνει καταπράϋνση ή μετριασμός, ή έννοιες που εξίσου αποδίδουν το περιστατικό του θαύματος. Η εικόνα είναι τοιχογραφία και βρίσκεται στο δεξιό χορό του ομωνύμου παρεκκλησίου της μόνης.

Chronia Polla to His Eminence Metropolitan Alexios

 

With great love and respect, with prayers and best wishes
for a blessed and grace-filled Name Day,
we wish our beloved Metropolitan Alexios

 

Xronia polla!

May God grant His Eminence many years of health, peace and joy,
filled with abundant blessings!

Eis polla eti, Despota!

ST. ALEXIOS “THE MAN OF GOD”
Commemorated March 17

 

St Alexios was born in 380 AD in Rome during the reign of Theodosios the Great and was raised in a royal household by his parents, Ephemios and Aglaia, and at their request was joined to a young woman in marriage. After a vision of St Paul, who said he should answer the call to God at all costs, reading to him the passage in Matthew “He that loveth father or mother more than me is not worthy of me, ” St. Alexios did not remain with his bride even for one day, but fled to monastery in Syria, where he lived for eighteen years. He returned to Rome in the guise of a beggar and sat at the gates of his father’s house, unknown to all and mocked by his own servants. His identity was revealed only after his death by a paper that he had on his person, which he himself had written a little before his repose. The pious Emperor Honorius honored him with a solemn burial. The title “Man of God” was given to him from heaven in a vision to the Bishop of Rome on the day of the Saint’s repose.

Η εν Χριστώ καθημερινότητα των βατοπαιδινών πατέρων

The daily life in Christ of the Fathers of Vatopaidi (Mount Athos).

I would like to make perfectly clear that the following video has the sole purpose of  letting people who do not have the good fortune to visit the Monastery of Vatopaidi and many other monasteries in Mount Athos, know how simple, peaceful but at the same time dedicated and disciplined, the life of the monks is. 

This is a collection of  pictures that I, the administrator of the site, have gathered from various sources and decided to share with you…

life-at-vatopaidi_0002

►

Για μεγαλύτερη οθόνη πατήστε τα βελάκια κάτω δεξιά του πλαισίου του βίντεο.

Θαυματουργές εικόνες Αγίου Όρους.(2)

Κουκουζέλισα

Μπροστά σ΄ αυτήν την εικόνα τελούνταν από πολύ παλιά στη Λαύρα η αγρυπνία του Σαββάτου του Ακάθιστου Ύμνου. Μετά το τέλος λοιπόν αυτής της αγρυπνίας και απέναντι απ΄ αυτήν την εικόνα συνέβη μια φορά να έχει αποκοιμηθεί ελαφρά στο στασίδι του ο κουρασμένος πρωτοψάλτης της Λαύρας και τέως αρχιμουσικός του παλατιού άγιος Ιωάννης ο Κουκουζέλης, όταν είδε μροστά του την Παναγία να του ανταποδίδει το “Χαίρε” και να του λέει: “Χαίρε Ιωάννη! Ψάλλε μου και εγώ δε θα σε εγκαταλείψω”, ενώ συγχρόνως έβαζε στο χέρι του ένα χρυσό νόμισμα που ξυπνώντας βρέθηκε πράγματι να κρατάει ο άγιος. Όταν αργότερα από την πολύωρη αγρυπνία και ορθοστασία, στις οποίες επιδόθηκε με ζήλο, προσβλήθηκαν τα πόδια του, η Θεοτόκος πάλι του εμφανίστηκε σε όνειρο και τον θεράπευσε. Η θαυματουργή αυτή εικόνα σήμερα βρίσκεται τοποθετημένη σε ξύλινο θρόνιο μέσα στο ομώνυμο παρεκκλήσι της μονής.

Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΣΕΒΕΙΣ ΣΥΚΟΦΑΝΤΕΣ

“Άνω-κάτω ο Αlpha
Το πρόγραμμα εθελουσίας εξόδου, οι περικοπές, οι απεργιακές κινητοποιήσεις και τα δελτία ειδήσεων-«κονσέρβα»
ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΓΡΑΜΜΕΛΗ

Κυριακή 1 Μαρτίου 2009
Παραλείπουμε το κείμενο της κ. Γραμμέλη γιατί τα γεγονότα στο συγκεκριμένο σταθμό είναι σ’ όλους γνωστά και λυπηρά για τους εργαζόμενους. Το σχόλιο όμως που ακολουθεί είναι πολύ εύστοχο.
Κάποια από τα παραπάνω ήδη έχουν γίνει, άλλα βρίσκονται εν εξελίξει και σε κάθε περίπτωση ο αχταρμάς στον εν λόγω τηλεοπτικό σταθμό καλά κρατεί…

Και πάνω που είπαμε να συμπονέσουμε τους συνανθρώπους μας αυτούς που απειλούνται με τον εφιάλτη της ανεργίας σε καιρούς βαθειάς οικονομικής κρίσης, κοίτα να δεις τι θυμηθήκαμε…
Μα δεν είναι ο συγκεκριμένος τηλεοπτικός σταθμός που με περίσσια έπαρση κατακαυχιόταν ότι πρώτος αποκάλυψε το… «σκάνδαλο του Βατοπαιδίου»; Ότι έφερε στο φως τις… «ανομίες του Εφραίμ» και άλλα τέτοια φληναφήματα της “δημοσιογραφικής”  αθλιότητας; Δεν είναι, ακόμη και σήμερα, από τους τελευταίους που εξακολουθούν να συντηρούν την κατασυκοφάντηση των σεπτών Αγιορειτών Πατέρων και της Ιστορικής Μονής;