Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνα: “Ετοιμαστείτε, έρχονται πολύ δύσκολα…”

Η αδελφότητα στη Μονή Φιλοθέου το 1985. Στη μέση καθιστός ο Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης

Ο γνωστός γέροντας Εφραίμ της Αριζόνα και αγιορείτης μοναχός προτρέπει πλέον: “ετοιμασία επειδή ΣΥΝΤΟΜΑ θα αρχίσουν τα πολύ δύσκολα”. Η προτροπή αυτή έγινε σε ηγούμενο μονής του Αγίου Όρους, ο οποίος τον επισκέφθηκε πρόσφατα και τον ρώτησε σχετικά με τις εξελίξεις στην Ελλάδα. Ο γέροντας ήταν απολύτως σαφής: ” Έρχονται πολύ δύσκολες ημέρες”… Και η μονή έχει φτιάξει ήδη την “ομάδα κρίσης”, υπεύθυνη για να προετοιμάσει το μοναστήρι για πολύ δύσκολες ημέρες για άγνωστο χρονικό διάστημα.

Τα παραπάνω θα μπορούσαν να είναι ένα κακόγουστο αστείο. Αλλά δεν είναι… Δυστυχώς, τα επερχόμενα είναι πλέον ορατά και δια γυμνού οφθαλμού, αφού όλοι μας μπορούμε πλέον να δούμε αυτό που έρχεται, δηλαδή την δυστυχία και την πείνα…

Ο Άγιος Νεομάρτυς Χριστόδουλος

Άγιος Μηνάς Θεσσαλονίκης

Μαρτύρησε στη Θεσσαλονίκη στις 27 Ιουλίου 1777

Ο άγιος καταγόταν από ένα χωριό της Κασσάνδρας , που ονομαζόταν Βάλτα . Από μικρό παιδί πήγε στη Θεσσαλονίκη και έμαθε τη δουλειά του αμπατζή, δηλαδή κατασκεύαζε εξωτερικά ενδύματα από χοντρό μάλλινο ύφασμα. Πήγαινε με τους άλλους μαστόρους σε διάφορα μέρη για δουλειά και πάλι επέστρεφε στη Θεσσαλονίκη. Κάποια φορά στη Χίο αγόρασε ένα ξύλινο σταυρό αζωγράφιστο. Τον έδωσε σ’ ένα ζωγράφο, τον ζωγράφισε και τον πήγε στην εκκλησία του Αγίου Αθανασίου, διότι ο καντηλανάφτης ήταν φίλος του.

Εκείνες τις μέρες έτυχε να εξισλαμίζεται ένας Βούλγαρος. Το έμαθε ο άγιος και πικράθηκε για την απώλεια αυτής της ψυχής .Αποφάσισε τότε στον λογισμό του να μαρτυρήσει. Κάθισε λοιπόν , χωρίς να πει τίποτε σε κανένα και έγραψε όλα του τα αμαρτήματά του εκ νεότητός του, πήρε τον σταυρό του και πήγε στον πνευματικό. Έδωσε στον πνευματικό να κρατάει τον σταυρό και εκείνος διάβασε την εξομολόγησή του. Την άλλη μέρα πήγε στον φίλο του τον καντηλανάφτη και του λέγει πως είχε ξεχάσει κάποιες αμαρτίες και θα πάει ξανά στον πνευματικό. Αφού εξομολογήθηκε έμεινε στον φίλο του. Την άλλη μέρα σηκώθηκε νωρίς, πριν τον νεωκόρο , άνοιξε την εκκλησία, άναψε τα καντήλια και έμεινε στον όρθρο και τη θεία Λειτουργία. Λέει του φίλου του, του νεωκόρου , Φέρε μου τον σταυρό. Τι τον θέλεις ; του λέει εκείνος . Τον θέλει ο ζωγράφος για να ζωγραφίσει ένα παρόμοιο για κάποιον άλλο . Πήρε τον σταυρό, πήγε στο εργαστήριο και καθόταν κι έραβε.

Ποιά δόξα, χρειάζονται από εμάς εκείνοι που τους δόξασε ο Θεός;

Άγιος Παντελεήμων - Ι.Μ.Σινά (13ος αι)

«Χθες μαρτύρων ημέρα, αλλά και σήμερον μαρτύρων ημέρα^· είθε και αεί μαρτύρων ημέραν επετελούμεν».

Έτσι αρχίζει μία ομιλία του ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος. Χθες ήταν ημέρα και εορτή μαρτύρων, του αγίου ιερομάρτυρα Ερμολάου και της άγιας οσιομάρτυρος Παρασκευής· αλλά και σήμερα είναι ημέρα και εορτή μάρτυρα, του αγίου και ιαματικού Παντελεήμονος. Μα ας ήταν πάντα και κάθε μέρα να είχαμε γιορτές και μνήμες αγίων Μαρτύρων.

Τα Άγραφα

Συνοπτική ιστορική ανασκόπιση:

Ο ορεινός όγκος της ΝΑ Πίνδου, τα Άγραφα, γεωγραφικά ενώνει την δυτική με την Κεντρική Ελλάδα και τη Θεσσαλία και μορφολογικά αρχίζει από τα ήμερα Θεσσαλικά ριζοβούνια και με δαντελωτές διακυμάνσεις και συμμετρικές καμπύλες ανεβαίνει στις περήφανες Αγραφιώτικες βουνοκορφές και καταλήγει στον Αχελώο.

Οι λόφοι, οι χαράδρες και τα κορφοβούνια, όλα ντυμένα με την πλούσια χλωρίδα της ελληνικής φύσης, φιλοξενούν σπάνια θηράματα, την πετροπέρδικα, τον κότσυφα, τον λαγό, τον αγριόχοιρο κ.α. Την ομορφιά του τοπίου συμπληρώνει η τεχνητή λίμνη Νικολάου Πλαστήρα που λικνίζεται φιλάρεσκα στο οροπέδιο της Νεβρόπολης ανάμεσα ουρανού και γης. Στις πλαγιές των βουνών και σε όμορφα οροπέδια είναι χτισμένα τα αγραφιώτικα χωριά, που γνώρισαν μεγάλη άνθιση κατά την εποχή της τουρκοκρατίας (1650 – 1750 μ.χ) όταν μαζί με τη Μάνη, τα Σφακιά και το Σούλι αποτελούσαν τα προπύργια του Ελληνισμού. Τα Άγραφα διαιρούνται σε δύο μεγάλα τμήματα:

Τρία νέα μέλη στην Εκκλησία του Χριστού!!! (Πλούσιο φωτογραφικό υλικό)

Στις 24 Ιουλίου στο Παρεκκλησίο της Παναγίας της Γερόντισσας, παρευρεθήκαμε με χαρά στην βάφτιση του Ηλία, της Μαργαρίτας και της Άννας – Σεραφειμίας. Ακόμα μια φορά όπου στο Βαπτιστήριο της Μονής τελείται βάπτιση ενός μεγάλου ανθρώπου και αυτή τη φορά τριών ανθρώπων.

Τρία νέα μέλη στην Εκκλησία του Χριστού. Χαρά και στην γη αλλά και στον ουρανό. Ο Ηλίας (πατέρας), η Μαργαρίτα (Μητέρα) και η Άννα – Σεραφειμία (Κόρη) αποφάσισαν να γίνουν μέλη στην Εκκλησία του Χριστού και να βαφτιστούν Χριστιανοί Ορθόδοξοι.

Συγκίνηση και δάκρυα χαράς, σε όσους παρευρέθηκαν στο Παρεκκλήσιο της Παναγίας της Γερόντισσας που βρίσκεται στο άλσος της Ιεράς Μονής μας. Η βάφτιση έγινε δίπλα από το Παρεκκλήσιο, στο αντίγραφο παλαιοχριστιανικό Βαπτιστήριο.

Όλα ήταν πολύ όμορφα.
Να ζήσουν. Ο Θεός να τους έχει πάντοτε καλά. Να είναι πάντα άξιοι. Περισσότερα εδώ…

Περί καφενειακών συζητήσεων…

του Πρωτ. π. Θωμά Βαμβίνη

Ορισμένες φορές οι θεολογικές συζητήσεις –σε ημερίδες, συνέδρια η συμπόσια– φέρνουν στον νου την ατμόσφαιρα του παραδοσιακού καφενείου. Δεν θυμίζουν, δηλαδή, ναό μέσα στον οποίον επιτελείται η «λειτουργία του Λόγου», δηλαδή η μύηση στην κοινωνία, γνώση και προσκύνηση του μυστηρίου της σαρκώσεως του Θεού Λόγου. Για να εξηγηθή κάπως αυτή η, ίσως προκλητική, άποψη είναι χρήσιμο να δώσουμε μια περιγραφή του «ελληνικού καφενείου», όπως φυσικά εμείς αντιλαμβανόμαστε την καθημερινή λειτουργία του.

Πώς προσεγγίζουμε τους αγίους (μέρος 2ο)

αρχιμ. Ελισαίου,

Καθηγουμένου Ιεράς Μονής Σίμωνος Πέτρας, Αγίου Όρους

Αφορμή χαράς και ελπίδος, γιατί φαίνεται μια ακτίνα αναζητήσεως του τελείου προτύπου στην πορεία της ζωής μας, οπότε και ο όρος «γεροντολαγνεία» χάνει αμέσως το περιεχόμενο του, αφού εμπίπτομε στα κανονικά και παραδοσιακά όρια της απαραίτητης προσωπικής μας σχέσεως με ένα πεπειραμένο και φωτισμένο πνευματικό οδηγό, απ΄ τον οποίο πλησιάζοντας τον προσδοκούμε βοήθεια για να ξεπλύνωμε τον ερρυπωμένο χιτώνα της ταλαίπωρης ψυχής μας και να βιώσωμε ορθόδοξα και ταπεινά το μυστήριο της πνευματικής σχέσεως του διδύμου Γέροντας-υποτακτικός.

Στιγμιότυπα από την πανήγυρη των Βατοπαιδινών Αγίων (βίντεο)

Δείτε στιγμιότυπα από την Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στην πανήγυρη των Βατοπαιδινών Αγίων στην Ιερά Μονή Βατοπαιδίου που προΐστατο ο Χωρεπίσκοπος Αμαθούντος κ. Νικόλαος, ενώ συμμετείχαν ο Αρχιεπίσκοπος Χερσώνος κ. Ιννοκέντιος της Εκκλησίας της Ρωσίας (έδρα του το Παρίσι), ο Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Καρακάλλου αρχιμ. Φιλόθεος και πολλοί ιερείς. Έψαλλαν στον δεξιό χορό η Χορωδία των Πατέρων από την Ιερά Μονή Καρακάλλου, ενώ στον αριστερό χορό ο π. Στέφανος των Δανιηλαίων, ο Γέρων Ιωσήφ από την Βίγλα της Ιεράς Μεγίστης Λαύρας και οι Βατοπαιδινοί Πατέρες.

Σύμφωνα με το βυζαντινό αγιορείτικο τυπικό πριν την Αρχιερατική Θεία Λειτουργία

Η κυβερνητική κρίση του Ιουλίου του 1965 και η παρακρατική οργάνωση Α.Σ.Π.Ι.Δ.Α.

Η πολιτική κρίση που ξέσπασε το καλοκαίρι του 1965, αφορούσε σε μεγάλο βαθμό την διαφωνία του Βασιλιά Κωνσταντίνου με τον Γεώργιο Παπανδρέου για τον χειρισμό των ανακρίσεων της υπόθεσης Α.Σ.Π.Ι.Δ.Α. («Αξιωματικοί Σώσατε Πατρίδα, Ιδανικά, Δημοκρατίαν, Αξιοκρατίαν»). Συγκεκριμένα υπήρχαν στοιχεία που συνέδεαν τον τότε νεοεμφανισθέντα αλλά ανερχόμενου βουλευτή Ανδρέα Παπανδρέου με την συγκεκριμένη οργάνωση. Ο τότε υπουργός Εθνικής Αμύνης Πέτρος Γαρουφαλιάς, πρόσωπο που απολάμβανε της απόλυτης εμπιστοσύνης του Στέμματος, μετά την έκθεση Γρίβα και το αποτέλεσμα της ανάκρισης του Σίμου, είχε διατάξει την συνέχιση των ανακρίσεων και την παραπομπή της σε στρατοδικείο, όταν ο Γεώργιος Παπανδρέου τον εξανάγκασε σε παραίτηση ενημερώνοντας τον Βασιλιά ότι σκοπεύει να αναλάβει το υπουργείο Εθνικής Αμύνης ο ίδιος. Αφορμή για την απόπομπή του Γαρουφαλιά ήταν και η άρνηση του στην διαταγή του Παπανδρέου να αρχίσουν οι ανακρίσεις για την εφαρμογή του σχεδίου “Περικλής” στις εκλογές του 1961, κάτι που προφανώς ήθελε να χρησιμοποιήσει ο Παπανδρέου ως αντιπερισπασμο στην υπόθεση Α.Σ.Π.Ι.Δ.Α, καθώς από εκείνες τις εκλογές είχαν περάσει τέσσερα χρόνια.

Άγιος Παντελεήμων

Μέσα εις το νέφος των μαρτύρων και αγίων της πίστεώς μας, οι οποίοι έδωσαν την ζωήν των δια την αγάπην των προς τον Χριστόν, περιλαμβάνεται και η μορφή του αγίου Παντελεήμονος.

Νέος, γεμάτος σφρίγος και παλμόν, δύναμιν και θάρρος, εμαρτύρησε δια την Ορθόδοξον Πίστιν του. Με αποφασιστικότητα διεκήρυξε και διελάλησε την αλήθειαν της πίστεώς του εις όλους, όσοι κατά την εποχήν εκείνην ευρίσκοντο εις το βασίλειον του σκότους και του ψεύδους, της ειδωλολατρίας.

The advent of Orthodoxy in the German-Speaking lands (Part 3)

Continued from (2)

The Anglo-Saxon Missionaries and Their Disciples

The Germanic Angles and Saxons had conquered England and, through missionary efforts from Rome and Ireland, were converted to Christianity in the 7th century. Inflamed with Christian zeal, a number of them chose to return to the continent and to bring the word of God to their pagan brothers. For the area that was to become Germany, the most important of these Anglo-Saxon missionaries was the great St. Boniface, known as the Enlightener of Germany. This powerful and complex man set about correcting the errors, corruption and heresies of the remnant Christian communities. He also entered unchurched areas where the Germans still practiced human sacrifice, divination, and demon-worship, and he established order in a Church that had been ravaged by war and missionized haphazardly by wandering monks. He had a wonderful ability to attract strong helpers to himself and three fellow-countrymen came to join him in Germany: the future Sts. Willibald, Wunibald, and Lull. Through his correspondence with English abbesses, he was also able to inspire a number of holy women, including Sts. Leoba and Walburga, to start convents and missionary activity in the German lands.

Read more…

Ο ρόλος της γυναίκας στην οικογένεια (αγιορείτικο ανέκδοτο)

Το ακούσαμε από κάποιους πατέρες στο Άγιο Όρος και σας το μεταφέρουμε:

Ο άνδρας είναι η κεφαλή τηε οικογένειας ενώ η γυναίκα είναι

Άγιος Ιάκωβος της Αλάσκας( 26 Ιουλίου)

Κατά τη διάρκεια της πρώτης περιόδου της Ορθοδόξου Ιεραποστολής στην Αλάσκα, γεννήθηκε στο νησί Ουναλάσκα στα 1802 ο Ιάκωβος Νετσέτωβ. Ήταν καρπός ενώσεως Ρώσου και Αλεουτινής. Ο μικρός Ιάκωβος έδειξε μεγάλο ζήλο για μάθηση, κλήση σε ό,τι αφορούσε την εκκλησιαστική ζωή και ευσέβεια και συνειδητή ζωή στις εντολές του Χριστού.

Σε ποιόν να το πω;

Ο Γκύντερ Γκρας είναι ένας διάσημος γερμανός συγγραφέας, ο οποίος το 1999 τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας.

Το 2006 προκλήθηκε διεθνής σάλος από το εξής γεγονός (Εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ, 20-8-2006, σελ. Α37-Α38):

Ο Γκρας, στα εβδομήντα οκτώ του χρόνια, εξέδωσε ένα βιβλίο-αυτοβιογραφία του, με τίτλο «Ξεφλουδίζοντας το κρεμμύδι».

Καταστρέφουν αυγά χελωνών πατώντας τα με 4Χ4!

 Απίστευτη  απανθρωπιά με θύματα τα αγέννητα  ακόμη χελωνάκια «καρέτα- καρέτα»  συγκλονίζει τους εκπροσώπους οικολογικών οργανώσεων στην  Κρήτη, αλλά και τους απλούς  πολίτες, που βρίσκουν καθημερινά δεκάδες αυγά πατημένα από τις ρόδες αυτοκινήτων τύπου 4Χ4!

Δράστες  των απρόκλητων επιθέσεων σε βάρος του προστατευόμενου αυτού είδους θαλάσσιας χελώνας, είναι συνήθως νεαροί που αδιαφορούν για τις προσπάθειες των οργανώσεων να μαρκάρουν με καλάμια τις φωλιές και κάνουν… ράλι πάνω τους. Μαζί τους συμπράττουν και οι ψαράδες της περιοχής που εξολοθρεύουν τις χελώνες πριν ακόμη γεννηθούν, για να μην τους σκίσουν τα δίχτυα μεγαλώνοντας!

Πώς προσεγγίζουμε τους αγίους (μέρος 1ο)

αρχιμ. Ελισαίου,

Καθηγουμένου Ιεράς Μονής Σίμωνος Πέτρας, Αγίου Όρους

Ένας πολύσοφος σύγχρονος ιεράρχης είπε τον έξης λόγο: «Είναι μεγάλος άθλος να βρίσκεσαι και να ζης κοντά σε ένα Άγιο. Απαιτεί μεγάλη ταπείνωσι και θέλει άκρα προσοχή». Τον δικαιολογώ απολύτως και συμφωνώ μαζί του. Για ποιο λόγο; Ο Άγιος βρίσκεται σε θέσι υπέροχης έναντι του εισέτι αγωνιζομένου να εγγίση τα κράσπεδα του Θεού. Έχοντας ήδη αποκτήσει τον νουν Χριστού και αγόμενος υπό του Αγίου Πνεύματος, φαίνεται πολλές φορές ακατανόητος για το πως σκέπτεται και το πως ενεργεί. Φυσικά δεν είναι απαλλαγμένος από τα συγγνωστά πάθη, της ανάγκης του ύπνου, του φαγητού, των σωματικών ασθενειών. Ούτε πάλι στολίζεται με όλα μαζί τα χαρίσματα του Θεού, αφού κατά την χωρητικότητα της ιδιοπροσωπίας του δέχθηκε και το πλήρωμα των ειδικών χαρισμάτων, όπως αναλύει σε βάθος και με οξυδέρκεια ο όσιος Μάξιμος ο Ομολογητής. Όμως, και στο πεδίο των φυσικών και συγγνωστών παθών διαφέρει ο Άγιος από τον μή άγιο στην αντιμετώπισί τους, που είναι πάντα σύμφωνη με το θέλημα του Θεού και ενεργείται στο επίπεδο του Πνεύματος.

Τι είναι ο Πνευματισμός (ή μεντιουμισμός)

Πνευματισμός (ή μεντιουμισμός): πνευματικό κίνημα «αποκαλύψεων» που συνίσταται στην επικοινωνία των ανθρώπων με «πνεύματα», τα οποία υποτίθεται ότι είναι ψυχές προ-αποθανόντων ανθρώπων, επιτυγχάνεται δε η επικοινωνία αυτή μέσῳ ειδικευμένων προς τούτο «διαμέσων» ή «μεσαζόντων» (τα γνωστά “medium”). Προσεκτικότερη μελέτη της διδασκαλίας του Πνευματισμού αποδεικνύει, ότι πέραν μιας απλής φιλοσοφικής και ηθικής διδασκαλίας, η οποία βασίζεται στην «παραφυσική» ή «ψυχική» δραστηριότητα και τις αποκαλύψεις και διδασκαλίες «πνευμάτων», ο Πνευματισμός είναι ουσιαστικώς πίστη, «αποκάλυψη» και θρησκεία, αναγόμενη έως τα αρχαία ειδωλολατρικά μαντεία, πίστη συγγενής της μαγείας και της νεκυομαντείας (νεκρομαντείας).

Η κόλαση (Ηπειρώτικο δημοτικό τραγούδι)

Παρακαλώ σε, Πανάγια, και διπλοπροσκυνω σε, νά μου χαρίσης τά κλειδιά, κλειδιά του παραδείσου, ν’ ανοίξω νάμπω ζωντανός γύρω νά περπατήσω, νά ιδώ τους πλούσιους πώς περνάν, και τους φτωχούς πώς στέκουν. Κάθονταν ή φτωχολογιά ‘ς τον ήλιο, ‘ς τόν προσήλιο κ’ οί πλούσιοι έκυλιόντανε ‘ς τήν πίσσα, ‘ς το σκοτάδι, εκείτονταν κι’ ο έξαρχος σέ μι’ άκρ’ ακουμπισμένος, και τους φτωχούς αγνάντευε και τους παρακαλούσε.

— Φτωχοί, γιά πάρτε τ’άσπρα μου, δόστε μου μιά λαμπάδα.

“Μαγικά κόλπα” (βίντεο)

Σίγουρα θα έχετε δει κόλπα ταχυδακτυλουργών και θα έχετε αναρωτηθεί : “Πώς το κάνουν αυτό? Μάγοι είναι?”

Δέστε λοιπόν το παρακάτω βίντεο για να πάρετε μια ιδέα για το πως γίνονται τα “μαγικά”…

Μια όμορφη ιστορία φιλίας

Paulo Coelho

►

The advent of Orthodoxy in the German-Speaking lands (Part 2)

Christ presents the Mission to St.Peter, following the Gospel of St. Mathew, when Christ says "Thou art Peter and upon this rock I will build my Church". Artist: Johannes Von Valkenburg.

Continued from (1)

Monasticism in 4th- and 5th- Century Gaul

In Egypt the reaction to the legalization of Christianity and the numerous conversions was a move to the desert on the part of many men and women who wanted to preserve the otherworldly character of the Christian Faith. Before long, kindred spirits in the West read the Life of St. Anthony and those of other desert-dwellers, or the writings of those who, like St. Cassian, brought back their personal experience of the eastern ascetic life. The West also had its own great ascetics—St. Martin of Tours (397) and those from the island monastery of Lerins (beginning of the 5th century); Sts. Romanus (460) and Lupicinus (480), who began as hermits in the Jura Mountains of present-day France, founding monasteries there and in what is now Swit¬zerland. Those parts of the future Germanic countries which were under the Roman Empire were also affected by this movement, and ardent Christians knew where they could go to dedicate themselves fully to Christ.

The Migrations of the Germanic Tribes and the End of Roman Rule

Read more…

Saint Paraskevi

The Blessed Holy Martyr Saint Paraskevi was born in Rome (circa 130 A.D.) during the reign of the pagan Emperor Adrian. Her parents, Agathon and Politia, were devout Christians even though belief in Christ was a crime against the state punishable by death. Agathon and Politia, who were of nobility, likewise ignored the disdain of their peers by championing the cause of the down trodden. In spite of their devotion to Christ and His teachings, Agathon and Politia secretly and painfully bore the cross of a childless marriage. Trusting in the great mercy and love of God, this Christian couple did not despair, nor did they cease praying for a child, which they vowed to rear in a God fearing manner. Lo the miracle! Late in life Agathon and Politia were blessed with a daughter. Because the child was born on Friday (Paraskevi in Greek), they named her Paraskevi.

Read more…

Ο βίος της Αγίας Παρασκευής (και ηχητικό απολυτίκιο)

Η Αγία Παρασκευή γεννήθηκε στην Ρώμη το 117μ.Χ. Οι γονείς της ήταν Έλληνες. Ο πατέρας της, Αγάθων, και η μητέρα της, Πολιτεία, όντας χριστιανοί, όταν γεννήθηκε η Αγία την βάπτισαν και της έδωσαν το όνομα Παρασκευή. Την μεγάλωσαν σύμφωνα με την χριστιανική πίστη και την σπούδασαν αφού είχαν την οικονομική δυνατότητα μιας και ήταν πλούσιοι.

Όταν ήταν σε ηλικία είκοσι ετών οι γονείς της πέθαναν. Τότε η Αγία έδωσε την περιουσία της στους φτωχούς, στην εκκλησία και σε ένα ίδρυμα, στο οποίο έμεναν χριστιανές κοπέλες που είχαν αφιερωθεί στον Ιησού Χριστό. Εκεί έμεινε για λίγα χρόνια η Αγία Παρασκευή, βοηθώντας στην διάδοση της χριστιανικής πίστης, όπως έκαναν και οι υπόλοιπες συγκάτοικοι της.

An incredible miracle in Serbia (part 6)

Continued from (5)

It is impossible to describe the beauty of paradise. I could not understand a single thing of what I have seen. I was wondering: Why are some souls standing in groups? Why this, why the other. But again my angel-guide, replied to me without me voicing my questions:

“Dousan, if everything was being revealed to you, you could not take it”.

Read more…

The advent of Orthodoxy in the German-Speaking lands (Part 1)

Orthodoxy in the West

Many Western people—both Orthodox and non-Orthodox—identity Orthodoxy with national churches of Eastern European and Middle-Eastern origin. Those who live in Western lands with holy soil under their feet may not realize that beneath them rests a vibrant Christian legacy, which for many hundreds of years was identical in spirit and almost indistinguishable in practice from the Christianity of the East.

In the lands in which German is now spoken, Orthodox Christianity was present, to a greater or lesser extent, from the earliest days of the Faith until around the time of the schism in 1054. It is still possible not only to uncover it in old writings and archeological, artistic, and other studies, but also to experience its living presence by venerating holy relics in places where they have been preserved and honored, and by reading unembellished lives of saints written by immediate disciples.

The Coming of Christianity

Read more…