Wunder: die heilige Reliquie des heiligen Nikodimos von Berg Athos

Zurückgekehrt ist die heilige Reliquie des heiligen Nikodimos in sein Kloster

Mit Ergriffenheit und Rührung empfingen gestern, Donnerstag den 15. April 2010, die Väter des heiligen Klosters des heiligen Nikodimos die heilige Reliquie, die am 15. März 2010 gestohlen worden war. Der Täter war dem Heiligen viermal leibhaftig begegnet, der zu ihm sagte: „Mein Kind, bringe mich zurück in mein Haus, von wo du mich weggenommen hast, du hast mich genügend gequält.“ Erschüttert rannte der Täter und fand einen Priester der Metropolie von Edessa, Pella und Almopia, bei dem er unter Schluchzen und Tränen beichtete und sagte: „Ich habe gesündigt, Vater, ich wurde ein Kirchenschänder“, und er gab ihm die heilige Reliquie zurück. Der Priester nahm die heilige Reliquie, und tief bewegt brachte er sie sofort ins Kloster.

Weiterlesen…

Τα παιδιά μας αύριο θα λένε: Οι γονείς μας ήταν Έλληνες, όπως τώρα λέμε εμείς: οι παππούδες μας ήταν Μικρασιάτες!

Γέροντας Νεκτάριος Μουλατσιώτης

Αν κάποιος ρωτήσει, ποιες πόλεις έχουν σήμερα τους περισσότερους Έλληνες κατοίκους, η απάντησή μας είναι εύκολη και αυτονόητη: Η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη…
Ελάχιστοι όμως θα σκέφτονταν τη Μελβούρνη της Αυστραλίας, όπου υπάρχουν περισσότεροι από 50.000 Έλληνες!
Αν πάλι μας ρωτήσουν ποιες πόλεις είχαν τους περισσότερους Έλληνες κατοίκους πριν από 100 χρόνια, οι περισσότεροι από μας θα βρεθούμε σε απορία και η απάντηση θα μας κάνει να σαστίσουμε:

Old girlfriends (humor, joke)

A group of 40 year old girlfriends discussed where they should meet for

dinner. Finally, it was agreed upon that they should meet at the Ocean View

restaurant.

10 years later at 50 years of age, the group once again discussed where

they should meet for dinner. Finally it was agreed that they should meet at

the Ocean View restaurant because the food there was very good and the wine

selection was good also.

Ο άγιος Νεομάρτυς Νικόλαος

Μαρτύρησε στη Μαγνησία της Μ. Ασίας στις 24 Απριλίου 1796

Ο άγιος ζούσε στην περιοχή της Μαγνησίας μαζί με τον πατέρα του, τον χατζή Κανέλλο, ο οποίος ήταν γενικός επιστάτης στα κτήματα, στα κοπάδια και τα τσιφλίκια ενός σπουδαίου και μεγάλου αγά του Καρά Οσουμάνογλους στο χωριό Γιαγιά Κιόι .

Λόγω της θέσης του ο πατέρας του αγίου ήταν γνωστός σε όλους τους Τούρκους της περιοχής, σημαντικούς και ασήμαντους, είχε θάρρος μαζί τους και εκείνοι τον είχαν σε μεγάλη εκτίμηση.

Ο άγιος Νεομάρτυς Δούκας ο Ράπτης, ο Μυτιληναίος

Μαρτύρησε στις 24 Απριλίου 1564 στην Κωνσταντινούπολη

Ο άγιος ήταν νέος στην ηλικία πολύ όμορφος σωματικά , ομορφότερος όμως στην ψυχή. Στο επάγγελμα ήταν ράφτης . Απ’ ό,τι φαίνεται ήταν καλός στην τέχνη του γι’ αυτό τον προτιμούσαν οι αγάδες και οι μεγιστάνες των Τούρκων. Έτσι έμπαινε κι έβγαινε στα παλάτια των Τούρκων.

Συνέβη λοιπόν να τον ερωτευθεί μια μεγάλη κυρά από σπουδαία οικογένεια, από την οποία προέρχονταν πολλά ηγετικά στελέχη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Πρώτα άρχισε να του κάνει διάφορα δώρα , ύστερα να του λέει ερωτικά, δαιμονικά λόγια. Ο άγιος, σαν καθαρός που ήταν, σωματικά και ψυχικά, απόρησε, γιατί δεν περίμενε ποτέ να ακούσει από μια τόσο μεγάλη κυρία τέτοια άσεμνα λόγια .

Ο μακάριος Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός και ο άγιος Μεγαλομάρτυς Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος (ομιλία ήχου 23/4 – 6 Μαΐου 1988)

VatopaidiFriend: Ο Γέροντας Ιωσήφ μιλάει σε σύναξη των μοναχών της συνοδείας του την Παρασκευή 23/4 – 6 Μαΐου 1988 για μία «ωφέλιμη οπτασία αγιορείτου μοναχού που είχε σε ευλάβεια τον Άγιο Μεγαλομάρτυρα Γεώργιο τον Τροπαιοφόρο.

Ο Άγιος Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος. Έργο του Αγιογραφείου της Ιεράς Μεγίστης Μονής του Βατοπαιδίου

Mucenicii, dovada Învierii lui Hristos (Ρουμανικά, Romanian)

Omilie a Mitropolitului Augustin de Florina la pomenirea Sfântului Mare Mucenic Gheorghe (I) (23 aprilie)

Pe 23 aprilie, iubiţii mei creştini, Biserica noastră cinsteşte pomenirea Sfântului Marelui Mucenic Gheorghe, purtătorul de biruinţă. Despre el vom vorbi aici. Dar înainte de a vorbi despre Sfântul Gheorghe vom spune câteva cuvinte despre Paşti, pentru că sărbătoarea Sfântului Gheorghe cade de obicei aproape de Paşti şi are o legătură cu marea sărbătoare a Învierii Domnului nostru.

Paştele, sărbătoare a sărbătorilor şi praznic al praznicelor. Se bucură îngerii şi arhanghelii, Preasfânta Născătoare de Dumnezeu, drepţii de Învierea Domnului. Dar ne bucurăm şi noi, pentru că din mormânt a zburat viaţa cea nemuritoare, iertarea păcatelor noastre, biruinţa şi triumful împotriva păcatului, a morţii şi a lui Lucifer. Precum spune minunat Ioan Gură-de-Aur în cuvântul său catehetic, pe care îl aud toţi cei care rămân până la sfârşitul Dumnezeieştii Liturghii pascale, „Să nu se plângă nimeni de lipsă, că s-a arătat Împărăţia cea de obşte. Nimeni să nu se tânguiască pentru păcate, că din mormânt iertare a răsărit. Nimeni să nu se teamă de moarte, căci ne-a izbăvit pe noi moartea Mântuitorului”. Adică: Toţi cei care sunteţi săraci, nu vă întristaţi, căci bogăţie este Hristos. Toţi cei care sunteţi păcătoşi, ştergeţi-vă lacrimile, căci Hristos vă iartă păcatele. Toţi cei care vă temeţi de moarte, prindeţi curaj, căci Hristos a biruit moartea.

Învierea împrăştie pretutindeni, ca un soare, bucuria şi veselia. Se bucură chiar şi natura moartă, care primăvara înviază şi ea şi poartă cele de sărbătoare ale ei, iar florile de primăvară strigă şi ele în felul lor: Hristos a înviat!

Και οι μουσουλμάνοι δοξάζουν σήμερα τον Άγιο Γεώργιο

Και οι μουσουλμάνοι (Άραβες και Τούρκοι) δοξάζουν σήμερα τον Άγιο Γεώργιο

Χιλιάδες μουσουλμάνοι συρρέουν από χθες το απόγευμα στα μοναστήρια της Μέσης Ανατολής για να τιμήσουν τον Αγιο Γεώργιο του οποίου τη μνήμη γιορτάζει σήμερα η Ορθόδοξη Εκκλησία. Το παράδοξο φαινόμενο του προσκυνήματός του από τους μουσουλμάνους χάνεται στο διάβα των αιώνων.

Οπως επισημαίνει στο «Βήμα» ο Εξαρχος του Παναγίου Τάφου στην Αθήνα Αρχιμανδρίτης κ. Δαμιανός, τρεις είναι οι λόγοι που οι μουσουλμάνοι λατρεύουν τον Αγιο Γεώργιο: Το πράσινο χρώμα της στολής του, που για εκείνους σημαίνει τη ζωή, και γι΄ αυτό τον ονομάζουν «ο Πράσινος», δεύτερον, είναι επειδή πολλοί μουσουλμάνοι δήλωναν ότι βίωναν τα θαύματά του και, τρίτον, επειδή ως τροπαιοφόρος με το ξίφος και τη στολή, τους προκαλούσε φόβο και σεβασμό.

A Prayer of Intercession to Saint George

St. George, by the German painter August Macke (1912).

Faithful servant of God and invincible martyr, Saint George; favored by God with the gift of faith, and inflamed with an ardent love of Christ, thou didst fight valiantly against the dragon of pride, falsehood, and deceit.

Πυρά Γέροντος Μωϋσέως Αγιορείτου κατευθυνόμενα προς Γιανναρά

Ο Γέροντας Μωϋσής ο Αγιορείτης (Φώτο αρχείου της ROMFEA.gr)

Πηγή: Romfea.gr

Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ κ. Χ. Γιανναράς υπό των θεολόγων ονομάζεται φιλόσοφος και υπό των φιλοσόφων θεολόγος. Από ετών στα κείμενά του έχει μία συνεχή και ακατάπαυστη γκρίνια. Παλαιότερα είχα γράψει ένα μικρό άρθρο «η θεολογία τής γκρίνιας».

Αυτής τής θεολογίας σίγουρα είναι γενάρχης η και τής άλλης «του έρωτος», για την οποία είχε χαρακτηρισθεί από τον μακαριστό Γέροντα Θεόκλητο Διονυσιάτη νεονικολαϊστής.

Ο κ. Χ. Γ. στα πλαίσια αυτής του τής «θεολογίας» αρέσκεται να ειρωνεύεται, να υβρίζει, να κατηγορεί, να κατακρίνει και να καταδικάζει· Πατριαρχεία, Αρχιεπισκοπές, Μητροπόλεις, ενορίες, Ιερές Μονές, Κυβερνήσεις, συστήματα, πρόσωπα και πράγματα.

Με σάπισε στο ξύλο… ένας νεαρός καβαλάρης!

Λένε ότι ένας αγάς στο Μαργαρίτι θέλησε να κάμει την Εκκλησία του αγίου Γεωργίου τζαμί. Το Μαργαρίτι τότε ήταν τουρκοχώρι. Κάλεσε λοιπόν τον παπά, του εξήγησε τον «ιερό σκοπό» του και του είπε αυστηρά:

-Πριν κλείσει μήνας, να μου έχεις παραδώσει την Εκκλησιά!

Τον έπιασε παράπονο τον παπά. Να παραδώσει την Εκκλησία του Χριστού, να γίνει τόπος λατρείας του αντίχριστου; Μα και τί μπορούσε να κάμει; Τελειώνοντας ο μήνας, ο αγάς θα την έπαιρνε με το “έτσι θέλω”!

Δεν μπορεί να την αντέξει η λογική μου!

Πιστεύεις στην Ανάσταση του Χριστού;

Το ερώτημα αυτό είναι λίαν σημαντικό και κομβικό, αφορά δε στην ύπαρξη και στην αυτοσυνειδησία της ίδιας της Εκκλησίας, αλλά και στη θέση όλων μας,  των Χριστιανών στους κόλπους Της, δεδομένου ότι όλη η ζωή και η δραστηριότητα της Εκκλησίας στο διάβα των αιώνων ανελίσσεται πέριξ του θαυμαστού αυτού γεγονότος, όπως επίσης και ότι η αυθεντικότητα της πίστης του λαού προσδιορίζεται από την ομολογία της, τότε αντιλαμβάνεται κανείς ότι η αποδοχή της Αναστάσεως του Θεανθρώπου είναι το Α και το Ω της πνευματικής ζωής και της θρησκευτικότητας των Χριστιανών.

Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης τραγουδάει το Κυπριακό τραγούδι για τον Αη Γιώργη

YouTube- Alkinoos Ioannidis-T ‘Ai Giorkou

►

Το Τραούδιν τ’ Αη Γιωρκού

Δευτέρα ήτουν της Καθαράς που κάμνουν την νομάδαν

Μες το καράβιν έμπηκεν την πρώτην εβτομάδαν

Τζιαί τρεις ημέρες έκαμεν να ρέξει το Βερούτιν

St George the Trophy-Bearer

This great and wonderful athlete of Christ’s was the son of a wealthy and high-ranking Cappadocian family. George having lost his father at the age of ten, his mother Polychronia, who had become a Christian without her husband’s knowledge, returned to Palestine, her homeland, and brought up her son in the evangelical virtues. Handsome, intelligent and refined in manner, George embarked on a military career at the age of eighteen. He pleased his superiors and was quickly promoted to the rank of tribune in the imperial guard, and then, it would appear, to that of prefect.

Returning to Cappadocia after a victorious campaign and passing through the region of Attalia in Pamphylia, he freed the king’s daughter, who had been left at the mercy of a dangerous dragon, and killed the beast with a divine strength that he was given by his faith. Marveling at this demonstration of the strength given by Christ to His faithful ones against the forces of evil, the local pagans were all converted to Christianity.

Read more…

The glorious and victorious saint!

SAINT GEORGE, THE HOLY AND GREAT MARTYR

This glorious and victorious saint was born in Cappadocia the son of wealthy and virtuous parents. His father suffered for Christ and his mother then moved to Palestine. When George grew up, he entered the military, where in his twentieth year, attained the rank of a Tribune and as such was in the service of the Emperor Diocletian. When Diocletian began the terrible persecution against Christians, George came before him and courageously confessed that he is a Christian. The emperor had him thrown into prison and ordered that his feet be placed in a stockade of wooden hobbles and that a heavy stone be placed on his chest.

Το σύμβολο του νέου και ωραίου ανθρώπου.

Ο Άγιος Γεώργιος

Σήμερα, 23 του μηνός Απριλίου, η Εκκλησία εορτάζει και τιμά την ιερή μνήμη του αγίου ενδόξου μεγαλομάρτυρα Γεωργίου του τροπαιοφόρου. Ο άγιος Γεώργιος ανήκει στους στρατιωτικούς αγίους της Εκκλησίας και τιμάται ιδιαίτερα απ’ όλους τους χριστιανούς. Σχεδόν σε κάθε οικογένεια υπάρχει το όνομά του και σε κάθε πόλη και χωριό είναι κτισμένες Εκκλησίες του. Είναι ο προστάτης του Στράτου, γι’ αυτό και οι στρατιωτικές σημαίες φέρουν την εικόνα του.

Μοναχού Αρσένιου Βατοπαιδινού: Εις τον Βίον του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου (Μέρος 3ο)

VatopaidiFriend: Με αφορμή την επερχόμενη εορτή του αγίου Γεωργίου, σας παρουσιάζουμε από το αρχείο μας ένα υπέροχο δείγμα της άγνωστης (στον πολύ κόσμο) πνευματικότητας του π. Αρσένιου Βατοπαιδινού. Πρόκειται για μια θαυμάσια εξιστόρηση του βίου του αη-Γιώργη με πολλές βαθιές πνευματικές σκέψεις και διδαχές.

Συνέχεια από Μέρος 2ο

Ανάμεσα στον πόνο και στον θόρυβο των ημερών, περιερχόταν ο εικοσιδυάχρονος Γεώργιος παρακολουθώντας τα δρώμενα. Ήταν ήδη τιμημένος με το αξίωμα του Κόμη και του είχε υποσχεθεί ο Διοκλητιανός και το αξίωμα του Στρατηλάτη. Σεμνός, ανδρείος και δυνατός στο σώμα και στην ψυχή, αναλογιζόταν προσευχόμενος την παρουσία του Θεού στην γή, πώς τον πρόδωσε ο μαθητής Του, τον συνέλαβαν, πώς τον οδήγησαν οι συνάνθρωποί του στο πραιτώριο, πώς τον ενέπαιζαν, πώς τον κοροΐδευαν, πώς τον ράπιζαν και τον οδήγησαν οι Ρωμαίοι στρατιώτες μπροστά στον Πιλάτο να απολογηθεί, πώς υπέμεινε την συκοφαντική επίθεση των Ιουδαίων αρχιερέων που σούβλιζε την καρδιά μέχρι τα τρίσβαθα της ψυχής· «περίλυπός εστιν η ψυχή μου έως θανάτου» είχε πεί ο Κύριος που προγνώριζε ότι θα συμβούν όλα αυτά.

Όμως μετά το διασυρμό, το μαστίγωμα και τις τόσες άλλες δυσκολίες, την ώρα της Σταυρώσεώς Του όταν παρέδωσε το Πνεύμά Του, σαλεύθηκε η γή, ο ήλιος έχασε το φως του, οι δίκαιοι νεκροί αναστήθηκαν και μετά από τρεις μέρες νικήθηκε μέχρι τέλους ο θάνατος. Ο Ιησούς ο Θεός αναστήθηκε, το μαρτυρούσε η Χάρις του Αγίου Πνεύματος που κατοικούσε πλούσια στην καθαρή του καρδιά. Θεουργικός έρωτας πρόσθετε πάνω στην ανδρεία του ψυχή την δύναμη που χρειαζόταν να ομολογήση και εκείνος για τον σαρκωθέντα Ιησού, να μιμηθεί το πάθος Του, να βρεθεί κοντά στον αγαπημένο, που πρώτος έπαθε γι’ αυτόν, για όλους τους ανθρώπους. Η Χάρις του Θεού τον παρότρυνε «μή φοβηθήτε από αυτούς που σκοτώνουν το σώμα, δεν μπορούν όμως να σκοτώσουν την ψυχή» και όποιος «μέσα στην δική μου Χάρη με ομολογήσει αληθινό Θεό και άνθρωπο μπροστά στους ανθρώπους, θα τον ομολογήσω κι εγώ μέσα στην ίδια ύπαρξή του, μπροστά στον Ουράνιο Πατέρα μου».

Παρουσία φωτός αρρήτου, έρωτας γλυκύτατος, έπαψαν οι αισθήσεις οι γήϊνες, η πρόσκληση ήταν βεβαία.

Ο Δάσκαλος του Γένους, Αναστάσιος ο Γόρδιος (+1729)

Ο Αναστάσιος Γόρδιος είναι ένας από τους μεγαλύτερους Δασκάλους του Γένους. Διέπρεψε κατά τη λεγόμενη Προδρομική περίοδο του Νεοελληνικού Διαφωτισμού. Θεωρούνταν ένας από τους αρτιότερα μορφωμένους Δασκάλους του Γένους και απέκτησε μεγάλη φήμη στην εποχή του ως λόγιος, δάσκαλος, γιατρός και κοινωνικός εργάτης. Γεννήθηκε το 1654 στα Βραγκιανά των Αγράφων, όπου στα χρόνια της Τουρκοκρατίας λειτούργησε για δύο αιώνες το περίφημο «Ελληνομουσείον των Αγράφων», Ανώτερη Σχολή των Ελληνικών Γραμμάτων.

Τη Σχολή αυτή την ίδρυσε το 1662 ένας άλλος λόγιος και Δάσκαλος του Γένους, ο Ευγένιος Γιαννούλης ο Αιτωλός, πού υπήρξε και δάσκαλος του Γόρδιου.

Mieux organiser ou faire patience ? (4) Notre seul but est trouver Dieu

Peut-être que quelqu’un a une question, je ne sais pas qui. Quelqu’un m’a demandé…

[Sr. M. :] C’est moi, j’ai quelques questions et vous m’avez dit de les poser ici.

[Père Sophrony :] Voilà, dites… Encore…

Χρόνια Πολλά στον Ελληνικό Στρατό

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ στον Ελληνικό Στρατό και το Πεζικό μας,

που με την καθημερινή τους θυσία μας εμπνέουν

να διατηρούμε ακόμη ελπίδα !

Χρόνια πολλά σ΄αυτούς που παρελαύνουν με ψηλά το κεφάλι

στα ελληνικά χώματα.

Χρόνια πολλά σ΄ αυτούς, που προσπαθούν να τους πληγώσουν οι άγευστοι ελληνικής ανδρείας στα “τηλε-παράθυρά” τους, αλλά δεν πληγώνονται.

Χρόνια πολλά σ΄ αυτούς πού προτιμούν την λάσπη του στίβου μάχης

παρά της διπλωματίας…

Ο Άγιος Γεώργιος να σας σκεπάζει με τη χάρη του !

Διαβάστε τη ζωή και το μαρτύριο του Αγίου Γεωργίου (όπως την επιμελήθηκε το ΓΕΣ) :

Ο ‘Αγιος και Μεγαλομάρτυρας Γεώργιος έζησε κατά τα τέλη του γ’ και αρχές δ’ μ.Χ. αιώνα στους χρόνους του φοβερού διώκτη των χριστιανών Διοκλητιανού. Κατάγονταν από τη χώρα της Καππαδοκίας, από μεγάλη και ένδοξη γενιά. Πρώτα ήταν αξιωματικός στο τάγμα των «Τριβούνων» και λίγο πριν αρχίσουν τα μαρτύρια του πήρε προαγωγή και έγινε Κόμης ένα αξίωμα, που σήμερα θα το λέγαμε Έπαρχος, Ηγεμών ή Στρατηλάτης.

Ο άγιος Νεομάρτυς Λάζαρος

Μαρτύρησε στις 23 Απριλίου 1802 στην Πέργαμο της Μ. Ασίας

Ο άγιος στην καταγωγή ήταν Βούλγαρος από την πόλη Κάμπροβα και οι γονείς του ήσαν ορθόδοξοι Χριστιανοί. Είχε φύγει από την Βουλγαρία και ζούσε στην περιοχή της Περγάμου, σ’ ένα χωριό ονομαζόμενο Σώμα και ήταν βοσκός.

Κάποια μέρα που είχε τα πρόβατά του σ’ ένα υψηλό και έρημο βοσκοτόπι, την ώρα που κοιμόταν, πέρασε τυχαία από εκεί μια Τουρκάλα. Ο σκύλος του κοπαδιού της όρμησε με πολλή αγριότητα. Ο άγιος ξύπνησε, έτρεξε αμέσως και συγκράτησε τον σκύλο, έτσι η γυναίκα δεν έπαθε τίποτε εκτός από λίγο σκίσιμο στο φόρεμά της.

Ο άγιος Νεομάρτυς Γεώργιος ο Κύπριος

Μαρτύρησε στις 23 Απριλίου 1752 στην Πτολεμαΐδα της Παλαιστίνης

Ήταν νέος στην ηλικία, ωραίος στην όψη, φρόνιμος στον νου και σώφρων στα ήθη. Εξαιτίας της φτώχιας και της σκλαβιάς έφυγε από την ιδιαίτερη πατρίδα του την Κύπρο, από μικρό παιδί, και πήγε στην Πτολεμαΐδα, Άκρι ή Άκκρα , της Παλαιστίνης, για να εργαστεί να ζήσει. Εκεί μπήκε στην υπηρεσία ενός Ευρωπαίου πρέσβη. Δουλειά του μεταξύ των άλλων ήταν να ψωνίζει τρόφιμα για την οικία του αφέντη του . Είχε δε συνήθεια να πηγαίνει σε μια Τούρκισσα πτωχή για να αγοράζει φρέσκα αυγά. Η Τουρκάλα εκείνη είχε μια κόρη σε ηλικία γάμου, η οποία πολλές φορές έβγαινε και συνομιλούσε ελεύθερα με τον Γεώργιο , ακόμα κι όταν απουσίαζε η μητέρα της, Κάποιες γειτόνισσες , βλέποντας πως ο νέος δεν αγοράζει αυγά από αυτές, φθόνησαν και έβαλαν στο νου τους να του κάνουν κακό.

«Στῦλος καί ἐδραίωμα τῆς αληθείας»

«Στῦλος καί ἐδραίωμα τῆς αληθείας» η Εκκλησία βρίσκεται «ἐν τῷ κόσμῳ» χωρίς να είναι «ἐκ τοῦ κόσμου». Καταγγέλλει τον θάνατο του κόσμου και προσκαλεί στην ανάσταση του. Με μόνη την παρουσία της ξορκίζει, προστατεύει, καθαγιάζει τη βαθύτερη ουσία των πραγμάτων, διότι βαθύτερη ουσία των πραγμάτων είναι η προσευχή, άφωνη και απολιθωμένη από την αμαρτία του ανθρώπου, αλλά προσευχή που ζωντανεύει κι’ ελευθερώνεται με τη μεσολάβηση και τις ευλογίες της Εκκλησίας.

Teach me your love – A Prayer by Bishop Nikolai Velimirovich

Your birds awaken me in the morning, and the murmur of the lake lulls me to sleep in the evening. But it is not the birds that awaken me, nor the lake that lulls me to sleep, but You, 0 Lord, Master of the voice.

You lend Your voice to the birds and the midnight murmur to the lake. You have lent a voice to every throat, and have put a story into every creature. I am surrounded by Your heralds, as a student by many teachers, and I listen to them tirelessly from day until dusk.

To Google Earth «κάρφωσε» φοροφυγάδες

Από τις ακριβές κατοικίες της Εκάλης και άλλων δυο βορείων προαστίων του λεκανοπεδίου ξεκίνησαν οι έλεγχοι μέσω δορυφόρου του υπουργείου Οικονομικών για τον εντοπισμό των φορολογουμένων που διαθέτουν πισίνα, αλλά «ξεχνούν» να τη δηλώσουν στην εφορία για να αποφύγουν το τεκμήριο διαβίωσης.