The Beheading of the Holy Glorious Prophet, Forerunner, and Baptist John

The Beheading of the Prophet, Forerunner of the Lord, John the Baptist: The Evangelists Matthew (Mt.14:1-12) and Mark (Mark 6:14-29) provide accounts about the martyric end of John the Baptist in the year 32 after the Birth of Christ.

Following the Baptism of the Lord, St John the Baptist was locked up in prison by Herod Antipas, the Tetrarch (ruler of one fourth of the Holy Land) and governor of Galilee. (After the death of king Herod the Great, the Romans divided the territory of Palestine into four parts, and put a governor in charge of each part. Herod Antipas received Galilee from the emperor Augustus).

Read more…

Αναμνήσεις από τον Γέροντά μου Ιωσήφ

Αρχιμ.   Εφραίμ Καθηγουμένου Ι. Μονής Φιλοθέου 
Όταν ακόμη ήμεθα κοντά στον μακαριστό Γέροντα μου Ιωσήφ, πολλές φορές, για να μάς ωφελήσει, έπιανε και μάς εδιηγείτο την ζωή του. Ξεκινούσε από την παιδική ηλικία και λέγοντας μας όσα πράγματα είχε γνωρίσει μάς ωφελούσε πολύ. Μάς έλεγε πράγματα που εμείς δεν εγνωρίζαμε και, όπως απεδείχθη εκ των υστέρων, μάς ωφέλησαν πολύ μετά την αποδημία του για τον άλλο κόσμο. Θα ήθελα να σάς εκθέσω μερικά από αυτά τα πράγματα που μάθαμε ή βιώσαμε κοντά του και προς ιδικήν σας ωφέλεια.

Friendship

After losing his parents, this 3 year old Orang-utan was so depressed he wouldn’t eat and didn’t respond to any medical treatments. The veterinarians thought he would surely die from sadness.

The zoo keepers found an old sick dog on the grounds in the park at the zoo where the Orang-utan lived and took the dog to the animal treatment center. The dog arrived at the same time the Orang-utan was there being treated.

The 2 lost souls met and have been inseparable ever since….

Read more…

Γέροντας Ιωσήφ Ησυχαστής – 52 χρόνια από την κοίμηση του

VatopaidiFriend: Με την ευκαιρία της επετείου της κοιμήσεως του Γέροντα Ιωσήφ του Ησυχαστή, επιλέξαμε κάποια κείμενα που κατά καιρούς έχουμε δημοσιεύσει. 

 Ο γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής ως συνεχιστής του Μοναχικού Πολιτεύματος

 Ο Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής

 Θείας Χάριτος Εμπειρίες

Αίσθησις Ζωής Αθανάτου

 Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής (2 Νοεμβρίου 1898 – 28 Αυγούστου 1959): 51 χρόνια από την μακαρία του Κοίμηση

Ιωσήφ ο Ησυχαστής (1897-1959) – 50 χρόνια από την οσίαν κοίμησιν του (1)

Όσιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής – 50 χρόνια από την κοίμησή του (2) 

Η ποικιλία των πειρασμών κατά τον Όσιο Ιωσήφ τον Ησυχαστή 

Ρήματα ζωής αιωνίου (7) [ Γέρων Ιωσήφ Ησυχαστής (1897 - 1959) ]‏

Ιωσήφ ο Ησυχαστής: Δεν τα υπομένεις όλα δια την ιδικήν μου αγάπην; (Επιστολή Η΄)

π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος: Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής. Ο συνεχιστής της Παραδόσεως της Νοεράς προσευχής

Γέρων Ιωσήφ ο Ησυχαστής: “Πρόσεχε σέ βλέπει ό Θεός είναι παρών, είναι δίπλα σου.”

Η πνευματική μελέτη του Οσίου Γέροντα Ιωσήφ του Ησυχαστή

Σχόλια για το πρόσωπο του Οσίου Ιωσήφ του Ησυχαστού του Αγιορείτου του εκ Πάρου

Ομιλία Γέροντα Εφραίμ Βατοπαιδινού για τον Γέροντα Ιωσήφ τον Ησυχαστή

Αυγουστίνος Ν. Καντιώτης: Σύντομος Βιογραφία (μέρος 3ο)

β’. Η στράτευσις στο εργο της Εκκλησίας· πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας

Ο π. Αύγουστίνος, παρ’ ότι ως αριστούχος της θεολογίας είχε διορισθή καθηγητής σε γυμνάσιο, προτίμησε εν τούτοις να υπηρέτηση την Εκκλησία, μολονότι οικονομικώς οι απολαβές ήταν πολύ λιγώτερες[25].

Γράφει· «Εις την ούτω πως θαυμαστώς διαβιβασθείσαν πρόσκλησιν δεν εφάνην απειθής. Υπήκουσα προθύμως. Την πρώτην ημέραν του έτους 1935 εις το ατμόπλοιον της αγόνου γραμμής ουδείς υπήρχεν επιβάτης πλην εμού, προξενούντος την απορίαν του πλοιάρχου, πως μίαν τοιαύτην ημέραν εγώ εταξίδευον. Επειγόμην να φθάσω εις τον προορισμόν μου. Και έφθασα την επομένην εις Μεσολόγγιον.

Η Θεοσκέπαστη

Ηλία Βενέζη

[...] Άξαφνα ψίθυρος σιγονότατος, ψαλμωδία κατανυκτική, φωνή ικέτις, μπερδεύοντας με τη φωνή της ερημίας και της θαλάσσης, έφτασε στ’ αυτιά μας. Xείλη γυναικεία έψελναν ύμνους χριστιανικούς. Kάτω απ’ τα ερείπια του κάστρου των Φράγκων, η ταπεινή μελωδία της Oρθοδοξίας, βεβαίωση της συνέχειας, τι συγκίνηση που ήταν!

Σαν να μας έσεισε αγέρας βίαιος. Kάμαμε ακόμα λίγα βήματα. Kαι τότε πρόβαλε μπρος στα μάτια μας, όραμα θαμπωτικό, αλησμόνητο για πάντα, άσπρο, πάλλευκο: η “Θεοσκέπαστη”. Πάνω απ’ τα κρεμαστά νερά, στον άγριο βράχο, πάνω απ’ το ηφαίστειο.

Ο Άγιος Μωυσής ο Αιθίοψ (=ο Μαύρος)

Οι άγιοι Μωυσής ο Αιθίοψ και Εζεκίας ο βασιλεύς του Ιούδα από την Παλαιά Διαθήκη (28 Αυγούστου).

Ο όσιος Μωυσής έζησε στην Αίγυπτο και στην αρχή ήταν ληστής. Αλλά το φως της γνώσης και της μετάνοιας δεν άργησε να φωτίσει το δρόμο του. Η μεγάλη επιείκεια που έδειξε προς αυτόν κάποιος χριστιανός, ενώ αυτός τον είχε βλάψει, επέφερε στον Μωυσή ψυχική ανακαίνιση. Πίστεψε, έγινε χριστιανός και κατόπιν μοναχός. Αγωνίστηκε σκληρά μέσα στην έρημο και απέκτησε μεγάλη πνευματική σύνεση και αρετή. Η φήμη του έφερνε στο ερημητήριό του πολλούς χριστιανούς, που άκουγαν με δέος τη διδασκαλία του κατά της υπερηφάνειας και της κατάκρισης. “Είμαι, έλεγε, ο χειρότερος των αμαρτωλών. Τα περασμένα μας αμαρτήματα πρέπει να τα έχουμε πάντα μπροστά μας και να λυπούμαστε γι’ αυτά. Αυτό είναι η καλύτερη μέθοδος για να φυλάξουμε τον εαυτό μας με τη βοήθεια του Θεού ασφαλή. Αν νομίσουμε ότι είμαστε πνευματικά όρθιοι, τότε ακριβώς είναι ο μεγάλος κίνδυνος μήπως πέσουμε. Για να μη φοβόμαστε το Θεό, οφείλουμε να φοβόμαστε πολύ τον εαυτό μας, δηλαδή τις αδυναμίες και τα πάθη μας”. Με τέτοια αγία ζωή, ο Μωυσής έφθασε στο 75ο έτος της ηλικίας του. Ώσπου ξαφνικά, ειδωλολάτρες ληστές εισέβαλαν στο σπήλαιο του και τον σκότωσαν με μαχαίρια. (Σύμφωνα όμως με την Συναξαριακή πηγή του Άγιου Νικόδημου, ο Άγιος Μωυσής απεβίωσε ειρηνικά).

Κυριακή ΙΑ΄ Ματθαίου – Η συγχωρητικότητα

Ευαγγελικό Ανάγνωσμα: Ματθ. 18, 23-35

Η σημερινή ευαγγελική περικοπή είναι παρμένη απο το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο. Η παραβολή αυτή ονομάζεται και παραβολή του κακού δούλου εξαιτίας της κακίας και ασπλαχνίας που δείχνει ο ένας δούλος προς τον σύνδουλό του. Ως αφορμή για να πει την παραβολή αυτή ο Χριστός παίρνει από την ερώτηση που απεύθυνε προς αυτόν ο Απόστολος Πέτρος για το πόσες φορές πρέπει να συγχωρούμε κάποιον που μας έχει φταίξει. Ο Απόστολος Πέτρος έχοντας υπόψη του τον εβραϊκό νόμο που έλεγε μέχρι τρείς φορές προσθέτει κάποια γενναιοδωρία και ρώτα τον Χριστό αν είναι αρκετές μέχρι επτά φόρες. Ο Χριστός του απαντά ότι όχι επτά αλλά εβδομήντα φορές επτά, εννοώντας το άπειρο και παντοτινό. Το μέτρο που πρέπει να συγχωρούμε δεν είναι η ανθρώπινη θέλησή μας και οι νόμοι αλλά ο ίδιος ο Θεός που συγχωρεί τον καθένα μας όσες φορές και αν έφταιξε, φτάνει να του το ζητήσει ειλικρινά.

“…οι γονείς βρίσκονται κυριολεκτικά στο σκοτάδι…”

Τα αποτελέσματα του Εθνικού Κέντρου Εθισμού και κατάχρησης ουσιών στο Πανεπιστήμιο της Κολούμπια, κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου στους γονείς, οι οποίοι θα πρέπει να είναι πιο προσεκτικοί με τα παιδιά τους από εδώ και πέρα.

Συμπληρώνονται σήμερα 52 χρόνια από την κοίμηση του Γέροντα Ιωσήφ του Ησυχαστή

…Όταν ο Γέροντας είχε ήδη καταβληθεί, η υγεία του πήγαινε προς το χειρότερο, δύο σοβαρές ασθένειες, η μία μετά την άλλη επέφεραν το τέλος της επίγειας ζωής του την 15η/28η Αυγούστου 1959.

Ο βιογράφος του αναφέρει:

“Οι τελευταίες μέρες του ήταν πολύ οδυνηρές, γιατί η προχωρημένη πλέον ανεπάρκεια του εμπόδιζε την αναπνοή και κοπίαζε πολύ. Αυτό όμως για μας ήταν μάθημα και αφορμή πρακτικής υπομονής.

How can one conquer and route ambition and prideful thoughts from himself?

A hideous and impure passion! All evil catches a fish in this murky water! God does not even want to hear about a proud person! He takes all grace away from him, so that he might stumble—maybe then he will become humble, as the Scripture says (cf. 1 Pet. 5:5).

He abandons him, and that person becomes a great abomination; He takes from him all sense of beauty, leaves him to roam around in chaos, in all manner of filthy back alleys of the world. He has no image, or likeness, or healthy reason. The holy fathers say truly, “Wherever there was a fall, pride first did its work.” No other passion will liken you to a devil like pride.

Read more…

The Tenderness of the Mother of God Versus Rudeness, the Rule of Contemporary Pseudo-culture

In the Name of the Father and of the Son and of the Holy Spirit.

Today is one of the most important of the Twelve Great Feasts. We glorify the Dormition of the Most Holy Mother of God.

There was no human honour or glory in the life of the Queen of Heaven. And the only event linked with Her earthly life, surrounded by honour and glory, is Her falling asleep. We know about the Dormition of the Most Holy Mother of God from the Tradition of the Church, from reliable testimonies of the ancient Church Fathers, starting with St Dionysius the Areopagite and Melito of Sardis as well as St Epiphanius of Cyprus, St Ambrose of Milan and St Juvenal, Patriarch of Jerusalem. The first five centuries of Christian history already commemorate in a great many detailed accounts the earthly life of the Most Holy Mother of God and Her Dormition.

Read more…

Ο γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής, το έμβλημα της Πατερικής ορολογίας και ο μοναχισμός

Geron Iosif

►

Το πλύσιμο του ποτηριού

(Διήγηση στάρετς Βαρσανούφιου)

Δόκιμος ακόμα, μια καλοκαιριάτικη νύχτα περπατούσα ανάμεσα στους κήπους της Σκήτης. Μόνος με μόνο τον Θεό. Πλησιάζοντας την μεγάλη λίμνη βλέπω τον μεγαλόσχημο π. Γεννάδιο. Από τότε πού πέρασε τον κατώφλι της Σκήτης είχαν περάσει 62 ολόκληρα χρόνια. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του δεν έβγαινε καθόλου από την Σκήτη. Είχε λησμονήσει εντελώς τον κόσμο. Στεκόταν ακίνητος με τα μάτια καρφωμένα στο νερό. Με τρόπο διακριτικό, για να μην τον τρομάξω, έκαμα αισθητή την παρουσία μου. Τον πλησίασα, και τον ερώτησα:

Αυγουστίνος Ν. Καντιώτης: Σύντομος Βιογραφία (μέρος 2ο)

β’. Μαθητής στο Γυμνάσιο Σύρου

«Με την βοήθειαν του Θεού ετελείωσα το Δημοτικόν Σχολείον Λευκών ως και το Σχολαρχείον Πάρου. Εξεδήλωσα επιθυμίαν να συνεχίσω εις τα γράμματα. Ο νομός Κυκλάδων, όπου σήμερον λειτουργούν άνω των 30 γυμνάσια και λύκεια, είχε τότε ένα μόνον γυμνάσιον, το περίφημον Γυμνάσιον Σύρου, εις το οποίον συνέρρεον μαθηταί εξ όλων των Κυκλάδων νήσων. Εις το Γυμνάσιον τούτο εφοίτησα τα έτη 1921-1925. Ήμουν επιμελής μαθητής και εις όλας τας τάξεις ηρίστευα. Ηυτύχησα δε να έχω λαμπρούς γυμνασιάρχας, τους αείμνηστους Ιωάννην Ρώσσην, σοφόν συγγραφέα σχολικών βιβλίων και δη του Λεξικού Ανωμάλων Ρημάτων, και τον Κωνσταντίνον Γαβράν, οι οποίοι, ερασταί της αρχαίας ελληνικής γλώσσης, μετέδιδον εις τους μαθητάς την αγάπην προς τα ελληνικά γράμματα. Κατά το διάστημα δε αυτό την Ερμούπολιν επεσκέπτετο και ο π. Φιλόθεος, ο οποίος με τα κηρύγματά του και προ παντός με την αγίαν ζωήν του μας ενέπνεε.

«Μνήμη δικαίου μετ’ Εγκωμίων»

Μητροπολίτης Βεροίας και Ναούσης κυρός Παύλος † 27 Αυγούστου 1993

Του Παύλου Α. Κυρατσή

Με τη συμπλήρωση δέκα και οκτώ ετών από την προς Κύριον Εκδημίαν του Αειμνήστου Μητροπολίτου Βεροίας και Ναούσης Κυρού Παύλου του Α΄, φέρων το όνομα, αυτού, ίσως και «αναξίως», θέλησα να γράψω, δύο λόγια ως ενθύμιον μνήμης. Επίσκοπος από την παλαιά γενιά» και την παλαιά «κοπή» των Επισκόπων, ολιγαρκής, ταπεινός και οικονόμος, όντως της θείας Χάριτος με νόημα και ουσία της λέξεως, οικονόμος. Γεννημένος στο ορεινό χωριό Λάλα…

Τριπόλεως Θεοφύλακτος: ‘Άρπαξαν τα πάντα, δισκοπότηρα, λείψανα, εικόνες”

Για την λεηλασία του Ιστορικού Ιερού Ναού του Αγίου Γεωργίου, μίλησε ο Σεβ. Μητροπολίτης Τριπόλεως κ. Θεοφύλακτος, οποίος φανερά συντετριμμένος έκανε λόγο για λεηλασία.

Συνταγή για Φανουρόπιττα

Θα παραθέσουμε και μία συνταγή για την πίττα του Αγίου Φανουρίου, γιατί είναι ωραίο να τιμούμε και να φυλάττουμε τα έθιμά μας. Κατά την παρασκευή της πίττας καλό είναι να ψάλλουμε το απολυτίκιο του Αγίου και να προσευχόμεθα λέγοντας “Άγιε του Θεού Φανούριε πρέσβευε υπέρ ημών”.

 

Υλικά:

Απροθυμία για δέσμευση (Η νέα μόδα…)

-Πόσο εύκολα οι νέοι του σήμερα, καταλήγουν στην συμβίωση και για ποιούς λόγους τα πράγματα τροχιοδρομούνται προς αυτή την κατεύθυνση;

-Η συμβίωση λαμβάνει ευρύτερες διαστάσεις στην εποχή μας για μία σειρά από λόγους. Κατ’ αρχήν, υφίσταται σε πολλούς μια δυσπιστία προς τον γάμο και μια ανασφάλεια ως προς το να τον αποφασίσουν. Κακές εμπειρίες από τον γάμο των γονέων τους λειτουργούν ως αρνητικά πρότυπα για τους νέους, οι οποίοι φοβούνται ότι με τον γάμο θα ατονήσει ο έρωτας και τελικά θα πληγωθούν και αυτοί και τα παιδιά. Δεν θα είναι υπερβολή να ισχυρισθούμε ότι για αρκετούς νέους έρωτας και γάμος αποτελούν εχθρούς που δεν μπορούν να συνυπάρξουν.

Ίμβρος· ο τόπος, τα χωριά, οι άνθρωποι…

Η Ίμβρος είναι νησί με έκταση 285,5 τετραγωνικά χιλιόμετρα και βρίσκεται 13 μίλια βορειανατολικά της Λήμνου και 15 νοτιανατολικά της Σαμοθράκης. Είναι καλυμμένη από χαμηλά βουνά (η υψηλότερη κορυφή της, ο Προφήτης Ηλίας, έχει ύψος 600 μέτρα) και μικρές κοιλάδες με άφθονα τρεχούμενα νερά. Αν και νησί, οι οικισμοί της εμφανίζουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά με τους γεωργοκτηνοτροφικούς οικισμούς των ορεινών περιοχών της Μακεδονίας και της Θράκης: τα κτίσματα, είναι κατά κανόνα μικρά και λιτά, με διάσπαρτους βοηθητικούς χώρους (αποθήκες, σταύλοι, φούρνοι, κ.ά.), ώστε να καλύπτουν τις ανάγκες μιας αυτοσυντηρούμενης οικιακής οικονομίας, χωρίς να προκαλούν τους αλλεπάλληλους, κατά τη μακραίωνη ιστορία της, κατακτητές. Κατασκευασμένα από πέτρα, λάσπη, ξύλο και κεραμίδι, έχουν σοφά αξιοποιήσει τη γεωμορφολογία του εδάφους, αναδεικνύοντας λειτουργικά στοιχεία της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής του βορειανατολικού Αιγαίου.

In Memory Of The Millions of Victims Of The Orthodox Christian Holocaust

Compiled by Rev. Archimandrite Nektarios Serfes
Boise, Idaho
U.S.A.

History Of Asia Minor: 1894-1923

During 1894-1923 the Ottoman Empire conducted a policy of Genocide of the Christian population living within its extensive territory. The Sultan, Abdul Hamid, first put forth an official governmental policy of genocide against the Armenians of the Ottoman Empire in 1894.

Systematic massacres took place in 1894-1896 when Abdul savagely killed 300,000 Armenians throughout the provinces. Massacres recurred, and in 1909 government troops killed, in the towns of Adana alone, over 20,000 Christian Armenians.

Read more…

Αυγουστίνος Ν. Καντιώτης: Σύντομος Βιογραφία (μέρος 1ο)

«Απέστειλεν έμπροσθεν χυτών άνθρωπον»
(Ψαλμ. 104,17)

 Πρόλογος

Το να κλείσης τη ζωή ενός ανθρώπου μέσα σε μερικές σελίδες αποτελεί δύσκολο έγχείρημα. Όταν δε αυτός ο άνθρωπος είνε κάποιος ο οποίος «ουκ έδωκεν ύπνον τοις βλεφάροις», αλλά νυχθημερόν εργάσθηκε με πρωτοφανή ζήλο για τη δόξα της Εκκλησίας του Χριστού, και στο πρόσωπο του συναντώνται σπάνια χαρίσματα, τότε το εγχείρημα αποβαίνει ασφαλώς ακατόρθωτο. «Όταν γυρίση κανείς προς τα πίσω να κοιτάζη τα έργα του κοντόσωμου ιεροκήρυκα, απορεί πως ένας άνθρωπος κατάφερε τόσα πολλά», διεπίστωνε η εφημερίδα «Μεσημβρινή» στις 12 Απριλίου 1965, προτού δηλαδή ακόμη γίνη επίσκοπος. Και η απορία ασφαλώς μεγαλώνει, όταν έχης μπροστά σου και το υπόλοιπο έργο του επισκόπου πλέον Αυγουστίνου.

Παρεξηγημένη αγιότητα

Του Σεβ. Μητροπολίτη Περγάμου κ. Ιωάννου

…Έτσι η Θ. Ευχαριστία είναι η κατ’ εξοχήν «κοινωνία αγίων», είναι το αποκορύφωμα του αγιασμού, όχι μόνο γιατί αυτή προσφέρει στον άνθρωπο την τελειότερη και πληρέστερη ένωση (σωματική και πνευματική) με τον μόνον άγιο, αλλά και διότι αποτελεί τον πιο τέλειο εικονισμό της Βασιλείας του Θεού…

Η λέξη «άγιος» ή «αγιότητα» παραπέμπει σε κάτι εντελώς άσχετο και ξένο προς την εποχή μας, προς τον πολιτισμό και τις αναζητήσεις του συγχρόνου ανθρώπου.

Ποιος από τους γονείς της εποχής μας φιλοδοξεί να κάνει τα παιδιά του «άγιους»;

Μικρασιατική καταστροφή – The destruction of Ionia

Μικρασιατικη καταστροφη – The destruction of Ionia

►

“Στις 27 Αυγούστου 1922 ο τουρκικός στρατός μπαίνει στη Σμύρνη. Χιλιάδες Έλληνες συνωστίζονται στο λιμάνι προσπαθώντας να μπουν στα πλοία και να φύγουν για την Ελλάδα…”

Mαρία Ρεπούση, Ιστορία ΣΤ’ δημοτικού. Στα νεότερα και σύγχρονα χρόνια, Αθήνα, εκδ. ΟΕΔΒ, 2006, σελ. 100

Πηγή: http://www.greekalert.com

Σωτηρία Μπέλλου (22/8/21 – 27/8/97)

Η Σωτηρία Μπέλλου γεννήθηκε στα Χάλια (σήμερα Δροσιά Χαλκίδας) στις 22 Αυγούστου 1921. Η Σωτηρία (μεγαλύτερη από το άλλα τέσσερα αδέλφια της) πήρε το όνομα του αγαπημένου της παππού, Σωτήρη Παπασωτηρίου, που ήταν παπάς στο Σχηματάρι και της είχε πολύ μεγάλη αδυναμία… Από μικρό κοριτσάκι την έπαιρνε κοντά του στην εκκλησία. Εκείνη άρχισε να επηρεάζεται από τα τροπάρια και έψελνε μόλις «κατάλαβε» τον εαυτό της.

Έτσι άρχισε να «ζυμώνεται» με τους εκκλησιαστικούς ήχους και τη βυζαντινή μουσική…

ΣΠΟΥΔΑΖΟΝΤΑΣ ΣΤΟ ΨΑΛΤΗΡΙ

Με τα εκκλησιαστικά η μικρή Σωτηρία είχε αποκτήσει ένα μεγάλο πάθος πριν ακόμη τελειώσει το δημοτικό σχολείο.