ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΑΡΙΟ ΙΕΡΑΣ ΜΕΓΙΣΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΟΥ (3)

Αγγλικά-English

Γερμανικά-German-Deutch

Γαλλικά-French-Français

Συνέχεια από (2)

54-32 copy

Αναφέρουμε σχετικά ότι εξαιτίας των πολλών δεινών που υφίσταντο οι μονές κατά τον 14ο αιώνα αναγκάζονταν να μετατρέπονται σε ιδιόρρυθμες, αφήνοντας ελεύθερους τους μοναχούς να κερδίζουν τα προς το ζην. Διατηρούσαν όμως το θεσμό του ηγουμένου, που είχε πνευματικά κυρίως καθήκοντα. Οι διοικητικές αρμοδιότητες αναθέτονται στον δικαίο της μονής. Ως πρώτος δικαίος του Βατοπαιδίου άπαντα σε έγγραφο του 1316 ο ιερομόναχος Νήφων. Μετά τον δικαίο εισάγεται το αξίωμα του σκευοφύλακα, που διαχειρίζεται την περιουσία της μονής, ενώ ο δικαίος ασχολείται πλέον με τις εξωτερικές υποθέσεις. Πρώτος σκευοφύλακας αναφέρεται σε έγγραφο του 1633 ο μοναχός Ιγνάτιος. Κατά το έτος 1574 η μονή μετατρέπεται πάλι σε κοινόβιο, με ενέργειες του πατριάρχη Αλεξανδρείας Σιλβέστρου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

A PILGRIM’S GUIDE TO THE GREAT AND HOLY MONASTERY OF VATOPAIDI 3

LE SAINT ET TRES-GRAND MONASTERE DE VATOPAIDI – GUIDE DU VISITEUR 3

DAS GROSSE KLOSTER VATOPAEDI, EIN HANDBUCH FÜR DEN PILGER 3

Everghetinos – Tema 5 (Ρουμανικά, Romanian)

everghetinosTrebuie să avem pururi pomenirea morţii și a judecăţii ce va să fie; căci cei care nu cugetă și nu le așteaptă neîncetat pe acestea cad ușor pradă patimilor

1. Din Viaţa Sfântului Antonie

Zicea Sfântul Antonie către ucenicii săi: «Pentru a nu cădea în nepurtare de grijă și a nu da înapoi în nevoinţă, este bine să cugetăm neîncetat la cuvântul Apostolului: Mor în fiecare zi2. Căci dacă și noi trăim astfel, ca unii ce mor în fiecare zi, nu vom păcătui. și iată, mai deslușit, ce vreau să spun. Când ne sculăm în fiecare zi, să socotim că nu vom trăi până seara și, de fiecare dată când ne culcăm, să socotim că nu ne vom trezi, de vreme ce e neștiut din fire [cât avem de trăit] și viaţa ne e măsurată în fiecare zi de purtarea de grijă dumnezeiască.

Dacă gândim astfel, nici nu vom păcătui, nici nu vom pofti vreun lucru, nu ne vom mânia împotriva nimănui și nici nu vom aduna comoară pe pământ. Ci, ca unii care așteptăm în fiecare zi să murim, vom fi neagonisitori și vom ierta toate, tuturor. și nici nu vom vrea să ne desfătăm de pofta trupească sau de vreo altă plăcere întinată, ci ne vom scârbi de dânsele ca [de niște lucruri] trecătoare, frământându-ne pururea și având înaintea ochilor ziua judecăţii. Căci frica mare și agonia chinurilor destramă totdeauna dulceaţa plăcerii și ridică sufletul plecat [spre desfătare]». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο ΘΥΜΟΣ

anger

Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου

Το θυμό να τον πολεμήσετε μ’ όλες σας τις δυνάμεις. Η χάρη του Θεού ελκύεται από την πραότητα. Απεναντίας, η θυμώδης καρδιά, λένε οι άγιοι πατέρες, είναι καθέδρα του διαβόλου. Παλέψτε, λοιπόν, μεθοδικά και συστηματικά εναντίον αυτού του φοβερού πάθους. Και ο Κύριος, βλέποντας τον αγώνα σας, θα σας βοηθήσει να λυτρωθείτε με τον καιρό από τη δυναστεία του. Ως τότε, έπειτα από κάθε πτώση σας, να ταπεινώνεστε και να ζητάτε με δάκρυα το θειο έλεος. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

The Prologue from Ohrid, Bishop Nikolai Velimirovich (JUNE 16)

tikhonamathus_OPT1. SAINT TIKHON, BISHOP OF AMATHUS

Saint Tikhon was a miracle-worker. Following the death of Blessed Mnemonius, Tikhon was unanimously elected a bishop and consecrated by the renowned Epiphanius for the Diocese of Amathus. His purity of life and zeal for Orthodoxy recommended him for this office. There were still pagans on Cyprus at that time. With apostolic zeal St. Tikhon undertook to convert the unbelievers into believers. In that, he had great success. After lengthy labor in the vineyard of the Lord, Tikhon took up habitation in blessed eternity about the year 425 A.D. He was called a miracle-worker because of the many miracles he worked during his life. Tikhon’s father was a baker. When his father left him alone in the store, he would distribute bread free of charge to the poor. Once, his father reproached him for this. Tikhon prayed to God and their granary was so filled with wheat that the door could not be opened without difficulty. Again, at another time, he planted withered branches of a vine and the vine became green and, in due time, brought forth fruit. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΑΓΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΓΙΑΣΜΟΣ (2)

Ο Χριστός με αγίους. Ψηφιδωτό στην κόγχη του αγίου βήματος της βασιλικής του Αγίου Μάρκου στην Ρώμη (9ος αιώνας).

Ο Χριστός με αγίους. Ψηφιδωτό στην κόγχη του αγίου βήματος της βασιλικής του Αγίου Μάρκου στην Ρώμη (9ος αιώνας).

Συνέχεια από (1)

Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου

Η αγιότητα είναι η αληθινή ισορροπία, η πραγματική υγεία, η ουσιαστική σχέση με τον Θεό. Η υπακοή στην εντολή του να γίνουμε άγιοι, Οπως είναι Αυτός. Το θέλημα του Θεού είναι ο αγιασμός μας και η σωτηρία μας. Χριστιανός σημαίνει αυτός που αγαπά τον Χριστό καί βαδίζει ελεύθερα, αβίαστα, φιλότιμα, πρόθυμα και πρόσχαρα την οδό του αγιασμού. Ακόμη και οι χριστιανοί την αγιότητα θεωρούν ξένη, περασμένη, περιορισμένη σε μονές και ναούς. Οι άγιοι γίνονται αγαπητοί απλά για να περνάμε καλά και να μας δίνουν ότι τους ζητάμε για μία αρκετά άνετη ζωή… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θαύματα της Αγίας Ζώνης (34)

Η Τιμία Ζώνη της Υπεραγίας Θεοτόκου

Η Τιμία Ζώνη της Υπεραγίας Θεοτόκου

113. Θαυματουργική επέμβαση τής Θεοτόκου και σε μή ορθοδόξους

Οι άγιοι μετά την κοίμησή τους εισέρχονται μέσα στην δόξα και την μακαριότητα του Θεού, αποκτούν αληθινή υιοθεσία από τον Θεό και γίνονται παγκόσμιοι κατά το πρότυπο της παγκοσμιότητος του Χριστού. Αγκαλιάζουν με την αγάπη τους όλους τους ανθρώπους και θέλουν να μεταδώσουν κάθε χάρισμα και ευλογία, ιδιαίτερα στους πονεμένους και θλιβομένους ανθρώπους που βρίσκονται στην γη. Έχουν λάβει την Χάρη από τον Θεό να επεμβαίνουν σωστικά στην ζωή των ανθρώπων με διάφορες ιάσεις και θαυματουργίες. Γι’ αυτό εξάλλου επικαλούμαστε την πρεσβεία τους, την μεσιτεία τους στις προσευχές μας. Επειδή όλοι οι άνθρωποι δυνητικά είναι τέκνα Θεού και επειδή οι άγιοι έχουν την μεγάλη αγάπη του Θεού που μπορεί να περιχωρεί στην καρδιά τους όλη την ανθρωπότητα, θαυματουργούν και θεραπεύουν και μή ορθοδόξους. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΟΙ ΕΝΝΟΙΕΣ «ΑΓΙΟΤΗΤΑ» ΚΑΙ «ΑΓΙΟΣ». (3)

Εικόνα των Αγίων Πάντων από τον Ι.Ν. Αγίων Πάντων στη Σαλίνα του Κάνσας, ΗΠΑ.

Εικόνα των Αγίων Πάντων από τον Ι.Ν. Αγίων Πάντων στη Σαλίνα του Κάνσας, ΗΠΑ.

Συνέχεια από (2) και (1)

2. Διδασκαλία της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.

Στο δόγμα των αγίων η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία έχει πολλά κοινά σημεία με το αντίστοιχο της ορθόδοξης διδασκαλίας. Έχει όμως και βασικές διαφορές, που το διαστέλλουν διαμετρικά από την ορθόδοξη αντίληψη.

Η βασικότερη διαφορά έγκειται στο δόγμα της θεώσεως, το οποίο οι Ρωμαιοκαθολικοί αναφανδόν απορρίπτουν. Δεν δέχονται θεωμένους αγίους. Γι’ αυτούς οι άγιοι είναι οι ηθικά τέλειοι, οι οποίοι ατενίζουν το φως και τη λαμπρότητα του Θεού, που τους καθιστά μακάριους στη θεία βασιλεία. Ανάκραση της κτιστής φύσεως με τη δόξα του Θεού δεν μπορούν να δεχτούν, πρώτο γιατί η θεία ουσία είναι αμέθεκτη (ορθώς βέβαια), και δεύτερο, γιατί απορρίπτουν τη διάκριση της άκτιστης θείας ενέργειας στην υπερβατική θεότητα, με το σκεπτικό ότι μια τέτοια διάκριση επιφέρει σύνθεση στην απλή ουσία του Θεού. Κατ’ αυτούς η θεία χάρη δεν είναι μέγεθος άκτιστο, αλλά κτιστό. Θέωση δε σε κτιστό μέγεθος δεν έχει νόημα. Στα σημεία αυτά επικεντρώνονταν, ως γνωστόν, οι περί ακτίστου θείου φωτός έριδες μεταξύ Ορθοδόξων και Λατίνων τον ΙΕ’ αιώνα.

Η διαφορά αυτή των δύο θεολογιών είναι προεχόντως σημαντική. Αφετηρία της έχει το δόγμα της αγίας Τριάδος. Ενώ η ορθόδοξη θεολογία δέχεται τρία τινά στο Θεό, την ουσία, τις υποστάσεις και τις άκτιστες θείες ενέργειες (οι δυο τελευταίες είναι διακρίσεις θεοπρεπείς), η ρωμαιοκαθολική θεολογία απορρίπτει την τελευταία διάκριση, δεχόμενη μόνο ουσία και υποστάσεις στη θεότητα. Οι άκτιστες θείες ενέργειες είναι γι’ αυτήν δίδαγμα αβάσιμο, λυμαινόμενο την απλότητα της ουσίας του Θεού. Το φως του Χρίστου δεν είναι άκτιστο, αλλά κτιστό, φαίνεται προσωρινά και ακολούθως χάνεται. Με άλλα λόγια, έχουμε σημαντική τριαδολογική διαφορά, η όποια καθιστά πλέον αγεφύρωτο το δογματικό χάσμα, που υπάρχει μεταξύ των δύο Εκκλησιών. Δεν είναι δηλαδή μόνο το Φιλιόκβε ( η «και εκ του Υιού» εκπόρευση του Αγίου Πνεύματος), που καθιστά διάτρητη την περί Τριάδος αντίληψη των Παπικών, αλλά και η απόρριψη των θείων ενεργειών, που για μας αποτελεί καίριο σημείο της ορθόδοξης περί αγίας Τριάδος διδασκαλίας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Άγιος Τύχων Επίσκοπος Αμαθούντος (16 Ιουνίου)

Εικόνα από το "Νέο Συναξαριστή της Ορθοδόξου Εκκλησίας" Εκδόσεις Ινδικτος

Εικόνα από το "Νέο Συναξαριστή της Ορθοδόξου Εκκλησίας" Εκδόσεις Ινδικτος

Η ζωή του αληθινού χριστιανού πρέπει να εμπνέεται πάντα απ’ την αγάπη. Γιατί η αγάπη είναι και μένει το κύριο και ουσιαστικό γνώρισμα του ανθρώπου, που έδωσε την καρδιά του στον Θεό. Και ο Τύχων που υπήρξε ένας πραγματικός άνθρωπος του Θεού, την αγάπη προς τους άλλους έκαμε βίωμα και σκοπό του. Το μαρτυρεί η ζωή του. Γεννήθηκε στην Αμαθούντα της Κύπρου, τη σημερινή Παλαιά Λεμεσό κατά τον τέταρτο αιώνα μ.Χ. Οι γονείς του, ευλαβείς κι ενάρετοι έσπευσαν απ’ την πρώτη στιγμή, να αφιερώσουν το παιδί τους στον Θεό. Πόθος τους ευσεβής να το δουν κάποια μέρα στην υπηρεσία του Κυρίου. Ευλογημένος πόθος! Και για την πραγμάτωσή του με ζήλο και προσοχή φρόντισαν από νωρίς να φυτέψουν στην εύπλαστη ψυχή του και τα κατάλληλα σπέρματα της αγωγής.

Οδηγός τους και στο σημείο αυτό τα θεόπνευστα λόγια του μεγάλου Αποστόλου και Παιδαγωγού, του θείου Παύλου. Οι γονείς «εκτρέφετε τα τέκνα υμών εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου». Και πράγματι. Με παιδαγωγία και συμβουλές σύμφωνα με το θέλημα του Θεού μεγάλωσαν τον μονάκριβο βλαστό τους οι καλοί και θεοφώτιστοι γονείς. Μέσα στην ψυχή του έσπειραν απ’ αυτή τη βρεφική ηλικία τα ευλογημένα σπέρματα της ευσέβειας. Κι η σπορά ρίζωσε και στον καιρό έδωκε τους ανάλογους καρπούς. Παιδάκι ακόμη ο Τύχων πριν πάει στο σχολείο με προθυμία υπηρετούσε στο πατρικό αρτοποιείο. Βοηθούσε τον πατέρα. Μετακινούσε διάφορα ελαφριά αντικείμενα. Έπαιρνε κι έφερνε θελήματα στο σπίτι. Αναλάμβανε καθήκοντα στην πώληση του ψωμιού. Και γενικά υπάκουος πάντα χωρίς θόρυβο και φωνές έκανε γρήγορα και με προθυμία ότι του παρήγγελλαν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »