ΣΤΙΣ 18 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ Ο Β.Χ. ΤΡΟΠΟΣ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΕ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΣΤΟΝ Ι. ΝΑΟ ΑΓΙΩΝ ΚΥΡΙΛΟΥ & ΜΕΘΟΔΙΟΥ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΑ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΟΥ INTERNATIONAL FESTIVAL OF ORTHODOX MUSIK 2011 ARCHAION KALLOS.
Ο Ι. ΝΑΟΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΚΥΡΙΛΟΥ & ΜΕΘΟΔΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ ΤΣΕΧΟΥΣ ΔΙΟΤΙ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΥΠΗΡΕΤΟΥΣΕ Ο ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΓΚΟΡΑΖΝΤ ΠΟΥ ΕΚΤΕΛΕΣΤΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ ΤΟ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟ ΤΟΥ 1942 (ΣΧΕΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ).
Στην αρχαία Σπάρτη, τα αγόρια μετά την ηλικία των επτά ετών ακολουθούσαν τον πατέρα τους στα φειδίτια ή φιλίτια, τα οποία ήσαν κοινές τράπεζες και εκεί εκπαιδεύοντο μέσω συζητήσεων σε πολιτικά θέματα και στο σπαρτιατικό τρόπο ζωής. Για τις κοινές τράπεζες έπρεπε για τα παιδιά τους να δώσουν οι γονείς ένα μέδιμνο κριθάρι, 8 χοές οίνου, 5 μνας τυρί και μίση μνα σύκα Ως εκ τούτου δεν συμμετείχαν οι πτωχοί. Τα κορίτσια έμεναν σπίτι με τη μητέρα τους. Μετά τα 14-15 τους έτη τα αγόρια οργανώνονταν σε αγέλες ή βούες και διαιρούντο σε ίλες. Κάθε ίλη είχε 64 αγόρια κάτω από έναν παιδονόμο, ο οποίος είχε υψηλή θέση στην κοινωνία. Τα παιδιά έμεναν συνεχώς μαζί, εκοιμούντο, έπαιζαν και εκπαιδεύοντο στην πειθαρχία, την οποία επέβαλαν οι μαστιγοφόροι, βοηθοί του παιδονόμου. Μέσα σ’ αυτά, όπως αναφέρει ο Πλούταρχος, μάθαιναν ράμματα, επειδή κάτι τέτοιο ήταν χρήσιμο.
Στην Κρήτη είχαν το ίδιο εκπαιδευτικό σύστημα και εκεί τα συσσίτια ονομάζοντο ανδρεία. Στα συσσίτια μετείχαν και οι πρεσβύτεροι και από τις συζητήσεις εμορφώνοντο τα παιδιά. Τα έξοδα των συσσιτίων στην Κρήτη τα πλήρωνε το κράτος. Οι Κρήτες παρέμεναν στα σχολεία μέχρι τα 17 τους, οπότε και γίνονταν έφηβοι με ειδική τελετή, τα εκδύσια. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Γιορτάζουμε σήμερα 25 Οκτωβρίου, ημέρα μνήμης της Αγίας Ταβιθάς, ας πούμε λίγα λόγια:
«Αυτή ην πλήρης αγαθών έργων και ελεημοσύνων, ων εποίει». Αυτά τα λόγια λέει ο Ευαγγελιστής Λουκάς για την Αγία Ταβιθά. Η λέξη Ταβιθά είναι συριακή και ερμηνεύεται Δορκάς (ζαρκάδι). Το όνομα αυτό έφερε η ευσεβέστατη αυτή και φιλάνθρωπη χριστιανή, που κατοικούσε στην Ιόππη. Από τις Πράξεις των Αποστόλων (θ’ 36-40) πληροφορούμαστε ότι η Αγία Ταβιθά, ήταν υφάντρια που κατασκεύαζε χιτώνες και ιμάτια, τα όποια πωλούσε και από τα έσοδα βοηθούσε φτωχούς, χήρες και ορφανά. Όταν ο Απόστολος Πέτρος, στα πλαίσια της περιοδίας του για την διάδοση του Ευαγγελίου, έφτασε στη Λύδδα της Παλαιστίνης, αρρώστησε η Αγία Ταβιθά – Δορκάς και πέθανε. Και ενώ είχαν ετοιμαστεί όλα για την κηδεία της, έγινε γνωστό ότι ο Απόστολος Πέτρος ήταν στη Λύδδα. Τότε δύο δική της άνθρωποι, παρακάλεσαν τον Απόστολο να έλθει στην Ιόππη. Όταν έφτασε, τον ανέβασαν στο υπερώο, όπου ήταν νεκρή η Αγία. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Στις 21 Οκτωβρίου το απόγευμα, ο Βυζαντινός Χορός Τρόπος με χοράρχη τον Κ. Αγγελίδη έψαλε κατά την υποδοχή της εικόνας του Αγίου Ευθυμίου που αγιογραφήθηκε από την αδελφότητα των Δανιηλέων του Αγίου Όρους και συνόδευσε ο Γέρων Δανιήλ εις το μαρτυρικό χωριό Αγία Ευθυμία Αμφίσσης. Ακολούθησε εσπερινός και αγρυπνία που παρακολούθησε πλήθος κόσμου.
O άγιος Δημήτριος μαζί με τον άγιο Γεώργιο, είναι τα δυο παλληκάρια της χριστιανοσύνης. Aυτοί είναι κάτω στη γη, κ’ οι δυο αρχάγγελοι Mιχαήλ και Γαβριήλ είναι απάνω στον ουρανό. Στα αρχαία χρόνια τους ζωγραφίζανε δίχως άρματα, πλην στα κατοπινά τα χρόνια τους παριστάνουνε αρματωμένους με σπαθιά και με κοντάρια και ντυμένους με σιδεροπουκάμισα. Στον έναν ώμο έχουνε κρεμασμένη την περικεφαλαία και στον άλλον το σκουτάρι, στη μέση είναι ζωσμένοι τα λουριά που βαστάνε το θηκάρι του σπαθιού και το ταρκάσι πόχει μέσα τις σαγίτες και το δοξάρι. Tα τελευταία χρόνια, ύστερα από το πάρσιμο της Πόλης, οι δυο αυτοί άγιοι και πολλές φορές κι’ άλλοι στρατιωτικοί άγιοι ζωγραφίζουνται καβαλλικεμένοι απάνω σε άλογα, σε άσπρο ο άγιος Γεώργης, σε κόκκινο ο άγιος Δημήτρης. Kι’ ο μεν ένας κονταρίζει ένα θεριό κι’ ο άλλος έναν πολεμιστή, τον Λυαίο. Aυτά τα άρματα που φοράνε ετούτοι οι άγιοι, παριστάνουνε όπλα πνευματικά, σαν και κείνα που λέγει ο απόστολος Παύλος: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Ξεκίνησαν για 15η χρονιά οι εορταστικές εκδηλώσεις με την επωνυμία «Δημήτρια 2011» του Ιερού Ναού Αγίου Δημητρίου του ομωνύμου Δήμου.
Με την ευκαιρία της εορτής του πολιούχου της πόλης και προστάτου της ενορίας του Αγίου Δημητρίου διοργανώνονται ομιλίες και συνάξεις όπου αναπτύσσονται πολλά και ενδιαφέροντα θεολογικά θέματα.
Μια προσπάθεια, που γίνεται εδώ και χρόνια από τον προϊστάμενο π. Ματθαίο Χάλαρη και των εφημερίων του Ιερού Ναού, που όπως φαίνεται πλαισιώνεται με πολύ αγάπη και θαυμασμό από τον κόσμο της ενορίας αλλά και των υπολοίπων ενοριών της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών.
Χθες το απόγευμα έγινε παρουσία πλήθους κόσμου η ομιλία με θέμα « Η εν Χριστώ ζωή » του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Αμαθούντος κ. Νικολάου από την Εκκλησία της Κύπρου.
Ακολούθησε μια εορταστική εκδήλωση με την ευκαιρία συμπλήρωσης 190 χρόνων από την ελληνική επανάσταση. Στο πλαίσιο της εκδήλωσης έγινε μια συζήτηση στρογγυλής τραπέζης με θέμα «Τα οράματα των ηρώων του ’21 για την Ελλάδα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Επειδή βρισκόμαστε στην περίοδο της αγίας και μεγάλης Τεσσαρακοστής διάλεξα αυτό το θέμα, που δεν θα είναι τόσο μία δική μου διαπραγμάτευσι αλλά κυρίως μία παρουσίασι χωρίων από τους άγιους Πατέρας μας. Θα παρουσιάσουμε και θα υπομνηματίσουμε κάποια πατερικά χωρία, ώστε να είναι για όλους μας η ομιλία μου αυτή μία μελέτη των νηπτικών Πατέρων γύρω από το τόσο σοβαρό αυτό θέμα της φιλαυτίας και της ελευθερίας.
Η φιλαυτία μητέρα των παθών
Όλη αυτή την περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής λέγεται η πολύ γνωστή ευχή του αγίου Εφραίμ: «Κύριε και Δέσποτα της ζωής μου, πνεύμα αργίας, περιεργείας, φιλαρχίας και αργολογίας μη μοι δος. Πνεύμα δε σωφροσύνης, ταπεινοφροσύνης, υπομονής και αγάπης χάρισε μοι τω σω δούλω. Ναι Κύριε Βασιλεύ, δώρησαί μοι του οράν τα εμά πταίσματα και μη κατακρίνειν τον άδελφόν μου». Κατά βάθος όλα αυτά τα αιτήματα αποβλέπουν στο να ελευθερωθούμε από την φιλαυτία, η οποία κατά τους αγίους Πατέρας είναι η ρίζα όλων των κακών.
Πριν προχωρήσω όμως στο θέμα, θα ήθελα να διαβάσουμε για λίγο την πολύ χαριτωμένη ερμηνεία του αγίου Νικόδημου του Αγιορείτου στους λόγους του αποστόλου Παύλου, στην Β’ προς Τιμόθεον επιστολή, κεφ. γ’: «έσονται γαρ οι άνθρωποι φίλαυτοι, φιλάργυροι, αλαζόνες, υπερήφανοι, βλάσφημοι, γονεύσιν απειθείς, αχάριστοι, ανόσιοι, άστοργοι, άσπονδοι, διάβολοι, ακρατείς, ανήμεροι, αφιλάγαθοι, προδόται, προπετεϊς, τετυφωμένοι, φιλήδονοι μάλλον ή φιλόθεοι». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
ΘΥΜΙΑΤΗΡΙΟ – ΘΥΜΙΑΜΑ – ΚΑΡΒΟΥΝΑΚΙΑ
Αυτά τα ιερά αντικείμενα βρίσκονται στα περισσότερα Ορθόδοξα σπίτια.
Οι πιστοί όταν προσεύχονται, μαζί με το καντηλάκι που θα ανάψουν θυμιατίζουν το χώρο και τα εικονίσματα…
Το πρόβλημα παρουσιάζεται όταν έχουμε να κάνουμε με αιρετικούς οι οποίοι όταν μας ρωτούν για ποιό λόγο θυμιατίζουμε δεν γνωρίζουμε την σημασία του.
Δυστυχώς αρκετοί από τους πιστούς που προσφέρουν στον Κύριο επιμελώς και με ευλάβεια θυμίαμα, όταν βρεθούν αντιμέτωποι με άνθρωπο αιρετικό, δεν γνωρίζουν τί να του απαντήσουν.
Αν παραδείγματι ένας αιρετικός μας ρωτήσει: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Δείτε ένα όμορφο βίντεο που μας θυμίζει την σοφία του Θεού…
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Με ελάχιστα μέσα και δουλεύοντας στο απόλυτο σκοτάδι οι εργαζόμενοι των σωστικών συνεργείων ανασύρουν την μια σορό μετά την άλλη από τα συντρίμμια στην πόλη Έργκις της επαρχίας Βαν, που υπέστη το βαρύτερο πλήγμα μετά το σεισμό των 7,2 Ρίχτερ, σύμφωνα με το γεωφυσικό ινστιτούτο USGS των ΗΠΑ.
Σύμφωνα με τον επίσημο απολογισμό που έδωσε στη δημοσιότητα ο Τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, τουλάχιστον 217 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους ενώ οι τραυματίες ξεπερνούν τους 350. Άλλοι 400 αγνοούνται και πιστεύεται ότι έχουν παγιδευτεί κάτω από τα συντρίμμια κτιρίων που κατέρρευσαν. Εκφράζονται φόβοι ότι οι νεκροί ενδεχομένως να ξεπεράσουν τους 1.000. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Υπάρχει μια ιστορία στο Πρώτο Ρωσικό χρονικό, για το πως ο Βλαδίμηρος, πρίγκηπας του Κιέβου, ενώ ήταν ακόμα ειδωλολάτρης, θέλησε να μάθει ποιά είναι η αληθινή θρησκεία και γι’ αυτό έστειλε τους ακολούθους του να επισκεφθούν τις διάφορες χώρες του κόσμου με τη σειρά. Πρώτα πήγαν στους μουσουλμάνους Βούλγαρους του Βόλγα, αλλά παρατηρώντας πως αυτοί όταν προσεύχονταν κοιτούσαν γύρω τους σαν δαιμονισμένοι, οι Ρώσοι, συνέχισαν ανικανοποίητοι το δρόμο τους. «Δεν υπάρχει χαρά ανάμεσα τους», έστειλαν αναφορά στο Βλαδίμηρο, «μόνο θλίψη και δυσωδία· και δεν υπάρχει τίποτε το καλό στο σύστημά τους». Ταξιδεύοντας κατόπιν στη Γερμανία και στη Ρώμη βρήκαν τη λατρεία πιό ικανοποιητική, παραπονέθηκαν όμως πως κι εδώ δεν υπήρχε ομορφιά. Τελικά έφτασαν στην Κωνσταντινούπολη κι εδώ, επί τέλους, καθώς παρακολουθούσαν τη Θεία Λειτουργία στην εκκλησία της Αγίας Σοφίας, ανακάλυψαν αυτό που ποθούσαν. «Δεν ξέραμε αν βρισκόμαστε στη γη ή στον ουρανό, γιατί σίγουρα, τέτοια λαμπρότητα και ομορφιά δεν υπάρχουν πάνω στη γη. Δεν μπορούμε να το περιγράψουμε: μόνο αυτό ξέρουμε, πως ο Θεός κατοικεί εκεί ανάμεσα στους ανθρώπους και πως η λατρεία τους ξεπερνά τη λατρεία όλων των άλλων λαών. Γιατί δεν μπορούμε να ξεχάσουμε εκείνη την ομορφιά». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Η ακόλουθη διήγησις που προέρχεται μάλλον από κάποια λιγότερο γνωστή παραλλαγή της συστηματικής συλλογής του Γεροντικού* σκοπό έχει να διδάξη πόσο μεγάλη είναι η φιλανθρωπία του Θεού και ότι κανένας αμαρτωλός δεν πρέπει να απελπίζεται, ακόμη κι αν νομίζη ότι έχει γίνει όμοιος στην αμαρτία με τον διάβολο.
***
Κάποιος άγιος γέροντας, μεγάλος και διορατικός, έχοντας νικήσει και ξεπεράσει όλους τους πειρασμούς των δαιμόνων, είχε λάβει το χάρισμα να βλέπη οφθαλμοφανώς το πώς επιδρούν στην ζωή των ανθρώπων οι άγγελοι και οι δαίμονες· πώς δηλ. ο καθένας από την πλευρά του αγωνίζονται για την ψυχές των ανθρώπων. Ήταν δε τόσο μεγάλος και υψηλός στην αρετή, που τα ακάθαρτα πνεύματα τον υπολόγιζαν πολύ και συστέλλονταν μπροστά του. Πολλές φορές τα κορόιδευε και τα ύβριζε θυμίζοντας τους την πτώσι τους από τους ουρανούς και την αιώνια κόλασι του πυρός που τα περιμένει. Οι δαίμονες λοιπόν μιλούσαν με θαυμασμό για τον μεγάλο γέροντα κι έλεγαν ότι κανένας να μη τολμήση στο εξής να παλέψη μαζί του ή έστω και να τον πλησίαση, μη τυχόν και πληγωθή από τον γέροντα, διότι έχει ανέλθει σε μεγάλο πλούτο απάθειας και έχει τύχει της θεώσεως με την χάρι του Παναγίου Πνεύματος.
Ενώ λοιπόν έτσι είχαν τα πράγματα, κάποιος δαίμονας ρωτά έναν σύντροφο του: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Το μαρτύριο του αγίου Αρέθα και των συν αυτώ. Έργο του Πέρη Ιερεμιάδη (ζωγραφική με επεξεργασμένο χώμα). Από τον "Νέο Συναξαριστή της Ορθοδόξου Εκκλησίας", εκδ. Ίνδικτος.
Επί της βασιλείας Ιουστίνου (518-527), βασίλευε στην Αξώμη της Αιθιοπίας ο άγιος βασιλεύς Ελεσβαάν (Σημείωση: Ονομάζεται επίσης και Κάλεβ Έλλα Ασμπέχα (520-540). Σχετικά με την πρώτη χριστιανική ιεραποστολή στην Αιθιοπία, βλ. τον Βίο του αγίου Φρουμεντίου [30 Νοεμ.]). Στο γειτονικό βασίλειο της Ομηρίτιδος στην Ευδαίμονα Αραβία (Σημείωση: Το αρχαίο βασίλειο του Σαβά, η σημερινή Υεμένη.), η εξουσία ήταν στα χέρια ενός άνδρα σκληρόκαρδου και πολεμοχαρούς, του Δου-Νοουάς, ο οποίος είχε ασπασθεί τον Ιουδαϊσμό λαμβάνοντας το όνομα Γιουσούφ, και ο οποίος δεν έπαυε τις επιδρομές εναντίον του χριστιανικού βασιλείου της Αιθιοπίας. Μετά από λαμπρές νίκες, ο Ελεσβαάν κατόρθωσε να τον υποτάξει, να εγκατασταθεί στο βασίλειο του και να τον υποχρεώσει να καταβάλει φόρο υποτέλειας (518). Μετά από κάποια χρόνια ωστόσο ο Δου-Νοουάς κατάφερε να συγκεντρώσει μεγάλο στράτευμα και άρχισε τις επιδρομές εναντίον των χριστιανικών πόλεων που βρίσκονταν στο βασίλειο του για να εξοντώσει όσους αρνούνταν να αλλαξοπιστήσουν και να ποδοπατήσουν τον τίμιο και ζωοποιό Σταυρό. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Χιλιάδες πιστοί συρρέουν όλο το 24ωρο στην Ιερά Μονή Νοβοντέβιτσι της Αγίας Πετρούπολης, για να προσκυνήσουν την Αγία Ζώνη της Παναγίας από την Ιερά Μονή Βατοπεδίου.
Αξίζει να αναφερθεί ότι οι πιστοί παρόλο το τσουχτερό κρύο και τη βροχή έχουν σχηματίσει ουρά πέντε (5) χιλιομέτρων, ενώ μέχρι αυτή την ώρα την Αγία Ζώνη έχουν προσκυνήσει πάνω από 400.000 ρώσοι.
Σύμφωνα με εκπρόσωπους της Κυβέρνησης, ουδέποτε στην Αγία Πετρούπολη έγινε τέτοιο προσκύνημα όπως αυτό της Αγίας Ζώνης.
Πληροφορίες της Romfea.gr αναφέρουν ότι ο Κυβερνήτης της Αγίας Πετρούπολης κ. Γκεόργκι Πολτάφτσενκο και Μέλη του Κρεμλίνου, εξέφρασαν προς στον Ηγούμενο γέροντα Εφραίμ την χαρά τους, για την μεταφορά της Αγίας Ζώνης στη Ρωσία.
Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι συνέχαιραν τους Βατοπαιδινούς πατέρες, οι οποίοι με τον τρόπο αυτό προβάλουν σωστά την πατρίδα τους σ’ αυτές τις δύσκολες ώρες. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
A decade ago, the American Academy of Pediatrics suggested that parents limit TV consumption by children under two years of age. The recommendations were based as much on common sense as science, because studies of media consumption and infant development were themselves in their infancy.
The research has finally grown up. And though it’s still ongoing, it’s mature enough for the AAP to release a new, science-heavy policy statement on babies watching television, videos or any other passive media form.
Their verdict: It’s not good, and probably bad.
Ο ανθρώπινος νους λειτουργεί αδιάλειπτα! Αυτό είναι ίσως το βασικότερο χαρακτηριστικό του. Μπορεί βέβαια, ορισμένες φορές, να μη λειτουργεί σωστά. Οι παραισθήσεις και οι ψευδαισθήσεις είναι στο … αίμα του! Είναι τα αναπόφευκτα κάτοπτρα της υπάρξεως που του θολώνουν το οπτικό πεδίο και τον παραπλανούν, όχι σπάνια, αθεράπευτα. Όμως λειτουργεί!
Αν σταματήσει ο νους να λειτουργεί, βρισκόμαστε σε περίπτωση ψυχικού θανάτου που πλέον παραδίδει το πρόβλημα αυτό (της μη λειτουργίας του νου) στη ψυχιατρική δεοντολογία. Σ’ αυτή την περίπτωση αντιμετωπίζουμε μια δυσάρεστη εξαίρεση.
Κατά κανόνα, λοιπόν, ο ανθρώπινος νους λειτουργεί αδιάλειπτα. Αυτό το γεγονός για τη χριστιανική αυτοσυνειδησία σημαίνει αδιάλειπτη νοητική ιερατική λειτουργία!
Πράγματι! Αν θέσουμε τη σκοπιμότητα της λειτουργίας του νου κάτω από το πρίσμα των προοπτικών της χριστιανικής ανθρωπολογίας, θα καταλήξουμε στο συμπέρασμα, Ότι ο νους είναι το εκφραστικότερο όργανο της εικόνας του Θεού στον άνθρωπο. Έχει λοιπόν η λειτουργία του θρησκευτική ποιότητα. Λειτουργεί για να πραγματοποιεί την υπαρξιακή συνέπεια του «κατ’ εικόνα», δηλ. το «καθ’ ομοίωσιν»! Γι’ αυτό, όπως είπαμε, στα περισσότερα νηπτικά πατερικά κείμενα, ο νους θεωρείται ως ο χώρος του «ναού του Θεού» ή το όργανο μιας αδιάλειπτης ιερατικής διακονίας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Διά τού Αρχιμανδρίτου Ιουστίνου Πόποβιτς (1979)
Ο Χριστός ρωτά με λύπη.
-Πώς μπορείτε εσείς οι άνθρωποι να ζείτε μόνο με τα ιμπεριαλιστικά, υλικά συμφέροντα, δηλαδή με την ζωώδη μόνο επιθυμία για την σωματική τροφή; Εγώ ήθελα να σας κάμω Θεούς και υιούς Θεού και σεις φεύγετε και επιδιώκετε να εξισωθείτε με τα υποζύγια.
Σ’ αυτό απαντά η Ευρώπη:
-Εσύ είσαι καθυστερημένος. Στην θέση του Ευαγγελίου σου βρήκαμε την βιολογία και την ζωολογία. Τώρα γνωρίζουμε ότι δεν είμαστε δικοί σου απόγονοι και του ουρανίου πατέρα σου, αλλά απόγονοι των ουραγκοτάγκων και των γοριλών, δηλαδή του πιθήκου. Εμείς τώρα τελειοποιούμαστε για να γίνουμε θεοί. Γιατί δεν παραδεχόμαστε άλλους θεούς εκτός από εμάς. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Ένα από τα μεγαλύτερα χριστιανικά ιερά, που επί πολλούς αιώνες φυλάσσεται στην αγιορείτικη Μονή Βατοπαιδίου για πρώτη φορά εγκατέλειψε την Αθωνική Πολιτεία και μεταφέρθηκε για έναν μήνα στη Ρωσία.
Χιλιάδες πιστοί της Αγίας Πετρούπολης, καθώς επίσης και από άλλες πόλεις της Ρωσίας απόκτησαν μιά σπάνια ευκαιρία να προσευχηθούν και να υποκληθούν τη Τιμία Ζώνη της Υπεραγίας Θεοτόκου στο Ναό της Παναγίας του Καζάν της γυναικείας Μονής της Ανάστασης του Χριστού Νοβοντέβιτσι.
΄Ενα από τα μεγαλύτερα χριστιανικά ιερά, που επί πολλούς αιώνες φυλάσσεται στην αγιορείτικη Μονή Βατοπαιδίου για πρώτη φορά εγκατέλειψε τον ΄Αθωνα και μεταφέρθηκε για έναν μήνα στη Ρωσία. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Η περίπτωση του δαιμονισμένου και των κατοίκων της περιοχής
Όλοι γνώριζαν, ότι ο δαιμονισμένος, λόγω της πάθησής του, βρισκόταν σε οικτρή κατάσταση. Και τώρα που θεραπεύτηκε κυριολεκτικά μεταμορφώθηκε. Ενώ πρώτα ήταν επιθετικός, τον κατείχε μια καταστροφική μανία προς τον εαυτό του και προς τους άλλους, όλα σ’ αυτόν ήταν διεστραμμένα και αλλοτριωμένα, τώρα όλα άλλαξαν, έγινε τύπος συνετού και σοβαρού ανθρώπου, με θέληση και βούληση μάλιστα να γίνει ακόμη και ακόλουθος του Ιησού, θα περιμέναμε από όλους τους κατοίκους της περιοχής των Γεργεσηνών να χαρούν το γεγονός και να σπεύσουν να ευχαριστήσουν με ευγνωμοσύνη τον Ιησού για τα θαυμαστά έργα του και για την ευεργεσία που παρείχε στον άρρωστό τους αλλά και την κοινωνία τους. Και αντί αυτού απαιτούν από τον Ιησού την άμεση απομάκρυνσή του. Και τούτο αιτιολογείται από την καταστροφή της αγέλης των χοίρων, την οποία απέδωσαν στην ενέργεια του Κυρίου και όχι στην καταστροφική μανία των δαιμονίων. Άρα η παρουσία του Χριστού γι’ αυτούς είναι ασύμφορη οικονομικά. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Η μεταφορά της Τιμίας Ζώνης της Παναγίας από την Ιερά Μονή Βατοπαιδίου Αγίου Όρους στη Ρωσία έγινε στις 20 Οκτωβρίου 2011. Την οργάνωση της μεταφοράς ανέλαβε το Φιλανθρωπικό Ίδρυμα Αγίου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου κατόπιν ευλογίας του Αγιωτάτου Πατριάρχη Μόσχας και Πασών των Ρωσιών Κυρίλλου.
Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία της παραμονής του στην Ιερά Μονή Βατοπαιδίου, που το ιερό κειμήλιο εξέρχεται από την Ελλάδα.
Καθώς ανέφερε στους δημοσιογράφους ο Καθηγούμενος της Μονής Αρχιμανδρίτης Γέροντας Εφραίμ, η λάρνακα με την Αγία Ζώνη της Παναγίας εξέρχεται συνήθως από το Άγιο Όρος μια φορά το χρόνο και μεταφέρεται σε πολείς της Ελλάδας κατόπιν επίμονων αιτημάτων των πιστών. Σύμφωνα με τον Γέροντα Εφραίμ, στον οποίο παραπέμπει το πρακτωρείο Interfax-Religia, η Μονή προηγουμένως απέρριψε όλα τα αιτήματα από άλλες χώρες όπως π.χ. ΗΠΑ και Ρουμανία, για τη μεταφορά του κιεμηλίου. Η μόνη εξαίρεση ήταν η Ρωσία, όπου η Τιμία Ζώνη της Παναγίας θα φιλοξενείται από 20 Οκτωβρίου έως 23 Νοεμβρίου 2011. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Γιορτάζουμε σήμερα 23 Οκτωβρίου, ημέρα μνήμης του Αγίου Ιακώβου του Αποστόλου και Αδελφοθέου, ας πούμε λίγα λόγια:
Η παράδοση αναφέρει ότι ήταν ένας από τους γιους του Ιωσήφ από άλλη γυναίκα, γι’ αυτό ονομαζόταν αδελφός του Κυρίου. Η συγγενική του, όμως, σχέση με τον Κύριο δεν είναι ομόφωνα καθορισμένη. Αλλά το γεγονός είναι ότι ο Ιάκωβος ο αδελφόθεος έγινε πρώτος επίσκοπος Ιεροσολύμων και είναι αυτός που έγραψε την πρώτη Θεία Λειτουργία της χριστιανικής Εκκλησίας.
Ο Ιάκωβος, λοιπόν, ποίμανε την Εκκλησία των Ιεροσολύμων με δικαιοσύνη, με γενναία στοργή και στερεότητα στην πίστη. Αυτό όμως, εξήγειρε τη μοχθηρία και την κακουργία των Ιουδαίων. Αφού τον έπιασαν, τον έριξαν πάνω από το πτερύγιο του Ναού, και ενώ ακόμα ήταν ζωντανός, τον αποτελείωσαν με άγριο κτύπημα ροπάλου στο κεφάλι. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Η ΛΕΓΟΜΕΝΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ:Ο Δούρειος ίππος της Λειτουργικής Αναγεννήσεως;
Τά τελευταῖα χρόνια ὅλο καί συχνότερα, ὅλο καί ἀπό περισσότερους ἱερεῖς τελεῖται ἡ λεγομένη Θεία Λειτουργία τοῦ Ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου. Ἡ τέλεση τῆς Λειτουργίας αὐτῆς καί ἡ ξαφνική της ἐμφάνιση στή ζωή τῆς Ἐκκλησίας μας ἀφ’ ἑνός μέν καταδεικνύει τό ἐκκοσμικευμένο πνεῦμα πού διακατέχει πολλούς κληρικούς καί ἀφ’ ἑτέρου ἐξυπηρετεῖ κατά τόν καλύτερο τρόπο, τά σχέδια τῶν «ἀνανεωτῶν» τῆς Λειτουργικῆς μας ζωῆς, τῶν αὐτοκλήτων σωτήρων τῆς Ἐκκλησίας. Τό σχέδιο εἶναι ἁπλό: ἡ Λειτουργία αὐτή «βαπτίζεται» ἀπό τούς ἀνανεωτές ὡς «ἀρχαιοπρεπής». Ὅταν ὅμως τελεῖται, τελεῖται μέ τόν τρόπο πού ὁραματίζονται οἱ «ἀνανεωτές», ὁπότε ὁ πιστός λαός, ὁ ὁποῖος μάλιστα ἐνθουσιάζεται μέ τήν πρωτοτυπία καί τά ἐφέ, συμπεραίνει, ἐντελῶς ἐσφαλμένα, ὅτι ὁ συγκεκριμένος τρόπος τελέσεως εἶναι ὁ «ἀρχαιοπρεπής» καί ἄρα ὁ παραδοσιακός. Αὐτό ἔχει ὡς συνέπεια νά ζητᾶ ἀπό τούς Ἱερεῖς νά λειτουργοῦν ἔτσι καί ὅταν τελοῦν τίς Λειτουργίες τῶν ἁγίων Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου καί Βασιλείου. Εἶναι, ὅμως, ὄντως ἔτσι τά πράγματα; Μπορεῖ ὁ καθένας νά τελεῖ ὅποια Λειτουργία θέλει καί ὅπως θέλει; Ἄς τό δοῦμε ἀναλυτικά. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Ιστορικής σημασίας, ανέκδοτη μέχρι τώρα, ομιλία του Γέροντος Θεοκλήτου Διονυσιάτου, στο Δ΄ Αμφιθέατρο της Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης, στις 6 Νοεμβρίου του 1997. Ο Γέρων Θεόκλητος, προσκεκλημένος στο μάθημα του Καθηγητού Αντωνίου Παπαδοπούλου, και έπειτα από σύντομη εισαγωγή του Πρωτοπρεσβυτέρου Καθηγητού π. Θεοδώρου Ζήση, ομιλεί περί… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Σε ένα από τα Βυζαντινά μνημεία της Αργολίδας ,αυτό της Παναγίας στο Αργος, η Δ.Ε.Η. χωρίς να σεβαστή καθόλου τον χώρο, πήγε και τοποθέτησε κολώνες για μετασχηματιστές. Η επιτροπή της εκκλησίας υπέβαλλε έγγραφο διαμαρτυρίας προς την επιτροπή Βυζαντινών Αρχαιοτήτων προκειμένου να σταματήσει η βεβήλωση του χώρου. Ο ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου είναι κτίσμα του 11ου αιώνος. Ανεκαινίσθη το 1699. Παλαιότερα λεγόταν Παναγία Αμπελούσα διότι υπήρχαν τριγύρω πολλά αμπέλια. Εδώ ορκίστηκαν οι πληρεξούσιοι της Δ΄ Εθνικής Συνέλευσης το 1829 καθώς και της Ε΄ Εθνικής Συνέλευσης το 1831. Την 5η Μαΐου 1824 έγινε εδώ τελετή για το θάνατο του Λόρδου Βύρωνα. Εδώ υπάρχουν Ευαγγέλια του 18ου και 19ου καθώς και εικόνες του 19ου αιώνα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
ΣΥΝΑΞΑΡΙ
