Ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Κυρηνείας Παύλος κατά Αγγλικανού «Επισκόπου» για βεβήλωση ορθόδοξων τάφων

Την έντονη διαμαρτυρία του εξέφρασε με επιστολή του προς τον Αγγλικανό Επίσκοπο ο Μητροπολίτης Κυρηνείας κ. Παύλος, με την οποία καταδικάζει έντονα τις ανασκαφές των τάφων του ελληνορθόδοξου κοιμητηρίου Κυρηνείας και το διασκορπισμό των οστών.

Συγκεκριμένα, ο Μητροπολίτης Παύλος χαρακτηρίζει τη συγκεκριμένη πράξη ανίερη και καλεί τον Αγγλικανό Επίσκοπο να σταματήσει άμεσα κάθε επέμβαση στο Ορθόδοξο Κοιμητήριο, το οποίο ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Κυρηνείας.

«Μετά από έρευνα που διεξήγαγε ο Πανιερώτατος για εξέταση της υπόθεσης, διαπίστωσε ότι ο μακαριστός προκάτοχός του Μητροπολίτης Γρηγόριος, κατόπιν αίτησης των ιδίων των Αγγλικανών, παραχώρησε το 1979 άδεια για χρήση του κενού μέρους της βόρειας περιοχής του εν λόγω Κοιμητηρίου, τονίζοντας ότι τούτο γινόταν επί προσωρινής βάσεως επειδή πίστευε ότι θα ήταν σύντομη η επιστροφή», αναφέρει στην επιστολή του ο Μητροπολίτης Κυρηνείας.

Επίσης, ο Μητροπολίτης κ. Παύλος στην επιστολή υπενθυμίζει στον Αγγλικανό Επίσκοπο, ότι όχι μόνο δεν σεβάστηκαν την ευγενή χειρονομία του αείμνηστου Γρηγορίου αλλά «έδειξαν αγνωμοσύνη και αχαριστία και προ πάντων ασέβεια στα όσια και ιερά της πίστεως μας με τη βεβήλωση και καταστροφή των τάφων των Ορθοδόξων».

Oλοκληρώθηκε η λαμπρή συναυλία με έργα του Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνα στην Κωνσταντινούπολη

Κωνσταντινούπολη-ρεπορτάζ-φωτογραφίες του Νικολάου Μαγγίνα

Λαμπρή ήταν η συναυλία που έδωσαν, το βράδυ της Παρασκευής, στον Ναό της Αγίας Ειρήνης στην Κωνσταντινούπολη, ο οποίος σήμερα λειτουργεί ως Μουσείο, η Συνοδική χορωδία του Πατριαρχείου Μόσχας  και  η Ρωσική Εθνική Ορχήστρα παρουσιάζοντας το ορατόριο,  «Τα κατά Ματθαίο Πάθη», του Μητροπολίτη Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνα. Στην συναυλία, που ξεκίνησε στις 7 το απόγευμα και ολοκληρώθηκε λίγο πριν τις 9, παρέστη ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, ο Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνας - δημιουργός του ορατορίου, Ιεράρχες του Οικουμενικού Θρόνου,ο Πρέσβης της Ρωσίας στην Άγκυρα, οι Γεν. Πρόξενοι της Ελλάδος και της Ρωσίας στην Κωνσταντινούπολη, στελέχη των δύο Εκκλησιών και πλήθος προσκεκλημένων.

Αμέσως μετά ο Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνας παρέθεσε δείπνο προς τιμήν του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου με πλήθος επισήμων προσκεκλημένων.

Η Σερβική Εκκλησία τίμησε την Ελληνική Εθνική Εορτή της 25ης Μαρτίου! (με φωτογραφικό υλικό)

Συγκινητική ήταν σημερινή ημέρα, που η Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία τίμησε την Ελληνική Εθνική Εορτή της 25ης Μαρτίου του 1821.

Συγκεκριμένα ο Μητροπολίτης Μπάτσκας κ. Ειρηναίος, παρουσία του Πατριάρχη Σερβίας κ. Ειρηναίου, τέλεσε δοξολογία στο παρεκκλήσι του Πατριαρχείου στο Βελιγράδι.

Η δοξολογία τελεστείτε προς τιμήν της Ελληνικής Εθνικής Επετείου του 1821,

Ας φύγουμε από την Δύση και ας πάμε επιτέλους με την Ορθόδοξη Ανατολή

Του Γέροντος Αρχιμ. Νεκταρίου Μουλατσιώτη

Από την ελληνική μας ιστορία, που τόσο πολύ κάποιοι προσπαθούν να ξαναγραφτεί με ψεύδη και αλλοιώσεις για να την ξαναμάθουμε από την αρχή, μπορούμε να αντλήσουμε εξηγήσεις που φωτίζουν τις πολλές πτυχές της σημερινής εθνικής μας κρίσης.

Είναι γνωστό ότι ο φόβος της παπικής τιάρας, της θρησκευτικής και εθνικής υποταγής τους στην παπική Δύση, είχε κάνει τους Βυζαντινούς προγόνους μας να προτιμήσουν το τουρκικό φέσι, καθώς είχαν διαπιστώσει τη δήθεν χριστιανική δυτική υποκρισία και σκληρότητα που έταζε ψίχουλα βοηθείας προκειμένου να κατακερματίσει την ορθόδοξη ψυχή της εκπνέουσας Ελληνικής αυτοκρατορίας του Βυζαντίου. Όμως αυτή η ψυχή έμεινα ζωντανή και κατόρθωσε να διατηρήσει τη συνοχή και ενότητα του Ελληνικού Γένους επί 4 σκοτεινούς αιώνες τουρκοκρατίας και ακόμα να το οδηγήσει στην «ακατόρθωτη» επανάσταση της ελευθερίας του!

Το Μέγα και Αγγελικό Μοναχικό Σχήμα (14) [με φωτογραφικό υλικό]

Ακολουθία του Αποκουκουλισμού

(Αρχαίο Κείμενο)

Ευχή εις το αποκουκουλίσαι.

Η πρώτη αύτη ευχή λέγεται πριν η ο νεόκουρος εκβάλη το κάλυμμα της κεφαλής του, ήτοι το καλιμμαύχιον και το κουκούλιον.

Του Κυρίου δεηθώμεν.

Étapes de la vie spirituelle (5)

“Scepticisme spirituel”

Lorsque nous avons acquis une vision générale à ce sujet, quand une pensée nous touche, si nous recevons l’information qu’elle n’a pas un caractère conforme à l’Évangile, nous refusons de l’accepter. Vous comprenez pourquoi le Starets dit que le mieux c’est de ne pas discuter avec les pensées, mais de les chasser. Les chasser vraiment peut convenir à tout le monde. Mais ceux qui connaissent le contenu de la révélation en Christ, qui croient en Lui, qui se bâtissent eux-mêmes par une vie selon les commandements évangéliques, ils vivent comme ceci : quand une pensée sainte leur vient de Dieu, elle a toujours le caractère que nous trouvons dans les commandements du Christ présentés dans l’Évangile. Je ne peux pas saisir maintenant si j’ai déjà utilisé l’expression “scepticisme spirituel”, mais il vous faut petit à petit acquérir cet art, et posséder cette vision dogmatique et ascétique pour pratiquer l’ascèse de « ne pas accepter les pensées. » Encore…

Ιερός Ναός Αγίου Νικολάου Καλλιθέας

Πρόγραμμα Μεγάλης Εβδομάδος 2010

Σημαίες της Επανάστασης του 1821 (2) (με πλούσιο φωτογραφικό υλικό)

 VatopaidiFriend: Η Επανάσταση του 1821 είχε χαρακτήρα όχι εθνικιστικό, αλλά κοινωνικό και προδήλως χριστιανικό. Όλοι οι ήρωες της Επανάστασης, οι οποίοι ήταν υπέρμαχοι της αληθινής κοινωνικής δικαιοσύνης, είχαν ως μπαϊράκι τον σταυρό, καθώς και διάφορα άλλα ιερά σύμβολα της Ορθοδοξίας, μορφές αγίων κλπ. Οι άνθρωποι δεν ήταν ΟΥΤΕ άθεοι, ΟΥΤΕ ειδωλολάτρες, ΟΥΤΕ σαϊεντολόγοι και τα συναφή, και αν έβλεπαν αυτούς που σήμερα διώκουν την Εκκλησία “υπερασπιζόμενοι” δήθεν τα συμφέροντα της Ελλάδας και του ελληνισμού, θα τους πετούσαν και αυτούς έξω μαζί με τους Αγαρηνούς τυράννους.

Συνέχεια από Μέρος 1ο

Σημαία Μακεδόνων αγωνιστών του 1821, με την επιγραφή ΣΗΜΕΑ ΕΛΗΝΗΚΗ-ΝΗΚΟΛΑ ΤΣΑΜΗΣ. Διαστ.: 1,10Χ 1,40 μ.

Η Δυτική Ελλάδα άργησε να ξεσηκωθεί. Υπήρχε όμως βορειότερα το προπύργιο του Σουλίου και συνεχιζόταν ο αγώνας των στρατευμάτων του Χουρσίτ με τον Αλή Πασά στα Γιάννενα.

Ο Μάρκος Μπότσαρης είχε σημαία ολόλευκη με σταυρό πλαισιωμένο από δάφνη. Σ’ ένα γράμμα τους προς τους Παργίους (28 Ιουνίου 1821), ο Μάρκος Μπότσαρης και ο Κίτσος Τζαβέλλας γράφουν: «Ο όφις (=νικήθηκε) επατάχθη από τον Σταυρόν… δράμετε (=τρέξτε) υπό τας σημαίας ημών. Η ιερά σημαία του Σταυρού κυματίζει απανταχού της Ηπειρωτικής ακτής… Αι σημαίαι ημών φέρουσιν ένα Σταυρόν κι ένα στέφανο εκ δάφνης. Ελευθερία! Θρησκεία! Πατρίς! Ιδού το έμβλημα ημών.»  Στην Αθήνα οι Τούρκοι βλέποντας την εξέγερση να γενικεύεται, εγκατέλειψαν την πόλη και κλείστηκαν στο Κάστρο (την Ακρόπολη). Ένοπλοι από τα περίχωρα εισπήδησαν το χαμηλό περιτείχισμα και σκόρπισαν στην πόλη πυροβολώντας και φωνάζοντας «Χριστός ανέστη – Ελευθερία». Στις 28 Απριλίου υψώθηκε η επαναστατική σημαία στο διοικητήριο. Ήταν λευκή με κόκκινο σταυρό που τη διαιρούσε στα τέσσερα. Επάνω αριστερά έφερε τη γλαύκα της Αθηνάς και δεξιά δύο άγρυπνους οφθαλμούς. Κάτω ήταν γραμμένες οι λέξεις «Ή ταν ή επί τας» και στη μέση έφερε τις 16 κόκκινες γραμμές, τον ιερό δεσμό της Φιλικής Εταιρείας.

Ο Μαξ Κάιζερ σχολιάζει την κρίση της Ελλάδας (βίντεο με ελληνικούς υπότιτλους)

Ακούστε τι λένε οι Έλληνες σχολιαστές και τι λέει ο Μαξ Κάιζερ, οικονομικός αναλυτής…

Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου: «Στον τετραήμερο Λάζαρο» (και ηχητικό ντοκουμέντο)

Η έγερση του δικαίου Λαζάρου. 16ος αι. Ι.Ναός Ευαγγελισμού, Βερατίου Αλβανίας

VatopaidiFriend: Η ομιλία εκφωνήθηκε στη γιορτή των αγίων μαρτύρων γυναικών Βερονίκης, Προσδόκης και Δομνίνας. Έτσι δίνεται η ευκαιρία στον ιερό Χρυσόστομο να συγκρίνει την ανάσταση του Λαζάρου με το θάνατο των γυναικών αυτών και να δώσει πληροφορίες για το μαρτύριο τους.

Παλιότερα, αγαπητοί, που πλέξαμε με πολλά λουλούδια τον έπαινο της άνοιξης, και ζωγραφίσαμε με τα λόγια σαν σε πίνακα την εποχή αυτή του χρόνου, σας δείξαμε ότι δεν είναι μόνο τα δένδρα ζωηρά, και ούτε μόνο ότι τα λιβάδια βλασταίνουν πάλι, και ούτε ότι οι δροσεροί άνεμοι φυσούν για την αναγέννηση της φύσης, αλλά δείξαμε ότι και το ανθρώπινο γένος δέχθηκε αυτή την εποχή τα σύμβολα της ανάστασης, και αναζητώντας κάποιο θέμα κατάλληλο με την περίσταση, επικαλεσθήκαμε το Λάζαρο που αναστήθηκε.

Η σύναξις του Αρχαγγέλου Γαβριήλ (26 Μαρτίου), του Αρχιμ. Νικοδήμου Παυλόπουλου

Η αγία μας Εκκλησία, ευσεβείς χριστιανοί, εκτός από τον εορτασμό των μεγάλων γεγονότων της ζωής του Κυρίου και της Θεοτόκου έχει θεσπίσει εορτές, για την εύρεσι αγίων λειψάνων, για τη μετακόμιση αγίων λειψάνων, για την ανάμνησι θαυμάτων, για την εύρεσι ιερών εικόνων και για την τιμή των ιερών εκείνων προσώπων τα οποία επρωτοστάτησαν κατά την εκτέλεσι της βουλής του θεού και υπούργησαν στα υπερφυή μυστήρια της θείας οικονομίας.

Ύστερα σχεδόν από κάθε δεσποτική ή θεομητορική εορτή οι χριστιανοί συνάζονται στους Ναούς για να τιμήσουν τον άγγελο εκείνον ή τον άγιο, ο όποιος έπαιξε πρωτεύοντα ρόλο κατά την ιστορική και ιερή ημέρα αυτής της εορτής. Γι΄ αυτό και η τιμή του «Πρωταγωνιστού» ιερού προσώπου ονομάζεται Σύναξις.

Έτσι μετά τη γέννησι της Θεοτόκου έχομε τη Σύναξι των αγίων θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, μετά τη γέννησι του Κυρίου τη Σύναξι της υπεραγίας Θεοτόκου, μετά τη Βάπτισι του Δεσπότου Χρίστου τη Σύναξι του Βαπτιστού Ιωάννου, μετά την Υπαπαντή τη Σύναξι του Συμεών του θεοδόχου και μετά τον Ευαγγελισμό της αγνής κόρης της Ναζαρέτ τη Σύναξι του Αρχαγγέλου Γαβριήλ.

Και βέβαια δίκαια συνάζονται οι χριστιανοί — και πρέπει πάντοτε αθρόα να συγκεντρώνωνται — στους Ναούς για να τιμήσουν τον μέγαν αρχάγγελο Γαβριήλ, γιατί αυτός έγινε ο υπηρέτης του υπερφυούς μυστηρίου της συλλήψεως της αγίας Παρθένου εκ Πνεύματος αγίου του Υιού και Λόγου του Θεού.

Κατά τον ιερόν υμνογράφο «Απεστάλη Άγγελος Γαβριήλ, ουρανόθεν εκ Θεού προς παρθένον αμόλυντον, εις πόλιν της Γαλιλαίας Ναζαρέτ, ευαγγελίσασθαι αύτη του ξένου τρόπου την σύλληψιν… Απεστάλη στρατιώτης ουράνιος, προς το έμψυχον της δόξης Παλάτιον, προετοιμάσαι τω κτίστη κατοικίαν άληκτον».

Synaxis of the Holy Archangel Gabriel (March 26)

Synaxis of the Holy Archangel Gabriel: The Archangel Gabriel was chosen by the Lord to announce to the Virgin Mary about the Incarnation of the Son of God from Her, to the great rejoicing of all mankind. Therefore, on the day after the Feast of the Annunciation, the day on which the All-Pure Virgin is glorified, we give thanks to the Lord and we venerate His messenger Gabriel, who contributed to the mystery of our salvation.

Gabriel, the holy Archistrategos (Leader of the Heavenly Hosts), is a faithful servant of the Almighty God. He announced the future Incarnation of the Son of God to those of the Old Testament; he inspired the Prophet Moses to write the Pentateuch (first five books of the Old Testament), he announced the coming tribulations of the Chosen People to the Prophet Daniel (Dan. 8:16, 9:21-24); he appeared to St Anna (July 25) with the news that she would give birth to the Virgin Mary.

«Τω έκτω μηνί». Ιδιόμελο λιτής. Μάθημα Γερμανού Νέων Πατρών

Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου. Εντοίχιο ψηφιδωτό του Καθολικού της Μονής Βατοπαιδίου, 11ος αιώνας.

Με την ευκαιρία της Συνάξεως του Αρχαγγέλου Γαβριήλ που εορτάζουμε σήμερα δημοσιεύουμε ένα πολύ ωραίο ιδιόμελο της Λιτής, «Τω έκτω μηνί» σε ήχο α΄, όπως το ψάλλουν οι πατέρες της Μονής Βατοπαιδίου. Έχει μελοποιηθεί από τον Γερμανό Νέων Πατρών, περίφημο μελοποιό του 17ου αιώνα, και έχει εξηγηθεί από τον Ματθαίο Βατοπαιδινό, «ειδήμονα της παλαιάς και της νέας μουσικής μεθόδου».

Μπροστά στη Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα

Με τη χάρη του Θεού συμπληρώσαμε ήδη την ψυχωφελή αγία Τεσσαρακοστή. Το Σάββατο του Λαζάρου σημειώνει το τέλος της δεύτερης περιόδου του Τριωδίου και, αφού μεσολαβήσει ένα χαρούμενο μεσοδιάστημα μιας ημέρας, η Κυριακή των Βαΐων, εισερχόμαστε στις πιο ιερές ημέρες του εκκλησιαστικού έτους, την Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα.

Η Ανάσταση του Λαζάρου είναι ένα ελπιδοφόρο προανάκρουσμα των όσων θα συμβούν μια εβδομάδα αργότερα.

Πέταξε το πετραχήλι του μέσα στη φωτιά

Όπως διασώζει η ευσεβής αγιορείτικη παράδοση, κάποτε ένας λατίνος “παπάς,” από αυτούς που αιματοκύλησαν το Άγιον Όρος, ήλθε σε λεκτική διαμάχη μ’ έναν ιερομόναχο της Μονής Βατοπαιδίου για τις αιρετικές δοξασίες των παπικών.

Τα χωρία τα οποία επέδειξε ο Αγιορείτης ιερομόναχος ήταν ατράνταχτα, δείχνοντας την διαδοχή και την ανόθευτη τήρηση της διδασκαλίας της Εκκλησίας από την εποχή των Αποστόλων μέχρι και τότε. Θύμωσε ο λατίνος παπάς, νευρίασε και είπε:

-Για να αποδείξουμε ποιος έχει δίκαιο, να ανάψουμε μια φωτιά και να μπούμε μέσα, να δούμε ποιος θα καεί.

Η απάντηση βέβαια του Βατοπαιδινού ιερομόναχου, ήταν:

-«Ουκ εκπειράσεις Κύριον τον Θεόν σου», αλλά αφού το θέλεις, δεν θα σου χαλάσουμε το χατίρι.

Το άγιο Ευχέλαιο

Η θεία σύσταση του Μυστηρίου αυτού αναφέρεται από τον Αδελφόθεο Ιάκωβο: «Εάν κάποιος από σας είναι άρρωστος, ας προσκαλέσει τους πρεσβυτέρους της Εκκλησίας και ας προσευχηθούν γι’ αυτόν, αφού τον αλείψουν με έλαιο στο όνομα του Κυρίου. Και η προσευχή που γίνεται με πίστη, θα θεραπεύσει τον ασθενή. Ο Κύριος θα τον σηκώσει από το κρεβάτι της αρρώστιας, και αν έχει κάνει αμαρτίες θα του συγχωρηθούν».

Ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης αναφερόμενος στους λόγους του Αδελφόθεου, γράφει ότι «η αποστολική διδασκαλία, αποδεικνύεται δια των πραγμάτων αληθινή.

Το πρώτο ρομπότ στον κόσμο που πάει στον οδοντογιατρό!

Επειδή δεν υπάρχουν πολλοί πρόθυμοι εθελοντές να κάνουν το πειραματόζωο για την εκπαίδευση των νέων οδοντογιατρών (καθόλου παράξενο αυτό…), η Ιαπωνία βρήκε τη λύση: δημιούργησε το πρώτο στον κόσμο ρομπότ με πονόδοντο, που καταφεύγει στον οδοντογιατρό χωρίς φόβο.

Οι ιάπωνες ερευνητές και γιατροί παρουσίασαν για πρώτη φορά το ανθρωποειδές ρομπότ με θηλυκή εμφάνιση, εν ονόματι “Χανάκο”, που είναι σε θέση, με τις εκφράσεις που παίρνει, να εκφράσει πόνο, να ανοιγοκλείσει τα μάτια, ακόμα και να της τρέξουν τα σάλια, όπως ακριβώς συμβαίνει σε έναν τυπικό ασθενή κάτω από τον τροχό.

Ο Άγιος Νεομάρτυς Γεώργιος από τη Σόφια της Βουλγαρίας – 26 Μαρτίου

Προσκυνητάρι στο Καθολικό της βουλγαρικής Μονής Ζωγράφου Αγίου Όρους με την εικόνα των 26 Ζωγραφιτών Οσιομαρτύρων. Στην τρίτη από τις μικρότερες εικόνες βλέπουμε τον άγιο νεομάρτυρα Γεώργιο από τη Σόφια. (Μπορείτε να κάνετε κλικ στη φωτογραφία για μεγέθυνση.) Φωτογραφία VatopaidiFriend.

Μαρτύρησε στην Αδριανούπολη στις 26 Μαρτίου 1437 . Μεγάλη Τρίτη.

Ο άγιος ήταν στρατιώτης, τριάντα ετών περίπου, γεροδεμένος , με όμορφο παράστημα, ομορφότερος όμως στην ψυχή. Πως και γιατί βρέθηκε από την Σόφια στην Ανδριανούπουλη δε γνωρίζουμε. Φορώντας τα στρατιωτικά του ενδύματα, την περικεφαλαία του και τα όπλα του πήγε σ’ ένα τούρκο τοξοποιό να του επισκευάσει το τόξο του. Πρέπει όμως μέσα στην καρδιά του να είχε ήδη τον πόθο της ομολογίας. Εκεί ενώ περίμενε στο εργαστήριο να παραλάβει το τόξο του, ο τοξοποιός βλαστήμησε τον Χριστό. Οπότε ο Άγιος μάρτυς του Χριστού , ο οποίος γνώριζε και γράμματα, με δυνατή φωνή φώναξε :

Ποια είναι η ερμηνεία της εικόνας του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου;

Περιγραφή της εικόνας

Α) Ο αρχάγγελος Γαβριήλ. Είναι ο «πρωτοστάτης άγγελος», ο αγγελιοφόρος του Θεού, που έφερε στην αγνή κόρη της Ναζαρέτ το χαρμόσυνο μήνυμα. Η στάση του σώματός του εκφράζει τη χαρά που έφερε το άγγελμά του. Παρόλο που ο αρχάγγελος βρίσκεται στο έδαφος, παρουσιάζεται με ορμή κίνησης, όπως άλλωστε μαρτυρεί το άνοιγμα των ποδιών του. Στον Ευαγγελισμό της Μονής Δαφνίου η στάση του αγγέλου δίνει με αριστουργηματικό τρόπο την εντύπωση πως η πτήση του δεν έχει τελειώσει, καθώς μιλάει στη Θεοτόκο. Ο Γαβριήλ με το αριστερό του χέρι κρατεί σκήπτρο, που συμβολίζει τον αγγελιοφόρο και όχι κρίνο, όπως μάς έχει συνηθίσει η δυτική ζωγραφική. Το δεξί του χέρι απλώνεται με βίαιη κίνηση προς τη Θεοτόκο σε σχήμα ομιλίας. Βόα σ’ αυτήν κατά το γνωστό τροπάριο «ποιον σοι εγκώμιον προσαγάγω επάξιον; τι δε ονομάσω σε; απορώ και εξίσταμαι. Διο, ως προσετάγην (=διατάχτηκα), βοώ σοι, Χαίρε η Κεχαριτωμένη».

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης

Ο Θ. Κολοκοτρώνης, σύμφωνα με σχέδιο που δημοσιεύθηκε το 1827 στο Παρίσι από τον A. Friedel και θεωρείται από τις πιο πιστές απεικονίσεις του ήρωα.

Ανάμεσα στις ηγετικές μορφές που ανέδειξε ο εθνικός αγώνας των Ελλήνων για ανεξαρτησία του 1821 ξεχωρίζει αυτή του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Το όνομα του αγνού αυτού πολεμιστή πέρασε στο πάνθεον των αθανάτων της Ιστορίας μας όχι μόνο εξαιτίας της ηρωικής του συνεισφοράς στον ένοπλο ξεσηκωμό εναντίον των Τούρκων, αλλά και για την γενικότερη παρουσία του στα μετεπαναστατικά χρόνια, όταν το νεοσύστατο Ελληνικό Κράτος επιχειρούσε τα πρώτα του άρρυθμα βήματα.

ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ “ΤΟΥΡΚΟΦΑΓΩΝ ”

Η Γεωπολιτική των Γενοκτονιών και η Εκκωφαντική Ένοχη Σιωπή στην Ελλάδα

του Σάββα Καλεντερίδη

Την Πέμπτη, 4 Μαρτίου 2010 η Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ, ψήφισε με το οριακό 23-22 την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων και την προώθηση του θέματος στην ολομέλεια, για συζήτηση και ψήφιση, κάτι που επαφίεται στην πρωτοβουλία της προέδρου της βουλής Νάνσι Πελόσι. Η αμερικανική διοίκηση στην αρχή κράτησε αποστάσεις από το θέμα, ενώ ο ίδιος ο πρόεδρος Ομπάμα και η υπουργός εξωτερικών Χίλαρυ Κλίντον, την παραμονή της ψηφοφορίας επιχείρησαν να αποτρέψουν την έγκριση, τη στιγμή που ο Ομπάμα προεκλογικά είχε δεσμευτεί δημόσια να αναγνωρίσει τη Γενοκτονία των Αρμενίων. Ο λόγος; Τον έπεισαν οι αρμόδιες υπηρεσίες ότι ενδεχόμενη αναγνώριση της Γενοκτονίας, μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τις γεωπολιτικές ανάγκες και συμφέροντα των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν, το Ιράν, το Ιράκ-Κουρδιστάν, τη Μέση Ανατολή και τον Καύκασο, αφού είναι δεδομένος ο κομβικός ρόλος της Τουρκίας στην εξυπηρέτησή τους.

Ξύπνησαν οι αρκούδες!!

Πέρασε η ισημερία πριν λίγες μέρες, έρχεται η θερινή ώρα από τα ξημερώματα της Κυριακής, αλλά πιο τρανή απόδειξη από το ξύπνημα των αρκούδων δεν υπάρχει.

Στο Νυμφαίο της Φλώρινας ήδη οι 11 από τις 13 αρκούδες που φυλάσσονται στο γνωστό καταφύγιο έχουν ξυπνήσει, σημαίνοντας την άνοιξη. Πρόκειται για τον Ανδρέα, τον Γιωργάκη, την Ειρήνη, τον Μήτσο, την Κατερίνα, τον Κυριάκο, την Βέσνα, την Μπάρμπαρα, τον Μανώλη και τον Ντιουκ (καθώς το κάθε ζώο έχει το δικό του όνομα).

Είμαι η Παντάνασσα.

Αγλάισμα ευήκοον

δέξου με τον παρήκοον

αχάριστο και απείθαρχο

τον πόνο έχω, ανείπωτο..

Το κάλλος το απερίγραπτο

έχει (το τέλειο), σύμμαχο

και έγινε το περίλαμπρο

Βατοπαιδίου, σήμαντρο.

A letter of Elder Joseph of Vatopaidi on fasting, temperance and diet

11/9/1988 Vatopaidi Monastery

My esteemed Mrs M., our Christ’s Grace be with your spirit.

I have received your letter and read the contents carefully. The issues you raise are not as worthy of praise as your good will and decision to live a more meticulous life in Christ. In this, I wish you to have never-ending progress.

The issue of diet, my devout lady, as the most necessary duty and element of our lives, is something which preoccupies – if not captivates – everyone, due to the particular extravagance that characterizes our generation. Right now, it is neither beneficial for us nor praiseworthy to stop eating, especially abruptly, one of the main types of foods under the pretext that perhaps we may have lost control over it. Neither do the Fathers approve of or praise such a move, but, in my opinion, the middle road is the best. Which road is this? To restrict its consumption, so that health is not affected, and to prevent people making a fuss that “M. is not eating meat”, which will create for you a useless struggle to avoid haughtiness and pride. The same applies to sweets, since they too are useful to a certain extent to preserve a normal and balanced life. read more…

Étapes de la vie spirituelle (4)

Histoire de Roman

En lisant les œuvres du Starets, vous trouverez des paroles concernant la lutte contre les pensées passionnelles. Les pensées remplissent le cosmos qui nous entoure, et nous sommes tous attaqués. Mais, ayant acquis la vision juste, orthodoxe, des choses spirituelles révélées par le Christ et par le Saint -Esprit, vous deviendrez capables de bâtir votre vie vous-mêmes. De quelle manière ? Certains d’entre vous connaissent peut-être un épisode de la vie du Starets Silouane. Dans mon livre sur le Starets, je dis que le Père Stratonique avait été invité dans la cellule du Père Dosithée, au Rossikon (le Monastère russe du Mont Athos). Après la mort de sa femme, ce Père Dosithée était venu au Mont Athos avec son fils Roman. Ce fils Roman était attaqué par des pensées de doute et il en était devenu presque malade. Il était exténué et ne pouvait pas comprendre ce qui lui arrivait. Il lui semblait qu’il avait perdu la foi. Il en parla à son père qui fit tout ce qu’il put pour lui redonner des forces et pour l’inspirer par la foi vivante comme auparavant. Mais il n’y arrivait pas. Un jour il rencontra le Père Silouane et lui dit: Encore…