Mărturie Athonită în România – Sinaxă la Mănăstirea Lupșa (Ρουμανικά, Romanian)

064Părintele Melhisedec: Iubite Părinte Efrem, iubiţi părinţi şi maici, încep cu mulţămită înaintea Domnului că putem să fim împreună, ca o a doua liturghie, „liturghia de după Liturghie”, împărtăşindu-ne din cuvântul duhovnicesc al Părintelui Efrem, cuvânt viu, cuvânt trăit în Sf. Munte. De aceea, vă zicem: Bine aţi venit în mijlocul nostru, Părinte, şi vă rugăm să ne spuneţi un cuvânt de mântuire. Ce vă dă duhul în inimă.

Arhim. Efrem: Este adevărat că, de obicei, nu mă pregătesc înainte de a vorbi, iar aceasta mi-a predat-o Bătrânul meu, Gheronda Iosif Vatopedinul, care a primit de la Dumnezeu harisma teologiei, cu toate că este un om fără studii, n-a terminat decât 2 clase primare. La acest om am văzut întrupându-se cuvântul care spune: „Nu vă îngrijiţi ce veţi spune în ceasul acela, căci….” De aceea şi eu Îl rog pe Dumnezeu ca prin rugăciunile voastre să spun câte ceva—nu de la mine însumi, ci ceea ce mi se dă. Adevărul este că în teologia ortodoxă are mare importanţă ca cineva să se împărtăşească de cuvântul viu, izvorât din experienţă. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΑΡΙΟ ΙΕΡΑΣ ΜΕΓΙΣΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΟΥ (2)

Αγγλικά-English

Γερμανικά-German-Deutch

Γαλλικά-French-Français

Συνέχεια από 1

48-28 copy

Η ιστορία

Η Ιερά Μεγίστη Μονή του Βατοπαιδίου είναι κτισμένη σε μία γραφική ακτή του ομώνυμου κόλπου και στο μέσο σχεδόν της βορειοανατολικής πλευράς της χερσονήσου του Άθω, σε απόσταση 5 λεπτών από τη θάλασσα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

DAS GROSSE KLOSTER VATOPAEDI, EIN HANDBUCH FÜR DEN PILGER 2

Αναρτήθηκε στις Auf Deutsch. Ετικέτες: , . Leave a Comment »

A PILGRIM’S GUIDE TO THE GREAT AND HOLY MONASTERY OF VATOPAIDI 2

Αναρτήθηκε στις In English. Ετικέτες: , , , , , . Leave a Comment »

LE SAINT ET TRES-GRAND MONASTERE DE VATOPAIDI – GUIDE DU VISITEUR 2

Αναρτήθηκε στις En Français. Ετικέτες: , . Leave a Comment »

Ομιλία του Γέροντα Εφραίμ για τους εχθρούς

Ο άγιος φωτισμένος γέροντας παπά - Εφραίμ ο Κατουνακιώτης δείχνει την εύνοια και την συμπάθειά του στον νεαρό τότε γέροντα Εφραίμ τον Βατοπαιδινό. Ο μακαριστός γέροντας, ενώ ο καθηγούμενος της Μονής Βατοπαιδίου ήταν ακόμη λαϊκός και δεν ήθελε να γίνει μοναχός, του είχε πει: "Θα γίνεις μοναχός και μάλιστα θα είσαι της πνευματικής μας γενεάς!". Σημειώνουμε ότι ήταν παραδελφός του γέροντα Ιωσήφ του Βατοπαιδινού, καθώς και του γέροντα Εφραίμ του Φιλοθεϊτου της Αμερικής, και του αγίου μακαριστού παπά - Χαράλαμπου, του ηγούμενου της Μονής Διονυσίου, αφού ήταν όλοι παιδιά και καλογέρια του αγίου Ιωσήφ του Ησυχαστού (+1959). Ο παπά - Εφραίμ ο Κατουνακιώτης εκτιμούσε πολύ την αδελφότητα της Μονής Βατοπαιδίου και τον ηγούμενό της, και μάλιστα είχε ζητήσει μερικές φορές να εξομολογηθεί σε βατοπαιδινό πνευματικό.
Ο άγιος γέροντας παπά – Εφραίμ ο Κατουνακιώτης, ένας φωτισμένος, κοιτάζει και κρατάει όλος στοργή και αγάπη τον γέροντα Εφραίμ τον Βατοπαιδινό. Ο μακαριστός γέροντας, ενώ ο καθηγούμενος της Μονής Βατοπαιδίου ήταν ακόμη λαϊκός και μάλιστα δεν επιθυμούσε να γίνει μοναχός, του είχε πει: «Θα γίνεις μοναχός και μάλιστα θα είσαι της πνευματικής μας γενεάς!». Σημειώνουμε ότι ο παπά – Εφραίμ ήταν παραδελφός του γέροντα Ιωσήφ του Βατοπαιδινού, καθώς και του γέροντα Εφραίμ του Φιλοθεϊτου της Αμερικής, και του αγίου μακαριστού παπά – Χαράλαμπου, ηγούμενου της Μονής Διονυσίου, αφού ήταν όλοι τους παιδιά και καλογέρια του αγίου γέροντα Ιωσήφ του Ησυχαστή. Ο παπά – Εφραίμ ο Κατουνακιώτης εκτιμούσε πολύ την αδελφότητα της Μονής Βατοπαιδίου και τον ηγούμενό της, την επισκεπτόταν, και μάλιστα είχε ζητήσει μερικές φορές να εξομολογηθεί σε βατοπαιδινό πνευματικό. Ο γέροντας Εφραίμ ο Βατοπαιδινός είχε σχέση και πνευματική φιλία και με τον γέροντα Παϊσιο, τον γέροντα Πορφύριο, τον γέροντα Σωφρόνιο του Έσσεξ, τον γέροντα Ιάκωβο Τσαλίκη, τον γέροντα Θεόκτιστο της Στεμνίτσας, και με άλλους αγίους των ημερών μας. Να ποιος είναι ο γέροντας Εφραίμ.

Ακούστε την πολύ ενδιαφέρουσα ομιλία την οποία έκανε ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου, Αγίου Όρους, πανοσιολογιώτατος αρχιμανδρίτης κ. Εφραίμ, στον Ιερό Ναό των Αγίων Αποστόλων του Λονδίνου. Ο Γέροντας, αναφέρεται στο ότι πρέπει «να αγαπούμε τους εχθρούς μας» και «να είμαστε μαρτυρία Ιησού Χριστού». Η ομιλία έγινε κατά την διάρκεια της Θείας Λειτουργίας, το Σάββατο -πριν την Κυριακή των Αγίων Πάντων- 4 Ιουνίου 2006. Πατήστε για να ακούσετε: Ομιλία του Γέροντα Εφραίμ στην Αγγλία, 8-6-2006 (mp3)

VatopaidiFriend: Ευχαριστούμε πολύ τον φίλο Λ.Π. από το Λονδίνο, ο οποίος μας απέστειλε την ομιλία αυτή.

Αναρτήθηκε στις Γέρ. Εφραίμ Βατοπαιδινός, Γέρ. Παΐσιος Αγιορείτης, Γέρ. Σωφρόνιος 'Εσσεξ, Ορθόδοξη πίστη, Ομιλίες - Διδαχές Γερ. Εφραίμ, Πολυμέσα - Multimedia, Συναξάρι. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Leave a Comment »

Οι Ευρωπαίοι ψήφισαν εθνική ταυτότητα

Κωνσταντίνος Χολέβας

Κυριακή, 14 Ιουνίου 2009

Στη χώρα μας ορισμένοι κύκλοι που αυτοαποκαλούνται «προοδευτικοί» προσπαθούν να μάς πείσουν ότι οι έννοιες του εθνικού κράτους, της εθνικής ταυτότητας και της εθνικής αξιοπρέπειας είναι ξεπερασμένες, διότι, όπως λέγουν, πρέπει να γίνουμε Ευρωπαίοι και πολυπολιτισμικοί. Όμως, αν μελετήσει κάποιος προσεκτικά τα αποτελέσματα των προσφάτων Ευρωεκλογών, θα δει ότι τα περισσότερα κόμματα που κατέκτησαν την πρώτη θέση στη χώρα τους έδωσαν ιδιαίτερη έμφαση στις αξίες της εθνικής και πολιτιστικής ταυτότητας του κάθε λαού.

Στη Βρετανία ο Ντέιβιντ Κάμερον και το Συντηρητικό Κόμμα βρέθηκαν για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια στην πρώτη θέση των προτιμήσεων. Μία από τις βασικές θέσεις τους είναι ότι η εθνική κυριαρχία δεν πρέπει να συνθλίβεται χάριν υπερεθνικών σχηματισμών. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Όσιος Σάββας ο Βατοπαιδινός, ο δια Χριστόν σαλός (15 Ιουνίου)

Ο Άγιος Σάββας ο Βατοπαιδινός. Σύγχρονη κυπριακή φορητή εικόνα. Από το βιβλίο του μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου, "Βατοπαιδινό Συναξάρι".
Ο Άγιος Σάββας ο Βατοπαιδινός. Σύγχρονη κυπριακή φορητή εικόνα. Από το βιβλίο του μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου, «Βατοπαιδινό Συναξάρι».

Ο όσιος Σάββας γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη περί το 1280 από λίαν ενάρετους γονείς, οι όποιοι τελικά μόνασαν. Ο άριστος βιογράφος του οσίου και γνώριμος του άγιος Φιλόθεος ο Κόκκινος τους εγκωμιάζει θαυμάσια. Ο όσιος ονομαζόταν κατά κόσμον Στέφανος. Έλαβε καλή βασική μόρφωση και από νωρίς αγάπησε θερμά την αρετή, τη σωφροσύνη, την εγκράτεια και την ταπείνωση, ώστε ηταν σε όλους πολύ αγαπητός.

Νέος αφήνει πατρίδα, γένος, υπόληψη και πατρική αγάπη και έρχεται στο Άγιον Όρος. «Εισέρχεται στον ιερό Άθωνα, τον όντως χρυσό και αγαπητό Άθωνα, τον πρόξενο των καλυτέρων αγαθών σε μένα απ’ οτιδήποτε άλλο» κατά τον άγιο βιογράφο του. Τίθεται στην υπακοή σεβάσμιου και έμπειρου Γέροντος στην περιοχη των Καρυών σε κελλί Βατοπαιδινό. Στην κουρά του λαμβάνει το όνομα Σάββας. Υπόμενε καρτερικά την αυστηρότητα του Γέροντος του και τη σκληρότητα της υπερβολικής του εγκράτειας. Η πείνα, η δίψα, η ολονύκτια αγρυπνία, η ορθοστασία, η δέηση τον συνόδευαν πάντοτε. Ο αυστηρός του Γέροντας του ηταν λίαν αγαπητός, αφού τον θεωρούσε βέβαιο οδηγό της σωτηρίας του. Ο ίδιος ηταν πολύ αγαπητός σε όλους τους συνασκητές του και χαίρονταν τη συνομιλία του. Λόγω της μεγάλης του ταπεινοφροσύνης αρνήθηκε να δεχθεί την ιερωσύνη. Βλέποντας πως δεν εισακούεται, την ημέρα της χειροτονίας του κρύφθηκε σε μέρος που αδυνατούσαν να τον ανακαλύψουν. Χαρακτηριστικά γεγονότα φανερώνουν το μέγεθος της ανυπόκριτης φιλαδελφίας του, όταν σε μακρά οδοιπορία λαβαίνει στον ώμο του τα πράγματα και τον ίδιο τον αδελφό του συνοδοιπόρο του. Λόγω επιδρομών των Καταλανών ο Γέροντας του αναχωρεί με άλλους πατέρες για μονή της Θεοτόκου της Θεσσαλονίκης. Ο ϊδιος μή θέλοντας να έχει τις περιποιήσεις των γονέων και τις κολακείες των γνωστών, φίλων και συγγενών, αναχωρεί για τα νησιά Λήμνο, Λέσβο και Χίο και καταλήγει στη Μικρά Ασία, στην Έφεσο. Επισκέπτεται την Πάτμο και άλλα νησιά και καταλήγει στην Κύπρο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις 06 Ιούνιος, Άγιοι - Πατέρες - Γέροντες, Συναξάρι, Το έργο της Μονής. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Leave a Comment »

Die Heiligen und Geheiligten (Γερμανικά, German)

All-SaintsPredigt zum Sonntag Allerheiligen (Mt 10,32-38; 19,27-30), von Patir Martinos Petzolt, Frankfurt

Gott rechnet offensichtlich anders als wir Menschen, er zählt umgekehrt. Das heutige Evangelium endet: Viele Erste werden Letzte sein und Letzte Erste. Und das sind keine leeren Worte. Seinen eigenen Sohn, unseren Herrn Jesus Christus hat er zum Letzten werden lassen als dieser gekreuzigt wurde, doch ist er der Erste der Auferstehung geworden. Und auch der heilige Apostel Paulus in der heuten Lesung zählt eine große Reihe von Menschen auf, die letzte geworden sind in Foltern, Verfolgungen, Askese und Not. Das sind unsere Heiligen: die Martyrer, Bekenner, Asketen: letzte in der Welt und erste bei Gott.

Doch ganz so einfach ist es nicht, wie es scheint. Gott dreht nicht einfach die Reihe um, um rückwärts zu zählen, sondern er bewertet vollkommen anders. Und tatsächlich ist der Gekreuzigte stärker als der Soldat, der Gefolterte tapferer als der Folterer, und der Asket abgehärtet gegen jede Not, Entbehrung, Krankheit und Pein. Die Menschen, die all dies bis zum Tod ausgehalten haben, sind keine schwache, sondern sehr starke Menschen. Und sie sind deshalb zu Recht die Ersten, obwohl sie in den Augen der Welt die Letzten waren. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Auf Deutsch. Ετικέτες: , , , , , . Leave a Comment »

Ο Όσιος Ιερώνυμος

IeronimosΓεννήθηκε το 345 στο χωριό Στριδώνι της Δαλματίας από γονείς ενάρετους χριστιανούς, οι όποιοι για να τον μορφώσουν καλύτερα, τον έστειλαν στη Ρώμη. Εκεί βαπτίστηκε, αλλά και εκεί έπεσε στη διαφθορά. Μετά τη Ρώμη επισκέφθηκε τη Γαλλία. Έπειτα επέστρεψε στην Ιταλία και από εκεί πέρασε στην Ανατολή και έφθασε το 373 στην Αντιόχεια για να συνεχίσει τις σπουδές του. Αφού βέβαια γρήγορα συνήλθε από τις νεανικές του παρεκτροπές, αποσύρθηκε στην έρημο της Χαλκίδας (στη Συρία) και ζούσε ασκητική ζωή. Αηδιασμένος όμως από τους εκεί υποκριτές μοναχούς επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη, όπου γνωρίστηκε με τον Γρηγόριο τον Ναζιανζηνό και τον Γρηγόριο Νύσσης και από εκεί επέστρεψε στη Ρώμη, πολύ εκτιμώμενος για την πολυμάθεια του. Αλλά οι σχέσεις του με μια πλούσια, αλλά ευσεβή χήρα, την Παούλα, και τις θυγατέρες της, σκανδάλισε τη Ρωμαϊκή κοινωνία και αναγκάσθηκε να φύγει με τη συνοδεία αυτών από τη Ρώμη και να πάει δια της Αντιόχειας στα Ιεροσόλυμα και από κει στη Βηθλεέμ, όπου έκτισαν δύο Μονές, μία ανδρική και μία γυναικεία, στις όποιες και διέμεναν. Και η μεν Πάουλα πέθανε στη Βηθλεέμ το 404 και λύπησε πολύ τον Ιερώνυμο, αυτός δε το 420. Αργότερα το ιερό του λείψανο μετακομίστηκε στη Ρώμη και εναποτέθηκε στον Ναό της S. Maria Maggiore. Ακολουθία του, ποίημα Νήφωνος Αγιορείτου, εκδόθηκε στην Αθήνα το 1925.

 

VatopaidiFriend : Με την ευκαιρία της εορτής του Μακαριότατου Αρχιεπισκόπου Αθηνών, κ.κ. Ιερώνυμου, θα θέλαμε να του ευχηθούμε να του δίνει ο Κύριος μας φώτιση και δύναμη, να κάνει πάντα τις σωστές ενέργειες για το καλό της Ορθοδοξίας μας.

Εις πολλά έτη με σύνεση Μακαριώτατε.

The Holy Martyrs Vitus, Modest and Crescentia

saint-vitus-06 St. Vitus was born in Sicily of famous but non-believing parents. Modest was his teacher and Crescentia was his governess. St. Vitus was baptized at an early age and, at the age of twelve, withdrew to live a life of great mortification. Angels appeared to him, directed and strengthened him in his mortification and he, himself, was as radiant and beautiful as an angel of God. The hand of a judge who beat him withered but Vitus healed his hand through prayer. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

THE HOLY MARTYR LAZAR [LAZARUS], SERBIAN PRINCE

lazarLazar was one of the Serbian noblemen who ruled the Serbian empire after the death of Tsar Dushan. After the death of Tsar Urosh, Patriarch Ephrem crowned Lazar as the Serbian king. Lazar sent a delegation to Constantinople with the monk Isaiah to implore the patriarch to lift [remove] the anathema from the Serbian people. He fought against the Turkish powers on several occasions. Finally, he clashed [fought] on the Field of Blackbirds [Kosovo Polje] on June 15, 1389 A.D. against the Turkish Emperor Amurat where he was beheaded. His body was translated and interred in Ravanica, his memorial church [Zaduzbina] near Cuprija and later was translated to Ravanica in Srem and from there, during the Second World War (1942) was translated to Belgrade and placed in the Cathedral Church of the Holy Archangel Michael where it rests today incorrupt and extends comfort and healing to all those who turn to him with prayer. [In 1989, on the occasion of the six-hundred year anniversary of his martyrdom, St. Lazar’s relics were again translated to the monastery of Ravanica in Cuprija]. St. Lazar restored the monasteries of Hilendar [Mt. Athos] and Gornjak. He built Ravanica and Lazarica [in Krusevac] and was a benefactor of the Russian monastery St. Pantaleon [Mt. Athos] as well as many other churches and monasteries.

THE EVENTS SURROUNDING THE BATTLE OF KOSOVO 1389 AND ITS CULTURAL EFFECT ON THE SERBIAN PEOPLE

 

Kosovo battle (1389) painted by Adam Stefanovic , 1870-1871

Kosovo battle (1389) painted by Adam Stefanovic , 1870-1871

by Mark Gottfried (1972)

The Serbian culture endured through five centuries of Turkish occupation, although the Turks offered security and prosperity, for conversion to Turkish life styles. This Serbian culture was retarded for five centuries, after the Serbian defeat on the plain of Kosovo.

From a culture that led Europe and the Balkans during the Medieval period, the Serbian culture degenerated and stagnated, to the point that when it regained its freedom it had centuries to recover. The Turkish victory at Kosovo, was not as much political as it was cultural. «Turkish historians lay more stress on the Battle of Maritza eighteen years before, which they call Serb Sindin (Serbian defeat).» The military destiny of Serbia was sealed at Maritza. Contemporary chroniclers, without the benefit of hindsight, felt that Kosovo was only one of a series of bloody engagements, leading to the collapse of the Serbian kingdom. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΟΙ ΕΝΝΟΙΕΣ «ΑΓΙΟΤΗΤΑ» ΚΑΙ «ΑΓΙΟΣ». (2)

Εικόνα των Αγίων Πάντων από τον Ι.Ν. Αγίων Πάντων στη Σαλίνα του Κάνσας, ΗΠΑ.

Εικόνα των Αγίων Πάντων από τον Ι.Ν. Αγίων Πάντων στη Σαλίνα του Κάνσας, ΗΠΑ.

Συνέχεια από (1)

Ανδρέα Θεοδώρου

Στο ζήτημα της θεώσεως των αγίων είναι πολύ ευαίσθητη η ορθόδοξη ψυχή. Πώς όμως νοούμε τη θέωση; Εδώ πρέπει να κάνουμε μια πολύ σημαντική διασάφηση. Η θέωση δεν σημαίνει αφομοίωση της ουσίας του ανθρώπου με την ουσία του Θεού, πράγμα που πολλοί νομίζουν, ότι διαβλέπουν στο ορθόδοξο δόγμα. Η κτιστή ανθρώπινη φύση σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί ν’ αφομοιωθεί με την άκτιστη θεία. Δεν μπορούν να χαθούν οι κτιστοί χαρακτήρες της, που την προσδιορίζουν ως πεπερασμένο δημιούργημα. Η μετάπτωση της ανθρώπινης φύσεως στη θεία είναι αδύνατο να γίνει, δεδομένης της απειρίας και της απόλυτης υπερβατικότητος της ουσίας του Θεού, η όποια είναι απρόσιτη, ακοινώνητη και αμέθεκτη. Η θέωση δεν σημαίνει πανθεϊστική ανάχυση και απορρόφηση του κτιστού από το άκτιστο (παράδειγμα: μια σταγόνα ξύδι στον απέραντο ωκεανό), ένα είδος μονοφυσιτικής ουσιώσεως στο πέλαγος της θείας απειρίας. Ο άνθρωπος σ’ αυτήν παραμένει άνθρωπος και ο Θεός, Θεός. Το πράγμα είναι τόσο σαφές, ώστε να μην επιδέχεται αμφισβήτηση. Κι όμως η θέωση, για την οποία μιλάμε, δεν είναι απλό σχήμα λόγου, ιδέα διάκενη ή ψιλός συμβολισμός της ηθικής τελειώσεως του ανθρώπου, αλλά θέωση πραγματική, μεταφέρουσα όλο το σημαινόμενο της λέξεως. Ο άνθρωπος γίνεται θεός (με μικρό βέβαια θ). Και φυσικά δεν πρόκειται περί παραδοξολογήματος, ούτε περί αντιφάσεως προς όσα σημειώσαμε πιο πάνω. Κατά την ορθόδοξη πίστη, η θέωση είναι ουσιώδης μετοχή στη θεότητα, όχι βέβαια στην υπερβατική και αμέθεκτη ουσία του Θεού, αλλά στην άκτιστη θεία του ενέργεια, η οποία πηγάζει αϊδίως από τη θεία ουσία, ως ο άφθαρτος και εγγενής πλούτος της, είναι θεοπρεπής διάκριση, όπως είναι και οι τριαδικές υποστάσεις στη θεότητα, χωρίς να επιφέρει σύνθεση στην απλότητα εκείνης. Η θεία ενέργεια είναι αληθινός Θεός, εκφράζει την απρόσιτη και ανέκφραστη θεία φύση και είναι εξωτερικά κοινωνητή και μεταδότη. Δι’ αυτής φανερώνεται ο Θεός στον κόσμο, αγιάζονται οι λογικές φύσεις και συνάπτεται ο άνθρωπος με το Θεό. Άκτιστη χάρη και άκτιστη θεία ενέργεια είναι ταυτόσημες. Ο άνθρωπος, μετά από μακρά κάθαρση από την αμαρτία και την κόσμηση της ψυχής του διά των ουρανοδρόμων αρετών, ενούται με τη φωτεινή ακτίνα της θείας ενέργειας, με τη χάρη δηλαδή, λαμπρύνεται και θεοποιείται. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΑΓΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΓΙΑΣΜΟΣ (1)

Ο Χριστός με αγίους. Ψηφιδωτό στην κόγχη του αγίου βήματος της βασιλικής του Αγίου Μάρκου στην Ρώμη (9ος αιώνας).

Ο Χριστός με αγίους. Ψηφιδωτό στην κόγχη του αγίου βήματος της βασιλικής του Αγίου Μάρκου στην Ρώμη (9ος αιώνας).

Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου

Η αγιότητα είναι ο σκοπός της υπάρξεως μας. Πλασθήκαμε για να γίνουμε άγιοι. Αυτό δεν θα πρέπει να το λησμονάμε. Η αποτυχία αυτής της πραγματώσεως αποτελεί τη μεγαλύτερη τραγωδία του άνθρωπου. Αξίζει να δούμε πως νοούμε και πως φανταζόμαστε την αγιότητα. Πως στεκόμαστε απέναντι της, πως την άντικρύζουμε και πως τη ζούμε. Πως μπορούμε να τη βρούμε και να τη χάσουμε, να τη χρησιμοποιήσουμε και ακόμη να την εκμεταλλευθούμε.

Η αγιότητα δεν είναι εξουθενωτική. Δεν εξαφανίζει η πανσθενουργή Θεία Χάρη την άνθρώπινη προσωπικότητα. Δεν ισοπεδώνει, εξομοιώνει, καταστρατηγεί κι εξαφανίζει την Ιδιαιτερότητα της μοναδικότητος του ιερού ανθρωπίνου προσώπου. Οι άγιοι δεν είναι κατά κάποιο τρόπο τηλεκατευθυνόμενοι, δίχως δική τους ταυτότητα, προσωπικό χαρακτήρα και κάτι πάντα το ξεχωριστό. Δεν είναι καλούπι, χυτήριο, αγαλμάτων ψυχρών και πανομοιότυπων η αγιότητα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »