Everghetinos – Tema 3 (Ρουμανικά, Romanian)

everghetinosCum trebuie să ne pocăim

1. A lui Avva Marcu

Dacă fugi de osteneală și de necinstire, nu spune că o să te pocăiești [lucrând] alte virtuţi. Căci, prin fire, slava deșartă și lipsa de durere slujesc păcatului, chiar și atunci când par a avea pricini întemeiate. De cade cineva în orice fel de păcat și nu se întristează după măsura greșelii, se va prinde lesne în aceeași mreajă.

2. A Sfântului Isaac Sirul

Prin cele ce ai pierdut binele, prin acestea dobândește-l din nou. Ești dator cu aur lui Dumnezeu? Nu primește de la tine mărgăritare. Adică: ai pierdut curăţia trupească? Atunci Dumnezeu nu primește de la tine milostenie, câtă vreme stărui în desfrânare; pentru că vrea de la tine să-ţi sfinţești trupul. De ai călcat porunca și ai fost biruit de pizmă, pentru ce te lupţi cu somnul, priveghind, ori stărui în post? Căci din acestea nu vei avea vreun folos în lupta cu patima aceea. Fiece boală, a sufletului sau a trupului, se tămăduiește cu leacurile ce-i sunt proprii și potrivite.

3. Din Pateric

1. Doi fraţi după trup s-au lepădat de lume, iar unul dintre ei ședea în Muntele Măslinilor. Într-o bună zi, acestuia i s-a aprins inima de pocăinţă și, coborând în Cetatea Sfântă, a mers la stăpânitorul locului și i-a mărturisit aceluia păcatele sale, spunând: «Pedepsește-mă după lege». Iar stăpânitorul, minunându-se, s-a socotit în sinea lui și apoi i-a zis fratelui: «Cu adevărat, omule, pentru că tu de bunăvoie te-ai mărturisit, eu nu îndrăznesc să te judec înainte de a te judeca Dumnezeu; căci poate Acesta te-a și iertat». Atunci fratele a plecat, și-a pus lanţuri la picioare și la gât și s-a zăvorât într-o chilie. Iar de venea vreodată cineva și-l întreba: «Cine ţi-a pus, Avva, lanţuri atât de grele?», răspundea: «Stăpânitorul». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ

Του ΄Ομηρου Φωτιάδη

ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ-ΤΟΥΡΚΙΑ-ΜΙΤ-ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ

Δόγμα Οζάλ: «Για να τελειώνουμε με την Ελλάδα αρκεί να στείλουμε μερικά εκατομμύρια ανθρώπους από εδώ».-

Στις 2 Ιουνίου 2009, είδαμε στα ΜΜΕ της Τουρκίας, εκτενείς αναφορές για την σύλληψη 85 λαθρομεταναστών, στην πόλη Ακσαράι (Aksaray) σε φορτηγό που ερχόταν από Βαν (Van), προερχόμενοι από το Πακιστάν και το Αφγανιστάν. Είχε προηγηθεί στις 17 Μαρτίου 2009, η σύλληψη, 67 λαθρομεταναστών από τις τουρκικές δυνάμεις ασφαλείας, σε ξεχωριστές επιχειρήσεις στις επαρχίες Μούγλα (δυτική Τουρκία), Μπίτλις και Βαν (ανατολική Τουρκία).

Οι λαθρομετανάστες προέρχονται από τη Μυανμάρ, το Αφγανιστάν, το Πακιστάν και τα υπό παλαιστινιακή διοίκηση εδάφη της Δυτικής Όχθης και της Λωρίδας της Γάζας.

Οι δύο επιχειρήσεις αυτές, αποτελούν τις μοναδικές συλλήψεις της Τουρκίας, από αρχές του έτους 2009. Προηγήθηκαν, αναφορές και καταγγελίες εις βάρος της Τουρκίας και στις δύο περιπτώσεις, από όργανα της ΕΕ για την διακίνηση των λαθρομεταναστών.

Στις 5 Μαίου 2009, εφημερίδα Zaman, αναφέρεται στο «καυτό» περιεχόμενο του ημερολογίου του ναυάρχου Οζντέν Ορνέκ, ο οποίος περιλαμβάνεται στο κατηγορητήριο της υπόθεσης Εργκενεκόν. Εκεί αναγράφεται ότι στις 21 Οκτωβρίου 2004, ένας αξιωματικός του πλοίου Ερτουρούλ «πήγε στην Ιταλία για άσκηση και μετέφερε 5 κιλά ηρωίνης». Ο Ορνέκ συνεχίζει λέγοντας ότι το παράνομο «πακέτο» παραδόθηκε σε συνεργάτη του αξιωματικού στη Σαρδηνία και μάλιστα ότι αυτό έγινε εν γνώσει του καπετάνιου του πολεμικού καραβιού. Χαρακτηριστικό είναι ότι, όταν αξιωματικός και καπετάνιος επέστρεψαν, άνοιξαν δύο μεγάλους τραπεζικούς λογαριασμούς. Το Τουρκικό πλοίο συμμετείχε στη νατοϊκή άσκηση που έγινε μεταξύ 30/9 και 16/10 του 2004 στη Σαρδηνία. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Γάμος στο Βυζάντιο (1)

GAMOS

Αναστασίας Δ. Βακαλούδη
απόσπασμα από το βιβλίο: Καλλιστεία και Γάμος στο Βυζάντιο, εκδ. Αδελφών Κυριακίδη 1998.

Ο λαϊκός γάμος

Κατά τους βυζαντινούς χρόνους, πριν από την τέλεση του γάμου πραγματοποιούνταν ο στολισμός του νυφικού θαλάμου που όπως και κατά την αρχαιότητα, ονομάζεται παστός. Εάν δεν επαρκούσαν τα στολίσματα, η οικογένεια της νύφης έπρεπε να δανειστεί από τους γείτονες. Συγγενείς και φίλοι έραιναν τον παστό με λουλούδια κι έψαλλαν τραγούδια επαινετικά προς το γαμπρό και τη νύφη. Χαρακτηριστικά είναι τα άσματα που αναφέρει ο Κωνσταντίνος Πορφυρογέννητος και τα οποία απηύθυνε ο λαός προς την Αυγούστα κατά την τέλεση των γάμων της:

Και λέγουσι την φωνήν ήχ. α

άνθη εσώρευσα του αγρού, και εις την παστάδα εισήκα σπουδή

ζευγόνυμον ήλιον είδον εις χρυσέντιμον κλίνην

άλληλα ηγκαλίζοντο ποθητήν επιθυμίαν χαρά εις τα κάλλη αυτών τα εγγλυκοθέατα, και ρόδα τα ροδεύμορφα

χαρά εις το ζεύγον το χρυσόν.

Το θέμα των γαμηλίων προσκλήσεων διευθετούνταν συνήθως από τους γονείς των μελλονύμφων αλλά και μέσω λαλετών ή καλεστών που ίσως άφηναν στα σπίτια των προσκεκλημένων μήλο, λεμόνι, μοσχοκάρφια ή παστέλι. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Άγιος Απόστολος Βαρθολομαίος (11 Ιουνίου)

1BA30Ο απόστολος Βαρθολομαίος (που σημαίνει «γιος του Θολομαίου») ονομαζόταν Ναθαναήλ. «Την άλλην ημέραν ήθελε ο Ιησούς να μεταβή εις την Γαλιλαίαν και βρίσκει τον Φίλιππον και τού λέγει, «Ακολούθησέ με». Κατήγετο δε ο Φίλιππος από την Βηθσαϊδά, από την πόλιν του Ανδρέα και του Πέτρου. Ο Φίλιππος ευρίσκει τον Ναθαναήλ και τού λέγει, «Ευρήκαμε εκείνον, διά τον οποίον έγραψε ο Μωϋσής εις τον νόμον και οι Προφήται, τον Ιησούν, τον υιόν του Ιωσήφ από την Ναζαρέτ». Και ο Ναθαναήλ τού είπε, «Είναι δυνατόν από την Ναζαρέτ να προέλθη κανένα καλό;». Λέγει εις αυτόν ο Φίλιππος, «Έλα να ιδής». Είδε ο Ιησούς τον Ναθαναήλ να έρχεται προς αυτόν και είπε, «Να ένας αληθινός Ισραηλίτης, εις τον οποίον δεν υπάρχει δόλος». Ο Ναθαναήλ τού είπε, «Από πού με γνωρίζεις;». Και ο Ιησούς τού απεκρίθη, «Πριν σε φωνάξη ο Φίλιππος σε είδα να είσαι κάτω από τη συκιά». Ο Ναθαναήλ τού λέγει, «Ραββί, σύ είσαι ο Υιός του Θεού, συ είσαι ο βασιλεύς του Ισραήλ». Ο Ιησούς τού απεκρίθη, «Επειδή σού είπα ότι σε είδα κάτω από τη συκιά, πιστεύεις; Θα ιδής μεγαλύτερα πράγματα από αυτά». Και προσέθεσε, «Αλήθεια, αλήθεια, σάς λέγω, από τώρα θα βλέπετε τον ουρανόν ανοιγμένον και τους αγγέλους του Θεού να ανεβαίνουν και να κατεβαίνουν προς τον Υιόν του ανθρώπου.» (Κατά Ιωάννην α΄ 43-51)

Όπως μαρτυρεί η εκκλησιαστική παράδοση, ο Βαρθολομαίος κήρυξε στην Αρμενία και στο σημερινό Αζερμπαϊτζάν (που τότε ήταν γνωστό ως Αλβανία), όπου συνελήφθη από τους ειδωλολάτρες και θανατώθηκε με σταυρικό θάνατο στην πόλη Ουρβανούπολη κατά διαταγή του βασιλιά Αστυάγη (Sanadrouk). Αυτά αναφέρονται σε πολλές αρχαίες πηγές (εκκλησιαστικός ιστορικός Ευσέβιος, κείμενα που αποδίδονται στους αγίους Ιππόλυτο Ρώμης, Δωρόθεο Τύρου και Επιφάνιο, το «Μαρτύριο του Αγίου και Ενδόξου Αποστόλου Βαρθολομαίου», Σωκράτης Σχολαστικός, o πατέρας της αρμενικής ιστοριογραφίας Μωϋσής της Χορέν κ.ά.). Το λείψανό του κλείστηκε σε λίθινη σαρκοφάγο, ρίχτηκε στην θάλασσα και εκβράστηκε στο νησί Λιπάρι, βόρεια της Σικελίας. Εκεί επιτέλεσε πάρα πολλά θαύματα.  Το θαυμαστό αυτό γεγονός το εορτάζουμε στις 25 Αυγούστου. Η δέ μνήμη του μαρτυρίου του αγίου Βαρθολομαίου είναι στις 11 Ιουνίου.

VatopaidiFriend

Σημείωση: Το απόσπασμα από το ευαγγέλιο είναι από το synaxari.com.

ΜΟΝΟ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

beeΑγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

Όπως ακριβώς η μέλισσα όταν πετάει στα λιβάδια, δεν παίρνει ό,τι βρει, αλλά αφού διαλέξει τα χρήσιμα, αφήνει τα υπόλοιπα, έτσι να κάνεις και εσύ· αφού πλησιάσεις και εξετάσεις με ακρίβεια το γένος των αλόγων ζώων, αν υπάρχει κάτι χρήσιμο σ’ αυτά, φρόντισε να το μιμηθείς· και όσα χαρίσματα έχουν από τη φύση τους, εσύ προσπάθησε να τα αποκτήσεις με την ελεύθερη θέληση σου. Γιατί, έχεις τιμηθεί μ’ αυτή από το Θεό, για να μπορείς να κατορθώνεις με την ελεύθερη απόφασή σου, όσα τα ζώα έχουν μέσα στη φύση τους, και να πάρεις έτσι και βραβεία. Γιατί στην περίπτωση των ζώων, τα κατορθώματα δεν είναι αποτέλεσμα ελεύθερης εκλογής και σκέψεως, αλλά μόνο αποτέλεσμα των δυνάμεων με τις οποίες είναι προικισμένη η φύση τους… Η μέλισσα κάνει το μέλι, όχι γιατί το διδάχθηκε με λόγια ή το ανακάλυψε με το νου της, αλλά γιατί η φύση την εκπαίδευσε…από τότε που δημιουργήθηκε ο κόσμος μέχρι σήμερα, κανείς δεν είδε μέλισσες που να ησυχάζουν και να μη κάνουν μέλι. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

H θαυμαστή ιστορία ενός αντιγράφου της εικόνας «Άξιον Εστίν»

image1

Με την ευκαιρία του φετεινού εορτασμού της θαυματουργής εικόνας του Πρωτάτου «Άξιον Εστίιν», αναφέρουμε τη θαυμαστή ιστορία ενός αντιγράφου της, που υπήρχε στη Μικρά Ασία και μεταφέρθηκε μετά την καταστροφή από τους πρόσφυγες στην Ελλάδα.

Στα χρόνια της Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821, λίγο πριν τη μεγάλη καταστροφή της Χίου, το νησί λεηλατήθηκε από τους Τούρκους που ερήμωσαν τα πλούσια μοναστήρια του. Προσπαθώντας να γλυτώσουν δυο Έλληνες συνάντησαν ένα Τούρκο, που τους πρόσφερε μια εικόνα, λέγοντας: «Πάρετε αυτή τη Μεριέμ» (οι Τούρκοι αποκαλούν την Παναγία Μεριέμ, δηλαδή Μαρία). Φοβισμένοι οι έλληνες έμειναν διστακτικοί, για να ακούσουν άπ τον Τούρκο: «Προσπάθησα μ΄ένα τσεκούρι να κομματιάσω την εικόνα, για να βάλω τα σανίδια στη φωτιά. Το τσεκούρι έπεσε πολλές φορές πάνω στην εικόνα, αλλά η εικόνα δεν έπαθε τίποτε. Κοίταξα καλά την εικόνα και είδα το εικονιζόμενο πρόσωπο να μου χαμογελά. Κατάλαβα ότι η πίστη σας είναι μεγάλη και ότι η εικόνα αυτή δεν πρέπει να καταστραφεί. Πάρετε την εικόνα και να την βάλετε στην εκκλησία σας». Συγκινημένοι οί έλληνες σταυροκοπήθηκαν, ασπάσθηκαν την εικόνα της ελεούσης, την έκρυψαν σ’ ένα σακκί και ξεκίνησαν για την πατρίδα τους, το Ρεϊζδερέ Μικράς Ασίας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Απόστολος Βαρνάβας, ο Πολιούχος Αγιος και Ιδρυτής της Εκκλησίας της Κύπρου (11 Ιουνίου)

Κυπριακή εικόνα του αποστόλου Βαρνάβα

Κυπριακή εικόνα του αποστόλου Βαρνάβα

VatopaidiFriend: Ένας ακόμη «Κύπριος κατακτητής», όπως θα ‘λεγε και ένας μητροπολίτης (Ξάνθης), διάδοχος μάλιστα του βατοπαιδινού αγίου Θεοφάνη Περιθεωρίου… ΜΠΡΑΒΟ στον μητροπολίτη! Άξιος! (Αξίζει να πατήσετε πάνω στην λέξη «μητροπολίτης», για να μάθετε κι άλλα…)

Στις 11 Ιουνίου, η Κυπριακή Εκκλησία γιορτάζει τη μνήμη του ιδρυτή της και πολιούχου της, του Αποστόλου Βαρνάβα. Το μοναστήρι του Αγίου βρίσκεται κοντά στην Αμμόχωστο, ανάμεσα στα χωριά Έγκωμη, Άγιος Σέργιος, Λιμνιά και Στύλλοι, περίπου μισό μίλι από την ιστορική Σαλαμίνα και την προϊστορική Αλάσια. Εδώ και τριάντα πέντε χρόνια το ιστορικό αυτό μοναστήρι βρίσκεται υπό τουρκική κατοχή και λειτουργεί ως μουσείο εικόνων. Το επισκέπτονται πολλοί, δικοί μας και ξένοι.

Είχαμε την ευκαιρία να το επισκεφθούμε κατά την πρόσφατη επίσκεψή μας στην Κύπρο. Το ευχάριστο είναι ότι το μοναστήρι αυτό διατηρείται σε αρκετά καλή κατάσταση σε σύγκριση με τις δεκάδες κατεστραμμένες εκκλησίες και μοναστήρια μας. Εισηγούμαστε όπως γίνει εκστρατεία όπως οι ιστορικοί χώροι – Αλάσια, Σαλαμίνα, Απόστολος Βαρνάβας να γίνουν σεβαστοί χώροι και να επιστραφούν στους νόμιμους κατοίκους της Κύπρου. Αποτελεί χρέος προς τον πολιτισμό και την ιστορία! Τα γειτονικά χωριά – Έγκωμη, Άγιος Σέργιος, Λιμνιά και Στύλλοι – καλούνται να αναλάβουν πρωτοβουλία δράσης για την επαναφορά της δικαιοσύνης στους ιστορικούς τόπους μας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΚΟΛΟΓΙΑ, ΠΡΟΔΟΣΙΑ, ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑ ΚΑΙ ΨΕΥΔΟΜΑΡΤΥΡΙΑ (2)

Όσιος Νικόδημος ο Αγιορείτης. Ελαιογραφία με τη φυσική του μορφή (19ος αι.)

Ο Όσιος Νικόδημος ο Αγιορείτης. Ελαιογραφία με τη φυσική του μορφή, φιλοτεχνημένη ενώ βρισκόταν ακόμα στην ζωή. Από το βιβλίο του Μωυσέως μοναχού Αγιορείτου "Οι Άγιοι του Αγίου Όρους" (εκδόσεις Μυγδονία, 2008).

Συνέχεια από (1)

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗ (200 χρόνια από την Κοίμησή του).

Γιατί ο διάβολος πήρε αυτό το όνομα

Ο διάβολος είναι πατέρας της ψευτιάς. Με το ψέμα θανάτωσε τον άνθρωπο: «Εκείνος, δεν στάθηκε στην αλήθεια και ήταν από την αρχή ο φονιάς του ανθρώπου, γιατί είναι ψεύτης και πατέρας της ψευτιάς».

Έτσι και εκείνοι που διαβάλλουν και ψευδομαρτυρούν, μ’ αυτό που κάνουν θανατώνουν τους αθώους ανθρώπους. Και τι λέω; Δεν λέγονται μονάχα παιδιά του διαβόλου εκείνοι που διαβάλλουν και προδίδουν, αλλά και οι ίδιοι, με ένα λόγο και δίκαια, ονομάζονται διάβολοι. Γιατί, καθώς μιμήθηκαν το διάβολο στην κακία, έτσι κληρονόμησαν και τ’ όνομά του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η τιμή της Θεοτόκου έχει ουσιαστική σχέση με την υπόθεση της σωτηρίας μας;

image7

Τοιχογραφία της Παναγίας από την Μονή της Παναγίας του Άρακα στα Λαγουδερά της Κύπρου (1192).

Τίθεται το ερώτημα: Η τιμή της Θεοτόκου έχει ουσιαστική σχέση με την υπόθεση της σωτηρίας μας;

Ναί, βεβαίως έχει. Όποιος αρνείται την προσωπική συμμετοχή της παρθένου Μαρίας στο έργο της σωτηρίας μας, όποιος δεν αποδίδει την ανάλογη τιμή στη Θεοτόκο, αυτός δεν κινείται στο χώρο της νέας ρίζας του Χριστού και της νέας δημιουργίας, αλλά μένει στην εποχή της πτώσης και της φθοράς και συνδέεται μόνο με τη ρίζα του παλαιού Αδάμ, που είναι η ρίζα της αμαρτίας. Γι’ αυτόν τον άνθρωπο ο Χριστός είναι σαν να μην εγεννήθη.

Με άλλα λόγια όποιος δεν αναγνωρίζει την παρθένο Μαρία ως Θεοτόκο, αυτός αρνείται την Θεανθρωπότητα του Χριστού, αυτός δεν μπορεί να ωφεληθεί από την ανάγνωση της αγίας Γραφής και από την εφαρμογή των εντολών του Χριστού. Τούτο γιατί δεν μας σώζει η αγία Γραφή, αλλά ο ίδιος ο Χριστός, τον οποίον αναγγέλλει η αγία Γραφή (πρβλ. Ιω. ε’ 39). Στον χαρακτηρισμό της Μαρίας ως Θεοτόκου συνίσταται «όλον το μυστήριον της θείας οικονομίας• διότι εάν η γεννήσασα είναι Θεοτόκος, θα είναι Θεός και ο γεννηθείς εξ αυτής, όπως επίσης και άνθρωπος» (Ιω. Δαμασκ.).

Εκείνος όμως που θα αναγνωρίσει την παρθένο Μαρία Θεοτόκο και θα πιστεύσει στην Θεανθρωπότητα του Χριστού, πρέπει να αποδώσει στη Μαρία την ανάλογη τιμή και να την αναγνωρίσει μητέρα Του κατά την επιθυμία του Κυρίου (πρβλ. Ιω. ιθ’ 27). Γι’ αυτό λέμε πως η τιμή της Θεοτόκου έχει άμεση σχέση με την υπόθεση της σωτηρίας μας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θαύματα της Αγίας Ζώνης (32)

Η Τιμία Ζώνη της Υπεραγίας Θεοτόκου

Η Τιμία Ζώνη της Υπεραγίας Θεοτόκου

103. Μεγαλούργησε η Χάρη της

Λεμεσός

«Θα θέλαμε να σας ευχαριστήσουμε για την θαυματουργή ζώνη που μας είχατε στείλει από το μοναστήρι σας μέσω του Λεωνίδα.

Για ακόμη μία φορά η Χάρη της βοήθησε εμάς να αποκτήσουμε ένα παιδί, το οποίο βλέπετε στην φωτογραφία και που το ονομάσαμε Παύλο.

Σας ευχαριστούμε ξανά που βοηθήσατε στο να μεγαλουργήσει ξανά η Χάρη της κάνοντας ακόμη ένα θαύμα».

Ταπεινά σας ασπαζόμαστε το χέρι σας.

Αντώνης, Γεωργία και Παύλος Χατζησωτηρίου

104. Η παρουσία του Θεού δεν άργησε Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Σύναξη Υπεραγίας Θεοτόκου εν τω «άδειν»

axion estiΔηλαδή η παράδοση από τον Αρχάγγελο Γαβριήλ του ύμνου «άξιον Εστίν».

+ Ήσας Γαβριήλ πριν το Xαίρε τη Kόρη,
Αδεις δε και νυν, άξιόν σε υμνέειν.

H Σύναξις αύτη και εορτή του Aρχαγγέλου Γαβριήλ ηκολούθησεν εν τω Aγίω όρει του άθω, εις ένα κελλίον του Mοναστηρίου του Παντοκράτορος, επονομαζόμενον «άξιόν εστιν», εν τόπω καλουμένω άδειν. Ηκολούθησε δε, διά το εξής ρηθησόμενον θαύμα. Kατά την Σκήτιν του Πρωτάτου, την ευρισκομένην εις τας Kαρεάς, εκεί πλησίον εν τη τοποθεσία της Iεράς Mονής του Παντοκράτορος, είναι λάκκος μεγάλος, όστις έχει κελλία διάφορα. Eις ένα λοιπόν των κελλίων τούτων, επ’ ονόματι τιμώμενον της Kυρίας Θεοτόκου της Kοιμήσεως, εκατοίκει ένας Iερομόναχος γέρων και ενάρετος, μετά άλλου υποτακτικού. Eπειδή δε ήτον συνήθεια να γίνεται αγρυπνία κάθε Kυριακήν εις την ρηθείσαν Σκήτιν του Πρωτάτου, κατά το εσπέρας ενός Σαββάτου, θέλωντας να υπάγη ο προρρηθείς γέρωντας εις την αγρυπνίαν, λέγει τω μαθητή αυτού. Tέκνον, εγώ μεν, υπάγω διά να ακούσω την αγρυπνίαν, ως σύνηθες. Συ δε, μείνον εις το κελλίον, και ως δύνασαι ανάγνωθι την Aκολουθίαν σου. Kαι ούτως απήλθεν. Aφ’ ου δε η εσπέρα επέρασεν, ιδού κρούει τις την θύραν του κελλίου. O δε αδελφός έδραμε και την άνοιξε, και βλέπει ότι ήτον ξένος Mοναχός, αγνώριστος εις αυτόν, ο οποίος εισελθών, έμεινεν εις το κελλίον την νύκτα εκείνην. Eν τη ώρα δε του όρθρου αναστάντες, έψαλλον και οι δύω την Aκολουθίαν. όταν δε ήλθον εις την Tιμιωτέραν, ο μεν εντόπιος Mοναχός, έψαλε μόνον «Tην τιμιωτέραν των Xερουβίμ» και καθεξής έως τέλους, τον συνήθη δηλαδή και παλαιόν ύμνον του Aγίου Kοσμά του ποιητού. O δε ξένος εκείνος Mοναχός, κάμνωντας άλλην αρχήν του ύμνου, έψαλεν ούτως· «άξιόν εστιν ως αληθώς μακαρίζειν σε την Θεοτόκον, την αειμακάριστον και παναμώμητον, και Mητέρα του Θεού ημών». Eίτα εσύναψεν ομού και την Tιμιωτέραν άχρι τέλους. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Εις πολλά έτη Δέσποτα.

Σήμερα εορτάζει και ο Παναγιώτατος Πατριάρχης μας Κύριος Κύριος Βαρθολομαίος στον οποίο και ευχόμαστε η Υπεραγία Θεοτόκος, η έφορος του Αγίου όρους και μητέρα όλων των χριστιανών να του χαρίζει χρόνια πολλά και ευλογημένα για το καλό της Εκκλησίας μας

ÔÏÕÑÊÉÁ-ÈÅÏÖÁÍÅÉÁ ÅÏÑÔÁÓÌÏÓ-ÂÁÑÈÏËÏÌÁÉÏÓ ÐÁÔÑÉÁÑ×ÇÓ

Ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος

ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Τρούλλος του ιερού ναού Αγίας Τριάδος στο Charlotte, North Carolina.

Τρούλλος του ιερού ναού Αγίας Τριάδος στο Charlotte, North Carolina,USA.

Μ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

Όλοι είμαστε μέλη ο ένας του άλλου, «έχουμε δε διαφορετικά χαρίσματα ανάλογα με τη χάρη του Θεού που μας δόθηκε». Γι’ αυτό: «Δεν μπορεί το μάτι να πει στο χέρι, δεν σ’ έχω ανάγκη» η το κεφάλι στα πόδια, δεν σας έχω ανάγκη». Όλα τα μέλη συμπληρώνουν το σώμα του Χριστού (την Εκκλησία) με την ενότητα του Αγίου Πνεύματος, ανταποδίδουν δε αναγκαστικά το ένα στο άλλο την ωφέλεια των χαρισμάτων τους. Ο Θεός δηλαδή έθεσε τα μέλη στο σώμα, το καθένα από αυτά όπως Αυτός θέλησε. Τα μέλη λοιπόν φροντίζουν μεταξύ τους για το κοινό καλό, επειδή υπάρχει συμπάθεια μεταξύ τους λόγω της πνευματικής τους ενότητας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

The Work of the Holy Spirit (St Maximus the Confessor)

St Maximus the Confessor. Detail of a byzantine fresco by Manuel Panselinos (late 13th century) at the Protaton Church in Karyes, Mt. Athos.

St Maximus the Confessor. Detail of a byzantine fresco by Manuel Panselinos (late 13th century) in the Protaton Church in Karyes, Mt. Athos.

The Holy Spirit is present unconditionally in all things, in that He embraces all things, provides for all, and vivifies the natural seeds within them. He is present in a specific way in all who are under the law, in that He shows them where they have broken the commandments and enlightens them about the promise given concerning Christ. In all who are Christians He is present also in yet another way in that He makes them sons of God. But in none is He fully present as the author of wisdom except in those who have understanding, and who by their holy way of life have made themselves fit to receive His indwelling and divinizing presence. For everyone who does not carry out the divine will, even though he is a believer, has a heart which, being a workshop of evil thoughts, lacks understanding, and a body which, being always entangled in the defilements of the passions, is mortgaged to sin. (First Century of Various Texts, 73, Philokalia, vol. 2, pp. 180-181)- St Maximos the Confessor (580-662)

Source: Mind in the Heart