LE SAINT ET TRES-GRAND MONASTERE DE VATOPAIDI – GUIDE DU VISITEUR 7

Ελληνικά-Greek

Γερμανικά-German-Deutch

Αγγλικά-English

De (6)

DAS GROSSE KLOSTER VATOPAEDI, EIN HANDBUCH FÜR DEN PILGER 7

Αγγλικά-English

Γαλλικά-French-Français

Ελληνικά-Greek

Auf (6)

The Washington Times Prints Hellenic League of America Letter to the Editor on Macedonia Name Issue.

June 26, 2009

Letters to the Editor

The Washington Times

3600 New York Avenue, NE

Washington, DC 20002

To the Editor:

Ivica Bocevski neglected to clarify the legacy of the so-called name dispute, as reported in The Washington Times recently (“No names, please,” Embassy Row, World, June 12). The country Mr. Bocevski hails from is a state that was part of the former Yugoslavia, an artificial political construct that waged war on Greece during the immediate aftermath of World War II.

Russian Orthodox Church thinks of creating pro-Orthodox group in European Parliament

Brussels,  Interfax – Archpriest Antony Ilyin, acting representative of the Moscow patriarchate in European international organizations, has called for the creation of a group promoting Orthodox values in the European Parliament.

“The creation by Orthodox parliamentarians of a group promoting orthodox values in the agenda of the European parliament of the new convocation and in the socio-political life of the EU in general is an ambitious, but a realistic task,” Fr. Antony told Interfax-Religion.

Several parliamentarians, including Tatyana Zhdanok (Latvia) and Slavi Binev (Bulgaria) have reached an agreement to coordinate their efforts in their direction if they get re-elected.

The priest also recalled the position of Patriarch Kirill of Moscow and All Russia on the contribution of the Orthodox civilization to the future of Europe.

“The project of European integration began as a Western project, but it can no longer continue as purely Western, especially after the accession of Bulgaria and Romania to the EU, and also taking into account the 8 million Russian diaspora in the EU countries, which is culturally connected to Russian Orthodox traditions,” Fr. Antony said.

Γιατί στο ευαγγέλιο δεν γίνεται καθόλου λόγος περί ευτυχίας;

Χειρόγραφο Ευαγγέλιο της Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου.

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Πώς δεν λέγεται, τίμια ψυχή; Περί τίνος λέγεται στο Ευαγγέλιο περισσότερο απ’ ό,τι περί ευτυχίας; Εμένα μου φαίνεται, ότι το Ευαγγέλιο θα μπορούσε να ονομαστεί «το Βιβλίο της Ευτυχίας» και η διδαχή του Χρίστου «διδαχή περί ευτυχίας». Εσένα σίγουρα σε μπέρδεψε το ότι στο Ευαγγέλιο δεν αναφέρεται ειδικά η ιδια η λέξη ευτυχία. Όμως αντί αύτης της λέξης χρησιμοποιούνται άλλες λέξεις, όπως «μακαριότητα», «χαρά», «αγαλλίαση», «παράδεισος», «σωτηρία», «αιώνια ζωή». Ειδικά η λέξη «μακαριότητα» σημαίνει ευτυχία με την καλύτερη έννοια. Όταν ξέρεις αυτό, τότε διάβασε ξανά την ομιλία του Κυρίου στους μακαρισμούς (Ματθ. 5). Η πρώτη διδαχή την οποία ο Χριστός ανήγγειλε στον κόσμο, ήταν η διδαχή περί ευτυχίας. Κατά τη διδαχή του Χριστού οι μακάριοι ή ευτυχισμένοι είναι εκείνοι που είναι ταπεινοί στο πνεύμα μπροστά στον Θεό, αφού είναι δικό τους το βασίλειο των ουρανών. Εκείνοι που βρέχουν τις προσευχές τους με δάκρυα, αφού θα παρηγορηθούν με αξεπέραστη παρηγοριά. Εκείνοι που είναι πράοι και άκακοι σαν αρνιά, αφού θα κληρονομήσουν τη γη των ζώντων.

ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ, Θρησκεία ή Επιστήμη;

Το μεγάλο ερώτημα

Πριν κλείσουμε όμως τον μικρό κύκλο των σκέψεών μας πάνω στο μεγάλο θέμα της Αστρολογίας, θα θέλαμε να εκφράσουμε την προσωπική μας άποψη πάνω σε ένα τελευταίο μεγάλο και βασανιστικό ερώτημα:

« Εφόσον είναι πασιφανής η μη επιστημονική φύση της Αστρολογίας και τόσο προφανής η προσπάθεια της θεολογικής της συγκρότησης, γιατί αυξάνει συνεχώς το ακροατήριο της, μεταξύ των “θρησκευόμενων” ανθρώπων ή εκείνων που σωστά ή όχι αναζητούν τη λυτρωτική απόδειξη και τεκμηρίωση της υπέρλογης θεϊκής δύναμης;».

Συν πάσι τοις Αγίοις – Ο Πρόλογος και ο Επίλογος στους «Βίους των Αγίων» (5)

Συνέχεια από (4)

Του Οσίου ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ Πόποβιτς

Αλλά με την αγία ζωή τους και με τα άγια πρόσωπά τους οι άγιοι του Θεού, επιβεβαιώνουν με τρόπο πειστικό και αληθινό και όλα τα άλλα δόγματα, όπως: για την Εκκλησία, για την χάρη, για τα άγια μυστήρια, για τις άγιες αρετές, για τον άνθρωπο, για την αμαρτία, για τα ιερά λείψανα, για τις άγιες εικόνες, για τη μέλλουσα ζωή, για όλα τα άλλα, πού αποτελούν τη θεανθρώπινη οικονομία της σωτηρίας. Ναι, οι «βίοι των Αγίων» είναι η εμπειρική Δογματική. Είναι η βιωματική Δογματική, Δογματική η οποία έχει γίνει βίωμα μέσα στην αγία ζωή των αγίων ανθρώπων του Θεού.

Εκτός από αυτά, οι «Βίοι των Αγίων» περιέχουν και όλη την ορθόδοξη Ηθική, – το ορθόδοξο ήθος, σ’ ολόκληρη τη λάμψη του θεανθρώπινου μεγαλείου του και της ακατάβλητης δυνάμεώς του. Στους βίους των αγίων αποδεικνύεται και φαίνεται με τρόπο πειστικό και πραγματικό, ότι τα άγια μυστήρια είναι οι πηγές των αγίων αρετών, οι δε άγιες αρετές, καρποί των αγίων μυστηρίων της Εκκλησίας, διότι απ’ αυτές γεννιώνται, με αυτές αναπτύσσονται και τρέφονται και ζουν, με αυτές τελειοποιούνται και αιωνίζονται. Όλοι οι θείοι ηθικοί νόμοι πηγάζουν από τα άγια μυστήρια και πραγματοποιούνται με τις άγιες αρετές. Γι᾽ αυτό και οι «Βίοι των Αγίων» αποτελούν τη βιωματική Ηθική, την εφαρμοσμένη Ηθική. Εξ άλλου, αυτοί πάλιν οι «Βίοι των Αγίων» βεβαιώνουν αναμφισβήτητα ότι η Ηθική δεν είναι τίποτε άλλο, παρά μία εφαρμοσμένη Δογματική. Ολόκληρη η ζωή των αγίων αποτελείται από τα άγια μυστήρια και τις άγιες αρετές, τα δε άγια μυστήρια και οι άγιες αρετές είναι καρποί του Αγίου Πνεύματος, του ενεργούντος τα πάντα εν πάσι (1 Κορ. 12, 4, 6, 11).

Papoulakis, Saint Joachim of Vatopaidi (3)

Continued from (2)

by Elder Joseph οf Vatopaidi

 

FORWARD TO ENGLISH EDITION SAINT JOACHIM PAPOULAKIS

It is good to guard the secret of a king, but gloriously to reveal the works of God.

Tobit 12:7

Once again we shall be speaking about the good testimony of the wonders of God, Who throughout the entire expanse of time has shown Himself to be “wondrous in His saints” (Ps. 67:36 LXX). In the illustrious Monastery of Vatopaidi, one of the monasteries of saint-bearing Athos, we find the spiritual birthplace of our blessed and newly-revealed father Joachim — whom we shall be extolling in these pages — whose luminous and marvelous life illumines our lukewarm and humanistic generation. 

Tο θέλημα του Θεού δεν γίνεται σήμερα…(Γέροντας Πορφύριος)

Μαρία Μαγδαληνή. Έργο του Michelangelo Merisi da Caravaggio (1571–1610).

Συμβαίνει πολλές φορές να αισθάνεται κανείς υπερβολική στενοχώρια για την κατάσταση του κόσμου. Να υποφέρει που βλέπει ότι το θέλημα του Θεού δεν γίνεται σήμερα απ’ τους ανθρώπους ή κι απ’ τον ίδιο. Να πονάει με τον πόνο το σωματικό και τον ψυχικό των άλλων. Η ευαισθησία αυτή είναι δώρο του Θεού. Στις γυναίκες τη συναντάμε συχνότερα. Οι ψυχές που έχουν αυτή τη λεπτότητα είναι ιδιαίτερα δεκτικές στα μηνύματα και στη θέληση του Θεού. Αυτές οι ευαίσθητες ψυχές έχουν τη δυνατότητα να προχωρήσουν πολύ στην εν Χριστώ ζωή, διότι αγαπάνε τον Θεό και δεν θέλουν να Τον λυπήσουν.

Θαύματα της Αγίας Ζώνης (41)

VatopaidiFriend: Νομίζουμε πως αποτελεί προτεραιότητα, όσον αφορά την αγία Ζώνη της Παναγίας μας, να διαβάσετε τα μέρη 1 έως 6 από τα “Θαύματα της Αγίας Ζώνης” (κάντε κλικ), όπου είναι ένας πολύ σημαντικός πρόλογος (από τον γέροντα Εφραίμ), η εισαγωγή, η ιστορία της αγίας Ζώνης και το πώς έφθασε στο Βατοπαίδι, καθώς και κάποια ιστορικά θαύματα-τερατουργίες της αγίας Ζώνης που έγιναν μπροστά στα μάτια των κατοίκων ολόκληρων περιοχών.

Η Τιμία Ζώνη της Υπεραγίας Θεοτόκου

139. Η Παναγία τους χάρισε ένα αγοράκι

9-1-2007

Αγρα, 811 05 Ερεσσός

«Καταθέτω την προσωπική μου μαρτυρία για ένα θαυμαστό γεγονός που συνέβη με την Xάρη της Παναγίας μας στην σύζυγό μου και στο παιδί μου κατά το έτος 1994.

Η σύζυγός μου Ελευθερία είχε μία σπάνια αρρώστια, ένα μικρόβιο, το οποίο επέφερε τον θάνατο στο έμβρυο κάθε φορά που κυοφορούσε, όταν αυτό έφθανε σε ηλικία δύο μηνών. Έπαιρνε φάρμακα, αλλά δεν μπορούσε να αντιμετωπίσει αυτό το μικρόβιο.

Everghetinos – Tema 6 (2) (Ρουμανικά, Romanian)

Bucuria din ceruri și slava gătită sfinţilor sunt mai presus de gând și de aceea se cuvine să le râvnim din tot sufletul. Nimic din cele ce sunt sau din cele ce facem nu este vrednic de acestea

3. A Sfântului Efrem [Sirul]

Fraţilor, mare și de necuprins cu mintea este slava ce s-a gătit sfinţilor, în vreme ce [slava] vieţii acesteia trece ca o floare, care se scutură grabnic, și ca verdeaţa ierbii. Mulţi domni și împăraţi au stăpânit ţinuturi și cetăţi nenumărate și în scurtă vreme pomenirea lor s-a șters de parcă nici n-ar fi fost vreodată. Oare câţi împăraţi, care au cârmuit neamuri multe, nu și-au făcut chipuri [cioplite] și monumente, crezând că prin acestea vor fi vestiţi și după moarte? Au venit însă alţii, care au surpat chipurile cioplite și au sfărâmat statuile. La unele dintre statui, înlăturând doar feţele, s-au înfăţișat pe ei în loc; dar și lucrul acestora, la rândul lui, a fost stricat de alţii.
Alţii și-au zidit morminte măreţe, părându-li-se că prin ele își întăresc nume veșnic, întipărind și chipul lor deasupra acestora. A venit însă alt neam după ei și mormintele au trecut în stăpânirea lor. Iar aceia au vrut, după cum era firesc, să le curăţească și au mutat [de acolo] oasele celor vechi ca și cum ar fi fost prundiș. Cu ce le-a fost, deci, de folos coșciugul de preţ sau piramida? Căci toate lucrările deșertăciunii sfârșesc în nimic.

Însă cu cei slăviţi întru Dumnezeu nu se întâmplă așa. Căci El le-a gătit lor viaţă veșnică și slavă nepieritoare.

Ψυχοπνευματικό Παιδομάζωμα: ΕΚΠΑΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΕΘΕΛΟΔΟΥΛΟΥΣ ΥΠΟΤΕΛΕΙΣ

Το παιδομάζωμα. Πίνακας του Νικόλαου Γύζη (1842-1901).

της Δάφνης Βαρβιτσιώτη, Ιστορικού

Το βιβλίο της Ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού, το οποίο προκάλεσε πρωτοφανή σάλο σε διαπαραταξιακό επίπεδο, δεν είναι παρά ή κορυφή του παγόβουνου της ψυχοπνευματικής γενοκτονίας, η οποία συντελείται εις βάρος των νεωτέρων γενεών Ελλήνων.

Πρέπει να φοβόμαστε τον θάνατο;

Οι ψυχές των πεθαμένων στον Άδη συναντούν τον Χριστό νικητή επί του θανάτου.

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Έχεις ακούσει για τον μακάριο διάκο Αββακούμ; Όταν τον οδηγούσαν οι Τούρκοι μέσω του Βελιγραδίου, στα δεσμά, για να τον καρφώσουν στον πάσσαλο, αυτός ο ιπποτικός Βόσνιος τραγουδούσε: «Ο Σέρβος είναι του Χριστού, χαίρεται, τον θάνατο»! Αυτά τα λόγια ακούγονται εντελώς σύμφωνα με το πνεύμα του απόστολου Παύλου ο όποιος γράφει στους Φιλιππησίους: «Συνέχομαι δε έκ των δυο, την επιθυμίαν έχων εις το αναλύσαι και συν Χριστώ είναι· πολλώ γαρ μάλλον κρείσσον το δε επιμένειν εν τη σαρκί αναγκαιότερον δι’ υμάς» (Φιλιπ, 1,23-24). Ό απόστολος δεν μιλά καν περί του θανάτου αλλά μόνο περί της μετάβασης απ΄ αυτή τη ζωή στην άλλη ζωή. Και χαίρεται περισσότερο εκείνη τη ζωή παρά αυτήν.

Ρώτησα πρόσφατα έναν υγιή γέρο: «Τι θα επιθυμούσες από τον Θεό να σου δώσει περισσότερο στον κόσμο;» Έβαλε το χέρι στην καρδιά και απάντησε: «Τον θάνατο και μόνο τον θάνατο»! «Πιστεύεις στη ζωή μετά από τον θάνατο;» «Ακριβώς λόγω αυτής της πίστης επιθυμώ όσο πιο γρήγορα τον θάνατο», είπε ο γέρος.

Υπάρχουν τα κακά πνεύματα;

Ο Χριστός αντιμετωπίζει τους δαίμονες και καταλύει την εξουσία τους, κουβαλώντας τον Σταυρό. Ένας πίνακας του Jacques Joseph Tissot (1836-1902).

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ

Λες πως πιστεύεις στον Θεό, αλλά με τίποτα δεν πιστεύεις, ότι υπάρχουν τα δαιμόνια.

Υπάρχει μια ιστορία για κάποιο ξένο, που ερχόμενος στην Αίγυπτο θέλησε να πλυθεί στον ποταμό Νείλο. Οι ντόπιοι του έλεγαν, ότι στον Νείλο υπάρχουν κροκόδειλοι, και να μην κολυμπήσει στα βαθιά. Όμως αυτός δεν πίστευε ότι υπάρχουν κροκόδειλοι, και γελούσε θεωρώντας ότι πρόκειται για μυθεύματα. Σαν καλός κολυμβητής, σίγουρος για τον εαυτό του, κολύμπησε μακριά στον θολό Νείλο. Ξαφνικά ένας κροκόδειλος σήκωσε το κεφάλι του, και με το πριόνι των δοντιών του έκοψε τον κολυμβητή στη μέση. Κι έτσι αυτός ο θαρραλέος κακομοίρης ούτε όσο ζούσε πίστευε στην ύπαρξη των κροκόδειλων στο Νείλο, ούτε κατά τον θάνατο είχε τον χρόνο να πιστέψει.

Περί της ταπεινοφροσύνης

Ο Χριστός νίπτει τα πόδια των μαθητών Του. Τοιχογραφία του Giotto di Bondone (1267-1337).

Η αμμά Θεοδώρα, έλεγε: Ο άνθρωπος δεν σώζεται ούτε, με την άσκηση, ούτε με την αγρυπνία και ούτε με χίλιους δυο άλλους κόπους, παρά μονάχα με τη γνήσια ταπεινοφροσύνη. Απόδειξη, εκείνος ο αναχωρητής που είχε τη δύναμη να διώχνει από τους ανθρώπους τα δαιμόνια· τους ρωτούσε, λοιπόν, τους δαίμονες, τι είναι εκείνο που τους αναγκάζει να εγκαταλείψουν τον άνθρωπο: μήπως η νηστεία; Κ’ εκείνοι απαντούσαν: «μα εμείς ούτε τρώμε, ούτε πίνουμε»! Μήπως η αγρυπνία; «Μα εμείς, απαντούσαν, δεν κοιμόμαστε»! Μήπως ο αναχωρητικός βίος; Και απαντούσαν: «εμείς πάντα κατοικούμε στις ερημιές»! Μα ποιό είναι τέλος πάντων εκείνο που σας διώχνει; Και απάντησαν: «Τίποτε άλλο δεν μας νικά, παρά μονάχα η ταπεινοφροσύνη, που κατατροπώνει τη λεγεώνα μας»!

( Π. Β. Πάσχου, Γυναίκες της ερήμου, Εκδ. Ακρίτας, σ. 43)

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΠΡΟΚΟΠΙΟΣ

Μαρτύρησε στη Σμύρνη στις 25 Ιουνίου 1810

Ο Άγιος νεομάρτυς και οσιομάρτυς Προκόπιος ήταν Έλληνας από τα μέρη της Βάρνας της Βουλγαρίας. Σε ηλικία είκοσι ετών εγκατέλειψε πατρίδα και συγγενείς και έγινε μοναχός στο Άγιο Όρος ,στη σκήτη του Τιμίου Προδρόμου. Ενώ όμως ήταν απλός και ασκητικός μοναχός και οι συμμοναστές του θαύμαζαν την υπακοή του , νικήθηκε από τον λογισμό , που του υπέβαλε ο φθονερός , να φύγει από το Άγιον Όρος και να βγει στον κόσμο. Έφυγε και κατέληξε στην Σμύρνη. Τότε πολεμήθηκε από τον ολέθριο λογισμό της απελπισίας, ότι αφού έφυγε από το Όρος δεν έχει πλέον σωτηρία. Συγχυσμένος από τον πόλεμο των λογισμών πήγε κάποια μέρα στο δικαστήριο και σχεδόν μόνος του δήλωσε ότι θέλει να γίνει Τούρκος. Αμέσως , με πολλή χαρά , τον δέχθηκε ο κριτής , έκανε ομολογία πίστεως στο Ισλάμ και κατηχήθηκε στην ψυχώλεθρη πλάνη .

Πώς ο Θεός έδωσε τις Δέκα Εντολές στους εβραίους! (ανέκδοτο)

Ο Θεός πήγε στους γερμανούς και είπε “έχω Εντολές για σας που θα κάνουν τις ζωές σας καλύτερες”.

Και οι γερμανοί ρώτησαν: “τι είναι εντολές;”

Papoulakis, Saint Joachim of Vatopaidi (2)

Continued from (1)

by Elder Joseph οf Vatopaidi

To the Very Reverend Abbot Archimandrite Εphraim And the other venerable Fathers of the Holy, Royal, Patriarchal and Stavropegic Monastery of Vatopaidi on the Holy Mountain, children in the Lord beloved of our humble self, Grace be to you, venerable fathers, and peace from God.

Based on the material submitted by you, beloved and venerable fathers, and on the relative report from our Canonical Commission, which were reviewed in the council of our Holy and Sacred Synod, the Monk Joachim Papoulakis of Vatopaidi from Ithaki – whose blessed life and conduct were distinguished by a genuine Orthodox way of thinking and by a great contribution to the Church – is hereby numbered among the Blessed Ones and Saints of the Church. His commemoration is appointed for the 2nd of March each year, whereas that of the translation of his relics for the 23rd of May.

Συν πάσι τοις Αγίοις – Ο Πρόλογος και ο Επίλογος στους «Βίους των Αγίων»(4)

Συνέχεια από (3)

Του Οσίου ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ Πόποβιτς

Λοιπόν, οι «Βίοι των Αγίων»; – Να, βρισκόμαστε σε χώρο ουράνιο, διότι η γη γίνεται ουρανός με τους αγίους του Θεού. Κοιτάξτε ότι βρισκόμαστε μεταξύ τών αγγέλων που έχουν σώμα, ανάμεσα σε χριστοφόρους. Όπου δε είναι αυτοί, εκεί βρίσκεται και ολόκληρος ο Κύριος ο Θεός, μέσα σ’ αυτούς και με αυτούς και ανάμεσα σ’αυτούς («ο Θεός ο εν αγίοις αναπαυόμενος», «Θεός εν μέσω θεών»)· εκεί είναι και όλη η αιώνια Αλήθεια του Θεού και όλη η αιωνία Δικαιοσύνη του Θεού και όλη η αιώνια Αγάπη του Θεού και όλη η αιώνια Ζωή του Θεού.

Οι «Βίοι των Αγίων»! – Να, βρισκόμαστε στον παράδεισο, όπου φυτρώνει και αυξάνει ό,τι είναι θείο, άγιο, αθάνατο, αιώνιο, δίκαιο, αληθινό, ευαγγελικό. Διότι στον κάθε άγιον άνθησε με το Σταυρό το δένδρο της ζωής, της αιώνιας, θείας και αθάνατης ζωής, και καρποφόρησε πολλούς καρπούς. Ο δε Σταυρός εισάγει στον παράδεισο, εισάγει και εμάς μετά τον ληστή, ο οποίος, για να μας ενθαρρύνει, μπήκε πρώτος στόν παράδεισο μετά τον Πανάγιον Θείον Σταυροφόρον, τον Χριστόν · μπήκε δε με το σταυρό της μετανοίας.

Οι «Βίοι των Αγίων»! – Να, βρισκόμαστε στην αιωνιότητα· χρόνος δεν υπάρχει πλέον: «Χρόνος ουκέτι έσται» (Αποκ. 10, 7), διότι στους αγίους του Θεού βασιλεύει η αιώνια Θεία Αλήθεια, η αιώνια Θεία Δικαιοσύνη, η αιώνια θεία Αγάπη, η αιώνια Θεία Ζωή. Και «ο θάνατος ουκ έστι έτι» σ’ αυτούς, διότι όλη η ύπαρξή τους είναι γεμάτη από τις αναστάσιμες θείες δυνάμεις του Αναστάντος Κυρίου, του μοναδικού Νικητή του θανάτου και όλων των θανάτων σ’ όλους τους κόσμους. Δεν υπάρχει θάνατος γι᾽ αυτούς – τους αγίους ανθρώπους, διότι όλη η ύπαρξή τους είναι γεμάτη από τον Μόνον Αθάνατον – τον Υπεραθάνατον Κύριον και Θεόν μας Ιησούν Χριστόν. Ευρισκόμενοι μεταξύ αυτών εμείς πάνω στη γη, βρισκόμαστε μεταξύ των μοναδικά αληθινών αθανάτων, οι οποίοι νίκησαν κάθε άδην. Όταν είμαστε με αυτούς κανένα είδος θανάτου δεν μπορεί να μας βλάψει, διότι οι άγιοι είναι σαν αλεξικέραυνα του θανάτου.

Κυριακή των Αγίων Πάντων (Μετάφραση από το Γερμανικό κείμενο)

VatopaidiFriend: Το παρόν κείμενο το έγραψε ο πατέρας Martinos Petzolt, και την δημοσιεύσαμε πρώτα στα Γερμανικά (εδώ). Κατόπιν είχε την ευγενή καλοσύνη να μας το στείλει και στα Ελληνικά. Τον ευχαριστούμε και του ευχόμαστε να συνεχίσει το δύσκολο έργο του, με την προστασία του Κυρίου μας.

Κυριακή των Αγίων Πάντων

Απ΄ό,τι φαίνεται, ο Θεός δεν μετράει όπως εμείς οι άνθρωποι, αλλά αντίστροφα. Το σημερινό Ευαγγέλιο τελειώνει με την εξής φράση: Πολλοί που είναι σ΄αυτόν τον κόσμο πρώτοι, θα είναι τελευταίοι, και πολλοί τελευταίο, θα είναι πρώτοι. Κι αυτά δεν είναι άδεια λόγια. Τον ίδιο τον υιό του, τον Κύριό μας Ιησού Χριστό άφησε να γίνει τελευταίος, όταν σταυρώθηκε, μα έγινε πρώτος στην Ανάσταση. Και στο αποστολικό ανάγνωσμα ο απόστολος Παύλος μας αναφέρει έναν μεγάλο αριθμό ανθρώπων, οι οποίοι έγιναν τελευταίοι γιατί βασανίστηκαν, διώχθηκαν, έκαναν άσκηση και βρέθηκαν σε κινδύνους και ανάγκες. Αυτοί είναι οι άγιοί μας: οι μάρτυρες, οι ομολογητές, οι ασκητές: τελευταίοι για τον κόσμο, και πρώτοι μπροστά στο Θεό.

Όμως αυτά δεν είναι τόσο εύκολα όσο φαίνονται. Ο Θεός δεν γυρίζει την σειρά για να μετρήσει αντίστροφα, αλλά βαθμολογεί εντελώς διαφορετικά. Και πραγματικά ο εσταυρωμένος είναι πιο δυνατός από τον στρατιώτη, ο βασανιζόμενος πιο δυνατός από τον δήμιο, κι ο ασκητής σκληραγωγημένος μπροστά σε κάθε είδος ανάγκης, κινδύνου, αρρώστιας και κακοπάθειας. Οι άνθρωποι που άντεξαν όλα αυτά μέχρι τον θάνατό τους, δεν είναι αδύναμοι, αλλά πολύ δυνατοί άνθρωποι. Και δικαίως είναι πρώτοι, κι ας ήταν στα μάτια του κόσμου τελευταίοι. Αλλά και το μέτρο της ανδρείας και του δυναμισμού δεν μετράει μπροστά στο Θεό από μόνο του. Δεν τιμάμε τους αγίους επειδή ήταν ιδιαίτεροι ήρωες, και διεξήγαν μεγάλα κατορθώματα. Εκείνοι από αγάπη τα έκαναν όλα αυτά. Από μια αγάπη, η οποία είναι πιο δυνατή και μεγαλύτερη από την αγάπη που έχουμε για τους φίλους μας, μα και για τον πατέρα και την μητέρα μας, όπως λέει και στο Ευαγγέλιο. Από αγάπη έγιναν όμοιοι με τον Κύριο, και στην αδυναμία και στην ταπείνωση, διότι εκείνος κενώθηκε μέχρι τον σταυρικό θάνατο.

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ από την Αττάλεια της Μικράς Ασίας.

Μαρτύρησε στην Κρήνη ( Τσεσμέ) της Μ. Ασίας στις 25 Ιουνίου 1823

Ο άγιος προερχόταν από τουρκόφωνους ευλαβείς χριστιανούς γονείς της περιοχής της Αττάλειας, που είχαν και ιδιόκτητη εκκλησία προς τιμήν της Αγίας Αικατερίνης. Κάποια μέρα ενώ έπαιζε με άλλα παιδιά τον άρπαξε ο αγάς της περιοχής, τον πήρε σπίτι του και σαν μικρό παιδί που ήταν κατάφερε να τον εξισλαμίσει. Για να τον κρατήσει μάλιστα κοντά του τον πάντρεψε αργότερα με την κόρη του . Οι γονείς του αγνοώντας τα συμβάντα θρηνούσαν την απώλειά του και όταν τέλος έμαθαν τη φρικτή είδηση οδύρονταν και ζητούσαν τρόπο να τον δουν έστω και από μακριά. Μη μπορώντας να τον πλησιάσουν παρεκάλεσαν κάποια γνωστή τους χριστιανή γυναίκα, ονόματι Μαρία, η οποία ήταν υπηρέτρια στο σπίτι του αγά, να θυμίσει στον νέο την καταγωγή του. Με φόβο λοιπόν η Μαρία τόλμησε να μιλήσει στον Γεώργιο για τους γονείς του, την καταγωγή του και τη θρησκεία του. Πράγματι ο λόγος της είχε αποτέλεσμα, καρποφόρησε αμέσως στην καρδιά του και ήθελε να φύγει αλλά πώς ;

Άγιος Θεόληπτος, μητροπολίτης Φιλαδέλφειας (1250-1322/6)

Γεννήθηκε στη Νίκαια της Βιθυνίας περί το 1250. Έλαβε πολύ καλή μόρφωση. Νωρίς εγκατέλειψε τη σύζυγό του και αποσύρθηκε στην αθωνική ησυχία. Η συνάντηση του με τον ησυχαστή Νικηφόρο είχε βαθειά επίδραση πάνω του, καθώς και με τον άγιο Αθανάσιο Κωνσταντινουπόλεως. Έζησε για ένα διάστημα στη μονή Εσφιγμένου. Η επίσκεψη του στην Κωνσταντινούπολη και ο έλεγχος του για τη θρησκευτική πολιτική του Μιχαήλ Η΄ του Παλαιολόγου αποτέλεσμα είχε να ριχθεί στις φυλακές. Μετά την αποφυλάκιση του επιστρέφει στην πατρίδα του και η όσιακή βιοτή του τον κάνει πνευματικό πατέρα όλης της πόλεως.

Οσιος Διονύσιος ο Μικροαθωνίτης, κτήτορας της Ιεράς Μονής Αγίου Διονυσίου Αγίου Όρους (1316-1388)

VatopaidiFriend: Βλέπουμε ότι αυτά για τα οποία κατηγορείται ο γέροντας Εφραίμ (ακόμη και από ανθρώπους που δήθεν είναι της Εκκλησίας) τα έκαναν όλοι οι άγιοι κτήτορες και ηγούμενοι κοινοβιακών μονών, όπως εδώ ο μεγάλος ασκητής άγιος Διονύσιος. (Μόνο που τότε δεν υπήρχε η Νέα Τάξη Πραγμάτων, που απαιτεί την εξαφάνιση της Ορθοδοξίας μας!)

Γεννήθηκε το 1316 στην Κορησό της Καστοριάς. Από μικρός πόθησε το μοναχικό σχήμα και μόλις «εφύη το γένειόν του« αναχώρησε για τον Άθωνα και υποτάχθηκε στον κατά σάρκα αδελφό του, τον άγιο Θεοδόσιο, που ήταν ηγούμενος στη μονή Φιλόθεου. Εκεί χειροτονήθηκε διάκονος και ιερεύς, συμπλήρωσε τις γραμματικές του γνώσεις και έλαμπε σε όλη την αδελφότητα για τις αρετές του.

Ο πόθος της ησυχίας τον απομακρύνει από τη μονή του και τον φέρνει σε ένα σπήλαιο της νότιας πλευράς του Όρους, που λέγεται Μικρός Άθωνας. Εκεί έζησε ο τρισόλβιος με υπερθαύμαστη άσκηση δίχως να γευθεί τίποτε το μαγειρευμένο επί μία τριετία (1347-1350). Η φήμη της ισάγγελης βιοτής του έφερε πολλούς φιλάρετους πλησίον του. Σε όλους έγινε υπόδειγμα και παράδειγμα, πηγή ωφελείας. Η διάκριση του βοήθησε και πολλούς κοσμικούς που έρχονταν προς εξομολόγηση.

Αγρυπνώντας, είδε θείο όραμα -«θεία τις δύναμις ως καιομένη λαμπάς αυτώ καθωράτο»- και αποφάσισε την ίδρυση μονής. Για τον λόγο αυτό πήγε να συναντήσει τον αδελφό του Θεοδόσιο, που είχε γίνει μητροπολίτης Τραπεζούντος, και μαζί πήγαν στον αυτοκράτορα Αλέξιο Γ΄τον Κομνηνό. Ο αυτοκράτορας τους υποδέχθηκε με τιμές και ευχαρίστως έδωσε χρήματα, εκδίδοντας χρυσόβουλλο για τη νέα μονή (1375), με μόνη απαίτηση τη μνημόνευση του ονόματος του. Κτίσθηκε το 1380 και αφιερώθηκε στον Τίμιο Πρόδρομο, σήμερα είναι όμως γνωστή με το όνομα του κτήτορός της. Μετά από καταστροφή πειρατών, ο Διονύσιος ξαναπηγαίνει στην Τραπεζούντα για τρίτη φορά για νέες ενισχύσεις. Εκεί τον βρήκε ο θάνατος, τον όποιο είχε προγνωρίσει. Το λείψανο του τέλεσε πολλά θαύματα.

Στη μονή του οσίου, που αναδείχθηκαν αρκετοί άγιοι, βρίσκεται το αυτοκρατορικό χρυσόβουλλο και η εικόνα της Θεοτόκου του Ακάθιστου, που έδωσε ο αυτοκράτορας Αλέξιος στον όσιο. Κατά την παράδοση, ενώπιον της λεγόταν ο Ακάθιστος Ύμνος.

Τον βίο του οσίου έγραψε ο ιερομόναχος Μητροφάνης. Ακολουθία του υπάρχει σε κώδικα της μονής του. Νεώτερη συνέθεσε ο μοναχός Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης. Ναός του υπάρχει στην ιδιαίτερη πατρίδα του.

Η μνήμη του τιμάται στις 25 Ιουνίου, την επόμενη της εορτής της μονής, του Γενεσίου του Τιμίου Προδρόμου. Η κοίμηση του όμως έγινε στις 25 Φεβρουαρίου. 

Πηγή: Μοναχού Μωϋσέως Αγιορείτου, Οι Άγιοι του Αγίου Όρους, εκδόσεις Μυγδονία, Θεσσαλονίκη, 2007

Mărturie Athonită în România – Liturghie în Catedrala Arhiepiscopiei Alba Iulia

ÎPS Andrei: În numele Tatălui şi al Fiului şi al Sfântului Duh. Prea Cuvioase Părinte Stareţ Efrem, preacuvioşi şi preacucernici părinţi, dragi studenţi, dragi teologi şi iubiţi fraţi şi surori, de ieri de la prânz şi până acum în Alba Iulia este sărbătoare duhovnicească mare. Este o sărbătoare mare pentru că, aşa cum vă spuneam şi ieri, din acel loc unic din lume, loc de rugăciune, loc de nevoinţă, din Sântul Munte Athos, iată că a venit reprezentantul uneia dintre cele mai importante mănăstiri, de la Vatopedi, a venit Părintele Stareţ Efrem dimpreună cu ucenicii dânsului şi ne-au adus ca binecuvântare icoana Maicii Domnului făcătoare de minuni, tămăduitoare de cancer, şi în acelaşi timp, moaştele Sfântului Pantelimon şi ale Cuviosului Gheron Iosif Isihastul. Pentru sufletul creştinilor aceasta este o mare bucurie pentru că necazurile, greutăţile, încercările cu care se confruntă oamenii sunt multe. Şi atunci, unde să alerge? Aleargă la Dumnezeu. Şi aleargă la Dumnezeu prin sfinţii lui, pentru că psalmistul David ne spune: „Binecuvântat este Dumnezeu întru sfinţii Săi”. Nu este prima dată când ne vizitează Părintele Stareţ Efrem. Acum doi ani a mai făcut un pelerinaj în România şi atunci a ţinut o sumedenie de cuvântări, de omilii foarte consistente din punct de vedere duhovnicesc. Acele omilii au fost adunate într-o carte intitulată „Cuvânt din Sfântul Munte”, carte pe care mulţi dintre dumneavoastră o cunoaşteţi.

Όσιος Αθανάσιος ο Πάριος (1721 – 24 Ιουνίου 1813)

Γεννήθηκε στο χωριό Κώστος της Πάρου το 1721 από ευκατάστατους γονείς. Ο πατέρας του Απόστολος Τούλιος καταγόταν από τη Σίφνο και είχε άλλα τρία παιδιά. Στο νησί του έμαθε τα πρώτα γράμματα από ρασοφόρους των εκεί μονών. Η Πάρος του έδωσε το επίθετό του.

Το 1745 μεταβαίνει για σπουδές στην περίφημη Ευαγγελική Σχολή της Σμύρνης, όπου παραμένει επί εξαετία. Τότε δίδασκαν εκεί οι γνωστοί παραδοσιακοί δάσκαλοι Ιερόθεος Δενδρινός ο Ιθακήσιος και Χρύσανθος Καραβίας, οι οποίοι τον επηρέασαν αρκετά στην υγιή εντρύφηση του κάλλους της Ορθοδόξου Παραδόσεως.

Το 1751 έφθασε στο Άγιον Όρος, στην επίσης ξακουστή Αθωνιάδα Σχολή, που είχε ιδρύσει πλησίον της μεγάλης και πλούσιας μονής του ο αρχιμανδρίτης Μελέτιος Βατοπαιδινός, με καθηγητή του τον πολύ Ευγένιο Βούλγαρη και συμμαθητή του τον άγιο Κοσμά τον Αιτωλό. Η εξάχρονη φοίτηση του Αθανασίου στην Αθωνιάδα ήταν γόνιμη και τον βοήθησε πολύ στην κατοπινή του πορεία. Σε αυτό συνέβαλε ιδιαίτερα η μαθητεία του στον Βούλγαρη.