Θαύματα της Αγίας Ζώνης (39)

VatopaidiFriend: Νομίζουμε πως αποτελεί προτεραιότητα, όσον αφορά την αγία Ζώνη της Παναγίας μας, να διαβάσετε τα μέρη 1 έως 6 από τα “Θαύματα της Αγίας Ζώνης” (κάντε κλικ), όπου είναι ένας πολύ σημαντικός πρόλογος (από τον γέροντα Εφραίμ), η εισαγωγή, η ιστορία της αγίας Ζώνης και το πώς έφθασε στο Βατοπαίδι, καθώς και κάποια ιστορικά θαύματα-τερατουργίες της αγίας Ζώνης που έγιναν μπροστά στα μάτια των κατοίκων ολόκληρων περιοχών.

Η Τιμία Ζώνη της Υπεραγίας Θεοτόκου

130. Η πρόγνωση ήταν δύο μήνες ζωής

6-4-2006

Κύπρου 26, 554 38 Άγιος Παύλος

«Τον Φεβρουάριο του 2004 νοσηλεύθηκα στο Θεαγένειο και μετά την λαπαροτομή διέγνωσαν με βιοψία καρκίνο του παγκρέατος. Η πρόγνωση ήταν δύο μήνες ζωής. Τον Ιούνιο του 2004 επισκέφθηκα την Μονή Βατοπαιδίου και προσκύνησα την Παναγία την Παντάνασσα και την Τιμία Ζώνη. Τον Ιούλιο του 2004 έκανα εξετάσεις και ο όγκος εξαφανίσθηκε, χωρίς οι γιατροί να μπορούν να το εξηγήσουν. Από τότε με την βοήθεια της Παναγίας είμαι απολύτως υγιής».

Ιωάννης και Αθανασία Σουρβίνου

Mărturie Athonită în România – La Casa de Cultură din Alba Iulia (Ρουμανικά, Romanian)

IPS Andrei: Prea Cuvioase Părinte Stareţ, preacuvioşi şi prea cucernici părinţi, iubiţi fraţi creştini, distinsă asistenţă, pentru Alba Iulia prezenţa moaştelor Sf. Panteleimon şi ale Cuviosului Gheron Iosif isihastul, precum şi a icoanei tămăduitoare de cancer a Maicii Domnului este o mare binecuvântare. Într-o lume în care ne confruntăm cu atâtea necazuri şi greutăţi, iată că vine şi câte o clipă de bucurie duhovnicească. Noi mulţumim lui Dumnezeu pentru această zi frumoasă şi îi mulţumim Părintelui Stareţ că a răspuns invitaţiei de a fi astăzi oaspetele nostru la Alba Iulia. În timp ce credincioşii se închină rând pe rând, în catedrală, atât la moaştele Sf. Panteleimon, Sf. Gheron Iosif Isihastul şi icoanei Maicii Domnului, iată că aici, în Casa de Cultură, Părintele Stareţ care are o experienţă duhovnicească deosebită, ne va vorbi tocmai despre contribuţia lui Gheron Iosif Isihastul la monahismul ortodox. Bine aţi venit, vă ascultăm cu drag—şi clerul şi poporul bine credincios din Alba Iulia şi dascălii celor două şcoli teologice, precum şi elevii şi studenţii acestor şcoli.

Arhim. Efrem: Cu toate că am fost şi în alte oraşe ale României, aici mă simt mai familiar. De aceea mă bucur în mod deosebit că mă aflu împreună cu IPS Andrei şi cu voi toţi, încercând în întâlnirea din seara aceasta să vă oferim un mesaj de la Sf. Munte, împreună cu Corul Bizantin care va înălţa câteva cântări. Trebuie să vă spun că acest grup psaltic este unul dintre puţinele care au reuşit să se apropie de ifosul bizantin aghiorit. De acea credem că seara aceasta ar trebui să se numească—aşa cum este de fapt—o seară aghiorită.

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΠΑΜΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΗΓΕΣΙΑ

17 Ιουνίου, 2009 

Προς κ. Ντόρα Μπακογιάννη
Υπουργό Εξωτερικών
Υπουργείο Εξωτερικών
Αθήνα

Αγαπητή κυρία Υπουργέ, 

Δια της παρούσης εκφράζουμε την ανησυχία και αγωνία μας για την αδράνεια της ελληνικής κυβέρνησης στο θέμα της αξιοποίησης της επιστολής που απευθύνουν περισσότεροι από 300 κορυφαίοι ακαδημαϊκοί από όλο τον κόσμο προς τον Αμερικανό πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα προτρέποντας την κυβέρνησή του «να συμβάλει στον τερματισμό της παραχάραξης της ιστορίας από την π.Γ.Δ.Μ. και να διορθώσει τα λάθη της προηγούμενης κυβέρνησης του Τζωρτζ Μπους».

Το σεξ πριν από τον γάμο

Το φίλημα. Πίνακας του Νικηφόρου Λύτρα.

Κάποιος είχε στείλει στην εφημερίδα Ορθόδοξος Τύπος την εξής επιστολή, στην οποία κατόπιν απάντησε ο άγιος γέροντας π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος:

Κύριε διευθυντά,

γνωστός φιλοσοφών θεολόγος, καθηγητής Ανωτάτης Σχολής, περιοδεύων κατ’ αυτός εν Κύπρω ηκούσθη εις δημόσιον συζήτησιν να λέγη και τα ακόλουθα:

«Ο γάμος δεν είναι μυστήριο, με την έννοιαν του αν κάνουμε έρωτα πέντε λεπτά πριν το γάμο είναι αμαρτία, ενώ αν κάνουμε έρωτα πέντε λεπτά αργότερα είμαστε εντάξει. Αστεία πράγματα!».

Το «αστεία πράγματα» το επανέλαβε με στόμφο τρεις φορές. Και συμπλήρωσεν:

«Ο γάμος είναι μυστήριο με την έννοια όχι του ότι έρχεται να νομιμοποιήσει τις σχέσεις δύο ανθρώπων, αλλά κατά το ότι δύο άνθρωποι γίνονται δεκτοί σαν συζευγμένοι μέσα στην κοινότητα της Εκκλησίας». Επειδή οι απόψεις αυτές εσκανδάλισαν πολλούς, παρακαλώ θερμώς τον «Ο. Τ.» να αναλάβη την ευθύνην να μας διαφωτίση περί του θέματος αυτού.

Με την εν Κυρίω αγάπη

Κύπριος θεολόγος

ΣΗΜ. «Ορθόδοξου Τύπου.»: Την παρούσαν επιστολήν εθέσαμεν υπ’ όψιν του Αρχιμ. π. Επιφανίου Θεοδωροπούλου και τον παρεκαλέσαμεν να υποβληθή εις τον κόπον να απαντήση εις τον επιστολογράφον μας. Ούτος μας έστειλε την κατωτέρω δημοσιευομένων απάντησιν η οποία τοποθετεί τα πράγματα εις την αρμόζουσαν θέσιν και δια την οποίαν τον ευχαριστούμεν.

Η απάντηση:

The Other War (The ongoing war against the Christian Church)

New York, NY

6/18/2009

The Orthodox Christian Advocacy Institute (OCAI) researches, investigates, and reports incidents involving the persecution of the Orthodox Christian Church. They focus on contemporary events in locations throughout the world, wherever persecution of the Orthodox Church exists and present this information to the Christian community, human rights groups, and governmental organizations.

An article compiled by the OCAI addressing the persecution of Orthodox Christians can be read below.

——————————————————————————–

The Other War

By D. Hunter Haynes

The ongoing war against the Christian Church is gaining momentum throughout the world. According to the International Bulletin of Missionary Research, 176,000 Christians will suffer martyrdom this year–an average of 480 per day, and the number is expected to climb to 210,000 by 2025. These figures do not include the living, who have been arrested, tortured, or otherwise persecuted for their Faith.

ΑΠΟ ΤΟ «ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΛΟΓΟΙ» ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ

Ο άγιος γέροντας Πορφύριος σε τοιχογραφία στον ναό της Παναγίας Παντανάσσης του βατοπαιδινού μετοχίου στην ευλογημένη λίμνη Βιστωνίδα.

Λέγει ο σοφός Σολομών ότι ο Χριστός «ευρίσκεται τοις μη πειράζουσιν Αυτόν». Οι «πειράζοντες» τον Θεόν είναι όσοι αμφιβάλλουν, διστάζουν ή και χειρότερα ακόμη, ανθίστανται στην παντοδυναμία Του και πανσοφία Του. Δεν πρέπει η ψυχή μας ν’ αντιστέκεται και να λέει, «γιατί το έκανε έτσι αυτό ο Θεός, γιατί το άλλο αλλιώς, δεν μπορούσε να κάνει διαφορετικά;». … Αυτά τα «γιατί» πολύ βασανίζουν τον άνθρωπο, δημιουργούν αυτά που λέει ο κόσμος «κόμπλεξ»· παραδείγματος χάριν, «γιατί να είμαι πολύ ψηλός;» ή και το αντίθετο «πολύ κοντός;». Αυτό δεν φεύγει από μέσα. Και προσεύχεται κανείς και κάνει αγρυπνίες, αλλά γίνεται το αντίθετο. Και υποφέρει κι αγανακτεί χωρίς αποτέλεσμα. Ενώ με το Χριστό, με την χάρι φεύγουν όλα. Υπάρχει αυτό το «κάτι» στο βάθος, δηλαδή το «γιατί», αλλ’ η χάρις του Θεού επισκιάζει τον άνθρωπο κι ενώ η ρίζα είναι το κόμπλεξ, εκεί πάνω φυτρώνει τριανταφυλλιά με ωραία τριαντάφυλλα κι όσο ποτίζεται με την πίστη με την αγάπη με την υπομονή με την ταπείνωση τόσο παύει να έχει δύναμη το κακό παύει να υπάρχει δηλαδή δεν εξαφανίζεται αλλά μαραίνεται. Όσο δεν ποτίζεται η τριανταφυλλιά τόσο μαραίνεται, ξηραίνεται, χάνεται κι αμέσως ξεπετάγεται το αγκάθι.

Sts. Eusebius, Zenon and Zenas (June 22)

A modern greek icon depicting Saints Zenon, Eusebius and Zenas

1. THE PRIESTLY-MARTYR EUSEBIUS, BISHOP OF SAMOSATA

Eusebius was a great exposer of Arianism. When the throne of Antioch became vacant, Meletius was elected patriarch at the insistence of Eusebius. Meletius was a great beacon of the Church who, after his death, was found worthy of great praise by St. John Chrysostom. However, the Arians quickly banished Meletius from Antioch.

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΝΙΚΗΤΑΣ Ο ΝΙΣΥΡΙΟΣ (Μαρτύρησε στις 21 Ιουνίου 1732)

Ο άγιος Νικήτας ο Νισύριος

Ο άγιος καταγόταν από τη Νίσυρο, νησί των Δωδεκανήσων. Ο πατέρας του ήταν προεστώς του νησιού. Κάποτε, εξαιτίας κάποιων προστριβών με τους Τούρκους ,οδηγήθηκε στο δικαστήριο και επειδή φοβήθηκε τις συνέπειες εξισλαμίστηκε. Φυσικά μαζί του εξισλαμίστηκε και ολόκληρη η οικογένειά του κατά τη συνήθεια των τούρκων. Ο άγιος νεομάρτυς Νικήτας ήταν τότε μωρό και δεν είχε συνείδηση του γεγονότος .Ανατρεφόταν με τουρκικά φρονήματα και μάλιστα έδειχνε ζήλο στην πλάνη.

Συν πάσι τοις Αγίοις – Ο Πρόλογος και ο Επίλογος στους «Βίους των Αγίων» (2)

(συνέχεια από 1)

Του Οσίου ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ Πόποβιτς

Η αληθινή ζωή στη γη αρχίζει ακριβώς από την ανάσταση του Σωτήρα, διότι είναι ζωή που δεν τελειώνει με τον θάνατο. Χωρίς την ανάσταση του Χριστού η ανθρωπίνη ζωή δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα αργό ψυχομάχημα, που καταλήγει αναπόφευκτα στον θάνατο. Αλλά αληθινή ζωή είναι εκείνη, η οποία δεν τελειώνει με τον θάνατο. Και μία τέτοια ζωή έγινε δυνατότης πάνω στη γη, μόνον με την ανάσταση του Θεανθρώπου Χριστού. Η ζωή είναι αληθινή ζωή μόνον εν τω Θεώ. Διότι αυτή είναι αγία ζωή και γι’ αυτό αθάνατη ζωή. Όπως μέσα στήν αμαρτία βρίσκεται ο θάνατος, έτσι και στήν αγιότητα η αθανασία. Μόνον με την πίστη στον Αναστάντα Χριστόν ο άνθρωπος ζει το περισσότερο αποφασιστικό θαύμα της υπάρξεώς του: τη μετάβαση από τον θάνατο στήν αθανασία, από το πεπερασμένο στήν αιωνιότητα, από τον άδην στόν παράδεισο. Μόνον τότε βρίσκει ο άνθρωπος τον εαυτόν του, τον αληθινό, τον αιώνιο εαυτό του: «απολωλώς ην, και ευρέθη», διότι – «νεκρός ην, και ανέζησε» (Λουκ. 15, 24).

Τι είναι οι χριστιανοί; Οι χριστιανοί είναι χριστοφόροι, και επομένως φορείς και κάτοχοι της αιώνιας ζωής· αυτό δε σύμφωνα με το μέτρο της πίστεώς τους και της αγιότητάς τους, η οποία είναι καρπός της πίστεως. Οι άγιοι είναι οι περισσότερον τέλειοι χριστιανοί, διότι έχουν αγιασθεί στόν μέγιστο, κατά τό δυνατό, βαθμό με την άσκηση της πίστεως στον Αναστάντα και αιωνίως ζώντα Κύριον Ιησούν. Πράγματι, αυτοί είναι οι μοναδικοί και αληθινοί αθάνατοι μέσα στο ανθρώπινο γένος, διότι με όλη την ύπαρξη τους ζουν εν τω Αναστάντι και για τον Αναστάντα Χριστόν, και ο θάνατος δεν έχει εξουσία πάνω τους. Η ζωή τους ολόκληρη είναι από τον Χριστό, και γι᾽ αυτό όλη είναι χριστο-ζωή · η σκέψη τους είναι χριστο-σκέψη· η αίσθησή τους χριστο-αίσθηση. Ό,τι είναι δικόν τους είναι πρώτα του Χριστού και μετά δικόν τους. Αν είναι η ψυχή, αυτή είναι πρώτα του Χριστού και μετά δική τους. Σ’ αυτούς δεν είναι αυτοί, αλλά τα πάντα και εν πάσι Χριστός Κύριος.

Θαύματα της Αγίας Ζώνης (38)

VatopaidiFriend: Νομίζουμε πως αποτελεί προτεραιότητα, όσον αφορά την αγία Ζώνη της Παναγίας μας, να διαβάσετε τα μέρη 1 έως 6 από τα “Θαύματα της Αγίας Ζώνης” (κάντε κλικ), όπου είναι ένας πολύ σημαντικός πρόλογος (από τον γέροντα Εφραίμ), η εισαγωγή, η ιστορία της αγίας Ζώνης και το πώς έφθασε στο Βατοπαίδι, καθώς και κάποια ιστορικά θαύματα-τερατουργίες της αγίας Ζώνης που έγιναν μπροστά στα μάτια των κατοίκων ολόκληρων περιοχών.

Η Τιμία Ζώνη της Υπεραγίας Θεοτόκου

126. Οι αφόρητοι πόνοι μου έχουν περάσει

12-3-2005

Γιάλτρα, 343 00 Λουτρά Αιδηψού

«Είμαι ο Αριστείδης Σβετσούρης, που με πόναγε το χέρι μου και η Μαρία η Μαλλιάρου μου έδωσε την κορδέλα από την Ζώνη της Παναγίας μας και δόξα τω Θεώ και την Μεγαλόχαρη οι αφόρητοι πόνοι που είχα μου έχουν περάσει».

Αριστείδης Σβετσούρης

127. Η θάλασσα έγινε λάδι

Τ.Θ. 3217,

564 29 Σταυρούπολις

«Τον Σεμπτέβριο ή Οκτώβριο του 1992 επισκέφθηκα την Ιερά Μονή Ξενοφώντος μαζί με άλλους δύο φίλους μου. Στην παραπάνω Μονή θα ερχόταν η Τιμία Ζώνη της Παναγίας μας. Ο καιρός ήταν νοτιάς, φυσούσε δυνατός άνεμος και το καράβι της γραμμής δεν μπορούσε να πλευρίσει στο λιμάνι της Μονής Ξενοφώντος. Την Τιμία Ζώνη την έφερνε ένα πολεμικό καράβι. Φθάνοντας το πολεμικό με την Τιμία Ζώνη η θάλασσα έγινε λάδι. Είναι φανερό πώς πρόκειται για θαύμα της Παναγίας μας».

Everghetinos – Tema 5 (3) (Ρουμανικά, Romanian)

Trebuie să avem pururi pomenirea morţii și a judecăţii ce va să fie; căci cei care nu cugetă și nu le așteaptă neîncetat pe acestea cad ușor pradă patimilor

5. A lui Avva Isaia

Trei sunt lucrurile pe care anevoie le agonisește omul și acestea păzesc toate virtuţile: tânguirea inimii, plângerea păcatelor și a avea pururi în faţa ochilor propria moarte. Căci cel care cugetă în fiecare zi și își zice: “[Numai] astăzi mai am de trăit în lume”, unul ca acesta nicicând nu va păcătui înaintea lui Dumnezeu. Însă acela care se așteaptă să vieţuiască multă vreme se va încurca în multe păcate. Dumnezeu grijește să curăţească de păcat toată calea celui ce se pregătește să-I dea socoteală pentru toate faptele sale. Însă cel nepăsător, care își zice: “Lasă, să ajung eu mai întâi în clipa aceea”, [unul ca acesta] se sălășluiește întru cele rele.

În fiecare zi, înainte de a făptui ceva, adu-ţi aminte unde ești și unde vei merge, când vei ieși din trup; și nu te trândăvi a griji de suflet nici măcar o zi. Ia aminte la tine însuţi, pomenind și având pururi înaintea ochilor moartea, osândele veșnice și pe cei ce se chinuiesc și suferă acolo; și socotește-te mai degrabă ca unul dintre aceia, decât ca unul dintre cei vii.

Vai nouă, că, deși avem a ne strămuta de aici, de pe pământul pe care locuim vremelnic, ne îngrijim îndelung de lucruri pământești și stricăcioase, cu toate că în ceasul de neocolit al plecării noastre nu ne este îngăduit a rămâne în stăpânirea vreunuia dintre acestea.

Η κοινωνία με το Θεό (Οσίου Σιλουανού του Αθωνίτου)

Κόπτικη εικόνα του Παντοκράτορα

Όποιος αγαπάει τον Κύριο, σκέφτεται πάντα Εκείνον. Η θύμηση του Θεού γεννάει την προσευχή. Αν δεν θυμάσαι τον Κύριο, τότε και δεν θα προσεύχεσαι’ και χωρίς την προσευχή, δεν θα παραμείνει η ψυχή στην αγάπη του Θεού, γιατί η χάρη του Αγίου Πνεύματος έρχεται με την προσευχή.

Η προσευχή προφυλάσσει τον άνθρωπο από την αμαρτία, γιατί ο νους, όταν προσεύχεσαι, είναι απασχολημένος με το Θεό και στέκεται με ταπεινό Πνεύμα ενώπιον του Κυρίου, τον Οποίο γνωρίζει η ψυχή του προσευχομένου.

Ο Άγιος Γεώργιος δεν ξεχνά και δεν ξεχνιέται (2)

Για να διαβάσετε το « Ο Άγιος Γεώργιος δεν ξεχνά και δεν ξεχνιέται (1) » πατήστε εδώ

Μετά ζήτησαν ακρόαση από τον Μητροπολίτη κυρό Χρύσανθο νομίζοντας ότι γνώριζε την ύπαρξη της ερειπωμένης Εκκλησίας στην περιοχή εκείνη. Στη συνέχεια έφεραν χωρομετρικό σχέδιο, το οποίο έδειχνε από παλιά την ύπαρξη της Εκκλησίας με το όνομα Άγιος Γεώργιος, τσιφλίκι του Σύμβουλα. Πράγματι από εκείνη τη στιγμή ο Σεβασμιότατος έδειξε μεγάλη προθυμία, πήγε επί τόπου και έμεινε ενθουσιασμένος που φανερώθηκε αυτό το Εκκλησάκι, που για τόσα χρόνια ήταν άγνωστο. Ζήτησαν ιερέα να κάνουν Δοξολογία, όπως ήταν ερειπωμένο. Τους έδωσαν τακτικό Ιερέα, όποτε θέλουν να τον φωνάζουν, ο οποίος τους ζήτησε να του εξηγήσουν πως φανερώθηκε αυτός ο τόπος σε αυτούς. Του είπαν πως όλα φανερώθηκαν με το θέλημα Θεού και με τη χάρη του Αγίου Γεωργίου.

Επειδή ήθελε να ξέρει τι να λέει στον κόσμο για το πρόβλημα υγείας που είχε, πήγε στο Νοσοκομείο να προλάβει πριν την ειδοποιήσουν για την εγχείρηση χωρίς να τους πει φυσικά ότι έγινε θαύμα. Ζήτησε να της κάνουν όλες τις εξετάσεις γενικά για να δει, πως είναι η κατάσταση της πριν πάει να χειρουργηθεί.

Κυριακή των Αγιορειτών Πατέρων. Οι Άγιοι και οι μαθητές τους στο πέρασμα των αιώνων

Το Άγιον Όρος παρουσιάζει ιστορία πολύπτυχη, αξιοθαύμαστη και αξιοσέβαστη. Μια από τις ωραιότερες πτυχές του, αναμφίβολα, είναι ο αγιολογικός πλούτος του. Η αθωνική αγιολογία δίκαια αποτελεί τη βασική δόξα και τον μεγαλύτερο έπαινο ενός υπερχιλιόχρονου μοναχισμού.

Mărturie Athonită în România – La Prefectura Alba Iuliei (Ρουμανικά, Romanian)

Dl. Prefect Ioan Rus: Preacuvioase Părinte Stareţ Efrem, preacucernici părinţi, cinstiţi prieteni şi fraţi întru credinţă din Grecia, onorată asistenţă, ne exprimăm bucuria că astăzi, aici la Alba Iulia, în capitala istorică şi de suflet a românilor şi, am putea spune, a Ortodoxiei româneşti, avem oaspeţi de vază din Grecia. Ne bucurăm că sunteţi aici în mijlocul nostru pentru a putea să ne cunoaştem mai bine, să putem împărtăşi din experienţa noastră religioasă şi laică într-o perioadă în care România cunoaşte mari modificări în planul libertăţii religioase. Se ştie că după revoluţia din decembrie 1989 în România s-au produs mutaţii importante, în sensul că noile autorităţi publice au consacrat prin reglementările legale o deplină libertate a cultelor religioase. Desigur, mai sunt încă multe de făcut pe acest tărâm, în special în plan legislativ, cu privire la restituirea proprietăţilor care au aparţinut bisericilor şi chiar în ceea ce priveşte o nouă lege a cultelor religioase în România. Ceea ce aş vrea să vă spun este că autorităţile publice, guvernamentale, parlamentare şi preşedinţiale din România sunt ocupate pentru a găsii soluţii legale şi administrative de natură a asigura o deplină libertate a cultelor religioase şi, de asemenea, de a realiza o bună colaborare între autorităţile laice şi cele religioase. Iată, autorităţile au reglementat şi o salarizare a clerului, este adevărat, cu sume nu chiar cât trebuie, pentru că acestea depind şi de resursele de care dispune ţara la un moment dat. Ceea ce este însă important este faptul că autorităţile publice de după 1989, indiferent de partidele care au fost la guvernare, au înţeles să colaboreze cu Biserica Ortodoxă şi cu celelalte culte pentru rezolvarea unor probleme importante pentru Biserică.

The best way to earn forgiveness

How often does someone do something to you that gets you all riled up? As human beings without control over our passions it doesn’t take much for us to feel slighted, to feel like someone has done us wrong. And often times when we feel this way we hang on to it. “I can’t believe that that driver this morning cut me off like that… and then drove five miles per hour UNDER the speed limit!” “I’m so mad at Brian! I can’t believe that he had the nerve to question my work competance!” and so forth and so on.

Ο Άγιος Γεώργιος δεν ξεχνά και δεν ξεχνιέται (1)

Το μεγάλο θαύμα του Αγίου Γεωργίου του «Σύμβουλα»

Το κείμενο που ακολουθεί το έγραψε η μακαριστή Πολυχρονία Μοναχή (Ελένη Σκούρου) η οποία με τον σύζυγό της Λεωνίδα Σκούρο (νυν Μοναχό Γερόντιο) είχαν ένα χωράφι μέσα στις αγγλικές βάσεις της Κύπρου κοντά στην Επισκοπή. Μόνασαν και οι δύο στο Μοναστηράκι αυτό όπου η μακαριστή Πολυχρονία κοιμήθηκε πριν μερικά χρόνια.

«Οι Άγιοι δεν ξεχνούν ακόμη και όταν οι άνθρωποι τους ξεχνούν ! Το μόνο που θέλουν από εμάς είναι ΠΙΣΤΗ και ΠΡΟΣΕΥΧΗ και Αυτοί κάνουν το ΘΑΥΜΑ τους. Έτσι έγινε τον Ιούνιο του 1992 με ένα ξεχασμένο εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου σε μια ξεχασμένη κοιλάδα ή ρεματιά, μπορεί να πει κανείς, στις Βρετανικές Βάσεις της Επισκοπής, που ονομάζεται Σύμβουλος, στην τοποθεσία Happy Valley (Χάπυ Βάλλεϋ δηλαδή Ευτυχισμένη Κοιλάδα).

Μετά από δεκαετίες και εκατονταετίες ακόμη εγκατάλειψης, στο ερειπωμένο και κρυμμένο σε θάμνους Εκκλησάκι αντήχησαν ξαφνικά και πάλι ψαλμωδίες και άναψαν ευλαβικά τα καντήλια, Ένας χώρος λατρείας, που τον είχε σκεπάσει ο χρόνος και τώρα ήρθε η ευλογημένη στιγμή να αντηχήσουν και πάλι οι ψαλμωδίες και να γεμίσει η Εκκλησία και ο περίβολος της με ευλαβείς προσκυνητές λόγω του Μεγάλου Θαύματος που έγινε και βρέθηκε το χαμένο Εκκλησάκι και λόγω των συνεχών θαυμάτων που γίνονται στον πολυθαυματουργό χώρο.

Πίσω από τον Έρωτα

του π. Βαρνάβα Γιάγκου, εφημέριου του Ι. Ν. Λαοδηγήτριας Θεσσαλονίκης

Απόδειξη της ερωτικής μας ανικανότητας είναι η επιδερμικότητα αυτής της εμπειρίας. Όταν ο έρωτας εξαντλείται στα γλυκερά λόγια και βιώματα και στη τυποποιημένη τεχνική του έρωτα, που οδηγεί στην ευδαιμονία και τη στιγμιαία αυτοπραγμάτωση, εκφράζεται ο φόβος και η αδυναμία να συναντήσουμε αληθινά το πρόσωπο του άλλου.

Η αγάπη είναι εμπειρία επώδυνη για τον ψυχικό μας κόσμο, γι’ αυτό αποφεύγουμε να ανοιχθούμε πιο ουσιαστικά. Προτιμούμε τις ήρεμες σχέσεις, όπου δεν συνδεόμαστε βαθιά με τον άλλο, για να μπορούμε να εξερχόμεθα όταν προσβάλλεται ο ναρκισσισμός μας. Πίσω από την γλύκα του έρωτα υπάρχει πάντα η διακινδύνευση. Είναι μια μορφή αυτοαπώλειας.

Το ολοκληρωτικό δόσιμο φέρει την απειλή της αποτυχίας και του εκμηδενισμού. Πως ξέρεις ότι αγάπησες τον κατάλληλο άνθρωπο; Πως ξέρω πως θα γίνω εύκολος για εκμετάλλευση; Τον ίδιο τρόμο έχομε και στο πλησίασμα του Θεού. Όταν προσεύχομαι ψάχνοντας την αγάπη Του, παραδίδοντας το κέντρο της ύπαρξής μου σε Αυτόν, δεν ξέρω τι θα συναντήσω και πώς θα αντέξω το θέλημά Του.

Πίσω από κάθε έρωτα υπάρχει υψωμένος ο θάνατος – ο θάνατος του θελήματός μας, της δύναμής μας, του συμφέροντός μας. Αλλά τρομακτικότερα στέκεται ο θάνατος ως χωρισμός. Καταφέρνεις να συνδεθείς ολοκληρωτικά με τον άνθρωπό σου και μελαγχολείς αναλογιζόμενος την ώρα του θανάτου του. Ξέρεις ότι θα πεθάνεις, γι’ αυτό αγαπάς με πάθος που αναμειγνύεται με τρόμο. Εξ αιτίας του φόβου του θανάτου συνήθως επιλέγουμε τις ρηχές ερωτικές σχέσεις, για να αποφύγουμε το φόβο της απώλειας του αγαπημένου, ή εμμένουμε στον αυτονομημένο σωματικό έρωτα, για να καλύψουμε το άγχος του θανάτου.

Τι μας εμποδίζει να γνωρίσουμε το Θεό (Οσίου Σιλουανού του Αθωνίτου)

Η αφροσύνη (ανοησία). Τοιχογραφία του Giotto (1267-1337). Παρατηρήστε πώς έχει το κεφάλι ψηλά με αλαζονικό τρόπο, και είναι σαν ψάχνει κάτι χωρίς να το βρίσκει (και ούτε πρόκειται).

Η απιστία προέρχεται από την υπερηφάνεια. Ο υπερήφανος ισχυρίζεται πως θα γνωρίσει τα πάντα με το νου του και την επιστήμη, αλλά η γνώση του Θεού παραμένει ανέφικτη γι’ αυτόν, γιατί ο Θεός γνωρίζεται μόνο με αποκάλυψη του Αγίου Πνεύματος. 

* 

Ο Κύριος αποκαλύπτεται στις ταπεινές ψυχές. Σ’ αυτές δείχνει τα έργα Του, που είναι ακατάληπτα για το νου μας. Με τον φυσικό μας νου μπορούμε να γνωρίσουμε μόνο τα γήινα πράγματα, κι αυτά μερικώς, ενώ ο Θεός και όλα τα ουράνια γνωρίζονται με το Άγιο Πνεύμα.

Μερικοί μοχθούν σ’ όλη τους τη ζωή για να μάθουν τι υπάρχει στον ήλιο ή στη σελήνη ή κάτι παρόμοιο, αλλ’ αυτά δεν ωφελούν την ψυχή. Αν όμως προσπαθούσαμε να γνωρίσουμε τι υπάρχει μέσα στον άνθρωπο, τότε θα βλέπαμε στην ψυχή του αγίου τη βασιλεία των ουρανών, ενώ στην ψυχή του αμαρτωλού σκοτάδι και κόλαση. Και είναι ωφέλιμο να το ξέρουμε, γιατί θα είμαστε αιώνια είτε στη βασιλεία είτε στην κόλαση.

* 

Ο νωθρός στην προσευχή εξετάζει με περιέργεια τα πάντα, όσα βλέπει στη γη και στον ουρανό, αλλά δεν γνωρίζει ποιος είναι ο Κύριος ούτε προσπαθεί να το μάθει. Κι όταν ακούει διδασκαλία για το Θεό, λέει:

“Μα πώς είναι δυνατό να γνωρίσουμε το Θεό; Κι εσύ από που Τον γνωρίζεις;”.

Θα σου πω: Μαρτυρεί το Άγιο Πνεύμα, Αυτό γνωρίζει και μας διδάσκει.

“Άλλα μήπως το Πνεύμα είναι ορατό;”.

Οι απόστολοι Το είδαν να κατεβαίνει σε πύρινες γλώσσες, κι εμείς Το αισθανόμαστε μέσα μας. Είναι γλυκύτερο από καθετί γήινο. Αυτό γεύονταν οι προφήτες και μιλούσαν στο λαό, και ο λαός τους πρόσεχε. Οι άγιοι απόστολοι έλαβαν Άγιο Πνεύμα και κήρυξαν σωτηρία στον κόσμο χωρίς να φοβούνται τίποτα, γιατί τους ενίσχυε αυτό το Πνεύμα. Το ίδιο και οι μάρτυρες και οι ασκητές πήγαιναν χαρούμενοι στο μαρτύριο και την κακοπάθεια. Γιατί το Άγιο Πνεύμα, το αγαθό και γλυκύ, έλκει την ψυχή στην αγάπη του Κυρίου. Κι έτσι η ψυχή, χάρη στη γλυκύτητα του Αγίου Πνεύματος, δεν φοβάται τα βασανιστήρια.

Συν πάσι τοις Αγίοις – Ο Πρόλογος και ο Επίλογος στους «Βίους των Αγίων» (1)

του Οσίου Ιουστίνου Πόποβιτς

Πριν από τον ερχομό του Σωτήρα Χριστού στον επίγειό κόσμο μας, εμείς οι άνθρωποι ξέραμε μόνο τον θάνατο και ο θάνατος εμάς. Κάθε τι το ανθρώπινο ήταν διαποτισμένο με το θάνατο, αιχμαλωτισμένο και κατανικημένο απ᾽ αυτόν. Ο θάνατος ήταν πιο κοντά και από τον εαυτό μας και περισσότερο πραγματικός από εμάς τους ίδιους· δυνατώτερος, ασυγκρίτως δυνατώτερος, από κάθε άνθρωπο χωριστά και από όλους τους ανθρώπους μαζί. Η γη ήταν μία φρικαλέα φυλακή του θανάτου και εμείς ανίσχυροι δέσμιοι και δούλοι του (πρβλ. Εβρ. 2, 14-15). Μόνο με την έλευση του Θεανθρώπου Χριστού «η ζωή εφανερώθη»· φανερώθηκε «η ζωή η αιώνιος» σε εμάς τους απελπισμένους θνητούς, τους άθλιους δούλους του θανάτου (πρβλ. 1 Ιωάνν. 1, 2). Αυτή τη «ζωήν αιώνιον» «εωράκαμεν τοις οφθαλμοίς ημών και αι χείρες ημών εψηλάφησαν»· αυτήν εμείς οι χριστιανοί «μαρτυρούμεν καί απαγγέλλομεν» προς όλους (1 Ιωάνν. 1, 1-2). Διότι ζώντες «εν κοινωνία» με το Σωτήρα Χριστό, ζούμε ήδη εδώ στη γη την αιωνία ζωή (πρβλ. 1 Ιωάνν. 1, 3). Από προσωπική μας εμπειρία το γνωρίζουμε: Ο Ιησούς Χριστός είναι «ο αληθινός Θεός καί ζωή αιώνιος». Γι αυτό και ήλθε Αυτός στον κόσμο: για να μας δείξει τον αληθινό Θεό και «εν Αυτώ» την αιωνία ζωή (1 Ιωάνν. 5, 11). Σ’ αυτό και μόνο υπάρχει η αληθινή, η πραγματική φιλανθρωπία: «ότι τον Υιόν αυτού τον Μονογενή απέσταλκεν ο Θεός εις τον κόσμον ίνα ζήσωμεν δι᾽ Αυτού» (1 Ιωάνν. 4, 9) και εν Αυτώ την αιωνία ζωή. Γι᾽ αυτό «ο έχων τον Υιόν έχει την ζωήν· ο μη έχων τον Υιόν του Θεού την ζωήν ουκ έχει» (1 Ιωάνν. 5, 12), αλλά βρίσκεται όλος μέσα στο θάνατο. Η μόνη αληθινή ζωή μας, είναι η ζωή στον μόνο αληθινό Θεό και Κυρίον Ιησού Χριστό, επειδή είναι ολοκλήρωτικά αιωνία και ισχυρότερη από το θάνατο. Διότι, πως μπορεί να ονομασθεί ζωή εκείνη, που είναι μολυσμένη από τον θάνατο και τελειώνει σ’ αυτόν; Όπως το μέλι, όταν το ανακατέψουμε με το δηλητήριο δεν είναι πλέον μέλι, διότι μεταβάλλεται όλο σε δηλητήριο, έτσι και η ζωή, η οποία τελειώνει με τον θάνατο, δεν είναι πλέον ζωή.

Θαύματα της Αγίας Ζώνης (37)

VatopaidiFriend: Νομίζουμε πως αποτελεί προτεραιότητα, όσον αφορά την αγία Ζώνη της Παναγίας μας, να διαβάσετε τα μέρη 1 έως 6 από τα “Θαύματα της Αγίας Ζώνης” (κάντε κλικ), όπου είναι ένας πολύ σημαντικός πρόλογος (από τον γέροντα Εφραίμ), η εισαγωγή, η ιστορία της αγίας Ζώνης και το πώς έφθασε στο Βατοπαίδι, καθώς και κάποια ιστορικά θαύματα-τερατουργίες της αγίας Ζώνης που έγιναν μπροστά στα μάτια των κατοίκων ολόκληρων περιοχών.

 

H Τιμία Ζώνη της Υπεραγίας Θεοτόκου

 

122. Έζησα το θαύμα της Μεγαλόχαρης

Ηροδότου 34, 691 00 Κομοτηνή

«Ευχαριστώ τον Κύριό μας, που με το άγιο θέλημά Του η οικογένειά μου και εγώ ζήσαμε το θαύμα της Μεγαλόχαρης Παναγίας.

Λέγομαι Δερματοπούλου Πασχαλία και ο σύζυγός μου Παναγιώτης Τσολάκης. Παντρευτήκαμε στις 21/6/2003 και ξεκινήσαμε την προσπάθεια για να τεκνοποιήσουμε. Πέρασε ένας χρόνος και δεν είχαμε κανένα αποτέλεσμα. Ένα πρόβλημα που παρουσιάστηκε χρειαζόταν ιατρική βοήθεια και θεραπεία, και μετά θα γινόταν προσπάθεια για τεκνοποίηση.

Everghetinos – Tema 5 (Ρουμανικά, Romanian)

Trebuie să avem pururi pomenirea morţii și a judecăţii ce va să fie; căci cei care nu cugetă și nu le așteaptă neîncetat pe acestea cad ușor pradă patimilor

3. Din Pateric

1. A zis Avva Agathon: “Monahul trebuie să ia aminte în tot ceasul la Judecata lui Dumnezeu”.

2. Era prin părţile Iordanului un pustnic, care se nevoise vreme de mulţi ani. Acesta, acoperit de Dumnezeu, nu avea lupte de la vrăjmaș, rămânând aproape întru totul nerăzboit. De aceea, în faţa tuturor celor care îl cercetau pentru folos [duhovnicesc], îl batjocorea pe Satana și îi arunca ocări. Zicea că-i un nimic și că n-are nici o putere asupra nevoitorilor; decât dacă-i găsește asemenea lui, întinaţi și robiţi neîncetat păcatului, doar pe aceștia îi face neputincioși. Acestea le spunea pentru că nu simţea harul de sus, care nu-l lăsa pe Satana să-l lupte.

Dar când i s-a apropiat sfârșitul, a îngăduit Dumnezeu să i se arate diavolul înaintea ochilor și să-i spună: “Ce ţi-am făcut eu, Avva? De ce-mi arunci ocări? Oare te-am supărat cu ceva?” Iar fratele îl scuipă și începu să-i zică iarăși aceleași cuvinte: “Mergi înapoia mea, Satano! Căci nu ai nici o putere asupra robilor lui Dumnezeu”. Iar acela spuse: “Așa, așa! Vezi că mai ai de trăit patruzeci de ani; nu o să găsesc eu în atâţia ani o clipă în care să te fac să te poticnești?” și, spunând aceasta, s-a făcut nevăzut.

Τα θρησκευτικά, και η επιρροή στα παιδιά των Χριστιανών

Αθεϊστές και “εκσυγχρονιστές”, εν χορώ με τους αιρετικούς και τους αλλοθρήσκους, κόπτονται για την κατάργηση των θρησκευτικών από τα σχολεία των Ελλήνων. Δεν χρειάζεται βέβαια να εξηγήσουμε τους λόγους! Όμως χρειάζεται να απαντήσουμε σε ορισμένα ανόητα επιχειρήματα που χρησιμοποιούν ως δικαιολογίες για το σκοπό τους, τα οποία μόνο σε ανθρώπους χαμηλής νοημοσύνης μπορούν να βρουν δικαίωση.

Ένα πονηρό επιχείρημα

Μας λένε οι εχθροί της Ορθόδοξης πίστης: “Πρέπει τα παιδιά να μη διδάσκονται στο σχολείο θρησκευτικά, ούτε με κατηχητικό τρόπο, ώστε να μένουν ανεπηρέαστα και ελεύθερα να επιλέξουν τη θρησκευτική τους κατεύθυνση μεγαλώνοντας”. Και αυτό φυσικά το λένε, για να είναι τα παιδιά άπειρα και εκτεθειμένα θρησκευτικά, ώστε αργότερα να μπορούν να πέσουν θύματα του κάθε απατεώνα αθεϊστή ή αλλόθρησκου. Ας δούμε όμως αναλυτικότερα, πόσο λογικό είναι αυτό τους το επιχείρημα; 

Εφαρμογή της λογικής αυτής στην εκπαίδευση γενικά

Εάν αυτό το εφαρμόσουμε στο θέμα των θρησκευτικών, για να είμαστε συνεπείς, πρέπει να το εφαρμόσουμε ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ. Για παράδειγμα, δεν πρέπει τα παιδιά να μαθαίνουν φυσική, για να μπορούν αργότερα απροκατάληπτα να παρατηρήσουν τη φύση, και να έχουν τη δική τους κοσμοθεώρηση. Ούτε πρέπει να μαθαίνουν ιστορία, επειδή πρέπει να μείνουν απροκατάληπτα, στο ποια ιστορική εκδοχή πρέπει να μάθουν. Μπορεί για παράδειγμα, να θέλουν να μάθουν την ιστορία από την άποψη της Τουρκίας, και όχι της Ελλάδος. Ή από την άποψη των Σκοπίων!

Στον τεχνίτη Πάγια για την εξομολόγηση (Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς)

Ηθελες να μάθεις εάν η εξομολόγηση είναι απολύτως απαραίτητη! Παλιότερα συχνά εξομολογιόσουν, και σταμάτησες επειδή κάποιος γέλασε γι’ αυτό μαζί σου. Δεν έπρεπε να σταματήσεις. Σε ποιόν δεν γέλασαν oι άνθρωποι; Γνωρίζεις πως είπε ο Πλέον-προορατικός: «Ουαί υμίν οι γελώντες νυν, ότι πενθήσετε και κλαύσετε» (Λουκ. 6,25). Έκτος από τη χειροτεχνία σου, λες ότι έχεις κι ένα αμπέλι, το όποιο παράγει άφθονα, αφού το περιποιείσαι καλά. Εάν κάποιος παραμελήσει το αμπέλι του, και γελάσει μαζί σου επειδή εσύ καλλιεργείς επιμελώς το δικό σου, θα σήκωνες τα χέρια σου από το αμπέλι, και θα σταματούσες να το καλλιεργείς; Δεν θα το έκανες, είναι σίγουρο. Πώς τότε μπορείς να ταλαντευθείς στην καλλιέργεια της ψυχής σου, της σημαντικότερης άπ’ όλα τα αμπέλια στη γη; Αφού όταν πεθάνεις, τη ψυχή θα την πάρεις, ενώ το αμπέλι θα το αφήσεις. Απ’ όλες τις καλλιέργειες η καλλιέργεια της ψυχής είναι η πιο σημαντική και απ’ όλους τους κόπους, με τους οποίους ο άνθρωπος κοπιάζει στη γη, ο κόπος περί της ψυχής είναι ο πιο λογικός. Γι’ αυτό, γύρισε στον προηγούμενο κόπο για τη ψυχή σου, και άρχισε ξανά να εξομολογείσαι.

ΠΟΙΟΣ ΜΑΣ ΕΥΕΡΓΕΤΕΙ; (του Αββά Ζωσιμά)

Ιησούς Χριστός νικά

Έλεγε: πως αν κανείς φέρει στο νου του κάποιον που τον έθλιψε ή τον ζημίωσε ή τον έβρισε ή τον ρεζίλεψε ή τον κατηγόρησε χωρίς λόγο ή του έκανε οποιοδήποτε άλλο κακό, και πιάσει να πλέκει λογισμούς εναντίον του, αυτός επιβουλεύεται την ίδια του τη ψυχή, όπως οι δαίμονες. Επειδή του αρκεί αυτό για να καταστραφεί. Αλλά τι λέω “να πλέκει λογισμούς”; Αν δεν θεωρεί τον άλλο σαν ευεργέτη και γιατρό, αδικεί αφάνταστα τον εαυτό του!

Γιατί λες ότι πάσχεις; Αυτός σε καθαρίζει! Και οφείλεις να τον θεωρείς σαν γιατρό, σταλμένο σε σένα από το Χριστό. Έχεις υποχρέωση να πάθεις για τ’ Όνομά Του, και οφείλεις να έχεις αυτό τον άνθρωπο σαν ευεργέτη.