Βίος Αγίου Μαξίμου του Γραικού (1) [ Από την Άρτα στην Ιταλία ]

Βίος Αγίου Μαξίμου του Γραικού

Μία φωτεινή μορφή του 16ου αιώνα, μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες μετά την πτώση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, είναι ο άγιος Μάξιμος ο Βατοπαιδινός, ο γνωστός στην Ρωσία ως Maksim Grek, δηλαδή Μάξιμος ο Γραικός.

Οι Ρώσοι παρέλαβαν τον Χριστιανισμό από τους Βυζαντινούς στα τέλη του 10ου αιώνα. Μέχρι της ανακηρύξεως σε Πατριαρχείο της Εκκλησίας της Ρωσίας, αυτή ανήκε ως μητρόπολη στο Οικουμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινουπόλεως. Σχεδόν όλοι οι μητροπολίτες της Εκκλησίας της Ρωσίας, μαζί με το προσωπικό των μητροπόλεών τους, μέχρι και του Ισιδώρου (1437-1441) ήταν Έλληνες. Πάρα πολλοί Έλληνες κληρικοί (πατριάρχες, μητροπολίτες, επίσκοποι), μοναχοί από το Άγιον Όρος και λαϊκοί επισκέπτονταν την Ρωσία, ιδιαίτερα μετά την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως, για να ζητήσουν οικονομική βοήθεια. Μερικοί δεν επέστρεφαν, αλλά παρέμεναν μόνιμα στην ρωσική γή. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

O Άγιος Νικηφόρος ο λεπρός και τυφλός και οι πραγματικά… τυφλοί !

Ο πατήρ Νικηφόρος (κατά κόσμο Νικόλαος) γεννήθηκε σ’ ένα ορεινό χωριό των Χανίων, στο Σηρικάρι. Οι γονείς του ήταν απλοί και ευλαβείς χωρικοί, οι οποίοι ενώ ακόμη ήταν μικρό παιδί πέθαναν και τον άφησαν ορφανό. Έτσι, σε ηλικία 13 ετών έφυγε από το σπίτι του, πήγε στα Χανιά κι άρχισε να εργάζεται εκεί σ’ ένα κουρείο. Τότε εμφάνισε και τα πρώτα σημεία της νόσου του Χάνσεν δηλ. την λέπρα. Εκείνη την εποχή, τους λεπρούς τους απομόνωναν στο νησί Σπιναλόγκα, διότι η λέπρα ως μεταδοτική αρρώστια αντιμετωπίζονταν με φόβο και αποτροπιασμό. Ο Νικόλαος όταν έγινε 16 ετών και όταν τα σημάδια της νόσου άρχισαν να γίνονται πιο εμφανή, για να αποφυγή τον εγκλεισμό του στην Σπιναλόγκα έφυγε με κάποιο καράβι για την Αίγυπτο. Εκεί έμενε εργαζόμενος στην Αλεξάνδρεια, πάλι σ’ ένα κουρείο, όμως τα σημάδια της νόσου γίνονταν όλο και πιο εμφανή, ιδίως στα χέρια και στο πρόσωπο. Γι’ αυτό με την μεσολάβηση ενός κληρικού κατέφυγε στην Χίο, όπου υπήρχε τότε ένα λεπροκομείο, στο όποιο ήταν ιερεύς ο πατήρ Άνθιμος Βαγιανός, ο μετέπειτα Άγιος Άνθιμος.

Συλλείτουργο για τον Άγιο Γεράσιμο του Παλλαδά

Με λαμπρότητα εορτάστηκε η μνήμη του Αγίου Γερασίμου του Παλλαδά, Μητροπολίτου Καστορίας και μετέπειτα Πατριάρχου Αλεξανδρείας, στην Ιερά Μητρόπολη Καστορίας και στον Καθεδρικό Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Καστοριάς.

Ανήμερα λοιπόν της εορτής του, 15 Ιανουαρίου, τελέσθηκε Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, συλλειτουργούντων των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιεροθέου και του Ποιμενάρχου της βυζαντινής Καστοριάς κ. Σεραφείμ.

Στο θείο λόγο του ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου, αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στους Αγίους και στον βίο τους, τον οποίο χαρακτηρίζει ο ζήλος για τον Χριστό και το πάθος για την τήρηση των θείων Του εντολών.

“Ο Χριστός είναι το φως. Και για να δούμε και εμείς το φως, όπως οι Άγιοι της Εκκλησίας μας, πρέπει να ακολουθήσουμε τον Χριστό. Αφού είναι για μας και ολόκληρο τον κόσμο η μόνη ελπίδα”, σημείωσε ο κ. Ιερόθεος στην εμπνευσμένη ομιλία του προς το χριστεπώνυμο πλήρωμα της ακριτικής Μητροπόλεως.

Ο Άγιος Νεομάρτυς Αθανάσιος

Μαρτύρησε στη Σμύρνη στις 7 Ιανουαρίου 1700

Ο Άγιος καταγόταν από την Αττάλεια της Μ. Ασίας. Στη Σμύρνη όπου ζούσε συναναστρεφόταν με Οθωμανούς, οι οποίοι συνεχώς τον ενοχλούσαν με το να περιγελούν τη χριστιανική πίστη. Μολονότι ο Άγιος ήταν αγράμματος τους απαντούσε με λόγο και σύνεση, με αποτέλεσμα να τους αποστομώνει. Μη μπορώντας να αντιτάξουν λόγο αλλά και επειδή ντρέπονταν για την σαθρότητα των δογμάτων της πίστης τους σκέφθηκαν να τον συκοφαντήσουν. Τον παρατηρούσαν λοιπόν συνεχώς μήπως και βρουν την κατάλληλη ευκαιρία να τον παγιδεύσουν.

Κάποια μέρα δεν ξέρουμε πως και γιατί αναφώνησε ο Αθανάσιος την έκφραση λάϊ λαλά το οποίο στα τούρκικα σημαίνει Δόξα τω Θεώ. Αμέσως τότε τον άρπαξαν, τον πήγαν στο δικαστήριο και εκεί ψευδομαρτύρησαν ότι αποδέχτηκε δημόσια το Ισλάμ. Ο Άγιος τους απάντησε ότι ο λόγος που είπε δεν είναι χαρακτηριστικό μόνο της πίστης τους, είναι απλά δοξολογία του Θεού και μπορεί να το λέει ο πιστός κάθε θρησκείας. Εκείνοι επέμεναν ότι αρνήθηκε τον Χριστό και έγινε μουσουλμάνος. Ο Άγιος τους έλεγε ότι ψεύδονται και ότι προτιμά μύριους θανάτους παρά να αρνηθεί την πίστη του.

Η Αγία Συγκλητική

Η Αγία Συγκλητική, που η Εκκλησία μας γιορτάζει στις 5 Ιανουαρίου, γεννήθηκε το 270 μ.Χ στη Μακεδονία. Οι γονείς της, ήταν πλούσιοι και ευσεβείς Χριστιανοί. Προτίμησαν την Αλεξάνδρεια να εγκατασταθούν μόνιμα, γιατί εδώ είχαν ακούσει, ότι υπήρχαν περισσότεροι Χριστιανοί. Εκείνη την περίοδο Αρχιεπίσκοπος Αλεξάνδρειας, ήταν ο Μέγας Αθανάσιος, για τον οποίο είχαν ακούσει πολύ καλά λόγια. Έτσι, μόλις ξενιτεύτηκαν και εγκαταστάθηκαν, η πρώτη τους δουλειά ήταν, να τον γνωρίσουν. Αυτή τους η γνωριμία τους βοήθησε να γνωρίσουν καλύτερα τις Χριστιανικές Αλήθειες, αλλά και η κόρη τους Συγκλητική, να διδαχθεί σωστά το δρόμο της αρετής.

Κατάφεραν να τη μορφώσουν όσο καλύτερα μπορούσαν, δίδοντάς της συγχρόνως και Χριστιανική ανατροφή. Από νωρίς άρχισαν να φαίνονται τα πλούσια ψυχικά της χαρίσματα, που την έκαμαν να ξεχωρίζει από τους συμμαθητές της. Όμως, και η σπάνια σωματική της ομορφιά, ήταν για τους νέους της εποχής, μια διαρκή πρόκληση. Τα προξενιά, έφθαναν στους γονείς της το ένα μετά το άλλο και πολλοί ήταν οι νέοι, που τη ζητούσαν σε γάμο. Την ίδια άποψη είχαν και οι γονείς της, που τη θεωρούσαν έτοιμη για γάμο και άρχισαν διακριτικά να την πιέζουν. Μάλιστα δε, για να την πείσουν, χρησιμοποιούσαν το επιχείρημα, ότι θέλουν απογόνους στην οικογένειά τους.

Ο Γέρων Ακάκιος Βαλααμίτης (1873-1984)

Την τελευταία ώθηση στον Ανδρέα Κούζνετσωφ να πάει στο μοναστήρι έδωσε ένα πολύ ανθρώπινο γεγονός. Στο αγροτικό σπίτι τού Ανδρέα – του μελλοντικού π. Ακακίου – ήταν τρία αδέλφια. Ό μεγαλύτερος αδελφός πήγε να κάνει την στρατιωτική του θητεία, ενώ ό μικρότερος νυμφεύτηκε και πήρε μια κακιά γυναίκα. Ή ζωή τού μεσαίου αδελφού. τού Ανδρέα, έγινε τώρα πολύ δύσκολη. Ήθελε να φύγει από το σπίτι και από το χωριό ακόμη. Ή σκέψη για το μοναστήρι τον είχε απασχολήσει ήδη για πολύ καιρό. Τώρα οι εξωτερικές συνθήκες ζωής τού έδωσαν την αφορμή. Την επιθυμία του να γίνει μοναχός δυνάμωσε και ένα προσκύνημα, πού πριν από μερικά χρόνια είχε κάνει στη μακρινή Λαύρα τού Οσίου Σεργίου κοντά στην Μόσχα. Ειδικά ή εξομολόγηση και ή θεία Μετάληψη στην Σκήτη της Λαύρας έμειναν ανεξίτηλα στην μνήμη τού Ανδρέα.

Our Holy Father Ephraim the Syrian (+ 373)

He is often called “The Harp of the Holy Spirit” for the sublimity of his writings. He was born in Nisibis of Mesopotamia about the year 306. He embraced the Christian faith while young and for this was driven from his home by his father, a pagan priest. He came under the care of St James of Nisibis (January 13), who was one of the bishops at the Council of Nicaea. He took up a strictly ascetical life, renouncing all possessions and denying himself all comforts. It is said that his eyes constantly flowed with tears: tears of compunction for his own sins, or tears of joy as he contemplated the wonders of God’s grace.

Read more…

Άγιος Θεόδωρος Χατζής ο Μυτιληναίος

Ο Άγιος Θεόδωρος ο Χατζής, γεννήθηκε στούς Πύργους Θερμής της Λέσβου. Έζησε τόν 18ο αιώνα, κατά τούς χρόνους της τουρκοκρατίας καί της πικράς δουλείας, όταν οι πολέμιοι του Χριστιανισμού είχαν εξαπλωθεί καί εγκατασταθεί στά πάτρια εδάφη των Ορθοδόξων Ελλήνων, γιατί ο διάβολος ως εχθρός της ειρήνης καί του Χριστιανισμού δεν θέλει να χαίρονται οι άνθρωποι καί να ζουν ήσυχα…

Άγιος Ισαάκ ο Σύρος

Ο Άγιος Ισαάκ ο Σύρος δεν είχε καθορισμένη ημερομηνία εορτασμού στο ελληνορθόδοξο ημερολόγιο.

Συνηθιζόταν να μνημονεύεται το όνομα του στις 28 Ιανουαρίου μαζί με τον άλλο μεγάλο Σύρο πατέρα της Εκκλησίας, τον όσιο Εφραίμ.

Ωστόσο εδώ και μερικά χρόνια και με πρωτοβουλία του οσίου γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου,ο οποίος ευλαβείτο πολύ τον όσιο Ισαάκ, συντάχθηκε η ακολουθία του και επελέγη η 28η Σεπτεμβρίου ως ημέρα εορτασμού της οσιακής μνήμης του.

Ανακομιδή των ιερών λειψάνων του αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου (27 Ιανουαρίου)

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΧΡΟΝΙΑ

Γεννήθηκε στην Αντιόχεια πιθανόν το 345 μ.Χ. Ως μαθητής του εθνικού ρητοροδιδάσκαλου Λιβάνιου, έδειξε τις ικανότητες του στη ρητορική. Όταν συμπλήρωσε τις φιλολογικές του και νομικές σπουδές εξάσκησε με απόλυτη επιτυχία τα δικηγορικό επάγγελμα στην Αντιόχεια.

Ο Άγιος Βλαδίμηρος ο Ιερομάρτυρας Μητροπολίτης Κιέβου

Ο Άγιος Βλαδίμηρος γεννήθηκε την 1η Ιανουαρίου 1848 στο χωριό Μάλιε Μορόσκι της επαρχίας του Ταμπώφ της Ρωσίας. Το κοσμικό του όνομα ήταν Βασίλειος Νικηφόροβιτς Μπογκογιαβλένσκυ. Έμαθε τα πρώτα γράμματα στο εκκλησιαστικό σχολείο και έπειτα σπούδασε στη θεολογική σχολή του Κιέβου. Όταν το 1874 αποπεράτωσε τις σπουδές του, διορίσθηκε ως καθηγητής στην εκκλησιαστική σχολή του Ταμπώφ, όπου και νυμφεύθηκε.

Η οσία Ξένη η δια Χριστόν σαλή

Γεννήθηκε στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας, το έτος 1720, και ως νεαρή όμορφη κοπέλα παντρεύτηκε τον Αντρέα Φεοντόροβιτς Πετρώφ πού είχε τον βαθμό του συνταγματάρχου και ήταν πρωτοψάλτης στην βασιλική αυλή. Η θέση αυτή ήταν μία πολύ υψηλή κοινωνική θέση και έδινε δόξα και υλική απολαβή.

The Life of Blessed Xenia of St. Petersburg

The only record of “vital statistics” which has been left us concerning Blessed Xenia is the epitaph on her gravestone:

IN THE NAME OF THE FATHER, SON AND HOLY SPIRIT. HERE RESTS THE BODY OF THE SERVANT OF GOD, XENIA GRIGORIEVNA, WIFE OF THE IMPERIAL CHORISTER, COLONEL ANDREI THEODOROVICH PETROV. WIDOWED AT THE AGE OF 26, A PILGRIM FOR 45 YEARS, SHE LIVED A TOTAL OF 71 YEARS. SHE WAS KNOWN BY THE NAME ANDREI THEODOROVICH. MAY WHOEVER KNEW ME PRAY FOR MY SOUL THAT HIS OWN MAY BE SAVED. AMEN.

Who wrote it, no one knows, but this is all we know about the early life of Blessed Xenia: only that she lived during the reigns of the Empresses Elizabeth Petrovna and Catherine II and that she was married to the imperial chorister, Col. Andrei Theodorovich Petrov. From this latter fact we may assume that she was of the lesser nobility.

Read more…

Άγιος Διονύσιος ο εν Ολύμπω

Ο Άγιος Διονύσιος ο εν Ολύμπω, προστάτης και πολιούχος της Πιερίας, γεννήθηκε περίπου το 1500 μ. Χ. στη Θεσσαλία στο χωριό Σκλάταινα ή Σθλάτενα ή Πλάτινα, σήμερα αποκαλούμενο Δρακότρυπα, της επαρχίας Φαναρίου. Ο πατέρας του Αγίου ονομαζόταν Νικόλαος και η μητέρα του Θεοδώρα. Ήταν φτωχοί, αλλά πολύ ευσεβείς. Ο πατέρας του Αγίου παράλληλα με τις γεωργικές και κτηνοτροφικές του εργασίες ήταν και σφυροκόπος (σπαθοποιός).

Venerable Macarius of Zhabyn the Wonderworker

Saint Macarius of Zhabyn, Wonderworker of Belev, was born in the year 1539. In his early years he was tonsured with the name Onuphrius, and in the year 1585 he founded Zhabyn’s Monastery of the Entry of the Most Holy Theotokos into the Temple near the River Oka, not far from the city of Belev. In 1615 the monastery was completely destroyed by Polish soldiers under the command of Lisovski. Returning to the charred remains, the monk began to restore the monastery. He again gathered the brethren, and in place of the wooden church a stone church was built in honor of the Entry of the Most Holy Theotokos into the Temple (November 21), with a bell-tower at the gates.

Read more…

Άγιος Απόστολος Τιμόθεος

Ο βίος του αγίου βρίσκεται και εδώ

Ο Άγιος Απόστολος Τιμόθεος κατήγετο εκ Λύστρων της Λυκαονίας. Ο πατήρ του, Έλλην ειδωλολάτρης, κατείχεν εξέχουσαν κοινωνικήν θέσιν. Η μήτηρ του Ευνίκη και η μάμμη του Λωΐς ήσαν Ιουδαίαι, ασπασθείσαι τον Χριστιανισμόν. Ο Τιμόθεος είχε την ευτυχίαν να γαλουχηθή παρ αυτών εις τα Ευαγγελικά νάματα και να μορφωθή χριστιανοπρεπώς (Β´ Τιμ. Α´, 5· Γ´ 15). Νεώτατος την ηλικίαν ήτο ήδη γνωστός εις όλους τους χριστιανούς των Λύστρων και του Ικονίου διά την ευσέβειαν και τον ζήλον του. (Πράξ. ΙΣΤ´, 1-2).

Saint Anastasios the Persian

In Greek

Saint Anastasios was born in the village of Rachiz in Persia, which was situated at the province of Rasnouni.He lived during the 7th century AD, during time of the Persian king Chosroes the Second (590-628 AD), and the Emperor of Byzantium, Irakleios. His name was Magundat and came from the class of the Magoi (Zoroastrian priests), as he was the son of magus Mav. He had a good education and had great interest in philosophical and religious thought.

Read more…

Ο Άγιος Μεγαλομάρτυς Ευγένιος ο πολιούχος της Τραπεζούντας (+ 21 Ιανουαρίου 290)

Στα τέλη του 3ου αιώνα μ.Χ., μία εποχή, όπου ο χριστιανισμός εμφανίστηκε κι άρχισε να εξαπλώνεται στην ευρύτερη περιοχή του Πόντου υπό την αυτοκρατορία των Διοκλητιανού και Μαξιμιανού, ο Άγιος Ευγένιος έζησε και μαρτύρησε στην Τραπεζούντα.

Σε μία περίοδο σκληρών, ίσως και των σκληρότερων, διωγμών απέναντι στους Χριστιανούς, όταν οι έπαρχοι της Καππαδοκίας και Αρμενίας, Λυσίας και Αγρικόλαος, έκαναν πράξη το απάνθρωπο διάταγμα να θανατώνουν κάθε πιστό της νέας θρησκείας, ο Άγιος Ευγένιος έζησε και μαρτύρησε, μαχόμενος κάθε στιγμή υπέρ της παρρησίας της βαθιάς του πίστης στον Ιησού Χριστό και το κήρυγμά του. Κατά τον Ιανουάριο του 290 μ.Χ., ξεκινά το μαρτύριο του Ευγενίου και των συναθλητών του (Κανιδίου, Ουαλεριανού και Ακύλα).

Η Αγία Μάρτυς Αγνή (21 Ιανουαρίου)

Η αγία Αγνή. Απεικόνιση του 4ου αιώνα σε γυαλί από την κατακόμβη του Παμφίλου στην Ρώμη.

Η Αγία Μάρτυς Αγνή ήταν κόρη ευγενών από την Ρώμη. Η Αγία συνήθιζε να φέρνει πάρα πολλές ψυχές στην αγία Ορθόδοξη πίστη. Καταγγέλθηκε για αυτό στον άρχοντα και διατάχθηκε να αρνηθεί τον Χριστό. Η αγία Μάρτυς όμως επέμενε στην ομολογία της, έτσι ο σκληρός άρχοντας θέλοντας να

Όσιος Μάξιμος ο Ομολογητής

Ο Όσιος Μάξιμος ο Ομολογητής καταγόταν από επιφανή οικογένεια και γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το έτος 580 μ.Χ. Έλαβε τη συνήθη εγκυκλοπαιδική μόρφωση και επιδόθηκε ιδιαίτερα στη σπουδή της φιλοσοφίας. Υπό του αυτοκράτορος Ηρακλείου (610 – 641 μ.Χ.) προσελήφθη ως αρχιγραμματεύς αυτού. Παρέμεινε στη θέση αυτή για λίγα μόνο χρόνια, αλλά διατήρησε τις σχέσεις του και αλληλογραφία με πρόσωπα του δημόσιου βίου.

Γέροντας Θεόκλητος Διονυσιάτης, ο λόγιος Αγιορείτης του 20ου αιώνα (1916 – 2006)

Ιωσήφ Μοναχού Διονυσιάτου

Το γέννημα της περιφήμου Ναυπάκτου, αλλά και το βλάστημα και θρέμμα της Ιεράς Μονής Διονυσίου, αλλά και το καύχημα ολοκλήρου του αγιορειτικού κόσμου.
Νέος 25 περίπου ετών, απόφοιτος ανωτάτων σπουδών, αφού προηγουμένως σύμφωνα με τους νόμους ετέλεσε την στρατιωτικήν του θητεία, υπακούοντας στην φωνήν της πατρίδος επιτάσσεται ξανά κατά τον φοβερόν εκείνον πόλεμον του 40, όπου και με ανδρείο πατριωτικό φρόνημα προχωρά στην πρώτη γραμμή. Μέχρι τότε δεν είχεν την κλήσιν προς τον Μοναχισμόν. Όμως ο Πανάγαθος, όπου τον επέλεξεν εκ κοιλίας μητρός, αφού με θαυματουργικόν τρόπον διέσωσεν την ζωήν συγχρόνως του χάρισε τόσον την κλήσιν όσον και την πρόσκλησιν ν΄ αφιερωθή στον Θεόν. Υπόσχεται λοιπόν την τελείαν αποταγήν.

Μοναχή Μαρία Στυλιανοπούλου (Μαρία η ψηλή) [20/07/1947 – 20/01/1998]

Προσωπογραφία μακαριστής Μοναχής Μαρίας Στυλιανοπούλου (20/07/1947 - 20/01/1998)

Φέτος κλείνουν 13 χρόνια από την εις Κύριον εκδημίαν της Μοναχής Μαρίας Στυλιανοπούλου (γνωστή σε όλους ως Μαρία η ψηλή).
Ο Κύριος της ζωής και του θανάτου παρέλαβε πλησίον του την πιστήν δούλην του Μαρίαν εις την ουράνιον βασιλείαν Του προς ανάπαυσιν και ευφροσύνην αιώνιον. Καίτοι έπασχε καθ΄ όλην την διάρκεια της ζωής της από βαρυτάτην νόσον, εν τούτοις διήλθε τον επί γης μαρτυρικόν της βίον με ζήλον θαυμαστόν, με υπομονήν ιώβειον, με έργα αγάπης προς τον πλησίον, με ιεραποστολική δράσι και προσφορά. Επέτυχε με την βοήθεια του Κυρίου να ευαρεστήση στον Θεό και τους ανθρώπους. Καίτοι δεν είχε υλικά αγαθά και ασφαλή υγεία ήταν πλούσια σε πίστη και ευσέβεια, σε αρετές και έργα ευποιΐας. Ήταν απλή στους τρόπους, ταπεινή κατά την καρδιά, γεμάτη αγάπη Χριστού προς τον συνάνθρωπον και διατελούσε σε πνευματική εγρήγορσι, προσευχή, μελέτη του θείου λόγου και των πατερικών έργων. Έσπειρε εδώ στην γη με δάκρυα, και θερίζει ήδη με αγαλλίαση στους ουρανούς.
Άξιον υπογραμμίσεως είναι το γεγονός ότι ασπάστηκε και το Μοναχικό Σχήμα. Αυτή της η πράξις αποτελεί ομολογία πίστεως και αγάπης προς τον Θεόν.
Είθε και εμείς, αγαπητοί, να επιδείξουμε τον ζήλον διά την τήρησι των εντολών του Θεού, την απόκτησι των αρετών και αξιοποιήσουμε τον χρόνον της ζωής μας, όπως και η αξιομακάριστος και αείμνηστος εν Χριστώ αδελφή μας Μαρία, το «διαμάντι» του Χριστού στην εποχή μας.

Βιογραφικά στοιχεία

Venerable Euthymius the Great

Saint Euthymius the Great came from the city of Melitene in Armenia, near the River Euphrates. His parents, Paul and Dionysia, were pious Christians of noble birth. After many years of marriage they remained childless, and in their sorrow they entreated God to give them offspring. Finally, they had a vision and heard a voice saying, “Be of good cheer! God will grant you a son, who will bring joy to the churches.” The child was named Euthymius (“good cheer”).

Read more…

Venerable Schemamonk Cyril, the Father of St Sergius of Radonezh

Saint Cyril and his wife Maria were the parents of St Sergius of Radonezh (September 25). They belonged to the nobility, but more importantly, they were devout and faithful Christians who were adorned with every virtue.

When the child in Maria’s womb cried out three times in church during Liturgy, people were astonished. Although frightened at first, Maria came to see this event as a sign from God that her child would become a chosen vessel of divine grace. She and her husband agreed that if the child was a boy, they would bring him to church and dedicate him to God. This child, the second of their three sons, was born around 1314. He was named Bartholomew at his baptism.

Because of civil strife, St Cyril moved his family from Rostov to Radonezh when Bartholomew was still a boy.

Later, when their son expressed a desire to enter the monastic life, Sts Cyril and Maria asked him to wait and take care of them until they passed away, because his brothers Stephen and Peter were both married and had their own family responsibilities. The young Bartholomew obeyed his parents, and did everything he could to please them. They later decided to retire to separate monasteries, and departed to the Lord after a few years. It is believed that Sts Cyril and Maria both reposed in 1337.

Read more…

Venerable Schema-Nun Maria, the Mother of St Sergius of Radonezh

Saint Maria and her husband Cyril were the parents of St Sergius of Radonezh (September 25). They belonged to the nobility, but more importantly, they were devout and faithful Christians who were adorned with every virtue.

When the child in her womb cried out three times in church during Liturgy, people were astonished. Although frightened at first, Maria came to see this event as a sign from God that her child would become a chosen vessel of divine grace. She and her husband agreed that if the child was a boy, they would bring him to church and dedicate him to God. This child, the second of their three sons, was born around 1314. He was named Bartholomew at his baptism.

Because of civil strife, the family moved from Rostov to Radonezh when Bartholomew was still a boy.

Later, when their son expressed a desire to enter the monastic life, Sts Cyril and Maria asked him to wait and take care of them until they passed away, because his brothers Stephen and Peter were both married and had their own family responsibilities. The young Bartholomew obeyed his parents, and did everything he could to please them. They later decided to retire to separate monasteries, and departed to the Lord after a few years. It is believed that Sts Cyril and Maria both reposed in 1337.

Read more…