Everghetinos – Tema 1 (3) (Ρουμανικά, Romanian)

everghetinosNimeni nu trebuie să deznădăjduiască vreodată, chiar dacă a păcătuit mult, ci cu pocăinţă să aibă nădejde în mântuire

5. A Sfântului Amfilohie, despre a nu dez­nă­dăjdui

Un frate, biruit de curvie, se afla săvârșind păcatul în fiecare zi, însă, tot în fiecare zi, Îl îmbuna cu lacrimi și rugăminţi pe Stăpânul său. Astfel făcând, înșelat de prearăul nărav, lucra păcatul. Apoi, după ce îl săvârșea, venea iarăși la biserică. și privind chipul cel cinstit și vrednic de închinare al Domnului nostru Iisus Hristos, se arunca înaintea lui cu lacrimi amare, zicând: «Miluiește-mă, Doamne, și ridică de la mine această ispită vicleană, căci mă apasă cumplit și mă rănește cu amarul plăcerilor. Nu am obraz, Stăpâne, ca să caut și să privesc chipul Tău cel sfânt și înfăţișarea cea mai presus de soare a feţei Tale, pentru ca inima mea, astfel îndulcită, să se veselească».

Zicând așa, ieșea din biserică și iarăși cădea în mocirlă. Însă nici atunci nu deznădăjduia de mântuirea sa, ci iarăși se întorcea de la păcat în biserică și grăia altele asemenea către Domnul și Dumnezeul iubitor de oameni, zicând: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ποίημα για την Μονή Βατοπεδίου (1)

vatopedi_1916

Έφτασα τώρα στη Μονή Βατοπεδίου
βλέπω το θαύμα του Κυρίου!
Του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού!
Του Θεού μας του Σοφού!

Μοιάζει καράβι στάσιμο!
Που έχει αγκυροβολήσει,
όποιος την επισκέπτεται
Θεός τον υποδέχται!
Και βρίσκει σ’ όλα λύση.  

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αγιά Σοφιά και Σύγχρονη Τουρκία

hagia-sophia-110389-lw

Του Μάριου Ευρυβιάδη

Βγαίνοντας από την Αγιά Σοφιά στην Πόλη τα λόγια του Ρωμιού συνάδελφου Βύρωνα Ματαράγκα, μαζί με τον οποίο και με άλλους συναδέλφους συνοδεύσαμε ομάδα φοιτητών του Παντείου Πανεπιστημίου για μια συνεργασία με το μη κρατικό και υπερσύγχρονο Πανεπιστήμιο Μπιλκί, επανέρχονται συνεχώς στ’αυτιά μου. «Όταν περιοδεύσεις την Αγία Σοφία, όταν συγκεντρωθείς και μελετήσεις την πνευματικότητα του ναού, τη μεγαλοπρέπειά του, την αγία του σοφία, θα αντιληφθείς τη μοναδικότητα του στον κόσμο της χριστιανοσύνης και της παγκόσμιας αρχιτεκτονικής και, παρεμπιπτόντως, αν είχες την επιλογή, δεν θα ξανάμπαινες σε άλλη εκκλησία για να προσευχηθείς!». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

مسامحة الإهانات (Aραβικά, Arabic)

Chrysostomos

القديس يوحنا الذهبي الفم

نقلها إلى العربية المطران ابيفانيوس زائد
«إنكم إن غفرتم للناس زلاتهم يغفر لكم أبوكم السماوي زلاتكم وإن لم تغفروا للناس زلاتهم فأبوكم أيضاً لا يغفر لكم زلاتكم» (متى6: 14). إنّ طَلَب السيد يسوع المسيح مزدوج: أن نشعر بزلاتنا، وأن نسامح الآخرين. فمعرفة الإنسان بخطيئته ضرورية ليسهُل عليه مسامحة سواه، لأنه بنظره إلى خطيئته الخاصّة يسامح القريب إن سقط. يجب أن نسامح الآخرين ليس بالقول بل بالفعل ومن القلب حتى لا نحوّل السيف إلينا بواسطة الحقد. فالذي يهيننا لا يسبّب لنا الضرر بقدر ما نسبّبه لأنفسنا باندفاعنا إلى الغضب وتعريض ذواتنا للدينونة من الله. فإذا أحببنا الذين يهينوننا فإن شرَّهم يقع على رؤوسهم ويعانون الآلام بسبب هذا، وبالعكس إذا غضبنا نعاني الآلام وحدنا.
لذلك، لا تقلْ إن فلاناً أهانَك وألحق بك شرّاً عظيماً. كلّما أكثرت الكلام، تبدّد بجلاءٍ إحسانَ عدوك إليك، لأنّه بتعديه يعطيك سبيلاً … Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

РАССКАЗ РУССКОГО ПОЛОМНИКА. ВАТОПЕД. (Ρωσικά, Russian).

Litaneia 2ВАТОПЕД.

Я не впервые на Афоне. Бываю здесь очень часто,посетил многие монастыри святой горы, но на празднике Благовещения в этом монастыре был впервые. В наше время -это сердце духов- ной жизни Афона.Здесь все – не от мира сего. Древние, с Х1 века, уцелевшие мозаики и фрески, древние мелодии, серьезные, неторопливые, просветленные лица монахов. Поистине, здесь рай… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πως να εξασφαλίσεις τη ζωή του παιδιού σου.

Παναγία η Αμίαντος. Έργο του 15ου αι. ΙΜ Τοπλού (Κρήτη).

Παναγία η Αμίαντος. Έργο του 15ου αι. ΙΜ Τοπλού (Κρήτη).

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Στις μέρες μας ακούμε συχνά από γονείς τα έξης λόγια: «Θέλουμε να εξασφαλίσουμε τη ζωή του παιδιού μας». Γι αυτό εργάζονται πολύ σκληρά, για να μαζέψουν -συχνά αδίκως- χρήματα ή να μορφώσουν τα παιδιά τους προς την κατεύθυνση που, όπως νομίζουν, φέρνει τη μεγαλύτερη δυνατή φυσική ασφάλεια και υλική ευμάρεια. Αυτό γίνεται από τους λεγόμενους χριστιανούς! Ενεργούν έτσι διότι η αντίληψη τους για την πραγματική ζωή και την πραγματική εξασφάλιση της ζωής είναι εσφαλμένη.

Ιδού με ποιόν τρόπο μια αληθινή χριστιανή μητέρα προετοίμαζε το γιό της, τον άγιο Κλήμεντα Αγκύρας: «Κάνε μου την τιμή γιέ μου να σταθείς ανδρείος για το Χριστό, να Τον ομολογήσεις άφοβα και χωρίς δισταγμό! Ελπίζω μέσα στην καρδιά μου ότι σύντομα θα ανθίσει επάνω σου το στεφάνι του μαρτυρίου· προς τιμή μου και προς σωτηρία πολλών. Μή φοβηθείς τις απειλές ή τα ξίφη ή τους πόνους ή τις πληγές ή την πυρά. Τίποτα να μη σε χωρίσει από το Χριστό, αλλά να κοιτάξεις προς τον ουρανό – από εκεί μπορείς να περιμένεις τη μεγάλη, αιώνια και πλούσια ανταμοιβή σου από το Θεό. Να φοβάσαι το μεγαλείο του Θεού· να φοβάσαι τη φρικτή κρίση Του· να φοβάσαι τον Παντεπόπτη Θεό- διότι όλοι εκείνοι που Τον αρνούνται θα λάβουν μισθαποδοσία φοβερή· το πυρ το άσβεστο και τον αιωνίως ακοίμητο σκώληκα. Ας είναι η ανταμοιβή μου από εσένα, γλυκύτατο παιδί μου, για τους πόνους με τους οποίους σε ανέθρεψα και σε μόρφωσα, αυτή: να κληθώ μητέρα ενός μάρτυρος. Μη λυπηθείς να χύσεις το αίμα σου, αυτό το αίμα που δέχθηκες από μένα, γιατί από εκεί θα λάβω και εγώ τιμή. Υπόταξε το σώμα σου στα βασανιστήρια και τότε θα συνευφραίνομαι ενώπιον του Κυρίου μας – σαν να υπέφερα κι εγώ γι’ Αυτόν».

(Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, Ο Πρόλογος της Οχρίδας, Εκδ. Αθως, σ.223)

Γιάννης Ρίτσος – Ρωμιοσύνη V

Τοιχογραφία του ζωγράφου της Ρωμιοσύνης, Θεόφιλου Χατζημιχαήλ (1870-1934).

Τοιχογραφία του ζωγράφου της Ρωμιοσύνης, Θεόφιλου Χατζημιχαήλ (1870-1934).

Κάτσανε κάτου απ τις ελιές το απομεσήμερο

κοσκινίζοντας το σταχτί φώς με τα χοντρά τους δάχτυλα

βγάλανε τις μπαλάσκες τους και λογαριάζαν πόσος μόχτος χώρεσε στο μονοπάτι της νύχτας

πόση πίκρα στον κόμπο της αγριομολόχας

πόσο κουράγιο μές στα μάτια του ξυπόλυτου παιδιού πού κράταε τη σημαία.

Είχε απομείνει πάρωρα στον κάμπο το στερνό χελιδόνι Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η ΠΡΟΝΟΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

saviorΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΗ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ

Αν πιστεύετε στην πρόνοια του Θεού, που με κάθε τρόπο θέλει να οικονομήσει τη σωτηρία των ανθρώπων, τότε πρέπει να πιστέψετε και σε τούτο, ότι όλες οί περιστάσεις της ζωής σας είναι οι πιο κατάλληλες για την επίτευξη της δικής σας σωτηρίας. Απ’ όσα μου γράφετε, αντιλαμβάνομαι ότι σας δίνουν την ελευθερία ν’ ασχοληθείτε με την ψυχή σας. Μεγάλο πλεονέκτημα!

Ευχαριστήστε, λοιπόν, το Θεό όχι μόνο για τα ευχάριστα, μα και για τα δυσάρεστα. Υπομένοντας με καρτερία τα δυσάρεστα, πλησιάζετε τη δόξα των άγιων μαρτύρων. Απεναντίας, αν βαρυγγωμήσετε, όχι μόνο θ’ απομακρυνθείτε απ’ αυτή τη δόξα, αλλά θα δώσετε και λόγο στον Κριτή.

(Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου, Χειραγωγία στην πνευματική ζωή, Ι. Μ.

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ

icons_tl1c1

ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

Να μη γεμίζουμε τις ψυχές μας με το άκουσμα πρόστυχων τραγουδιών, γιατί είναι φυσικό από μουσική τέτοιου είδους να γεννιούνται πάθη, που υποδουλώνουν και εξευτελίζουν τη ψυχή. Αλλά εμείς να επιζητούμε την άλλη μουσική, που και καλύτερη είναι, αλλά και οδηγεί στη βελτίωση της ψυχής. Αυτήν χρησιμοποίησε και ο Δαβίδ, ο ποιητής των ιερών ψαλμών, και θεράπευσε, καθώς λένε, το βασιλιά (Σαούλ) από τη μανιώδη κατάθλιψη. Λέγεται επίσης ότι ο Πυθαγόρας, όταν συνάντησε μεθυσμένους γλεντοκόπους, διέταξε τον αρχηγό τους, που έπαιζε φλογέρα, να αλλάξει σκοπό και να παίξει σ’ αυτούς το δωρικό μέλος. Τότε αυτοί συνήλθαν τόσο από τη μελωδία, ώστε πέταξαν τα στεφάνια και ντροπιασμένοι γύρισαν πίσω και έφυγαν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΟΛΥΦΑΓΙΑΣ

John_Chrysostomos_4x6Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

Αν επισκεφθείς γιατρό και τον ρωτήσεις, θα μάθεις ότι σχεδόν όλες οι αρρώστιες έχουν αιτία την πολυφαγία. Η απλή και λιτή τροφή είναι μητέρα της υγείας. Γι’ αυτό και οι γιατροί ονόμασαν την υγεία μη κορεσμό, λιτότητα. «Υγεία είναι η λιτότητα στην τροφή». Την λιτότητα στη δίαιτα την θεώρησαν μητέρα της υγείας.

Εφόσον λοιπόν η λιτότητα είναι μητέρα της υγείας, είναι ολοφάνερο ότι η πολυφαγία είναι μητέρα των νοσημάτων και της καχεξίας που δημιουργεί παθήσεις, που (μερικές φορές) δεν μπορεί να θεραπεύσει ούτε η ιατρική επιστήμη. Γιατί οι πόνοι των ποδιών, οι πονοκέφαλοι, πολλές παθήσεις των ματιών, οι πόνοι των χεριών, οι σπασμοί, η πάρεση και ο ίκτερος, επίμονοι και υψηλοί πυρετοί και πολλές άλλες αρρώστιες (που δεν έχουμε χρόνο να τις απαριθμήσουμε), δεν έχουν αιτία τη στέρηση και τη φιλοσοφημένη δίαιτα και λιτότητα, αλλά την πολυφαγία και την κατάχρηση.

Αν τώρα θέλεις να δεις και τα ψυχικά νοσήματα που προέρχονται από την ίδια αιτία, θα δεις ότι η πλεονεξία, η ανοησία, η μελαγχολία, η νωθρότητα, η ακολασία και η αμάθεια γενικά εκεί έχουν τη ρίζα τους στην πολυφαγία… Να μιλήσω και για την μεγάλη λύπη και την αηδία που δοκιμάζουν όσοι επιμένουν στην απόλαυση των φαγητών; Αυτό το τραπέζι, και εννοώ το πλούσιο, ποτέ δεν το απολαμβάνουν με ευχαρίστηση. Γιατί η στέρηση, που είναι μητέρα της υγείας, είναι επίσης και πηγή ευχαρίστησεως, ενώ η αφθονία και ο κορεσμός, που είναι πηγή και ρίζα των ασθενειών, είναι επίσης και πηγή και ρίζα της αηδίας. Γιατί όπου υπάρχει κορεσμός, δεν είναι δυνατόν να υπάρχει επιθυμία· και όταν δεν υπάρχει επιθυμία πως είναι δυνατόν να υπάρχει ποτέ ευχαρίστηση; Γι’ αυτό μπορεί να διαπιστώσει κανείς, ότι οι φτωχοί δεν είναι μόνο συνετότεροι και υγιέστεροι απ’ τους πλούσιους αλλά και χαίρονται και ευχαριστιούνται περισσότερο.

(Εις Ιωαν. Ομιλ. ΚΒ΄,3)

Why the deep state targets Christians

by ORHAN KEMAL CENGİZ

Father Andrea Santoro, a Catholic priest, was killed in Trabzon in 2006. No one realized then that this was the beginning of a pattern. The militant nationalist who killed Santoro was just 17 years old. The Santoro case was completed with lightning speed.

The youngster was sentenced, but nothing was revealed. Then, in 2007, Hrant Dink, a Turkish-Armenian and a liberal journalist, was shot dead in front his newspaper, Agos, by another militant nationalist, who was again a 17-year-old boy from Trabzon. Three months after Dink’s murder, three missionaries were brutally killed in Malatya. After the Malatya massacre there were many other attacks and murder attempts targeting Christians once again. A Catholic priest was stabbed in the stomach during a service at a Catholic church in İzmir. In Samsun, Diyarbakır and Antalya, other murder attempts were prevented by successful operations by the police.  Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Blocked from Europe by the impregnable walls of Constantinople

Byzantine naval battle

Byzantine naval battle

«Blocked from Europe by the impregnable walls of Constantinople and the unyielding spirit of the Emperor and his people, the armies of the «Prophet» were obliged to travel the entire length of the Mediterranean to the Straits of Gibraltar before they could invade the continent- thus extending their lines of communication and supply almost to breaking point and rendering impossible any permanent conquests beyond the Pyrenees. Had they captured Constantinople in the seventh century rather than the fifteenth, all Europe- and America- might be Muslim today».

Byzantium, the Early Centuries. John Julius Norwich

The Early Centuries of the Greek Roman East (3)

The coronation of David. Miniature from the byzantine Psalter of the National Library of Paris (early 10th century). Η στέψη του Δαβίδ. Μικρογραφία από το βυζαντινό Ψαλτήρι της Εθνικής Βιβλιοθήκης των Παρισίων (αρχές 10ου αιώνος).

The coronation of David. Miniature from the byzantine Psalter of the National Library of Paris (early 10th century). Ο Δαβίδ στεφόμενος. Μικρογραφία από το βυζαντινό Ψαλτήρι της Εθνικής Βιβλιοθήκης των Παρισίων (αρχές 10ου αιώνος).

(continuation from 2)

Literature and the Arts

Outside the Augustaeum, in Constantinople, one would notice a statue of Justinian wearing what was known at the time as the armour of Achilles. But the Emperor carried no weapon. Instead he held in his left hand the symbol of power of the Christian Roman Emperor, the globe, which signified his dominion over land and sea, and on the globe was a cross, the emblem of the source of his rule. Justinian as Achilles was a natural example of the fusion of classical culture with Christianity in the Eastern Roman Empire. This fusion begun before Justinian’s time but was to continue to be one of the distinguishing marks of education and literature in the age of Justinian. Along with the legal and architectural splendours discussed above, the reign of Justinian also saw a flowering of literature such as the Greco-Roman world had not enjoyed for many years.

The earliest Christians avoided the worldly learning of the Greeks with their «philosophy and deceit», and saw no way in which the blasphemous literature could be brought into any sort of relationship with Christian teaching. This reaction of many Christians, as late as the second century, could be summed up in Tertullian’s famous phrase, «what has Athens to do with Jerusalem?» In time, however, Christian thinkers began to realize that there was much to be carried over into Christian teaching from the Classical Greeks. Socrates and Plato, for example, often seemed to approximate Christian thought. Likewise many of the writings of Aristotle could be fit right into the teachings of the Church.  MORE… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »