Preşedintele Băsescu în Sfântul Munte (Ρουμανικά, Romanian).

Ypodohi2

Joi 28 mai 2009, Preşedintele României, Domnul Traian Băsescu a fost pentru câteva ore închinător în Sfântul Munte. Domnia Sa a fost însoţită în acest pelerinaj de miniştrii Cristian Diaconescu, Adrian Videanu şi Theodor Paleologou, precum şi de alte oficialităţi. Primul punct de pe traseu a fost Karyes, capitala Sfântului Munte, unde Preşedintele a fost întâmpinat de Protos-ul din acest an, Ieromonahul hilandarit Ştefan, de reprezentanţii tuturor celor douăzeci de Mănăstiri în Sfânta Chinotită (organismul central care reglează chestiunile ce privesc întreg Sfântul Munte), precum şi de numeroşi monahi. După primirea oficială, s-au rostit discursuri, iar Preşedintele s-a închinat la icoana „Axion Estin”. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Everghetinos – Tema 1 (5) (Ρουμανικά, Romanian)

everghetinosNimeni nu trebuie să deznădăjduiască vreodată, chiar dacă a păcătuit mult, ci cu pocăinţă să aibă nădejde în mântuire

9. A Sfântului Efrem [Sirul]

Ia aminte frate că pe nevoitori vrăjmașul îi luptă în felurite chipuri. Astfel dar, înainte de a fi săvârșită fărădelegea, o micșorează în ochii acestora foarte. și mai cu seamă pofta desfătării trupești într-atât de măruntă o arată înainte de a se înfăptui, încât aproape că îi pare fratelui cu nimic deosebindu-se de a vărsa pe pământ un pahar cu apă rece. Odată săvârșită, cel viclean înalţă tare fărădelegea în faţa celui ce a păcătuit, ridicând împotriva lui mii de valuri de gânduri, pentru ca, scufundând mintea fratelui, să-l târască pe acesta în adâncul deznădejdii.
Aceste uneltiri ale vrăjmașului știindu-le mai dinainte, iubite, ia aminte să nu fi înșelat de el și să păcătuiești. Dacă, însă, vei cădea în vreo greșeală, să nu stărui într-însa, deznădăjduind de a ta mântuire, ci ridică-te și întoarce-te către Domnul Dumnezeul tău și îţi va fi iertător. Căci îndurător și milostiv este Stăpânul nostru, îndelung-răbdător și mult milostiv, iar pe cei ce se pocăiesc cu adevărat nu îi leapădă, ci îi primește grabnic și cu bucurie. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γνωριμία με την γρίπη των χοίρων

Φόβοι γρίπης...

Φόβοι γρίπης...

Να καθησυχάσουν και να ενημερώσουν τους πολίτες σε όλο τον κόσμο, σχετικά με τα αίτια της εμφάνισης της νέας γρίπης, προσπαθούν οι ειδικοί. Επισημαίνουν την ανάγκη τήρησης των μέτρων ατομικής υγιεινής καθώς και της έγκαιρης ενημέρωσης των αρχών ή γιατρού σε περίπτωση που κάποιος πολίτης παρουσιάζει συμπτώματα δυνατού κρυολογήματος ή γρίπης σε συνδυασμό με πυρετό.

Το βασικό ερώτημα είναι κατά πόσον ο ιός που προκαλεί τη συγκεκριμένη ασθένεια, έχει τη δυνατότητα να αποτελέσει την απειλή που εδώ και χρόνια φοβάται ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας. Ακολουθούν μια σειρά από ερωτήσεις και απαντήσεις, με βάση τις μέχρι τώρα επιστημονικές γνώσεις για το νέο ιό, με βάση δημοσιεύματα του BBC, του New Scientist και του Live Science.

Τι είναι η γρίπη των χοίρων Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ Η ΑΝΑΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ (2)

jesus-christ-blessing-the-childrenΜοναχού Μωυσέως Αγιορείτου

(συνέχεια από 1)

Να αφιερώνουμε αρκετό χρόνο στα παιδιά μας, να συζητούμε, να αστειευόμαστε μαζί τους, να αναπτύσουμε διάλογο. Όταν σταματήσει ο διάλογος τότε να φοβόμαστε. Για να υπάρχει διάλογος χρειάζεται απαραίτητα αγάπη, υπομονή, χρόνος, κατανόηση, καταδεκτικότητα. Αν το παιδί φοβάται, σκέφτεται πώς θα αντιμετωπίσει τον αδέκαστο κριτή πατέρα ή την αυστηρή και παράξενη μητέρα κλείνεται στον εαυτό του, θα προσπαθήσει να λύσει το πρόβλημά του με τους φίλους του, που δεν είναι πάντα οι καλύτεροι σύμβουλοι. Αν δεν έχουμε την καλή αυτή επικοινωνία με τα παιδιά μας και δεν τους δώσουμε την άνεση να μας εκμυστηρευτούν τα μυστικά τους, τις αγωνίες τους, τις σκέψεις, τα σχέδια και τα όνειρά τους είναι σαν να τους κόβουμε τα φτερά και να τα φυλακίζουμε στο κλουβί. Τα παιδιά πρέπει να τα ακούμε κιόλας. Τα παιδιά δεν είναι μόνο να τα διδάσκουμε, λέει ο Ντοστογιέφσκυ, αλλά και να διδαχθούμε αρκετά από αυτά και κυρίως την ακακία, τον αυθορμητισμό, τον ενθουσιασμό. Μη θέλουμε να τα κάνουμε ακριβή αντίγραφα του εαυτού μας, να τα κάνουμε- μπορούν δεν μπορούν- αυτό που δεν μπορέσαμε να γίνουμε εμείς. Τα παιδιά δεν πρέπει να γίνουν προέκταση του εγώ μας. Να τα βοηθήσουμε στην κλήση τους. Να τα εμπιστευθούμε, να τους δώσουμε καλές βάσεις. Κυρίως στην υγιή θρησκευτική αγωγή και όχι στη θρησκοληψία και τον φανατισμό… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Άγιος Λουκιλλιανός, Παύλη και τα νήπια Κλαύδιος, Υπάτιος, Παύλος και Διονύσιος (3 Ιουνίου) και ο γέροντας Παϊσιος

Οι άγιοι μάρτυρες Λουκιλλιανός και Παύλη

Οι άγιοι μάρτυρες Λουκιλλιανός και Παύλη

Ο Κύριος μας διαβεβαίωσε ότι «τα αδύνατα παρά ανθρώποις δυνατά παρά τω Θεώ εστίν». Δηλαδή, εκείνα που είναι αδύνατο να γίνουν με την ασθενική δύναμη και λογική του ανθρώπου, αυτά είναι κατορθωτά και δυνατά από το Θεό. Πράγματι, ποιος θα περίμενε από έναν άνθρωπο που πέρασε σχεδόν όλη του τη ζωή μέσα στην ειδωλολατρία, της οποίας, μάλιστα, ήταν και ιερέας, να γίνει χριστιανός; Κι όμως. Αυτό συνέβη με το γέροντα ιερέα ειδωλολάτρη Λουκιλλιανό, που έζησε στα χρόνια του βασιλιά Αυρηλιανού το 270 μ.Χ.. Όταν άκουσε για πρώτη φορά χριστιανικό κήρυγμα στην πατρίδα του Νικομήδεια, η θεία χάρη δημιούργησε μέσα του πραγματικό σεισμό. Γκρεμίστηκαν σαν χάρτινοι πύργοι οι ειδωλολατρικές του πεποιθήσεις, που τόσο βαθειά ήταν ριζωμένες στην ψυχή του. Τα γεροντικά του μάτια άνοιξαν και με νεανική ζωηρότητα διακήρυξε την πίστη του στο Χριστό. Προσπάθησε, μάλιστα , να φέρει με το κήρυγμα του και άλλες ψυχές σ’ Αυτόν. Το γεγονός αυτό καταγγέλθηκε στον κόμη Σιλβανό. Με θάρρος ο Λουκιλλιανός ομολόγησε μπροστά του το Χριστό. Τότε ο κόμης, πιεζόμενος και από τους ειδωλολάτρες ιερείς, που θεώρησαν το Λουκιλλιανό λιποτάκτη της θρησκείας τους, διέταξε και τον βασάνισαν. Έπειτα τον έριξαν στη φωτιά για να καεί, αλλά δυνατή βροχή έσβησε τη φωτιά. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ascended, how ?

The Ascension of Christ. Byzantine fresco of the 10th or 11th century in Cappadocia.

The Ascension of Christ. Byzantine fresco of the 10th or 11th century at the dome of a chapel in Cappadocia. Η Ανάληψη του Χριστού. Βυζαντινή τοιχογραφία του 10ου ή 11ου αιώνα στον τρούλλο μιας εκκλησίας στην Καππαδοκία.

Now what is wrong with modern Greek theology? Although the Fathers recognize that everyone has a nous and that it needs to be healed, modern Greek theology and modern Orthodoxy do not recognize this need. If the curative treatment of the nous is not placed once more at the base of modern Orthodoxy and if its Patristic foundation is not restored, then we will suffer the consequences – doctrine cut off from its foundation will become untenable and incomprehensible; Orthodoxy will stray from its main objective and work, and consequently not be able to stand on its own.

In this case, Orthodoxy will be like a skyscraper that does not rest on a foundation, but on a cloud. If the common man sees such an image, what will he say? He will say, “That is ridiculous”. And if there are some people who believe that it is possible for a skyscraper to be supported by a cloud, won’t they be ridiculous as well? Can they possibly be anything else? In like manner, if you cut off dogma from its foundation, dogma ends up being incomprehensible in terms of its origin.

So what do the modem Greek theologians do next? They remove the experience of theosis (divinization) as the foundation for doctrine and put the Bible in its place. Of course, the prophets’, and the Apostles’ experiences of theosis are described within the pages of the Bible. It records how this person was glorified and how that person was glorified. Yes, it is true that Holy Scripture mentions that all the prophets saw the glory of God, but when there is no way to verify this experience, everyone begins to use his imagination in order to interpret what is mentioned in the Bible. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Isaac of Syria on Humility

isaacsyrian

St. Isaac the Syrian. Etching by Photios Kontoglou. Ο Άγιος Ισαάκ ο Σύρος. Χαρακτικό του Φώτη Κόντογλου.

From Met. Hilarion Alfeyev”s The Spiritual World of Isaac the Syrian:

To speak of humility meant to Isaac to speak of God, for God in his vision is primarily the One who is ‘meek and lowly in heart’. God’s humility was revealed to the world in the Incarnation of the Word. In the Old Testament, God remained invisible to and unattainable by everyone approaching him. But when he clothed himself in humility and hid his glory under human flesh, he became both visible and attainable:

Humility is the raiment of the Divinity. The Word who became human clothed himself in it, and he spoke to us in our body. Everyone who has been clothed with humility has truly been made like unto Him who came down from his own exaltedness and hid the splendor of his majesty and concealed his glory with humility, lest creation be utterly consumed by the contemplation of him.

Every Christian is called to imitate Christ in humility. In acquiring humility, a person becomes like the Lord and clothes himself in Christ:

Wherefore every man has put on Christ when he is clothed with the raiment wherein the Creator was seen through the body that he put on. For the likeness in which he was seen by his own creation and in which he kept company with it, he willed to put on in his inner man, and to be seen therein by his fellow servants.

Source : Glory to God for All Things