Το μουσείο και τα μάρμαρα

Tου Ν. Λυγερου

Η δημιουργία του νέου Μουσείου της Ακρόπολης προκαλεί πολλές αντιδράσεις στους συμπολίτες μας και ο καθένας θεωρεί ότι ισχύει η άποψή του, δίχως να εξετάζει το στρατηγικό σκέλος της όλης υπόθεσης. Το νέο Μουσείο της Ακρόπολης δεν είναι απλώς ένα μουσείο της Ελλάδας. Ο στόχος δεν είναι μόνο αυτός.

Πρέπει να αντιληφθούμε ότι αυτό το Μουσείο αποτελεί ένα ισχυρό εργαλείο και επιχείρημα στην υπόθεση της επιστροφής των Μαρμάρων του Παρθενώνα. Ένα από τα κυριότερα τεχνάσματα του British Museum της Αγγλίας ήταν ότι η Ελλάδα δεν διέθετε τις απαραίτητες υποδομές, για να εξασφαλίσει την ανάδειξη των μαρμάρων. Το παλιό Μουσείο της Ακρόπολης, όντως, δεν είχε αυτές τις δυνατότητες. Κατά συνέπεια, ο αγγλικός τύπος δεν είχε κανένα πρόβλημα, για ν’ ασκεί κριτική εναντίον της Ελλάδας πάνω σε αυτό το θέμα. Και με αυτόν τον τρόπο, στην ουσία, συνέχιζε τη θεωρία του επίσημου αρχαιοκάπηλου, ο οποίος, κατά την εκτίμησή του, έσωσε τα μάρμαρα του Παρθενώνα από τους βάρβαρους Έλληνες, ακόμα και αν αναγκάστηκε να πριονίσει τα μάρμαρά μας!

Μάθε να προσεύχεσαι (Αρχιεπισκόπου Anthony Bloom)

Πρωινό στο πευκοδάσος. Εργο του Ivan Shishkin (1889).

Αν η απελπισία μας πηγάζει από πολύ βαθιά μέσα μας, αν αυτό που ζητάμε, αυτό για το οποίο κραυγάζουμε, είναι τόσο ουσιαστικό ώστε να καλύπτει όλες τις ανάγκες τις ζωής μας, τότε βρίσκουμε κατάλληλα λόγια να προσευχηθούμε και μπορούμε να φτάσουμε στην κορυφαία στιγμή της προσευχής μας, τη συνάντηση με το Θεό.

Θα ήθελα να πω κάτι ακόμα για την «κραυγή» της προσευχής. Φώναζε δυνατά ο τυφλός Βαρτίμαιος. Τι λέει όμως το Ευαγγέλιο για τους ανθρώπους γύρω του; Προσπαθούσαν, λέει, να τον κάνουν να σιωπήσει. Μπορούμε να φανταστούμε όλους εκείνους τους ευσεβείς ανθρώπους με την καλή όραση, τα γερά πόδια, την καλή υγεία που περικύκλωναν το Χριστό και μιλούσαν για υψηλά θέματα, για τη Βασιλεία του Θεού που έρχεται, για τα μυστήρια των Γραφών, να γυρίζουν προς το Βαρτίμαιο και να του λένε: «επί τέλους, δεν μπορείς να ησυχάσεις; Τα μάτια σου, τα μάτια σου, και τι σημασία έχουν αυτά ενώ μιλούμε για το Θεό;»

St. John Maximovitch, the wonderworker.

Archbishop John was born on June 4, 1896, in the village of Adamovka in the province of Kharkov in southern Russia. He was a member Maximovitch family, to which St. John of Tobolsk also had belonged. His father, Boris, was a marshal of nobility in one part of Kharkov province; and his uncle was rector of Kiev University. He received at baptism the name of Michael, his heavenly protector being the Archangel Michael. He was a sickly child and ate little. …

In 1924 Vladika was ordained reader in the Russian church in Belgrade by Metropolitan Anthony, who continued to exert great influence over him; and Vladika in his turn showed the utmost respect and devotion to his superior. In 1926 Metropolitan Anthony tonsured him a monk and ordained him hierodeacon in the Milkov Monastery, giving him the name John, after Vladika’s own distant relative, Saint John Maximovitch of Tobolsk. On November 21 of the same year Vladika was ordained hieromonk by Bishop Gabriel of Chelyabinsk. From 1925 to 1927, Vladika was an instructor of religion at the Serbian State High School, and from 1929 to 1934 he was a teacher and tutor at the Serbian Seminary of St. John the Theologian at Bitol. There he served the Divine Liturgy in Greek for the local Greek and Slavic communities, who had the greatest esteem for him.

The city of Bitol was in the diocese of Okhrida, and at that time the ruling bishop of this diocese was Nicholas Velimirovitch, a Serbian Chrysostom, a noted preacher, poet, writer, and organizer and inspirer of the popular religious movement. He, as much as Metropolitan Anthony, valued and loved the young Hieromonk John, and himself exerted a beneficial influence upon him. More than once he was heard to say, “If you wish to see a living saint, go to Bitol to Father John. ” …

June 19, The Prologue from Ohrid, Bishop Nikolai Velimirovch

1. THE HOLY APOSTLE JUDE

Saint Jude was one of the Twelve Apostles. He was the son of Joseph and Salome and the brother of James, the brother of the Lord. With Salome, the daughter of Angeja the son of Varahina, the brother of Zacharias, Joseph the carpenter had four sons: James, Hosea, Simon and Jude. This Jude is sometimes called: “Jude, the brother of James” because of his more famous brother (St. Luke 6:16 Acts 1:14). St. Jude begins his epistle in this manner: “Jude, the servant of Jesus Christ and the brother of James” (St. Jude 1:1).

Πως θα γνωρίσουμε το Θεό (Οσίου Σιλουανού του Αθωνίτου)

Πολύ μας αγαπάει ο Κύριος· αυτό το έμαθα από το Άγιο Πνεύμα, που μου έδωσε Εκείνος κατά το μέγα Του έλεος. Γέρασα και ετοιμάζομαι για το θάνατο και γράφω την αλήθεια από αγάπη για τους ανθρώπους. Το Άγιο Πνεύμα, που μου έδωσε ο Κύριος, θέλει να σωθούν όλοι, να γνωρίσουν όλοι το Θεό.

Ήμουνα χειρότερος κι από έναν βρωμερό σκύλο, εξαιτίας των αμαρτιών μου· σαν άρχισα όμως να ζητώ συγχώρηση από το Θεό, Αυτός μου έδωσε όχι μόνο τη συγχώρηση αλλά και το Άγιο Πνεύμα. Έτσι, εν Πνεύματι Αγίω, γνώρισα το Θεό.

Βλέπεις αγάπη που έχει ο Θεός για μας; Ποιος, αλήθεια, θα μπορούσε να περιγράψει την ευσπλαχνία Του;

Αδελφοί μου, πέφτω στα γόνατα και σας παρακαλώ, πιστεύετε στο Θεό, πιστεύετε πως υπάρχει το Άγιο Πνεύμα, που μαρτυρεί για το Θεό σ’ όλες τις εκκλησίες μας, αλλά και στην ψυχή μου.

Το Άγιο Πνεύμα είναι αγάπη. Και η αγάπη αυτή πλημμυρίζει όλες τις ψυχές των ουρανοπολιτών αγίων. Και το ίδιο Άγιο Πνεύμα είναι στη γη, στις ψυχές όσων αγαπούν το Θεό. Εν Πνεύματι Αγίω οι ουρανοί βλέπουν τη γη, ακούνε τις προσευχές μας και τις προσκομίζουν στο Θεό.

Ecological destruction is ‘sacrilegious’, says Orthodox church leader

Ecumenical Patriarch Bartholomeos I, seen by many of the world’s Orthodox Christians as their spiritual leader, has called the destruction of the environment a “sacrilegious and sinful” act.

“The ecological crisis, and particularly the reality of climate change, constitutes the greatest threat for every form of life in our world,” Bartholomeos said in a statement issued to mark World Environment Day on 5 June.

“With the opening of this third millennium, environmental issues already evident since the 20th century acquired a new intensity, coming to the forefront of daily attention,” said Bartholomeos, who is sometimes called the Green Patriarch because of his public support for the environmental cause.

Hoca Hiristiyan Oldu (Turkish, Τούρκικα)

Cuma, 14-10-2005 09:19:20

Sağlam kaynaklara göre, Mısır’ın tanınmış bir Hocası, ailesiyle birlikte Müslümanlığı bırakıp Hristiyanlığı seçerek vaftiz oldu. Suda (Girit) Amerikan üssünde çalışmakta olan bir Amerikalı albay da Ortodoks Hristiyan olarak vaftiz edildi. Şunu da hatırlatalım ki, bu iki mucizenin evvelinde, Suudî Arabistan’lı çok zengin adamın yeniden dirilişi da meydana gelmişti. (Bak, S.O. fasikülü, sayı 59).

Ancak, tanınmış Hocanın, ki anlaşılır sebeplerden dolayı ismini yayınlamıyoruz, Hristiyanlığı seçmesine sebep olan sansasyonel olay neydi? Kendi anlattıklarına göre, yön değiştirmesinin sebebi bir mucizeye dayanıyor. Sabık Hoca ve şimdi de yeni Hristiyan olmuş olanın küçük kızı, tedavisi olanaksız hastalığa tutulmuştu. Mısır’da kısa bir zaman öncesine kadar yaşadığı bütün hastaneleri gezmiş, hatta dış memleketlere de gitmiş ve birçok doktoru da ziyaret etmişti. Hemen hemen bütün doktorlar aynı görüşe varıyorlardı. Tedavi olmasını tavsiye ediyorlardı, fakat yine de, ölümü önlemek için pek bir işe yaramayacağını da söylüyorlardı. Bir de, babasına, kızını evine almasını tavsiye etmişlerdi. Çünkü artık tedavinin olmadığına inanıyorlardı. Ümidini kesmiş olan çok güzel sesli Hoca, her gün Allah’a yardım için yalvarıyordu.

ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΖΩΝΗΣ (36)

Η Τιμία Ζώνη της Υπεραγίας Θεοτόκου

120. Θα ήθελα να σάς εμπιστευθώ την εμπειρία μας

8-12-2004

Πελοπόννησος

«Θα ήθελα να σας εμπιστευθώ την εμπειρία μας για την ευλογία που χάρισε η Παναγία στην αναξιότητά μας και μας έδωσε το πρώτο μας παιδί.

Είμασταν ήδη παντρεμένοι δυόμισι περίπου χρόνια και παρά τις ελεύθερες συζυγικές μας επαφές δεν είχαμε αποκτήσει παιδί. Χωρίς να βιαζόμαστε ιδιαίτερα να γίνουμε γονείς, είχαμε εν τούτοις αρχίσει να ανησυχούμε. Κάναμε μία σειρά από προγεννητικές εξετάσεις, οι οποίες για την γυναίκα μου ήταν ιδιαίτερα επώδυνες. Το αποτέλεσμα των εξετάσεων οδήγησε τους γιατρούς να μας προτείνουν την υποβοηθούμενη γονιμοποίηση. Εμείς δεν δεχθήκαμε αυτή την λύση. Είμασταν βέβαια καταστενοχωρημένοι. Το γεγονός όμως αυτό μας έφερε πιο κοντά. Η γυναίκα μου τόνιζε συνεχώς ότι ακόμα και αν όλοι οι γιατροί του κόσμου της έλεγαν ότι δεν θα αποκτούσε παιδί, πίστευε ότι αν ο Θεός ήθελε, θα μας το χάριζε.

ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΑΡΙΟ ΙΕΡΑΣ ΜΕΓΙΣΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΟΥ (4)

Αγγλικά-English

Γερμανικά-German-Deutch

Γαλλικά-French-Français

Συνέχεια από (3)

Δέησις. Βυζαντινό ψηφιδωτό στον εσωνάρθηκα του καθολικού της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου (τέλη 11ου - αρχές 12ου αιώνα).

Η ΜΟΝΗ

Η μονή Βατοπαιδίου θεωρείται το μεγαλύτερο σε έκταση και όγκο κτιριακό συγκρότημα του Αγίου Όρους. Για το λόγο αυτόν από τα πρώτα κιόλας χρόνια της ίδρυσης της επιγράφεται «Μεγίστη Μονή του Βατοπαιδίου». Σε έγγραφα του 11ου αιώνα συναντάται με την ονομασία «Λαύρα του Βατοπαιδίου» και σε άλλα του 14ου αιώνα ως «Μεγάλη Μονή του Βατοπαιδίου».

ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΑΠΟΨΗ – ΕΙΣΟΔΟΣ – ΑΥΛΗ

A PILGRIM’S GUIDE TO THE GREAT AND HOLY MONASTERY OF VATOPAIDI 4

Ελληνικά-Greek

Γερμανικά-German-Deutch

Γαλλικά-French-Français

Continued from (3)

DAS GROSSE KLOSTER VATOPAEDI, EIN HANDBUCH FÜR DEN PILGER 4

Αγγλικά-English

Γαλλικά-French-Français

Ελληνικά-Greek

Auf (3)

LE SAINT ET TRES-GRAND MONASTERE DE VATOPAIDI – GUIDE DU VISITEUR 4

Ελληνικά-Greek

Γερμανικά-German-Deutch

Αγγλικά-English

De (3)

Όσιος Λεόντιος ο Μυροβλύτης (1520-1605)

Ο Άγιος Λεόντιος ο Μυροβλήτης. Τοιχογραφία απο την Ι.Μ. Κουτλουμουσίου

Γεννήθηκε στο Ναύπλιο το 1520. Από μικρός «καταλείψας πατέρα και μητέρα, συγγενείς και φίλους, ευθύς είς ασκητικούς αγώνας εαυτόν έδωκε και νέος κατά πολλά την ηλικίαν γέροντος γνώσιν απέκτησεν».

Το 1537 ήλθε στη μονή Διονυσίου, όπου ασκήθηκε υπεράνθρωπα επί συνεχή 68 έτη, δίχως ποτέ να εξέλθει από αυτή. Αγωνίσθηκε σ’ ένα μικρό σπήλαιο-κελλί, παρά το «δοχειό» της μονής. Ήταν πλουτισμένος ο χαριτωμένος όσιος με διορατικό και προορατικό χάρισμα. «Πλήρης γενόμενος ο άγιος και απ΄ αυτά τα θεία χαρίσματα προέβλεπε σαφέστατα τους διαλογισμούς και τας πράξεις των προς αυτόν ερχομένων. Εκείνοι δε μανθάνοντες παρά του οσίου τα κρύφια της καρδίας των επρόκοπταν εις την άσκησιν και πολλοί απ΄ αυτούς εσώθησαν».

Mărturie Athonită în România – Primire la Catedrala din Alba Iulia (Ρουμανικά, Romanian)

IPS Andrei: Prea Cuvioase Părinte Stareţ Efrem al Mănăstirii Vatopedi, preacuvioşi şi prea cucerenici părinţi şi iubiţi fraţi şi surori. Pentru toţi cei ce sunt interesaţi de spiritualitate este foarte limpede că Sf. Munte Athos, din acest punct de vedere, este unic în lume. Şi de aceea, atunci când ne aflăm cu sufletele răvăşite, atunci când dorim să ne smulgem pentru un moment din lumea aceasta peste care se revarsă valuri de răutate şi de păcat, avem dorinţa şi noi, păcătoşii, măcar o zi-două , măcar de-a trece pe-acolo prin Sf. Munte. Aşa se face că, din darul lui Dumnezeu,  parte dintre noi, cei ce ne găsim aici, am avut această binecuvântare să ajungem în Sf. Munte pentru un timp scurt sau pentru unul mai lung. Iar între mănăstirile care în mod deosebit strălucesc acolo prin duhovnicie este Mănăstirea Vatopedi în fruntea căreia, din darul lui Dumnezeu, este acum Părintele Egumen Efrem. Ori de câte ori am ajuns acolo—cei ce am ajuns—sau alţii au citit despre Sf. Munte şi despre Mănăstirea Vatopedi, ne-am mângâiat sufleteşte, ne-am îmbogăţit sufleteşte. Şi lucrul acesta i se datorează şi părintelui stareţ şi comunităţii pe care, cu ajutorul lui Dumnezeu, a realizat-o şi a întărit-o acolo. Sf. Munte am zis că este un loc unic. Acolo este rugăciune, este nevoinţă, dar este şi un tezaur inestimabil de sfinte icoane şi sfinte moaşte şi noi credem că Dumnezeu încă ţine lumea pentru rugăciunile sfinţilor.

Πάρτε κάτι που λίγοι το έχουν αυτή τη στιγμή στα χέρια τους…

VatopaidiFriend: Ευχαριστούμε τον πολύ καλό μας φίλο Παναγιώτη που μας έστειλε την φωτογραφία.

ΒΑΘΜΙΔΕΣ ΠΡΟΑΙΡΕΣΕΩΝ

αββάς

Έλεγε πάλι, ο Αββάς Ζωσιμάς, πως υπάρχουν διάφορες βαθμίδες προαιρέσεων. Και μπορεί προαίρεση θερμή να προσφέρει στο Θεό μέσα σε μια ώρα τόσα, όσα άλλη προαίρεση νωθρή δεν προσφέρει ούτε σε πενήντα χρόνια. Και αν δουν οι δαίμονες ότι κάποιος βρίστηκε ή ατιμάστηκε ή ζημιώθηκε ή έπαθε οτιδήποτε παρόμοιο, και θλίβεται όχι επειδή έπαθε άδικα, αλλά επειδή δεν σήκωσε με γενναιότητα την άδικη επίθεση, τότε φοβούνται. Γιατί γνωρίζουν ότι αυτός ο άνθρωπος μπήκε στο δρόμο της αλήθειας, και θέλει να βαδίζει σύμφωνα με τις εντολές του Θεού.

(Αββά Ζωσιμά, Κεφάλαια ωφέλιμα, Έκδ. Ι. Μ. Παρακλήτου, σ. 17)

Οι βιαστές της ιστορίας και οι θιασώτες τους

Του Σάββα Μαυρίδη, καθηγητή Κοινωνιολογίας στο ΑΤΕΙ Θεσσαλονίκης

Ο Φρειδερίκος Ένγκελς στο έργο του “Η Καταγωγή της Οικογένειας, της Ατομικής Ιδιοκτησίας και του Κράτους” διέκρινε, μεταξύ άλλων, τις μορφές ανθρώπινης δραστηριότητας: ως άγρια κατάσταση, την περίοδο όπου επικρατεί η ιδιοποίηση ετοίμων προϊόντων, και ως πολιτισμό, την περίοδο όπου οι άνθρωποι επεξεργάζονται τα φυσικά προϊόντα, αναπτύσσουν τη βιομηχανία, αλλά και την τέχνη (1).

Πρόκρινε δηλαδή ότι η ανάπτυξη του ανθρώπου δεν περιορίζεται μόνο στην παραγωγή αγαθών, αλλά και στην καλλιέργεια των γραμμάτων και των τεχνών, δηλαδή στην πνευματική καλλιέργεια. Μεταφέροντας αυτή την άποψη στη σύγχρονη εποχή και στην περιοχή μας, βλέπουμε ότι γείτονές μας οικειοποιούνται τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό και τον πουλούν ως δικό τους τουριστικό προϊόν.

Έτσι και οι γείτονές μας Σλαβοαλβανοί των Σκοπίων -και όχι Σλαβομακεδόνες, όπως τους αποκαλούν και “έγκριτοι” δημοσιογράφοι των Αθηνών-,

Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ-ΣΟΦΙΑ ΤΟ ΓΕΝΑΡΗ ΤΟΥ 1919

Απόσπασμα από το ομώνυμο άρθρο του Ανδρέα Κυριάκου στο περιοδικό «Τα Πάτρια» σελ. 4-5, 57-61, 1996

Κάποτε μου μίλησε ο παππούς μου για ένα Κρητικό παπά, αληθινό παλικάρι, πού το Γενάρη του 1919 λειτούργησε κάτω από τους χιλιόχρονους θόλους της Αγια-Σοφίας! Πρωταγωνιστής αυτού του συγκλονιστικού γεγονότος της εθνικής μας ζωής, το οποίο δυστυχώς αγνοούν πολλοί Έλληνες, ήταν ένα αληθινό παλικάρι, ένα βλαστάρι της λεβεντογέννας Κρήτης, της οποίας τα ανδρεία παιδιά έδωσαν πάντα το μεγάλο παρόν σ’ όλους τους αγώνες του Γένους, από τα πανάρχαια χρόνια ως τις μέρες μας. Αναφερόμαστε στον παπα-Λευτέρη Νουφράκη από τις Άλωνες Ρεθύμνου, ο οποίος υπηρετούσε ως στρατιωτικός ιερέας στη Β’ Ελληνική Μεραρχία, μια από τις δυο Μεραρχίες πού συμμετείχαν στις αρχές του 1919 στο «συμμαχικό» εκστρατευτικό σώμα στην Ουκρανία. Η Μεραρχία αυτή στο δρόμο προς την Ουκρανία στάθμευσε για λίγο στην Κωνσταντινούπολη, την Πόλη των ονείρων του Ελληνικού λαού, η οποία βρισκόταν τότε υπό «συμμαχική επικυριαρχία», ύστερα από το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου.

ΤΟ ΜΕΤΡΟ ΤΟΥ ΦΑΓΗΤΟΥ ΚΑΙ Η ΝΗΣΤΕΙΑ (Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου)

Οι πέντε άρτοι και οι δύο ιχθύες που πολλαπλασίασε ο Χριστός. Ψηφιδωτό του 5ου αιώνα περίπου, στο δάπεδο κάτω από την Αγία Τράπεζα της παλαιοχριστιανικής βασιλικής στην Tabgha, εκεί όπου είχε γίνει το θαύμα (κοντά στην Θάλασσα της Γαλιλαίας). Έχει ενδιαφέρον να παρατηρήσουμε ότι οι άρτοι είναι σαν προσφοράκια.

Ως προς τη διατροφή, ας είναι αρχή σας να σηκώνεστε από το τραπέζι μισοχορτάτος. Ετσι η κακιά δούλα, η σάρκα, θα νιώσει ότι εχει από πάνω της εναν εξουσιαστή.

Όσο για το κρασί, πολύ καλά κάνατε και το κόψατε. Ετσι θα είστε πάντα νηφάλιος, με ξεθόλωτο νου και δραστήριο σώμα. Μεγάλη υπόθεση!

Νηστεία για μεγάλους και παιδιά.

Η νηστεία της Τετάρτης και της Παρασκευής και οι υπόλοιπες «διατεταγμένες» νηστείες του εκκλησιαστικού έτους είναι αρκετές. Δεν υπάρχει λόγος να προσθέσετε σ’ αυτές άλλη μια μέρα την εβδομάδα. Ρίξτε καλύτερα μεγαλύτερο βάρος στον πνευματικό αγώνα εναντίον των πονηρών λογισμών και των εμπαθών αισθημάτων. Ως προς το σώμα, φτάνει να το κρατάτε υπό τον έλεγχο σας με μια διακριτική εγκράτεια σε όλα.

Εξελίξεις στο Λαθρομεταναστευτικό

Toυ Ευριπίδη Μπίλλη, Τ. Επίκουρου Καθηγητή ΕΜΠ (Εθνικού Μετσόβειου Πολυτεχνείου)

Μετά τις αποκαλύψεις του τέως Υπουργού Δημόσιας Τάξεως Πολύδωρα για τη απόρρητη έκθεση του το 2005 (συνημμένο) έρχονται στην δημοσιότητα και άλλες συνεχείς αποκαλύψεις για το θέμα των λαθρομεταναστών. Έτσι σε συνέντευξη του στον δ/ντή του ραδιοφώνου του φλας κ. Γιώργο Σταματόπουλο ο Νομάρχης της Αθήνας κ. Σγουρός αποκάλυψε, ότι πριν από πάρα πολύ καιρό ζήτησε από τις υπηρεσίες του να καταγράψουν τα σημεία κατάληψης του ευρύτερου κέντρου της Αθήνας από λαθρομετανάστες.

About how death and life depend on the tongue

“Death and life are in the power of the tongue” (Proverbs 18:21).

Did not our Lord Himself confirm this when He said that for every empty word men will give an answer before the Dread Judgment? Didn’t He explicitly say: “But I tell you, that of every idle word men speak, they shall give account on the Day of Judgment. For by your words, you shall be justified and by your words, you shall be condemned” (St. Matthew 12: 36-37). Whoever is justified will receive life. Whoever is condemned will receive death. Therefore, do you see how life and death are in the power of the tongue? The Apostle James says: “For in many things we all offend. If anyone does not offend in word, he is a perfect man, able also to lead round by a bridle the whole body” (St. James 3:2).

«Μάτι» – «Ξεμάτιασμα»

Η δόξα του σταυρού. Ρώσικη εικόνα. Δεύτερο μισό 12ου αιώνα.

Σατανική ενέργεια

Ο φθονερός, όταν βλέπει κάτι το καλό στον άλλο, υποφέρει. Το ίδιο παθαίνει και ο πανούργος διάβολος. Διάβολος και φθονερός φθονούν το καλό του άλλου. Έχουν μεταξύ τους το κοινό αυτό σημείο. Κι ο διάβολος το «εκμεταλλεύεται». Περνά μέσα απ’ αυτό, (=φθόνο) την κακία του σ’ ανθρώπους.

Ο φθόνος δηλ. του φθονερού ανθρώπου είναι αγωγός, απ’ όπου διοχετεύεται στις ανθρώπινες ψυχές το δηλητήριο (=βασκανία) του διαβόλου. «Η βασκανία είναι μία δαιμονική ενέργεια, που γίνεται μέσω των φθονερών ανθρώπων» (Μ. Βασίλειος περί φθόνου, 4), «…απέλασον πάσαν διαβολικήν ενέργειαν, πάσαν σατανικήν έφοδον» (Ευχή εις βασκανίαν).

Τα Μοναστήρια : Έκθεση που έγραψε στο σχολείο η Αθανασία Ζ. μαθήτρια της 4ης Δημοτικού

VatopaidiFriend: Συγχαρητήρια στην Αθανασία και στους γονείς της !

Τα μοναστήρια

Στη χώρα μας υπάρχουν πολλά μοναστήρια. Εδώ η ζωή είναι αδερφική όπως και στις πρώτες κοινότητες Χριστιανών, τις Αγάπες. Έτσι αποτελούν παράδειγμα και για τους υπόλοιπους χριστιανούς. Τα μοναστήρια τα αγαπούν και τους δείχνουν ευγνωμοσύνη όλοι οι χριστιανοί γιατί σε δύσκολους καιρούς οι άνθρωποι έβρισκαν καταφύγιο στα μοναστήρια. Συχνά μέσα σ’ αυτά έχουν λειτουργήσει σχολεία και νοσοκομεία.

Με τον καιρό έχουν συγκεντρωθεί στα μοναστήρια πολλά κειμήλια, εικόνες απαράμιλλης τέχνης , παλαιά χειρόγραφα ,βιβλία. Αυτά δείχνουν την ευγνωμοσύνη των ανθρώπων που έχουν στους αγίους και τα μοναστήρια για τη βοήθεια που τους έδειξαν στις δύσκολες στιγμές.

The long road home.

On my own accord as a little boy I used to walk about a mile to the Baptist church that some of my extended family was a part of. My aunt taught Sunday school there. These were during the good days when a little kid could walk to church on Sundays in a good little southern country town where nothing ever went wrong. Oddly enough, every Sunday, I’d walk past a church with a big golden dome on it, but I didn’t know anyone there and I was too intimidated to walk in. It was called St. Mary’s.

All throughout my early youth I continued on with the Baptists, doing the little Christmas plays and learning about the usual Sunday school material.

Eventually we moved from that town and I started going to church with a different side of the family at a local Pentecostal assembly, still just up the street from where I live now. It wasn’t really a church thing for me at that time, even as a little boy, even though I loved the activities and things with my family and friends then, I knew something was missing and frankly… shallow. I was done coloring pictures of Jonah and the whale and leaving the room when it was time for the grown people to hear their message… I never understood why the children were encouraged(sometimes forced) to leave the main area of the church when the real preaching was getting started. That’s what I wanted to hear. I was thirsting for something substantial that I could never find, and it wasn’t being filled by the redundant praise music and childish activities we were being spoon-fed.

ΑΓΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΓΙΑΣΜΟΣ (4)

Ο Χριστός με αγίους. Ψηφιδωτό στην κόγχη του αγίου βήματος της βασιλικής του Αγίου Μάρκου στην Ρώμη (9ος αιώνας).

Συνέχεια από (3)

Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου

Η αγιότητα είναι ανοιχτός κήπος με διάφορα ευώδη άνθη. Δεν καλλιεργείται στό θερμοκήπιο. Τα άνθη της είναι πολύχρωμα, πανευώδη και μυρίων ευωδιών. Τα τίμια λείψανα των άγιων δεν έχουν την ΐδια ευωδία. Η ποικιλία των χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος εμπνέει διάφορες ζωές. Δεν αποκλείεται κανένας από την αγιότητα. Οποιος αγαπήσει πολύ τον Χριστό και την αγάπη του δείξει έμπρακτα, ταπεινωθεί και αγωνισθεί, αγιάζει, χαριτώνεται, φωτίζεται. Μη μένουμε στην επίμονη και ανήσυχη αναζήτηση αγίων και δεν κάνουμε κάτι για τον προσωπικό μας αγιασμό. Μη ψάχνουμε να βρούμε και να δημιουργήσουμε αγίους. Ας φιλιωθούμε με τους πολλούς ήδη υπάρχοντες. Αν ο Θεός ευδοκήσει να μας φέρει μπροστά σ’ έναν άγιο, ας του ζητήσουμε να μας ευλογήσει, να προσεύχεται για μας και μη τον κουράζουμε με περίεργα ερωτήματα και χάνουμε τη σημασία της ευκαιρίας αυτής.