Mărturie Athonită în România – La Biserica Rusă (Ρουμανικά, Romanian)

Pr. Vasile Gavrilă: Iubiţi credincioşi, pentru noi acest moment este deosebit de important, deoarece îl avem în mijlocul nostru  pe Părintele Arhimandrit Efrem, Stareţul Mănăstirii Vatopedi, împreună cu părinţi din obşte, purtând ce altceva mai  important, mai înălţător, decât o icoană din Grădina Maicii Domnului pe care Părintele ne-a adus-o nouă în dar. Înainte de a face împreună o rugăciune, îl rugăm să ne spună un cuvânt de învăţătură aşa cum nişte prunci, nişte copii, aşteaptă să spună un Avvă din pustia Muntelui Athos.

Arhim. Efrem: Sunt foarte bucuros a mă afla în această biserică închinată Sfântului Nicolae şi cred că acest eveniment care are loc acum va rămâne în istoria acestui locaş, deoarece nu este vorba doar de vizita unor monahi de la Sfântul Munte, ci de aducerea unei mari binecuvântări: copia unei icoane făcătoare de minuni de la mănăstirea noastră, icoana  Pantanassa, tămăduitoare a multor boli, însă îndeosebi a cancerului. Sunt nenumărate minunile acestei icoane petrecute sub ochii noştri. Biserica Sfântul Nicolae din centrul Bucureştiului este prima din România

Η μισή νίκη

Η προσευχή του Χριστού στην Γεθσημανή. Εικόνα του αγιογραφείου της Μονής της Αγίας Μεταμορφώσεως στην Βοστώνη.

Ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακος επισημαίνει: Η ποιότητα της προσευχής μας, η διάθεση και ο πόθος μας για προσευχή, ο κόπος και η προσπάθεια μας για προσευχή, είναι ο καθρέπτης της πνευματικής μας προκοπής· είναι φανέρωση του βαθμού της πνευματικής μας προόδου· είναι αποκάλυψη της πνευματικής μας καταστάσεως.

Βέβαια δεν είναι και τόσο εύκολα και άπλα τα πράγματα αυτά.

* * *

Ερώτησαν κάποτε εναν έμπειρο αγωνιστή της προσευχής, τον αββά Αγάθωνα:

-Ποιά είναι η πιο δυσκολοκατόρθωτη αρετή;

Και απάντησε:-Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ.

Ζουν οι ψυχές μετά το Θάνατο;

Ο Λάζαρος στην αγκαλιά του Αβραάμ. Σελίδα από μεσαιωνικό Γερμανικό χειρόγραφο.

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Η Ορθόδοξη Εκκλησία κατέχει έναν ακένωτο θησαυρό αποδείξεων για τη ζωή μετά το θάνατο. Μία απ’ τις αναρίθμητες αποδείξεις παραθέτουμε παρακάτω: ένα παράδειγμα για το ότι οι ψυχές των ανθρώπων ζουν μετά από το σωματικό θάνατο και ότι η εκούσια υπακοή οδηγεί στη μακάρια αιωνιότητα.

Προσευχούλα για τα μικρά αδελφάκια

Σε ευχαριστούμε, Πατέρα μας ουράνιε, διότι μας έδωκες τη ζωή και μας χάρισες γονείς και αδέλφια. Δώσε, Θεέ μας, να βασιλεύη στο σπίτι μας η αγάπη, η ειρήνη, η χαρά. Βοήθησέ μας να έχωμε ομόνοια και αγάπη με τα αδέλφια μας. Φώτισέ μας να μη ζηλεύωμε ο ένας τον άλλον, να μην μαλώνωμε, να μην κυττάζωμε καθένας μόνον τον εαυτόν του, αλλά να βοηθάμε και να υπηρετούμε ο ένας τον άλλον. Κάνε μας, Κύριε, οικογένεια δική Σου, αγαπημένη και ενωμένη. Και αξίωσέ μας να Σε ευχαριστούμε πάντοτε και με χαρά να δοξολογούμε το άγιο Όνομά Σου.
Αμήν.

Η γεωπολιτική θεώρηση Νταβούτογλου για την Κύπρο

Χρήστος Ιακώβου

Διευθυντής του Κυπριακού Κέντρου Μελετών

Με το διορισμό του καθηγητή Αχμέτ Νταβούτογλου εσχάτως στη θέση του υπουργού εξωτερικών της Τουρκίας αναπτύχθηκε μία εκτεταμένη αρθρογραφία, τόσο στον Αθηναϊκό όσο και στον Κυπριακό Τύπο γύρω από την πάγια γεωπολιτική του θεώρηση για τη θέση της Τουρκίας στη διεθνή σκηνή. Κάποιοι αγκιστρώθηκαν στην άποψή του για «μηδενικές τριβές με τους γείτονες της Τουρκίας» απολυτοποιώντας τη γενικώτερη προσέγγισή του για τα Ελληνοτουρκικά και το Κυπριακό. Πρόκειται για αποσπασματική και παραπλανητική ερμηνεία των απόψεων Νταβούτογλου.

ΜΗ ΔΙΝΕΙΣ ΣΗΜΑΣΙΑ ΣΤΟΥΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΟΥΣ

Αγίου Κυρίλλου Ιεροσολύμων

Μετά από τη γνώση της σεμνής και ένδοξης και πανάγιας αυτής πίστεως, γνώρισε στη συνέχεια και τον εαυτό σου, ποιος είσαι. Έγινες άνθρωπος και αποτελείσαι από δύο μέρη, ψυχή και σώμα. Και όπως είπα, πριν από λίγο, ο ίδιος ο Θεός είναι δημιουργός και της ψυχής και του σώματος. Μάθε λοιπόν πως έχεις ψυχή αυτεξούσια, τελειότατο και ωραιότατο έργο του Θεού, δημιουργημένη κατ’ εικόνα του Δημιουργού της. Αθάνατη, γιατί έτσι την θέλησε ο Θεός να είναι αθάνατη, ψυχή ζώσα, λογική και άφθαρτη, προικισμένη από τον Δημιουργό της, με το αυτεξούσιο, να μπορεί να κάνει ό,τι θελήσει. Αυτό που σε σπρώχνει στην αμαρτία δεν σου δόθηκε από τον Θεό μαζί με τη δημιουργία σου, ούτε κατά τύχη πορνεύεις, ούτε όπως ανόητα λένε μερικοί, σε αναγκάζουν οι πλοκές των άστρων να έχεις το νου σου στις ασέλγειες.

Γιατί αποφεύγεις να παραδεχθείς τις κακίες σου και θεωρείς γι’ αυτές υπεύθυνα τα αναίτια αστέρια; Μη δίνεις λοιπόν σημασία στους αστρολόγους, επειδή γι’ αυτούς λέει η Αγία Γραφή: Ας έρθουν τώρα να σε σώσουν οι αστρολόγοι του ουρανού. Θα καούν τώρα όλοι όπως τα φρύγανα στη φωτιά και δεν θα γλυτώσουν από τις φλόγες του ολέθρου (Ης. μζ΄, 13-14).

(Κατηχήσεις Αγίου Κυρίλλου Ιεροσολύμων, Εκδ. «Ετοιμασία», Ι. Μ. Τιμίου Προδρόμου, Καρέας 1991, σ. 94-95).

O Άγιος Ιωάννης ο Ρώσσος (27 Μαϊου)

Ο Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος γεννήθηκε το 1690 μ.Χ. στη Ρωσία. Οι γονείς του, πιστοί χριστιανοί οι ίδιοι, βάπτισαν τον γιό τους χριστιανό και τον μεγάλωσαν σύμφωνα με τις επιταγές του Χριστιανισμού. Ο Άγιος από μικρός έγινε θερμός χριστιανός και διέγαγε τον βίο του εν Χριστώ.

Όταν έφτασε στην κατάλληλη ηλικία, ο Άγιος Ιωάννης κατετάγη στον Ρωσικό στρατό. Την εποχή εκείνη μαινόταν ο Ρωσοτουρκικός πόλεμος. Ο Άγιος πολέμησε σε αυτόν τον πόλεμο, έως ότου αιχμαλωτίστηκε από τους Τούρκους και δόθηκε σαν σκλάβος σε ένα Τούρκο αξιωματικό που καταγόταν από το χωριό Προκόπι της Μικράς Ασίας. Ο Τούρκος αξιωματικός μετέφερε τον Άγιο στο Προκόπι και εκεί προσπάθησε, όπως συνηθιζόταν τότε, να τον πείσει να αλλαξοπιστήσει. Ο Άγιος αντιστάθηκε σθεναρά σε όλες τις προσπάθειες του Τούρκου και τέλος, με την βοήθεια του Θεού, ο Τούρκος άφησε ήσυχο τον Άγιο να διατηρήσει την πίστη του.

Οι συνθήκες διαβίωσης του Αγίου ήταν πολύ σκληρές. Κοιμόταν στο στάβλο του αφεντικού του, μαζί με τα ζώα των οποίων τη φροντίδα του είχε αναθέσει. Έτρωγε ελάχιστα, τα ρούχα του ήταν φτωχικά και ήταν αναγκασμένος να περπατά χωρίς υποδήματα. Σε αυτόν τον στάβλο, ο Άγιος προσευχόταν, ενώ τα βράδια συχνά επισκεπτόταν μια εκκλησία που ήταν εκεί κοντά, αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο.

Η χάρη του Αγίου Ιωάννη του Ρώσου, έφερε ευλογία στο σπίτι του αφεντικού του, ο οποίος πλούτισε και έγινε από τους ισχυρότερους άντρες της περιοχής. Όταν κάποια στιγμή ο Τούρκος αξιωματικός επισκέφτηκε την Μέκκα για προσκύνημα, ο Άγιος Ιωάννης με θαυμαστό τρόπο έστειλε από το Προκόπι στην Μέκκα ένα πιάτο με ρύζι για το αφεντικό του. Στην αρχή δεν τον πίστεψαν, αλλά όταν ο Τούρκος γύρισε από την Μέκκα φέρνοντας το πιάτο μαζί του πείστηκαν και το θαύμα αυτό έγινε σε όλους όσους κατοικούσαν στην περιοχή γνωστό.

Ο Τούρκος θέλοντας να τιμήσει τον Άγιο προσφέρθηκε να του καλυτερέψει τις συνθήκες διαβίωσης. Ο Άγιος όμως αρνήθηκε και συνέχισε να φροντίζει τα ζώα του αφεντικού του και να μένει στον στάβλο. Δουλεύοντας την ημέρα και προσευχόμενος την νύχτα έζησε ο Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος τον υπόλοιπο του βίου του έως τις 27 Μαΐου του 1730 μ. Χ. όπου αναπαύτηκε σε ηλικία 40 ετών.

Γιάννης Ρίτσος – Ρωμιοσύνη ΙΙΙ

Έργο του λαϊκού ζωγράφου της ρωμιοσύνης Θεόφιλου Χατζημιχαήλ (1870-1934).

Δώ πέρα ο ουρανός δε λιγοστεύει ούτε στιγμή το λάδι του ματιού μας

δώ πέρα ο ήλιος παίρνει πάνω του το μισό βάρος της πέτρας πού σηκώνουμε πάντα στη ράχη μας

σπάνε τα κεραμίδια δίχως αχ κάτου απ το γόνα του μεσημεριού

οι άνθρωποι πάν μπροστά απ τον ίσκιο τους σαν τα δελφίνια μπρός απ τα σκιαθίτικα καΐκια

Η Εξομολόγηση εξαφανίζει κάθε αμαρτία

Οι αμαρτωλοί στην κόλαση. Λεπτομέρεια από πίνακα του Φρα Αντζέλικο (1425-1430).

ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΗ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ

Να θυμάστε την αμαρτωλότητά σας και να θεωρείτε τον εαυτό σας άξιο της κολάσεως. Και ο απόστολος Παύλος ποτέ δεν ξεχνούσε πως ήταν πρώτα διώκτης της Εκκλησίας, μολονότι υστέρα οι απερίγραπτοι κόποι του γι΄ αυτήν μπορούσαν να εξαλείψουν τις αμαρτίες δέκα διωκτών. Ενώ όμως από το ένα μέρος δήλωνε, «ουκ ειμί ικανός καλείσθαι απόστολος, διότι έδιωξα την εκκλησίαν του Θεού» (Α’ Κορ. 15:9), από το άλλο μέρος δεν απελπιζόταν για τη σωτηρία του. Με βέβαιη ελπίδα έγραφε: «Απόκειται μοι ο της δικαιοσύνης στέφανος» (Β’ Τιμ. 4:8). «Την επιθυμίαν έχω εις το αναλύσαι και συν Χριστώ είναι» (Φιλιπ. 1:23).

Θαύματα της Αγίας Ζώνης (20)

Η Αγία Ζώνη της Υπεραγίας Θεοτόκου

61. Το «είδωλο» της επιστήμης είχε αποκαθηλωθεί

7-2-2003

Ι. Πολέμη 3, Θεσσαλονίκη

«Ο γιός μου, που γεννήθηκε στις 5-12-1994, είναι για μας δώρο της Παναγίας.

Γεννήθηκε μετά από τρεις αποβολές. Ενώ είχαμε ξεκινήσει τις διαδικασίες για υιοθεσία, ο γέροντας Παΐσιος είπε στην γιαγιά μας –ευτυχώς που υπάρχουν οι φιλόθεες γιαγιάδες– να μην προχωρήσουμε, γιατί θα κάνουμε παιδί.

The Early Centuries of the Greek Roman East (1)

Justinian with his entourage (courtiers and guards), the bishop of Ravenna Maximian and clergy. Mosaic in the church of St. Vitalius in Ravenna (548AD). Ο Ιουστινιανός με την συνοδία του (αυλικούς και φρουρούς), τον επίσκοπο της Ραβέννας Μαξιμιανό και κληρικούς. Ψηφιδωτό στην εκκλησία του Αγίου Βιταλίου στην Ραβέννα (548 μΧ).

I.The Foundation of Constantinople and the Adoption of Christianity

We begin our story about the history of Romiosini or the Greek Middle ages with the founding of Constantinople, the capital city of the Eastern Roman Empire. Constantinople was founded by the Roman emperor Constantine I (324-337) who wanted to establish, for various political reasons, a new capital city for the Roman Empire in the east. Ultimately, this change was brought about because of the turmoil which the Roman Empire was facing in the west at the time. With much of the western territories having been destroyed by the invasions of the Germanic tribes, Rome was in constant danger of being attacked. Moreover, with the eastern frontier of the Empire stretching over all of Asia Minor and Syria, Rome was no longer in a position to check the ongoing hostilities with Persia. Consequently, after a series of internal struggles among the ruling powers of the Empire, Constantine -who emerged victorious-chose as the location of his new capital the ancient Greek city of Byzantion. In 324 Constantine transformed Byzantion into “The New Rome” or “Constantinopolis”, the City of Constantine. The people often referred to it simply as “The City” or, in Greek, “Hi Polis”. MORE…