O άθεος

Ένας άθεος έκανε τη βόλτα του στο δάσος, θαυμάζοντας όλα αυτά που εκείνο το «ατύχημα της εξέλιξης” είχε δημιουργήσει.

 -Τι καταπληκτικά δέντρα!

-Τι όμορφα ποτάμια!

-Τι απίστευτα ζώα!

…αναφωνούσε συνέχεια.

 Ενώ περπατούσε κατά μήκος του ποταμού άκουγε ένα θόρυβο στους θάμνους πίσω του.

 Γύρισε για να κοιτάξει.

Τότε είδε μία τεράστια αρκούδα να πηγαίνει προς την κατεύθυνσή του.

 Τρομοκρατημένος, βάλθηκε να τρέχει όσο πιο γρήγορα μπορούσε.

Κοίταξε πάνω από τον ώμο του και είδε ότι η αρκούδα ήταν πολύ κοντά.

ΠΑΣΧΑ. Η πιο μεγάλη Ελληνική λαϊκή γιορτή της χαράς.

του Μ. Γ. Μερακλή, Καθηγητή Λαογραφίας Παν/μίου Αθηνών

Κυριακή του Πάσχα

Α. Γενικά. 1. Λέξεις και φράσεις σχετικές με την γιορτή και τα εθιζόμενα. 2. Εορτάσιμος στολισμός της εκκλησίας με κλαδιά δεντρολίβανου. 3. Οι λαμπάδες της Λαμπρής (χρώμα, στολισμός κ.λπ.).

Β. Η Ανάσταση. 1. Χρόνος τέλεσης. Προσέλευση στην εκκλησία. 2. Τα εθιζόμενα όταν ο ιερέας εκφωνεί το «Δεύτε, λάβετε φως». 3. Τα εθιζόμενα, όταν ο ιερέας που διαβάζει το Ευαγγέλιο πει: «Και σεισμός εγένετο μέγας». 4. Τα εθιζόμενα, όταν ψάλλεται το «Χριστός Ανέστη». 5. Περιφορά της εικόνας της Ανάστασης γύρω από τον ναό. 6. Τα κόκκινα αυγά. Αγιασμός τους στην εκκλησία. 7. Διανομή ψητού αρνιού η αυγών και άρτου στους εκκλησιαζόμενους («οι οποίοι τα φέρουν ως καθηγιασθέντα εις τον οίκον των και όλοι μεταλαμβάνουν εξ αυτών». 8. Το Πάσχα των βοσκών. 9. Αναστάσιμος χαιρετισμός. Το φίλημα της αγάπης. 10. Επίσκεψη στο νεκροταφείο. Προσφορές σε νεκρούς. Το μερτικό του πεθαμένου.

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΤΗΝ ΣΜΥΡΝΗ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΕΦΕΣΟΥ

Άποψη της αρχαίας Εφέσου

Στα ερείπια του Ναού της Θεοτόκου στον αρχαιολογικό χώρο της Εφέσου όπου είχε συγκληθεί η Γ΄ Οικουμενική Σύνοδος εψάλη το περασμένο Σαββάτο το απόγευμα Εσπερινός, χοροστατούντος του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου. Παρόντες ήταν ο μητροπολίτης Μυτιλήνης Ιάκωβος, ο νομάρχης Λέσβου Παύλος Βογιατζής και πολλοί κληρικοί και λαϊκοί από τη Λέσβο, αλλά και ομάδα προσκυνητών από τη Μακεδονία. Επίσης, παρέστησαν ο πρέσβης της Ελλάδας στην Άγκυρα Φώτης Ξύδας, η γενική πρόξενος της Ελλάδας στη Σμύρνη Χαρά Σκολαρίκου, Έλληνες αξιωματικοί στο ΝΑΤΟϊκό στρατηγείο της Σμύρνης, καθώς και επιχειρηματίες από την Ελλάδα που δραστηριοποιούνται στη Σμύρνη.
Το πρωί της Κυριακής ο Οικουμενικός Πατριάρχης χοροστάτησε στη Θεία Λειτουργία που τελέστηκε στον Ναό της Αγίας Φωτεινής στη Σμύρνη.
Ο Πατριάρχης, μετά το τέλος της λειτουργίας, τέλεσε τρισάγιο για την ανάπαυση των ψυχών των χριστιανών της Σμύρνης ενώ απευθυνόμενος στους συγκεντρωμένους τόνισε με έμφαση ότι “η Σμύρνη ζει και υπάρχει, είναι εδώ, αλλά απλώνεται και παντού όπου έχουν μεταφερθεί κυνηγημένα τα παιδιά της”.
Μοναδική ήταν και η στιγμή που ο Οικουμενικός Πατριάρχης τέλεσε τρισάγιο στο ελληνικό κοιμητήριο της Σμύρνης στους τάφους των παλιών, αλλά και των νεότερων Σμυρνιών.

ΠΗΓΗ: Ινφογνώμων Πολιτικά.

ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΕΣ (1)

Νεομάρτυρες ονομάζουμε όσους μαρτύρησαν στα νεώτερα χρόνια , ιδιαίτερα στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, για να τους διακρίνουμε από τους μάρτυρες των πρώτων χριστιανικών χρόνων.

Στους Νεομάρτυρες θα μπορούσαμε να εντάξουμε και τους ομολογητές και μάρτυρες της Εικονομαχίας, των Αραβικών επιδρομών και της Λατινοκρατίας.

          Πληροφορίες για τους Νεομάρτυρες της Τουρκοκρατίας έχουμε από το Νέο Μαρτυρολόγιο του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, τον Άγιο Νικηφόρο τον Χίο, τον Μελέτιο Συρίγου ( Μητροπολίτου Κυθήρων), τον Νικόλαο Μαλαξό, πρωτοπρεσβύτερο στο Ναύπλιο, ακόμη και ξένους, όπως τον Francois Pouqueville , Γάλλο πρέσβυ στην Κωνσταντινούπολη και περιηγητή και άλλους.

Όλοι αυτοί οι συγγραφείς έχουν συλλέξει πληροφορίες από αυτόπτες και αυτήκοους μάρτυρες του μαρτυρίου των Νεομαρτύρων. Όπως δηλαδή στους πρώτους χριστιανικούς χρόνους κάποιοι χριστιανοί παρακολουθούσαν τη δίκη, τις ανακρίσεις, τα βασανιστήρια και το μαρτυρικό τέλος των μαρτύρων και τα κατέγραφαν, με αποτέλεσμα να  δημιουργηθούν τα Μαρτυρολόγια, ένα νέο είδος της χριστιανικής Γραμματείας, έτσι και τώρα με τους Νεομάρτυρες.

Η ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΜΕΓΑΛΗ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΣΧΟΛΗ (2)

Συνέχεια απο (1)

Πεντακόσια πενήντα πέντε χρόνια στην υπηρεσία της παιδείας του Γένους (1454 – 2009).

του Πασχάλη Κιτρομηλίδη
Καθηγητή Νομικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών

Το άνοιγμα της Σχολής προς τον Διαφωτισμό
Η σχολή εισέρχεται στον 18ο αιώνα αναδιοργανωμένη και στελεχωμένη από μια διαδοχή σημαντικών καθηγητών, που συρρέουν από πολλά σημεία της γεωγραφικής περιφέρειας και ιδίως από τις νήσους του αρχιπελάγους, για να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους.

ΠΑΣΧΑ στην Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου

Ένα αξέχαστο ΠΑΣΧΑ στην Ι.Μ. Βατοπαιδίου υπό την πνευματική παρουσία του Ηγουμένου Γέροντα Εφραίμ.

Ένα συμπέρασμα βγήκε από το σύνολο σχεδόν των προσκυνητών πού πέρασαν ή έμειναν την Μεγάλη Εβδομάδα εκεί. Ο πόλεμος που γίνεται κατά της μονής δεν αφορά οικόπεδα και άλλα υλικά τινά αλλά είναι ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ πόλεμος ενάντια στο Μεγαλύτερο ίσως σήμερα Πνευματικό Εργαστήρι του Αγίου Όρους που λέγεται Ι.Μ. Βατοπαιδίου.

Η λαϊκή σοφία λέει ότι «καρυδιές πού κάνουν καρύδια πετροβολούν» και «εκ του καρπού γινώσκεται το δέντρο ».

Αν αναγνώσουμε την ιστορία των τελευταίων 20 χρόνων θα διαπιστώσουμε ότι στο Βατοπαίδι ο Γέροντας Εφραίμ παρέλαβε το 1990 ένα υπό κατάρρευση τεράστιο κτιριακό συγκρότημα με 7 μοναχούς από 60 μέχρι 90 ετών. Η αρχική του συνοδεία ήταν περίπου 15 μοναχοί. Σήμερα το Βατοπαίδι αριθμοί 110 μοναχούς με μέσο όρο ηλικίας περίπου 35 ετών εκ των οποίων οι 80 είναι πτυχιούχοι ανωτάτων σχολών.

Ο χρόνος και ο κόσμος της φθοράς – ΦΩΤΗΣ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ

Ο Φώτης Κόντογλου. Αυτοπροσωπογραφία.

Η πιο φοβερή και η πιο ανεξιχνίαστη δύναμη στον κόσμο είναι ο Χρόνος, ο Καιρός. Καλά-καλά τι είναι αυτή η δύναμη δεν το ξέρει κανένας, κι όσοι θελήσανε να την προσδιορίσουνε, μάταια πασκίσανε. Το μυστήριο του Χρόνου απόμεινε ακατανόητο, κι ας μας φαίνεται τόσο φυσικός αυτός ο Χρόνος. Τον ίδιο τον Χρόνο δε μπορούμε να τον καταλάβουμε τι είναι, αλλά τον νοιώθουμε μοναχά από την ενέργεια που κάνει, από τα σημάδια που αφήνει πάνω στην πλάση. Η μυστηριώδης πνοή του όλα τ’ αλλάζει. Δεν απομένει τίποτα σταθερό, ακόμα κι όσα φαίνονται σταθερά κι αιώνια. Μια αδιάκοπη κίνηση στριφογυρίζει όλα τα πάντα, μέρα-νύχτα, κι αυτή την άπιαστη και κρυφή κίνηση δε μπορεί να τη σταματήσει καμμιά δύναμη. Τούτο το πράγμα που το λέμε Χρόνο, το έχουμε συνηθίσει, είμαστε έξοικειωμενοι μαζί του, αλλιώς θα μας έπιανε τρόμος, αν είμαστε σε θέση να νοιώσουμε καλά τι είναι και τι κάνει. Όπως είπαμε, δουλεύει μέρα-νύχτα, αιώνες αιώνων, αδιάκοπα, βουβά, κρυφά, κι όλα τ’ αλλάζει με μία καταχθόνια δύναμη, άπιαστος, αόρατος, ανυπάκουος, τόσο, που να τον ξεχνά κανένας και να θαρρεί πως δεν υπάρχει, αυτός που είναι το μόνο πράγμα που υπάρχει και που δε μπορεί η διάνοιά μας, με κανέναν τρόπο, να καταλάβει πως κάποτε δεν θα υπάρχει, πως θα καταστραφεί, πως θα λείψει. Πως, αφού αυτό το «κάποτε» είναι ο ίδιος ο Χρόνος; Πώς μπορεί να φανταστεί κανένας πως κάποτε θα πάψει να υπάρχει αυτό το ίδιο το «κάποτε»;

ΑΛΛΟ ΑΥΤΟΜΕΜΨΙΑ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΑΠΟΓΝΩΣΗ. ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΕΦΡΑΙΜ.

Η συζήτηση έγινε στη Ρουμανία.

Φοιτητής: Γέροντα, ὁ Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης άκουσε από το Θεό: «κράτησε το νουν Στον Άδη και μη απελπίζου». Πως το ερμηνεύετε αυτό;

Γέροντας Εφραίμ: Πρέπει να πω καταρχήν, ότι το βιβλίο για τον Άγιο Σιλουανό, που το έγραψε ο αείμνηστος Γέροντας Σωφρόνιος, είναι πολύ μεγάλης αξίας βιβλίο και σας προτρέπω να το διαβάζετε τουλάχιστον τρεις φορές το χρόνο. Αυτό το βιβλίο ειναι πολύ σημαντικό για εμάς τους Αγιορείτες. Το χρησιμοποίησε η θεία πρόνοια για να στείλει πολλούς νέους μοναχούς στο Άγιον Όρος. Ο Γέροντας Σωφρόνιος ασχολούμενος θεολογικά με τη ζωή του Γέροντά του, του Αγίου Σιλουανού, σχολίασε λεπτομερώς τι σημαίνει μοναχισμός.

Ο Άγιος Σιλουανός, αυτό το σύγχρονο στολίδι του Αγίου Όρους και όλης της Ορθοδόξου Εκκλησίας, έπιασε το κέντρο της καρδιάς του πνευματικού αγωνιστή. «Κράτα τον νουν σου στον Άδη και μη απελπίζου», δηλαδή εσύ να σκέφτεσαι ότι λόγω των αμαρτιών σου δεν είσαι γιά σωτηρία, δεν σου αξίζει ο παράδεισος, αλλά όμως θα ελπίζεις στο μεγάλο έλεος του Θεού, όπως λέει και το Γεροντικό.

Αν θυμάστε ο Άγιος Σιλουανός στους λόγους του λέει: «αν υποτεθεί ότι χαθούν τα Ευαγγέλια και τα βιβλία των Πατέρων μπορούν τα υγιή μέλη της Εκκλησίας, που είναι οι ενάρετοι άνθρωποι, να ξαναγράψουν ακριβώς τα ίδια», διότι το ίδιο Πνεῦμα είναι εκείνο, το οποίο φωτίζει τον άνθρωπο του Θεοῦ· δεν έχουμε εξελίξεις στο Πνεύμα το Άγιο. Γι’ αυτό ακριβῶς πριν από τον Άγιο Σιλουανό έλεγαν οι πατέρες των πρώτων αιώνων τα ίδια με διαφορετικά λόγια. «Εκεί που βάλλεται ο Σατανάς, εκεί βάλλομαι». Αυτό όμως το ἔλεγαν όχι με απελπισία, αλλά με ελπίδα στην παντοδύναμη Θεία Χάρη, η οποία είναι ο καρπός και η απόδειξη της δωρεάς του Θεού.

Ο Άγιος Σιλουανός στέλλει το μήνυμα ότι πρέπει να ενασχολούμαστε με την αρετή της αυτομεμψίας. Να μάθουμε να καταδικάζουμε τον εαυτό μας. Αλλά προσοχή, άλλο αυτομεμψία και άλλο απόγνωση. Η απόγνωση είναι του διαβόλου, η αυτομεμψία είναι εργασία που πηγάζει από τη χάρη του Αγίου Πνεύματος.

Η ιδανική φιλία (Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος)

Οι Τρεις Ιεράρχες άγιοι Βασίλειος, Ιωάννης Χρυσόστομος και Γρηγόριος σε μικρογραφία από το βυζαντινό Ψαλτήρι του Θεοδώρου (περ. 1066)

Ἡ ἰδανική φιλία ἀνθεῖ σέ περιβάλλοντα ἀμόλυντα ἀπό τήν ἁμαρτία καί τήν συναναστροφή τῶν κακῶν καί τῶν πονηρῶν.

Ἡ γοητεία τοῦ κακοῦ καί ἡ φαυλότητα τῆς ζωῆς ἔχουν ἀμαυρώσει ὅλα τά καλά τοῦ βίου μας. Καί μεταξύ αὐτῶν τῶν καλῶν συμπεριλαμβάνονται καί οἱ φιλίες. Κάτω ἀπό τό γενικό ξεπεσμό καί ἐξευτελισμό τῆς ζωῆς χάθηκαν ἤ ἀλλοτριώθηκαν κι αὐτές. Κι ὅμως, φίλοι μου, ὅλοι ἔχουμε ἀνάγκη μιᾶς γνήσιας, ἀληθινῆς, δυνατῆς καί πραγματικῆς φιλίας. Δύσκολα κτίζονται τέτοιες φιλίες. Εὔκολα καταστρέφονται. Κι ὅσοι ἀπέκτησαν τέτοιες ζηλευτές φιλίες ἔζησαν εὐτυχισμένοι. Γι᾽ αὐτό θά σᾶς δώσω τήν συνταγή τῆς ἰδανικῆς φιλίας. Ὄχι ἐγώ. Ἐσεῖς τό ξέρετε, ὅτι πάντα ἀφήνω ἐκείνους πού ξέρουν τά θέματα τῆς ζωῆς μας καλύτερα ἀπό μᾶς νά μᾶς ποῦν τήν σοφή συμβουλή τους. Ἔτσι ἀνεκάλυψα στόν ἅγιο Γρηγόριο τόν Θεολόγο τίς προϋποθέσεις μιᾶς μεγάλης φιλίας, σάν αὐτή, πού εἶχε ὁ ἴδιος μέ τόν Μέγα Βασίλειο. Ὁ ἴδιος ἔλεγε, ὅτι «ἐφαίνετο νά ἔχωμεν οἱ δύο μας μίαν ψυχήν πού ἐκατοικοῦσεν εἰς δύο σώματα. Τότε πλέον ἐγίναμεν τά πάντα ὁ ἕνας διά τόν ἄλλον, ὁμόστεγοι, ὁμοτράπεζοι, συμφυεῖς, ἀποβλέποντες εἰς τό ἴδιο καί πάντοτε αὐξάνοντες ὁ ἕνας τόν πόθο τοῦ ἄλλου, ὥστε νά γίνῃ θερμότερος καί μόνιμος».

ΑΡΧΙΣΕ Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ.

ΚΑΤΩ ΟΙ ΕΙΚΟΝΕΣ.

Εικονομάχοι σβήνουν την εικόνα του Χριστού. Μικρογραφία από το Ψαλτήριο Chludov, περ. 850-875. Κρατικό Ιστορικό Μουσείο, Μόσχα.

Μέσα στη γενική κατάπτωση του πλανήτη μας ξεπηδά και δειλά- δειλά εδώ και λίγο καιρό μια ανηλεής επίθεση στη Χριστιανοσύνη αλλά πιο ειδικά στην Ορθοδοξία. Από που να ξεκινήσουμε, από τον πόλεμο προς τα μοναστήρια; Από τον πόλεμο προς τους ιερείς τους μοναχούς; Αυτά όμως , θα πει κάποιος ,πάντα γίνονταν , ίσως τώρα σε μεγαλύτερο βαθμό.

Αυτό όμως που πρόκειται να διαβάσετε δεν το φαντάζεστε. Από πληροφορίες που έχω από ασθενή που παρευρισκόταν στο νοσοκομείο Λάρνακας σας παραθέτω τα γεγονότα. Μου ανέφερε συγκεκριμένα ότι κατέβασαν από τους θαλάμους ασθενών εικόνες αγίων του Χριστού κ.λ.π μετά από υποδείξεις «εμπειρογνωμόνων από την Ελλάδα γιατί ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΕΣΤΙΑ ΜΕΤΑΔΟΣΗΣ ΜΙΚΡΟΒΙΩΝ, ΙΩΝ κ.λ.π ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ .Αυτό πλέον αποτελεί απροκάλυπτο πόλεμο προς την Ορθοδοξία μας. Δηλαδή όπως μας λένε, οι εικόνες που βρίσκονται 2 μέτρα πάνω από το πάτωμα είναι εστίες μολύνσεως ενώ τα χερούλια των πόρτων όπου όλοι ακουμπούν ,

Να μοιραστούμε με τους άλλους τη μεγάλη χαρά της Ανάστασης…

Επειδή ο Χριστός, ο Θεός μας, είναι αληθινός άνθρωπος, πέθανε μ’ ένα πλήρη και γνήσιο ανθρώπινο θάνατο πάνω στο Σταυρό. Αλλά επειδή δεν είναι μόνο αληθινός άνθρωπος αλλά και αληθινός Θεός, επειδή είναι η ίδια η ζωή και η πηγή της ζωής, αυτός ο θάνατος δεν ήταν, και δεν θα μπορούσε να είναι, το τελικό κλείσιμο.
Η ίδια η Σταύρωση είναι μια νίκη αλλά ενώ τη Μ. Παρασκευή η νίκη είναι κρυμμένη, το πρωί του Πάσχα διακηρύσσεται. Ο Χριστός ανασταίνεται από τους νεκρούς και με την ανάστασή του μας λυτρώνει από την αγωνία και τον τρόμο η νίκη του Σταυρού βεβαιώνεται, η αγάπη φανερώνεται ανοιχτά, ότι είναι πιο δυνατή απ’ το μίσος και η ζωή πιο δυνατή απ’ το θάνατο. Ο ίδιος ο Θεός πέθανε και αναστήθηκε από τους νεκρούς κι έτσι δεν υπάρχει πια θάνατος ακόμη κι ο θάνατος γέμισε από το Θεό. Αφού ο Χριστός αναστήθηκε, δεν είναι ανάγκη πια να φοβόμαστε καμιά σκοτεινή ή δαιμονική δύναμη μέσα στο σύμπαν.

Χιλιάδες Τούρκοι προσκυνητές στον Αι-Γιώργη της Πριγκήπου!!!

ΕΝΩ ΟΙ ΕΓΧΩΡΙΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΟΜΑΧΟΙ ΕΞΑΠΟΛΥΟΥΝ ΤΗ ΜΙΑ ΕΠΙΘΕΣΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ,ΣΤΗ ΓΕΙΤΟΝΙΚΗ ΧΩΡΑ ΑΛΛΟΘΡΗΣΚΟΙ ΚΑΙ ΚΡΥΠΤΟΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΥΡΡΕΟΥΝ ΣΤΗΝ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΗ ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΤΟΥ ΚΟΥΔΟΥΝΑ,ΔΙΠΛΑ ΣΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ-ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΣΕΒΑΣΜΟΥ ΚΑΙ ΠΙΣΤΗΣ ΑΠΟ…ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΥΣ!!!
Α υτο που γινεται καθε χρονο 23 Απριλιου,δηλαδη του Αγιου Γεωργιου,στην Τουρκια,δεν μπορει παρα να χαρακτηρισθει ως ενα “συγχρονο θαυμα”:διοτι πώς αλλιως να αποκαλεσει κανεις τον συνωστισμο δεκαδων χιλιαδων Τουρκων (δειτε την φωτογραφια αριστερα),που περιμενουν ατελειωτες ωρες προκειμενου να προσκυνησουν την θαυματουργη εικονα του Αγιου Γεωργιου του Κουδουνα,δινοντας παραλληλα σημειωματα με τις παρακλησεις τους!

Οπως χαρακτηριστικα αναφερει και το δημοσιευμα των “Νεων” σχετικα με το θεμα,«και να χιόνιζε, εγώ πάλι θα ερχόμουν στον Αϊ-Γιώργη σήμερα», μου λέει η Σεμά. Είναι μουσουλμάνα, πιστεύει στον Αλλάχ αλλά και στα θαύματα του ΑϊΓιώργη του Κουδουνά! Πέρσι του ζήτησε σπίτι και της το έδωσε! Κάθε χρόνο στις 23 Απριλίου χιλιάδες Τούρκοι συνωστίζονται στην Πρίγκηπο και κάνουν την ευχή τους στον Άγιο.

Metropolitan Gerasimos of San Francisco blasts Met. Jonah for persecuting the Ecumenical Patriarchate of Constantinople

VatopaidiFriend: Rev. Fathers, dear brothers in Christ, The main aim of the contributors of the vatopaidi.wordpress.com is to work for the worldwide unity of the One Holy Catholic and Apostolic Church, namely Orthodoxy. Any texts concerning the Orthodox spiritual life, any news about Orthodoxy or other relevant information is welcomed. Our aim is to publish and/or republish Orthodox information from all Patriarchates and all jurisdictions that are in communion with the One Holy Catholic and Apostolic Church. Within this context, we avoid to interfere with church politics. In some cases the latter has more to do with human errors than with divine illumination. Human errors are to be corrected with spirit of love in Christ and humility. We support all Orthodox Patriarchates (Constantinople, Jerusalem, Antioch, Alexandria, Moscow, e.t.c.) and all Orthodox jurisdictions. However, we always keep in mind that as the Ecumenical conventions have decided, the primary (among equals) patriarchate is the one in Constantinople. For this reasons we decided to republish the letter of His Eminence Metropolitan Gerasimos of San Francisco.

 

Blessed are you when they revile and persecute you,
and say all kinds of evil against you falsely for my sake.
Rejoice and be exceedingly glad, for great is your reward
in heaven, for so they persecuted the prophets who were before you (Matthew 5:11-12).

Dearly Beloved in the Lord,
Christos Anesti!

The Church of Constantinople, tracing her apostolic roots back to St. Andrew the First Called of the Apostles, continues to preserve the integrity and sanctity of our Christian Orthodox Church. The apostolicity of the Throne of Constantinople is further acknowledged by the historical fact that the Apostle and Evangelist John preached in Asia Minor.

For over 2000 years, faithful Orthodox Christians have kept the Church in Constantinople alive. This is especially true of the last 556 years, since the fall of Constantinople to the Ottomans. Each day the faithful of the Ecumenical Throne, both clergy and laity, live their lives witnessing to our precious Faith in a Muslim world. Their world is one of sacrifice and persecution that comes from outside the Church.

Εσπερινός της Αγάπης στο Βατοπαίδι

Ακριβώς επτά εβδομάδες χωρίζουν τον Εσπερινό της Συγχωρήσεως από τον Εσπερινό της Αγάπης. Στον Εσπερινό της Συγχωρήσεως, την Κυριακή της Τυρινής, ζητούμε τη συγχώρηση από κάθε αδελφό που αδικήσαμε, που τυχόν τον λυπήσαμε με την ανάρμοστη συμπεριφορά μας, που αμαρτήσαμε ενώπιον του, εκδηλώνοντας έτσι τη μετάνοιά μας. Στον Εσπερινό της Αγάπης, την Κυριακή του Πάσχα, δίνουμε συγχώρηση σε όποιον μας λύπησε βιώνοντας έτσι την αναστάσιμη χαρά και αγάπη.

Αυτό που ζήσαμε φέτος το Πάσχα στο Βατοπαίδι δεν μπορεί να περιγραφεί. Εμένα προσωπικά μου φάνηκε ότι κατέβηκε ο ουρανός στη γη, τόσο έκδηλη ήταν η Χάρη του Θεού. Ίσως γιατί ήθελε ο Θεός να δείξει ότι είναι μαζί με τους συκοφαντούμενους πατέρες, ότι είναι υπεράνω κάθε ανθρώπινης μικροπρέπειας.

Θα ήθελα εδώ στην ωραία αυτή ιστοσελίδα σας να σας μεταφέρω κάτι από αυτό που γιορτάσαμε στον Εσπερινό της Αγάπης. Ο Εσπερινός άρχισε από το Συνοδικό της Μονής, συνεχίσαμε στο Καθολικό, όπου στην αρχή ψάλλανε οι Πατέρες το Χριστός Ανέστη σε πολλές γλώσσες ,

THE SALVATION OF THE SOUL

Christ giving Holy Communion to His disciples. Byzantine mosaic of the 11th century from the Cathedral of Sancta Sophia in Kiev.

by St. Nikolai Velimirovich

After a large number of people had gathered around our Lord Jesus Christ, the Lord spoke these words: “What does it profit a man if he gains the whole world and loses his own soul?” In addition, He spoke these words: “What can a man give in exchange for his soul?”

This means that a man’s soul has more value than the whole visible world. And if a man loses his soul, with what can he make payment, with what can he buy it back again? With nothing in the world. Not even if he gives the whole world can he buy his lost soul.

Blessed is he who knows this, and who guards his soul as his greatest treasure. Blessed is he who stands guard over his soul every day and does not permit his soul to suffer harm in any way. For he who saves his soul will save everything, and he who loses his soul will lose everything.

In a small town there once lived a very rich man. He lived in a small dilapidated house. He did not want to renovate his house, but saved and guarded his wealth.

Now this one night his house happened to catch fire and burn down. The man, however, jumped out of bed undressed, searched out his saved-up treasure, and leapt out of the house. His whole house was reduced to ashes, but he did not feel sorry about it at all. Rather, with his wealth he moved to a large city, and in this large city he built a beautiful palace, and there he continued to live cheerfully and free from worry.

Πατριαρχική Μεγάλη του Γένους Σχολή 555 χρόνια (Ποίημα)

 

Της σοφίας η μούσα ορθή

σαν ψαλμού αξεπέραστος βόμβος

προσταγή παραμένει και φθόγγος

στη Μεγάλη του Γένους Σχολή.

Απ’ το Κάστρο ριχμένος για ν’ άρχει

της Μεγάλης Μονής ο αχός

αποβαίνει παιδείας βωμός

μ’ ορισμό και ευχή Πατριάρχη.

Η ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΜΕΓΑΛΗ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΣΧΟΛΗ (1)

Πεντακόσια πενήντα πέντε χρόνια στην υπηρεσία της παιδείας του Γένους (1454 – 2009).

του Πασχάλη Κιτρομηλίδη
Καθηγητή Νομικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών

Η ιστορική ανάμνηση που συνθέτει το ουσιώδες περιεχόμενο των επετειακών εορτασμών, συνιστά θεμελιώδες συστατικό του πολιτισμού της ανθρωπότητας, διότι με τον τρόπο αυτό, όπως και με την μελέτη των μεγάλων διανοητικών παραδόσεων, θρησκευτικών ή κοσμικών, συντελείται ο διάλογος των γενεών, αποτρέπεται η λήθη και μεταλαμπαδεύονται οι πνευματικές και ηθικές αξίες.

Ο εορτασμός της πεντακοσιοστής πεντηκοστής πέμπτης επετείου της ίδρυσης της Πατριαρχικής Μεγάλης του Γένους Σχολής στρέφει την σκέψη μας στο σύνθετο φαινόμενο της παιδείας στην Κωνσταντινούπολη, το οποίο δεν είναι φαινόμενο των τελευταίων 550 χρόνων, που συμπίπτουν με την φορά των Ιστορικών πραγμάτων προς την νεωτερικότητα. Παιδεία στην Κωνσταντινούπολη σημαίνει κατά πρώτο λόγο τις εκδηλώσεις του πνεύματος κατά την βυζαντινή χιλιετία. Η έννοια της παιδείας στην Κωνσταντινούπολη μας παραπέμπει, στον πνευματικό πολιτισμό που συνδέθηκε με την αυτοκρατορία της Νέας Ρώμης και καθαγιάστηκε από την Μεγάλη του Χριστού Εκκλησία.

Η Λαμπροφόρος Ανάσταση στην Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου

Τελικά, η Μεγάλη Σκευωρία εναντίον του Βατοπαιδίου, θα γυρίσει μπούμερανγκ κατά του Σατανά και των πειθήνιων Οργάνων του που την χάλκευσαν! Έτσι συμβαίνει εδώ και δύο ολόκληρες χιλιετηρίδες που η Αγία Ορθόδοξος, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία βάλλεται ανηλεώς από τα τέκνα του Σκότους… Όλοι οι εις βάρος Της διωγμοί των Αντιχρίστων, τελικά λάμπρυναν, χαλύβδωσαν, στερέωσαν και ισχυροποίησαν το Θεανθρώπινο Οικοδόμημα της Εκκλησίας.

“Κατάχρηση εξουσίας συνιστά όχι μόνο η παράλειψη διώξεως ενόχου αλλά και η δίωξη κάποιου αθώου” – Σχετικά με την υπόθεση της Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου

Η Δικαιοσύνη. Γκραβούρα-αντίγραφο του γνωστού πίνακα του Ραφαήλ Σάντσιο.

Χριστός Ανέστη!

Θα ήθελα να μοιραστώ κάποιες σκέψεις μαζί σας σχετικά με την υπόθεση της Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου που απασχολεί το πανελλήνιο τους τελευταίους 7-8 μήνες.

Πρόσφατα υπήρξαν κάποιες εξελίξεις κατά τις οποίες ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κ. Γιώργος Σανιδάς απεφάνθη ότι δεν προκύπτουν στοιχεία σε βάρος υπουργών και για αδικήματα που τέλεσαν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους.

Η πολύμηνη έρευνα, λοιπόν, κατέληξε ότι δεν υπάρχει κάποιος μάρτυρας ή κάποιος από τους εξετασθέντες ως υπόπτους που κατέθεσε ότι ενήργησε, όπως ενήργησε, κατόπιν πιέσεως, εντολής, οδηγίας ή οποιασδήποτε μορφής παρεμβάσεως οποιουδήποτε υπουργού ή υφυπουργού, ενώ εξάλλου οι αποφάσεις των υπουργών εκδόθηκαν με βάση τις αποφάσεις των γνωμοδοτικών συμβουλίων ή τις αποφάσεις τμημάτων του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.
Ένα το κρατούμενο!

Έπειτα, σε επιστολή που έστειλε – ο ίδιος άνθρωπος – υποστηρίζοντας την απόφαση του αυτή δηλώνει σταθερά και αποφασιστικά: «Κατάχρηση εξουσίας συνιστά όχι μόνον η παράλειψη διώξεως ενόχου αλλά και η δίωξη κάποιου αθώου».
Δύο τα κρατούμενα!

Γιατί ο Γάμος περνάει κρίση στην εποχή μας;

Αρχιμ. Κύριλλου, καθηγουμένου της Ι. Μ. Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου

Αγαπητέ…, Χαίρε εν Κυρίω και αγωνίζου τον καλόν αγώνα της Πίστεως!

Το ερώτημα που μας θέτεις είναι συγχρόνως απλό αλλά και περίπλοκο. Διότι δεν πρέπει να έχουμε την παραμικρή αμφιβολία πως η απομάκρυνση από το θέλημα (τις εντολές) του Θεού προκαλεί δυστυχία, φαυλότητα, ψυχολογικές ανισορροπίες και γενικότερα μια άσχημη κατάσταση (μια κρίση, όπως συνηθίζεται να αποκαλείται) στην οποία δεν είναι δυνατόν -ή έτσι φαίνεται- να δοθεί κάποια λύση. Και σ’ αυτό ακριβώς το σημείο περιπλέκεται η κατάσταση. Ο εγωπαθής άνθρωπος δεν προστρέχει στον Θεό, ώστε με απλό και σίγουρο τρόπο να λύσει τα προβλήματά του, παρά αναζητά εντός των ορίων της λογικής του θεραπείες, δηλαδή στην ουσία θέλει να τα υπερβεί μόνος του.

Σκέφτεστε πράγματι με το μυαλό σας;

“ΠΟΤΕ ΜΗΝ ΥΠΟΤΙΜΑΤΕ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΤΩΝ ΑΝΟΗΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΣΕ ΜΕΓΑΛΕΣ ΟΜΑΔΕΣ”

Ακολουθούμε την πλειοψηφία και αποδεχόμαστε τις κοινές αλήθειες. Να τι επηρεάζει τις εκάστοτε επιλογές μας.

Υπερασπίζετε τη γνώμη σας ακόμη και όταν όλοι οι άλλοι είναι αντίθετοι με όσα υποστηρίζετε; Μελετάτε καλά την κατάσταση πριν εκφράσετε την κρίση σας για τα θέματα που σας απασχολούν καθημερινά; Έχετε αγοράσει ποτέ κάτι επειδή το έχουν αποκτήσει όλοι οι άλλοι γύρω σας; Ίσως δεν μας ευχαριστεί, συχνά όμως προσαρμόζουμε τη ζωή και τη συμπεριφορά μας στον μέσο όρο. Υποκινούμαστε από στερεότυπα, προκαταλήψεις ή συνήθειες που υιοθετούμε χωρίς δεύτερη σκέψη. Σε ποιες περιστάσεις και γιατί; Από φόβο μήπως περιθωριοποιηθούμε ή μήπως οι υπόλοιποι μάς χλευάσουν. Η εμμονή στις θέσεις μας προκαλεί ψυχολογική κόπωση. Ένα άλλο ισχυρό κίνητρο σχετίζεται με την επιθυμία μας να αποτελούμε μέρος ενός συνόλου και να προσαρμοζόμαστε στους κανόνες του. Έτσι αναγνωρίζουμε τον εαυτό μας ως μέλος της κοινότητας και δεν ρισκάρουμε ούτε να αποκλειστούμε από αυτή ούτε να μπλέξουμε σε περιπέτειες. Αυτός ο ψυχολογικός μηχανισμός αναπτύσσεται από την παιδική ηλικία και εκφράζεται ποικιλοτρόπως είτε με το να ακολουθούμε πιστά τη μόδα είτε με το να κάνουμε ό,τι κάνουν οι υπόλοιποι.

Η Ορθόδοξη απάντηση στη σύγχυση της «Νέας Εποχής»

Κωνσταντίνου Παπαχριστοδούλου, Πρόεδρος του Δ.Σ. της Π.Ε.Γ.

Από το περιοδικό «Διάλογος», Ιούλιος-Σεπτέμβριος 2007, τ. 49.

Το μεγαλύτερο «επίτευγμα» της «Νέας Εποχής» είναι η σπορά της σύγχυσης στο σύγχρονο άνθρωπο. Έτσι, συνεχίζοντας το έργο της, η «Νέα Εποχή» προσπαθεί να μας πείσει ότι α) η ενασχόληση με τεχνικές αυτοεξέλιξης, β) η πίστη στο «κάρμα» και τη «μετενσάρκωση», γ) η εγκατάλειψη των παραδοσιακών θρησκειών, ως ξεπερασμένων, και δ) η αποθέωση του Αποκρυφισμού και του Παγανισμού, μπορούν να οδηγήσουν τον άνθρωπο στη φώτιση και τη σωτηρία του. Πρόκειται ασφαλώς γι’ αυτό που πολύ εύστοχα ονόμαζε ο μακαριστός π. Αντώνιος Αλεβιζόπουλος, ως «ευαγγέλιο του όφεως». Τί είχε υποσχεθεί ο «όφις» στον άνθρωπο; Οτι μπορεί να γίνει θεός, χωρίς Θεό. Μόνος του, με τις δικές του δυνάμεις. Μόλις όμως αποκόπηκε από το Θεό, αυτό που κέρδισε ήταν ο θάνατος.

Εντυπώσεις ενός προσκυνητή από τις άγιες ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδος και της Αναστάσεως στην Ι. Μ. Μ. Βατοπαιδίου.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ (Ψάλλουν οι Βατοπαιδινοί πατέρες)

Είχα αρκετά χρόνια, λόγω των βιοτικών μεριμνών, να ζήσω το Πάσχα στο Άγιον Όρος. Τα τελευταία γεγονότα της Μονής Βατοπεδίου μαζί με την παραπάνω επιθυμία μου συνετέλεσαν, ώστε να βρεθώ την Μεγάλη Εβδομάδα στην Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου.

 

Μεγάλη Παρασκευή στο Βατοπαίδι

Μεγάλη Παρασκευή…ο Κύριος μας, έχει κατέβει στον Αδη για να τον ντροπιάσει. Οι Χριστιανοί κλαίνε…

Θαύματα της Αγίας Ζώνης (4)

Η τιμία Ζώνη

(συνέχεια από 3)

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΖΩΝΗΣ

Η Τιμία Ζώνη της Θεοτόκου, διαιρεμένη σήμερα σε τρία τεμάχια, είναι το μοναδικό λείψανο ή κειμήλιο που σώζεται από την επίγεια ζωή της και φυλάσσεται στην Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου. Σύμφωνα με την παράδοση, η Ζώνη φτιάχτηκε από τρίχες καμήλας από την ίδια την Θεοτόκο, και μετά την Κοίμησή της, κατά την Μετάστασή της στους ουρανούς, την παρέδωσε στον απόστολο Θωμά. «Προς δόξαν ακήρατον ανερχομένη Αγνή, χειρί σου δεδώρησαι τω αποστόλω Θωμά, την πάνσεπτον Ζώνην σου», ψάλλει η Εκκλησία στο απολυτίκιο της εορτής της καταθέσεως της Τιμίας Ζώνης της Θεοτόκου.

Την Τιμία Ζώνη ανέλαβαν να διαφυλάξουν δύο πτωχές ευσεβείς γυναίκες στα Ιεροσόλυμα. Η Παναγία, λίγο πριν την Κοίμησή της, είχε δώσει εντολή στον Ευαγγελιστή Ιωάννη να μοιράσει σε αυτές και τις δύο εσθήτες της. Το έργο της διαφύλαξης από γενιά σε γενιά συνέχισε μία ευλαβής παρθένος καταγομένη από την οικογένεια αυτή.