Φωτογραφίες από την εφημερίδα THE NEW YORK TIMES για τις φωτιές στην Αττική

Δείτε κι άλλες…

Θείας Χάριτος Εμπειρίες, Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής (18)

Συνέχεια από (17)

(+Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού)

19. Η αμέλεια, ο φοβερότερος κίνδυνος διά τον μοναχόν.

Κάποτε τον ερωτήσαμεν: «Ποιο από όλα τα πάθη νομίζεις ότι πολεμά τον άνθρωπον εις την απόκτησιν και πρόοδον του καλού»; Και μετά από ολίγην σιωπήν μας απαντά: «Η αμέλεια». Εμείς του είπομεν: «Μα γιατί να είναι τόσον φοβερή η αμέλεια κατά την στιγμήν που ο άνθρωπος αρχίζει με τόσην ζέσιν και με την επίγνωση ότι με τον αγώνα του θα αποκτήση αυτό που προτίθεται και μάλιστα αφού έχει παράδειγμα και αυτόν τον Κύριόν μας Ιησούν»;

Τότε μας απήντησεν: «Αυτό που λέγετε υποδηλώνει ορθήν κρίσιν του λογισμού εις το να κινήση την καλήν προαίρεσιν. Η καλή προαίρεσης ωθεί τον άνθρωπον να επιχείρηση το καλόν για το οποίον προετέθη. Όταν αρχίση διά πράξεως να ενεργή το καλόν, θα έρθη εις επαφήν με την αίσθησιν του κόπου και του πόνου, που είναι έμφυτα εις την στενήν και τεθλιμμένην αυτήν οδόν,και τότε η φύσις,το σώμα, αρχίζει να δειλιά και να αποφεύγη τον πόνον. Φυσιολογικά ο πόνος είναι αντίθετος προς την φύσιν,γιατί και αρχικά ο άνθρωπος δεν πλάσθηκε για να κοπιάζη και να πονή, αλλά για να χαίρεται και να τρυφά. Επομένως, ο πόνος ευρίσκεται αντίθετος με την φύσιν, και μόνον αφού ο Δημιουργός και Σωτήρ μας οικονόμησεν με το μέσον αυτό την αποκατάστασίν μας, γενόμενος και αυτός παράδειγμα, έγινεν η οδός του πόνου απαραίτητος και επιθυμητή· ουδέποτε όμως από φυσικούς όρους, αλλά από προαιρετικούς.

ENVY

Manomania of Envy. Painting of French painter Theodore Gericault 1822/23

1. The Nature of Envy

1.1 Defining Envy

This entry follows the widespread assumption that envy is an emotion.[1] That is not to say that it is a mere feeling. Emotions are generally agreed to be more than feelings. Most emotion theorists could agree on this vague characterization: emotions are syndromes of thoughts, feelings, motivations, and bodily movements, loosely enough bound together that a given emotional episode may not require the occurrence of every element in the syndrome. The specific contours of the emotional syndrome of envy are controversial. It is agreed that envy involves an envier (“Subject”), a party who is envied (“Rival”)—this may be a person or group of persons—and some possession, capacity or trait that the subject supposes the rival to have (the “good”). The good might be something that only one party could possibly possess (the crown jewels, or being the world’s best go player), or it might be something easily duplicated. It is sometimes held that the good may even be utility, happiness, or some psychological state that Subject could attribute to Rival even if there were no material difference in their possessions or capacities.

Read more…

Η Άμπελος

“Το σταφύλι ωριμάζει κάτω από τις ζωοποιές ακτίνες του ηλίου και την πρωινή δροσιά. Όταν ωριμάσει το σταφύλι πεθαίνει. Το κόβουν, το ρίχνουν στους κάδους, το πατάνε, βγάζει το χυμό του και γίνεται κρασί. Οι φλούδες του σταφυλιού σαπίζουν, αλλά διατηρείται το κρασί. Όσο παλιώνει, άλλο τόσο γίνεται πολυτιμότερο. Να, η ζωή του σταφυλιού μοιάζει με τη δική μας ζωή. Η ζωή μας, όταν ωριμάσει και πατιέται μέσα στους κάδους των δοκιμασιών, οι φλούδες, που είναι το φθαρτό σώμα μας, σαπίζουν στο χώμα. Μένει όμως και ζει αιώνια το κρασί, το αθάνατο πνεύμα μας, η πολύτιμη ψυχή μας.”

Άγιος Λουκάς ο ιατρός,

Αρχιεπίσκοπος Συμφερουπόλεως

της Κριμαίας

Μεσαίωνας; (Ομιλία του π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου)

Η Ορθοδοξία δεν πολεμά την επιστήμη, ούτε είναι φοβική στους άλλους πολιτισμούς και θρησκείες. Αλλά γιατί κρύβουν τα θρησκευτικά τους συστήματα και τις μαγικές τους ενεργειακές διεργασίες μέσα από το κάλλυμα της γυμναστικής, βιολογικών προϊόντων, φυσικών διατροφών, φαρμάκων και θεραπειών; Επιστρέφουμε στο μαγικό μεσαίωνα;

Ακούστε ομιλία του πρωτοπρεσβύτερου Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, εφημέριου του Ι. Ναού Κοίμησης Θεοτόκου, Δικηγορικών Γλυφάδας, στην οποία γίνεται αναφορά στην γιόγκα, βελονισμό, φενγκ σούι, ομοιοπαθητική, αγιουρβέδα, θεοσοφία βιολογικών προϊόντων, ρεφλεξολογία και σε πρακτικές ενεργειακής μαγείας.

Απόσπασμα από ομιλία που έγινε την Πέμπτη 29-1-2009

Πηγή : http://www.floga.gr/08/06/04/080604002.asp

Αλήθειες και μύθοι για τα εμβόλια

του Alan Phillips

Από το περιοδικό Ομοιοπαθητική Ιατρική, τεύχος 21, 2000

Τα άρθρα που δημοσιεύθηκαν στο τεύχος 19 του περιοδικού μας και που αναφέρονταν σε μια άλλη προσέγγιση, πιο κριτική και σκεπτικιστική, της πρακτικής των εμβολιασμών, προκάλεσαν ιδιαίτερη εντύπωση στο αναγνωστικό μας κοινό. Το γεγονός αυτό, αν και αναμενόμενο στο Βαθμό που τέτοιου τύπου πληροφόρηση είναι δύσκολο, για προφανείς λογούς, να περάσει μέσα από τα κανάλια της συμβατικής ενημέρωσης, μας ωθεί στο να συνεχίσουμε την προσπάθεια μας για την πληρέστερη ενημέρωση σας. Εδώ να τονίσουμε για άλλη μια φορά ότι η τοποθέτηση και η εξαυτής ευθύνη του καθενός στο θέμα των εμβολίων είναι εντελώς προσωπική υπόθεση. Εμείς θεωρούμε απλά ότι ο σωστά και σφαιρικά ενημερωμένος πολίτης έχει μεγαλύτερες πιθανότητες ορθής κρίσης και προς αυτή την κατεύθυνση κατατείνει όλη η προσπάθεια μας.

Η νέα κάρτα ασφαλίσεως ΑΜΚΑ

Ιερά Μονή Οσίου Γρηγορίου

VatopaidiFriend: Δημοσιεύουμε ένα εξαιρετικό και εμπεριστατωμένο κείμενο του Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους που αναφέρεται στις νέες κάρτες ασφαλίσεως με τον ΑΜΚΑ (Αριθμό Μητρώου Κοινωνικής Ασφαλίσεως). Επειδή θεωρούμε ότι το κείμενο είναι άκρως ενδιαφέρον αν και μεγάλο το παραθέτουμε ολόκληρο και σας συστήνουμε να το διαβάσετε.

του Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου, Αρχιμ. Γεωργίου (Καψάνη)

Αδελφοί μοναχοί εξ Αγίου Όρους και λαϊκοί αδελφοί εκ του κόσμου μας ερωτούν τί πρέπει να κάνουν με τις νέες κάρτες ασφαλίσεως, οι οποίες φέρουν τον ΑΜΚΑ (Αριθμό Μητρώου Κοινωνικής Ασφαλίσεως). Διερωτώνται αν πρέπει να τις παραλάβουν ή αν πρέπει να αρνηθούν την παραλαβή τους. Προβληματίζονται αν ο ΑΜΚΑ περιέχει τον αριθμό-σύμβολο του Αντιχρίστου, το 666, ή έστω αν με την παραλαβή του συμβάλλουν στην ολοκλήρωσι του «ηλεκτρονικού φακελλώματος» που θα διευκολύνη την μελλοντική επιβολή του Χαράγματος του Αντιχρίστου.

Ώρες αγωνίας για την Αττική

Πύρινα μέτωπα σε Καλλιτεχνούπολη, Ραμνούντα, Διόνυσο, Νέα Μάκρη, Διώνη προς Πικέρμι και Νταού Πεντέλης. 170.000 περίπου στρέμματα δασικών εκτάσεων και καλλιεργειών έχουν γίνει στάχτη. Εκκενώνεται το Πόρτο Γερμενό. Βλάβη σε Canadair που επιχειρούσε στη Νέα Μάκρη.

Σε πύρινο κλοιό βρίσκεται η βορειοανατολική Αττική, καθώς οι αναζωπυρώσεις στα μέτωπα της φωτιάς εξακολουθούν να απειλούν τους κατοίκους της περιοχής.

Οι ισχυροί άνεμοι είναι ο μεγάλος σύμμαχος των πυρκαγιών, που εξακολουθούν να κατακαίνε την Αττική, με επίκεντρο του μένους τους τις μεσημβρινές ώρες το Πικέρμι και το Πόρτο Γερμενό.

Το μεγάλο μέτωπο της βορειοανατολικής Αττικής αφού κατέκαψε 150.000 στρέμματα δάσους, το μεσημέρι είχε περιοριστεί στο ύψος του Πικερμίου, δύο χιλιόμετρα από τη λεωφόρο Μαραθώνος.

რჩევა დაქორწინების მსურველთ. წმიდა იოანე ოქროპირი (Γεωργιανά, ქართულ ენაზე)

წმინდა იოანე ოქროპირის საფლავი

შეგაგონებთ დაქორწინების მსურველთ – უდიდესი წინდახედულებით მოეკიდეთ ამ საქმეს; გირჩევთ, ცოლის შერთვის წინ მიმართოთ ნეტარ პავლეს, წაიკითხოთ მისი კანონები ქორწინების შესახებ და წინასწარ შეიტყოთ, რას ავალებს იგი კაცს, თუ მას ანჩხლი, მზაკვარი, ლოთი, ჭორიკანა, უგუნური ან სხვა მსგავსი ნაკლის მქონე ცოლი შეხვდება, და ამის მერე იფიქროთ ქორწინებაზე.

Ο Άγιος Αριστοκλής ο Αθωνίτης – 24 Αυγούστου

Όσιος Αριστοκλής ο Αθωνίτης. Σύγχρονη φορητή εικόνα Ι. Μ. Παντελεήμονος Μόσχας.

Ο κατά κόσμον Αλέξιος του Αλεξίου Αμβρόσιφ γεννήθηκε το 1846 στο Ορενμπούργκ των Ουραλίων. Μετά τον θάνατο της συζύγου του, το 1876, αναχώρησε για το Άγιον Όρος του Άθω, και εισήλθε στη μονή του Αγίου Παντελεήμονος.

Στις 12 Μαρτίου 1880 εκάρη μοναχός κι έλαβε τ’ όνομα Αριστοκλής. Το 1884 χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος και το 1886 εκάρη μεγαλόσχημος μοναχός. Το 1887 απεστάλη στο μετόχι της μονής του στη Μόσχα, όπου εφάνη νέος κτήτορας και υπήρξε πνευματικός πατέρας πολλών ψυχών. Η παραμονή του στο μετόχι από το 1891-1894 δημιούργησε γύρω του ένα σπουδαίο πνευματικό έργο. Από το 1895-1909 επέστρεψε στη μονή του. Από το 1909-1918 μετέβη και παρέμεινε πάλι στο μετόχι της Μόσχας.

Everghetinos – Tema 11 (1) (Ρουμανικά, Romanian)

După moarte, sufletele sunt așezate fiecare împreună cu celelalte suflete care i se aseamănă

1. A Sfântului Grigorie Dialogul

Despre cei aleși se spune în Evanghelie: În casa Tatălui meu multe locașuri sunt. Dacă toţi drepţii ar fi luat în chip asemănător cele ale răsplăţii în acea fericire veșnică, ar fi trebuit să fie doar un singur locaș și nu multe; sunt însă multe și în ele aleșii vor fi împărţiţi după vrednicie, pentru dreptatea lor, și se vor veseli împreună. Faptul că toţi cei care au fost orânduiţi în “multele locașuri” vor lua un “dinar” vădește că una este fericirea pe care toţi o primesc acolo, dar egalitatea răsplăţii de care au parte, pentru feluritele lor fapte, nu-i păstrată.

Η Ελλάδα του 1835 με “ξένα” μάτια

ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ (Αρχείο PDF)

Μνημόνιο για την κατάσταση του Βασιλείου της Ελλάδας.

Γραμμένο το 1835 από τον SINIDABLO DE MAS.

Αξίζει τον κόπο να διαβαστεί.

122 προφητείες του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού

Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός. Φορητή εικόνα στο χωριό Κολικόντασι της Βορείου Ηπείρου (19ος αιώνας), όπου ο άγιος μαρτύρησε. Από το βιβλίο "Οι Άγιοι του Αγίου Όρους" του Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου (εκδ. Μυγδονία).

Από το βιβλίο “Κοσμάς ο Αιτωλός” του Μητροπολίτη Φλωρίνης Αυγ. Καντιώτη, εκδ. Ορθοδόξου Ιεραποστολικής Αδελφότητας “Ο Σταυρός”.

 Προσέξετε εκείνες που βάλαμε με έντονα γράμματα.

1. “Αυτό μιά μέρα θά γίνη Ρωμαίικο καί καλότυχος όποιος ζήση σέ κείνο τό βασίλειο.”

(Συνήθιζε νά λέγη εις διάφορα μέρη τής υποδούλου Ελλάδος, τά οποία μετά ταύτα απηλευθερώθησαν)

2. “Ω ευλογημένο βουνό, πόσες ψυχές γυναικόπαιδα θά σώσης όταν έλθουν τά χαλεπά χρόνια ! “

(Είπε τήν προφητείαν αυτήν εν Σιατίστη καί αλλαχού αντικρύζων τά βουνά, τά οποία κατά τούς χρόνους τής Ελληνικής Επαναστάσεως έγιναν κρησφύγετα τών γυναικοπαίδων).

3. “Καλότυχοι σείς, οι οποίοι ευρέθητε εδώ πάνω εις τά ψηλά βουνά, διότι αυτά θά σάς φυλάξουν από πολλά δεινά. Θά ακούτε καί δέν θά βλέπετε τόν κίνδυνο. Τρείς ώρες ή τρείς μέρες θά υποφέρετε.”

(Ελέχθη είς τήν περιφέρειαν Σιατίστης)

Άλλη φάτσα, ίδια ράτσα

Το δέρμα, τα μάτια, η μύτη είναι επιφανειακές διαφορές, αποτέλεσμα της προσαρμογής μας σε διαφορετικά κλίματα.

Ένα βιολογικό είδος εξελίσσεται, όταν οι εκπρόσωποί του διασταυρώνονται και γεννούν γόνιμα τέκνα. Τι είναι όμως η ράτσα; Είναι μια ομάδα ατόμων του ίδιου είδους με κοινά μεταξύ τους βιολογικά χαρακτηριστικά, τα οποία όμως διαφέρουν από τα βιολογικά χαρακτηριστικά των υπόλοιπων ατόμων του ίδιου είδους. Αλλά όσον αφορά τον άνθρωπο, το σημείο που χωλαίνει στον ορισμό αυτό είναι η λέξη «διαφέρουν». Γιατί, πράγματι, το ανάστημα, το χρώμα του δέρματος ή το σχήμα των ματιών διαφέρουν, όμως αποτελούν απόρροια της προσαρμογής μας στο περιβάλλον. Με άλλα λόγια, δεν είναι ριζικές βιολογικές διαφορές αλλά επιφανειακές διαφοροποιήσεις. Αρκεί να σκεφτούμε είδη με πολλές ράτσες, όπως ο σκύλος. Αν γινόταν ένας αγώνας δρόμου ανάμεσα σε ένα λαγωνικό και ένα κανίς, η έκβαση θα ήταν αναμενόμενη. Οι άνθρωποι, αντίθετα, μπορούν να συμμετέχουν όλοι ισάξια στους ίδιους αγώνες. Ακόμα και στο Μαραθώνιο μπορεί να διακριθεί τόσο ένας έγχρωμος όσο και ένας λευκός.

Ανθρώπινες «ποικιλίες»

Μελετώντας το DΝΑ διαφορετικών πληθυσμών, οι επιστήμονες ανασυνέθεσαν την προϊστορία του ανθρώπινου είδους: προερχόμαστε όλοι από κάποιες χιλιάδες Homo sapiens sapiens [δηλαδή άνθρωποι] που πριν από περίπου 60.000 χρόνια ξεκίνησαν από την Αφρική, για να αποικίσουν την Ασία, την Αυστραλία, την Ευρώπη και, τέλος, την Αμερική.

Εις περιστάσεις που περιφρονείται η Πίστις, απαγορεύεται η σιωπή

Επιστολές του Οσίου Γέροντος Φιλοθέου Ζερβάκου

Εν Πάρω 1η Νοεμβρίου 1970

Τω εν Κυρίω πνευματικώ μοι τέκνω Αθανασίω, χαίρειν και ευ πράττειν.

Έλαβον την επιστολήν σας και μετά προσοχής ανέγνωσα. Μοι γράφετε να σας πληροφορήσω διά την πορείαν της μηνύσεώς μου εις την Ιεράν Σύνοδον εναντίον του Οικουμενικού Πατριάρχου Αθηναγόρου και των Μελίτωνος και Ιακώβου επί αντορθοδόξων αυτών ενεργειών και φρονημάτων.

Ιερά Μονή Παναγίας Γοργοεπηκόου, Μάνδρα Αττικής (2)

Συνέχεια από (1)

Μια μερα πού πήγαν οι τέσσερεις μοναχές στο Καπανδρίτι, ήρθε μαζί τους και μια κυρία, γνωστή, και μόλις είδε την καταπράσινη πεδιάδα με τα πλατάνια και τα πολλά νερά, είπε:

- Δεν είναι αυτό το μερος πού θα κτισθεί το Μοναστηρι. Εγώ, το είδα στο όνειρό μου. Θα κτισθεί πάνω σε οροσειρά.

Γέλασαν εκείνες και της είπαν:

Δεν πιστεύουμε στα όνειρα. Άλλωστε, ο τόπος είναι σχεδόν αγορασμενος, αφού έχουμε δώσει και προκαταβολή….

- Εδώ δε γίνεται Μοναστηρι, είπε κάποιος άλλος. Θα κάνουν εξαγωγή μαρμάρου.

Αυτό το τελευταίο, πού μπορεί να ήταν πιθανόν, …κι ακόμα οι αναβολές για τη Θεία Λειτουργία, πού τόσο περί ποθούσαν οι Μοναχές, τις έριξε σε συλλογή.

Christian Warriors

I came across this very direct and very insightful bit of information while continuing my reading of Unseen Warfare. It is the very first paragraph of Chapter 16 which is titled “How a warrior of Christ should prepare for battle in the moring:”

As soon as you wake up in the morning, pray for a while saying: ‘Lord Jesus Christ, Son of God, have mercy upon me.’ Then your first work should be to shut yourself in your own heart, as if taking up position in the arena. Having established yourself there, bring yourself to the consciousness and feeling that your enemy and the passionate urge agaisnt which you struggle at the moment is already there, on your left, ready for immediate attack; therefore rouse against them a firm resolve to conquer or die, but never submit. Realise also that on your right there stands, invisibly present, your Commander, our Lord Jesus Christ, with His Holy Mother and a host of holy Angels, with the Archangel Michael at their head, ready to come to your aid. So take heart and be of good cheer.

What a brilliant visual of the warfare we are all involved in and what hearting one as well! I try to say a set of morning prayers each morning (the usual Glory Be… O Heavenly King… Most Holy Trinity… Come let us worship and bow down… etc.) though sadly the days I don’t do it outnumber the days that I do. However, I can definately tell a difference throughout the day from when I do say my morning prayers and when I do not.

The Fathers teach us that prayer is the single most effective weapon against our enemeis–both internal and external. I don’t know about you, but I find it very comforting to know that as I’m praying, as I’m waging a holy war against my passions and the demons who delight in them, I have the mighty Commander, our Champion Defender, and the Heavenly Army fighting with me. Glory be to God!

IC | XC

—-+—-

NI | KA

Ο Άγιος Ευτυχής Ιερομάρτυρας μαθητής του Αγίου Ιωάννη Θεολόγου – Hieromartyr Eutyches the Disciple of St John the Theologian (Commemorated on August 24)

Ο Άγιος Ιωάννης ο Ευαγγελιστής, θέλοντας να δείξει τον άνθρωπο που έχει αληθινά πνεύμα Θεού, είπε: “Παν πνεύμα ο ομολογεί Ιησούν Χριστόν εν σαρκί εληλυθότα, εκ του Θεού εστί”. Δηλαδή, κάθε άνθρωπος που παρουσιάζεται με χάρισμα Πνεύματος, αν ομολογεί όχι μόνο με λόγια αλλά και με έργα ότι ο Ιησούς Χριστός πράγματι σαρκώθηκε και έζησε σαν άνθρωπος φέροντας την ανθρώπινη φύση, αυτός ο άνθρωπος είναι από το Θεό. Ένας τέτοιος άνθρωπος ήταν και ο Άγιος Ευτυχής. Σαν γνήσιος μαθητής του Αγίου Ιωάννη του Ευαγγελιστή, απέδειξε περίτρανα στη ζωή του ότι είναι πραγματικά άνθρωπος του Θεού. Κήρυξε με ανδρεία το Ευαγγέλιο, γκρέμισε πολλούς ναούς ειδώλων, υπέμεινε δαρμούς και κακοπάθησε πολλά χρόνια δέσμιος μέσα στη φυλακή. Κατόπιν τον έριξαν στη φωτιά και μετά στα πεινασμένα θηρία. Επειδή, όμως, ένα από τα θηρία μίλησε με ανθρώπινη φωνή, αλλά και επειδή στη συνέχεια έμεινε αβλαβής από τα υπόλοιπα μαρτύρια, όλοι εξεπλάγησαν. Εξ’ αιτίας, λοιπόν, αυτών των θαυμάτων, τον άφησαν ελεύθερο να γυρίσει στην πατρίδα του Σεβαστή, όπου ειρηνικά παρέδωσε στον Κύριο το πνεύμα του.

Απολυτίκιο. Ήχος δ’. Ο υψωθείς εν τω Σταυρώ.

Ως φοιτητής των ιερών Αποστόλων, της ευσέβειας υποφήτης εδείχθης, και την του Λόγου σάρκωσιν εκήρυξας τρανώς, όθεν ενδιέπρεψας, μαρτυρίου τοις πόνοις, θαύμασι της πίστεως, βεβαιώσας τον λόγον. Ιερομάρτυς Πάτερ Ευτυχές, Χριστόν δυσώπει, υπέρ των ψυχών ημών.

Hieromartyr Eutyches the Disciple of St John the Theologian

The Hieromartyr Eutyches, a disciple of the holy Apostles John the Theologian and Paul, lived from the first century into the beginning of the second century, and was from the Palestinian city of Sebastea.

Although St Eutyches is not one of the 70 Apostles, he is called an Apostle because of his labors with the older Apostles, by whom he was made bishop. After hearing about Christ the Savior, St Eutyches first became a disciple of the Apostle John the Theologian. Later he met the Apostle Paul, and preached together with him on the early journeys.

St Eutyches underwent many sufferings: they starved him with hunger, beat him with iron rods, they threw him into the fire, and then to be devoured by wild beasts. Once, a lion was let loose upon the saint, which astonished everyone because it praised the Creator with a human voice. The hieromartyr Eutyches completed his labors in his native city, where he was beheaded with a sword at the beginning of the second century.

Πηγή: Συναξαριστής και OCA

Ο Άγιος Ιερομάρτυς και Ισαπόστολος Κοσμάς ο Αιτωλός ο και Φιλοθείτης – 24 Αυγούστου

Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, με σκηνές του μαρτυρίου του. Φορητή εικόνα Ι. Κ. Αγίας Άννης - Καρυών (19ος αι.). Από το βιβλίο "Οι Άγιοι του Αγίου Όρους" του Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου (εκδ. Μυγδονία).

Μαρτύρησε στο Κολικόντασι της Αλβανίας στις 24 Αυγούστου 1779

Ο άγιος Κοσμάς γεννήθηκε γύρω στα 1714 στο χωριό Μέγα Δέδρον της Αιτωλίας από γονείς απλούς και ευλαβείς , που του μετέδωσαν φόβο Θεού και αγάπη για τα ιερά γράμματα

Σε ηλικία είκοσι περίπου ετών ανεβαίνει στο Άγιον Όρος , για να σπουδάσει στην Αθωνιάδα Ακαδημία ,που είχε προ ολίγου ιδρυθεί ως εξάρτημα της Μονής Βατοπεδίου και όπου δίδασκε ο περίφημος Ευγένιος Βούλγαρης. Οι αντιδράσεις όμως που προκλήθηκαν από την ίδρυση αυτής της σχολής ανάγκασαν σύντομα τον Βούλγαρη και τους άλλους ονομαστούς διδασκάλους να εγκαταλείψουν τον Άθω. Η Αθωνιάδα περιέπεσε σε παρακμή. Αυτό , ως σημείο της Θείας Πρόνοιας, υπήρξε η αφορμή να αφήσει ο νεαρός Κοσμάς τις σπουδές και να στραφεί στην μοναχική ζωή. Εισήλθε στην Μονή Φιλοθέου, όπου σύντομα αξιώθηκε λόγω των πνευματικών του χαρισμάτων να χειροτονηθεί πρεσβύτερος .

Ι.Μ. Αγίου Διονυσίου στον Όλυμπο

 

ΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΚΑΙ Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ (αρχείο PDF)

Ανυπολόγιστες οι συνέπειες για τη ζωή στο Λεκανοπέδιο μετά τη μεγάλη πυρκαγιά

 

Ανυπολόγιστη οικολογική καταστροφή προκαλούν οι πρόσφατες πυρκαγιές που μαίνονται από το βράδυ της Παρασκευής στη Βορειοανατολική Αττική. Όπως επισημαίνουν οι ειδικοί, μαζί με τα δεκάδες χιλιάδες στρέμματα βλάστησης που κάηκαν, χάθηκε και ο μηχανισμός δροσισμού του Λεκανοπεδίου.

Όπως αναφέρουν Τα Νέα, τη Δευτέρα, σύμφωνα με εκτιμήσεις ειδικών, η θερμοκρασία του αέρα στην Αττική στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα αναμένεται να αυξηθεί σημαντικά. Αυτό, εξηγούν οι ειδικοί, οφείλεται στο γεγονός ότι τα δάση που βρίσκονταν στη βόρεια – βορειοανατολική πλευρά του νομού έριχναν τη θερμοκρασία του αέρα που εισέρχεται στο Λεκανοπέδιο. Έτσι, όταν ο αέρας θα περνάει πλέον πάνω από τις καμένες περιοχές, αντί να δροσίζεται θα θερμαίνεται. «Πρόκειται για μία θερμική βόμβα μεγαλύτερη από εκείνη της Πάρνηθας» εικάζουν οι ειδικοί.

Επιπλέον, κίνδυνο πλημμυρών αντιμετωπίζουν πλέον περιοχές της ΒΑ Αττικής και αυτό γιατί όποια βλάστηση υπήρχε έχει καεί με αποτέλεσμα να μην συγκρατείται πλέον το νερό στα έδαφος και να απορρέει με ορμή προς χαμηλότερο υψόμετρο, όπως επισημαίνει ο καθηγητής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου Ιωάννης Κουμαντάκης. «Σημαντικό είναι να τοποθετηθούν κορμοπλέγματα για να ανακόψουν τη διάβρωση του εδάφους και τη μεταφορά υλικών προς τη θάλασσα», συμπληρώνει ο κ. Κουμαντάκης.

Η αναγέννηση των δασών

Mărturie athonită în România – Icoana Pantanassa (Ρουμανικά, Romanian)

Această icoană făcătoare de minuni a Născătoarei de Dumnezeu este o icoană pe lemn, portabilă, zugrăvită în secolul al XVII-lea şi a fost adusă de către obştea lui Gheronda Iosif Vatopedinul de la Nea Skiti, obşte care s-a închinoviat la Vatopedi, mănăstire care a devenit astfel din nou de obşte în 1990. Icoana se află pe proschinitarul din stânga al bisericii mari. Prima dovadă că această icoană are un har deosebit a fost următoarea întâmplare:

Într-o zi un tânăr din Cipru a intrat în biserică să se închine. Îndreptându-se către icoană, Gheronda Iosif a văzut deodată că faţa Maicii Domnului străluceşte. În acelaşi moment o putere nevăzută l-a aruncat pe tânăr la pământ. Îndată ce şi-a revenit a mărturisit cu lacrimi părinţilor că era necredincios, dispreţuind poruncile lui Dumnezeu şi se ocupa cu vrăjitoria. Astfel, intervenţia miraculoasă a Născătoarei de Dumnezeu l-a convins pe tânăr să-şi schimbe viaţa şi să devină un bun credincios.

St. Irenaeus of Lyons (feast day 23 August)

A modern-day Byzantine Orthodox icon of St Irenaeus.

Information as to his life is scarce, and in some measure inexact. He was born in Proconsular Asia, or at least in some province bordering thereon, in the first half of the second century; the exact date is controverted, between the years 115 and 125, according to some, or, according to others, between 130 and 142. It is certain that, while still very young, Irenaeus had seen and heard the holy Bishop Polycarp (d. 155) at Smyrna. During the persecution of Marcus Aurelius, Irenaeus was a priest of the Church of Lyons. The clergy of that city, many of whom were suffering imprisonment for the Faith, sent him (177 or 178) to Rome with a letter to Pope Eleutherius concerning Montanism, and on that occasion bore emphatic testimony to his merits. Returning to Gaul, Irenaeus succeeded the martyr Saint Pothinus as Bishop of Lyons. During the religious peace which followed the persecution of Marcus Aurelius, the new bishop divided his activities between the duties of a pastor and of a missionary (as to which we have but brief data, late and not very certain) and his writings, almost all of which were directed against Gnosticism, the heresy then spreading in Gaul and elsewhere. In 190 or 191 he interceded with Pope Victor to lift the sentence of excommunication laid by that pontiff upon the Christian communities of Asia Minor which persevered in the practice of the Quartodecimans in regard to the celebration of Easter. Nothing is known of the date of his death, which must have occurred at the end of the second or the beginning of the third century. In spite of some isolated and later testimony to that effect, it is not very probable that he ended his career with martyrdom. His feast is celebrated on 28 June in the Latin Church, and on 23 August in the Greek.

Αποκατάσταση ύστερα από 18 χρόνια…

“Με μετέφεραν σ’ ένα ορυχείο εξόρυξης χρωμίου και χαλκού στο Σπατς. Το στρατόπεδο αυτό ήταν το χειρότερο. Οι κρατούμενοι απελπισμένοι έπεφταν στα συρματοπλέγματα όπου τους εκτελούσαν οι στρατιώτες. Δουλεύαμε ακατάπαυστα για να πιάσουμε τις νόρμες και όταν δεν τα καταφέρναμε, γιατί δεν υπήρχε μετάλλευμα, μας υπέβαλαν σε βασανιστήρια. Η θερμοκρασία στις στοές έφτανε στους 40 βαθμούς. Βγαίνοντας από το ορυχείο με το βαγόνι η θερμοκρασία ήταν 20 υπό το μηδέν”, ανέφερε μεταξύ άλλων.

Ο ογδοντατριάχρονος Λουκάς Χρηστίδης τρόφιμος του ιδρύματος χρονίων παθήσεων της Ηγουμενίτσας, μπορεί να χαμογελά ευτυχισμένος. Από σήμερα θα έχει ελληνική ταυτότητα, αίτημα που διεκδικούσε επί δέκα οχτώ χρόνια, αμέσως μετά την αποφυλάκιση του από τα στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας του Ενβερ Χότζα και η πολιτεία δεν ικανοποιούσε.

Η ΒΙΑ ΣΤΗΝ ΣΤΕΝΗ ΚΑΙ ΤΕΘΛΙΜΜΕΝΗ ΟΔΟ ΤΗΣ ΑΓΙΟΤΗΤΑΣ

Είπε Γέρων· «Το εις πάντα βιάζεσθαι, αύτη εστίν η οδός του Θεού» (Ευεργετινός)

Ο κυριακός λόγος, ο οποίος καθορίζει το βασικό όρο θεοφιλούς εν Χριστώ πνευματικής ζωής, είναι λόγος βίας! «Όστις θέλει οπίσω μου ακολουθείν απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθείτω μοι» (Μάρκ. 8, 34).