Condemned to Immortality: A meditation on the Resurrection

by Archimandrite Dr Justin Popovic

People condemned God to death; with His Resurrection He condemned them to immortality. For striking Him, God returned embraces; for insults, blessings; for death, immortality. Never did men show more hate towards God than when they crucified Him; and God never showed His love towards people more than when He was resurrected. Mankind wanted to make God dead, but God, with His Resurrection, made people alive, the crucified God resurrected on the third day and thereby killed death! There is no more death. Immortality is surrounding man and his entire world.

With the Resurrection of the God-Man, the nature of man is irreversibly led toward the road of immortality and man’s nature becomes destructive to death itself. For until the Resurrection of Christ, death was destructive for man; from the Resurrection of Christ, man’s nature becomes destructive in death. If man lives in the faith of the Resurrected God Man, he lives above death, he is unreachable for her; death is under man’s feet. Death where is thy sting? Hell, where is thy victory? And when a man who believes in Christ dies, he only leaves his body as his clothes, in which he will be dressed again on the Day of Last Judgment.

Before the Resurrection of the God-Man, death was the second nature of man; life was first and death was second. Man became accustomed to death as something natural. But after His Resurrection the Lord changed everything: and it was only natural until Christ’s Resurrection, that the people became mortal, so after Christ’s Resurrection it was natural that the people became immortal.

Through sin, man becomes mortal and temporal; with the Resurrection of the God-Man, he becomes immortal and eternal. In this lies the strength, in this lies the power, in this lies the might of Christ’s Resurrection. Without the Resurrection there is no Christianity. Among the miracles, this is the greatest one; all other miracles begin and end with it. From it sprouted the faith and the love and the hope and the prayer and the love toward God.

 from “Philosophical Cliffs”

Περίπου 3.000 προσκυνητές στο Βατοπαίδι! (Σχόλιο από VatopaidiFriend)

VatopaidiFriend : Με αφορμή ένα άρθρο του Παναγιώτη Κουή (link: http://vatopaidi.wordpress.com) που δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα μας, όπου αναφέρει για το μεγάλο αριθμό των προσκυνητών που επισκέφτηκαν τη Μονή Βατοπαιδίου τις ημέρες του Πάσχα επικοινωνήσαμε με τη Μονή και παρακαλέσαμε τους πατέρες να μας δώσουν ακριβή στοιχεία.

Λοιπόν, έχουμε και λέμε: Από το Σάββατο του Ακαθίστου (1 Απριλίου) ώς το Σάββατο του Πάσχα (25 Απριλίου), δηλαδή για τρεις εβδομάδες φιλοξενήθηκαν στη Μονή Βατοπαιδίου 2.938 προσκυνητές, στην Τράπεζα παρατέθηκαν 10.796 μερίδες (γίνονται δύο γεύματα), τα πλυντήρια έπλυναν μόνο για τους προσκυνητές 2.130 κιλά ρούχα (σεντόνια, πετσέτες, μαξιλαροθήκες). Ενώ βέβαια ο κόσμος συνεχίζει να επισκέπτεται τη Μονή, τήν Τρίτη που επικοινωνήσαμε με τη Μονή είχαν 120 προσκυνητές.

Οι προσκυνητές εκτός από το γεγονός ότι έβλεπαν το Βυζαντινό τελετουργικό της ΙΜΜ Βατοπαιδίου, είχαν την τύχη ανάμεσα τους να βρίσκονται και αξιόλογοι πνευματικοί όπως ο  Καθηγούμενος της Ι. Μονής Αγάθωνος, Γέροντας Δαμασκηνός, ο οποίος στην Τράπεζα μίλησε για τον  όσιο Γέροντα Βησσαρίωνα που το σκήνωμά του βρέθηκε άφθορο. (Η ομιλία του εδώ). Αν θέλετε λεπτομέρειες μπορείτε να βρείτε στη σελίδα μας σε 5 μέρη  (μέρος 1ο, μέρος 2ο, μέρος 3ο, μέρος 4ο και μέρος 5ο).

Το αστείο της υπόθεσης είναι ότι ενώ οι εχθροί της Μονής, προσπάθησαν να κάνουν κακό (και δεν έχουν σταματήσει αφού έχουν δεσμευμένους τους λογαριασμούς της Μονής), το μόνο που κατάφεραν είναι να γνωστοποιήσουν στον κόσμο όλο, ότι υπάρχει ένας Ηγούμενος που ενδιαφέρεται για τον κόσμο, που η αγάπη που έχει για τον κόσμο είναι αδιανόητη για εμάς τους απλούς λαϊκούς, ότι οι μοναχοί-παιδιά του είναι οι πιό καλωσυνάτοι και αγαθοί άνθρωποι που υπάρχουν, με μόνο ενδιαφέρον τους, πέρα από τον Κύριο μας, το διακόνημα τους και την Αδελφότητα.  Ίσως όμως να είχαν σκοπό, να πλημμυρίσει η Μονή με επισκέπτες, ώστε να χρεωκοπήσουν!

Αυτό βέβαια που δεν πρόβλεψαν όμως είναι ότι όποιος πάει εκεί, βλέπει τι σημαίνει αγάπη, πραότητα, μακροθυμία, εγκράτεια, χαρά, ειρήνη, χρηστότης, αγαθωσύνη, πίστη. Αυτό που δεν πρόβλεψαν είναι ότι ο κόσμος που τους αγαπάει, ρωτάει κάθε μέρα πώς μπορούν να βοηθήσουν. Αυτό που ξέχασαν είναι ότι υπάρχει ο Κύριος που δεν αφήνει ποτέ μόνους αυτούς που ακολουθούν τα λόγια του.

Από την άλλη βέβαια, κατάφεραν να τιμωρήσουν κάποιους. Τιμώρησαν τους εργάτες που δούλευαν στην Μονή. Τιμώρησαν τις οικογένειες τους, που οι άνθρωποι τους βρίσκονται ανάμεσα στις 18000 χαμένες θέσεις εργασίας. Τιμώρησαν τους φτωχούς ανθρώπους που βοηθούσε ο “Κακός Εφραίμ”, τους φυλακισμένους και τις οικογένειες τους. Τιμώρησαν ακόμα και αυτούς που θα δούλευαν στο κέντρο αποκατάστασης αναπήρων και το κέντρο απεξάρτησης που ετοίμαζε η Μονή μαζί με την Μητρόπολη Μεσογαίας και Λαυρεωτικής. Τους ανάπηρους και τους εξαρτημένους που θα περιέθαλπταν. Τις οικογένειες που πλήρωναν το ενοίκιο τους . Τα μοναστήρια που συντηρούσαν.

Δυστυχώς ο Γέροντας μας έχει απαγορέψει να πούμε έστω και τα λίγα που ξέρουμε.

Τελικά ναι τιμώρησαν κάποιον.

ΠΑΣΧΑ. Η πιο μεγάλη Ελληνική λαϊκή γιορτή της χαράς.

του Μ. Γ. Μερακλή, Καθηγητή Λαογραφίας Παν/μίου Αθηνών

Κυριακή του Πάσχα

Α. Γενικά. 1. Λέξεις και φράσεις σχετικές με την γιορτή και τα εθιζόμενα. 2. Εορτάσιμος στολισμός της εκκλησίας με κλαδιά δεντρολίβανου. 3. Οι λαμπάδες της Λαμπρής (χρώμα, στολισμός κ.λπ.).

Β. Η Ανάσταση. 1. Χρόνος τέλεσης. Προσέλευση στην εκκλησία. 2. Τα εθιζόμενα όταν ο ιερέας εκφωνεί το «Δεύτε, λάβετε φως». 3. Τα εθιζόμενα, όταν ο ιερέας που διαβάζει το Ευαγγέλιο πει: «Και σεισμός εγένετο μέγας». 4. Τα εθιζόμενα, όταν ψάλλεται το «Χριστός Ανέστη». 5. Περιφορά της εικόνας της Ανάστασης γύρω από τον ναό. 6. Τα κόκκινα αυγά. Αγιασμός τους στην εκκλησία. 7. Διανομή ψητού αρνιού η αυγών και άρτου στους εκκλησιαζόμενους («οι οποίοι τα φέρουν ως καθηγιασθέντα εις τον οίκον των και όλοι μεταλαμβάνουν εξ αυτών». 8. Το Πάσχα των βοσκών. 9. Αναστάσιμος χαιρετισμός. Το φίλημα της αγάπης. 10. Επίσκεψη στο νεκροταφείο. Προσφορές σε νεκρούς. Το μερτικό του πεθαμένου.

ΠΑΣΧΑ στην Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου

Ένα αξέχαστο ΠΑΣΧΑ στην Ι.Μ. Βατοπαιδίου υπό την πνευματική παρουσία του Ηγουμένου Γέροντα Εφραίμ.

Ένα συμπέρασμα βγήκε από το σύνολο σχεδόν των προσκυνητών πού πέρασαν ή έμειναν την Μεγάλη Εβδομάδα εκεί. Ο πόλεμος που γίνεται κατά της μονής δεν αφορά οικόπεδα και άλλα υλικά τινά αλλά είναι ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ πόλεμος ενάντια στο Μεγαλύτερο ίσως σήμερα Πνευματικό Εργαστήρι του Αγίου Όρους που λέγεται Ι.Μ. Βατοπαιδίου.

Η λαϊκή σοφία λέει ότι «καρυδιές πού κάνουν καρύδια πετροβολούν» και «εκ του καρπού γινώσκεται το δέντρο ».

Αν αναγνώσουμε την ιστορία των τελευταίων 20 χρόνων θα διαπιστώσουμε ότι στο Βατοπαίδι ο Γέροντας Εφραίμ παρέλαβε το 1990 ένα υπό κατάρρευση τεράστιο κτιριακό συγκρότημα με 7 μοναχούς από 60 μέχρι 90 ετών. Η αρχική του συνοδεία ήταν περίπου 15 μοναχοί. Σήμερα το Βατοπαίδι αριθμοί 110 μοναχούς με μέσο όρο ηλικίας περίπου 35 ετών εκ των οποίων οι 80 είναι πτυχιούχοι ανωτάτων σχολών.

Να μοιραστούμε με τους άλλους τη μεγάλη χαρά της Ανάστασης…

Επειδή ο Χριστός, ο Θεός μας, είναι αληθινός άνθρωπος, πέθανε μ’ ένα πλήρη και γνήσιο ανθρώπινο θάνατο πάνω στο Σταυρό. Αλλά επειδή δεν είναι μόνο αληθινός άνθρωπος αλλά και αληθινός Θεός, επειδή είναι η ίδια η ζωή και η πηγή της ζωής, αυτός ο θάνατος δεν ήταν, και δεν θα μπορούσε να είναι, το τελικό κλείσιμο.
Η ίδια η Σταύρωση είναι μια νίκη αλλά ενώ τη Μ. Παρασκευή η νίκη είναι κρυμμένη, το πρωί του Πάσχα διακηρύσσεται. Ο Χριστός ανασταίνεται από τους νεκρούς και με την ανάστασή του μας λυτρώνει από την αγωνία και τον τρόμο η νίκη του Σταυρού βεβαιώνεται, η αγάπη φανερώνεται ανοιχτά, ότι είναι πιο δυνατή απ’ το μίσος και η ζωή πιο δυνατή απ’ το θάνατο. Ο ίδιος ο Θεός πέθανε και αναστήθηκε από τους νεκρούς κι έτσι δεν υπάρχει πια θάνατος ακόμη κι ο θάνατος γέμισε από το Θεό. Αφού ο Χριστός αναστήθηκε, δεν είναι ανάγκη πια να φοβόμαστε καμιά σκοτεινή ή δαιμονική δύναμη μέσα στο σύμπαν.

Εσπερινός της Αγάπης στο Βατοπαίδι.

Ακριβώς επτά εβδομάδες χωρίζουν τον Εσπερινό της Συγχωρήσεως από τον Εσπερινό της Αγάπης. Στον Εσπερινό της Συγχωρήσεως, την Κυριακή της Τυρινής, ζητούμε τη συγχώρηση από κάθε αδελφό που αδικήσαμε, που τυχόν τον λυπήσαμε με την ανάρμοστη συμπεριφορά μας, που αμαρτήσαμε ενώπιον του, εκδηλώνοντας έτσι τη μετάνοιά μας. Στον Εσπερινό της Αγάπης, την Κυριακή του Πάσχα, δίνουμε συγχώρηση σε όποιον μας λύπησε βιώνοντας έτσι την αναστάσιμη χαρά και αγάπη.

Αυτό που ζήσαμε φέτος το Πάσχα στο Βατοπαίδι δεν μπορεί να περιγραφεί. Εμένα προσωπικά μου φάνηκε ότι κατέβηκε ο ουρανός στη γη, τόσο έκδηλη ήταν η Χάρη του Θεού. Ίσως γιατί ήθελε ο Θεός να δείξει ότι είναι μαζί με τους συκοφαντούμενους πατέρες, ότι είναι υπεράνω κάθε ανθρώπινης μικροπρέπειας.

Θα ήθελα εδώ στην ωραία αυτή ιστοσελίδα σας να σας μεταφέρω κάτι από αυτό που γιορτάσαμε στον Εσπερινό της Αγάπης. Ο Εσπερινός άρχισε από το Συνοδικό της Μονής, συνεχίσαμε στο Καθολικό, όπου στην αρχή ψάλλανε οι Πατέρες το Χριστός Ανέστη σε πολλές γλώσσες ,

Εντυπώσεις ενός προσκυνητή από τις άγιες ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδος και της Αναστάσεως στην Ι. Μ. Μ. Βατοπαιδίου.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ (Ψάλλουν οι Βατοπαιδινοί πατέρες)

Είχα αρκετά χρόνια, λόγω των βιοτικών μεριμνών, να ζήσω το Πάσχα στο Άγιον Όρος. Τα τελευταία γεγονότα της Μονής Βατοπεδίου μαζί με την παραπάνω επιθυμία μου συνετέλεσαν, ώστε να βρεθώ την Μεγάλη Εβδομάδα στην Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου.

 

Μεγάλη Παρασκευή στο Βατοπαίδι

Μεγάλη Παρασκευή…ο Κύριος μας, έχει κατέβει στον Αδη για να τον ντροπιάσει. Οι Χριστιανοί κλαίνε…

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ (ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ) ΣΤΗΝ ΟΜΗΡΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

Προτομή του Ομήρου (Βρεταννικό Μουσείο)

Και υπέρ του καταξιωθήναι ημάς τής ακροάσεως του αγίου Ευαγγελίου Κύριον τόν Θεόν ημών ικετεύσωμεν.

Σοφία. Ορθοί. Ακούσωμεν του αγίου Ευαγγελίου.

Ειρήνη πάσι.

Εκ τού κατά Ιωάννην αγίου Ευαγγελίου το ανάγνωσμα.

Πρόσχωμεν!
(Ιω. κ΄ 19-25)

Ούσης οψίας τή ημέρα εκείνη, τή μιά τών σαββάτων, καί τών θυρών κεκλεισμένων, όπου ήσαν οι μαθηταί συνηγμένοι διά τόν φόβον τών Ιουδαίων, ήλθεν ο Ιησούς καί έστη εις τό μέσον, καί λέγει αυτοίς· ειρήνη υμίν. Καί τούτο ειπών έδειξεν αυτοίς τάς χείρας καί τήν πλευράν αυτού. Εχάρησαν ούν οι μαθηταί ιδόντες τόν Κύριον. Είπεν ούν αυτοίς ο Ιησούς πάλιν· Ειρήνη υμίν. Καθώς απέσταλκέ με ο πατήρ, καγώ πέμπω υμάς. Καί τούτο ειπών ενεφύσησε καί λέγει αυτοίς· Λάβετε Πνεύμα Άγιον· άν τίνων αφήτε τάς αμαρτίας, αφίενται αυτοίς, άν τινών κρατήτε, κεκράτηνται. Θωμάς δέ είς εκ τών δώδεκα, ο λεγόμενος Δίδυμος, ουκ ήν μετ’ αυτών ότε ήλθεν ο Ιησούς. Έλεγον ούν αυτώ οι άλλοι μαθηταί· Εωράκαμεν τόν Κύριον. Ο δέ είπεν αυτοίς· Εάν μή ίδω εν ταίς χερσίν αυτού τόν τύπον τών ήλων, καί βάλω τόν δάκτυλόν μου εις τόν τύπον τών ήλων, καί βάλω τήν χείρά μου εις τήν πλευράν αυτού, ου μή πιστεύσω.
ΠΑΡΑΦΡΑΣΙΣ ΕΙΣ ΗΡΩΪΚΟΝ ΕΞΑΜΕΤΡΟΝ

ΥΠΟ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ
(Και υπέρ του καταξιωθήναι…)

Όφρακε νωϊτέροισιν εν ούασι πάγχυ βάλωμεν

θέσφατον, ιμερόεσσαν, αγνήν Ευάγγελον όππα,

ΠΑΣΧΑ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ

Ο άγιος Σεραφείμ της Βίριτσα

Αρχιμ. Νεκτάριος Αντωνόπουλος
Δυο χρόνια μετά το θάνατο του Στάλιν, την εποχή του Κρουτσώφ, δειλά δειλά είχε αρχίσει η αποσταλινοποίηση. Τότε η ζωή στο στρατόπεδο είχε γίνει σαφώς καλύτερη. Ο άνεμος της κάποιας ελευθερίας είχε γίνει αισθητός και στα στρατόπεδα. Οι πιστοί μπορούσαν να προσεύχονται και όπου υπήρχαν ιερείς τους επέτρεπαν κάπου κάπου να λειτουργούν. Στο στρατόπεδο όπου κρατούνταν ο π. Αλέξιος Κυμπάρδιν, κάποιος γνωστός είχε στείλει ένα αντιμήνσιο, κι έτσι μπορούσαν, όποτε τους το επέτρεπαν, να λειτουργούν.

Ήρθε η Μεγάλη Εβδομάδα κι ο π. Αλέξιος ειδοποίησε τους φυλακισμένους κληρικούς και πιστούς να ετοιμαστούν για να γιορτάσουν την Ανάσταση. Οι φυλακισμένοι ρίχτηκαν πυρετωδώς στις προετοιμασίες. Άλλοι έραβαν άμφια, άλλοι καλύμματα, άλλοι έφτιαχναν από ξύλο τα ιερά σκεύη. Το Μ. Σάββατο ο διοικητής φώναξε τον π. Αλέξιο και κάπως θορυβημένος τον ρώτησε τι συμβαίνει, γιατί υπάρχει αυτή η κινητοποίηση μεταξύ των κρατουμένων. Ο π. Αλέξιος του εξήγησε: «Μην ανησυχήτε. Αύριο είναι η γιορτή του Πάσχα και οι κρατούμενοι ετοιμάζονται. Δεν πρόκειται να γίνει καμιά φασαρία».

Στην Καινή Κυριακή και στον Απόστολο Θωμά.

Η Ψηλάφιση του Θωμά

ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

Βιάζομαι να καταβάλω την οφειλή μου. Γιατί κι αν είμαι φτωχός, όμως θέλω να σας κάνω να νιώθετε ευγνωμοσύνη. Σας υποσχέθηκα να φανερώσω την απιστία του Θωμά· τώρα έρχομαι να εκπληρώσω την υπόσχεση μου. Βιάζομαι πρώτα να εξοφλώ τις πρώτες οφειλές, για να μη με πνίξουν οι τόκοι που μαζεύονται. Συνεργαστείτε και σεις στην καταβολή του χρέους μου και παρακαλέστε πολύ το Θωμά, να βάλει στα χείλη μου το άγιο δεξί του χέρι, το οποίο άγγιξε την πλευρά του Κυρίου, να δυναμώσει τη γλώσσα μου, για να σας εξηγήσει όσα επιθυμείτε να μάθετε. Κι εγώ παίρνοντας θάρρος από τις πρεσβείες του Αποστόλου και Μάρτυρα Θωμά, να κηρύξω την πρώτη του απιστία αλλά και τη δεύτερη ομολογία, που είναι βάση και θεμέλιο της Εκκλησίας.

Όταν μπήκε ο Χριστός στους μαθητές του, ενώ οι πόρτες ήσαν κλειστές και βγήκε πάλι με τον ίδιο τρόπο, έλειπε μονάχα ο Θωμάς. Ήταν κι αυτό έργο της θείας οικονομίας. Η απουσία του να προξενήσει περισσότερη ασφάλεια και βεβαιότητα. Γιατί αν ήταν παρών ο Θωμάς, δε θα είχε αμφιβολία· κι αν δεν είχε αμφιβολία, δεν θα ζητούσε να ικανοποιήσει την περιέργεια του· και αν δεν ζητούσε να ικανοποιήσει την περιέργεια του, δε θα ψηλαφούσε· αν δεν ψηλαφούσε, δε θα ομολογούσε τον Χριστόν ως Κύριο και Θεό· κι αν δεν ωμολογούσε Κύριο και Θεό τον Χριστό, δε θα είχαμε εμείς διδαχθεί να τον δοξολογούμε με αυτόν τον τρόπο. Ώστε με την απιστία του ο Θωμάς μας έδειξε το δρόμο προς την αλήθεια· και αν και ήρθε μετά σταθεροποίησε την πίστη μας.

ΛΙΤΑΝΕΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΑΙΟΒΡΥΤΙΣΣΑΣ ΣΤΟ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙ

Παναγία Ελαιοβρύτισσα

Την Παρασκευή του Πάσχα μεταφέρεται από το Δοχειό (κτίσμα αποθήκευσης του λαδιού) στο Καθολικό της Μονής του Βατοπαιδίου η μικρή εικόνα της Παναγίας της Ελαιοβρύτισσας λόγω της εορτής της. Μετά την Θεία Λειτουργία γίνεται ιερά λιτάνευση της εικόνας.

ΑΝΑΣΤΑΣΙΝ ΧΡΙΣΤΟΥ ΘΕΑΣΑΜΕΝΟΙ (4)

Ο Χριστός εμφανίζεται στις μυροφόρες. Εικόνα του 7ου αιώνα από την Μονή του Σινά.

Του Ανδρέα Θεοδώρου, τ. Καθηγητή Πανεπιστημίου
«Δεύτε πάντες οι πιστοί προσκυνήσωμεν την του Χριστού αγίαν Ανάστασιν»·

Οι άπιστοι δεν μπορούν να έχουν αίσθηση της αναστάσεως του Χριστού. Πως μπορούν να γνωρίζουν -και λιγότερο βέβαια να δοξάζουν- κάτι για το οποίο τίποτε δεν άκουσαν και το οποίο είναι έξω από τον κύκλο των θρησκευτικών τους πεποιθήσεων; Ή πώς μπορούν να τιμούν και να δοξάζουν την ανάσταση άνθρωποι, που βαπτίστηκαν μεν χριστιανοί όμως καμιά αίσθηση στη ψυχή τους, δεν διατηρούν για το συγκλονιστικό της πίστεως γεγονός, το οποίο συνδέουν εθιμοτυπικά με το κερί της Ανάστασης και τα κόκκινα αυγά;

Διάλογος μεταξύ γέροντα και αθέου

Ένα πρωινό συζητά ο Γέροντας Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος με δυο-τρεις επισκέπτες στο σπίτι του. Ο ένας είναι ιδεολόγος άθεος και κομμουνιστής. Σε μια στιγμή έρχεται κάποιος απ’ έξω και τους πληροφορεί ότι η Αθήνα έχει γεμίσει από φωτογραφίες του Μαο Τσε Τουγκ με την επιγραφή: “Δόξα στον μεγάλο Μάο”. Ήταν η ημέρα κατά την οποία είχε πεθάνει ο Κινέζος δικτάτορας.

Γέροντας:

Έτσι είναι, παιδάκι μου. Δεν υπάρχουν άθεοι. Ειδωλολάτρες υπάρχουν, οι οποίοι βγάζουν τον Χριστό από τον θρόνο Του και στη θέση Του τοποθετούν τα είδωλά τους. Εμείς λέμε: «Δόξα τω Πατρί και τω Υιώ και τω Αγίω Πνεύματι». Αυτοί λένε: «Δόξα στον μεγάλο Μάο». Διαλέγεις και παίρνεις.

Άθεος:

Και σεις, παππούλη, το παίρνετε το ναρκωτικό σας. Μόνο που εσείς το λέτε Χριστό, ο άλλος το λέει Αλλάχ, ο τρίτος Βούδα κ.ο.κ.

ΛΙΤΑΝΕΙΑ ΙΕΡΑΣ ΕΙΚΟΝΑΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΒΗΜΑΤΑΡΙΣΣΑΣ Ή ΚΤΗΤΟΡΙΣΣΑΣ ΣΤΗN ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΟΥ.

Ο Γέροντας Εφραίμ με τον Γέροντα του Ιωσήφ Βατοπαιδινό (Υπενθυμίζουμε ότι ο Γέροντας Ιωσήφ ο Βατοπαιδινός, 90 χρονών σήμερα, ήταν πνευματικοπαίδι του Αγίου Γέροντος Ιωσήφ του Ησυχαστή.)

Την Τρίτη του Πάσχα ή της Διακαινησίμου εβδομάδας, ζώντας την αναστάσιμη χαρά συμμετείχαμε μαζί με τους πολυπληθείς προσκυνητές, πάνω από 200, στην λιτάνευση της ιεράς εικόνας της Παναγίας της Βηματάρισσας ή Κτητόρισσας.

ΑΝΑΣΤΑΣΙΝ ΧΡΙΣΤΟΥ ΘΕΑΣΑΜΕΝΟΙ (3)

Του Ανδρέα Θεοδώρου, τ. Καθηγητή Πανεπιστημίου
«Τον Σταυρόν σου Χριστέ προσκυνούμεν»,

Η λατρεία της Εκκλησίας εξειδικεύεται. Προσκυνούμε, Κύριε, το άγιο πρόσωπό σου, που δεν γνώρισε κανένα ίχνος αμαρτίας. Λατρεύουμε ευλαβικά το μυστήριο της λυτρωτικής θείας οικονομίας σου, την παρουσία σου στον κόσμο, τη ζωή τη γεμάτη κακοπάθεια και οδύνη που θεληματικά ανέλαβες, για να ζήσουμε εμείς τη ζωή του Θεού στα χαλάσματα της αποστατημένης μας φύσεως. Δοξάζομε το όλο σου λυτρωτικό θείο μυστήριο, το απερινόητο θαύμα της θείας σου ενανθρωπήσεως. Ειδικότερα όμως προσκυνούμε το σταυρό σου, το σεβάσμιο ξύλο στο οποίο εξέτεινες τις άχραντες παλάμες σου, επισυνάγοντας «τα το πριν διεστώτα», δηλαδή Θεόν και άνθρωπο που τόσο βαθιά εχώρισε η αμαρτία· το τίμιο ξύλο που πότισες με το άγιο αίμα σου, για να ξεπλύνεις τους ρύπους και τα αμαρτωλά αίσχη ολόκληρου του κόσμου και να κάνεις ν’ ανθίσει στην ερημιά του Γολγοθά το νέο δέντρο της ζωής, ο βλαστός της ουράνιας θείας βασιλείας. Προσκυνούμε το ξύλο του σταυρού στο οποίο εκάρφωσες και έσχισες το γραμμάτιο των αμαρτιών μας, που τόσο αλόγιστα υπέγραψε στην Εδέμ το πρωτόπλαστο ζεύγος, «δειγματίσας εν παρρησία» τις υπενάντιες αρχές και εξουσίες, τις οποίες εθριάμβευσες με τη φωτιά του λυτρωτικού πάθους σου (Κολ. 2, 15) το ξύλο, το οποίο μας εξιλέωσε μπροστά στον Άγιο Θεό, μας έκανε και πάλι παιδιά του Θεού αγαπητά, μας άνοιξε την κλειστή πύλη της Εδέμ, οδηγώντας μας στα φωτεινά σκηνώματα του ουρανού.

Φιλοξενία στην Ιερά Μονή Βατοπαιδίου

Από την εορτή του Ευαγγελισμού 06/04/2009 μεχρι και σήμερα 22/04/2009 έχει καταφθάσει πλήθος προσκυνητών στην Ιερά Μονή Βατοπαιδίου. Υπολογίζεται μέχρι το τέλος της διακαινησίμου θα έχουν επισκεφθεί την Μονή πέρα των 2000 προσκυνητών για να γιορτάσουν τα Πάθη και την Ανάσταση του Κυρίου και να γευθούν την χάρη της Παναγίας που πλημμυρίζει με την παρουσία της, στην Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου.
Οι πατέρες της Μονής μαζί με τον Άγιο Καθηγούμενο Αρχ. Εφραίμ, πάντα πρόθυμοι να μας φιλοξενήσουν και να μας μιλήσουν μέσα στο ένα οικείο περιβάλλον της Ιεράς Μονής.
Παρόλα αυτά το Ελληνικό κράτος εξακολουθεί να συμπεριφέρεται αδικαιολόγητα και απαράδεκτα κρατώντας ακόμη όλους τους λογαριασμούς της Μονής κλειστούς τη στιγμή που όλες οι ερευνητικές επιτροπές δεν έχουν βρει την οποιανδήποτε παρανομία ή κατάχρηση. Ως γνωστό η Μονή είναι πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου, δηλαδή οργανισμός, που τα περιουσιακά της στοιχεία (κινητά και ακίνητα) έχουν ως ιδιοκτήτη το ίδιο το κράτος, δηλαδή το λαό.
Με την ευκαιρία αυτή θα ήθελα να συγχαρώ τον Γέροντας της Μονής Αρχ. Εφραίμ ο οποίος με πρόταση του στην Ελληνική Κυβέρνηση προτείνει την επιστροφή όλων των ανταλλαγών που έχουν γίνει δηλαδή το κράτος να πάρει πίσω ότι έδωσε στην Μονή και να επιστρέψει την Λίμνη Βιστωνίδα.

ΠΟΙΟΣ ΜΟΥ ΒΕΒΑΙΩΝΕΙ ΕΜΕΝΑ ΟΤΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΑΣΤΗΘΗΚΕ;

Η Ανάσταση του Χριστού. Ο Χριστός βγάζει τον Αδάμ από τον Άδη. Στα αριστερά ο άγιος Κύριλλος ο φωτιστής των Σλάβων. (Τοιχογραφία από την βασιλική San Clemente στην Ρώμη)

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ

Μου το βεβαιώνει η συνείδησή μου πριν απ’ όλα. Κατόπιν ο νους μου και η βούληση μου.

Πρώτον, η συνείδηση μου λέει: τόσα πάθη που υπέστη ο Χριστός για το καλό και τη σωτηρία των ανθρώπων δεν θα μπορούσαν να επιβραβευτούν με τίποτε άλλο παρά με την ανάσταση και την υπερκόσμια δόξα. Τα ανείπωτα πάθη του Δικαίου στεφανώθηκαν με την ανείπωτη δόξα. Αυτό μου δίνει ικανοποίηση και ηρεμία.

Δεύτερον, ο νους μού λέει: χωρίς την λαμπρή αναστάσιμη νίκη όλο το έργο του Υιού του Θεού θα παρέμενε στον τάφο, ολόκληρη η αποστολή Του θα ήταν μάταιη.