Αυτά τα δέντρα δε βολεύονται με λιγότερο ουρανό,
αυτές οι πέτρες δε βολεύονται κάτου απ τα ξένα βήματα,
αυτά τα πρόσωπα δε βολεύονται παρά μόνο στον ήλιο,
αυτές οι καρδιές δε βολεύονται παρά μόνο στο δίκιο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Αυτά τα δέντρα δε βολεύονται με λιγότερο ουρανό,
αυτές οι πέτρες δε βολεύονται κάτου απ τα ξένα βήματα,
αυτά τα πρόσωπα δε βολεύονται παρά μόνο στον ήλιο,
αυτές οι καρδιές δε βολεύονται παρά μόνο στο δίκιο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Ουρανοδρόμος Κλίμαξ. Εικόνα του 12ου αιώνα από την Μονή του Σινά. Βλέπουμε ανθρώπους να προσπαθούν να ανέβουν την σκάλα των αρετών προς τον Θεό, ενώ οι δαίμονες με τα πάθη προσπαθούν να τους τραβήξουν κάτω και σε ορισμένες περιπτώσεις το καταφέρνουν.
Το να βλέπουμε τα πάθη μας, να λυπόμαστε γι’ αυτά και να καταφεύγουμε στο Θεό, ζητώντας τη θεραπεία της ψυχής μας, είναι η καλή άρχή του καλού δρόμου.
Βλέπετε νά υπάρχει μέσα σας η διάθεση για την απαλλαγή από τα πάθη; Αν ναι, να προσέχετε καθημερινά τον εαυτό σας, να φοβάστε τις πτώσεις και να φυλάγεστε με κάθε τρόπο από τις αιτίες της αμαρτίας. Έτσι, με τον καιρό, τα πάθη εξασθενούν.
Αλίμονο στη ψυχή, που θα φτάσει στην αναίδεια να πει: «Τίποτα δεν φοβάμαι!». Αυτή η εγωιστική αφοβία είναι η αρχή της πτώσεως και της καταστροφής της.
Πάντως, και όταν αγωνιζόμαστε με καλή προαίρεση εναντίον των παθών, πρέπει ν’ αποφεύγουμε τις αδιάκριτες ακρότητες. Πρέπει να γνωρίζουμε το μέτρο και τα μέτρα μας. Αλλιώς θα κυριευθούμε από αθυμία και στη συνέχεια από απελπισία. Παρ’ όλες τις αδυναμίες μας, ας μην αμφιβάλλουμε ότι ο Θεός μας αγαπάει και θέλει τη σωτηρία μας. Επομένως, αν δεν παραδινόμαστε θεληματικά στα πάθη, Εκείνος θα μας προφυλάξει από τις πτώσεις.
Το δέντρο που έχει ριζώσει βαθιά στη γη, λυγίζει κάτω από το δυνατό άνεμο, αλλά σηκώνεται πάλι όρθιο, όταν αυτός κοπάσει. Το ίδιο συμβαίνει και με τη ψυχή. Ας λυσσομανούν εναντίον της τα πάθη, ας την ταρακουνούν κι ας τη λυγίζουν πρόσκαιρα. Φτάνει η ρίζα να μην πειραχθεί. Και ρίζα είναι η σταθερή απόφαση της ψυχής να μην υποχωρήσει στην αμαρτία ως το θάνατο.
(Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου, Χειραγωγία στην πνευματική ζωή, Ι. Μ. Παρακλήτου, Έκδ. ε΄, σ. 88)
I need to share a story that changed my life forever even though it did not involve me directly. You see, I grew up next door to the blind boy. I was just a few years older than he. As a young child, I overheard awful whisperings in the neighborhood when he was born. This was not only a terrible tragedy for the boy but, of course, also for his parents. They had a blind child to raise in a world that condemned his condition, and they were forced to endure the cruel glances and the accusatory stares of neighbors and even friends. It was a moral nightmare to be born with any sort of defect or illness.
You see, it was commonly believed that any “handicap” as you call it, any physical deformity in an infant, was a direct result of some sin committed by that infant’s parents. When this little boy was born without vision, everybody knew that his parents had done something awful to offend Almighty God. It was their fault. Of course it could have been his fault as well, the baby’s that is, because, sad to say, people used to believe that even unborn babies were capable of offending God. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
25 Μαΐου- Εορτή του Τιμίου Προδρόμου.
Ο Πρόδρομος ήταν αυστηρός στον εαυτό του και επιεικής στους άλλους. Εμείς όμως είμαστε επιεικείς στον εαυτό μας και αυστηροί στους άλλους.
Ας δούμε και τα δύο:
Α. Ο Πρόδρομος
1. Ήταν αυστηρός στον εαυτό του.
Ήταν ασκητής. Ή τροφή του ήταν ακρίδες και μέλι άγριο. Ή ενδυμασία του ήταν από τρίχες καμήλας. Φορούσε δερματίνη ζώνη γύρω από τη μέση του. Ό τόπος, που έμενε, ήταν έρημος. Ό χρόνος παραμονής του στην έρημο ήταν μεγάλος, διότι εκεί βρισκόταν από την παιδική ηλικία μέχρι τα τριάντα του χρόνια.
Ό Πρόδρομος δεν είχε μόνο αυτή την εξωτερική αυστηρότητα, αλλά και εσωτερική, ανωτέρη της εξωτερικής. Ήταν ταπεινόφρονας. Η αυστηρή ταπεινοφροσύνη του φαίνεται προς μεγάλους και μικρούς. Και να πως: Έρχονται οι επίσημοι Φαρισαίοι και Σαδδουκαίοι προς αυτόν, για να βαπτισθούν χωρίς καρπούς μετανοίας. Ό Πρόδρομος τους ελέγχει δριμύτατα. Ό αυστηρός αυτός έλεγχος φαίνεται, ότι είναι αυστηρότητα προς τους άλλους. Και όμως είναι αυστηρός ό Πρόδρομος προς τον εαυτόν του, διότι ούτε η σπουδαία κοινωνική θέση τους, ούτε η προσέλευση τους προς αυτόν, ούτε ότι θα βαπτίζονταν από αυτόν, κολάκευσαν τον εγωϊσμό του Προδρόμου, ώστε να μή ελέγξει την τυπολατρεία τους. Όσον μάλιστα αυστηρός είναι ό έλεγχος του προς αυτούς, τόσον περισσότερο φανερώνει, ότι λιγότερο κολακεύθηκε ο εγωϊσμός του από αυτούς, επομένως άλλο τόσο ταπεινόφρωνας φανερώνεται ότι είναι. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Pr. Prof. C-tin Coman: Iubiţi studenţi, suntem astăzi deosebit de bucuroşi datorită prezenţei în facultatea noastră a Părintelui Arhimandrit Efrem, Stareţul Mănăstirii Vatopedi. Cei care sunteţi un pic mai în vârstă l-aţi întâlnit în aceeaşi sală acum trei ani când am avut din nou o întâlnire cu profesorii şi studenţii facultăţii noastre. De data aceasta, aşa cum vă spuneam în biserică, cu dânsul, pe lângă delegaţia de părinţi aghioriţi, este şi Corul Bizantin condus de domnul Lycourgos Anghelopoulos, precum şi câţiva dintre domnii foarte generoşi care sprijină eforturile noastre. Va urma cuvântul Părintelui Stareţ şi, în limita timpului, un mic dialog cu dumneavoastră. Bine aţi venit, Părinte Stareţ, bine aţi venit domnilor şi doamnelor din iubita ţară Grecia şi domnilor membri ai Corului! Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΕΚΛΟΓΙΚΟ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΒΛΕΠΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟ ΒΑΘΟΣ ΣΤΗΣ ΣΥΓΧΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΡΑΛΟΓΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ.
Το μεγάλο ερωτηματικό που βασανίζει τον Έλληνα ψηφοφόρο στις σημερινές ευρωπαϊκές εκλογές είναι γιατί είναι συγχυσμένος και αυτός και η πολιτική ηγεσία. Δηλαδή, γιατί πρέπει να ψηφίσει, τι πρέπει να ψηφίσει, αν θα ψηφίσει και αν αυτοί που ψηφίζει ξέρουν πού πάνε, αν τον διοικούν, γιατί τον διοικούν και αν έχουν ευθύνη απέναντι στην διοίκηση που ασκούν.
Η σύγχυση όλη αυτή βασίζεται σε έναν υποδερμικό, αλλά, πολυχρόνιο παραλογισμό, που άρχισε μετά τα χρόνια του εμφύλιου πολέμου και έφτασε μέχρι σήμερα.
Σαν ευρηματικός λαός με ακραία συμπεριφορά που είμαστε, αρνούμαστε πάντοτε να διδαχθούμε από την ιστορία, αντιμετωπίζαμε το σήμερα -το οποίο πάντοτε ήταν βαρύ και δύσκολο- με την φαντασία ότι το αύριο θα ήταν καλύτερο και εύκολο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Χριστός με την Μάρθα και την Μαρία. Μικρογραφία από δυτικό χειρόγραφο (1410).
Τα περί γυναικών αναφερόμενα στις παύλειες επιστολές
Όχι μόνο γύρω από το Χριστό, αλλά και εντός των κύκλων των συνεργατών του Αποστόλου Παύλου ευρίσκονται αρκετές γυναίκες, που του συμπαραστέκονται και παίζουν ασφαλώς σημαντικό ρόλο στις πρωτοχριστιανικές κοινότητες. Η ευσεβής Λυδία, μια πορφυροπώλις από τα Θυάτειρα, αφού άκουσε το λόγο του Αποστόλου των Εθνών, που κήρυξε σε μια ομάδα γυναικών στους Φιλίππους, και εβαπτίσθη αυτή και η οικογένειά της, έθεσε το σπίτι της στη διάθεση του Παύλου και της συνοδείας του για την περαιτέρω αποστολή του (Πρ 16,13-15). Μερικά βασικά στοιχεία από όλη τη δράση του Παύλου στους Φιλίππους συμπληρώνουμε εξετάζοντας την προς Φιλιππησίους επιστολή του, της οποίας κεντρική ιδέα είναι η προσπάθεια του συγγραφέα να ομονοήσει τους εκεί χριστιανούς μεταξύ τους. Χαρακτηριστικά απευθύνεται στο τελευταίο αποχαιρετιστήριο κεφάλαιο της επιστολής, στην οποία σημειωθήτω ονοματίζονται ελάχιστοι άνδρες, σε δύο προφανώς ηγετικές γυναικείες μορφές, την Ευοδία και τη Συντύχη, οι οποίες προσέφεραν μαζί με τον Παύλο τα μέγιστα για τη διάδοση της χριστιανικής πίστης („εν τω ευαγγελίω συνήθλησαν μοι“), και τις παρακαλεί ενθέρμως „το αυτό φρονείν εν κυρίω“ (Φιλ 4,2-3). Παρά την υπονοούμενη διάσταση μεταξύ των δύο γυναικών και προφανώς και της κοινότητας των Φιλίππων, θα σταθούμε εδώ στο σπουδαίο ρόλο που διεδραμάτησαν οι γυναίκες(9) στην εξάπλωση και εγκαθίδρυση του ευαγγελίου στους Φιλίππους. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Αγία Ζώνη της Υπεραγίας Θεοτόκου
44. Η απόκτηση παιδιού μόνο με θαύμα ήταν δυνατή
28-7-2001, Λάρνακα
«Θα ήθελα με αυτή την επιστολή μου να σάς αναφέρω ότι η απόκτηση του παιδιού μου, που σήμερα είναι τριών χρόνων και ονομάζεται Μαρία, οφείλεται σε θαύμα της Παναγίας.
Προσπαθήσαμε με την βοήθεια διαφόρων γιατρών στην Κύπρο, μετά από αναλύσεις και εγχειρίσεις που υποβλήθηκε η σύζυγός μου, να αποκτήσουμε ένα παιδί, χωρίς αποτέλεσμα για χρονική περίοδο σχεδόν τεσσάρων χρόνων. Είχαμε κουρασθεί και απογοητευθεί, ιδιαίτερα μετά από την διαβεβαίωση του γιατρού, ότι η απόκτηση παιδιού για μας μόνο με θαύμα θα ήταν δυνατή. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
18 Μαΐου, 2009
Προς τον Αξιότιμο Πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα
Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής
Λευκός Οίκος
1600 Pennsylvania Avenue, NW
Washington, DC 20500
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε,
Με την παρούσα επιστολή, οι υπογράφοντες ζητούμε με κάθε σεβασμό την παρέμβασή σας για να τακτοποιηθούν συντρίμμια ιστορικής αταξίας που άφησε πίσω της στη νοτιοανατολική Ευρώπη η προηγούμενη κυβέρνηση των ΗΠΑ.
Στις 4 Νοεμβρίου 2004, δύο ημέρες μετά την επανεκλογή του Προέδρου George W. Bush, η κυβέρνησή του ομόφωνα αναγνώρισε τη ‘Δημοκρατία της Μακεδονίας’. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Η πιο απλή και πιο συνηθισμένη ενέργεια του κάθε Χριστιανού, μπαίνοντας στην Εκκλησία, είναι να ανάβει ένα κερί.
Όμως η ενέργεια αυτή δεν είναι τόσο απλή. Είναι κάτι, από το οποίο ο Χριστιανός πρέπει να διδάσκεται και να ωφελείται πνευματικά. Τίποτε δεν γίνεται στην Εκκλησία άσκοπα. Τίποτε δεν είναι περιττό. Τίποτε δεν είναι υπερβολικό. Τίποτε δεν είναι ξερός τύπος. Τίποτε δεν είναι χωρίς σημασία και νόημα. Όλα συντελούν, στο να γίνεται η προσκύνηση του Θεού «εν πνεύματι και αληθεία», όπως είπε ο Χριστός στην Σαμαρείτιδα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Είναι καλό να μην καπνίζει κανείς. Γιατί το κάπνισμα είναι μια ανόητη συνήθεια. Σε τι ωφελεί; Σε τίποτε. Απεναντίας, βλάπτει τόσο τη ψυχή όσο και το σώμα. Η ψυχή καταντάει με τον καιρό σε εμπαθή εξάρτηση από τη νικοτίνη. Και το σώμα δηλητηριάζεται συστηματικά από τις βλαπτικές ουσίες του καπνού, που προκαλούν σοβαρά προβλήματα υγείας, ιδιαίτερα στο αναπνευστικό και στο κυκλοφορικό σύστημα, και τελικά οδηγούν στο θάνατο. Δεν έχω άλλο τίποτα να σας συμβουλέψω, παρά μόνο να κόψετε το τσιγάρο δίχως αναβολή. Με ποιόν τρόπο; Ένας μόνο τρόπος υπάρχει η ισχυρή αποφασιστικότητα.
(Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου, Χειραγωγία στην πνευματική ζωή, Ι. Μ. Παρακλήτου, Έκδ. ε΄, σ. 89
Γράφεις πως μερικές φορές αισθάνεσαι ως νέος άνθρωπος αναγεννημένος και μεταμορφωμένος. Αυτό σου συμβαίνει συνήθως την ώρα της προσευχής κατά την εσπερινή ησυχία. Σαν να χάνεται αυτός ο κόσμος για σένα, διακόπτεται κάθε σκέψη περί του κόσμου, περί των ανθρώπων, περί των πραγμάτων, περί των σωμάτων. Μία ασυνήθιστη ειρήνη διαχέεται στην ψυχή σου. Βλέπεις κάποιο φώς μέσα σου και αισθάνεσαι ανείπωτη χαρά. Μέσα σε όλα αυτά αναδύεται μία παράξενη ευωδία που δεν μπορεί να συγκριθεί με καμία μυρωδιά πάνω στη γη. Όταν όλο αυτό αρχίζει να συρρικνώνεται και βαθμιαία, όπως το ουράνιο τόξο εξαφανίζεται από τα μάτια, σε καταλαμβάνει θλίψη γιατί αυτό δεν διήρκεσε περισσότερο, χωρίς διακοπή, χωρίς παύση, χρόνια, αιώνες και σ’ όλη την αιωνιότητα. Και ρωτάς τί μπορεί να είναι αυτό;
Νομίζω, ότι το Πνεύμα του Θεού άγγιξε την ψυχή σου, αδελφέ μου. Αυτό είναι που ο Κύριος λέει: «ιδού γαρ ή βασιλεία του Θεού εντός υμών έστιν» (Λουκ. 17,21). Γιατί όταν το Πνεύμα του Θεού ενθρονιστεί στη ψυχή μας, τότε σταματά οτιδήποτε είναι δικό μας μέσα μας και συνεχίζει εκείνο που είναι του Θεού. Όσο μέσα μας βασιλεύουν οι δικές μας επίγειες σκέψεις, οι γήινες επιθυμίες και η εγωιστική θέληση,τόσο δεν υπάρχει το βασίλειο του Θεού αλλά το βασίλειο του σκότους, του φόβου και της άγνοιας. Ενώ όταν το πνεύμα του Θεού έρχεται και κατοικεί μέσα μας, βιώνουμε τη Βασιλεία Toυ. Αλλά σε συμβουλευω: ταπεινώσου έως έκμηδενίσεως μπροστά στο μεγαλείο του Ύψιστου Θεού, που αποκάλυψε αύτη τη δόξα κατά το μέγιστο έλεος Του. Μην κοινοποιείς αυτό σε πολλούς αμύητους και ιδιαίτερα εκείνο το άλλο που και εγώ έδω δεν αναφέρω. Για να μην εκθέσεις στη βρωμιά εκείνο που είναι το πλέον άγιο και να μην ανέλθει η ψυχή στα υψη της υπερηφάνειας από τα όποια πέφτεις στα άδυτα του Άδου. Άκου πως αναφέρονται σ΄ αυτό: «Ο δοκών εστάναι βλεπέτω μη πέση» (Α’ Κορ. 10,12). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Στέψη με αγκάθια. Πίνακας του Σερ Αντονυ βαν Νταϊκ. (1618-20)
ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ
Τα βάσανα σας είναι πολλά. Τα χτυπήματα πέφτουν επάνω σας αδυσώπητα απ’ όλες τις μεριές. Αλλά μην απελπίζεστε. Δοκιμασίες είναι, που σας βρίσκουν με παραχώρηση του φιλάνθρωπου Θεού, για να καθαριστείτε από τα πάθη και τις αδυναμίες σας. Παραδώστε, λοιπόν, τον εαυτό σας στα χέρια Του με εμπιστοσύνη, ευψυχία, χαρά και ευγνωμοσύνη. Μη θυμώνετε, μη δυσφορείτε, μην τα βάζετε με κανέναν άνθρωπο. Αφήστε τους ελεύθερους να επιτελούν επάνω σας και μέσα σας το εργο της πρόνοιας του Κυρίου, που, αποβλέποντας στη σωτηρία σας, πασχίζει να βγάλει από την καρδιά σας κάθε ακαθαρσία. Όπως η πλύστρα τσαλακώνει, τρίβει και χτυπάει τα ρούχα μέσα στη σκάφη, για να τα λευκάνει, ετσι και ο Θεός τσαλακώνει, τρίβει και χτυπάει εσάς, για να λευκάνει την ψυχή σας και να την ετοιμάσει για την ουράνια βασιλεία Του, όπου κανένας ακάθαρτος δεν θα μπει. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Metropolitan Anthony of Sourozh
In the name of the Father, the Son and the Holy Ghost.
At the end of today’s reading, words stand that we pass by very often. The blind man says to Christ, “And who is the Son of God?” and Christ answers, “You have seen Him and He is speaking to you”.
For us, the first words are so natural; the first event of our life, the first event of a meeting is that we see a person, but what was this wonder of this man who had never seen anything in the world and who, touched by the life-giving hand of Christ, of a sudden saw! And the first person he saw was his Lord and his God, Christ, the Son of Man.
I remember a Romanian writer telling us in his biography what definitive, what profound impression the face of the first man he remembers made. He remembers himself as a child, and over him – the inexpressibly beautiful face of his father who was a priest, looking at him, with all human love, with all the tenderness, and all the depth of a human gaze. And he says that this was a first vision for him in the icon which a human face can be when it is lit from inside by love and by understanding, by depth and by eternity, a vision of God. Here this man saw God in the features of Him who was God and who had become the Son of Man. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
“Εκείνο τον καιρό, καθώς περνούσε ο Ιησούς, είδε έναν άνθρωπο που είχε γεννηθεί τυφλός. Τότε τον ρώτησαν οι μαθητές του και του λέγουν διδάσκαλε, ποιός αμάρτησε, αυτός η οι γονείς του, για να γεννηθεί τυφλός; Αποκρίθηκε ο Ιησούς· ούτε αυτός αμάρτησε ούτε οι γονείς του, αλλά γεννήθηκε τυφλός για να φανερωθούν σ’ αυτόν τα έργα του Θεού. Εγώ πρέπει να εργάζομαι τα έργα εκείνου που με έστειλε, ως που ακόμη είναι ημέρα· έρχεται νύχτα όπου κανένας δεν μπορεί να εργάζε ται. Όταν είμαι στον κόσμο, φως είμαι του κόσμου. Αφού είπε αυτά έφτυσε χάμω και με το σάλιο έκαμε λάσπη και έβαλε τη λάσπη πάνω στα μάτια του τυφλού και του είπε: πήγαινε να νιφτείς στη δεξαμενή του Σιλωάμ, που στα ελληνικά θέλει να πει «απεσταλμένος».
Πήγε λοιπόν και νίφτηκε και ήλθε βλέποντας. Ο γειτόνοι του λοιπόν και εκείνοι που τον έβλεπαν και ήξεραν πως πρώτα ήταν τυφλός, έλεγαν αυτός δεν είναι που καθόταν και ζητιάνευε; Αλλοι έλεγαν πως αυτός είναι· άλλοι πως κάποιος όμοιος του· εκείνος έλεγε πως εγώ είμαι· του έλεγαν λοιπόν πώς ανοίχτηκαν τα μάτια σου; Αποκρίθηκε εκείνος και είπε· ένας άνθρωπος που λέγεται Ιησούς έκαμε λάσπη και έβαλε πάνω στα μάτια μου και μου είπε: πήγαινε στη δεξαμενή του Σιλωάμ και νίψου. Πήγα λοιπόν και νίφτηκα και είδα το φως μου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
მთავარეპისკოპოსი ზოსიმე (შიოშვილი)
ბრმის კვირა
ქრისტეს მიერ საყვარელნო მამანო და ძმანო!
დღევანდელ კვირა დღეს ეკლესია ბრმის კვირას უწოდებს, რადგან იხსენიებს მაცხოვრის მიერ შობიდან ბრმის განკურნების სასწაულს. ამის შესახებ სახაერება მოგვითხრობს შემდეგს: იესო ქრისტეს ქვეყნად ცხოვრების უკანასკნელ წელს მიდიოდა გალილეიდან იერუსალიმში ტაძრის განახლების დღესასწაულზე. გზაზე მან დაინახა კაცი – შობიდან ბრმა. ეს იყო ყველასათვის ცნობილი ღატაკი, რომელიც იჯდა ქუჩაში და მოწყალებას თხოულობდა. მოციქულებმა ჰკითხეს მასზე იესოს: „მოძღვარო, ვინ სცოდა, ამან, თუ მშობელთა მისთა… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Συκοφαντία του Απελλή. Πίνακας του Σάντρο Μποτιτσέλι (περ. 1495). Φλωρεντία, Πινακοθήκη Ουφίτσι. Έργο βασισμένο σε περιγραφή έργου του αρχαίου έλληνα ζωγράφου Απελλή, όπως αυτή δίνεται από τον συγγραφέα Λουκιανό.
ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ
Σας συκοφάντησαν. Δεν είστε ένοχος. Οφείλετε, ωστόσο, να υπομείνετε τη συκοφαντία μεγαλόψυχα. Και Η υπομονή σας αυτή θα είναι ο κανόνας, το θεραπευτικό επιτίμιο, για παράπτωμα που διαπράξατε και για το οποίο είστε ένοχος. Μέσα στη συκοφαντία, επομένως, είναι κρυμμένο το έλεος του Θεού…
Μολονότι δεν είναι εύκολο, πρέπει οπωσδήποτε να συμφιλιωθείτε με τους συκοφάντες σας. Με μίσος στην καρδιά, δεν μπορεί να σωθεί κανείς. Γι΄αυτό οφείλουμε να αντιδρούμε με αυταπάρνηση στα εμπαθή αισθήματα μας. Έτσι εξαφανίζονται και οι θλίψεις. Η εμπάθεια, βλέπετε, είναι που γεννάει τη θλίψη. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Χριστός με την Μάρθα και την Μαρία. Μικρογραφία από δυτικό χειρόγραφο (1410).
Όχι μόνο στην κοινωνική του συμπεριφορά, αλλά κατ’ εξοχήν στη θεολογική του επιχειρηματολογία αναφορικά με τη γυναίκα, μπορούμε ανεπιφύλακτα να ισχυριστούμε, ότι ο Ιησούς „πρωτοτύπησε“. Πέρα από το αδιάψευστο γεγονός, ότι ο Χριστός με την τοποθέτησή του έναντι των γυναικών παραβίασε πολλές κοινωνικοπολιτιστικές διατάξεις της εποχής του, πρέπει να τονισθεί ότι στα λόγια του εμφαίνεται μια καινούρια χροιά αναφορικά με την μέχρι τούδε επικρατούσα θέση και αξία της γυναίκας. Μέσα λοιπόν στα πλαίσια της εσχατολογικής αξιολογήσεως της πίστεως στο νέο κόσμο που θεμελιώνεται, ο Ιησούς ασφαλώς εξισώνει γυναίκες και άνδρες σχετικοποιώντας το θεσμό της οικογένειας. Χαρακτηριστικό το παράδειγμα στο Μκ 3,31-35, όπου μεταξύ των άλλων ο Χριστός αντιπαρέρχεται τη μητέρα του και προβάλλει ως κύριο κριτήριο τη χειροπιαστή πίστη: „ος αν ποιήση το θέλημα του θεού, ούτος αδελφός μου και αδελφή και μήτηρ εστίν“. Στη ίδια τροχιά κινείται και η απάντησή του στο Λκ 11,27-28, όταν κάποια άγνωστη γυναικεία φωνή τού επαινεί τη μητέρα που τον γέννησε και τον θήλασε: „μακάριοι οι ακούοντες τον λόγον του θεού και φυλάσσοντες“. Ακριβώς την ίδια σχετικοποίηση των κοινωνικών δομών εν όψει της ερχόμενης βασιλείας του Θεού διακηρύσσει περιληπτικά και ο Παύλος σε μία βαπτιστήρια διατύπωση της Γαλ 3,28: „ουκ ένι Ιουδαίος ουδέ έλλην, ουκ ένι δούλος ουδέ ελεύθερος, ουκ ένι άρσεν και θήλυ. Πάντες γαρ υμείς εις εστε εν Χριστώ Ιησού“. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Αγία Ζώνη της Υπεραγίας Θεοτόκου
40. Προσπαθούσε επί χρόνια να κάνει παιδί
5-2-2001, Μαραθώνος 44 – Περιστέρι
«Σε προηγούμενη επιστολή σας μας στείλατε μία κορδελίτσα ευλογημένη στην Τιμία Ζώνη της Παναγίας. Μία πολύ καλή μας φίλη προσπαθούσε επί χρόνια να κάνει παιδί και της την δώσαμε εξηγώντας της τί πρέπει να κάνει. Αυτή την στιγμή βρίσκεται στον έκτο μήνα της κυήσεως και, όπως καταλαβαίνετε, δοξάζει την Παναγία συνεχώς».
Με σεβασμό
Αικατερίνη Κωτσέλη
41. Έκαναν προσπάθεια, αλλά τίποτα
6-4-2001, Τρίλοφο Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Προσκύνηση του Αρνίου (Αποκάλυψη, κεφ. 4-5). Μικρογραφία από (ορθόδοξο) ισπανικό χειρόγραφο του 10ου αιώνα περίπου
Κάλλιστου Γουέαρ, Επίσκοπου Διοκλείας
«Στην ανάσταση» λένε οι ομιλίες του αγ. Μακαρίου, «όλα τα μέλη του σώματος θ’ αναστηθούν: ούτε μια τρίχα δεν θα χαθεί» (πρβλ. Λουκ. 21,18). Ταυτόχρονα λέγεται ότι το αναστημένο σώμα θα είναι «πνευματικό σώμα» (βλ. Α’ Κορ. 15,35-46). Αυτό δεν σημαίνει ότι στην ανάσταση τα σώματά μας κατά κάποιο τρόπο θα εξαϋλωθούν· αλλά θα πρέπει να θυμόμαστε ότι η ύλη, όπως την ξέρουμε σ’ αυτό τον πεπτωκότα κόσμο, μ’ όλη της την αδράνεια και αδιαφάνεια δεν είναι η ίδια εκείνη ύλη, που ο Θεός την προόριζε να είναι. Ελευθερωμένο από την πλαδαρότητα της πεπτωκυίας σάρκας το σώμα στην ανάσταση θα μετέχει στις ιδιότητες του ανθρώπινου σώματος του Χριστού κατά τη Μεταμόρφωση κι έπειτα στην Ανάσταση. Αλλά, αν και μεταμορφωμένο, το σώμα μας στην ανάσταση θα αναγνωρίζεται ακόμη σαν το ίδιο σώμα, που έχουμε τώρα· θα υπάρχει μια συνέχεια ανάμεσα στα δύο. Με τα λόγια του αγ. Κυρίλλου Ιεροσολύμων:
Είναι αυτό το ίδιο σώμα που θ’ αναστηθεί, αν και όχι στην τωρινή του κατάσταση της αδυναμίας· γιατί θα ενδυθεί «αφθαρσία» (Α’ Κορ. 15,53) κι έτσι θα μεταμορφωθεί… Δεν θα χρειάζεται πια τις τροφές που τρώμε τώρα για να το διατηρήσουμε ζωντανό, ούτε σκάλες για να το ανεβάσουμε· γιατί θα γίνει πνευματικό και θα είναι κάτι το θαυμάσιο, τέτοιο που δεν μπορούμε να το περιγράψουμε όπως πρέπει.
Και ο Αγ. Ειρηναίος μαρτυρεί: Ούτε η δομή ούτε η ουσία της δημιουργίας καταστρέφεται. Είναι μόνο το «σχήμα του κόσμου τούτου» (Α’ Κορ. 7,31) που περνάει -δηλαδή οι συνθήκες που δημιούργησε η πτώση. Και όταν αυτό το «σχήμα» θα έχει παρέλθει, ο άνθρωπος θ’ ανανεωθεί και θα ανθίσει σε μια ακμή ζωής που θα είναι άφθαρτη, έτσι ώστε να μη μπορεί πια να γεράσει. Θα υπάρξει «ουρανός καινός και γη καινή» (Αποκ. 21,1)· και σ’ αυτό τον καινούργιο ουρανό και την καινούργια γη ο άνθρωπος θα κατοικεί πάντα νέος και για πάντα συνομιλώντας με το Θεό. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Sveti Apostol Pavle u Prvoj Poslanici Korićanima kaže: “Blagodarim neprestano Bogu mojemu za vas, na blagodati Božijoj koja vam je data u Hristu Isusu” (Kor.1:4). Beleška u našem pravoslavnom priručniku, koja objašnjava ovaj Biblijski citat kaže: “Ništa nije toliko drago Bogu kao naša zahvalnost za Njegovu milost prema nama i bližnjem našem.”
Ova kratka napomena veoma je važna, jer nam objašnjava da zahvalnost srca rađa ljubav i pokazuje nam put ka Gospodu. Kada počnemo da osećamo Božiju ljubav,upećemo da osetimo i prepoznamo pozitivne promene u nama. Bog koji je stvorio svemir( tj. nešto iz ničega) dao je život svemu, pa i nama. Mi postojimo po promislu Njegovom. Kao naš Stvoritelj, Bog nam daje sve neophodno za životnu radost i zadovoljstvo. Međutim, On nas ninašta ne prisiljava.Mi imamo potpunu slobodu da govorimo, radimo, samostalno mislimo…On hoće da mi imamo tu slobodu i On nam je ne uskraćuje čak i ako se odlučimo da ga se odrekenemo.
Bog hoće da ga mi ljubimo,ali da ljubimo i bližnjega svog. Bog zna da ljubav prema Njemu i bližnjem našem jeste ključ unutrašnjeg mira. Ta ljubav je temelj za život ispunjen radošću; život bez briga i strahova. Da bismo to ostvarili, Gospod od nas traži samo jednu žrtvu, a to je da uzmemo krst naš i da ga sledimo. “Ako hoće ko zamnom ići, neka se odrekne sebe i uzme krst svoj i zamnom neka ide. Jer ko hoće život svoj da sačuva, izgubiće ga, a ako ko izgubi život svoj mene radi, naći će ga”(Mat.16:24-25). Ova zapovest znači da pratimo Gospoda i da se neprestano borimo protiv naših grešnih sklonosti, kako bismo živeli u radosti i miru. Uprkos činjenici da je On naš Stvoritelj, Gospod je sebe prineo kao žrtvu, da bi otkupio grehe koje smo mi počinili onda kada smo ga se odrekli. Gospod je pretrpeo raspeće i smrt na Krstu da bi nas izbavio, da bismo pobedili greh i da bismo naše živote ponovo usmerili ka Njemu. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
VatopaidiFriend: Όπως θα καταλάβετε, διαβάζοντας το παρακάτω, δεν είναι “του κουτιού” το άρθρο. Όμως, αυτό, το μόνο που αποδεικνύει είναι ότι η κατάσταση χειροτερεύει μέρα με την ημέρα. Προσέξτε, τώρα αν δεν βρίσκουν νέα, τα πλάθουν…
Θ. Π. Λιανός, Από τον ημερήσιο Τύπο
Με το τέλος του καλοκαιριού και των διακοπών και με την επιστροφή των φίλων και των γνωστών στην Αθήνα σκέφτηκα και έκανα μια πρόχειρη και περιορισμένη έρευνα. Ρώτησα ένα σχετικά μικρό αριθμό ανδρών και γυναικών να απαντήσουν χωρίς μεγάλη σκέψη στο ακόλουθο ερώτημα: Τι βρήκες πιο ενοχλητικό ή πιο δυσάρεστο με την επιστροφή σου από τις διακοπές στην Αθήνα; Όπως θα περίμενε κανείς, οι πιο συχνές απαντήσεις ήταν δύο: η κυκλοφοριακή συμφόρηση και ο βρώμικος αέρας, χωριστά ή και τα δυο μαζί. Άλλες απαντήσεις ήταν: η συνάντηση με τον προϊστάμενο στη δουλειά, η επίσκεψη στην εφορία, η κλήση για παράνομο παρκάρισμα, η επίσκεψη σε νοσοκομείο, τα σκουπίδια στους δρόμους κλπ. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Γεννήθηκε στον οικισμό Καλύβια της Ιθάκης το 1786. Οί απλοί και ευσεβείς γονείς του ονομάζονταν Άγγελος Πατρίκιος και Αγνή. Στην αγία κολυμβήθρα έλαβε τ’ όνομα Ιωάννης. Επτά ετών ορφάνεψε από μητέρα. Ό πατέρας του ξαναπαντρεύθηκε και η μητριυά του δεν του φερόταν καθόλου καλά. Παρηγορούνταν στα εκκλησάκια του νησιού του. Τα πρώτα γράμματα έμαθε στην πατρίδα του. Εργάσθηκε στο καράβι του πατέρα του και ενός συμπατριώτη του. Από μικρός αγάπησε την προσευχή, τη νηστεία και την ελεημοσύνη. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Από τις ιάσεις στον ιατρό του σεβασμ. μητροπολίτου Βεροίας, Ναούσης & Καμπανίας κ. Παντελεήμονος
Ο άγιος Λουκάς, αρχιεπίσκοπος Κριμαίας, ως γιατρός υπήρξε αντικείμενο θαυμασμού από το αθεϊστικό καθεστώς της Ρωσίας, αλλά ως κληρικός εξορίστηκε, ταλαιπωρήθηκε και βασανίστηκε. Το κείμενο που ακολουθεί μάς πληροφορεί για την ζωή και την προσφορά του στον άνθρωπο.
Ανθρωπος αγιότητος και αγάπης υπήρξε ο άγιος Λουκάς, επίσκοπος Συμφερουπόλεως, ο Ιατρός. Έζησε σε μία πολύ κρίσιμη περίοδο για την ιστορία της ανθρωπότητος· κρίσιμη από κάθε άποψη: πολιτική, πολιτισμική, οικονομική, επιστημονική, θρησκευτική. Ήταν η εποχή που «ξύπνησε» το μεγάλο θεριό, ο άνθρωπος, και θέλησε να αντικαταστήσει την επίγνωση της αμαρτίας με την γνώση των αμαρτωλών πραγμάτων, την εμπύρια θέωση με την εμπειρία της αυτοθεώσεως, την ειρηνεύουσα αυτοκυριαρχία με τις πολεμοχαρείς αυτοκρατορίες, την μυστική παρουσία του Δημιουργού με την ομολογία του «θανάτου» Του, την ξενιτεία του κόσμου με την αποξένωση, την εκούσια πτωχεία με τον ανόσιο πλουτισμό, τον εαυτό του με τον Θεό. Ήταν η εποχή των αμφισβητήσεων, της έπαρσης, της ιδεοκρατίας της ύλης, της ανόδου, της καθόδου, του ύψους, της αβύσσου, της διάσπασης του ατόμου, της διάσπασης του προσώπου, της διάστασης των ανθρώπων, της διένεξης, των πολέμων, της αθεΐας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Η ΕΔΑΝΙ με την ευλογία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου κ.κ. Ιερωνύμου του Β΄, του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Θηβών κ. Γεωργίου και την στήριξη της Δ/σεως του Ιπποκράτειου θα φιλοξενήσει το ιερό λείψανο του Ευαγγελιστού Λουκά του Ιατρού στο ομώνυμο Νοσοκομειακό παρεκκλήσιο
Σας αποστέλλουμε το πρόγραμμα και παρακαλούμε όσους επιθυμούν να συνδιακονήσουν τις ημέρες αυτές (με οποιονδήποτε τρόπο) στο ιερό λείψανο να επικοινωνήσουν με το τηλ. 6932911585
Θα σας περιμένουμε στις λατρευτικές εκδηλώσεις.
Προσμένουμε και επικαλούμεθα τις προσευχές σας
ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ
ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »