Άγιος Αθανάσιος ο Γ΄, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως (+1654)

 

Γεννήθηκε στην Αξό Μυλοποτάμου της Κρήτης το 1580 από ευσεβείς γονείς. Ονομαζόταν Αλέξιος Πατελλάρος η Πατελλάριος και ήταν υιός του ευγενούς νομικού Γεωργίου. Έλαβε ανώτερη μόρφωση. Γνώριζε ελληνική και λατινική φιλολογία και γλώσσα. Ήταν φιλόσοφος, ποιητής και ιεροκήρυκας. Νέος εκάρη μοναχός στο Σιναϊτικό Μετόχι της πατρίδος του και έλαβε το όνομα Ανανίας.

Μετά τον θάνατο των γονέων του ήλθε στο Άγιον Όρος. Εγκαταστάθηκε στην περιοχή της μονης Παντοκράτορος και έκτισε κελλί, στο όποιο αργότερα έζησε ο στάρετς Παΐσιος Βελιτσκόφσκυ (+1794) με την πρώτη μικρή συνοδεία του, που κατόπιν ίδρυσε τη σκήτη του Προφήτη Ηλία.

Θείας Χάριτος Εμπειρίες, Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής (16)

Συνέχεια από (15)

(+Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού)

Όταν τους ευρήκαμεν εμείς, ήσαν κάπως τακτοποιημένοι, αλλά με τόσην ευτέλειαν και προχειρότητα, που αν περιγράψω κάτι, φοβούμαι μήπως δεν θα με πιστεύση η καλομαθημένη μας γενεά. Αρκεί να είπω ότι εις τα δωμάτια τους, το παράθυρο ήταν συνάμα και πόρτα. Άν ήθελες δε να ξαπλώσης καλά τα πόδια σου εις το στρώμα, αν επιτρέπεται να το ονομάσωμεν στρώμα αυτό που είχαν, ήτο αδύνατον, γιατί το μέρος δεν χωρούσε. Δεν ξεχνούσε ο αείμνηστος τον προορισμόν του, ούτε ο ζήλος του αμβλύνετο από το να κακοπαθή, γι’ αυτό και όλη του η ζωή και το περιβάλλον ήτο πάντοτε ταπεινόν, ευτελές, προσωρινόν και μόνον για την χρείαν και ενίοτε ούτε γι’ αυτήν δεν εξαρκούσε. Όταν κάποτε εγογγύζαμεν από μικροψυχίαν και σε περιβάλλον ασυγκρίτως πλατύτερον και άνετον από το δικόν του, εστέναζε και μας έλεγεν: «Εγώ, από απόψεως αναπαύσεως, δεν θυμάμαι να ικανοποίησα τον εαυτόν μου ποτέ». Και πράγματι αυτό διαπιστώσαμεν μέχρι τέλους της ζωής του.

Όταν επήγαμεν εμείς, κατά το 1947, πρώτα εγώ και κατ’ ολίγον ο πνευματικός μου αδελφός Εφραίμ, ο μετέπειτα ιερομόναχος, υπεβλήθημεν αμέσως εις όλην την συνέχειαν του τυπικού τους. Έπρεπε δα να κατασκευάσωμεν καλύβες για να καθίσωμεν, διότι δεν είχαν διά εμάς. Τας πρώτας ύλας τας κουβαλήσαμεν εις τον ώμον, ξύλα από το βουνόν και άμμον ή χαλίκια από την θάλασσαν.

Η Ορθόδοξη ιεραποστολή ως κάλεσμα

Ο επίσκοπος Κολουέζι κ. Μελέτιος με τους κληρικούς της επισκοπής του

του αρχιμ. Εφραίμ Τριανταφυλλόπουλου, Πρωτοσύγκελλου Ι. Μητροπόλεως Σισανίου και Σιατίστης

Ο Κύριος απευθυνόμενος στους μαθητές Του, τους έστειλε σε όλον τον κόσμο για να βαπτίσουν και να διδάξουν. Υπό ποιες προϋποθέσεις όμως; Ας μη λησμονούμε ότι είχαν δεχτεί πλούσια τη χάρη το Αγίου Πνεύματος, έζησαν από κοντά το Χριστό, πέρασαν πειρασμούς δίπλα στο Χριστό, άκουσαν τη διδασκαλία Του, αυτόπτες και αυτήκοοι γενόμενοι.

Να θυμηθούμε, για παράδειγμα, τον Απόστολο Πέτρο, ο οποίος έφτασε στην τριπλή άρνηση κατά του διδασκάλου Του (όντως μεγάλη πτώση!), αν και λίγο πρωτύτερα μεταμορφώθηκε πάνω στο Θαβώρ και αξιώθηκε να δει το Χριστό μέσα στη δόξα Του, όπως πραγματικά είναι. Δεν αφομοίωσε τη Χάρη που πήρε; Πιθανόν ναι, το σημαντικότερο όμως είναι να καταλάβουμε ότι τα πικρά, καυτά της μετανοίας δάκρυα είναι εκείνα που τον κάνουν να συνέλθει και να αλλάξει εντελώς νου (μετά-νοια), αποφεύγοντας το δόλιχο της απελπισίας με συνέπεια το σωματικό και, κυρίως, τον πνευματικό θάνατο, πράγμα που δεν απέφυγε ο Ιούδας , μεταμεληθείς αλλά όχι μετανοήσας.

Defend us in battle – A prayer to Archangel Michael

 Saint Michael the Archangel, defend us in battle.

Be our defense against the snares and wickedness of the devil—

May God rebuke him, we humbly pray.

And do thou, O Prince of the Heavenly Host,

by the Power of God,

cast into hell satan and all the evil spirits

who prowl the world seeking the ruin of souls.

AMEN.

For our wrestling is not against flesh and blood; but against principalities and powers, against the rulers of the world of this darkness, against the spirits of wickedness in the high places. Therefore, take unto you the armour of God, that you may be able to resist in the evil day and to stand in all things perfect.

Ephesians 6,12-13

Read more…

Ομοφυλοφιλία ή Κανιβαλισμός;

Οι ινδουιστές Aghoris, σύγχρονοι κανίβαλοι, που τρώνε τα απομεινάρια των αποτεφρωμένων σωμάτων

Οι γάμοι των ομοφυλοφίλων αρχίζουν και κερδίζουν έδαφος σε όλη την οικουμένη. «Πρώτη διδάξασα η Ολλανδία, αναγνώριση και στο… Νεπάλ» (Realnews Κυριακή 2 Αυγούστου, σ. 42).

Ναι, καταλαβαίνουμε ότι σε μία χώρα όπως είναι το Νεπάλ, που υπάρχει κοινωνική εξαθλίωση, χαμηλό βιοτικό επίπεδο ζωής, φτώχεια, κοινωνικές εξεγέρσεις, πολιτική καταπίεση συμβαδίζει και η ηθική διαφθορά. Εκεί τους νεκρούς τους τούς τρώνε!!!

Θείας Χάριτος Εμπειρίες, Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής (15)

Συνέχεια από (14)

(+Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού)

15. Οι όροι της χρείας εις την πνευματικήν ζωήν.

Έτσι να κάνετε και εσείς εις όλας σας τας δύσκολους στιγμάς και ποτέ δεν θα παρασυρθήτε,ουτε και η μεταμέλεια θα σας κατατυραννή. Και δεν είναι μόνο αυτό, αλλά κάθε φορά που ο άνθρωπος νικά ένα πάθος, έναν πειρασμόν, λαμβάνει δύναμιν, θάρρος, προάγεται πνευματικώς και μέσα του αισθάνεται χαρά. Όταν όμως καταφρονή ή δειλιά και νικάται εις ό,τι αντίστασιν του συμβή, τότε συμβαίνει το αντίθετον και το αποτέλεσμα είναι να χαυνωθή, να μένη απαρρησίαστος, δειλός, αδύνατος, όλος υποψία και η λύπη και η απελπισία θα του γίνουν αχώριστοι σύντροφοι.

Ο μοναχός που θέλει να πετύχη τον σκοπόν του, πρέπει να μη επιχειρή τίποτα χωρίς να το εξετάζη· από που προέρχεται και ποιόν σκοπόν εξυπηρετή. Και αν συνηθίση με αυτήν την ακρίβειαν, δεν θα δυσκολευθή να καταλάβη την διαφοράν των δύο μεγάλων αφορμών, εις τας οποίας έχουν την βάσιν τους το κέρδος και η ζημία, η αμέλεια και γενικά όλος μας ο αγώνας. Αι δύο αφορμές που λέγω είναι η χρεία και η επιθυμία. Πόσον ομοιάζουν αυταί ή μάλλον τας κάνομεν εμείς να ομοιάζουν με τα θελήματά μας! Ο Θεός συνεργεί εις το να αποκτήσωμεν ή να ποιήσωμεν κάθε τι που είναι χρεία και η Χάρις Του δέν απουσιάζει.

Ο προφήτης Σαμουήλ – 20 Αυγούστου

Ο προφήτης Σαμουήλ. Τοιχογραφία από τον πρόναο του παρεκκλησίου του αγίου Νικολάου στην Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου.

Γεννήθηκε στην Αρμαθαίμ Σιφά στο όρος Εφραίμ, από τη φυλή του Λευΐ. Ήταν γιος του Ελκανά και της Άννας, η οποία ήταν στείρα και δια της προσευχής ο Θεός της χάρισε παιδί, τον Σαμουήλ, που τον αφιέρωσε στο Θεό για να εκφράσει την ευγνωμοσύνη της. Ο Σαμουήλ όταν μεγάλωσε, υπηρέτησε τον Κύριο και έγινε μέγας προφήτης και κριτής του λαού δικαιότατος. Αυτός έχρισε βασιλείς, το Σαούλ και το Δαυίδ, προφήτευσε 40 χρόνια και πέθανε σε βαθιά γεράματα. Ας αναφέρουμε, όμως, μερικούς οικοδομητικούς λόγους του, που ξεφώνησε στο λαό του Ισραήλ, αλλά ισχύουν και για τους λαούς κάθε εποχής. Λέει λοιπόν: “Εάν φοβηθείτε τον Κύριον και δουλεύσητε αύτω και ακούσητε της φωνής αυτού και μη ερίσητε τω στόματι Κυρίου και ήτε και υμείς και ο βασιλεύς ο βασιλεύων εφ’ υμών οπίσω Κυρίου πορευόμενοι εάν δε μη ακούσητε της φωνής Κυρίου… έσται χείρ Κυρίου εφ’ υμάς και επί τον βασιλέα υμών”. Δηλαδή, αν φοβάστε και υπολογίζετε τον Κύριο, και Τον λατρεύετε και υπακούετε στα προστάγματα Του, και δεν αντιδράσετε προς αυτά που σας παραγγέλλει ο Κύριος,και ακολουθείτε σταθερά και σεις και ο κυβερνήτης που σας κυβερνά το δρόμο που σας υποδεικνύει ο Κύριος, σας λέγω όλα θα πηγαίνουν καλά. Θα έχετε την ευλογία του Κυρίου. Αν όμως δεν υπακούσετε στα προστάγματα του Κυρίου,τότε θα πέσει επάνω σε σας και τον κυβερνήτη σας, βαρύ το χέρι του Κυρίου και θα τιμωρηθείτε.

Το τίμημα της ομορφιάς

VatopaidiFriend: «Ας μή είναι ο εξωτερικός στολισμός, το εξεζητημένον πλέξιμον των μαλλιών της κεφαλής και τα χρυσά περιδέραια ή το ντύσιμο με πολυτελή φορέματα ο στολισμός τους (δηλαδή των γυναικών), αλλά ο κρυμμένος από τα μάτια των ανθρώπων εσωτερικός άνθρωπος της καρδίας, που έχει τον άφθαρτον και ανεκτίμητον στολισμόν του πράου και ειρηνικού και ησύχου πνεύματος, που έχει ενώπιον του Θεού μεγάλην αξίαν και πολυτέλειαν. Διότι έτσι και άλλοτε αι άγιαι γυναίκες (της Παλαιάς Διαθήκης), που είχαν την ελπίδα των εις τον Θεόν, εστόλιζαν τον εαυτόν τους» (A’ Επιστολή Πέτρου, κεφ. γ΄, στίχοι 4-6)

Περίπου 10.000 Έλληνες κάθε χρόνο «διορθώνουν» κάτι με τη βοήθεια της πλαστικής χειρουργικής. Αν όλα πάνε καλά, νιώθουν καλύτερα. Αλλά οι επεμβάσεις δε στερούνται κινδύνων. 

Το 1923 οι θεατές αναρωτιούνταν γιατί η Φάνι Μπράις, καλλιτεχνικό ψευδώνυμο της Φάνια Μπόραχ (1891-1951), δημοφιλούς ηθοποιού του βαριετέ και του θεάτρου, είχε διορθώσει τη μύτη της. Μετά από σαράντα χρόνια, το 1964, η Μπάρμπαρα Στρέιζαντ έκανε το ντεμπούτο της στο Μπρόντγουεϊ στο ρόλο της Μπράις στο Ένα αστείο κορίτσι και οι θεατές αναρωτιούνταν γιατί δεν είχε διορθώσει τη μύτη της. 

Everghetinos – Tema 10 (1) (Ρουμανικά, Romanian)

Despre faptul că, după ieșirea din trup, sufletul are parte în văzduh de cercetare înfricoșătoare, căci duhurile rele îi ies în cale și îi împiedică urcușul

1. Din Viaţa Sfântului Antonie cel Mare

Odată, pe când Sfântul Antonie urma să mănânce, sculându-se să-și facă rugăciunea, pe la ceasul al nouălea, a simţit că e răpit cu mintea; și, străin lucru, pe când stătea, se vedea pe sine însuși de parcă era în afara lui, călăuzit de unii prin văzduh. Apoi a văzut pe unii amarnici și cumpliţi, stând în aer și vrând să-l împiedice să treacă. Cei care-l călăuzeau li s-au împotrivit, dar aceia au prins a-i cere socoteală, de nu cumva le este dator. Vrând astfel să înceapă socoteala de la naștere, însoţitorii lui Antonie i-au împiedicat, spunându-le: “Pe cele [făcute] de la naștere, Domnul le-a șters. E îngăduit să se facă socoteala [numai] de când a devenit monah și s-a făgăduit lui Dumnezeu”. Atunci, de vreme ce ei îl învinuiau fără a putea dovedi, drumul i s-a făcut slobod și fără de opreliște. S-a văzut deîndată venind, stând lângă el însuși și că este iarăși întreg Antonie.

ΠΡΟΛΕΓΟΜΕΝΑ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ

Η αυτοκτονία της Λουκρητίας. Η Λουκρητία ήταν μια ρωμαία ευγενής που γύρω στο 508 πΧ αυτοκτόνησε εξαιτίας της ντροπής της που βιάστηκε από τον γιο του βασιλιά της Ρώμης Σέξτο Ταρκυίνιο. Ο πίνακας είναι του ολλανδού ζωγράφου Rembrandt Harmenszoon van Rijn (ο γνωστός Ρέμπραντ) (1606-1669).

Το ένστικτο της αυτοσυντηρήσεως συνεργεί συνήθως στην άμεση εμφάνιση του φόβου της απώλειας της ζωής σε περιπτώσεις αιφνίδιου κινδύνου. Το γεγονός αυτό δείχνει πόσο το άτομο είναι δεμένο με τη ζωή του και πόσο η ίδια η ζωή θέλει τη… ζωή της! Γι’ αυτό το λόγο ο αυτοτερματισμός της θεωρείται πάντοτε σαν μια παράλογη πράξη, επειδή στην αυτοκαταστροφή, η ίδια η ζωή αρνείται τη… ζωή της!

Τί μεσολαβεί άραγε ως καθοριστικός παράγων αυτοκτονίας, μεταξύ της αυτόματης, προ κάθε κινδύνου, καταφάσεως της ζωής και της αυτοθέλητης καταστροφής της; Γιατί η ίδια η ζωή – στο συγκεκριμένο άτομο – θέλει και ενεργεί την καταστροφή της;

Η απάντηση στο κρίσιμο αυτό ερώτημα πρέπει ασφαλώς να αποτελεί συμπερίληψη όλων των πιθανών αιτίων της αυτοκτονίας αλλά και γενικώτερα των συνθηκών της συγκεκριμένης ζωής του ανθρώπου που αποτόλμησε να τερματίσει τη ζωή του.

Αλλά οποιαδήποτε απάντηση κι αν δοθή στο ερώτημα γιατί η αυτοκτονία; όσον κι αν φαίνεται να δικαιολογεί ή να μη δικαιολογεί μια συγκεκριμένη πράξη αυτοκαταστροφής, το παράλογο μιας τέτοιας πράξεως είναι πάντοτε στοιχείο της «λογικής» της αυτοκτονίας. Γιατί η πράξη της αυτοκαταστροφής στερείται, σε κάθε περίπτωση, μιας αυτονόητης κοινής λογικής! Ποιος, αλήθεια, τερματίζει φονικώς τη ζωή του σε κατάσταση πλήρους νηφαλιότητος, συναισθηματικής αυτοκυριαρχίας και διαύγειας σκέψεως;

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΘΕΟΧΑΡΗΣ Ο ΝΕΑΠΟΛΙΤΗΣ (Νεβσεχηρλής) – 20 Αυγούστου

Η παλιά πόλη του Νεβσεχήρ (Νεάπολη).

Το έτος 1740 επί Ιμπραήμ Πασά, γενικού διοικητού της Μικράς Ασίας, το Οθωμανικό έθνος ήταν σε εμπόλεμη κατάσταση . Τότε εκδόθηκε διάταγμα να συγκεντρωθούν τα αρσενικά παιδιά των Χριστιανών σε στρατόπεδα συγκεντρώσεως.

Ο Θεοχάρης ήταν ορφανός από μωρό, δεν είχε γνωρίσει καν τους γονείς του ούτε είχε άλλους συγγενείς. Μικρό παιδί τον πήραν μαζί με άλλα παιδιά σε στρατόπεδο. Ρακένδυτα, πεινασμένα , υπέφεραν τα σκλαβωμένα παιδιά τους ξυλοδαρμούς και τα βάσανα. Ο μικρός Θεοχάρης, ο οποίος είχε εμπιστευθεί τον εαυτό του στον Θεό, προσευχόταν γονατιστός μέρα νύχτα για την λύτρωσή τους.

Κάποια μέρα ο δικαστής της Νεάπολης επισκέφτηκε το στρατόπεδο των παιδιών, είδε τον Θεοχάρη, του άρεσε και τον πήρε για δούλο στο σπίτι του, όπου του ανέθεσε να περιποιείται τα ζώα του.

Μια γεύση από το καθεστώς της «Νέας Κύπρου»…(Νέας Τάξης?)

Με ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να διαβαστεί το παρακάτω κείμενο του Κινήματος Ελληνικής Αντίστασης (ΚΕΑ) της Κύπρου το οποίο περιγράφει ένα ΠΟΛΥ ΣΟΒΑΡΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ που έλαβε χώρα στο χωριό Άγιος Αντώνιος:

Στη Λεμεσό, υπάρχει η συνοικία Άγιος Αντώνιος. Η συνοικία αυτή κατοικείται από τούρκους, οι οποίοι μετά την διάνοιξη των οδοφραγμάτων και κυρίως μετά την ανάληψη της προεδρίας από τον Χριστόφια, αυξήθηκαν ραγδαίως. Σύμφωνα με τις προσεγγίσεις πολιτικών αναλυτών, οι οποίοι μπορούν να δουν πιο μακριά από ότι μπορεί να δει ή να φανταστεί ο κ. Χριστόφιας και τα επιτελεία του, οι τούρκοι αυτοί ετοιμάζονται για τη δημιουργία τουρκικού θύλακα, εντός των ελεύθερων περιοχών για να είναι έτοιμοι να δημιουργήσουν, κατά τον δεδομένο χρόνο, προβοκατόρικο επεισόδιο, το οποίο θα είναι η αφορμή για την επέλαση του τουρκικού στρατού στις ελεύθερες περιοχές. Αυτό το σενάριο θα τεθεί σε ενέργεια σε περίπτωση κατά την οποία δεν ευδοκιμήσει το σενάριο της βελούδινης κατάκτησης, δηλ. της κατάκτησης της ελεύθερης Κύπρου, συνεπεία της δημογραφικής αποσύνθεσης του Ελληνικού πληθυσμού.

Το δόγμα του «ψευτοπολέμου» στο Αιγαίο

 

Και τι θέλατε; Να κάνουμε πόλεμο;

Όσο τραγικό και αν ακούγεται, η όποια κρίση δημιουργήθηκε από το δυστύχημα της 23ης Μαΐου 2006, δεν είχε ως επίκεντρο τον φόνο του Έλληνα αεροπόρου, αλλά την διαδικασία διασώσεως του Τούρκου φονιά…

Του Σάββα Δ. Βλάσση

Στις 23 Μαΐου 2006, ο Σμηναγός (Ι) Κωνσταντίνος Ηλιάκης της 343 Μοίρας φονεύθηκε όταν ένα τουρκικό F-16 συγκρούστηκε με το αεροσκάφος του. Το τραγικό δυστύχημα, οφειλόμενο στην ανικανότητα ενός θερμόαιμου Τούρκου αεροπόρου, προκάλεσε μία κρίση ορισμένων ωρών.

Η Λατρεία της Μεγαλόχαρης στας Αθήνας – Ένα ενδιαφέρον ιστορικό οδοιπορικό στην Αθήνα του παρελθόντος

Βύρων Κωνσταντάρας

Ελληνική Δημιουργία, τ. 61, 1950

Σε καμμιά πόλη στον κόσμο δεν λατρεύτηκε η Παναγία τόσο, όσο εδώ στην Αθήνα, και καμμιά πόλη ανάλογα με τον πληθυσμό της, δεν είχε τόσες εκκλησίες και Μοναστήρια κτισμένα στʼ όνομα της Θεομήτορος, όσα είχαν άλλοτε αι Αθήναι. Αυτό νομίζω πως οφείλεται σε δυο αξιοπρόσεχτα γεγονότα. Γεγονότα πʼ έχουν συνδέσει την Παναγία με την πόλη του Φωτός και του Πνεύματος.

Ερχόμεθα στο πρώτο. Όπως μας λέγει η παράδοση της πίστης μας, όταν ο Χριστός αποφάσισε να πάρει από τον πρόσκαιρο κόσμο την Μητέρα του για να την έχει πλάϊ του, την ειδοποίησε τρεις μέρες πριν μʼ έναν Άγγελο Του. Μετά το άγγελμα αυτό, η Μεγαλόχαρη ανέβηκε στο Όρος των Ελαιών για να προσευχηθεί και να ευχαριστήσει το παιδί της. Ταυτόχρονα νεφέλαι άρπαξαν από τα πέρατα της γης τους Αποστόλους και τους έφεραν στο σπίτι της Παναγίας για να παρευρίσκωνται κατά την κοίμησή Της, και εκεί άραντες το σώμα με ύμνους και ψαλμούς έφεραν εις το Χωρίον Γεθσημανή, και έθαψαν το πανάχραντό της σώμα.

Mărturie athonită în România – Liturghie la Icland (Ρουμανικά, Romanian)

IPS Andrei: În numele Tatălui, şi al Fiului, şi al Sfântului Duh. „Iată, vin zilele—zice Domnul Dumnezeu—în care voi trimite foamete pe pământ, nu foamete de pâine şi nu sete de apă, ci de auzit cuvintele Domnului”. Cartea Prooroculul Amos, cap. 8, versetul 11.
Preacuvioase Părinte Stareţ Efrem, Preacuvioase Părinte Exarh, Preacucernice Părinte consilier, Preacucernice Părinte protopop, preacuvioşi şi preacucernici părinţi, domnilor parlamentari, domnule primar, onorate oficialităţi şi iubiţi fraţi şi surori. E mare sărbătoare pentru dumneavoastră, pentru creştinii din Icland şi pentru noi toţi. E mare lucru atunci când ne găsim, cu ajutorul lui Dumnezeu, împreună la rugăciune, la Sf. Liturghie; e mare lucru atunci când auzim propovăduindu-se cuvântul lui Dumnezeu. Pentru că în lumea în care trăim noi e mult zgomot, se face multă propagandă pentru multe lucruri şi parcă cel rău încearcă ca tot mai mult să bruieze cuvântul lui Dumnezeu. Zice Proorocul Amos: „Vor veni zilele când va fi foamete pe pământ, nu de pâine, şi sete nu de apă, ci foamete de auzit cuvântul lui Dumnezeu”. Noi ştim că toţi creştinii sunt flămânzi şi însetaţi după Dumnezeu. Zice Proorocul David în Psalmul 41, oarecum dând glas la ceea ce simţim noi creştinii, cu toţii, lucrul următor: „În ce chip doreşte cerbul izvoarele apelor, aşa Te doreşte sufletul meu pe Tine, Dumnezeule”. Ori, ce încercăm noi altceva să facem, decât lucrul acesta: să vă hrănim din punct de vedere duhovnicesc, să vă astâmpărăm foamea, să vă astâmpărăm setea. Şi Evanghelia ce s-a citit la această frumoasă sărbătoare tocmai despre acest lucru pomeneşte: Domnul Hristos îl aseamănă pe cel ce propovăduieşte cuvântul Său cu semănătorul. Şi Sf. Părinţi au ales această Evanghelie tocmai pentru acum, pentru toamnă, când se seamănă grâul, pentru ca nouă să ne fie mai limpede această parabolă.

Ανέκδοτο

Ένας άντρας έκανε τη συνηθισμένη του βόλτα περπατώντας στο δρόμο λέγοντας την προσευχή του. Ξαφνικά λέει δυνατά:….

- Θεέ μου σε παρακαλώ, άσε με να σου κάνω μια ευχή!

Και τότε… μονομιάς, οι ουρανοί σκοτεινιάζουν, σύννεφα απλώνονται από πάνω του και η φωνή του Θεού από το υπερπέραν ακούγεται να λέει: – Επειδή ανέκαθεν προσπαθούσες και ήσουν πιστός σε Εμένα με κάθε τρόπο, θα σου δώσω την ευκαιρία να κάνεις την ευχή σου.

Κι ο τύπος λέει: – Θέλω να φτιάξεις μια γέφυρα από τη Κύπρο μέχρι την Αγγλία, έτσι ώστε να πηγαίνω με το αμάξι μου όποια ώρα θελήσω.

Ο Κύριος του απαντάει: – Το αίτημα σου είναι καθαρά τεχνοκρατικό. Φαντάσου τις δαπάνες ενός τέτοιου εγχειρήματος. Τα χιλιάδες στηρίγματα, το τσιμέντο και το ατσάλι που θα χρειαζόταν! Μπορώ να το κάνω αλλά μου είναι δύσκολο να εκπληρώσω την επιθυμία σου για ένα ζήτημα τόσο πεζό. Μπορείς να σκεφτείς κάτι άλλο; Μια ευχή που θα με τιμούσε και θα με δόξαζε.

Ο άντρας σκεφτόταν για πολύ, πολύ ώρα. Τελικά λέει: – Θεέ μου, εύχομαι να μπορούσα να καταλάβω τις γυναίκες. Θέλω να ξέρω πώς νοιώθουν μέσα τους, τι έχουν στο μυαλό τους όταν δε μιλούν, γιατί κλαίνε, τι εννοούν όταν λένε “όχι” και πώς μπορώ να κάνω μια γυναίκα αληθινά ευτυχισμένη.

Μετά από λίγα λεπτά σκέψης ο Θεός του λέει: – Θέλεις δύο λωρίδες ή τέσσερις σε εκείνη τη γέφυρα;

Πηγή: Αναγνώστης

God versus Mammon

“No one can serve two masters; for either he will hate the one and love the other, or else he will be loyal to the one and despise the other. You cannot serve God and mammon.” (Matt 6:24, New King James Version) 

The New Testament contains 2,084 verses dealing with money and finance. Sixteen of Jesus’ thirty-eight parables deal with money. The reason Jesus spoke so much about money was because He was always trying to see where a person’s loyalty resided. “For where your treasure is, there your heart will be also” (Matt 6:21, New King James Version). He said a person could not serve two masters. Instead, he will love one but hate the other.

ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ (ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9)

Ο Ιησούς γιος του Σειράχ (συγγραφέας του βιβλίου Σοφία Σειράχ) διδάσκει τον λαό. Σχέδιο του γερμανού ζωγράφου Julius Schnorr von Carolsfeld (1794-1872).

VatopaidiFriend: Το «Σοφία Σειράχ» (ή επί το πληρέστερον «Σοφία Ιησού, υιού Σειράχ») είναι ένα εξαιρετικά ωραίο και διδακτικό βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης, που έχει πολλές συμβουλές και για την καθημερινή ζωή και πολλές απαντήσεις. Διαβάστε το και θα αρχίσετε να καταλαβαίνετε πολλά πράγματα…

συνέχεια από (8)

1 Μη ζηλοτυπής την γυναίκα σου, που αναπαύεται εις την αγκάλην σου. Και μη εμβαλης στον εαυτόν σου πονηράς σκέψεις· 2 αλλά και μη παραδίδης εξ ολοκλήρου την ψυχήν σου εις γυναίκα, δια να μη γίνη αυτή κυρία επί της δυνάμεώς σου. 3 Μη επιζητής συναντήσεις με εταίραν, μήπως περιπέσης εις τας παγίδας της. 4 Μη συχνάζης και μη συναναστρέφεσαι με τραγουδίστριαν, δια να μη περιπέσης και κυριευθής εις τα τεχνάσματά της. 5 Μη περιεργάζεσαι παρθένον, δια να μη σκανδαλισθής και πέσης εις την αυτήν μαζή της αμαρτίαν και τιμωρίαν. 6 Μη παραδίδης την καρδίαν σου εις πόρνας, δια να μη χάσης την περιουσίαν σου.

Ο άγιος μεγαλομάρτυς Ανδρέας ο Στρατηλάτης και οι συν αυτώ 2.593 Μάρτυρες – 19 Αυγούστου

Ο άγιος Ανδρέας ο Στρατηλάτης. Αγιογραφία του Holy Transfiguration Monastery στη Βοστώνη (www.thehtm.org).

Oύτος ήτον κατά τους καιρούς του ασεβεστάτου Mαξιμιανού, εν έτει σπθ΄ [289], στρατιώτης ευρισκόμενος εν τη Aνατολή υπό κάτω εις τον αρχιστράτηγον όλων των βασιλικών ταγμάτων, Aντίοχον ονομαζόμενον. Oύτος λοιπόν απεστάλθη από τον ρηθέντα αρχιστράτηγόν του μαζί με άλλους συστρατιώτας, διά να πολεμήση τους Πέρσας, οίτινες επέρασαν τα όριά των, και ελθόντες εις τα όρια των Pωμαίων, εκούρσευον αυτά και ηφάνιζον. Kατά τούτων, λέγω, σταλείς, επικαλέσθη τον Xριστόν, πείσας δε και τους συντρόφους του να επικαλεσθούν και εκείνοι τον Xριστόν, ενίκησε τους Πέρσας, και διώξας αυτούς, τους έφθειρεν. Όθεν με την ανέλπιστον ταύτην νίκην, ετράβιξεν εις την πίστιν του Xριστού τους συντρόφους του στρατιώτας. Eδιαβάλθη λοιπόν ο Άγιος και οι τούτου σύντροφοι, προς τον αρχιστράτηγόν τους Aντίοχον. Όθεν επαραστάθησαν όλοι προς αυτόν, και ωμολόγησαν την του Xριστού πίστιν. Διά τούτο, τον μεν Άγιον Aνδρέαν, άπλωσαν επάνω εις κλίνην σιδηράν πεπυρωμένην, των δε συντρόφων του εκάρφωσαν τας χείρας επάνω εις τετράγωνα ξύλα. Έπειτα επρόσταξεν ο Aντίοχος και εδίωξαν τους Aγίους, από τα όρια της χώρας εκείνης, χίλιοι άλλοι στρατιώται, τους οποίους κατηχήσας ο Άγιος Aνδρέας ετράβιξε και εκείνους εις την του Xριστού πίστιν. Tούτο δε μαθών ο Aντίοχος, εκυνήγησεν όλους οπίσω, και επρόσταξε να θανατώσουν αυτούς, ομού και τους εξαρχής όντας συντρόφους του Aγίου, και αυτόν τον ίδιον πανένδοξον Aνδρέαν, και έτζι έλαβον όλοι τους στεφάνους της αθλήσεως.

Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΖΩΗ

Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

1. Αν, λοιπόν, θέλεις να ανεβαίνεις τα σκαλοπάτια της πνευματικής ζωής, σταμάτησε τη ράθυμη και αποχαυνωμένη ζωή, δυνάμωσε τον εαυτό σου με τον κόπο της πνευματικής ασκήσεως, απομακρύνσου από τα γήινα πράγματα. Αυτό είναι το πρώτο σκαλοπάτι. Γιατί δεν είναι, δεν είναι δυνατόν συγχρόνως και την πνευματική σκάλα να αναβαίνεις και στη γη να είσαι προσκολλημένος.

2. Ο πνευματικός άνθρωπος πρέπει να είναι απονήρευτος, απλός και άκακος· όπως ακριβώς είπε και ο Χριστός: «Αν δεν αλλάξετε φρόνημα και δεν γίνετε απλοί και απονήρευτοι σαν τα παιδιά, δεν θα μπείτε στη Βασιλεία των ουρανών».

3. Όταν ανεβείς πνευματικά και συλλάβεις την υψηλή έννοια της φιλοσοφημένης ζωής, δεν θα μπορέσει να σε εκπλήξει και να σε ζαλίσει κανένα από τα επίγεια αγαθά, αλλά θα σου φαίνονται όλα μικρά, και ο πλούτος και η δόξα και η βασιλική εξουσία και η τιμή και οτιδήποτε άλλο παρόμοιο, αρκεί να βλέπεις προς τα ουράνια αγαθά. Τέτοια είναι όλα τα πνευματικά, δηλαδή είναι αντίθετα με τις ανθρώπινες συνήθειες.

4. Πρέπει πρώτα να εξοπλίζουμε εσωτερικά τον άνθρωπο, και έπειτα εξωτερικά.

5. Δεν ήταν εύκολος και άκοπος ό δρόμος, στον όποιον οδηγούσαν τους πιστούς οι Απόστολοι, αλλά δύσβατος και δύσκολος και χρειαζόταν ψυχή στοχαστική και άγρυπνη και σ’ όλα προσεκτική. Γι’ αυτό και ο Χριστός ονόμασε το δρόμο αυτό στενό και δύσκολο.

6. Είναι απόλυτη ανάγκη, εκείνος που θέλει να είναι ευάρεστος στο Θεό και δοκιμασμένος και καθαρός, να μην επιδιώκει τον άνετο και πλαδαρό και διαλυμένο βίο, άλλα τον γεμάτο από πολλούς κόπους και μόχθους και ιδρώτες. «Γιατί κανείς δεν παίρνει ως βραβείο το στεφάνι», λέγει ο Απ. Παύλος, «αν δεν αγωνισθεί κατά τρόπο νόμιμο». Και άλλου· «κάθε αθλητής εγκρατεύεται από όλα» και από το λόγο, λέγει ό Απ. Παύλος, και από το βλέμμα και από την αισχρή φωνή και από την κακολογία και από τη βλασφημία και από την αισχρολογία.

The Genocide of Iraqi Christians

The oppression of the Iraqi Christians started when Arabs occupied the land in the seventh century. Their method of wiping out Christianity from the region involved the implementation of a simple rule; either convert and follow the Islamic banner, or pay heavy taxes (which many Christians could not afford) or war.

Looking at more modern history, the first genocide of the 20th century began on April 24, 1915. By 1918, 2.65 million Christians including 750,000 Assyrians, 1.5 million Armenians, and 400,000 Greeks were killed by the Ottoman Empire and the Kurds. The Assyrians called this genocide “seyfo” which means sword. In 1933, the massacre of Semel, in Northern Iraq resulted in the death of 3000 Christians at the hands of Kurds and the Iraqi Army. This was the first atrocity committed by the new Iraqi state under Prime Minister Bakir Sidqi, after gaining independence from the British in 1932. My village Tin, in Northern Iraq, shared a similar fate in 1961.

Όσιος Θεοφάνης ο Θαυματουργός (16ος αιώνας) – 19 Αυγούστου

Όσιος Θεοφάνης ο Ηγούμενος. Τοιχογραφία Ι. Μ. Δοχειαρίου (1744).

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα από ευσεβείς γονείς. Όταν ενηλικιώθηκε, ήλθε στο Άγιον Όρος κι έγινε μοναχός στη μονή Δοχειαρίου. Για τις αρετές του, μετά από καιρό, εξελέγη ηγούμενος. Τη μονή «εις ύψιστον βαθμόν ακμής ήγαγεν, εκθύμως και παντοίοις άσκητικοίς κανόσι παροτρύνων εις πολιτείαν όλως θεάρεστον τους υπό την εποπτείαν αύτού συνασπισμένους μοναχούς και τον προς τα θεία διάπυρον ζήλον αύτού μεταδιδούς».

Αργότερα, ανάγκες τον οδήγησαν έξω του Όρους. Μαζί με τον ανεψιό του πήγε στη σκήτη της Βέροιας, όπου έκτισε μονή προς τιμήν της Θεοτόκου «συναγαγών πολλούς μιμητάς της ενάρετου πολιτείας αυτού». Όταν η μονή αυτή προχώρησε στην πνευματική ζωή, άφησε τον ανεψιό του να τη διευθύνει κι αυτός πήγε στη Νάουσα, όπου έκτισε άλλη μονή προς τιμή των Παμμεγίστων Ταξιαρχών. Συγκεντρώθηκαν και εδώ πολλοί μοναχοί, στους όποιους ήταν ηγούμενος επί «χρόνον ικανόν». Πολλοί χριστιανοί κατέφευγαν στον όσιο προς παρηγοριά και στηριγμό.

Κατόπιν επέστρεψε στη σκήτη της Βέροιας, όπου εκοιμήθη και ετάφη, αφού είχε προβλέψει την έκδημία του. Στη σκήτη υπάρχει μέρος των τιμίων λειψάνων του. Η θαυματόβρυτη κάρα του φυλάγεται στο ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου Ναούσης. Στη μονή Δοχειαρίου σώζεται η «πατερίτσα» του οσίου.

Ο γρύλος ή τριζόνι

Ξέρατε ότι η συχνότητα τερετίσματος των γρύλων εξαρτάται από τη θερμοκρασία που βρίσκονται; Μάλιστα μπορείτε να υπολογίσετε τη θερμοκρασία από τη συχνότητα τερετίσματος των αρσενικών γρύλων.

Η μέθοδος είναι η ακόλουθη: Στον αριθμό των τερετισμάτων που θα κάνει ένας γρύλος μέσα σε ένα λεπτό, προσθέτετε 10 και διαιρείτε δια του 4. Το αποτέλεσμα που βγαίνει είναι η θερμοκρασία χώρου.

Ιερά Μονή Αγίου Ηρακλειδίου (2)

Άποψη της Ιεράς Μονής Αγίου Ηρακλειδίου από την ανατολική πλευρά

συνέχεια από (1)

Η αγιογράφηση του ναού – Η σχολή του Αγίου Ηρακλειδίου

Το 1759 άρχισε η διακόσμηση του ναού με τοιχογραφίες από τον αγιογράφο Φιλάρετο. Σήμερα, δυστυχώς ελάχιστα δείγματα έχουμε, από τη διακόσμηση αυτή.

Αξιοπρόσεκτο είναι το τμήμα πού σώζεται στο δεύτερο τόξο που ενώνει το Καθολικό με το παρεκκλήσιο της Αγίας Τριάδας, όπου παρουσιάζεται σε τέσσερεις σκηνές ο βίος του αγίου Ηρακλειδίου. Επίσης σημαντική είναι και η νωπογραφία των αγίων ιεραρχών Βασιλείου. Χρυσοστόμου, Γρηγορίου και Νικολάου στο δυτικό τμήμα του νότιου τοίχου του Καθολικού. Η παράσταση αυτή είναι έργο του αγιογράφου Φιλάρετου (1759). Στο Καθολικό υπάρχουν τοιχογραφίες που είναι πολύ παλαιότερες, (από τις διακοσμήσεις που έγιναν στην πρώτη βασιλική τον 8ο αι. αρχικά και έπειτα τον 11ο αι. και απεικονίζουν έναν απόστολο και έναν άγγελο (8ος αι.) έναν προφήτη και τον Ιησού Χριστό (11ος αι.). Εκτός από τον αγιογράφο Φιλάρετο, υπήρξαν πολλοί άλλοι αξιόλογοι αγιογράφοι της Μονής του Αγίου Ηρακλειδίου.

Η ευθύνη Λευκωσίας και Αθηνών

Του Μιχάλη Ιγνατίου

Είχαν κάνει μεγάλες προσπάθειες για να κρύψουν το τεράστιο θέμα των δολοφονιών Ελληνοκυπρίων και Ελλήνων αιχμαλώτων από τους Τούρκους εισβολείς… Καταδίκαζαν και λοιδορούσαν όσους αναφέρονταν στην ανάγκη να δώσει πειστικές εξηγήσεις η Τουρκία για εκείνα τα παιδιά που η προδοσία του 1974 τα έφερε αντιμέτωπα με τους Αττίλες, οι οποίοι ενισχυμένοι από τους Βρετανούς και τους Αμερικανούς εισέβαλαν στη διχασμένη Κύπρο καταστρέφοντας ότι βρισκόταν μπροστά τους…