Everghetinos – Tema 1 (1) (Ρουμανικά, Romanian)

Nimeni nu trebuie să deznădăjduiască vreodată, chiar dacă a păcătuit mult, ci cu pocăinţă să aibă nădejde în mântuire

1. A Sfântului Paladie

Cuviosul Părintele nostru Ioan cel din Lycos despre care, într-un alt capitol ([Trebuie] să fugim de vorbirea cu femeile) se istorisește mai în amănunt ne-a povestit următoarea întâmplare.

Era odată în cetate un tânăr, care păcătuia greu și în tot chipul, dar cu mila lui Dumnezeu s-a străpuns la inimă de multele sale păcate. Ducându-se în locul în care se aflau mormintele, s-a zăvorât într-unul dintre acestea și își jelea viaţa de mai-nainte, căzut cu faţa la pământ și înălţând necontenit suspinuri din străfundul inimii. Trecând astfel o săptămână, într-o noapte s-au apropiat de el diavolii care îi vătămaseră până atunci viaţa, răcnind și zicând:

World Classical Scholars: Macedonia is Greek (Letter to President Barack Obama)

http://macedonia-evidence.org/obama-letter.html

The Honorable Barack Obama
President, United States of America
White House
1600 Pennsylvania Avenue, NW
Washington, DC 20500 

Dear President Obama,

We, the undersigned scholars of Graeco-Roman antiquity, respectfully request that you intervene to clean up some of the historical debris left in southeast Europe by the previous U.S. administration.

On November 4, 2004, two days after the re-election of President George W. Bush, his administration unilaterally recognized the “Republic of Macedonia.” This action not only abrogated geographic and historic fact, but it also has unleashed a dangerous epidemic of historical revisionism, of which the most obvious symptom is the misappropriation by the government in Skopje of the most famous of Macedonians, Alexander the Great.

We believe that this silliness has gone too far, and that the U.S.A. has no business in supporting the subversion of history. Let us review facts. (The documentation for these facts [here in boldface] can be found attached and at: http://macedonia-evidence.org/documentation.html)

The land in question, with its modern capital at Skopje, was called Paionia in antiquity. Mts. Barnous and Orbelos (which form today the northern limits of Greece) provide a natural barrier that separated, and separates, Macedonia from its northern neighbor. The only real connection is along the Axios/Vardar River and even this valley “does not form a line of communication because it is divided by gorges.”

Η ΦΛΥΑΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΡΩΣΤΙΑ (Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου)

Λεπτομέρεια από ψηφιδωτή απεικόνιση του αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου στην Αγία Σοφία της Κωνσταντινούπολης (9ος αιώνας).

«Τας βεβήλους κενοφωνίας περιΐστασο». Τις ασεβείς φλυαρίες να τις αποφεύγεις. Γιατί εκείνοι που τις λένε, δεν θα μείνουν μέχρι εκεί. Γιατί όταν μπει κάτι καινούργιο, ξένο προς τη διδασκαλία του Χριστού, φέρνει πάντοτε νέες λανθασμένες διδασκαλίες. Έτσι η πλάνη (λάθος) αυτού, που βγήκε έξω από το ήρεμο λιμάνι, γίνεται πολύ μεγάλη και δεν πρόκειται να σταματήσει πουθενά… « Ο λόγος αυτών, ως γάγγραινα, νομήν έξει», δηλ. η διδασκαλία τους θα ξαπλωθεί σαν γάγγραινα. Είναι ακατάσχετο κακό, που δεν μπορεί να γιατρευτεί με καμιά θεραπεία, αλλά καταστρέφει τα πάντα. Δείχνει (ο απ. Παύλος) ότι η φλυαρία είναι αρρώστια, χειρότερη από τη σωματική. Με αυτά που λέει φανερώνει ότι αυτοί που εισάγουν νέες διδασκαλίες (οι αιρετικοί) είναι αδιόρθωτοι.

(Εις Β΄ Τιμ. Ομιλ. Ε΄, 2)

Ο ΜΑΡΑΓΚΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΦΕΡΕΤΡΟ

Ο Χριστός Παντοκράτωρ. Τοιχογραφία του 4ου αιώνα από την κατακόμβη της Κομοδίλλης στην Ρώμη.

Όπως είναι «μαθημένα τα βουνά στα χιόνια», έτσι και η Εκκλησία είναι συνηθισμένη στους διωγμούς και στους αδίκους κατατρεγμούς. Τα λόγια του Χριστού «ει εμέ έδιωξαν και υμάς διώξουσι» και «εμίσησάν με δωρεάν» (με εμίσησαν άδικα, χωρίς λόγο) είναι (2.000 χρόνια τώρα) για την Εκκλησία μία ζωντανή πραγματικότητα.

Εξ ίσου όμως επαληθεύθηκαν και τα λόγια του Χριστού: «επί ταύτη τη πέτρα οικοδομήσω Μου την Εκκλησίαν και ΠΥΛΑΙ ΑΔΟΥ ΟΥ ΚΑΤΙΣΧΥΣΟΥΣΙΝ ΑΥΤΗΣ».

Βιοχημικός απόδειξε τη Βιβλική θεωρία της Δημιουργίας.

Ο Αμερικανός βιοχημικός Φεζεϊλ Ράνα, επιστημονικά απέδειξε τη Βιβλική θεωρία της δημιουργίας. Ήταν από τους πρώτους που έθεσαν το ζήτημα, το οποίο ποτέ δεν τέθηκε στη χριστιανική απολογητική.

Στο βιβλίο του «Η σύσταση του κυττάρου: Πώς η Χημεία αποκαλύπτει την τέχνη του Δημιουργού», ο Ράνα αποκάλυψε δεκάδες διαφορετικών συστημάτων σε κάθε κύτταρο. Διασαφήνισε πώς σ’αυτά τα συστήματα καθρεφτίζεται ο λόγος του Δημιουργού, κατ’εικόνα του Οποίου δημιουργήθηκε ο άνθρωπος.

Γιάννης Ρίτσος – Ρωμιοσύνη ΙΙ

Το όρος Άθως.

 

Κάθε πού βραδιάζει με το θυμάρι τσουρουφλισμένο στον κόρφο της πέτρας

είναι μία σταγόνα νερό πού σκάβει από παλιά τη σιωπή ως το μεδούλι

είναι μία καμπάνα κρεμασμένη στο γέρο-πλάτανο πού φωνάζει τα χρόνια.

Σπίθες λαγοκοιμούνται στη χόβολη της ερημιάς

Θαύματα της Αγίας Ζώνης (19)

Η Αγία Ζώνη της Υπεραγίας Θεοτόκου

56. Θαύματα της Αγίας Ζώνης στην Αμερική

Ο Παναγιώτης Κάλλας που μένει στην Φλώριντα των Η.Π.Α κατά την επίσκεψή του στην Μονή μας κατέθεσε εγγράφως τα παρακάτω περιστατικά.

1. «Τον Σεπτέμβριο του 2001 έτρωγα με μερικούς φίλους. Ένας άνδρας ανέφερε ότι η κόρη του ήταν άρρωστη με καρκινικό όγκο πάνω στην καρδιά της και ήταν και έγκυος. Οι γιατροί ήθελαν να βγάλουν τον όγκο, αλλά θα έχανε το μωρό. Αν αυτό γεννιόταν στον ένατο μήνα, η κόρη του θα μπορούσε να πεθάνει από τον όγκο. Έδωσα στον άνθρωπο μία κορδέλα από την Αγία Ζώνη, λάδι από τις θαυματουργές εικόνες της Παναγίας της Μονής Βατοπαιδίου, και μία εικόνα της Παναγίας Παντανάσσης που θεραπεύει τον καρκίνο.

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΓΚΑΙΜΠΕΛΣ

Η Γκουέρνικα. Πίνακας του Pablo Picasso (1937).

Του Σαράντου Καργάκου

Πάνε πολλά χρόνια τώρα από το 1982, όταν έβγαλα μια προσχηματική ποιητική συλλογή που είχε τίτλο “προσεχώς κατεδάφιση”. Στη συλλογή αυτή υπήρχε κι ένα χριστουγεννιάτικο ποιηματάκι που το γράφω από μνήμης:

Χριστούγεννα!

Γέμισαν κουραμπίεδες οι βιτρίνες

Χαίρομαι να κοιτάζω!

……………………………………

Απολαμβάνω την επαναστατική νεολαία μας!

ΠΩΣ ΝΑ ΣΗΚΩΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

Το μαρτύριο των αγίων σαράντα μαρτύρων μέσα στην παγωμένη λίμνη. "Δριμύς ο χειμών, αλλά γλυκύς ο παράδεισος".

ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ

Τα βάσανα σας είναι πολλά. Τα χτυπήματα πέφτουν επάνω σας αδυσώπητα απ’ όλες τις μεριές. Αλλά μην απελπίζεστε. Δοκιμασίες είναι, που σας βρίσκουν με παραχώρηση του φιλάνθρωπου Θεού, για να καθαριστείτε από τα πάθη και τις αδυναμίες σας. Παραδώστε, λοιπόν, τον εαυτό σας στα χέρια Του με εμπιστοσύνη, ευψυχία, χαρά και ευγνωμοσύνη. Μη θυμώνετε, μη δυσφορείτε, μην τα βάζετε με κανέναν άνθρωπο. Αφήστε τους ελεύθερους να επιτελούν επάνω σας και μέσα σας το εργο της πρόνοιας του Κυρίου, που, αποβλέποντας στη σωτηρία σας, πασχίζει να βγάλει από την καρδιά σας κάθε ακαθαρσία. Όπως η πλύστρα τσαλακώνει, τρίβει και χτυπάει τα ρούχα μέσα στη σκάφη, για να τα λευκάνει, ετσι και ο Θεός τσαλακώνει, τρίβει και χτυπάει εσάς, για να λευκάνει την ψυχή σας και να την ετοιμάσει για την ουράνια βασιλεία Του, όπου κανένας ακάθαρτος δεν θα μπει.

ΑΡΝΗΣΗ

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

«Κράτησα τη ζωή μου / ταξιδεύοντας ανάμεσα / σε κίτρινα δέντρα». Τι θέλουν να πουν αυτοί οι στίχοι του Σεφέρη; «Κράτησα τη ζωή μου», δηλαδή δεν έζησα τη συνηθισμένη, τη δίχως νόημα, την πνευματικά άκαρπη ζωή της εποχής μου. Δεν επιδίωξα όλα εκείνα που οι γύρω μου θεωρούσαν ότι αξίζουν, ενώ δεν έχουν αξία. Κανένα φως στην κορυφή τους. Ο κόσμος βρίσκεται σε πνευματικό σκοτάδι.

Μια τέτοια εικόνα πνευματικής στάσης του ανθρώπου απέναντι στο πνευματικό σκοτάδι περιγράφουν οι αγιογράφοι της Εκκλησίας μας από τα αρχαία χρόνια, όταν ιστορούν τον άγιο ή την αγία με την παλάμη του χεριού υψωμένη, να δείχνει την άρνηση.

Θα ’ρθεί εποχή, που δεν θα συναντάς άνθρωπο. Θα κάνεις μέρες δρόμο, για να συναντήσεις άνθρωπο. Αυτήν την εποχή την προβλέπουν οι άγιοι. Ίσως είναι η τελευταία εποχή του ανθρώπου. Με χιούμορ την αναφέρει σε κάποιο κείμενο ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος. «Σ’ αυτήν την εποχή», λέει, «δεν θα ήθελα να βρεθούν ούτε τα παπούτσια μου».

Μια προφητική εικόνα τέτοιας εποχής δίνει επίσης ο βιογράφος του Αισώπου καταγράφοντας αυτό το απλό περιστατικό από τη ζωή του. Ο Αίσωπος ήταν δούλος του Ξάνθου. Μια μέρα ο Ξάνθος τον έστειλε να δει στα δημόσια λουτρά, αν υπάρχουν άνθρωποι. Ο Αίσωπος πήγε και στάθηκε στην είσοδο κοιτάζοντας το πλήθος που μπαινόβγαινε στα δημόσια λουτρά. Όλοι σκόνταφταν σε μια πέτρα που υπήρχε εκεί και κανένας δεν έσκυψε να την πάρει και να την βάλει στην άκρη.

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Ο ΔΕΡΒΙΣΗΣ (26 Μαΐου 1794)

Το μήνυμα του Χριστού προς την εκκλησία στην Σμύρνη (όπου μαρτύρησε ο άγιος Αλέξανδρος) (Αποκάλυψις Ιωάννου Β' 8-11). Μικρογραφία από (ορθόδοξο) ισπανικό χειρόγραφο του 10ου αιώνα περίπου.

Ο Άγιος Νεομάρτυς Αλέξανδρος καταγόταν από τη Θεσσαλονίκη. Ήταν ένα όμορφο αγόρι που δεν μπορούσε να περάσει απαρατήρητο από τους Τούρκους, οι οποίοι , εκτός από κορίτσια, έπαιρναν και αγόρια στα χαρέμια τους. Μάλιστα κάποιος Τούρκος τον είχε εντοπίσει και κινδύνευε. Οι γονείς του αναγκάστηκαν να τον φυγαδεύσουν στη Σμύρνη.

Δυστυχώς όμως έφυγε από τη Σκύλα και έπεσε στη Χάρυβδη. Εκεί στη Σμύρνη , δεν ξέρουμε με ποιο τρόπο, εξισλαμίστηκε και μάλιστα έγινε δερβίσης, δηλαδή άγαμος μουσουλμάνος κληρικός. Μετά από λίγο καιρό έφυγε από τη Σμύρνη και περιπλανήθηκε σαν δερβίσης σε διάφορες χώρες και πόλεις, . Έφτασε μάλιστα και ως τη Μέκκα.

Φαίνεται όμως πως αισθανόταν ζωντανό τον έλεγχο της αγίας συνείδησης και μέσα του σχηματιζόταν σιγά – σιγά ο πόθος να εξαλείψει με το αίμα του την ανομία του.

Σοβαρός και σεμνός , υποκρινόταν κάποιες φορές πως είναι σαλός και μιλούσε στους Τούρκους με πολλή αυστηρότητα και τους ήλεγχε για τις παρανομίες, τις αδικίες και την καταπίεση του φτωχού ραγιά. Στην Αίγυπτο κάποτε εξαιτίας αυτής της συμπεριφοράς του κινδύνευσε να φονευθεί. Κάποιοι ,λόγω της συναναστροφής του με χριστιανούς και από κάποιους αινιγματικούς λόγους του , υποψιάζονταν πως είναι Χριστιανός. Προσπαθούσε με τον τρόπο του και το παράδειγμά του να διδάξει τους Τούρκους σωφροσύνη, δικαιοσύνη, φιλανθρωπία και κάθε αρετή. Δεν επιβάρυνε κανένα , δε ζητούσε χρήματα , όπως έκαναν άλλοι δερβίσηδες, αλλά εργαζόταν. Απ’ ότι φαίνεται ζούσε ως κρυπτοχριστιανός και σίγουρα θα είχε κάποιο πνευματικό, για τον οποίο πολλοί ερεύνησαν αλλά δεν κατόρθωσαν να μάθουν κάτι. Έζησε με αυτόν τον τρόπο δεκαοκτώ χρόνια. Τελικά περνώντας από τη Χίο στη Σμύρνη ένιωσε μέσα του την χάρη του Θεού, που του φανέρωνε ότι έφθασε η ώρα να ομολογήσει φανερά την πίστη του.

Sacrament of Confession

St. Cosmas Aitolos

Perhaps the most misunderstood sacrament of the Christian Church is confession (or repentance). How did it originate? What role does a priest play? Is there a special procedure for confession? The Holy Scriptures hold answers to these questions.

God’s Word promises “If we confess our sins, He is faithful and just to forgive us and cleanse us from all unrighteousness” (1 John 1:9). The faithful are to bring their sins to God in repentance and receive cleansing and forgiveness.

The early Christians would stand and confess their sins to God in the presence of the whole congregation. Jesus encouraged His followers to walk in the light together, to confront problems corporately, to “tell it to the church” (Matt. 18:17). Thus James writes, “Confess your trespasses to one another” (James 5:16). But as time went on and the Church grew in numbers, strangers came to visit and public confession became more difficult. Out of mercy, priests began to witness confessions of sin privately on behalf of the Church.

Jesus, giving His disciples the authority to forgive sin, said, “If you forgive the sins of any, they are forgiven them; if you retain the sins of any, they are retained” (John 20:23; c.f. Matt. 16:19, 18:17-19). From the beginning, Christians understood that the grace of ordination endowed the shepherd of the flock with the discernment and compassion to speak the words of remission, on behalf of Christ, regarding the sins of those who confess and turn from sin. For God has promised the removing of sin from us “as far as the east is from the west” (Ps. 103:12). St. John Chrysostom says, “The priests decree below, God confirms above, and the Master agrees with the opinion of His slaves”.