Με τι να μετρούσα τον άνθρωπο, αν δεν τον μετρούσα με τον Ιησού;

Έχω γράψει πολλά στη ζωή μου. Χιλιάδες είναι οι τυπωμένες σελίδες που έχουν συνδεθεί με το όνομα μου. Γιατί τάχα αισθάνθηκα την ανάγκη, προλογίζοντας ειδικά το βιβλίο μου τούτο, να μιλήσω με τρόπο εξομολογητικό; Ίσως γιατί κανένα βιβλίο μου δεν είναι τόσο δικό μου όσο είναι αυτό. Ο Ιησούς, η σταύρωση, ο θάνατος, το άγνωστο, η πίστη – είναι τάχα όλα αυτά δικά μου; Ναι, είναι πολύ δικά μου, περισσότερο από όλα τα θέματα που έχω πραγματευθεί ως τώρα. Είναι δικά μου και είναι ολονών, γι΄ αυτό ακριβώς είναι και πολύ δικά μου. Για πρώτη φορά μετράω την εποχή μου –αλλά και το παρελθόν και το μέλλον- με μέτρα τόσο μεγάλα όπως είναι ο Ιησούς, η σταύρωση, ο θάνατος, το άγνωστο, ο πόνος, η πίστη. Τα μέτρα αυτά είναι σχεδόν ασύλληπτα. Πώς τόλμησα να τα χρησιμοποιήσω για να μετρήσω μ΄ αυτά την εποχή μου; Δεν έχω το αίσθημα ότι χρειάσθηκε τόλμη για να το κάνω. Ήταν χρέος μου, ένα απλό και αυτονόητο χρέος, να χρησιμοποιήσω τα πιο μεγάλα μέτρα που υπάρχουν στον κόσμο. Με τι να μετρούσα τον άνθρωπο, αν δεν τον μετρούσα με τον Ιησού; Με τι να μετρούσα τη γνώση και τα γνωστά, αν δεν τα μετρούσα με το άγνωστο και με την πίστη; Αλλά και αν υποτεθεί ότι χρειαζόταν ιδιαίτερη τόλμη για να κάμω ό,τι έκαμα, την τόλμη αυτή θα τη γεννούσε μέσα μου η έντονη συνείδηση της παιδαγωγικής αποστολής μου.

Ἡ νηστεία τῶν Χριστουγέννων.

Δεύτερη μακρά περίοδος νηστείας μετά τή Μεγάλη Τεσσαρακοστή εἶναι ἡ νηστεία τῶν Χριστουγέννων, γνωστή στή γλῶσσα τοῦ ὀρθοδόξου λαοῦ μας καί ὡς σαραντα(ή)μερο. Περιλαμβάνει καί αὐτή σαράντα ἡμέρες, ὅμως δέν ἔχει τήν αὐστηρότητα τῆς νηστείας τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς. Ἀρχίζει τήν 15η Νοεμβρίου καί λήγει τήν 24η Δεκεμβρίου.

Ἡ ἑορτή τῆς κατά σάρκα γεννήσεως τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀποτελεῖ τή δεύτερη μεγάλη Δεσποτική ἑορτή τοῦ χριστιανικοῦ ἑορτολογίου. Μέχρι τά μέσα τοῦ Δ΄ αἰῶνα ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἀνατολῆς συνεόρταζε τή γέννηση καί τή βάπτιση τοῦ Χριστοῦ ὑπό τό ὄνομα τά Ἐπιφάνεια τήν ἵδια ἡμέρα, στίς 6 Ἰανουαρίου. Τά Χριστούγεννα ὡς ξεχωριστή ἑορτή, ἑορταζομένη στίς 25 Δεκεμβρίου εἰσήχθη στήν Ἀνατολή ἀπό τή Δύση περί τά τέλη τοῦ Δ΄ αἰῶνα.

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, πού πρῶτος ὀμιλεῖ γιά τήν ἑορτή τῶν Χριστουγέννων, τήν ὀνομάζει «μητρόπολιν πασῶν τῶν ἑορτῶν» καί μᾶς πληροφορεῖ περί τό 386 ὅτι «οὕπω δέκατον ἔστιν ἔτος, ἐξ οὗ δήλη καί γνώριμος ἡμῖν αὕτη ἡ ἡμέρα (τῆς ἑορτῆς) γεγένηται».

Αρχάριος στην πίστη…

Όταν κάποιος επιστρέφει στο σπίτι του από τόπο μακρινό αισθάνεται πάντοτε μεγάλη χαρά. Έτσι και συ τώρα που επιστρέφεις από πολύ μακριά από τα παγερά μέρη της απιστίας στη θερμή εστία της πίστης των πατέρων μας.

Οι δυσκολίες που έχεις δεν είναι άγνωστες στην εκκλησία Της είναι κάτι το πολύ συνηθισμένο. Γιατί η εκκλησία αγωνίζεται για τους ανθρώπους.. Να τους επανασυνδέσει με την κοινωνία της. Μα και οι δαίμονες αγωνίζονται, να τους απομακρύνουν μια για πάντα. Και γι’ αυτό, όταν κάποιος θελήσει να επιστρέψει, βάζουν όλες τους τις δυνάμεις.
Το ίδιο κάνουν και σε σένα τώρα. Και πότε σε κάνουν και απελπίζεσαι, πότε να θυμάσαι τη γλύκα της αμαρτίας, πότε βάζει τους πρώην συντρόφους σου να σε κουτσομπολεύουν και να σε ενοχλούν και πότε σου λένε ότι όλοι οι ένδοξοι, ισχυροί και σπουδαίοι άνθρωποι που είχατε στους κύκλους σας, ήσαν άπιστοι και άθεοι!
Πρέπει ν’ ανοίξετε πόλεμο με τους αόρατους εχθρούς. Η νίκη είναι σίγουρη. Αρκεί να μην απομακρύνεις το βλέμμα σου από το πρόσωπο του φιλάγαθου Θεού, του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Γαντζώσου σ’ Eκείνον. Προσευχήσου σ’ Εκείνον. Γεννήθηκε στο σπήλαιο για μας. Κοπίασε και εξαντλήθηκε για μας. Ήρθε κοντά στον σωματικό μας πόνο. Σταυρώθηκε για μας. Αναστήθηκε και αναλήφθηκε για μας. Τον συναντάμε παντού και πάντοτε. Θα νοιώσετε ντροπή, που είχατε μείνει πρώτα μακριά Του και εναντίον Του! Τα δαιμόνια, τι έκαναν για σας; 

Μικρό απάνθισμα από διδασκαλίες του Οσίου Παϊσίου Βελιτσκόφσκυ(15 Νοεμβρίου)

Όσιος Παΐσιος Βελιτσκόφσκυ (1722-1794)

Σύντομα βιογραφικά στοιχεία.

Γεννήθηκε το 1722 στην Πολτάβα της Ουκρανίας, ο κατά κόσμον Πέτρος, από πατέρα ιερέα και μητέρα πού αργότερα έγινε μοναχή. Δεκαπέντε ετών μετέβη στη μονή Λιοΰμπεσκ και κατόπιν στη Μεγάλη Λαύρα του Κιέβου. Πνευματικό οδηγό είχε τον ησυχαστή Βασίλειο, συγγραφέα και μεταφραστή νηπτικών έργων. Το 1742, ύστερα άπό διωγμούς Ουνιτών στην πατρίδα του, μετέβη στη Βλαχία και μόνασε εκεί επί τετραετία, λαμβάνοντας τ΄ όνομα Πλάτων. Το 1746 αναχώρησε για το πολυπόθητο Άγιον Όρος.

Ασκήθηκε στην Καψάλα, όπου εκάρη μοναχός άπό τον Γέροντα του Βασίλειο με τ΄ όνομα Παΐσιος. Το 1758 χειροτονήθηκε διάκονος και ιερεύς και απέκτησε δωδεκαμελή συνοδεία. Κατόπιν πήγε με τη συνοδεία του στο Κελλί του Προφήτου Ηλιού, το όποιο μετέτρεψε σε σκήτη, πού ανήκει στη μονή Παντοκράτορος. Απέκτησε περί τους πενήντα καλούς μαθητές, για τους οποίους συνέταξε τυπικό κατά την αγιορείτικη τάξη, και άρχισε τις μεταφράσεις των Πατέρων της Εκκλησίας στα σλαβικά, όπως Ισαάκ του Σύρου και Γρηγορίου του Σιναΐτου, διδάσκοντας σε όλους την ευχή του Ιησού. Το τελευταίο εξάμηνο της αγιορείτικης ζωής του το διήλθε στην Ιερά μονή Σίμωνος Πέτρας (1762). Μετά άπό δεκαεπτά χρόνων παραμονή στον ιερό Άθωνα, ο όσιος Παΐσιος επέστρεψε το 1763 στη Μολδαβία παίρνοντας μαζί του αρκετούς μοναχούς.

Ο κατά Σωκράτη ορισμός του μορφωμένου ανθρώπου

Όταν ρώτησαν το Σωκράτη να τους δώσει τον ορισμό του μορφωμένου ανθρώπου,
Δεν ανέφερε τίποτε για τη συσσώρευση γνώσεων. «Η μόρφωση είπε, είναι θέμα συμπεριφοράς…
Ποιους ανθρώπους λοιπόν θεωρώ μορφωμένους;
1. Πρώτα απ’ όλους αυτούς που ελέγχουν δυσάρεστες καταστάσεις, αντί να ελέγχονται από αυτές…

2. Αυτούς που αντιμετωπίζουν όλα τα γεγονότα με γενναιότητα & λογική..

3. Αυτούς που είναι έντιμοι σε όλες τους τις συνδιαλλαγές..

4. Αυτούς που αντιμετωπίζουν γεγονότα δυσάρεστα και ανθρώπους αντιπαθείς καλοπροαίρετα.

5. Αυτούς που ελέγχουν τις απολαύσεις τους..

Μαρτυρίες για τον πατέρα Παΐσιο τον Αγιορείτη (video)

πηγή: Πενταπόσταγμα

Μεγάλη ἡ ὠφέλεια ἀπὸ τὰ Σαρανταλείτουργα

Δανιήλ Κατουνακιώτης (Ἱερομόναχος, (1846-1929)).

 
(Το αξιοπρόσεκτο γεγονός που ακολουθεί σε ελαφρά διασκευή της γλώσσης το αναφέρει ο διακριτικότατος ασκητής Δανιήλ Κατουνακιώτης σε επιστολή του προς τον Αλέξανδρον Μωραϊτίδην. Έχει δε ως εξής:)

Ένας γνωστός του και ενάρετος οικογενιάρχης από την Σμύρνη, που τον έλεγαν Δημήτριο, αφού κατάλαβε το τέλος του κάλεσε τον υιόν του Γεώργιο, ο μόνος ευσεβής, διότι τα άλλα τρία του παιδιά και η γυναίκα του ζούσαν με κοσμικότητα, και του απεκάλυψε όσα ακολουθούν, και τα οποία ο υιός του ο πιστός φανέρωσε εις τον π. Δανιήλ.

Εορτή των Αγίων Γούριου, Σάμωνα και Αβίβου των Ομολογητών

Γιορτάζουμε σήμερα 15 Νοεμβρίου, ημέρα μνήμης των Αγίων Γουρίου, Σαμωνά και Αβίβου των Ομολογητών, ας πούμε λίγα λόγια:

Ο Γουρίας και ο Σαμωνάς, αγωνιζόμενοι τον Ιερό αγώνα της χριστιανικής πίστης, συνελήφθησαν από τον ηγεμόνα Αντωνίνο, κατά το διωγμό επί Διοκλητιανού. Και αφού υπέστησαν με θαυμαστή υπομονή πολλά βάσανα, αποκεφαλίσθηκαν.
Ο Άβιβος έζησε λίγα χρόνια αργότερα και ήταν από ένα χωριό της Έδεσσας που ονομαζόταν Αποθελσαία. Τότε βασιλιάς ήταν ο Λικίνιος, ο γνωστός αντίπαλος του Μεγάλου Κωνσταντίνου. Ο Άβιβος, λοιπόν, προχειρίσθηκε Ιεροδιάκονος και διακρινόταν για τη μεγάλη ευσέβεια του και τον πολύ ζήλο για το υπούργημά του.Ιδιαίτερα, όμως, διακρινόταν για τη θερμή αγάπη του στο Ιερό κήρυγμα, τηρώντας το θεόπνευστο λόγο της Αγίας Γραφής, που λέει:

Ακούγοντας την καρδιά του Σύμπαντος

«Δε νομίζω ότι κάνω κάτι ιδιαίτερο. Απλώς κάνω τη δουλειά μου όσο καλύτερα μπορώ. Ακριβώς όπως όλος ο κόσμος. Κι η δουλειά μου είναι να ψάχνω, μέσω της επιστήμης μου, απαντήσεις σε μια σειρά ερωτημάτων που γεννιόνται καθημερινά μέσα μου. Απαντήσεις σε προσωπικές μου απορίες που δημιουργούνται αυθόρμητα μέσα από τη συνεχή μελέτη των μυστικών του απέραντου σύμπαντος.»

Συνέντευξη του Μάνου Δανέζη, από το βιβλίο της Κατερίνας Μαγγανά «Δημιουργώντας το Αύριο», Εκδόσεις Παπαϊωάννου, Αθήνα 2002.

Ο αστροφυσικός Μάνος Δανέζης είναι ένας άνθρωπος χαμηλών τόνων. Και γι’ αυτό βαθιά ουσιαστικός. Σαν παιδί που θέλει να βρει απάντηση στις ερωτήσεις του. Ένας επιστήμονας που ξέρει καλά να μας ταξιδεύει κι εμάς τους γήινους στα δύσκολα και μαγικά μονοπάτια του σύμπαντος. Που αναζητά την βαθύτερη χαρά και το μυστήριο της ζωής μέσα από τα σύννεφα της κοσμικής αστρόσκονης και του συμπαντικού φωτός. Έχοντας για μοναδική πυξίδα στο ταξίδι το νου του και τη σκέψη του.

Διάγνωση εγκεφαλικού σε 5΄

Τη διαφορά μεταξύ ζωής και θανάτου για εκατομμύρια ανθρώπους που παρουσιάζουν εγκεφαλικό επεισόδιο κάθε χρόνο μπορεί να κάνει μια επαναστατική φορητή συσκευή διάγνωσης από το πανεπιστήμιο του Σινσινάτι.

Πρόκειται για έναν ηλεκτρονικό περίδεσμο κεφαλής, εξοπλισμένο με ηλεκτρόδια, που είναι σε θέση να διαγνώσει εντός πέντε μόνο λεπτών αν ο ασθενής έπαθε ισχαιμικό ή αιμορραγικό επεισόδιο…

Ως γνωστόν, η διαφορά ανάμεσα στα δύο είδη εγκεφαλικών επεισοδίων είναι θεμελιώδης. Στο ισχαιμικό εγκεφαλικό, ένας θρόμβος σε φλέβα ή αρτηρία του εγκεφάλου εμποδίζει την οξυγόνωση των κυττάρων, προκαλώντας τον θάνατό τους. Το αιμορραγικό εγκεφαλικό, αντίθετα, συμβαίνει όταν ένα αγγείο σπάει και το αίμα διαχέεται στον εγκέφαλο.

Έρχονται μεγάλες αλλαγές στη γη; Οι σεισμοί γίνονται όλο και πιο συχνοί και πιο ισχυροί

Από: The American Dream / μετ. ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

Γίνονται οι σεισμοί πιο συχνότεροι και πιο ισχυροί; Ενώ απομένουν λιγότερο από δύο μήνες για να τελειώσει η χρονιά, ήδη ο αριθμός των σεισμών μεγέθους πάνω από 5 βαθμούς είναι ο μεγαλύτερος φέτος από κάθε άλλη χρονιά την τελευταία δεκαετία και με μεγάλη διαφορά. Στην πραγματικότητα, όπως θα δείτε σε αυτό το άρθρο, από το έτος 2000 υπήρξε πολύ σαφής ανοδική τάση στον αριθμό των μεγάλων σεισμών. Άραγε είναι αυτό μια ένδειξη ότι έρχονται μεγάλες αλλαγές στη γη; Γίνεται ο πλανήτης μας όλο και πιο ασταθής; Είμαστε μάρτυρες τρομακτικών πολιτικών, κοινωνικών και οικονομικών ανακατατάξεων σε όλο τον κόσμο. Κάθε εβδομάδα η οικονομική κρίση στις Ηνωμένες Πολιτείες και αλλού φαίνεται να επιδεινώνεται. Έτσι τι πρόκειται να συμβεί εάν το κούνημα της γης γίνει ακόμα πιο έντονο και μεγάλες πόλεις σε όλο τον πλανήτη αρχίσουν να ισοπεδώνονται; Κατά την διάρκεια της ανθρώπινης ιστορίας έχουμε υποτιμήσει σοβαρά την τρομερή καταστρεπτική δύναμη των φυσικών καταστροφών, καθώς και το γεγονός ότι ο αριθμός των σεισμών σε όλο τον κόσμο φαίνεται να ανεβαίνει, θα πρέπει να αφυπνίσει όλους μας.

Όσιος Παΐσιος Βελιτσκόφσκυ (1722-1794)

Γεννήθηκε το 1722 στην Πολτάβα της Ουκρανίας, ο κατά κόσμον Πέτρος, από πατέρα ιερέα και μητέρα πού αργότερα έγινε μοναχή. Δεκαπέντε ετών μετέβη στη μονή Λιοΰμπεσκ και κατόπιν στη Μεγάλη Λαύρα του Κιέβου. Πνευματικό οδηγό είχε τον ησυχαστή Βασίλειο, συγγραφέα και μεταφραστή νηπτικών έργων. Το 1742, ύστερα άπό διωγμούς Ουνιτών στην πατρίδα του, μετέβη στη Βλαχία και μόνασε εκεί επί τετραετία, λαμβάνοντας τ΄ όνομα Πλάτων. Το 1746 αναχώρησε για το πολυπόθητο Άγιον Όρος.

Ασκήθηκε στην Καψάλα, όπου εκάρη μοναχός άπό τον Γέροντα του Βασίλειο με τ΄ όνομα Παΐσιος. Το 1758 χειροτονήθηκε διάκονος και ιερεύς και απέκτησε δωδεκαμελή συνοδεία. Κατόπιν πήγε με τη συνοδεία του στο Κελλί του Προφήτου Ηλιού, το όποιο μετέτρεψε σε σκήτη, πού ανήκει στη μονή Παντοκράτορος. Απέκτησε περί τους πενήντα καλούς μαθητές, για τους οποίους συνέταξε τυπικό κατά την αγιορείτικη τάξη, και άρχισε τις μεταφράσεις των Πατέρων της Εκκλησίας στα σλαβικά, όπως Ισαάκ του Σύρου και Γρηγορίου του Σιναΐτου, διδάσκοντας σε όλους την ευχή του Ιησού. Το τελευταίο εξάμηνο της αγιορείτικης ζωής του το διήλθε στην Ιερά μονή Σίμωνος Πέτρας (1762). Μετά άπό δεκαεπτά χρόνων παραμονή στον ιερό Άθωνα, ο όσιος Παΐσιος επέστρεψε το 1763 στη Μολδαβία παίρνοντας μαζί του αρκετούς μοναχούς.

Wonderplant: Μια θαυμάσια… επένδυση στη Δράμα

Πέντε επιχειρηματίες από το χώρο των τροφίμων ένωσαν τις δυνάμεις τους για τη δημιουργία της πρότυπης μονάδας υδροπονικής καλλιέργειας τομάτας, Wonderplant στο νομό Δράμας υλοποιώντας επένδυση ύψους 25 εκατ.ευρώ.

της Αθανασίας Μπίδιου

abidiou@voria.gr

Μια επένδυση… θαύμα υλοποίησαν πέντε γνωστοί Έλληνες επιχειρηματίες με μακρά εμπειρία στον χώρο των τροφίμων για τη δημιουργία μιας νέας μονάδας υδροπονικής καλλιέργειας τομάτας στην περιοχή Πετρούσα Δράμας. Η εταιρείαWonderplant τέθηκε σε λειτουργία τον Ιούλιο του 2011 και αποτελεί ένα πρότυπο συγκρότημα που αξιοποιεί την ολλανδική τεχνογνωσία για την καλλιέργεια κηπευτικών.

Το συγκρότημα καλύπτει 120.000 τμ στεγασμένου χώρου με τα 100.000 τμ να αποτελούν την καθαρή καλλιεργήσιμη έκταση σε οικόπεδο συνολικής επιφάνειας 400 στρεμμάτων, που περιλαμβάνει και δυο τεχνητές λίμνες έκτασης 10.000 τμ που συγκεντρώνουν το βρόχινο νερό αξιοποιώντας το στην υδροπονική καλλιέργεια. Με ιδιόκτητο τυποποιητήριο και συσκευαστήριο αποτελεί τη μεγαλύτερη επένδυση στην Ελλάδα στον τομέα της γεωργίας φθάνοντας τα 25 εκατ.ευρώ. 

π. Νίκων(Νέα Σκήτη): Ο Διάβολος στο μυαλό – Η πάλη με τους λογισμούς

Οι άνθρωποι σκέπτονται περισσότερο από όσο αναπνέουν. Σε μια αναπνοή μπορούμε να κάνουμε χίλιες σκέψεις, και αυτό είναι κάτι που δεν το σκεπτόμαστε. Δε σκεπτόμαστε ότι οι σκέψεις που κάνουμε σχηματίζουν τον χαρακτήρα μας, διαμορφώνουν την προσωπικότητά μας, οι σκέψεις που κάνουμε μας δίνουν την ταυτότητά μας και παρουσιάζουν αυτό που είμαστε, σε τέτοιο σημείο που ένας Αμερικανός φιλόσοφος λέει: “είστε αυτό που σκέπτεστε”.

Ολόκληρη η ζωή μας είναι αποτέλεσμα των σκέψεών μας, μπορούμε με τις σκέψεις μας για παράδειγμα να αλλάξουμε το μέλλον μας, το μέλλον μας δεν είναι δεδομένο, δεν υπάρχει γραφτό, δεν υπάρχει κισμέτ, εμείς θα αποφασίσουμε ποιο θα είναι το μέλλον μας. Με τις σκέψεις μας μπορούμε να κάνουμε και τον Θεό να αλλάξει το μέλλον που είχε κατά νου Του για μας.

Η Νηστεία των Χριστουγέννων και το Σαρανταλείτουργο.Θαυμαστές και ωφέλιμες ιστορίες

Στὶς 15 Νοεμβρίου ἀρχίζει ἡ νηστεία τῶν Χριστουγέννων.

Πρόκειται γιὰ μιὰ περίοδο ἔντονης πνευματικῆς ἐργασίας καὶ ψυχοσωματικῆς προετοιμασίας γιὰ τὸν ἑορτασμό τῆς μεγάλης ἑορτῆς τῆς Γεννήσεως τοῦ Κυρίου.Ἀπὸ τὶς 15 Νοεμβρίου ἕως τὶς 17 Δεκεμβρίου (κατ’ ἄλλη παράδοση ἕως τὶς 12 Δεκεμβρίου) νηστεύουμε τὸ κρέας, τὰ γαλακτομικά καὶ τὰ αὐγά καὶ τρῶμε ψάρι (ἐκτὸς βεβαίως Τετάρτης καὶ Παρασκευῆς, ποὺ νηστεύουμε αὐστηρά). Μετὰ τὶς 17 (ἢ 12) Δεκεμβρίου νηστεύουμε καὶ τὸ ψάρι.Ἡ νηστεία ὅμως κατὰ τὴν ὑπόδειξη τοῦ Κυρίου μας ἔχει νόημα, ὅταν συνδυάζεται μὲ προσευχὴ καὶ ἐλεημοσύνη. Γιὰ τὸ λόγο αὐτό, ἡ Ἐκκλησία μὲ τὴν ἔναρξη τῆς νηστείας μᾶς προσκαλεῖ σὲ ἐντονότερη λειτουργικὴ ζωή καὶ ἀγαθοεργία.

Ἔτσι, ἡ ἐκκλησιαστικὴ παράδοση προβλέπει γιὰ τὴν περίοδο αὐτὴ τὴν καθημερινὴ -ἂν οἱ συνθῆκες τὸ ἐπιτρέπουν- τέλεση τῆς θείας λειτουργίας, τὴν τέλεση δηλαδὴ σαρανταλείτουργου.Ἡ τέλεση τοῦ σαρανταλείτουργου ἀποτελεῖ πολὺ μεγάλη εὐλογία. Εἶναι μιὰ θαυμάσια εὐκαιρία γιὰ βίωση τὴς μυστηριακῆς καὶ λατρευτικῆς ζωῆς, γιὰ ἐπαφὴ μὲ τὸν πλοῦτο τῆς ὑμνολογίας καὶ τῆς ἀκροάσεως τῶν θείων Γραφῶν, γιὰ συχνότερη θεία κοινωνία, γιὰ συχνότερη συγκρότηση τῆς ἐκκλησιαστικῆς κοινότητας.Ὁ ἅγιος Ἰγνάτιος ὁ Θεοφόρος μᾶς λέει: «Σπουδάζετε πυκνότερον συνέρχεσθαι εἰς εὐχαριστίαν θεοῦ καὶ εἰς δόξαν. Ὅταν γὰρ πυκνῶς ἐπὶ τὸ αὐτὸ γίνεσθε, καθαιροῦνται οἱ δυνάμεις τοῦ σατανᾶ καὶ λύεται ὁ ὄλεθρος αὐτοῦ», δηλαδὴ «Προσπαθεῖστε μὲ σπουδὴ νὰ ἔρχεσθε ὅλοι μαζί στὴ Σύναξη τῆς Θείας Εὐχαριστίας (Θεία Λειτουργία), γιὰ νὰ εὐχαριστεῖτε τὸν Θεὸ καὶ νὰ Τὸν δοξολογεῖτε. Διότι ὅταν συχνά ἔρχεσθε στὴ Σύναξη τῆς Θείας Εὐχαριστίας (Θεία Λειτουργία), συντρίβονται οι δυνάμεις του σατανᾶ καί λύεται κάθε ὀλέθρια ἐνέργεια του».Ἡ δύναμη τῆς Θείας Λειτουργίας δὲν εἶναι μαγική. Εἶναι ἡ δύναμη τῆς ἀγάπης καὶ τῆς ἑνότητας ἐν Χριστῷ. Ἡ Θεία Λειτουργία μᾶς μαθαίνει νὰ συγχωροῦμε, νὰ ἀγαποῦμε καὶ νὰ εἴμαστε ἑνωμένοι μὲ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους.Γι’ αὐτὸ ἄλλωστε προσφέρουμε τὰ Δῶρα μας στὸ Θεό, τὸν Ἄρτο καὶ τὸν Οἶνο, προσευχόμενοι γιὰ ζῶντες καὶ κεκοιμημένους ἀδελφούς μας.

Η Μονή Βατοπαιδίου στηρίζει τα συσσίτια και τη λειτουργία ιδρυμάτων και δομών που στηρίζουν νέους, ηλικιωμένους και αστέγους της Αρχιεπισκοπής Αθηνών

Την απόφασή της να στηρίξει το φιλανθρωπικό έργο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών και ιδιαίτερα τη σίτιση απόρων εξέφρασε ο καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου κ. Εφραίμ, στον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο.

Η μεγάλη καθημερινή ζήτηση για διατροφική βοήθεια ατόμων που ζουν στα όρια της φτώχειας, μόνο τις τελευταίες εβδομάδες, υποχρέωσε στην αύξηση των δεμάτων αγάπης που διανέμονται σε οικογένειες από 1.500 σε 1.800. Σημαντική αύξηση κατά 25% παρουσίασε και η διανομή φαγητού (καθημερινά στην Ι. Αρχιεπισκοπή Αθηνών μοιράζονται περισσότερες από 10.000 μερίδες).

Ασία: Βασανίζουν και δολοφονούν γυναίκες…επειδή δεν έχουν προίκα

Η βαρβαρότητα σε όλο το μεγαλείο της..

Στην Ινδία και σε άλλες χώρες τις Ασίας βασανίζουν και δολοφονούν τις γυναίκες επειδή οι σύζυγοι δεν πήραν μεγάλη προίκα.

Απίστευτο και όμως αληθινό το 2011

Старец Феоклит Дионисиатский, ученый святогорец XX века (1916 – 2006)

Дитя знаменитого Навпакта, это также и поросль и воспитанник монастыря Дионисиат, и похвала всего святогорского мира. Юноша приблизительно двадцати пяти лет, выпускник университета, который предварительно, согласно закону, отслужил в армии, следуя зову родины, снова встает в строй во время той ужасной войны 1940-го, как мужественный патриот сражаясь в первых рядах. До той поры у него не было призвания к монашеству. Однако Всеблагой Господь, Который избрал его от утробы матери, чудесным образом спас ему жизнь и одновременно даровал, как призвание, так и приглашение посвятить себя Богу. Он приносит обет в совершенном послушании. Одновременно с захватом нашей несчастной родины закованными в железо гитлеровскими войсками по необходимости была расформирована и наша регулярная армия. Таким образом, еще в разгар страшной войны юноша, как олень, устремляется в Сад Богородицы.
Скоро он узнает, что место его покаяния – монастырь Дионисиат, а его старец – ученый и знаменитый игумен Гавриил.

Η επανάσταση των δέντρων

Την ηρεμία του δάσους την ταράσσει ένα περίεργο μουρμουρητό!

Τα δέντρα παίρνουν μια παράξενη απόφαση … άραγε πού θα τα οδηγήσει;

Ένα παραμύθι που θέλει να δείξει με απλό και παραστατικό τρόπο, στους μικρούς του αναγνώστες, πού μπορεί να οδηγήσει η υπερηφάνεια και η αλαζονεία.

Γέρων Θεόκλητος Διονυσιάτης – Ιστορική ομιλία

Γέρων Θεόκλητος Διονυσιάτης – Ιστορική ομιλία στην θεολογική Θεσσαλονίκης, 1997

Ιστορικής σημασίας, ανέκδοτη μέχρι τώρα, ομιλία του Γέροντος Θεοκλήτου Διονυσιάτου, στο Δ΄ Αμφιθέατρο της Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης, στις 6 Νοεμβρίου του 1997. Ο Γέρων Θεόκλητος, προσκεκλημένος στο μάθημα του Καθηγητού Αντωνίου Παπαδοπούλου, και έπειτα από σύντομη εισαγωγή του Πρωτοπρεσβυτέρου Καθηγητού π. Θεοδώρου Ζήση, ομιλεί περί πνευματικής ζωής, περί Θεολογίας, περί των νεο-νικολαϊτικών απόψεων των νεο-ορθοδόξων και απαντά σε ερωτήσεις φοιτητών και φοιτητριών.

Για την μέριμνα της σωτηρίας των πλησίον μας.(Αγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς)

Μηδείς το εαυτού ζητείτω, αλλά το του ετέρου έκαστος. (Α Κορ. 10:24)

Αυτή είναι διαχρονικά η αρχή, των αγίων του Θεού, τώρα, όπως και παλιά, πάντοτε και για πάντα. Αυτή είναι η αρχή, στην οποία θεμελιώνεται η κοινωνία. Πάνω σε αυτήν την αρχή μπορεί να εδραιωθεί η πιο τέλεια, θεάρεστη και ευημερούσα ανθρώπινη κοινωνία. Αυτή η αρχή είναι σωτήρια για κάθε τύπο δυσκολίας, που οι σύγχρονοι άνθρωποι προσπαθούν ν’ αντιμετωπίσουν ανεπιτυχώς, χωρίς ελπίδα. Η αγία ψυχή μεριμνά για το πού θα περάσουν τη νύχτα τους οι άστεγοι, πώς θα τραφούν οι πεινασμένοι, πώς θα ντυθούν οι γυμνοί. Η αγία ψυχή μεριμνά και προσεύχεται στο Θεό να σωθούν οι πλησίον· να γεμίσει η ψυχή τους με αγάπη για το Θεό• ο νους τους να κατευθυνθεί προς το Θεό• οι μοχθηροί να φύγουν από το δρόμο της μοχθηρίας· οι ολιγόπιστοι να ενισχυθούν στην πίστη· οι ενισχυμένοι στην πίστη να εδραιωθούν σ’ αυτήν• οι κεκοιμημένοι να δουν το πρόσωπο του Θεού• οι ζώντες να γραφούν στη Βίβλο της Ζωής στο Βασίλειο του Φωτός.Όμως, αδελφοί, φυλαχθείτε! Δείτε πως η καταστροφική και αντικοινωνικά αρχή του διαβόλου μπορεί να διατυπωθεί με ανάλογο τρόπο, λέξη προς λέξη.

Προφητείες των γερόντων για την Ελλάδα και την Κύπρο

Μακάρι να υπήρχαν και άλλες τέτοιες πνευματικές εκπομπές. Συγχαρητήρια στην εκμπομπή Με την Ελίτα.
Δείτε το βίντεο.

Τριάντα χρόνια μονοτονικό, αλλά τα πνεύματα επιβιώνουν

«H κατάργηση των τόνων και των πνευμάτων είναι η κατάργηση της ορθογραφίας, που είναι τελικά η κατάργηση της συνέχειας. Ηδη, τα παιδιά δεν μπορούν να καταλάβουν Καβάφη, Σεφέρη, Ελύτη, γιατί αυτοί είναι γεμάτοι από τον πλούτο των αρχαίων ελληνικών. Δηλαδή, πάμε να καταστρέψουμε ό, τι κτίσαμε. Αυτή είναι η δραματική μοίρα του σύγχρονου ελληνισμού.»

Κορνήλιος Καστοριάδης

Αναρωτιέμαι πόσο άνετα διαβάζουν ένα πολυτονικό κείμενο οι κάτω των 30. Είναι ένα ερώτημα σε ισχύ, καθώς τα κείμενα που κυκλοφορούν με πολυτονικό έχουν αυξητική τάση. Και δεν αναφέρομαι μόνο σε όσους επιλέγουν ακόμη και σε δίκτυα κοινωνικής δικτύωσης τη γραμματοσειρά με πνεύματα και τόνους, αλλά σε εμπορικούς εκδοτικούς οίκους που τυπώνουν τα βιβλία τους με πολυτονικό. Τίθενται ερωτήματα. Είναι άραγε ζήτημα προσωπικής εμμονής, είναι ζήτημα αντίστασης στη γλωσσική ισοπέδωση, είναι νεύμα στην ιστορική ορθογραφία, είναι απλώς θέμα αισθητικής; Εχει ελπίδα το πολυτονικό να συμπλέει παράλληλα με την επίσημη μονοτονική γραφή ή με τη γλώσσα της γραφειοκρατίας; Για πολλούς θεωρείται εστέτ επιλογή. Για άλλους είναι ένδειξη συντηρητισμού, αλλά υπάρχουν και άλλοι που θεωρούν ότι η επιλογή του πολυτονικού έχει μία εγγενή έννοια ελευθερίας, καθώς αντιλαμβάνεται τη γλώσσα εκτός της γραφειοκρατικής και νομικής διαδικασίας.

Ο Ιωάννης Βατατζής και η εθνική μας αξιοπρέπεια

Μία ομάδα διανοητών και δημοσιογράφων επιχειρεί να μάς πείσει πόσο καλό πράγμα είναι η απώλεια της εθνικής μας κυριαρχίας. Συνιστούν να είμαστε ευγνώμονες στην τρόικα που θα φέρει ξένους επιτρόπους στα υπουργεία μας για να μας κάνουν σωστούς Ευρωπαίους και να μας φέρουν τα φώτα τους. Φαίνεται ότι τα παπαγαλάκια της εξάρτησης και της υποτέλειας δεν θέλησαν ποτέ να διαβάσουν την ελληνική Ιστορία ή αν την διάβασαν , δεν μπόρεσαν να την καταλάβουν. Διότι στις πάμπολλες σελίδες αυτής της Ιστορίας υπάρχουν παραδείγματα Ελλήνων ηγετών που βρέθηκαν μεν σε δυσχερή θέση, αλλά δεν απώλεσαν την αξιοπρέπειά τους και δεν λησμόνησαν τα ιστορικά δικαιώματα και τις ιστορικές υποχρεώσεις του Έθνους μας.

Μία τέτοια σημαντική μορφή πατριώτη, ικανού και εντίμου κυβερνήτη τιμά στις 4 Νοεμβρίου η Εκκλησία μας. Πρόκειται για τον Άγιο Ιωάννη Γ΄ Δούκα Βατάτζη, αυτοκράτορα της Νικαίας όπου είχε μεταφερθεί προσωρινά η έδρα των Βυζαντινών Αυτοκρατόρων. Από το 1204 έως το 1261 η Αυτοκρατορία της Νικαίας μαζί με την Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας και το Δεσποτάτο της Ηπείρου αποτέλεσαν τα πρώτα ελληνικά εθνικά κράτη μετά από τον κατακερματισμό της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας (Ρωμανίας) από τους Δυτικούς Σταυροφόρους. Στη Νίκαια της Μικράς Ασίας ο Θεόδωρος Λάσκαρις, ο γαμπρός του Ιωάννης Βατάτζης και ο γιός του Βατάτζη Θεόδωρος Β΄ Λάσκαρις, μαζί με τον ελληνοκεντρικό φιλόσοφο Νικηφόρο Βλεμμύδη ονόμασαν για πρώτη φορά το κράτος τους Ελληνίδα Επικράτειαν και αγωνίσθηκαν για να απελευθερώσουν την Κωνσταντινούπολη από τους Σταυροφόρους. Το επέτυχε ο διάδοχός τους Μιχαήλ Παλαιολόγος το 1261. Αξίζει να σταθούμε λίγο περισσότερο στον ευλαβή στρατηγό από το Διδυμότειχο Ιωάννη Βατάτζη, τον οποίο τιμά ως Άγιο η Ορθόδοξη Εκκλησία λόγω του ελεήμονος χαρακτήρα του και διότι μοίρασε δίκαια τον κρατικό πλούτο ώστε να ωφεληθούν οι φτωχότεροι.

The Kollyvades Movement and its Significance

The great teachers of the Church and of the Greek nation, Makarios Notaras, Nikodemos of the Holy Mountain and Athanasios of Paros, who lived and worked in the 18th and early 19th centuries, form a new trinity of shining lights of the Church, like the three Fathers of the Church in the past, relatively speaking of course and bearing in mind the historical circumstances they lived through with their similarities and differences. To these three must be added Neophytos of Kafsokalyvia, who started the movement, although he was not as important or active as the other three would later become, thus earning their place in the Communion of Saints. They were nicknamed Kollyvades by their opponents on the Holy Mountain because they objected to the transfer of the memorial services (involving kollyva) from Saturday to Sunday in defiance of tradition, rightly judging that services for the dead are incompatible with the resurrectional and festal nature of Sunday.