Τα Άγια Πάθη σε τοιχογραφίες της Ιεράς Μονής Σταυρονικήτα

Δια χειρός Θεοφάνους του Κρητός

16ος αιώνας

 

Ο Νιπτήρ

Ο Μυστικός Δείπνος

.

Στον κήπο της Γεσθημανή

Ο Άγιος νέος Οσιομάρτυς Αγαθάγγελος Εσφιγμενίτης

Ποιός θα ακούσει χωρίς να δακρύσει και να συγκινηθεί το ένδοξο και κατανυκτικό μαρτύριο του Οσιομάρτυρα και Νεομάρτυρα Αγαθαγγέλου, με το οποίο δοξάσθηκε ο Θεός, η Ορθοδοξία και το Γένος μας, ιδιαίτερα δε η Σεβασμία Μονή μας, η οποία τον προετοίμασε γιά τον δοξασμένο θρίαμβο;

Ο Άγιος καταγόταν από την πόλη της Θράκης Αίνο από γονείς φτωχούς αλλά ευσεβείς και ονομάσθηκε στο άγιο Βάπτισμα Αθανάσιος.

Εξαιτίας της φτώχειας του ανέλαβε υπηρεσία στο πλοίο κάποιου Τούρκου, για να εξοικονομεί τα αναγκαία προς το ζην. Βλέποντας ο μιαρός Τούρκος τα προτερήματα και την επιδεξιότητα του Αθανασίου, σκέφθηκε να τον μεταστρέψει στο μωαμεθανισμό για να τον κάνει κληρονόμο του. Γνωρίζοντας όμως τη σταθερότητα και την ευσέβεια του νέου και ότι με κολακείες δεν μπορεί να τον πείσει, κράτησε το σκοπό του μυστικό, γιά να μεταχειρισθεί βίαια μέσα. Ενώ ταξίδευαν μία φορά από Κωνσταντινούπολη στη Σμύρνη, ο άνομος κριτής των Αγαρηνών της Σμύρνης, βλέποντας και αυτός την προθυμία και επιμέλεια του Αθανασίου, παρακινούσε τον πλοίαρχο να προσπαθήσει με κάθε τρόπο να τον αλλαξοπιστήσει. Μόλις έφθασαν στη Σμύρνη, την ίδια νύχτα διέταξε ο Αγαρηνός τον Αθανάσιο να ανάψει ένα φανάρι και να προπορεύεται απ’ αυτόν, τάχα ότι θα πάει σε κάποιο μέρος. Ενώ προχωρούσαν σ’ένα δρόμο κοντά σε τουρκικά μνήματα, διέταξε το νέο να μπεί στο τουρκικό νεκροταφείο και όταν προχώρησαν στο βαθύτερο μέρος, ξαφνικά έβγαλε μαχαίρι ο μιαρός Τούρκος και επιχειρώντας δήθεν να τον σκοτώσει τον πλήγωσε αρκετά. Ο νέος ξαφνιάστηκε και τον παρακαλούσε έμφοβος και με θρήνους, εκείνος όμως του απάντησε ότι είναι αδύνατο να τον αφήσει ζωντανό, εκτός αν γίνει ομόπιστός του. Ο νέος σκέφθηκε ότι η μαρτυρία του Τούρκου εκείνου δεν ίσχυε, διότι όλοι τον ήξεραν σαν ψεύτη, οπότε είπε στον εαυτό του «ας πω αυτόν το λόγο να λυτρωθώ από αυτόν τον αιμοβόρο και αύριο τον αρνούμαι και φεύγω». Τούτο ήταν παγίδα του σατανά, γιά να εξομώσει.

Μεγάλη εβδομάδα στο Άγιο Όρος-Μονή Γρηγορίου 1977

Μονή Γρηγορίου, Σάββατο του Λαζά­ρου 1977, απόγευμα. Πάστρα στο Μο­ναστήρι. Σκούπες, φασίνες, νερά, χέρια γρήγορα, προσεχτικά, ορεξάτα. Καθολι­κό, αυλές, τράπεζα, αρχονταρίκι, συνο­δικό, όλα λάμπουν. Και μυρτιές άφθο­νες.-Ευλογείτε!…-Ό Κύριος!…Καλή αγρυπνία!…Από απόψε καί όλες τίς μέρες, μέχρι την «κλητή καί αγία ήμερα, τή μία τώνΣαββάτων», κάθε βράδυ αγρυπνία! Ή Εβδο­μάδα είναι μεγάλη από κάθε έποψη…Υπάρχει καί Δεσπότης στο Μονα­στήρι. Ό Πισιδίας Ιεζεκιήλ, ό από Αυστραλίας, άνθρωπος της προσευχής καί της αγάπης, καλογηρικός, ταπεινός, άξιόθεος. Συναγωνισμός ανάμεσα στα παλαιότερα γεροντάκια, ποιος να κρα­τήσει την ώα του μανδύα του. Υποχω­ρούν όλοι στον αγιασμένο γερο-Ήσύχιο.Σ’ όλη την αγρυπνία ό ηλικιωμένος Επί­σκοπος στέκεται όρθιος στο Δεσποτικό, ήσυχος, πράος καί βλογημένος, Πανη­γυρική κωδωνοκρουσία σε τρεις στά­σεις. «Δόξα τη αγία καί Όμοουσίφ καί Ζωοποιώ καί Άδιαιρέτω Τριάδι…».

Η Σινδόνη τού Τορίνο (Επιμέλεια: Θ. Ι. Ρηγινιώτης)

Τρισδιάστατη αποτύπωση του προσώπου του Χριστού από την Αγία Σινδόνη.

Το 1988, μαζί με όλο τον κόσμο, έφηβος ακόμη, έμαθα από τα ΜΜΕ ότι η χρονολόγηση με άνθρακα 14 τοποθέτησε την περίφημη Σινδόνη του Τορίνο ανάμεσα στο 13ο και το 14ο αιώνα μ.Χ. Επρόκειτο λοιπόν για ένα πλαστό κειμήλιο. «Δεν πειράζει» είπα, μαζί με χιλιάδες άλλους. «Δεν αλλάζει τίποτα στην αξιοπιστία του χριστιανισμού γενικώς».

Την ίδια γνώμη έχω και τώρα. Μόνο που τώρα πιστεύω πως η Σινδόνη είναι το αυθεντικό «σάβανο του Ιησού», από το οποίο λαμβάνουμε πληροφορίες ανυπολόγιστης αξίας για τις λεπτομέρειες του μαρτυρίου Του, αλλά συγχρόνως συνιστά και ένα τεκμήριο, πραγματικό θησαυρό, για την αξιοπιστία των ευαγγελικών διηγήσεων της σταυρικής θυσίας του Κυρίου, αν όχι και για την ίδια την ανάσταση.

La mănăstirea Vatopedu din Sfântul Munte Athos toţi ortodocşii se simt ca acasă (Ρουμανικά, Romanian)

Gheorghe Fecioru

Întemeiată încă din timpul Sfântului Constantin cel Mare, mănăstirea Vatopedu a fost distrusă şi refăcută de mai multe ori de-a lungul istoriei. După incendierea ei de către piraţii arabi la începutul veacului al X-lea, este refăcută de trei nobili bizantini trimişi aici de către Sfântul Atanasie Athonitul, astfel că prima atestare documentară o avem de la 985, când apare semnătura stareţului mănăstirii Vatopedu într-un document al protosului Sfântului Munte. Din acea vreme şi până astăzi, Lavra Vatopedului ocupă al doilea loc în ierarhia mănăstirilor Muntelui Athos, după mănăstirea Marea Lavră.

În aceşti mai bine de o mie de ani de viaţă monahală, mănăstirea a trecut prin mai multe perioade de înflorire, dar şi de decădere şi de pustiire, cauzate în primul rând de marile invazii ale piraţilor şi ale turcilor, dar şi de persecuţiile puterilor catolicizante. De pildă, după falsa unire a ortodocşilor cu catolicii de la Lion (1271), monahii Sfântului Munte au avut mult de suferit din cauză că nu au primit această mincinoasă unire impusă cu forţa: stareţul mănăstirii Vatope­du, împreună cu mai mulţi monahi au fost schin­giuiţi, spânzuraţi sau înecaţi în mare. Tot atunci, mai multe mănăstiri athonite au fost pustiite.

Cea mai mare înflorire a cunoscut-o Vatopedu în vremea când principele Serbiei Simeon şi fiul său, Sava, au fost închinoviaţi aici. Prezenţa acestor sfinţi, dar şi a altor părinţi îmbunătăţiţi, a făcut ca mănăstirea să aibă în acea vreme peste 800 de călugări, devenind astfel una dintre cele mai mari Lavre ale Ortodoxiei.

Este greu ca în doar câteva pagini să surprinzi istoria atât de bogată a Vatopedului, care s-a împletit în mare măsură cu istoria întregii Biserici Ortodoxe, şi mai ales a poporului grec, iar din secolul al XX-lea şi a statului Elen. Monahi care au vieţuit o perioadă aici au ajuns mari ierarhi şi luminători ai popoarelor ortodoxe, cum au fost Sfântul Iosif de la Partoş, Sfântul Gheorghe de la Cernica, Sfântul Nifon al Constantinopolului, Sfântul Grigorie Palama şi alţii, 68 de sfinţi recunoscuţi de Biserică şi cu mult mai mulţi, pe care numai Dumnezeu îi ştie.

Înflorirea duhovnicească din ultimele decenii

Un reper important al istoriei recente a mănăstirii este venirea, în 1987, a unui grup de monahi de la Nea Sikiti, avântul în frunte pe Gheronda Iosif Spileotul (astazi Iosif Vatopedinul), ucenic al Cuviosului Iosif Isihastul, cel de la care a plecat o adevărată renaştere duhovnicească şi isihastă în Sfântul Munte.

Μεγάλη Τετάρτη στο Βατοπαίδι – Το Δοξαστικό της Κασσιανής (ηχητικό)

VatopaidiFriend: Για τους φιλόμουσους αναγνώστες του ιστολογίου μας δημοσιεύουμε το Δοξαστικό των Αποστίχων του Όρθρου της Μεγάλης Τετάρτης που το ποιητικό κείμενο έγραψε η μοναχή Κασσιανή (γνωστό ως το Τροπάριο της Κασσιανής), σε ήχο πλ. δ΄ και μέλος Πέτρου Λαμπαδαρίου όπως το απόδωσε χθες το βράδυ στην αγρυπνία η Χορωδία των Πατέρων της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου.

Η σφραγίδα του Πατέρα … (το πάσχα των παιδιών)

Να χουμε αναμνήσεις και βιώματα κοντά στον Χριστό …το δυνατότερο όπλο για σένα και το παιδί σου …μόνο έτσι δεν θα φύγει από την εκκλησία… Και αυτό θα το καταφέρεις μόνο αν του προσφέρεις βιώματα μέσα στον ναό … Ο στάρετς Ζωσιμάς του Dοstοyevsky στους Αδελφούς Καραμαζώφ λέει: «εκείνος που μπορεί να έχει αναμνήσεις Χριστού από την παιδική του ηλικία είναι σωσμένος για όλη του τη ζωή». Το σπουδαίο είναι ότι κάνει αυτή την μνημειώδη παρατήρηση ύστερα από τη γλυκιά θύμηση της μητέρας του ,όταν τον έπαιρνε μαζί της στη Θεία Λειτουργία των Προηγιασμένων. Θυμάται την ομορφιά της Ακολουθίας, τη μοναδική μελωδία του κατανυκτικού «κατευθυνθήτω η προσευχή μου ως θυμίαμα ενώπιόν σου…».

Το «ευαγγέλιο» του Ιούδα

Ένα ψευδεπίγραφο κείμενο στην υπηρεσία του αντιχριστιανικού παραληρήματος

γράφει ο Ι. Καραβιδόπουλος, Ομότιμος Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ.

Ο Ιούδας της ιστορίας και ο Ιούδας των αποκρύφων κειμένων

Ο Ιούδας βρίσκεται τον τελευταίο καιρό στην επικαιρότητα εξαιτίας ενός κοπτικού χειρογράφου ευαγγελίου του 3ου ή 4ου μ.Χ. αιώνα που βρέθηκε πριν από τρεις δεκαετίες και τώρα βλέπει το φως της δημοσιότητας στις ξένες γλώσσες και στα ελληνικά. Ο τίτλος του είναι “Ευαγγέλιο του Ιούδα” και γράφηκε πρωτοτύπως στα ελληνικά, στο β΄ μισό του Β΄ αιώνα. Πρώτος το αναφέρει ο Ειρηναίος, επίσκοπος Λουγδούνου (σημερινής Λιόν της Γαλλίας) στα τέλη του Β΄ αιώνα και αργότερα ο Τερτυλιανός, ο Επιφάνιος Σαλαμίνος της Κύπρου και ο Θεοδώρητος Κύρου. Οι εκκλησιαστικοί αυτοί συγγραφείς μας πληροφορούν ότι είναι ένα κείμενο που χρησιμοποιούν οι αιρετικοί Καϊνίτες ή Καϊανοί, στους οποίους αποδίδεται η συγγραφή του. Οι Καϊνίτες δέχονται ως ηγέτη τους τον αδελφοκτόνο Κάϊν ως ισχυρότερον του φονευθέντος Άβελ και τιμούν τον Ιούδα ως κάτοχο υψηλότερης γνώσης. Ανήκουν στο μεγάλο κίνημα του Γνωστικισμού.

Then the Kingdom will not be like a seed….

Behold The Bridegroom Cometh.avi

►

Behold, the Bridegroom cometh in the middle of the night, and blessed is the servant whom He shall find watching, but unworthy is he whom He shall find in slothfulness. Beware, therefore, O my soul, and be not overcome by sleep; lest thou be given over to death, and shut out from the kingdom. But return to soberness and cry aloud: Holy, Holy, Holy art Thou, O God; through the Theotokos, have mercy on us.

From Bishop Nikolaj:

“The kingdom of heaven shall be likened to ten virgins who took their lamps and…

Read more…

Ομιλία στην Γυναίκα την αλείψασα τον Κύριο Μύρω

ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΙΚΟΝΙΟΥ

Α’ Πολύ ωφέλησε την ψυχή μας ο Χριστός, σαν παρακάθησε στο τραπέζι του Ζακχαίου. Γιατί όπου ο Χριστός φιλοξενείται, και κάμνει συντροφιά με τους ανθρώπους, και το πιοτό και το τραπέζι μας καταδέχεται, εκεί κατοικεί η ευφροσύνη. Γιατί ποιος τελώνης ή πόρνη ή απ’ εκείνους που έπραξαν όσα δε λέγονται κακά, βλέποντας τον Ποιητήν του ουρανού και της γης να εισέρχεται στο σπίτι του Τελώνη, ή εκείνον που μας δίδει τα στάχυα, να λαβαίνει με τα χέρια του ανθρώπινο ψωμί, ή των τσαμπιών τον χορηγό να ντύνει απ’ το κρασί και να ευλογεί τα πατητήρια, και στο μυαλό του δε θάβαζε την πράξη τούτη για μεγάλη γιορτή και λαμπρό πανηγύρι; Αληθινά γιορτή. Ευφροσύνη αγγελικής φιλοξενίας, να βλέπεις το Δεσποτη με τους δούλους· το Θεό με τους ανθρώπους· τον Κριτήν τέλος να βλέπεις μ’ εκείνους που θα κρίνει, να κάθεται το ίδιο τραπέζι. Μα για τούτον το λόγο ήρθε στη γη, χωρίς να εγκαταλείψει τον ουρανό ορφανό από τη θεϊκή δόξα· γιατί και τέλειος γενόμενος άνθρωπος, δεν έπαυσε να είναι Θεός.

Ο όσιος Συμεών ο Μονοχίτων και Ανυπόδητος (+1594)

Ο όσιος Συμεών ο Μονοχίτων και Ανυπόδητος (+1594). Γεννήθηκε στο χωριό Βαθύρεμα Αγιάς από πατέρα ιερέα-τον παπά Ανδρέα, δάσκαλο του κρυφού σχολειού και την Αικατερίνη. Από μικρό παιδί έδειχνε σημεία αρετής και αγιότητος. Έμαθε τα ιερά βιβλία και βοηθούσε τον πατέρα του, ψέλνοντας στις ιερές ακολουθίες.

Ουδεμία παραίτηση υπέβαλε ο Πρωτοσύγκελος της Αρχιεπισκοπής

Σε ανακοίνωση προέβη πριν από λίγο η Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών, όσον αφορά μια χαλκευμένη επιστολή που κυκλοφόρησε εδώ και τρείς ημέρες.

Η επιστολή δεν έχει αποστολέα ενώ έχει ημερομηνία 16.04.2011, και έχει αποσταλεί σε όλους τους Ιερείς της Αρχιεπισκοπής Αθηνών με κοινοποίηση στους Μητροπολίτες και την Ιερά Σύνοδο.

Επίσης, να αναφερθεί, ότι την επιστολή φέρεται να υπογράφει ο Πρωτοσύγκελος Αρχιμ. Γαβριήλ, ο οποίος αναφέρει ότι υποβάλει την παραίτησή του με αφορμή τα συκοφαντικά βέλη που δέχεται τον τελευταίο καιρό.

Πρόσεχε την ψυχή σου!

Κάποτε ήταν ένας βασιλιάς, ο οποίος είχε ένα γιο πονηρό. Έχοντας χάσει κάθε ελπίδα για αλλαγή προς το καλύτερο, ο πατέρας καταδίκασε τον γιο του σε θάνατο.
Του έδωσε ένα μήνα περιθώριο για να προετοιμαστεί.

Πέρασε ο μήνας, και ο πατέρας ζήτησε να παρουσιασθεί ο γιος του. Προς μεγάλη του έκπληξη, παρατήρησε πως ο νεαρός ήταν αισθητά αλλαγμένος: το πρόσωπό του ήταν αδύνατο και χλωμό, και ολόκληρο το κορμί του έμοιαζε να είχε υποφέρει.

«-Πώς και σου συνέβη τέτοια μεταμόρφωση, γιέ μου;», ρώτησε ο πατέρας.
«-Πατέρα μου και κύριέ μου», απάντησε ο γιος, «πώς είναι δυνατόν να μην έχω αλλάξει, αφού η κάθε μέρα με έφερνε πιο κοντά στον θάνατο;».
«-Καλώς, παιδί μου», παρατήρησε ο βασιλιάς. «Επειδή προφανώς έχεις έρθει στα συγκαλά σου, θα σε συγχωρήσω. Όμως, θα χρειαστεί να τηρήσεις αυτή την διάθεση επιφυλακής της ψυχής σου, για την υπόλοιπη ζωή σου».
«-Πατέρα μου», απάντησε ο γιος, «αυτό είναι αδύνατο. Πώς θα μπορέσω να αντισταθώ στα αμέτρητα ξελογιάσματα και τους πειρασμούς;».

Ο βασιλιάς τότε διέταξε να του φέρουν ένα δοχείο γεμάτο λάδι, και είπε στον γιο του:
«-Πάρε αυτό το δοχείο, και μετάφερέ το στα χέρια σου, διασχίζοντας όλους τους δρόμους της πόλεως. Θα σε ακολουθούν δύο στρατιώτες με κοφτερά σπαθιά. Εάν χυθεί έστω και μία σταγόνα από το λάδι, θα σε αποκεφαλίσουν». 

Holy Wednesday Hymn of Kassiani-Τροπάριο της Κασσιανής

Holy Wednesday Hymn of Kassiani-Τροπάριο της Κασσιανής

►

Hymn of Kassiani
Chanted by”Choir of Vatopaidi Monastery
Mount Athos.

“Glory to the Father,and to the Son,

and to the Holy Spirit;

now and ever and to the Ages of Ages.Amen.

Lord, when the woman who had

fallen into many sins perceived Your

Read more…

Άγιος Ιερομάρτυρας Κύριλλος Στ΄ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως (1813 – 1818) (μέρος 2ο)

Ο Άγιος Νέος Ιερομάρτυς Κύριλλος Στ Οικουμενιός Πατριάρχης (1813 – 1818)

Συνέχεια από 1ο μέρος

Ουσία και Αρτηρία

Επαναλαμβάνω ότι χρησιμοποιώ τα στοιχεία αυτά που αναφέρονται στον Κύριλλο ως παράδειγμα αναγωγής στον ιστορικό ρόλο της Ορθοδοξίας. Και σκέφτομαι αυτόν τον ρόλο όχι μόνο κατά την Τουρκοκρατία, αλλά και μετά την ανεξαρτησία του ελληνικού κρατιδίου, όταν η Εκκλησία πρωτοστατούσε οικουμενικώς με τα ίδια ιδεολογικά μέσα αφυπνίσεως στον αλύτρωτο και στον απόδημο ελληνισμό…

… Οι αιώνες της σκλαβιάς «δεν μπόρεσαν να σβήσουν την ελληνική ψυχή μας γιατί υπήρξαν οι Κύριλλοι».

Μιλώντας με το παράδειγμα του Κυρίλλου ανάγομαι αυτομάτως στις χιλιάδες των Κυρίλλων, δηλαδή στην Εκκλησία της Ορθοδοξίας, που κράτησε σε διαρκή εγρήγορση και αγονάτιστη την συνείδηση του Γένους ως επαλήθευση παθών και αναστάσεως…

Ο Υπουργός, ο Έφορος και τα λάθη στην υπόθεση Βατοπαιδίου

Τα ερωτηματικά που προκύπτουν από τις πρόσφατες αποκαλύψεις είναι πολλά και εύλογα!

Έφορος ΄΄βαφτίζει΄΄ αρχαιολογικό χώρο μία έκταση που συμπεριλαμβάνει ολόκληρη την Ουρανούπολη και όχι μόνο ενώ δύο χρόνια πριν η υπηρεσία του περιορίζεται σε τρία συγκεκριμένα μνημεία ιδιαίτερης αξίας.Το Ελληνικό δημόσιο πληρώνει ..αδρά το δάνειο του Ολυμπιακού ακινητού χωρίς να το έχει στην κατοχή του,όπως είχε προτείνει η Μονή Βατοπαιδίου.Τι συμβαίνει άραγε;

΄Εγγραφο της 10ης εφορίας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων του έτους  2005 αναγνώριζε ως αρχαιολογικούς χώρους , στην περιοχή της Ουρανούπολης, μόνο τον μεσαιωνικό πύργο στην παραλία, τη Μονή Ζυγού και το Βυζαντινό Ναό του Αγίου Νικολάου, όπως αποκάλυψε ο τηλεοπτικός σταθμός ΣΚΑΙ.Και δυο χρόνια αργότερα .. μία έκταση  περίπου 30.000 στρεμμάτων στην Χαλκιδική,από τη διώρυγα του Ξέρξη μέχρι και τα σύνορα του Αγίου Ορους  ,μέσα στα οποία βρίσκονται και  οι εκτάσεις που αντάλλαξε η Μονή Βατοπαιδίου,΄΄βαφτίζετε΄΄αρχαιολογική  από τον τον επικεφαλής της ίδιας εφορίας αρχαιοτήτων.Και υποστηρίζει,ότι καμμία εκτάση δεν μπορεί να μεταβιβαστεί χωρίς γνωμάτευση της υπηρεσίας του.Απίθανος παραλογισμός που δημιουργεί όμως πολλά ερωτηματικά!

Σύμφωνα με το νόμο του 2002 καμμία τέτοια διαδικασία δεν προβλέπεται από το υπουργείο πολιτισμού.

Η οσία Κασσιανή και οι τρεις διαστρεβλώσεις.

Τη βραδιά της Μεγ. Τρίτης, τρεις είναι οι σχετικές διαστρεβλώσεις.

Η μία: Το πρόσωπο της Κασσιανής. Είναι γνωστό, πως το βράδυ της Μεγ. Τρίτης ψάλλεται το τροπάριο της Κασσιανής. Είναι το περίφημο δοξαστικό των Αποστίχων «Κύριε, η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή την σην αισθομένη θεότητα, μυροφόρου αναλαβούσα τάξιν, οδυρομένη, μύρα σοι προ του ενταφιασμού κομίζει…»( Κύριε, η γυναίκα που έπεσε σε πολλές αμαρτίες, επειδή κατάλαβε ότι είσαι Θεός, αναλαμβάνει έργο μυροφόρας και με θρήνους σου φέρνει μύρα για να σε αλείψει πριν ακόμα ενταφιασθείς..).

Great and Holy Tuesday

 

ON TUESDAY OF HOLY WEEK we commemorate the parable of the Ten Virgins, Matt. 25:1-13. Ethical preparation and wakefulness are the foundations of vivid faith. The parable of the Ten Virgins is developed around the theme of the Bridegroom: “Why are Thou heedless, O my soul? . . . Work most diligently with the talent which has been confided to thee; both watch and pray.” The hymnologist reminds us, “I do not possess a torch aflame with virtue, and the foolish virgin I imitate when it is the time for action”; and, “Into the splendor of thy saints, how can I, who am unholy, enter?” The exhortation is given: “Come Ye faithful, let us work earnestly for the Master . . . increase our talent of grace … Wisdom through good works.”

Read more…

Το Τροπάριο της Κασσιανής (με ηχητικό)

Κύριε, η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή,

τήν σήν αισθομένη θεότητα, μυροφόρου αναλαβούσα τάξιν,

οδυρομένη, μύρα σοι, προ του ενταφιασμού κομίζει.

Οίμοι! λέγουσα, ότι νύξ μοι υπάρχει, οίστρος ακολασίας,

ζοφώδης τε και ασέληνος έρως της αμαρτίας.

Ο Νυμφίος

Πατήστε για να ακούσετε Ιδού ο Νυμφίος.mp3

O Νυμφίος της Eκκλησίας είναι ενας Νυμφίος ταπεινός και πονεμένος. Ένας Νυμφίος που αγαπάει και θυσιάζεται έως θανάτου για το αντικείμενο της αγάπης Του. Τον βλέπουμε στην εικόνα καταφρονεμένο από τους ανθρώπους που δεν Τον αγάπησαν. Καταματωμένο το πανίερο κεφάλι Του γέρνει στα δεξιά μέ πόνο και αξιοπρέπεια, στεφανωμένο με το πολύτιμο στεφάνι του μαρτυρίου, που κάθε αγκάθι του οργώνει βάναυσα τό θεανδρικό ουράνιο πρόσωπο.

«Τα τάλαντα…» (Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου)

….Πρόσεξε δε ότι παντού δεν απαιτεί αμέσως αυτά που εμπιστεύθηκε. Διότι στην παραβολή του αμπελώνα (Ματθ. 21, 33), αφού τον παρέδωκε στους γεωργούς, αποδήμησε. Και εδώ εμπιστεύθηκε τα τάλαντα και αποδήμησε. Για να μάθεις από αυτό τη μακροθυμία Του.

Εκεί που βάδισε ο Χριστός

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η 4^Ε  εν όψει της Εβδομάδας των Παθών και του Πάσχα παρουσιάζει ντοκιμαντέρ για τους Άγιους Τόπους με τίτλο:

«ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΒΑΔΙΣΕ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ»

   Εξαιρετική ήταν η ανταπόκριση του κοινού κατά την πρώτη προβολή του ντοκιμαντέρ που ολοκληρώθηκε σε 12 επεισόδια. Φέτος η κάμερα της 4^ε με οδηγούς τον Αρχιμανδρίτη π. Ιουστίνο Μπαρδάκα, πρωτοσύγκελο της Ιεράς Μητρόπολης Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας και τον Σεβασμιώτατο Καπιτωλιάδος  κ. Ησύχιο προβάλει ξανά το οδοιπορικό στα μέρη που επισκέφθηκε ο Χριστός.

Λάζαρος ….ο Κιτιεύς

Κύριος, έξελθε Λάζαρε εκφώνησε

και εκ του Άδου, ευθύς αναχώρησε,

ο τρισμάκαρ , του Κυρίου Αρχιερεύς

Λάζαρος , φίλος Χριστού ο Κιτιεύς..

Κλείνουν το Κέντρο Υγείας στο Άγιο Όρος;

Τις τελευταίες ημέρες το Κέντρο Υγείας Καρυών στο Άγιο Όρος, το οποίο πέραν των Μοναχών εξυπηρετεί και τις χιλιάδες των λαϊκών επισκεπτών και εργατών που βρίσκονται εκεί, αντιμετωπίζει σοβαρότατο πρόβλημα λειτουργίας αφού το Νοσοκομείο Πολυγύρου στο οποίο ανήκει, έπαψε να το τροφοδοτεί με πετρέλαιο. Αποτέλεσμα να μην υπάρχει ρεύμα και να μη λειτουργεί κανένα ιατρικό μηχάνημα.

O Άγιος Λάζαρος μέσα από την Γραφή και την Παράδοση

π. Λάζαρος Βατοπαιδινός

Βηθανία, εβραϊκή λέξη που σημαίνει «οίκος φοινίκων». Έμεινε γνωστή στην ιστορία ως πατρίδα του φίλου του Χριστού, Λαζάρου. Μικρή και ασήμαντη κώμη στο χώρο της Παλαιστίνης αλλά σημαντική στην ιστορία του Χριστιανισμού. Ήταν από τους τόπους που αγαπούσε ιδιαίτερα και διέτριβε πολύ συχνά ο Ιησούς. Και αυτό, οφειλόταν στον ιδιαίτερο δεσμό αγάπης και φιλίας που συνέδεε τον Θεάνθρωπο με την οικογένεια του Λαζάρου και με το λεπρό που κάποιοι θεωρούσαν ως πατέρα του Αγίου.