Sermon on Holy Spirit (Metropolitan Anthony of Sourozh)

In the name of the Father, the Son and the Holy Ghost.

The Church of God is not an institution, it is a miracle and it is a mystery. It is a miracle because how could we expect that closeness of God which is revealed to us in the Church. And it is also a mystery in the original sense of the world, something which cannot be either explained or conveyed in words, something that can be known only through a spellbound communion with God. The English word “God” comes from a Germanic root that means “him, before whom one prostrates in adoration”.This is where our knowledge of God begins – the sense of the divine presence that forces us down to our knees, spellbound, silent, not with an empty silence that is ours at times but with a silence which is nothing but intent worshipful listening, listening to the presence, listening to that presence which is at the core of the silence.

Cine este Dumnezeu mare ca Dumnezeul nostru? (Ρουμανικά, Romanian)

„Cine este Dumnezeu mare ca Dumnezeul nostru? Tu singur eşti Dumnezeu care faci minuni” (Psalmul 76, 14-15)

Iubiţii mei, astăzi este mare sărbătoare şi praznic. Este sărbătorit Duhul. Nu doar Duhul. Există duhul cu „d” mic şi Duhul cu „d” mare.

În Sfânta Scriptură duh (cu „d” mic) se numeşte aerul, care este pe de-o parte nevăzut, dar este simţit prin lucrările sale. În alte locuri, duh este numit omul, sufletul omului, mai ales când se au în vedere cele mari şi înalte. De asemenea, duhuri nemateriale se numesc îngerii şi arhanghelii. Dar în vârful tuturor duhurilor imateriale este Dumnezeu. Aceasta este descoperirea Sfintei Scripturi. Acolo, există acel cuvânt foarte important pe care l-a spus Hristos lângă fântâna din Sihar: „Duh este Dumnezeu, şi cei ce I se închină trebuie să I se închine în duh şi în adevăr” (Ioan 4, 23). Duh este Dumnezeu. Şi Duh Sfânt (cu „d” mare) se numeşte în special a Treia Persoană a Dumnezeirii, a Dumnezeului Treimic. Adică Duhul cel Sfânt, pe Care-L sărbătorim astăzi nu este un mit, o poveste, o teorie, o idee platonică sau altceva, ci este o entitate, un ipostas, o persoană.

***

Fraţii mei, cine simte măreţia zilei de astăzi? Să fim sinceri. Reci şi indiferenţi stăm înaintea acestei mari taine. De ce? Ce se întâmplă? Răspund printr-un exemplu.

“Πληρούσθε εν Πνεύματι”

Το υπεσχέθη ο Θεάνθρωπος λίγο πριν αναληφθή στους Μαθητάς του: Σε λίγες ημέρες θα βαπτισθήτε με Άγιον Πνεύμα, τους είπε:«βαπτισθήσεσθε έν Πνεύματι Άγίω ού μετά πολλάς ταύτας ημέρας» (Πράξ. α’ 5).

Με την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος με τρόπο εντυπωσιακό στο ευλογημένο εκείνο υπερώον της Ιερουσαλήμ εγέμισε ολο το σπίτι από το ‘Άγιον Πνεύμα, το Όποιον «καθάπερ κολυμβήθρα γέγονεν ύδατος», σημειώνει ο ιερός Χρυσόστομος (ΕΠΕ 15,126). Έγινε σαν άλλη πνευματική κολυμ­βήθρα, μέσα στην οποία θα βαπτίζονταν οι Μαθηταί σύμφωνα με την υπόσχεση πού τους έδωσε ο Νικητής του θανάτου Διδάσκαλος των. Εγέμισαν δηλαδή με ‘Άγιον Πνεύμα και έγιναν άλλοι άνθρωποι. Αυτοί πού εφοβούντο έως τότε τους Εβραίους και ήσαν κλεισμένοι στο υπερώον, μιλού­σαν πλέον με θάρρος ενώπιον όλων ομιλούν και να κηρύττουν το Εύαγγέλιον σ’ όλες τις τότε γνωστές γλώσσες.

Αίτηση Μέλους – Application Form

Αίτηση εγγραφής Συλλόγου

Association of Vatopedi Friends

Asociaţia Prietenii Mănăstirii Vatopedi

Gesellschaft der Freunde des Klosters Vatopaidi

Association des Amis du Monastère de Vatopaidi

ОБЩЕСТВО ДРУЗЕЙ МОНАСТЫРЯ ВАТОПЕД

ვატოპედის მონასტრის მეგობართა საზოგადოება

Ο Παπουλάκης, Άγιος Ιωακείμ ο Βατοπαιδινός εξ Ιθάκης (1)

Ερευνώντες την ανεξερεύνητον βιβλιοθήκην της μονής μας, όλως απροσδόκητος ήλθεν εις χείρας μας εν βιβλίον τετυπωμένον το 1902, φέρον τον τίτλον «Βίος και πολιτεία του οσίου πατρός ημών Ιωακείμ του Ιθακησίου». Συγγραφεύς του βιβλίου ήτο ένας ιατρός από την Ιθάκη, ονόματι Πάνος Δ. Ραυτόπουλος.

Μελετήσαντες το ως άνω βιβλίον, είδομεν ότι επρόκειτο περί του βίου ενός συγχρόνου αγίου, αγνώστου εις ημάς, ο οποίος εκοιμήθη το 1868. Το δε σπουδαίον και άξιον προσοχής είναι ότι ο όσιος Ιωακείμ ήτο αδελφός της καθ’ ημάς Ιεράς Μονής του Βατοπαιδίου.

Η επίσκεψη Πάπα σκανδαλίζει τους πιστούς

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ:

Αρνήθηκα να παραστώ στις εκδηλώσεις υποδοχής του.

Με την Αντιγόνη Σολομωνίδου Δρουσιώτου

Ο Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος διαχωρίζει τη θέση του από την επίσημη θέση της Κυπριακής Εκκλησίας για την επίσκεψη του Πάπα Βενέδικτου στην Κύπρο. Δηλώνει ευθαρσώς ότι είναι εναντίον, με επιχείρημα ότι ο Παπισμός είναι αίρεση και ότι η εδώ επίσκεψη του Προκαθημένου της Καθολικής Εκκλησίας θα σκανδαλίσει τις ψυχές αθώων ευσεβών χριστιανών. Την ίδια ώρα τονίζει πως καμία ασχημία δεν πρέπει να γίνει, καμία αγένεια, καμία κακή διαγωγή. Ο ίδιος πάντως δηλώνει ότι δεν θα παραστεί στις εκδηλώσεις υποδοχής.

Πεντηκοστή – Πώς ενεργεί η Θεία Χάρις;

+ Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού

Με το γεγονός της Πεντηκοστής, που κατήλθε το Άγιο Πνεύμα στα μέλη της Εκκλησίας, δεν υπάρχει καμιά μορφή αδυναμίας στην ανθρώπινη φύση. Ο μέχρι τώρα αδύναμος άνθρωπος, ο οποίος ήταν παιχνίδι του διαβόλου και του θανάτου, γίνεται ισχυρός ώστε να «πατεί επάνω όφεων και σκορπίων και επί πάσαν την δύναμιν του εχθρού». Η Χάρις που μένει πάντοτε μαζί μας είναι «η επαγγελία του Πατρός» την οποία ο Κύριος υποσχέθηκε. Δεν  φοβόμαστε ούτε τα πάθη, ούτε την αμαρτία, ούτε τις κακές μας συνήθειες, ούτε το σατανά, ούτε και αυτόν τον θάνατο, εφ’ όσον μένει μαζί μας «εις τον αιώνα ο Παράκλητος, το Πνεύμα της αληθείας».

Γιατί γονατίζουμε τρεις φορές στον Εσπερινό της Πεντηκοστής;

Μητροπολίτου Προικοννήσου Ιωσήφ

«Θεέ μου…Είμαι πεσμένος… Σήκωσέ με. Ανάστησέ με. Σώσε με!…»

Κατά την «έσχατη» και «μεγάλη» και «σωτήρια» ημέρα της Πεντηκοστής, κατά την οποία μας αποκαλύφθηκε και προσκυνούμε και δοξάζουμε το μέγα μυστήριο της Αγίας και Ομοουσίου και Ζωοποιού και Αδιαιρέτου και Ασυγχύτου Τριάδας, του Ενός και Μοναδικού Θεού. του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, αμέσως μετά την πανηγυρική Θεία Λειτουργία, τελούμε τον «Εσπερινό της Γονυκλισίας», κατά τον οποίο ψάλλουμε ύμνους αφιερωμένους κατ’ εξοχήν στο Πανάγιο Πνεύμα, το τρίτο Πρόσωπο της Τρισηλίου Θεότητας, που είναι «φως και ζωή και ζώσα πηγή νοερά. Πνεύμα σοφίας, Πνεύμα συνέσεως, αγαθόν, ευθές, νοερόν, ηγεμονεύον, καθαίρον τα πταίσματα, Θεός και θεοποιούν, πυρ εκ πυρός προϊόν, λαλούν, ενεργούν, διαιρούν τα χαρίσματα».

Περιγραφή της εικόνας της Πεντηκοστής

Η εικόνα της Πεντηκοστής παρουσιάζει υπερώο. Είναι το υπερώο που έμεναν οι Απόστολοι μετά την Ανάληψη του Κυρίου. Οι Απόστολοι κάθονται ημικυκλικά. Στην κορυφή του ημικύκλιου είναι οι Πρωτοκορυφαίοι Απόστολοι Πέτρος και Παύλος. Τρίτος δεξιά του Πέτρου είναι ο Απόστολος και Ευαγγελιστής Λουκάς και απέναντι του ο Απόστολος και Ευαγγελιστής Μάρκος, τρίτος κοντά στον Παύλο. Ακολουθούν οι υπόλοιποι Απόστολοι κατά σειράν ηλικίας. Όλοι είναι ήρεμοι με γλυκεία έκφραση και στοχαστικό βλέμμα. Κρατούν ειλητάρια έκτος του Αποστόλου Παύλου, που κρατεί βιβλίο.

Όμορφες φωτογραφίες…(22)

La Pentecôte a eu lieu pour nous.!

A la Pentecôte, nous avons l’accomplissement final de la mission de Jésus-Christ et l’inauguration de l’âge messianique du Royaume de Dieu – mystiquement présent en ce monde dans l’Église du Messie. De ce fait, le 50ème jour est comme le début d’une nouvelle ère qui est au delà des limites de ce monde, cinquante étant un nombre qui, dans la mystique Juive et Chrétienne, représente l’accomplissement éternel et céleste, 7 fois 7 plus 1.

The holy Pentecost

On the same day, the eighth Sunday from Pascha, we celebrate the holy Pentecost.

Verses.
With mighty wind, in form like tongues of fire
Christ gives God’s Spirit now to the Apostles.
Spirit on this great day on fishers poured.

This feast we also took from the Hebrew Bible; for just as they celebrate Pentecost, honouring the number seven, and that when they had passed through fifty days from Pascha they received the Law, so we too as we celebrate for fifty days after Pascha receive the all-holy Spirit, who gives laws and guides into all truth and lays down what is pleasing to God.

Μνήμη Ανακομιδής των λειψάνων του Αγ. Ιωακείμ του Παπουλάκη του Βατοπαιδινού (23 Μαΐου)

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΣΙΟΝ ΙΩΑΚΕΙΜ ΤΟΝ ΠΑΠΟΥΛΑΚΗΝ, ΤΟΝ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟΝ

Ποίημα Δρος Χαραλάμπους Μ. Μπούσια

 Κοντάκιον. Ήχος πλ. δ’. Τη Υπερμάχω.

Ιθακησίων λαμπαδούχον τον περίλαμπρον, Ιωακείμ πιστούς αρτίως τον φωτίσαντα, τοις αυτού πυρφόροις λόγοις και θαυμασίοις, ως μονής Βατοπαιδίου της εν Άθωνι, ευκοσμίαν και αζύγων κλέος μέλψωμεν, ανακράζοντες· Χαίροις, Πάτερ θειότατε.

 Άγγελος εν Ιθάκη, αμπεχόμενος άρτι, στολήν Ιωακείμ δερματίνην (εκ γ’ ), πεφηνώς σωτηρίαν πιστών, μέσω μυστηρίων του Χριστού άγγελμα, εκόμισας και άπαντας, διήγειρας θερμώς βοάν σοι·

Humility and purity of heart, crowned by the Holy Spirit, is the key to understanding, this… is Wisdom

Mexican Pentecost Icon

On this day, the fiftieth after Easter, we celebrate the Feast of Pentecost when the fullness of the Holy Trinity was revealed through the coming of the Third Person of the Holy Trinity, the Holy Spirit.

The holy Pentecost (explanation of the Feast)

On the tenth day after the Ascension of Jesus Christ during the Jewish feast of Pentecost, at the third hour, but according to our reckoning at nine o’clock in the morning, when people usually go to the temple both for offering up a sacrifice and prayer [1] all the disciples were assembled in Jerusalem, in the upper room (Acts 1:13), which was “on Mount Zion”, “and suddenly there came a sound from heaven, as of a rushing mighty wind,” (as though from an unusually strong wind).”

Actually there was no wind rustling, but the noise was similar as if it were from the strength of a wind, but without the wind.” This noise “filled the whole house where they were sitting”, – not only of the apostles, but, according to the commentary of St. John Chrysostom, even other believers in Christ (Acts 1:16).

Împărţirea după Dumnezeu (Ρουμανικά, Romanian)

„Deci s-a făcut împărţire în mulţime pentru El” (Ioan 7, 43)

Iubiţii mei, Biserica noastră, Biserica Ortodoxă nu este lucru omenesc; este un aşezământ de Dumnezeu lucrat. Şi astăzi sărbătoreşte ziua ei de naştere.

Pe faţada Catedralei Mitropolitane din Florina, a Sfântului Pantelimon, există un mozaic. Reprezintă Biserica în formă de corabie. Cârmaciul ei este Hristos. Ajutoare – apostolii şi clericii. Călători – toţi creştinii, iar vântul favorabil care umflă pânzele ei, este Sfântul Duh.

Însă corabia Bisericii de-a lungul veacurilor adeseori pluteşte pe furtuna, care ridică valuri ale rătăcirii şi ale necredinţei. Împărţirile lăuntrice ale ereziilor şi ale schismelor, prigoanele din afară din partea închinătorilor la idoli şi a necredincioşilor, dar şi intervenţiile statului – considerat creştin – provoacă de-a lungul vremurilor naufragiu. O imagine în mic a unui astfel de naufragiu au trăit, de pildă, credincioşii din patria noastră la sfârşitul anilor 80. Atunci s-a încercat slăbirea Bisericii printr-o nouă confiscare a averii ei mobiliare. Însă mai mare primejdie era ameninţarea autonomiei ei spirituale. Simpatiile şi antipatiile de partid au provocat în acele zile antipatie şi împărţire.

Şi doar atunci? De multe ori se creează situaţii asemănătoare. Şi unii, care cred că Biserica trebuie să fie întotdeauna supusă faţă de stat, ne spun:

Εσπερiνός Τής Πεντηκοστής (Στίχοι και ηχητικό)- Vespers of Pentecost

Vespers of Pentecost

Text in English
Lord, I have cried
We celebrate Pentecost and the coming of the Spirit, the appointed time of the promise and the fulfilment of hope. How great is the mystery? Great indeed and revered! And so we cry out to you: Creator of all, Lord, glory to you! (Twice)

With tongues of foreigners, O Christ, you renewed your Disciples, that through them they might proclaim you, the immortal Word and God, who grant our souls your great mercy.

The Holy Spirit gives all things: makes prophecies flow, perfects priests, taught the unlettered wisdom, revealed fishermen to be theologians, welds together the whole institution of the Church. Advocate, consubstantial and equal in majesty with the Father and the Son, glory to you. (Video follows)

Ελληνικά

Στιχηρά ίδιόμελα,ηχ,α

Πεντηκοστὴν ἑορτάζομεν, καὶ Πνεύματος ἐπιδημίαν, καὶ προθεσμίαν ἐπαγγελίας, καὶ ἐλπίδος συμπλήρωσιν, καὶ τὸ μυστήριον ὅσον; Ὡς μέγα τε καὶ σεβάσμιον! Διὸ βοῶμέν σοι, Δημιουργὲ τοῦ παντὸς Κύριε, δόξα σοι. (Δίς)

On the Sunday of Pentecost

By Fr. Antony Hughes

In the Name of the Father and of the Son and of the Holy Spirit, one God. Amen.

Glory to Jesus Christ!

The Reading is from John 7:37-52; 8:12

“He who believes in me, as the scripture says, ‘Out of his heart shall flow rivers of living water.’ Now this he said about the Spirit, which those who believed in him were to receive.“ “Do you not know,” writes St. Paul, “that you are temples of the Holy Spirit?”

The question is: are there rivers of living water flowing from our hearts or rivers of something else? Are our hearts at peace or are we troubled within? Are we at ease or anxious, happy or confused? Do we bring joy to others? What is coming from our hearts? Is it compassion? Kindness? Patience? Love? Does our presence bring peace and healing to the people we meet or would it have been better had they not met us at all? The fruit of our lives reveals much about the state of our souls.

Metropolitan Anthony Bloom poses the same question in a different way:

“Why is it that people who meet us never notice that we are limbs of the risen Christ, temples of the Holy Spirit? Why? Each of us has got to give his own reply to this question. Let us, each of us, examine ourselves and be ready to answer before our own conscience and do what is necessary to change our lives in such a way that people meeting us may look at us and say,’Such people we have never seen. There is something about them that we have never seen in anyone. What is it?’ And we could answer:

Read more…

Ο Άγιος Νεομάρτυς Παύλος ο Πελοποννήσιος

Μαρτύρησε στις 22 Μαΐου το έτος 1818.

Καταγόταν από το χωριό Σωποτό ή Αροανία της επαρχίας Καλαβρύτων. Προερχόταν από γονείς πτωχούς μεν αλλά ενάρετους. Στο άγιο Βάπτισμα ονομάστηκε Παναγιώτης.

Μικρό παιδί ακόμα έφυγε από το χωριό του και πήγε στην Πάτρα, όπου έμαθε την τέχνη του σανδαλοποιού.

Μετά από παραμονή δεκατεσσάρων ετών στην Πάτρα, όπου ασκούσε την τέχνη του, έφυγε και ήλθε στα Καλάβρυτα. Εκεί νοίκιασε ένα εργαστήριο και εργαζόταν στην τέχνη που είχε μάθει.

Συνέβη όμως να κλειστεί φυλακή από τους ιδιοκτήτες, διότι αρνιόταν να δώσει την αύξηση που του ζητούσαν στο ενοίκιο, παρά την αρχική συμφωνία. Για να δείξει δε ότι δεν πρόκειται να δώσει παραπάνω, είπε τον φοβερό λόγο «Τούρκος να γίνω , αν δώσω παραπάνω ». Ύστερα όμως πείστηκε και έδωσε το ενοίκιο που του ζητούσαν.

Μετά από αυτά τα γεγονότα έφυγε και πήγε στην Τρίπολη, όπου με δύο φίλους του γύριζαν τα χωριά κι έλεγε πως είναι Τούρκος, για να τρώνε και να πίνουν ελεύθερα. Συναισθανόμενος όμως ότι αυτό το οποίο έκανε ήταν πνευματική πτώση, πήγε και εξομολογήθηκε αλληλοδιαδόχως σε δύο πνευματικούς, πράγμα που δείχνει πως δεν μπορούσε να ηρεμήσει. Οι πνευματικοί τον παρηγόρησαν, τον νουθέτησαν και τον ενθάρρυναν να μην απογοητεύεται αλλά να ελπίζει στο έλεος και την ευσπλαχνία του Κυρίου.

Ο βίος του Γέροντα Πορφύριου σε βίντεο

Το βίντεο- αφιέρωμα στον βίο του Γέροντος Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου, ενός από τους πιο δημοφιλείς συγχρόνους Οσίους της εποχής μας, είναι όντως πολύ συγκινητικό αφού μας μεταφέρει πολύ κοντά στον Όσιο Πατέρα μέσω των πολλών ηχητικών ντοκουμέντων.

«Τότε κτυπούσαν τον Παύλο με πέτρες… »

Το μαρτύριο του Αποστόλου Παύλου. Έργο του Tintoret 1556

Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου

Πιστέψτε με τώρα είναι μπροστά μας να υποστούμε χειρότερα από όσα έπαθε ο Παύλος. Τότε εκείνοι κτυπούσαν τον Παύλο με πέτρες. Τώρα μας κτυπούν με λόγια οδυνηρότερα και από πέτρες. Τι πρέπει να κάνουμε λοιπόν; Ότι έκανε και κείνος. Δεν εμίσησε εκείνους που τον ελιθοβόλησαν, αλλά ενώ εκείνον τον έσυραν δια της βίας έξω από την πόλη, αυτός μπήκε πάλι για να ευεργετήσει εκείνους που τόσο τον αδίκησαν. Αν υπομείνεις και συ τον υβριστή, τον βάναυσο, εκείνον που σε αδικεί τόσο πολύ, λιθοβολήθηκες και συ. Μην πεις ότι δεν έφταιξα τίποτε, γιατί σε τι είχε φταίξει ο Παύλος για να λιθοβοληθεί. Εκήρυττε τη Βασίλεια των ουρανών, απομάκρυνε από την πλάνη, ωδηγούσε στο Θεό. Αυτά είναι άξια για στεφάνους, για δημόσιο έπαινο, για χίλια καλά, όχι για λιθοβολισμό. Αλλά όμως έπαθε τα αντίθετα. Αυτό είναι που αποτελεί περίλαμπρη νίκη.

Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή: O μεγαλύτερος σύγχρονος Έλληνας μαθηματικός και δάσκαλος του Άλμπερτ Αϊνστάιν

«Κύριοι, ζητήσατε να σας απαντήσω σε χίλια δυο πράγματα, κανείς σας όμως δεν θέλησε να μάθει ποιος ήταν ο δάσκαλός μου, ποιος μου έδειξε και μου άνοιξε τον δρόμο προς την ανώτερη μαθηματική επιστήμη, σκέψη και έρευνα. Και για να μην σας κουράσω, σας το λέω έτσι απλά, χωρίς λεπτομέρειες, ότι μεγάλος μου δάσκαλος υπήρξε ο αξεπέραστος Έλληνας Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή, στον οποίο, εγώ προσωπικά, αλλά και η μαθηματική επιστήμη, η φυσική, η σοφία του αιώνα μας, χρωστάμε τα πάντα»

La fête de la Pentecôte

Dans l’Ancien Testament, la fête de la Pentecôte tombait 50 jours après la Pâque (Pesah en hébreux). Cette dernière fête célébrait l’Exode des Israélite libérés de l’esclavage en Égypte; la Pentecôte célébrait le don des Dix Paroles / Commandements que Dieu avait fait à Moïse sur le Mont Sinaï.

Dans la Nouvelle Alliance du Messie, l’événement de Pâques prend sa nouvelle signification en tant que célébration de la mort et de la Résurrection du Christ, “l’exode” de l’humanité de ce monde déchu jusqu’au Royaume de Dieu.

Μα δεν ήταν ούτε φυσικός αέρας ούτε φυσική φωτιά!

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ

Σ’ ένα από τα τροπάρια της μεγάλης εορτής, η Πεντηκοστή ονομάζεται «προθεσμία επαγγελίας». Ο λόγος θέλει να πει πως η ημέρα αυτή είναι εκείνη, για την οποία είπε ο θείος Διδάσκαλος στους μαθητές του, όταν τους έδινε την υπόσχεση πως θα τους έστελνε τον Παράκλητο. Πραγματικά, στη μεγάλη και τελευταία ομιλία του προς τους Αποστόλους μετά το μυστικό δείπνο, ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός μίλησε μάλλον αόριστα και τους είπε για «άλλον» παράκλητο, δηλαδή συνήγορο και παρηγοριά τους, που θα ερχόταν στη θέση του, για να μένει μαζί τους, δηλαδή στην Εκκλησία, για πάντα. Δεν παράλειψε τότε να τους πει πως ο παράκλητος, σταλμένος από αυτόν, θα ερχόταν από τον Πατέρα και θα ήταν το Πνεύμα της αλήθειας, το Άγιο Πνεύμα.

14η Μαΐου ημέρα απελευθερώσεως Αλεξανδρουπόλεως – Κομοτηνής

Του Γιώργου Δ. Κεμαλάκη

Βρισκόμαστε στα 1920. Είναι άνοιξη. Ο ήλιος ρίχνει τις ζωογόνες αχτίνες του και δίνει ζωή στα πάντα. Οι Θρακιώτες δεν αισθάνονται την χαρά της άνοιξης, γιατί η ιδιόρρυθμη διασυμμαχική κατοχή που τους εξασφαλίζει την με όρους λευτεριά τους, η λύπη και η αγωνία νεκρώνουν όλες τις άλλες αισθήσεις. Αυτήν την αγωνιώδη ερημιά αναταράζει, που και που, ένας ανάλαφρος άνεμος ελπίδας από το 1919 μέσα από το περιλάλητο διασυμμαχικό καθεστώς. Ο Ελληνικός στρατός έστησε περήφανα τη γαλανόλευκη και στρατοπέδευσε στους Τοξότες ύστερα από την ανακωχή του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Εκεί συγκεντρώθηκαν και οι περισσότεροι κάτοικοι των θρακικών περιοχών, που είχαν ξερριζωθεί από τα πατρικά τους σπίτια με τη συνθήκη του Βουκουρεστίου.