Σε κλίμα συγκίνησης η χειροτονία του νέου Μητροπολίτη Κυρηνείας

Σε ατμόσφαιρα βαθιάς συγκίνησης τελέστηκε το πρωί στον Ιερό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Παλουριωτίσσσης, στη Λευκωσία η χειροτονία του εψηφισμένου Μητροπολίτη της κατεχόμενης Μητρόπολης Κυρηνείας Χρυσόστομου. Την χειροτονία τέλεσε ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος συλλειτουργούντων του Μητροπολίτη Ρόδου και των μελών της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας Κύπρου.
Ο κ. Χρυσόστομος θα είναι ο τέταρτος στην Ιεραρχία της Εκκλησίας Κύπρου και η φήμη του είναι: Χρυσοστόμου του Πανιερωτάτου και Θεοπροβλήτου Μητροπολίτου της Αγιωτάτης Μητροπόλεως Κυρηνείας , Υπερτίμου και Εξάρχου Λαπήθου και Καραβά , Πατρός ημών και Ποιμένος , πολλά τα έτη.

Τι κάνει η αγάπη και η πρόνοια του Θεού.

Τα χρόνια μετά τον πόλεμο ήταν πολύ δύσκολα και οι άνθρωποι αγωνιούσαν, για να ζήσουν. Εγώ, όπως σας είπα, την εποχή εκείνη ήμουν στην Πολυκλινική. Πολλά περιστατικά θυμάμαι από τα χρόνια εκείνα. Ακούστε ένα από αυτά.

Η Έφη ήταν δεκαεφτά χρονών και έμενε με τους γονείς της και τον αδελφό της στο Μπογιάτι. Είχαν ένα περιβόλι με κηπευτικά και τα πουλούσαν. Ένα βράδυ η μητέρα της Έφης την έστειλε σε ένα μαγαζάκι εκεί κοντά, να αγοράσει πετρέλαιο για την λάμπα. Σημειώστε ότι τότε δεν είχαν ρεύμα. Επιστρέφοντας προς το σπίτι η Έφη συναντάει στο δρόμο ένα αγόρι, συμμαθητή της. Μιλούσαν για τα μαθήματα. Το σημείο όμως που είχαν σταματήσει βρισκόταν έξω από ένα φορτηγό αυτοκίνητο. Την στιγμή εκείνη πέρασε ο αδελφός της Έφης και τους είδε να κουβεντιάζουν. Τους παρεξήγησε, γιατί πίστεψε ότι πονηρά κουβεντιάζουν και το είπε στην μητέρα τους.

- Η Έφη μας ντροπιάζει, είπε, κουβεντιάζει στο δρόμο με ένα αγόρι.

π.Βασίλειος Βολουδάκης:”Δεν υπάρχει πια τόπος για τον Χριστό στον τόπο μας.”

Τά παλαιότερα χρόνια ὅταν εἴμαστε μικροί μαθητές, στήν δεκαετία τοῦ ’60, ἀκούγοντας καί διαβάζοντας γιά τήν κακία πού ὑπῆρχε στόν κόσμο τήν ἐποχή πού γεννήθηκε ὁ Χριστός, μᾶς ἦταν ἀδιανόητο νά φαντασθοῦμε πῶς μποροῦσε ἡ ἀνθρώπινη καρδιά νά μένη σκληρή καί ἀπάνθρωπη στή θέα τοῦ Σαρκωθέντος Θεοῦ καί τῆς Παναγίας Μητέρας Του. Μᾶς ἦταν ἀδύνατο νά ἐξηγήσουμε τό πῶς ἡ ἀνθρώπινη κακία κάνει τόν ἄνθρωπο τόσο ἀνάλγητο καί σκληρό ὥστε νά μένη ἀσυγκίνητος στή θέα μιᾶς ἑτοιμόγεννης γυναίκας καί, μάλιστα,μιᾶς γυναίκας «θυγατρός τοῦ Μόνου Βασιλέως» μέ εἰρηνόχυτημορφή, μέ «ἔσωθεν δόξα»… πού ἦταν ἔμψυχο Ἀρτοφόριο τοῦΘείου Ἄρτου τῆς Ζωῆς, τοῦ «ἐκ τοῦ Οὐρανοῦ καταβάντος»! Δέν χωροῦσε ὁ νοῦς μας τήν συμπεριφορά τῶν ἀνθρώπων τῶν χρόνων τοῦ Χριστοῦ, τό νά βλέπουν μιά ἑτοιμόγεννη γυναῖκα καί νά μή βρίσκουν οὔτε ἕνα μικρό δωμάτιο νά τῆς δώσουν γιά νά μή γεννήση μέσα σέ σταῦλο, σάν νά ἦταν καί αὐτή ἕνα ζῶο, σάν τά ἄλογα ζῶα τοῦ σταύλου αὐτοῦ! Σέ ἐποχή χριστιανική αὐτά εἶναι ἀδιανόητα. Νά, ὅμως, πού ὁ Θεός θέλησε νά μᾶς δοκιμάση καί μᾶς ἄφησε νά ζήσουμε μέχρι σήμερα καί νά δοῦμε πῶς εἶναι νά ζῆς σέ μιά μή χριστιανικήἐποχή. Μᾶς ἄφησε ὁ Θεός λόγω τῶν πολλῶν ἁμαρτιῶν μας νάζοῦμε σήμερα σέ συνθῆκες παρόμοιες μέ αὐτές τῶν χρόνωνπού ἦλθε στή γῆ μας γιά νά καταλάβουμε ἀπό τήν δική μαςσκληροκαρδία πόσο ἀπάνθρωπη καί σκληρή εἶναι ἡ τυραννία μιᾶς ψυχῆς πού δέν προσέχει τόν τρόπο τῆς ζωῆς της, πού δένἐναρμονίζεται σέ ὅλα –καί ὄχι ἐπιλεκτικά– μέ τό ἦθος, τόνχαρακτῆρα καί τήν συμπεριφορά τοῦ Θεοῦ.

Η Διαχρονικότητα του Παπαδιαμάντη

Ο καλύτερος επίλογος για το έτος Παπαδιαμάντη που τελειώνει σε λίγες ημέρες δεν θα μπορούσε παρά να είναι η ημερίδα που διοργανώνει η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος. Κατά τη διάρκεια αυτής της χρονιάς είχαμε τη δυνατότητα να παρακολουθήσουμε δύο μεγάλα συνέδρια για τον Παπαδιαμάντη, στη Σκιάθο και την Αθήνα, που εστίασαν σε θέματα μετάφρασης, μία μεγάλη έκθεση στην Αθήνα που αυτήν την περίοδο είναι σε εξέλιξη, μικρότερες εκθέσεις σε άλλες πόλεις, θεατρικά έργα βασισμένα στα έργα του Παπαδιαμάντη, σχολικές εκδηλώσεις κ.λ.π. Διαβάσαμε συνεντεύξεις ανθρώπων του πολιτισμού και της τέχνης, οι οποίοι δεν δίστασαν να εκφράσουν την αγάπη και το θαυμασμό τους για τα έργα του Παπαδιαμάντη, ο οποίος σε πολλές περιπτώσεις αποτέλεσε έμπνευση γι’ αυτούς. Όλα αυτά και άλλα πολλά αποδεικνύουν ότι ο Παπαδιαμάντης εξακολουθεί να είναι επίκαιρος και διαχρονικός.

Η διαχρονικότητα του έργου του Παπαδιαμάντη είναι το θέμα που επέλεξε η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, υπό την αιγίδα του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου, για την ημερίδα που θα γίνει με την ευκαιρία της συμπληρώσεως εκατό χρόνων από την κοίμησή του.

Η Ημερίδα θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 10 Δεκεμβρίου, στις 10.00 στην αίθουσα της Παλαιάς Βουλής και θα έχει ως θέμα: «Η ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗ». Την έναρξη θα κηρύξει ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού κ. Ιγνάτιος, Προέδρος της Ειδικής Συνοδικής Επιτροπής Πολιτιστικής Ταυτότητος. Στη συνέχεια θα αναγνωσθεί το μήνυμα του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου.

Mai multe meduze au închis o centrală nucleară din Scoţia

În ultima perioadă, am văzut centrale nucleare închise din cauza cutremurelor, a incendiilor sau inundaţiilor, însă există şi alte ameninţări, menţionează The Atlantic.

Joi, ambele reactoare ale centralei nucleare Torness din Edinburgh (Scoţia) au fost închise, după ce mai multe meduze au înfundat ţevile care alimentează centrala cu apă.

După ce au închis centrala, lucrătorii au început deja operaţiunile de curăţare a filtrelor în care s-au prins meduzele, iar oficialii speră ca reactoarele să funcţioneze din nou la începutul săptămânii viitoare.

Reactoarele de la Torness sunt destul de avansate, fiind răcite în principal cu gaz, dar au nevoie şi de o anumită cantitate de apă de mare, pentru a se încadra în standardele de siguranţă. Apa este pompată în centrală direct din Marea Nordului, la care Edinburgh este port.

Una dintre teoriile pentru “invazia” meduzelor este că apele Mării Nordului s-au încălzit în mare parte, excepţie făcând zona dinspre coasta de est a Scoţiei, unde temperaturile au rămas mai mici. Astfel, meduzele ar fi migrat către această zonă.

“Locuitorii nu au fost puşi în nici un moment în pericol de închiderea centralei. Nu există niciun pericol legat de radioactivitate sau de poluarea mediului”, a declarat un purtător de cuvânt al EDF, compania franceză care administrează centrala de la Torness.

Totuşi, notează sursa, o parte dintre scoţieni s-au alarmat. The Atlantic notează că, dacă nu ar fi existat cutremurul şi tsunamiul din Japonia, din luna martie, această informaţie ar fi trecut, probabil, neobservată.

sursa: The Atlantic

www.pemptousia.ro

Ο Σταυρός στην αθωότητα και στην ενοχή .(Του Πρωτοπρ. Δημητρίου Στανιλοάε, Καθηγητή της Θεολ. Σχολής Βουκουρεστίου)

Κάνεις από μας δεν μπορεί να τοποθετήσει τον εαυτό του στη θέση του Χριστού που είναι μια κατάσταση ολοκληρωτικής καθαρότητας, έχοντας τη μοναδική ικανότητα του «αίρειν τον σταυρόν» χωρίς οποιανδήποτε προσωπική αμαρτία. Μόνον ο Χριστός γνώρισε την κατάσταση αυτή, μόνον σ’ Αυτόν είναι ο σταυρός πραγματικά «δύναμις Θεού», όπως αναφέρει ο Απόστολος Παύλος (Α’ Κορ. Α΄ 18). Μόνον  σ’ Αυτόν ο σταυρός έχει τη δύναμη να ξεριζώνει το κακό από τις ρίζες του. Σε μας, η καθαρότητα είναι πάντοτε αναμεμιγμένη με την ακαθαρσία, η αθωότητα με την ενοχή, κι ο σταυρός έρχεται σε μας κατά κύριο λόγο από τα λάθη μας, λόγω των αμαρτιών μας και της παρουσίας της ακαθαρσίας μέσα στην καθαρότητα που μας δίνει ο Θεός. Έρχεται επίσης σε μας διά της ευθύνης με την οποία πολεμούμε χάριν των πλησίον μας, ώστε να τους φέρουμε κι αυτούς σε πιο αληθινές πεποιθήσεις. Και υποφέρουμε κατά τον αγώνα για τη δική μας αύξηση στην τελειότητα, ενώ ο Χριστός υπόφερε αποκλειστικά για τους άλλους, για την τελειότητα και τη σωτηρία τους.

Ο σταυρός που μετέφερε ο Χριστός «εν πλήρει καθαρότητι και αθωότητι» είναι άδικος και δεν μπορεί να έχει τον τελευταίο λόγο.

(δηλαδή το άδικο δεν επικρατεί με τον σταυρικό του θάνατο, αλλά η ανάσταση που ακολουθεί αποκαθιστά τα πράγματα στη σωστή τους θέση).  Ο σταυρός τον οποίο εμείς σηκώνουμε λόγω της αμαρτωλότητάς μας είναι δίκαιος, και είναι ακόμα περισσότερο δίκαιος όσο πιο μεγάλη είναι η αμαρτωλότητά μας. Ο σταυρός μας μπορεί να ελαφρύνει διά της δυνάμεως του σταυρού του Χριστού, ο οποίος τον μετέφερε όντας τελείως καθαρός και αθώος. Και είναι ο Χριστός εκείνος που θα μας σηκώσει, αν δεν παραμείνουμε ριζωμένοι στην κακία μας.

Ιωσήφ Βρυέννιος: Σχετικά με τις συμφορές που έπεσαν πάνω μας

 

Περί των επιτεθέντων ημίν δεινών και τις ο τούτων σκοπός
(Σχετικά με τις συμφορές που έπεσαν πάνω μας και ποιος είναι ο σκοπός τους.)

Οι δυστυχίες που βρήκαν το γένος μας, όπως βλέπομε, είναι εν συντομία οι εξής. Οι καιροί είναι από κάθε εποχή οι πιο δύσκολοι. Πονηρές οι ημέρες, το τέλος του χρόνου, τα γηρατειά του κόσμου, το ξεψύχισμα του σύμπαντος. Η ζωή μας αυτή είναι σύντομη, λανθασμένη και γεμάτη από πικρίες, και τα κακά εκτενέστερα από τις θάλασσες. Και να, οι γείτονές μας είναι εχθροί, όσοι δείχνουν φίλοι είναι άπιστοι, οι συγκάτοικοι μας κλέφτες, οι υιοί μας ανυπάκουοι και οι απλοί συγγενείς χωρίς στοργή.

Αυτοί που καραδοκούν να επωφεληθούν από τις δυσκολίες μας είναι πολλοί, μα περισσότεροι αυτοί που μας επιβουλεύονται. Αυτοί που μας διώκουν και μας πληγώνουν είναι πολλοί και από πολλά μέρη. Κανείς και από πουθενά, τολμώ να πω, δεν υπάρχει που να μας συνοδεύση στη φυγή και να συμπονέση μαζί μας. Διασκορπισθήκαμε χωρισμένοι σε όλες τις βασιλείες της γης. Μας εξουσιάζουν και δεν εξουσιάζομε. Τη χώρα μας ξένοι την κατατρώγουν, και δεν υπάρχει κανείς να μας βοηθήση. Οι νέες και οι νέοι του γένους μας δόθηκαν σε άλλα έθνη. Όλη την ημέρα τα μάτια μας αυτά βλέπουν και το δικό μας χέρι δεν μπορεί να βοηθήση. Σε μας έμεινε μόνο καρδιά θλιμένη, μάτια που σβήνουν και ψυχή που λιώνει, προβλήματα πάνω στα προβλήματα, φροντίδες πάνω στις φροντίδες, και αίματα πάνω στα αίματα παντού. Χάθηκε ο ευλαβής πάνω στη γη, λείπει ο στοχαστής, δεν βρίσκεται ο φρόνιμος. Στα παλαιά παρουσιαζόταν ο σοφός, τώρα δεν υπάρχει αυτός που θα κατανοήσει, αυτός που θα διορθώση, αυτός που θα μας φέρη πίσω. Η πληγή είναι ολόσωμη, η αρρώστια γενικευμένη, φοβερό το τραύμα, η συμφορά απαρηγόρητη και μεγαλύτερη από κάθε παρακλητικό λόγο. Καταφρονήθηκαν τα εκκλησιαστικά πράγματα, σάπισαν τα κρατικά, ανακατεύονται τα μακρυνά, συγχέονται τα κοντινά. Τα πάνω γίνονται κάτω και τα κάτω πάνω. Οι Χριστιανοί διώκονται, οι ασεβείς ευνοούνται. Από εδώ μας καταδιώκουν οι Αγαρηνοί, από εκεί μας λεηλατούν οι Σκύθες, από τα δυτικά οι Ισμαηλίτες θερίζουν τους καρπούς μας, και από τα ανατολικά οι Πέρσες μας εκριζώνουν.

Απεικονίσεις του Χειμώνα στην ευρωπαϊκή τέχνη

Alfred Sisley, Der Schnee in Louveciennes

το Kunsthistorisches Museum, στη Βιέννη

«Απεικονίσεις του Χειμώνα στην ευρωπαϊκή τέχνη», αυτός είναι ο τίτλος της έκθεσης που διοργανώνεται από το Μουσείο Kunsthistorisches Museum σε συνεργασία με το Kunsthaus Zurich. Οι μύθοι της δημιουργίας των περισσότερων μεγάλων πολιτισμών συγκλίνουν στην άποψη ότι ο Χειμώνας ήρθε στον κόσμο είτε για να τιμωρήσει τον άνθρωπο, είτε ως μάστιγα.

Νίκος Ρολάνδης: Πετρέλαιο και Φυσικό Αέριο – σκέψεις και αναμνήσεις

Στις 10 Δεκεμβρίου 1982, στο Montego Bay, Jamaica, ο άνθρωπος κατόρθωσε να δαμάσει τους ωκεανούς και τις θάλασσες. Ο πελώριος πλούτος που υπάρχει στο θαλάσσιο χώρο και στο υπέδαφος του, ρυθμίστηκε με την ιστορική «Συνθήκη για το Δίκαιο της Θάλασσας». Χρειάστηκαν περισσότερα από 14 χρόνια, με συμμετοχή πέραν των 150 χωρών και εκατοντάδων διπλωματών για να υπάρξει κατάληξη. Η Κύπρος ήταν μια από τις χώρες που συμμετείχαν στη διάσκεψη.

Ήμουν τότε Υπουργός των Εξωτερικών και εμείς χειριζόμασταν το θέμα. Επικεφαλής της αντιπροσωπείας ήταν ο πρέσβης μας στην Ουάσινγκτον Ανδρέας Ιακωβίδης, ένας επιφανής διπλωμάτης και καλός γνώστης του αντικειμένου. Από την πρώτη ημέρα που η Συνθήκη ήταν έτοιμη για υπογραφή, 119 χώρες την υπέγραψαν- και αυτό αποτέλεσε τότε παγκόσμιο ρεκόρ.

Η Κύπρος έχει αποδεχθεί και υπογράψει τη Συνθήκη. Η Τουρκία την απέρριψε. Οι Ηνωμένες Πολιτείες την υπέγραψαν μεν, αλλά η Αμερικανική Γερουσία δεν την επεκύρωσε και κατά συνέπεια δεν δεσμεύονται από αυτή.

Μοσχόπολη: Τα χρόνια της ακμής (1700-1769)

Κατά τη διάρκεια του 18ου αιώνα η Μοσχόπολη και οι βλάχικοι οικισμοί της περιοχής της γνώρισαν το απόγειο της ανάπτυξης και της ακμής, αλλά και μία σειρά από αξεπέραστες καταστάσεις που οδήγησαν σε καταστροφές και μαρασμό.
Βέβαια, τα θεμέλια για αυτή την ένδοξη εποχή είχαν αρχίσει να διαμορφώνονται κατά τη διάρκεια του 17ου αιώνα, όταν η Μοσχόπολη ενδυναμώνονταν όχι μόνο πληθυσμιακά, αλλά οικονομικά και πολιτισμικά. Ενδεικτικό αυτής της εξέλιξης είναι το κτίσιμο, γύρω στο 1630, του μοναστηριού του Αγίου Ιωάννη του Πρόδρομου. Σε κάποιες εργασίες η Μοσχόπολη αναφέρεται πως ήταν τότε η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη των Οθωμανικών Βαλκανίων, μετά βέβαια από την Κωνσταντινούπολη. Γεγονός μάλλον απίθανο αν αναλογιστούμε πόλεις όπως τη Θεσσαλονίκη και την Αδριανούπολη. Ωστόσο, θα πρέπει να ήταν η μόνη τόσο μεγάλη πόλη με αποκλειστικά χριστιανούς κατοίκους. Υπήρχαν 6 μεγάλες και οργανωμένες συνοικίες και ίσως περισσότερες από 70 εκκλησίες, αριθμός μάλλον υπερβολικός. Αν και οι διάφορες πηγές συχνά διαφωνούν για τον ακριβή αριθμό των σπιτιών και των κατοίκων της, γύρω στο 1760, παρουσιάζεται να έχει από 20.000 έως 70.000 κατοίκους και ίσως 12.000 περίπου σπίτια. Οι αριθμοί αυτοί φαντάζουν απίθανοι για τα δεδομένα εκείνων των εποχών και ακόμη περισσότερο αν συγκριθούν με την εικόνα που παρουσίαζε η Μοσχόπολη από το 1769 και μετά. Η πόλη εκτεινόταν σε μία τεράστια έκταση και καταλάμβανε μεγάλο μέρος του κενού σήμερα οροπεδίου και των γύρω χαμηλών πλαγιών. Τελικά, ίσως να μην είναι παρακινδυνευμένο να δεχτούμε πως, την περίοδο της μεγάλης της ακμής, ο πληθυσμός της έφτανε κάπου ανάμεσα στις 40.000 με 60.000.

Κληρονόμοι της Βασιλείας του Θεού.

«Αδελφοί, προ του ελθειν την πιστην υπο νόμον εφρουρούμεθα συγκεκλεισμένοι εις την μέλλουσαν πίστιν αποκαλυφθηναι. Ώστε ο νόμος παιδαγωγός ημών γέγονεν εις Χριστόν, ίνα εκ πίστεως δικαιωθώμεν, ελθούσης δε της πίστεως ουκέτι υπο παιδαγωγόν εσμέν. Πάντες γαρ υιοί Θεού εστέ δια της πίστεως εν Χριστώ Ιησού, όσοι γαρ εις Χριστόν εβαπτίσθητε, Χριστόν Ενεδύσασθε. ….»

Το αποστολικό ανάγνωσμα της Κυριακής 4/12/11, φέρνει στο νου τους ανθρώπους της Δικαιοσύνης,  που όρισαν τη ζωή τους στην υπηρεσία του Δικαίου, αλλά και τους άλλους ανθρώπους, εκείνους της Πίστεως που η πύρινη αγάπη τους για το Χριστό τους πήρε από τον κόσμο και τους χαριτώνει καθημερινά σε μια υπέρ φύσιν άθληση και βιώση της άνευ ορίων κένωσης για την αγάπη του Χριστού, της Εκκλησίας και των αδελφών, στο όνομα της Αγίας Τριάδος.

Πόσο δύσκολο θα πρέπει να είναι για έναν άνθρωπο της Δικαιοσύνης, βαπτισμένο Χριστιανό Ορθόδοξο, να ανακρίνει και να δικάζει έναν άνθρωπο της πίστεως, που αγωνίζεται καθημερινά να φθάσει στο καθ’ομοίωση.  Έναν άνθρωπο σαν και αυτούς, που οικεία βουλήσει ακολυθεί πιστά την εντολή «μιμηταί μου γίγνεσθε, καθώς και εγώ Χριστού».

Πόσο δύσκολο  θα πρέπει να είναι για τους ανθρώπους της Δικαιοσύνης, που μέσα από άπειρες σελίδες δικογραφίας, θα πρέπει  να επιτρέψει η ψυχή τους να ξεδιαλύνει το Δίκαιο και να το αποδώσει, σε μια παρόμοια υπόθεση σαν του Βατοπαιδίου, που με ανίερο τρόπο ονομάσθηκε «σκάνδαλο».

Χριστούγεννα χωρίς Χριστού Γέννηση

Πρόσφατα, στα πλαίσια επίδειξης μαθήματος στην τάξη των παιδιών μου Β’ Δημοτικού είχα την τύχη να λάβω γνώση τι σημαίνει Χριστούγεννα για τον περισσότερο κόσμο αλλά και για την εκπαίδευση στην Κύπρο (φαντάζομαι και στην Ελλάδα).
Ξεκίνησε το μάθημα ρωτώντας η δασκάλα (η οποία θεωρώ ότι ως εκπαιδευτικός είναι από τις καλύτερες στο σχολείο) ρωτώντας τα παιδιά τι τους θυμίζει η λέξη Χριστούγεννα. Τα παιδάκια, ηλικίας 7 ετών, περίπου απάντησαν όπως περίμενα,  με παιδικό τρόπο. Οι απαντήσεις που θυμάμαι ήταν , μου θυμίζει χιόνι, κρύο, βουνά, χιονάνθρωπους, τζάκι, δώρα, καταστήματα στολισμένα, χριστουγεννιάτικο δέντρο κ.λ.π. Η δασκάλα ακολούθως τους είπε «όμως το πιο βασικό δεν το είπατε». Και λέω εγώ, μπράβο θα πει την γέννηση του Χριστού. Και όμως έπεσα έξω. Λέει «τον Άγιο Βασίλη» και δείχνει τον γνωστό κοκκινωπά ντυμένο, χοντρούλη κύριο που οτιδήποτε άλλο παρά Άγιος Βασίλης είναι. Φυσικά εξεπλάγην και αν μου δινόταν η ευκαιρία θα μιλούσα. Μετά άλλαξα γνώμη σκεπτόμενος ότι θα προσβάλω τη δασκάλα. Ακολούθως με τον προβολέα  παρουσίασε διαφάνειες αναφέροντας σε κάθε χώρα πως λέγεται ο συγκεκριμένος κύριος. Αποτυπωμένο στο μυαλό μου έμεινε ότι στην Ιταλία το ρόλο του «Άγιου Βασίλη» έχει μια μάγισσα η οποία κάθεται σε σκούπα και η οποία παίρνει ωραία δώρα στα φρόνιμα παιδιά ενώ στα άτακτα κάρβουνα! Αυτά είναι τα Χριστούγεννά μας. Δώρα από όντα, ανύπαρκτα πολλές φορές, και μάγισσες (οι οποίες παραπέμπουν σε μυστικισμό) σε φρόνιμα παιδιά και σε άτακτα κάρβουνα ή τίποτα. Ακολούθησε εργασία των παιδιών με χρωματιστά μολύβια και χαρτόνια για την κατασκευή του «Αγίου».

Δοκιμασίες Α΄

α. Πολλές φορές μπορεί να σε συκοφαντούν. Εσύ να λες: «Δόξα να’ χεις Θεέ μου. Δώσε μου υπομονή να δεχθώ τη συκοφαντία και φώτισε τους». Ξέρεις τι στεφάνι έχεις! Μα, μόνο οι άγιοι μπορούν να τα κάμουν τούτα. Άντε, μην τα δεχτείς και κάμνε φασαρίες και απόδειξε… Ενώ, βάλε το χέρι στην καρδιά και πες «εγώ είμαι εντάξει». Και έτσι «η αλήθεια μένει εις τον αιώνα».

β. Το πρωί να βάλεις τον σταυρό σου και να λες: «Για να δούμε τι θα μας στείλεις σήμερα… με τι θα δοκιμαστούμε…». Η καλύτερη μέρα είναι εκείνη που θα δοκιμαστούμε. Τι θα στείλει ο Θεός για να τον υπηρετήσω; Θα στείλει ένα φτωχό ή μια νουθεσία ή μια προσευχή για ένα άρρωστο.

γ. Να λες: «Να, τα ηνία Θεέ μου. Οδήγα εσύ. Εγώ δεν έχω δύναμη. Όπου θέλεις πάρε με». Κι αν έλθουν έτσι τα γεγονότα που δεν τα λογάριασες, μην πεις πως άλλως πως τα λογάριαζα και διαφορετικά μου ήλθαν. Εκείνος τα έκαμε έτσι για το συμφέρον σου και να το δέχεσαι.

δ. Η χάρις είναι προμήνυμα δοκιμασίας. Μη νομίζουμε ότι παύει ο Θεός να μας προστατεύει κατά την περίοδο της δοκιμασίας. Μας αφήνει όμως φαινομενικά μόνους για να παιδαγωγηθούμε, για να μη βασιζόμαστε στον εαυτό μας. Το καλοκαίρι διαδέχεται ο χειμώνας, τη μέρα η νύχτα. Έτσι και η χάρις τη δοκιμασία.

ε. Πόσες δοκιμασίες μας στέλλει ο Θεός προς το συμφέρον μας! Η δοκιμασία είναι επίσκεψη του Θεού. Γι’ αυτό όταν έρχεται να λέμε του Θεού «μείνε μαζί μας.   Μείνε τούτη τη βδομάδα». Αντί αυτού όμως εμείς τον διώχνουμε, όπως οι Γαδαρηνοί του Ευαγγελίου και έτσι δεν καταλαβαίνουμε πως ενεργεί ο Θεός ούτε συνεργαζόμαστε μαζί του.

Από το βιβλίο ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΑΓΙΟΤΗΤΟΣ, έκδοση του Ιερού Ησυχαστηρίου Αγίας Τριάδος, Λυθροδόντας – Κύπρος. τηλ. 00357-99607871

πηγή: Εκκλησιαστική Κοινότητα Αγίου Γεωργίου Μακρή

Το τελειωτικό κτύπημα

Αγαπητά μου παιδιά,

Σήμερα η γη μας ποτίζεται συνεχώς από πολύ αίμα, από τους πολέμους και τόσα άλλα που συμβαίνουν. Ποτίζεται όμως και με αθωότερο αίμα από το του Άβελ, και το αίμα αυτό είναι της βρεφοκτονίας. Είναι το αίμα των αθώων βρεφών, των απροστάτευτων υπάρξεων, το οποίον χύνεται από τις ίδιες τις μητέρες των.

Όλα τα ιατρεία κι όλα τα μαιευτήρια έχουν γίνει σφαγεία του Ηρώδου. Εκατομμύρια, εκατομμύρια βρέφη σ’ όλον τον κόσμο έχουν πεταχθή στους ντενεκέδες των σκουπιδιών και στους υπονόμους. Μήτε τα γατάκια δεν πετούν έτσι. Όπως γνωρίζουμε αυτός ο φονιάς, ο γιατρός, ο μαιευτήρ με το νυστέρι του σκοτώνει το βρέφος μέσα στην μήτρα -όπως έχουμε δη σε ταινία- και μετά με το εργαλείο του σπάζει, θραύει το κεφαλάκι του παιδιού και το βγάζει. Και η μητέρα δεν βλέπει τίποτε και πολύ ήσυχη αναχωρεί για το σπίτι της….

…Βλέπετε πόσο τραγική είναι η έκτρωσις, πόσο μεγάλο έγκλημα είναι! Θα πρέπει λοιπόν να σταματήση. Οι αθώες αυτές υπάρξεις δεν πρέπει να σκοτώνωνται τόσο τραγικά και χωρίς έλεγχο συνειδήσεως, Έτσι με τον απλό λογισμό, ότι δεν μπορείς να θρέψης άλλο παιδί. Κανονίζουμε δηλαδή εμείς, πώς θα μας φερθή ο Θεός; Κανονίζουμε εμείς, αν θα μπορέσουμε ή όχι να φέρουμε εις πέρας όσα παιδιά μας δώση ο Θεός μέσα στην οικογένεια; Εμείς οι ίδιοι κανοναρχούμε τον Θεό πώς θα μας φερθή;

Η Ιστορία τής Ορθοδοξίας στην Κορέα (Τού Πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου)

Γεωγραφικά στοιχεία

Η Κορεατική Χερσόνησος είναι μια χερσόνησος στην Ανατολική Ασία.  Εκτείνεται νότια για περίπου 684 μίλια (1. 100 km) από την ηπειρωτική Ασία στον Ειρηνικό Ωκεανός και περιβάλλεται από την Ιαπωνική Θάλασσα (λέγεται επίσης και Ανατολική Θάλασσα) στα ανατολικά,  την Δυτική Κινεζική Θάλασσα στα νότια,  και την Κίτρινη Θάλασσα στα δυτικά,  και το Στενό της Κορέας συνδέει τις δύο πρώτες υδάτινες περιοχές.  Μέχρι το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ήταν μια ενιαία πολιτική οντότητα της οποίας το έδαφος σχεδόν συνέπιπτε με την Κορεατική Χερσόνησο.  Από την κατάπαυση του Κορεατικού Πολέμου το 1953,  το βόρειο μισό έχει καταληφθεί από τη Βόρεια Κορέα,  ενώ το νότιο μισό έχει καταληφθεί από την Νότια Κορέα.

Θρησκεία

Στη χώρα ισχύει καθεστώς θρησκευτικής ελευθερίας,  οι θρησκευτικές όμως πεποιθήσεις των κατοίκων είναι τόσο ποικίλες,  ώστε παρατηρούνται διαφορές ακόμη και μέσα στην ίδια την οικογένεια.  Η πλειονότητα των κατοίκων (48, 6%) είναι πιστοί του χριστιανισμού,  ο οποίος εισήχθη σχετικά πρόσφατα στην Κορέα και εκπροσωπούν τη στροφή της χώρας στα δυτικά πρότυπα.  Το 47, 4% των κατοίκων – και κυρίως οι γυναίκες – είναι πιστοί του βουδισμού.  Άλλες μικρότερες θρησκευτικές ομάδες είναι των κομφουκιανιστών (3%,  κυρίως άνδρες),  των σαμανιστών (0, 8%),  οι οποίοι απαντούν κυρίως στις αγροτικές περιοχές,  και των οπαδών της θρησκείας Τσοντόγκιο (0, 2%),  η οποία συνδυάζει στοιχεία του βουδισμού,  του κομφουκιανισμού,  του χριστιανισμού και του ταοϊσμού.  Το 1963 εισήχθη στη χώρα η Τάνγκγκα Χακχόε (Κοινωνία Δημιουργίας Αξιών και Γνώσης) του Ιάπωνα βουδιστή Νιτσιρέν,  ο οποίος έζησε το 14ο αιώνα.  Η θρησκεία αυτή τα τελευταία χρόνια έχει κερδίσει αρκετούς ένθερμους υποστηρικτές,  οι οποίοι ανήκουν κυρίως στις χαμηλές εισοδηματικές τάξεις των μεγάλων πόλεων.

Ο Μητροπολίτης Μύρων τέλεσε Θεία Λειτουργία στα Μύρα – (Φώτο)

Με μεγάλη κατάνυξη εορτάστηκε και φέτος η μνήμη του Αγίου Νικολάου στα Μύρα της Λυκίας.

Το ότι τελέστηκε εκεί Θεία Λειτουργία αποτελεί σαφέστατα ένα θαύμα, αφού πλέον ο χώρος της βασιλικής του Αγίου Νικολάου έχει γίνει μουσείο και μάλιστα πληρώνοντας είσοδο.

Την Θεία Λειτουργία τέλεσε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μύρων κ. Χρυσόστομος, ενώ μαζί του συλλειτούργησαν και διάφοροι κληρικοί από τη Μονή Βατοπεδίου και το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Το παρών στη Θεία Λειτουργία έδωσε και ο τοπικός δήμαρχος των Μύρων και ο πρόξενος της Ελλάδος στην Κωνσταντινούπολη.

Να αναφερθεί ότι πάνω 200 προσκυνητές έφτασαν από την Ελλάδα, στα Μύρα για να παραστούν στην εορτή του Αγίου Νικολάου.

Τέλος πληροφορίες της Romfea.gr αναφέρουν ότι η Ιερά Μονή Βατοπεδίου, προσέφερε 10.000 ευρώ στον Μητροπολίτη Μύρων για τις ανάγκες φτωχών οικογενειών.

Εκδήλωση στη μνήμη Νίκου Κρανιδιώτη και Κώστα Προυσή με την ευκαιρία των 100 ετών από τη γέννησή τους

Οι Πολιτιστικές Υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού, η Εταιρεία Κυπριακών Σπουδών, ο Ελληνικός Πνευματικός Όμιλος Κύπρου, το περιοδικό Πνευματική Κύπρος, η Εθνική Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών Κύπρου, το Κυπριακό Κέντρο ΠΕΝ, η Ένωση

Κυπριακή Ιστορία

KENTPO EΛΛHNIKQN EPEYNQN KANAΔA

K E E K             CENTRE DE RECHERCHES HELLENIQUES – CANADA

CENTRE FOR HELLENIC STUDIES AND RESEARCH – CANADA

 Δελτίο Τύπου

Κυκλοφόρησε ένα μοναδικό βιβλίο

 

Επισκόπηση της Νεότερης Κυπριακής Ιστορίας

 

Κυκλοφόρησε πρόσφατα ένα μοναδικό βιβλίο, η Επισκόπηση της Νεότερης Κυπριακής Ιστορίας, από τον εκδοτικό οίκο «Ταξιδευτής» και το Κέντρο Ελληνικών Ερευνών Καναδά-ΚΕΕΚ. Το βιβλίο του οποίου συγγραφέας είναι ο πανεπιστημιακός καθηγητής Στέφανος Κωνσταντινίδης, καλύπτει τρεις σημαντικές περιόδους της νεότερης κυπριακής ιστορίας : την Οθωμανοκρατία, την Αγγλοκρατία, και την Ανεξαρτησία. Πρόκειται για μια κοινωνική ιστορία των τριών αυτών περιόδων όπου εκτός από την παραδοσιακή ιστορική αναφορά στα γεγονότα, παρουσιάζονται, αναλύονται και ερμηνεύονται οι δομές της κυπριακής κοινωνίας, οι θεσμοί και οι ιδεολογίες που αναπτύσσονται μέσα από το ιστορικο-κοινωνικό γίγνεσθαι. Έτσι το βιβλίο ξεφεύγει από την παραδοσιακή ιστοριογραφία και ιχνηλατεί τα πολιτικο-ιδεολογικά ρεύματα της νεότερης κυπριακής κοινωνίας, όπως αυτά αναδύονται μέσα από τις κοινωνικές δομές και την αντιπαλότητα των συμφερόντων των κοινωνικών ομάδων. Αυτό επιτρέπει και μια διαφορετική προσέγγιση του Κυπριακού αφού εξετάζει πέρα από τη διεθνή πτυχή του και την επίδραση που άσκησαν στην εξέλιξή του οι δομές, οι θεσμοί, οι ιδεολογικοί μηχανισμοί της νεότερης κυπριακής κοινωνίας και τα συμφέροντα των διαφόρων κοινωνικών ομάδων. Πρόκειται για μια διαφορετική οπτική γωνία που ξεφεύγει από τις παραδοσιακές αναλύσεις του εθνικού θέματος.

Οι ειδικότητες των Γιαπωνέζων ιατρών…(χιούμορ)

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πως λένε πχ. τον Οφθαλμίατρο στην Ιαπωνία…

Θάυματα του Αγίου Νικολάου κατά τον εικοστό αιώνα! (Μέρος Α’)

1)Θαύμα σε αγιορείτικο μοναστήρι

«Τι κάνετε»; ρώτησε ο άγνωστος ιερέας.Μόνο αυτό το αλεύρι σας έμεινε;
Οι πατέρες του αθωνικού μοναστηριού απάντησαν ότι μόνο αυτό το αλεύρι τους είχε μείνει και δεν μπορούσαν να αγοράσουν άλλο εξαιτίας της γερμανικής κατοχής.Πρέπει να σημειώσουμε ότι η μονή για να επιβιώσει χρειαζόνταν δέκα χλιάδες οκάδες τον χρόνο και εκείνοι δεν μπορούσαν να αγοράσουν ούτε μία οκά.
Ο άγνωστος ιερές πήρε λίγο αλεύρι το ευλόγησε και το έριξε πάνω στο υπόλοιπο αλεύρι.Ευλόγησε τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα,το μοναστήρι, την θάλασσα και ετοιμάστηκε να φύγει.
-«Από πού έρχεσαι»;τον ρώτησαν οι πατέρες.«Κάθησε μαζί μας να φας λίγο ψωμί με ελιές»
-«Έρχομαι από πολύ μακριά,από τα Μύρα της Λυκίας»απάντησε και απομακρύνθηκε.
Τελικά οι 150 οκάδες που είχε ευλογήσει ο άγιος έφτασαν για μισό χρόνο,από τον Δεκέμβριο όταν ο Άγιος Νικόλαος εμφανίστηκε στο μοναστήρι μέχρι τον Ιουλιο όταν βγήκε η νέα σοδειά.

2)Ο Άγ.Νικόλαος σώζει θαυματουργικά έναν Κινέζο

Στην Κίνα πριν ανεβούν στην εξουσία οι Κινέζοι,υπήρχε στον σιδηροδρομικό σταθμό του Χάρπιν μία εικόνα του Αγίου Νικολάου την οποία είχαν τοποθετήσει Ρώσοι μετανάστες.Την σέβονταν ακόμη και οι μη-ορθόδοξοι Κινέζοι
Μία ημέρα ήρθε στον σταθμό ένας βρεγμένος Κινέζος ο οποίος είχε πέσει στα γόνατα ευχαριστώντας τον Άγιο Νικόλαο στα κινέζικα.
Αυτός μία ημέρα κατά την διάρκεια του χειμώνα προσπάθησε να διασχίσει τον Σάνγκαρι ποταμό.Αυτός ο ποταμός περνάει μέσα από το Χάρπιν και τον χειμώνα παγώνει.Όπως προχωρούσε βιαστικός.ο πάγος έσπασε και βρέθηκε κάτω από τον πάγο.Όπως βυθιζόνταν θυμήθηκε την εικόνα του σιδηροδρομικού σταθμού και φώναξε:«Γέρε άνθρωπε από τον σιδηροδρομικό σταθμό,βοήθησε με»!
Μετά έχασε τις αισθήσεις και γλίστρησε κάτω από τον πάγο.Ο θάνατος φαινόνταν βέβαιος
Το επόμενο πράγμαα που θυμάται είναι ότι βρέθηκε στην όχθη του ποταμού!Το δέρμα του ήταν παγωμένο.Όσο πιο γρήγορα μπορούσε έτρεξε προς τον σιδηροδρομικό σταθμό και έπεσε μπροστά  στην εικόνα ευχαριστώντας τον Άγιο ιεράρχη Νικόλαο για την θαυματουργική του επέμβαση

H φωτογραφία που …δεν τελειώνει ποτέ !!!

Έχετε ξαναδεί φωτογραφία που …δεν τελειώνει ποτέ;

Το National Geographic το σκέφτηκε κι αυτό…

Mπείτε στην παρακάτω σελίδα του, αφήστε την εικόνα να φορτωθεί και ξεκινήστε κάνοντας το πρώτο click σε οποιοδήποτε σημείο. Συνεχίστε κλικάροντας όσες φορές αντέξετε…

π.Ιωάννης Ρωμανίδης: Ήταν θνητοψυχίτης;

π. ΙΩΑΝΝΗΣ ΡΩΜΑΝΙΔΗΣ:

ΗΤΑΝ ΘΝΗΤΟΨΥΧΙΤΗΣ;

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ:

Η ΖΩΗ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΚΑΙ ΑΓΙΟΥ ΒΛΑΣΙΟΥ ΙΕΡΟΘΕΟΥ

Η΄ ΕΚΔΟΣΗ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΓΕΝΕΘΛΙΟΥ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ  Τ.Θ. 107, 32100 Λεβαδειά

 

Στο τέλος της δεκαετίας του ’50 έγινε μια ενδιαφέρουσα συζήτηση αναφορικά με τον θνητοψυχισμό με αφορμή την διδακτορική διατριβή του π. Ιωάννου Ρωμανίδου, που ετοίμαζε να υποβάλη στην θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Η συζήτηση, βέβαια, επεκτάθηκε σε πολλές θέσεις της μελέτης, αλλά εδώ θα επιμείνουμε λίγο στις θέσεις του για την αθανασία της ψυχής.

Σε σχετικό κεφάλαιο της μελέτης του με τίτλο «ο προορισμός του ανθρώπου»κάνει λόγο για την «ηθική τελείωση», την «τελείωση και πτώση» και για την «αθανασία». Αντιμετωπίζει το θέμα της αθανασίας, επειδή γι’ αυτήν ομιλούσαν και οι φιλόσοφοι, όπως είπαμε προηγουμένως, αλλά κατά τρόπο διαφορετικό από την διδασκαλία της Εκκλησίας.

Στην διατριβή του ο π. Ιωάννης Ρωμανίδης υποστήριζε την άποψη ότι η ψυχή είναι αθάνατη, αλλά κατά Χάριν και όχι κατά φύσιν, αφού είναι κτιστή, δηλαδή έχει μια συγκεκριμένη αρχή και δεν είναι άχτιστη. Αυτό το έγραφε για να μην γίνεται σύγχυση μεταξύ της φιλοσοφίας και της θεολογίας, και είναι συνάρτηση τον γενικού θέματος, που ανέπτυσσε, δηλαδή της διακρίσεως μεταξύ ουσίας και ενεργείας στον Θεό, της πτώσεως και του θανάτου, καθώς επίσης και της θεώσεως του ανθρώπου⁸.

Φιλοαγιορείτης ο νέος πρωθυπουργός της Ιταλίας

Ο Μάριο Μόντι στο Άγιον Όρος

Ο σημερινός πρωθυπουργός της Ιταλίας Μάριο Μόντι (αριστερά) με τον πρώην ευρωβουλευτή Μενέλαο Χατζηγεωργίου (δεξιά) και τον Φαίδωνα Γιαγκιόζη, κάτω από τον πύργο του Αρσανά της Μονής Λαύρας

Ισως οι Ελληνες να μη γνωρίζουν ότι ο νέος Ιταλός πρωθυπουργός είναι γνώστης της ιστορίας του Βυζαντίου, ελληνολάτρης και προ πάντων «φιλοαγιορείτης». Ο μέχρι πρότινος «κομίσιονερ» της χώρας του στην Ευρωπαϊκή Ενωση αγάπησε το Αγιον Ορος όταν το επισκέφτηκε πριν από λίγα χρόνια συντροφιά με τους προσωπικούς φίλους του, τότε ευρωβουλευτές, Ευθύμιο Χριστοδούλου και Μενέλαο Χατζηγεωργίου, καθώς και το Βρετανό πολιτικό Λίο Μπρίταν.

Στο τετραήμερο ταξίδι στον Αθω είχα την τύχη να τους συνοδεύσω στα περισσότερα μοναστήρια. Ο ηλικίας 68 ετών Μάριο Μόντι εντυπωσιάστηκε ιδιαίτερα από τη Μονή Σίμωνος Πέτρας, όπου με ειλικρινή ευλάβεια άκουγε τον ηγούμενο Ελισσαίο να του μιλά για τη «διαχρονική σημασία των μηνυμάτων του Αθω».

Поп [Ο Ιερέας, Ρωσία – 2010]

Η ταινία ΠΟΠ, σε σκηνοθεσία του Vladimir Khotinenko, βασίζεται σε αληθινά γεγονότα στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Το 1941 κατά τη Γερμανική εισβολή στη Σοβιετική Ένωση, υπήρξε

Επίσκεψη Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου στην Εκκλησία της Κύπρου

Η Α.Μ. ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. κ. Ιερώνυμος, ύστερα από πρόσκληση της Α.Μ. του Αρχιεπισκόπου Κύπρου  κ.κ. Χρυσοστόμου, θα πραγματοποιήσει επίσημη ειρηνική επίσκεψη στην Εκκλησία της Κύπρου.

Ο Υψηλός επισκέπτης μας θα φτάσει στην Κύπρο την Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου 2011 και θα παραμείνει στη νήσο μας μέχρι την Κυριακή 18 Δεκεμβρίου.

Να αναφερθεί ότι τον Αρχιεπίσκοπο θα συνοδεύσουν στην Κύπρο, Μέλη της Διαρκούς Ιεράς συνόδου και ο Αρχιγραμματέας Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Διαυλείας κ. Γαβριήλ.