Mărturie Athonită în România – Casa de Cultură Cluj-Napoca (Ρουμανικά, Romanian)

060PS Vasile Someşeanul: Iubiţi credincioşi, pe Părintele Arhimandrit Efrem de la Mănăstirea Vatopedi din Sfântul Munte am avut bucuria de a-l vedea, de a-l auzi, de a-l cunoaşte în primăvara anului 2000 când s-a aflat în prima vizită în Biserica Ortodoxă Română, deci şi în municipiul nostru. Majoritatea celor care ne aflăm aici cunoaştem puternicele legături dintre Biserica Ortodoxă Română, dintre credincioşii ortodocşi şi Sfântul Munte. Sunt legături realizate la  toate nivelurile posibile, prin monahii căutători de linişte de isihie, prin marii ctitori, generoşii domnitori şi boieri care, în momente de criză în viaţa Sfântului Munte, în perioada dominaţiei otomane, au contribuit intens la refacerea şi la păstrarea unor importante mănăstiri din cuprinsul Sfântului Munte. Prin evlavia specifică poporului nostru, am fost mereu prezenţi în viaţa Sfântului Munte, prin monahii români care vieţuiesc acolo—şi nu sunt puţini— şi care prin evlavia şi prin sfinţenia lor au contribuit  la sporirea rolului mărturisitor pe care monahismul ortodox îl aduce în acest loc binecuvântat de Dumnezeu pentru Ortodoxie şi chiar pentru lumea întreagă. Nu a fost neglijabilă prezenţa românilor în Sfântul Munte chiar şi în timpul regimului trecut când, cu toate încercările de marginalizare a Bisericii, totuşi suficienţi credincioşi, doritori de viaţă duhovnicească, au găsit modalitatea de a ajunge la Sfântul Munte şi a se încadra în viaţa duhovnicească de acolo. Astfel s-au populat schiturile româneşti din Sfântul Munte şi viaţa călugărilor români a avut un rol mai important. Sunt cunoscute multe nume de mari duhovnici, de monahi, ieromonahi români cu viaţă sfântă de la Athos. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Românesc. Ετικέτες: , , , , . Leave a Comment »

Orthodox Kosovo

Decani Monastery in Kosovo

Decani Monastery in Kosovo

From the fourteenth century to the present day, the land of Kosovo and Metohija has been, and will always remain, the spiritual heartland of the Serbian Orthodox nation. Sanctified by a multitude of monasteries and churches as well as by the blood of martyrs, the holy land of Kosovo occupies a place of honor and reverence within the souls of all believing Serbs.

After the sack of Constantinople by Crusaders in 1204, the province of Kosovo became the center of the Serbian Nemanjic state. Tsar Dusan was crowned in Kosovo in 1331, and he, King Stephen of Decani and King Uros had residences in the province. In 1346 the Serbian Orthodox Patriarchate was established at Pec (now a women’s monastery). In the early fourteenth century Kosovo was the richest and most densely populated region of the Serbian empire. It became a major commercial center for the Serbs, containing such industries as silk production, gold and silver mining, and fine crafts. Serbian rulers allotted the fertile area between Pec, Prizren, Mitrovica and Pristina and nearby areas to churches and monasteries, and this area eventually acquired the name Metohija, from the Greek metochion, meaning an estate owned by the Church. Many of the most beautiful Serbian monasteries and churches, as well as castles and fortresses, were located in Kosovo. Archeologists have determined that there were about 1,300 monasteries, churches and other monuments in Kosovo and Metohija in the fourteenth century. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ (Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου)

Η πτώση των πρωτοπλάστων. Ανάγλυφο από την σαρκοφάγο του Ιούνιου Βάσσου, έπαρχου της Ρώμης, ο οποίος πέθανε το 359. Ρώμη, Μουσείο της βασιλικής του Αγίου Πέτρου.

Η πτώση των πρωτοπλάστων. Ανάγλυφο από την σαρκοφάγο του Ιούνιου Βάσσου, έπαρχου της Ρώμης, ο οποίος πέθανε το 359. Ρώμη, Μουσείο της βασιλικής του Αγίου Πέτρου.

Αρνείστε την ύπαρξη ελευθερίας στον άνθρωπο. Πιστεύετε πως όλες οι πράξεις μας υποτάσσονται σε κάποιαν αναγκαιότητα, από την οποία δεν μπορεί κανένας να ξεφύγει. Και όμως, φτάνει να εξετάσετε με προσοχή τι κάνετε μέσα σε μια η και μισή μόνο μέρα, για να διαπιστώσετε πως όλες οι ενέργειες σας, ακόμα κι εκείνες που φαινομενικά γίνονται με παρακίνηση η επιταγή άλλων, είναι εκούσιες, αύτοθέλητες. Ποιός σας ανάγκασε να έρθετε σ’ αυτή την πόλη; Εσείς δεν το αποφασίσατε; Μήπως σας έφεραν δεμένο με συρματόσχοινο;… Αυτό, λοιπόν, που ονομάζετε αναγκασμό δεν είναι τίποτα περισσότερο από αφύπνιση και παροχή αφορμής για ελεύθερη και αυτόβουλη ενέργεια. М’ αλλά λόγια, συμβαίνει συχνά oι άνθρωποι να μας προτρέπουν η οι περιστάσεις να μας οδηγούν σε κάποια συγκεκριμένη πράξη, η τελική απόφαση όμως ανήκει αποκλειστικά σ’ εμάς. Το δικαίωμα της αποφάσεως δεν μπορεί κανένας να μας το αφαιρέσει. Αυτή την ελευθερία της ψυχής δεν τη δεσμεύει ούτε ο ίδιος ο Πλάστης και Κύριος της, ο Θεός. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΤΑ ΑΙΣΘΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΓΕΦΥΡΑ ΓΙΑ ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ

Το αυτί του Αγίου Ιωάννη του Χρυσόστομου. ΙΜΜ Βατοπαιδίου

Το αυτί του Αγίου Ιωάννη του Χρυσόστομου. ΙΜΜ Βατοπαιδίου

Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

Η ψυχή είναι ενωμένη με το σώμα. Ποτέ δεν είδε τίποτε χωρίς το σώμα. Επηρεάζεται από τα αισθητά και έτσι χρειάζεται να χειραγωγηθεί από τα ορατά, αυτά που μπορεί να δει, στα νοητά. Γι’ αυτό και οι Προφήτες, όταν μιλούσαν για το Θεό, ήταν αναγκασμένοι να αναφέρουν ανθρώπινα μέλη, όχι για να παραστήσουν εκείνη την άϋλη φύση με σχήματα ανθρωπίνων μελών, αλλά για να οδηγήσουν από τα ανθρώπινα στα υπερφυσικά δόγματα τη ψυχή που είναι ενωμένη με τα αισθητά. Επειδή λοιπόν και η ενέργεια του Θεού είναι κάτι το νοητό, για να μην απιστήσουν οι άνθρωποι εκείνης της εποχής, μεταχειρίζεται (η Αγ. Γραφή) κάτι το αισθητό.

(Εις Ψαλμ. ΜΓ΄, 4)

Prayer XV- St. Nikolai Velimirovic

EYXH STH LIMNH

White doves fly over my blue lake, like white angels over the blue heaven. The doves would not be white nor would the lake be blue, if the great sun did not open its eye above them.

O my heavenly Mother, open Your eye in my soul, so that I may see what is what–so that I may see who is dwelling in my soul and what sort of fruits are growing in her.

Without Your eye I wander hopelessly through my soul like a wayfarer in the night, in the night’s indistinguishable gloom. And the wayfarer in the night falls and picks himself up, and what he encounters along the way he calls «events.»  MORE… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θαύματα της Αγίας Ζώνης (27)

Η Τιμία Ζώνη της Υπεραγίας Θεοτόκου

Η Τιμία Ζώνη της Υπεραγίας Θεοτόκου

91. Η σύζυγός μου δεν μπορούσε να συλλάβει

Αγίου Μάμα 19Β, Λατσιά – Κύπρος

«Μετά τον γάμο μας το 2002 μετακομίσαμε στην Κύπρο για να ξεκινήσουμε μία οικογένεια. Οι μήνες περνούσαν και η σύζυγός μου δεν μπορούσε να συλλάβει. Μετά από πολλή απόγνωση και δάκρυα, ένας φίλος μας πρόσφερε κορδέλα από την Τιμία Ζώνη της Θεοτόκου. Η σύζυγός μου έμεινε αμέσως έγκυος.

Επίσης την νύχτα, πριν να μάθουμε ότι ήταν έγκυος, ο πατέρας μου είδε σε όνειρο την Παρθένο Μαρία να του παρουσιάζει ένα κοριτσάκι. Πρόσφατα μάθαμε ότι το μωρό είναι όντως κορίτσι.

Είθε ο Θεός να ελεήσει όλους τους χριστιανούς και να μας φωτίσει να ακολουθούμε το δρόμο της σωτηρίας και της μετάνοιας».

Χρήστος Κασσιανίδης Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

On the Presuppositions of our Personal Salvation, Elder Cleopa of Romania

Fresco detail from Vatopedi Monastery (Ascending to Heaven)

Fresco detail from Vatopedi Monastery (Ascending to Heaven)

Ch. 13. from The Truth of Our Faith:: A Discourse from Holy Scripture on the Teachings of True Christianity

Inquirer: Father, earlier you spoke about our “personal salvation.” Can you tell me more about this?

Elder Cleopa: Some religious confessions teach that personal salvation presupposes the action of Divine Grace alone, according to Calvin, or the grace of faith, i.e. of trust in God, according to Luther, by which the “merits” or virtues of our Lord Jesus Christ are conferred upon man. Therefore, to give a general outline, there are Protestant Christians who believe that salvation stems only from faith and that on the part of man himself there is placed no condition or requirement for his salvation. MORE… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »