Άβρεχτοι σε κατακλυσμό

Στην Κυθραία, κωμόπολη της Κύπρου που τώρα είναι στα κατεχόμενα, λίγα χρόνια πριν από την εισβολή, συνέβη το εξής: Στις 6 Νοεμβρίου, ήμερα της μνήμης του Αγίου Δημητριανού, Επισκόπου Κυθραίας, οι κάτοικοι πήγαν να εορτάσουν την μνήμη του και να κάνουν υπαίθρια Θεία Λειτουργία στα ερείπια ενός παλαιού ναού του Αγίου, σ΄ ένα «λάκκωμα» πού απείχε δύο χιλιόμετρα από την πόλη. Οι Κυθραιώτες ευλαβούνταν πολύ τον τοπικό τους Άγιο και πολλοί έκαναν αρτοκλασία. Οι «γιορτάρηδες» έπαιρναν φαγητά μαζί τους και φίλευαν όλους τους εκκλησιαζομένους.

EXCLUSIVE: Religious artifacts in Cyprus in ‘great peril’

The Washington Times
By Julia Duin

Originally published 04:45 a.m., July 21, 2009, updated 06:22 a.m., July 21, 2009

Religious artifacts on the divided island of Cyprus are in “great peril,” according to a U.S. Helsinki Commission document to be released Tuesday afternoon.

Thousands of Orthodox icons, manuscripts, frescoes and mosaics have been looted from churches, chapels and monasteries in northern Cyprus, ending up on international auction blocks, says the document, the result of a lengthy investigation by the Helsinki Commission and titled “Destruction of Cultural Property in the Northern Part of Cyprus and Violations of International Law.”

Πώς πεθαίνουν οι άνθρωποι

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Συχνά ο θάνατος του άνθρωπου ταιριάζει, στη ζωή που έζησε. Σαν κανόνας ισχύει ότι όποιος σκοτώσει θα σκοτωθεί και όποιος σηκώσει μάχαιρα θα λάβει μάχαιρα.

Πρόσφατα πέθανε ένας γέροντας ιερέας. Δεν πονούσε. Την τελευταία μέρα της εβδομάδας, το βράδυ διάβαζε προσευχές σε κάποιους ασθενείς, την Κυριακή το πρωί συγχωρέθηκε. Ήταν ήσυχος και ήρεμος σε όλη του τη ζωή και τέτοιο ήταν και το τέλος του. Ήταν ένθερμος στην προσευχή, μεγάλωσε μέσα στην προσευχή.

Η ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ

Ο Ιούδας προδίδει τον Χριστό. Τοιχογραφία του Giotto di Bondone (περ. 1304-06). Έτσι συμβαίνει και σήμερα με τους πουλημένους δημ(ι)οσιογράφους.

Ο Θεός να σε φυλάει απ’ τους ανθρώπους

όταν μπορούν να ψεύδωνται

και μάλιστα δημοσίως.

Τα λεγόμενα Μέσα Ενημερώσεως,

τις περισσότερες φορές, δεν είναι

παρά η πιο καλοστημένη λαιμητόμος

της αλήθειας.

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΘΕΟΦΙΛΟΣ (Μαρτύρησε στην Χίο στις 24 Ιουλίου 1635)

Ο Άγιος καταγόταν από την Ζάκυνθο και ήταν ναυτικός. Συνέβη κάποτε ,κατά συνέργεια του δαίμονος, να τσακωθεί με τον καπετάνιο του και, ενώ βρισκόντουσαν στην Χίο , να φύγει από το καράβι. Ένας τούρκος καπετάνιος που το έμαθε, ήθελε να τον πάρει στο δικό του καράβι. Όμως ο άγιος με κανένα τρόπο δεν ήθελε να εργαστεί σε τούρκο καπετάνιο, διότι αποστρεφόταν το γένος των αγαρηνών και αντιδρούσε έντονα στις πιέσεις του. Προσβλήθηκε τότε και οργίστηκε ο τούρκος καπετάνιος και τον συκοφάντησε λέγοντας πώς φορά τούρκικο φέσι ενώ είναι ρωμιός.

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΑΠΟ THN ΓΚΙΟ (Μαρτύρησε στην Κωνσταντινούπολη στις 24 Ιουλίου 1670)

Ο άγιος καταγόταν ,κατά τον Άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη, από την Γκίο, κωμόπολη της επαρχίας Νικαίας , κατ’ άλλους από την Χίο ή την Κίο, πόλη της Μ. Ασίας. Όποια κι αν ήταν η καταγωγή του, στον τόπο του ο άγιος ήταν πλούσιος, με σημαντική κοινωνική θέση, μορφωμένος αλλά και ευσεβής και ενάρετος Χριστιανός. Ήταν έγγαμος και είχε και παιδιά.

Γέροντος Ιωσήφ: «Ύμνος στην Αγία Τριάδα»

Δείτε και ακούστε έναν υπέροχο «Ύμνο στην Αγία Τριάδα», ποίημα του μακαρίου Γέροντος Ιωσήφ του Βατοπαιδινού. Ευχαριστούμε την Ιερά Μονή Βατοπαιδίου και τον τηλεοπτικό σταθμό 4Ε για την παραχώρηση του βίντεο.

Ymnos Triadas

►

Αν θέλετε μπορείτε να διαβάσετε και τους στίχους:

ΥΜΝΟΣ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΔΑ

(εγράφη εν Οκτωβρίω 2003)

Ένας ύμνος στην Τριάδα στον Χριστό μας ειδικά,
πού ανέχεται και σώζει την ζωή μας πρακτικά.
Τ  όνομά του είν  αγάπη και το ένδυμά του φώς
καί στο θείον πρόσταγμά του κλίνει γή και ουρανός.

Η Πανήγυρις των Βατοπαιδινών Αγίων

Χθες Τετάρτη 22 και σήμερα 23 Ιουλίου γιορτάστηκε στην Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου η σύναξη Πάντων των Βατοπαιδινών Αγίων.

Χθες το βράδυ στις 8:00 μ.μ. άρχισε η πανηγυρική αγρυπνία η οποία τελείωσε στις 3:30 π.μ., που παρακολούθησαν εκατοντάδες πιστοί. Στην συνέχεια μετά από τρίωρη διακοπή άρχισε στις 6:30 το πρωί η αρχιερατική Θεία Λειτουργία με προεξάρχοντα τον σεβασμιώτατο μητροπολίτη Γόρτυνος και Μεγαλουπόλεως κ.κ. Ιερεμία, ενώ συμμετείχε και ο ηγούμενος της Μονής Καρακάλλου Γέροντας Φιλόθεος και η χορωδία των πατέρων της Μονής Καρακάλλου έψαλλε στο δεξιό χορό.

Η αγρυπνία και η Θεία Λειτουργία τελέσθηκαν με ιδιαίτερη λαμπρότητα κατά το βυζαντινό τυπικό.

Correction Not Condemnation of a bad Person

The Elder Porfyrios proved himself an anatomist and healer of both the human soul and human spiritual relations.He said to me in relation to this “Our aim is not to condemn evil, but to correct it.With condemnation, a man can be lost, with understanding and help he will be saved.We must treat the sinner with love and we must respect his freedom.When a member of the family knocks a vase off the table and breaks it we usually get angry. If that crucial moment, in a movement of spiritual upliftment, we show understanding and we excuse the damage, we win both our soul and that of our brother’s.That is all our spiritual life: an uplifting movement, from the annoyance that comes from egotism to the understanding that comes from love.”

Constantine Yiannitsiotis-”With Elder Porfyrios”

ΣΤΗ ΒΑΤΟΠΑΙΔΑ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ

Ο Γέροντας Εφραίμ ψάλλει τον Ακάθιστο Ύμνο μπροστά στην εικόνα της Βηματάρισσας πίσω από την Αγία Τράπεζα του Καθολικού της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου.

 

Του όρους συ βασίλισσα και της αιτίας μάνα

κλίμακα που ένωσες τη γη, μαζί με τα επουράνια.

Στο θρόνο σου που κάθεσαι φτεροκοπούν αγγέλοι

και σ΄ έφεραν και θρόνιασες εδώ, στο Βατοπαίδι.

Του βασιλέα έσωσες το τέκνο μες το πλοίο

και μας εις το διηνεκές, μας έριξες σωσίβιο.

Από το χέρι πιάστηκαν μαζί και χόρευαν οι αγγέλοι

και όποιος παρθένα μου σε δει, να γονατίσει θέλει.

ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΩΣ ΠΡΑΚΤΙΚΟΣ ΟΡΟΣ ΥΠΑΚΟΗΣ

(Επιστολή + Γέροντα Ιωσήφ)

Νέα Σκήτη 8.3.84

Στον πεφιλημένον μου υιόν και την ποθεινοτάτην μου κορούλα εύχομαι πάντοτε πατρικώς.

Πήρα το γράμμα σας και χαίρω για το ακούραστον σας ενδιαφέρον για τον κύριον μας στόχον, λυπούμαι δε όταν βλέπω τόσην συστολήν. Θα ήταν καλύτερα να λυπόσαστε εμένα τον δυστυχή που η πενία και η ανικανότης μου περισσεύουν…

Ας αρχίσομεν και πάλιν έστω και αυτών των πενιχρών και ο Κύριος μας Ιησούς, η αυτοσοφία, όπου παρέχει «ευχήν τοις ευχομένοις» και διδάσκει ανθρώποις γνώσιν θα παράσχει στις αγνές και αθώες σας ψυχές κατά την θεοφιλή σας πρόθεσιν και «υπέρεκπερισσου» κατά τον Παύλον. Η ερώτησις επιβάλλεται καθηκόντως, όπως και η Εκκλησία πρεσβεύει, λεγούσης της Γραφής «επερώτησον τον πατέρα σου και αναγγελεί σοι τους πρεσβυτέρους σου και ερούσι σοι».

Η Ορθοδοξία στην Υποσαχαρική Αφρική (με φωτογραφικό υλικό)

VatopaidiFriend: Η Ορθοδοξία στην Υποσαχαρική Αφρική (χώρες κάτω από την έρημο της Σαχάρας) έχει ζωή λίγο περισσότερο από 70 χρόνια. Το κατατοπιστικό και εξαιρετικό κείμενο που ακολουθεί, κατόπιν παρακλήσεώς μας, μάς το έστειλε ο αιδεσιμολογιώτατος πρωτοπρεσβύτερος Θεότιμος Τσάλα από το Κογκό που μένει στην Ελλάδα, εφημέριος στον ιερό ναό του Αποστόλου Θωμά στην Κυψέλη Αθηνών, που περιγράφει την πορεία των Αφρικανών αδελφών μας για την αναζήτηση και εύρεση της Αλήθειας. Το δημοσιεύουμε ολόκληρο αν και μεγάλο. Πληροφορούμε τους αναγνώστες της ιστοσελίδας μας ότι θα ακολουθήσουν και άλλα κείμενα που θα σχετίζονται με την ορθόδοξη ιεραποστολή. Ευχαριστούμε τον π. Θεότιμο και για το πρωτότυπο φωτογραφικό υλικό.

O Πατριάρχης Αλεξανδρείας κ.κ. Θεόδωρος Β΄ με τον π. Θεότιμο Τσάλα.

Από την ειδωλολατρία στην Ορθοδοξία – Η προσέγγιση του Θείου στη Μαύρη Ήπειρο

του πρωτοπρεσβυτέρου Θεοτίμου Τσάλα, δρ. θεολογίας

Αγιοτόκος η Αφρικανική Νιτρία και η Θηβαΐδα

Η Νιτρία και η Θηβαΐδα, ο Νείλος ποταμός ως γη της Μαύρης Ηπείρου, γη όπου γεννήθηκε ο Περιούσιος λαός του Θεού, γη όπου προσέφυγε η Αγία Οικογένεια με τον Ιησού, γη του μέλλοντος αιώνος. Από την πτώση των πρωτοπλάστων έως την ενσάρκωση του Θεού Λόγου η Θεία Πρόνοια εγγυάται πάντα για την αποκατάσταση της κατ΄ εικόνα και του προς καθ΄ ομοίωσιν. Οι θεμελιωτές της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας, οι δώδεκα Απόστολοι έσπειραν το Ευαγγέλιο σε όλες τις κατευθύνσεις της Οικουμένης ώστε μέσω των Πατέρων να σκορπιστεί σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης.
Ένας των σπόρων άνηκε αποκλειστικώς στον Ευαγγελιστή Μάρκο, ο οποίος πρωτοπότισε με το αίμα του τη Μαύρη Ήπειρο και διακρίθηκε γενόμενος ιδρυτής της Αλεξανδρινής Εκκλησίας και φωτιστής της Αφρικής. Δεν ήταν, δέ, τυχαία η εμφάνιση των πρώτων τύπων και τρόπων ζωής με μοναστικό βίο των πρώτων αναχωρητών πατέρων, μαρτύρων και ισαποστόλων της μεταποστολικής περιόδου.
Γνωστοί κι άγνωστοι, επώνυμοι κι ανώνυμοι πατέρες εγκατέλειπαν τα πάντα και τους πάντες για να εγκαινιάσουν έναν νέο τρόπο ζωής (Νιτρία, Θηβαΐδα, άλλες περιοχές της Αιγύπτου και Νείλου ποταμού), σχηματίζοντας «ΛΑΥΡΕΣ» των λαυρών. Η γη όπου προσέφυγαν οι Πατριάρχες Αβραάμ, Ισαάκ και Ιακώβ, και η Αγία Οικογένεια με τον Ιησού έγινε αγιοτόκος, γη του μέλλοντος αιώνος, όπως θα διαπιστώσουμε στη συνέχεια. Αξίζει εδώ να σημειωθούν οι μεγάλες φυσιογνωμίες του μοναστικού βίου στην Αφρική, ονόματα αναχωρητών και ασκητών, όπως…

Σύγχρονος πνευματικός λόγος από τον γέροντα Ιωσήφ τον Βατοπαιδινό (Μέρος 2)

Συνέχεια από (1)

- Δεν σας φοβίζουν δηλαδή αυτοί οι εξωτερικοί παράγοντες, φορτηγά, μηχανές κ.λπ.;

- Τούτα, κοιτάξτε, είναι τα μέσα τα οποία υπάρχουν πάντοτε στη ζωή του άνθρωπου. Ο άνθρωπος μετά την πτώση του ζούσε με πρωτόγονα μέσα· μεταχειρίστηκε την εξυπηρέτηση των ζώων. Και τότε με τα ζώα και τα πρόχειρα μέσα της χειρωνακτικής εργασίας κατόρθωσε να επιβιώσει. Όταν όμως ο άνθρωπος άρχισε να αυξάνει τις δραστηριότητες του και εισήλθε στη γνωσιολογία, άρχισε να επιζητεί βελτιωμένη την κοινωνική του ζωή, άρχισε να επινοεί και τρόπους, εργαλεία και εξαρτήματα για να τον συντηρούν. Ε, μέχρι σ΄ ένα σημείο αυτάρκειας καλά είναι. Εάν όμως και σ΄ αυτά γίνεται παράχρηση, τότε αυτά γίνονται βλαβερά. Τώρα βέβαια εδώ στον Άθωνα, προσπαθούμε να μην επιζητούμε κάτι παραπάνω από τους όρους της χρείας. Γίνεται όμως στην σύγχρονη εποχή να επανέλθουμε να εξυπηρετούμεθα με τα ζώα; Πρώτα πρώτα η σύγχρονη γενεά δεν μπορεί να το κάνει.

MENTAL IMAGERY IN EASTERN ORTHODOX PRIVATE DEVOTION (Part 3)

Continued from (2)

In the context of forbidding attitude of the Eastern Fathers toward mental images, it seems necessary to briefly mention elaborate and very imaginative Orthodox iconography.[5] Icons in the Orthodox Tradition are used for prayer, meditation, and contemplation. Yet, even during prayer before icons, which obviously present visual imagery, the use of mental imagery, according to the Orthodox Tradition, is to be avoided. St. Ignatii (Bryanchaninov) writes:

The holy icons are accepted by the Holy Church for the purpose of arousing pious memories and feelings, but not at all for arousing imagination. Standing before an icon of the Savior, stand as if before the Lord Jesus Christ himself, Who is invisibly everywhere present and by His icon is in that place, where the icon is; standing before an icon of the Mother of God, stand as if before the Most-Holy Virgin Herself; but keep your mind without images: there is a great difference between being in the presence of the Lord or standing before the Lord and imagining the Lord. (Works 2004, 1:76)

Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΑΙ Η ΧΑΡΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ (3)

Συνέχεια από (2)

+ π. Δημητρίου Στανιλοάε

8. Θα ήθελα να τελειώσω αυτές τις σκέψεις δίνοντας σας μερικές πληροφορίες γύρω από τους τύπους της μοναχικής ζωής στη Ρουμανία.

Ανέφερα προηγουμένως ότι οι μοναχοί γενικά δεν απεχθάνονται τους ανθρώπους, αλλά τους αγαπούν, τους βοηθούν να κερδίσουν τη σωτηρία, να ξεπεράσουν την τυφλή προσκόλληση στον κόσμο, να δουν και αυτοί, μέσω του κόσμου, τον Θεό. Θα μπορούσα να πω ότι κατ’ αυτόν τον τρόπο ο μοναχισμός προσφέρει στους ανθρώπους μια υπηρεσία. Υπ’ αυτήν την έννοια θα μπορούσα να πω ότι ο μοναχισμός της Ρουμανίας είναι ένας μοναχισμός διακονίας. Νομίζω ότι υπάρχουν τρεις μορφές αυτής της διακονίας. Αλλά οι μορφές αυτές έχουν πάντα σαν κοινή βάση την προσευχή, τη θεωρία του Θεού διά μέσου του κόσμου.

SAINT MARY MAGDALENE

Saint Mary Magdalene. Drawing by a 5-year-old child.

by St Nicholas Velimirovic

Mary Magdalene was one of the myrrh-bearing women and “equal to the apostles”. She was born in the town of Magdala along the shore of Lake Gennesaret and was from the tribe of Issachar. She was tormented by seven evil spirits from which the Lord Jesus freed her and made her whole. She was a faithful follower and servant of the Lord during His earthly life. Mary Magdalene stood beneath the Cross on Golgotha and grieved bitterly and mourned with the All-Holy Birth-giver of God. After the death of the Lord she visited His sepulchre three times. When the Lord resurrected she saw Him on two occasions: once alone and the other time with the other myrrh-bearing women. She traveled to Rome and appeared before Tiberias Caesar and presenting him with a red colored egg, greeted him with the words: “Christ is Risen!” At the same time, she accused Pilate before Caesar for his unjust condemnation of the Lord Jesus.

Γεωργίου Μαντζαρίδη: «Διαπροσωπικές σχέσεις»

«Ο αυθεντικός μοναχισμός προσφέρει άφθονα στοιχεία για την ανάπτυξη σωστών διαπροσωπικών σχέσεων στην καθημερινή ζωή του κόσμου». Στη φωτογραφία ο μακάριος Γέροντας Ιωσήφ στη Νέα Σκήτη το 1986 μαζί με τους μοναχούς που είχαν το "διακόνημα" του ψαρέματος.

 του Γεωργίου Ι. Μαντζαρίδη, ομότιμου καθηγητή της  Θεολογικής Σχολής Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Η ανάπτυξη διαπροσωπικών σχέσεων δεν αποτελεί συμβατικό ή δευτερογενές στοιχείο της ανθρώπινης ζωής. Ο άνθρωπος, που είναι από τη φύση του κοινωνικό ον και δημιουργήθηκε «κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση» του Τριαδικού Θεού, αναπτύσσει αυθόρμητα διαπροσωπικές και κοινωνικές σχέσεις. Συνδέεται με τα πρόσωπα που τον περιβάλλουν άμεσα, αλλά και με ολόκληρη την ανθρώπινη κοινωνία. Γι’ αυτό και ο περιορισμός του ενδιαφέροντος της επιστημονικής έρευνας στην ατομικότητα ή την υποκειμενικότητα, που ήταν συνήθης στη νεωτερικότητα, κατοικούσε και παρερμήνευε όχι μόνο την κοινωνική αλλά και την προσωπική ζωή του ανθρώπου.
Ο άνθρωπος συγκροτείται και αναπτύσσεται ως πρόσωπο με τις διαπροσωπικές του σχέσεις, που καλλιεργούνται μέσα στην οικογένεια…

Ο Πύρινος Άγιος, Ηλίας ο Θεσβίτης (του Φώτη Κόντογλου)

…Oι Iουδαίοι περιμένανε να ξανάρθει στον κόσμο, για τούτο θαρρούσανε πως ο άγιος Iωάννης ο Πρόδρομος ήτανε ο Hλίας. Kαι τότε που ρώτησε ο Xριστός τους μαθητές του “Ποιος, λένε, πως είμαι, οι άνθρωποι;”, του απαντήσανε πως λέγανε πως ήτανε ο Hλίας ή κάποιος άλλος από τους προφήτες. O προφήτης Mαλαχίας, που έζησε πολύ υστερώτερα από τον Hλία, λέγει: “Tάδε λέγει Kύριος Παντοκράτωρ. Iδού εγώ αποστελώ υμίν Hλίαν τον Θεσβίτην, πριν ή ελθείν την ημέραν Kυρίου την μεγάλην και επιφανή”, και πολλοί το εξηγήσανε πως ο Hλίας θάρθη πάλι στον κόσμο πριν από τη Δευτέρα Παρουσία και θα μαρτυρήσει. Σε όλα μοιάζει μ’ αυτόν ο Πρόδρομος, γι’ αυτό οι απόστολοι κ’ οι άλλοι Eβραίοι υποπτευόντανε μήπως ήτανε ο Hλίας ξαναγεννημένος. Ύστερα από τη Mεταμόρφωση, σαν κατεβήκανε από το βουνό οι τρεις μαθητάδες με τον Xριστό, τον ρωτήσανε: “Oι γραμματείς λένε πως ο Hλίας πρέπει νάρθει πρώτα. Eσύ τι λες;” Kι’ ο Xριστός τούς αποκρίθηκε: “O Hλίας έρχεται πρώτα και θα τ’ αποκαταστήσει όλα· αλλά σας λέγω πως ο Hλίας ήρθε κιόλας, και δεν τον γνωρίσανε, αλλά του κάνανε όσα θελήσανε· τα ίδια μέλλεται να πάθει και ο γυιος του ανθρώπου απ’ αυτούς”. Tότε καταλάβανε οι μαθητές πως για τον Iωάννη τον Bαπτιστή τούς είπε (Mατθ. ιστ΄, 10). Pωτήσανε οι μαθητές τον Xριστό για τον Hλία, επειδή τον είχανε δει πριν από λίγο, απάνω στο Θαβώρ, να φανερώνεται μαζί με τον Mωυσή, την ώρα που μεταμορφώθηκε ο Xριστός, και να μιλά μαζί του, με όλο που είχε ζήσει σ’ αυτόν τον κόσμο πριν από 800 χρόνια. Aλλά και κατά τη Σταύρωση, σαν φώναξε ο Xριστός “Hλί ηλί, λαμά σαβαχθανί”, κάποιοι από τους Eβραίους που στεκόντανε κοντά στο σταυρό λέγανε πως θα φώναζε τον Hλία να τον βοηθήσει: “Tινές δε των εκεί εστώτων ακούσαντες έλεγον ότι Hλίαν φωνεί ούτος” (Mατθ. κζ΄, 46). Παντού πλανιέται ο ίσκιος του.

MENTAL IMAGERY IN EASTERN ORTHODOX PRIVATE DEVOTION (Part 2)

Continued from (1)

In other words, according to St. Ignatii (Bryanchaninov), purposefully creating images in one’s mind, and even accepting those appearing spontaneously, is not only dangerous spiritually, but can also lead to the damage of the soul, or psychological problems, “which,” he says, “has happened to many.” Undoubtedly, here St. Ignatii refers to the spirituality of some Western saints: “Do not play with your salvation, do not. Take up the reading of the New Testament and the Holy Fathers of the Orthodox Church, but not of Teresa and other Western crazies…” (25) But cases of mental disorders facilitated by improper prayer or state of mind are also mentioned in various Orthodox literature, especially paterikons.

Saint Simeon the New Theologian (949-1022), writing in the late tenth to early eleventh centuries, warns against the method of prayer later used by St. Ignatius of Loyola and other Western saints as potentially leading to mental problems:

Read more…

Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΑΙ Η ΧΑΡΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ (2)

 

Συνέχεια από (1)

+ π. Δημητρίου Στανιλοάε

Πρέπει να πιστέψω απόλυτα στην επιφάνεια του κόσμου για να δοθώ μ’ ένα τυφλό πάθος στις ευχαριστήσεις που μου προσφέρει. Αλλά αυτό είναι μία απάτη που περνά γρήγορα για να αφήσει πίσω της μόνο τη θλίψη.

5. Η σταύρωση της κλίσεως προς τις απολαύσεις είναι επίσης ένα μέσο για να αποφευχθούν οι άλλοι σταυροί, που οδηγούν στην απελπισία. Οι σταυροί εκείνων, που, χάνοντας τον κόσμο χωρίς τη θέλησή τους, πιστεύουν ότι δεν υπάρχει πλέον τίποτε παρά μόνο το μηδέν.

Δεν υπάρχει ύπαρξη χωρίς σταυρό μέσα στη γήινη και παροδική ζωή. Αλλά ενώ ο σταυρός εκείνων που πιστεύουν στον Θεό, κάνει τον Θεό ορατό διά των πραγμάτων σαν μια πολύ μεγάλη αιτία χαράς, ο σταυρός εκείνων που είναι προσκολλημένοι με τρόπο αποκλειστικό σ’ έναν αδιαφανή κόσμο, που θεωρείται μοναδικός, είναι μία απογοήτευση. Για εκείνον που πιστεύει αληθινά στον Θεό ο σταυρός είναι διαφανής. Διά μέσου αυτού βλέπει τον Θεό. Για τους άλλους συμβαίνει το αντίθετο. Εκείνος που πιστεύει στα εγκόσμια πέφτει κάτω από το σταυρό και χάνεται.

Η αγία Μαρκέλλα της Χίου – 22 Ιουλίου

Στο κεφαλοχώρι της Βολισσού σε γραφική ακρογιαλιά βρίσκεται το κτιριακό συγκρότημα του ιερού Προσκυνήματος της Χιοπολίτιδας Αγίας Μαρκέλλας. Εδώ είναι και ο τόπος που μαρτύρησε (περ. 1500 μ.Χ.).

Η Αγία που είχε καταγωγή από τη Βολισσό ορφάνεψε σε μικρή ηλία από μητέρα. Αργότερα οι σωματικές της καλλονές άναψαν αμαρτωλούς πόθους στο σαρκολάτρη πατέρα της, στις κτηνώδεις επιθυμίες του οποίου δεν ήθελε να υποκύψει και γι αυτό εγκατέλειψε το σπίτι και κατέφυγε στα βουνά. Ο παράφρων πατέρας της την ανακάλυψε. Έβαλε φωτιά στην πυκνή βάτο που κρυβόταν και στη συνέχεια την καταδίωξε και με το βέλος του την πλήγωσε. Εκείνη προσευχήθηκε και παρακάλεσε να σχισθεί η πέτρα που πατούσε για να τη σώσει. Η γη άνοιξε και την κατάπιε έως το στήθος. Ο σκληρός πατέρας της την πρόφτασε και της απέκοψε τους μαστούς και ύστερα το κεφάλι, το οποίο και έριξε στη θάλασσα. Το μέρος εκείνο που καθαγιάσθηκε από την αιμόφυρτη κεφαλή της Αγίας συχνά μετατρέπεται σε θαυματουργική πηγή με ιαματικό νερό. Και στον τόπο του κρησφύγετου της βάτου, η ευσέβεια των πιστών ύψωσε συμπαθητικό ναό αφιερωμένο στο όνομά της. Την ημέρα της εορτής της στις 22 Ιουλίου, παρουσία αρχών του νησιού και κοσμοσυρροής πιστών, γίνεται με κάθε επισημότητα, η λιτάνευση της Ιερής Εικόνας της και κάθε χρόνο η Αγία θαυματουργεί στη χάρη της. 

ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΘΥΜΩΝΟΥΜΕ. Φωτογραφικό αφιέρωμα σε αυτούς που υπέφεραν και στερήθηκαν. A photographic tribute in remembrance of the suffering and loss of the Cypriot people.

For more photographs…

Η Εισβολή άρχιζε και ο Μπονάνος (Αρχηγός Ενόπλων Δυνάμεων Ελλάδος) έλεγε ότι είναι άσκηση

“Οι Τούρκοι χτυπούν την Κύπρο αλλά εμείς είμαστε Ελλάς”!!!

Παρασκευή 19 Ιουλίου 1974. Το BBC μεταδίδει ότι σε λιγότερο από 20 ώρες η Τουρκία θα εισβάλει στην Κύπρο. Στη Μερσίνα, στρατεύματα επιβιβάζονται στα αποβατικά σκάφη. Στη Λευκωσία, η ΤΟΥΡΔΥΚ βρίσκεται σε πλήρη επιφυλακή και ο Ντενκτάς διατάζει το κλείσιμο όλων των διοδίων από και προς τους τουρκοκυπριακούς θύλακες. Ολες οι ενδείξεις συγκλίνουν στο ότι η τουρκική επιδρομή εις βάρος της Κύπρου είναι ζήτημα ωρών.

Κι ενώ οι Τούρκοι συνέχιζαν πυρετωδώς την προεργασία τους, στο Αρχηγείο Ενόπλων Δυνάμεων (ΑΕΔ) ο Γρηγόριος Μπονάνος καθησύχαζε τους πάντες ότι επρόκειτο για τουρκική άσκηση και ότι δεν υπήρχε κίνδυνος εισβολής. Το ενδιαφέρον παρασκήνιο για το τι είχε συμβεί στο ΑΕΔ τις κρίσιμες εκείνες ώρες αποκαλύπτει ο αρχηγός Ναυτικού του καθεστώτος Ιωαννίδη, Πέτρος Αραπάκης, στο βιβλίο του “Το τέλος της Σιωπής”.

Σύμφωνα με κατάθεση του ναυτικού διοικητή Κύπρου, Γεώργιου Παπαγιάννη, την 21.15 ώρα της 19ης Ιουλίου, τα ραντάρ της Ναυτικής Διοίκησης Κύπρου εντόπισαν τον απόπλου έξι τουρκικών πλοίων σε σχηματισμό, να εξέρχονται από το λιμάνι της Μερσίνας και να κατευθύνονται προς την Αμμόχωστο. Σε 25 λεπτά, στις 21.40, εντοπίστηκαν άλλα 11 πλοία να κατευθύνονται προς το νοτιοδυτικό άκρο της Κύπρου. Ο αντιπλοίαρχος Γεώργιος Παπαγιάννης πηγαίνει στο Γενικό Επιτελείο Εθνικής Φρουράς (ΓΕΕΦ) και ενημερώνει τον αρχηγό του πραξικοπήματος ταξίαρχο Γεωργίτση για τον απόπλου των σκαφών. Ο Γεωργίτσης επικοινωνεί με την απευθείας τηλεφωνική γραμμή (εγκαταστάθηκε για τις ανάγκες του πραξικοπήματος στις 15 Ιουλίου) με το ΑΕΔ. “Εκ του ΑΕΔ του είπον ότι πρόκειται περί ασκήσεως”, αναφέρει ο Παπαγιάννης. Στις 2 π.μ. της 20ής Ιουλίου, τα έξι πλοία που έπλεαν προς την Αμμόχωστο ανέστρεψαν και έπλεαν προς την Τουρκία. Το ΑΕΔ θεωρεί την αλλαγή πορείας ως επιβεβαιωτική ένδειξη ότι επρόκειτο περί ασκήσεως. Στις 4 π.μ., τα υπόλοιπα έντεκα πλοία έφτασαν σε απόσταση 15 ναυτικών μιλίων από τις ακτές της Κερύνειας και στις 4.30 στα δέκα ναυτικά μίλια. Το γεγονός αναφέρεται στο ΑΕΔ. “Αντίδρασις ουδεμία”!

Το σύντομο ιστορικό ενός πραξικοπήματος και μιας εισβολής

"Θρυμματισμένος ο εσταυρωμένος κειτόταν μέσα σε ούρα". (Βρετανός δημοσιογράφος, 1976) "The broken crucifix was drenched in urine" (British journalist, 1976)

Μόλις κατέρρευσε η Σοβιετική Ένωση, οι προοδευτικές και αριστερές κυπριακές δυνάμεις, δυστυχώς, εγκατέλειψαν τον αγώνα που διεξήγαγαν κατά των ιμπεριαλιστικών σχεδίων στο νησί. Έγιναν αιχμάλωτοι σε αυτό το μασκαραλίκι που λέγεται παγκοσμιοποίηση. Και συντάχθηκαν στις γραμμές των παλιών τους εχθρών που έφεραν την πατρίδα μας σε αυτό το χάλι. Τώρα θέλουν λύση και ειρήνη, αλλά περιμένουν από τους παλιούς τους δήμιους να το κάνουν και αυτό.

Όταν ανακηρυσσόταν η Κυπριακή Δημοκρατία με τις Συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου, στην Κούβα πραγματοποιείτο μια σοσιαλιστική επανάσταση, η οποία ξεσήκωσε τον κόσμο. Και μέσα σ’ αυτό το διεθνές κλίμα καθορίστηκε η πραγματική μοίρα της Κύπρου. Έπρεπε να ασφαλιστεί η γέφυρα της Μέσης Ανατολής και να μην επιτραπεί με κανένα τρόπο να δημιουργηθεί εδώ μια δεύτερη Κούβα. Η Αμερική και η Αγγλία πάνω σε αυτό έκαναν τους λογαριασμούς τους. Σε κάθε περίπτωση εκείνοι ήξεραν καλύτερα από τον καθένα ότι δεν θα ήταν μακρά η διάρκεια της ζωής της δημοκρατίας που ανακηρύξαμε. Για εκείνους ήταν επικίνδυνη η ενότητα και ο συνεταιρισμός των δύο κοινοτήτων στο νησί. Υπήρχε ένα ισχυρό κομουνιστικό κόμμα εδώ. Σαν ένας δορυφόρος της Σοβιετικής Ένωσης στη Μεσόγειο. Ένα κόμμα που περπατούσε στο δρόμο της Μόσχας και δεν παρέκκλινε καθόλου από τον δρόμο αυτό. Επιπλέον, ο Πρόεδρος Μακάριος κατάφερε να βάλει το νησί στο μπλοκ των Αδεσμεύτων και κάθισε στο ίδιο τραπέζι με ηγέτες όπως ο Κάστρο, ο Τίτο, ο Νάσερ. Οι Αδέσμευτοι ήταν κοντά στη Σοβιετική Ένωση, όχι στην Αμερική. Ταυτόχρονα, ο Μακάριος συνεργαζόταν με τους κομουνιστές στην Κύπρο και υποστηριζόταν από αυτούς. Όλα αυτά δεν άρεσαν καθόλου στους Δυτικούς, οι οποίοι είχαν εισέλθει σε μια έντονη κούρσα με τη Σοβιετική Ένωση και προσπαθούσαν να καταπνίξουν τα σοσιαλιστικά κινήματα.

Cypriots Face Turkish Barbarism in Nicosia and Washington DC

For Immediate Release: July 21, 2009

Contact: Nikolaos Taneris, New York, Tel. (917) 699-9935.

The following is a report on yesterday ‘ s 18 hour vigil and demonstration in Washington, DC to mourn the Missing Cypriots and mark the 35th anniversary of the Turkish-military invasion and continuing occupation of Cyprus. The report speaks volumes for how much the Turks fear the simple message of freedom for Cyprus and the potential strength of our victimized people. This is the third year in a row that we have come to DC armed only with cardboard signs, a few Hellenic National flags and a passionate fervor to commemorate the injustice befallen the People of the Republic of Cyprus. It drove the entire Turkish lobby (the apparatus of the Turkish State’s barbarism) into a frenzy of reactionary activity and fury..