Όσιος Λεόντιος ο Μυροβλύτης (1520-1605)

leontios

Ο Άγιος Λεόντιος ο Μυροβλήτης. Τοιχογραφία απο την Ι.Μ. Κουτλουμουσίου

Γεννήθηκε στο Ναύπλιο το 1520. Από μικρός «καταλείψας πατέρα και μητέρα, συγγενείς και φίλους, ευθύς είς ασκητικούς αγώνας εαυτόν έδωκε και νέος κατά πολλά την ηλικίαν γέροντος γνώσιν απέκτησεν».

Το 1537 ήλθε στη μονή Διονυσίου, όπου ασκήθηκε υπεράνθρωπα επί συνεχή 68 έτη, δίχως ποτέ να εξέλθει από αυτή. Αγωνίσθηκε σ’ ένα μικρό σπήλαιο-κελλί, παρά το «δοχειό» της μονής. Ήταν πλουτισμένος ο χαριτωμένος όσιος με διορατικό και προορατικό χάρισμα. «Πλήρης γενόμενος ο άγιος και απ΄ αυτά τα θεία χαρίσματα προέβλεπε σαφέστατα τους διαλογισμούς και τας πράξεις των προς αυτόν ερχομένων. Εκείνοι δε μανθάνοντες παρά του οσίου τα κρύφια της καρδίας των επρόκοπταν εις την άσκησιν και πολλοί απ΄ αυτούς εσώθησαν». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Mărturie Athonită în România – Primire la Catedrala din Alba Iulia (Ρουμανικά, Romanian)

067IPS Andrei: Prea Cuvioase Părinte Stareţ Efrem al Mănăstirii Vatopedi, preacuvioşi şi prea cucerenici părinţi şi iubiţi fraţi şi surori. Pentru toţi cei ce sunt interesaţi de spiritualitate este foarte limpede că Sf. Munte Athos, din acest punct de vedere, este unic în lume. Şi de aceea, atunci când ne aflăm cu sufletele răvăşite, atunci când dorim să ne smulgem pentru un moment din lumea aceasta peste care se revarsă valuri de răutate şi de păcat, avem dorinţa şi noi, păcătoşii, măcar o zi-două , măcar de-a trece pe-acolo prin Sf. Munte. Aşa se face că, din darul lui Dumnezeu,  parte dintre noi, cei ce ne găsim aici, am avut această binecuvântare să ajungem în Sf. Munte pentru un timp scurt sau pentru unul mai lung. Iar între mănăstirile care în mod deosebit strălucesc acolo prin duhovnicie este Mănăstirea Vatopedi în fruntea căreia, din darul lui Dumnezeu, este acum Părintele Egumen Efrem. Ori de câte ori am ajuns acolo—cei ce am ajuns—sau alţii au citit despre Sf. Munte şi despre Mănăstirea Vatopedi, ne-am mângâiat sufleteşte, ne-am îmbogăţit sufleteşte. Şi lucrul acesta i se datorează şi părintelui stareţ şi comunităţii pe care, cu ajutorul lui Dumnezeu, a realizat-o şi a întărit-o acolo. Sf. Munte am zis că este un loc unic. Acolo este rugăciune, este nevoinţă, dar este şi un tezaur inestimabil de sfinte icoane şi sfinte moaşte şi noi credem că Dumnezeu încă ţine lumea pentru rugăciunile sfinţilor. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Românesc. Ετικέτες: , , , , . Leave a Comment »

Πάρτε κάτι που λίγοι το έχουν αυτή τη στιγμή στα χέρια τους…

%20-%2~1

VatopaidiFriend: Ευχαριστούμε τον πολύ καλό μας φίλο Παναγιώτη που μας έστειλε την φωτογραφία.

ΒΑΘΜΙΔΕΣ ΠΡΟΑΙΡΕΣΕΩΝ

Ο αββάς Ζωσιμάς

αββάς

Έλεγε πάλι, ο Αββάς Ζωσιμάς, πως υπάρχουν διάφορες βαθμίδες προαιρέσεων. Και μπορεί προαίρεση θερμή να προσφέρει στο Θεό μέσα σε μια ώρα τόσα, όσα άλλη προαίρεση νωθρή δεν προσφέρει ούτε σε πενήντα χρόνια. Και αν δουν οι δαίμονες ότι κάποιος βρίστηκε ή ατιμάστηκε ή ζημιώθηκε ή έπαθε οτιδήποτε παρόμοιο, και θλίβεται όχι επειδή έπαθε άδικα, αλλά επειδή δεν σήκωσε με γενναιότητα την άδικη επίθεση, τότε φοβούνται. Γιατί γνωρίζουν ότι αυτός ο άνθρωπος μπήκε στο δρόμο της αλήθειας, και θέλει να βαδίζει σύμφωνα με τις εντολές του Θεού.

(Αββά Ζωσιμά, Κεφάλαια ωφέλιμα, Έκδ. Ι. Μ. Παρακλήτου, σ. 17)

Οι βιαστές της ιστορίας και οι θιασώτες τους

Του Σάββα Μαυρίδη, καθηγητή Κοινωνιολογίας στο ΑΤΕΙ Θεσσαλονίκης

Ο Φρειδερίκος Ένγκελς στο έργο του “Η Καταγωγή της Οικογένειας, της Ατομικής Ιδιοκτησίας και του Κράτους” διέκρινε, μεταξύ άλλων, τις μορφές ανθρώπινης δραστηριότητας: ως άγρια κατάσταση, την περίοδο όπου επικρατεί η ιδιοποίηση ετοίμων προϊόντων, και ως πολιτισμό, την περίοδο όπου οι άνθρωποι επεξεργάζονται τα φυσικά προϊόντα, αναπτύσσουν τη βιομηχανία, αλλά και την τέχνη (1).

Πρόκρινε δηλαδή ότι η ανάπτυξη του ανθρώπου δεν περιορίζεται μόνο στην παραγωγή αγαθών, αλλά και στην καλλιέργεια των γραμμάτων και των τεχνών, δηλαδή στην πνευματική καλλιέργεια. Μεταφέροντας αυτή την άποψη στη σύγχρονη εποχή και στην περιοχή μας, βλέπουμε ότι γείτονές μας οικειοποιούνται τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό και τον πουλούν ως δικό τους τουριστικό προϊόν.

Έτσι και οι γείτονές μας Σλαβοαλβανοί των Σκοπίων -και όχι Σλαβομακεδόνες, όπως τους αποκαλούν και “έγκριτοι” δημοσιογράφοι των Αθηνών-, Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ-ΣΟΦΙΑ ΤΟ ΓΕΝΑΡΗ ΤΟΥ 1919

hagia_sophia_interior

Απόσπασμα από το ομώνυμο άρθρο του Ανδρέα Κυριάκου στο περιοδικό «Τα Πάτρια» σελ. 4-5, 57-61, 1996

Κάποτε μου μίλησε ο παππούς μου για ένα Κρητικό παπά, αληθινό παλικάρι, πού το Γενάρη του 1919 λειτούργησε κάτω από τους χιλιόχρονους θόλους της Αγια-Σοφίας! Πρωταγωνιστής αυτού του συγκλονιστικού γεγονότος της εθνικής μας ζωής, το οποίο δυστυχώς αγνοούν πολλοί Έλληνες, ήταν ένα αληθινό παλικάρι, ένα βλαστάρι της λεβεντογέννας Κρήτης, της οποίας τα ανδρεία παιδιά έδωσαν πάντα το μεγάλο παρόν σ’ όλους τους αγώνες του Γένους, από τα πανάρχαια χρόνια ως τις μέρες μας. Αναφερόμαστε στον παπα-Λευτέρη Νουφράκη από τις Άλωνες Ρεθύμνου, ο οποίος υπηρετούσε ως στρατιωτικός ιερέας στη Β’ Ελληνική Μεραρχία, μια από τις δυο Μεραρχίες πού συμμετείχαν στις αρχές του 1919 στο «συμμαχικό» εκστρατευτικό σώμα στην Ουκρανία. Η Μεραρχία αυτή στο δρόμο προς την Ουκρανία στάθμευσε για λίγο στην Κωνσταντινούπολη, την Πόλη των ονείρων του Ελληνικού λαού, η οποία βρισκόταν τότε υπό «συμμαχική επικυριαρχία», ύστερα από το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Ιστορία. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Leave a Comment »

ΤΟ ΜΕΤΡΟ ΤΟΥ ΦΑΓΗΤΟΥ ΚΑΙ Η ΝΗΣΤΕΙΑ (Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου)

Oi p

Οι πέντε άρτοι και οι δύο ιχθύες που πολλαπλασίασε ο Χριστός. Ψηφιδωτό του 5ου αιώνα περίπου, στο δάπεδο κάτω από την Αγία Τράπεζα της παλαιοχριστιανικής βασιλικής στην Tabgha, εκεί όπου είχε γίνει το θαύμα (κοντά στην Θάλασσα της Γαλιλαίας). Έχει ενδιαφέρον να παρατηρήσουμε ότι οι άρτοι είναι σαν προσφοράκια.

Ως προς τη διατροφή, ας είναι αρχή σας να σηκώνεστε από το τραπέζι μισοχορτάτος. Ετσι η κακιά δούλα, η σάρκα, θα νιώσει ότι εχει από πάνω της εναν εξουσιαστή.

Όσο για το κρασί, πολύ καλά κάνατε και το κόψατε. Ετσι θα είστε πάντα νηφάλιος, με ξεθόλωτο νου και δραστήριο σώμα. Μεγάλη υπόθεση!

Νηστεία για μεγάλους και παιδιά.

Η νηστεία της Τετάρτης και της Παρασκευής και οι υπόλοιπες «διατεταγμένες» νηστείες του εκκλησιαστικού έτους είναι αρκετές. Δεν υπάρχει λόγος να προσθέσετε σ’ αυτές άλλη μια μέρα την εβδομάδα. Ρίξτε καλύτερα μεγαλύτερο βάρος στον πνευματικό αγώνα εναντίον των πονηρών λογισμών και των εμπαθών αισθημάτων. Ως προς το σώμα, φτάνει να το κρατάτε υπό τον έλεγχο σας με μια διακριτική εγκράτεια σε όλα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Εξελίξεις στο Λαθρομεταναστευτικό

Toυ Ευριπίδη Μπίλλη, Τ. Επίκουρου Καθηγητή ΕΜΠ (Εθνικού Μετσόβειου Πολυτεχνείου)

Μετά τις αποκαλύψεις του τέως Υπουργού Δημόσιας Τάξεως Πολύδωρα για τη απόρρητη έκθεση του το 2005 (συνημμένο) έρχονται στην δημοσιότητα και άλλες συνεχείς αποκαλύψεις για το θέμα των λαθρομεταναστών. Έτσι σε συνέντευξη του στον δ/ντή του ραδιοφώνου του φλας κ. Γιώργο Σταματόπουλο ο Νομάρχης της Αθήνας κ. Σγουρός αποκάλυψε, ότι πριν από πάρα πολύ καιρό ζήτησε από τις υπηρεσίες του να καταγράψουν τα σημεία κατάληψης του ευρύτερου κέντρου της Αθήνας από λαθρομετανάστες. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

About how death and life depend on the tongue

lastjudgment_5x10

«Death and life are in the power of the tongue» (Proverbs 18:21).

Did not our Lord Himself confirm this when He said that for every empty word men will give an answer before the Dread Judgment? Didn’t He explicitly say: «But I tell you, that of every idle word men speak, they shall give account on the Day of Judgment. For by your words, you shall be justified and by your words, you shall be condemned» (St. Matthew 12: 36-37). Whoever is justified will receive life. Whoever is condemned will receive death. Therefore, do you see how life and death are in the power of the tongue? The Apostle James says: «For in many things we all offend. If anyone does not offend in word, he is a perfect man, able also to lead round by a bridle the whole body» (St. James 3:2). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Μάτι» – «Ξεμάτιασμα»

Η δόξα του σταυρού. Δεύτερο μισό 12ου αιώνα.

Η δόξα του σταυρού. Ρώσικη εικόνα. Δεύτερο μισό 12ου αιώνα.

Σατανική ενέργεια

Ο φθονερός, όταν βλέπει κάτι το καλό στον άλλο, υποφέρει. Το ίδιο παθαίνει και ο πανούργος διάβολος. Διάβολος και φθονερός φθονούν το καλό του άλλου. Έχουν μεταξύ τους το κοινό αυτό σημείο. Κι ο διάβολος το «εκμεταλλεύεται». Περνά μέσα απ’ αυτό, (=φθόνο) την κακία του σ’ ανθρώπους.

Ο φθόνος δηλ. του φθονερού ανθρώπου είναι αγωγός, απ’ όπου διοχετεύεται στις ανθρώπινες ψυχές το δηλητήριο (=βασκανία) του διαβόλου. «Η βασκανία είναι μία δαιμονική ενέργεια, που γίνεται μέσω των φθονερών ανθρώπων» (Μ. Βασίλειος περί φθόνου, 4), «…απέλασον πάσαν διαβολικήν ενέργειαν, πάσαν σατανικήν έφοδον» (Ευχή εις βασκανίαν). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τα Μοναστήρια : Έκθεση που έγραψε στο σχολείο η Αθανασία Ζ. μαθήτρια της 4ης Δημοτικού

Τα έγγραφά μου

VatopaidiFriend: Συγχαρητήρια στην Αθανασία και στους γονείς της !

Τα μοναστήρια

Στη χώρα μας υπάρχουν πολλά μοναστήρια. Εδώ η ζωή είναι αδερφική όπως και στις πρώτες κοινότητες Χριστιανών, τις Αγάπες. Έτσι αποτελούν παράδειγμα και για τους υπόλοιπους χριστιανούς. Τα μοναστήρια τα αγαπούν και τους δείχνουν ευγνωμοσύνη όλοι οι χριστιανοί γιατί σε δύσκολους καιρούς οι άνθρωποι έβρισκαν καταφύγιο στα μοναστήρια. Συχνά μέσα σ’ αυτά έχουν λειτουργήσει σχολεία και νοσοκομεία.

Με τον καιρό έχουν συγκεντρωθεί στα μοναστήρια πολλά κειμήλια, εικόνες απαράμιλλης τέχνης , παλαιά χειρόγραφα ,βιβλία. Αυτά δείχνουν την ευγνωμοσύνη των ανθρώπων που έχουν στους αγίους και τα μοναστήρια για τη βοήθεια που τους έδειξαν στις δύσκολες στιγμές. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

The long road home.

ROAD_TO_HEAVEN_THIS_ONEOn my own accord as a little boy I used to walk about a mile to the Baptist church that some of my extended family was a part of. My aunt taught Sunday school there. These were during the good days when a little kid could walk to church on Sundays in a good little southern country town where nothing ever went wrong. Oddly enough, every Sunday, I’d walk past a church with a big golden dome on it, but I didn’t know anyone there and I was too intimidated to walk in. It was called St. Mary’s.

All throughout my early youth I continued on with the Baptists, doing the little Christmas plays and learning about the usual Sunday school material.

Eventually we moved from that town and I started going to church with a different side of the family at a local Pentecostal assembly, still just up the street from where I live now. It wasn’t really a church thing for me at that time, even as a little boy, even though I loved the activities and things with my family and friends then, I knew something was missing and frankly… shallow. I was done coloring pictures of Jonah and the whale and leaving the room when it was time for the grown people to hear their message… I never understood why the children were encouraged(sometimes forced) to leave the main area of the church when the real preaching was getting started. That’s what I wanted to hear. I was thirsting for something substantial that I could never find, and it wasn’t being filled by the redundant praise music and childish activities we were being spoon-fed. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΑΓΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΓΙΑΣΜΟΣ (4)

Ο Χριστός με αγίους. Ψηφιδωτό στην κόγχη του αγίου βήματος της βασιλικής του Αγίου Μάρκου στην Ρώμη (9ος αιώνας).

Ο Χριστός με αγίους. Ψηφιδωτό στην κόγχη του αγίου βήματος της βασιλικής του Αγίου Μάρκου στην Ρώμη (9ος αιώνας).

Συνέχεια από (3)

Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου

Η αγιότητα είναι ανοιχτός κήπος με διάφορα ευώδη άνθη. Δεν καλλιεργείται στό θερμοκήπιο. Τα άνθη της είναι πολύχρωμα, πανευώδη και μυρίων ευωδιών. Τα τίμια λείψανα των άγιων δεν έχουν την ΐδια ευωδία. Η ποικιλία των χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος εμπνέει διάφορες ζωές. Δεν αποκλείεται κανένας από την αγιότητα. Οποιος αγαπήσει πολύ τον Χριστό και την αγάπη του δείξει έμπρακτα, ταπεινωθεί και αγωνισθεί, αγιάζει, χαριτώνεται, φωτίζεται. Μη μένουμε στην επίμονη και ανήσυχη αναζήτηση αγίων και δεν κάνουμε κάτι για τον προσωπικό μας αγιασμό. Μη ψάχνουμε να βρούμε και να δημιουργήσουμε αγίους. Ας φιλιωθούμε με τους πολλούς ήδη υπάρχοντες. Αν ο Θεός ευδοκήσει να μας φέρει μπροστά σ’ έναν άγιο, ας του ζητήσουμε να μας ευλογήσει, να προσεύχεται για μας και μη τον κουράζουμε με περίεργα ερωτήματα και χάνουμε τη σημασία της ευκαιρίας αυτής. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Οι Άγιοι Λεόντιος, Υπάτιος και Θεόδουλος

0618_Leontius_Hypatius_TheodoulusΟι Άγιοι Λεόντιος, Υπάτιος και Θεόδουλος, μαρτύρησαν στα χρόνια του αυτοκράτορα Ουεσπασιανού. Ο Λεόντιος καταγόταν από την Ελλάδα και διακρινόταν για το μεγαλοπρεπές και αγέρωχο παράστημά του και τη ρωμαλεότητά του. Σε νεαρή ηλικία κατετάγη στο στρατό και σε όλες τις μάχες επεδείκνυε μεγάλη γενναιότητα και ανδρεία. Γι’ αυτές του τις αρετές προβιβάσθηκε γρήγορα σε υψηλά στρατιωτικά αξιώματα. Παρά τη γρήγορη εξέλιξή του και την υψηλή του θέση, συμπεριφερόταν με πολλή μετριοφροσύνη και τιμιότητα. Όταν βρισκόταν στην Αφρική διδάχθηκε την χριστιανική πίστη, στην οποία η ευγενής και τίμια ψυχή του ανταποκρίθηκε με θέρμη. Άρχισε να κηρύττει το λόγο του Θεού στους υφισταμένους του και τούς στρατιώτες, όσα δε χρήματα κέρδιζε τα διέθετε για την ανακούφιση των πτωχών, των χηρών και των ορφανών. Η χριστομίμητη αυτή δραστηριότητά του γρήγορα απόδωσε εύχυμους καρπούς. Δύο συνάδελφοί του ο Υπάτιος και ο Θεόδουλος, πίστευσαν στο Χριστό και άρχισαν να ζουν με χριστιανική αγνότητα και άσκηση. Όταν πληροφορήθηκε το γεγονός ο αφρικανός ηγεμόνας Αδριανός, προσπάθησε με διάφορες υποσχέσεις να τούς κάμει να αρνηθούν την πίστη τους. Γρήγορα κατάλαβε ότι οι Άγιοι παρέμεναν ακλόνητοι, ως γενναίοι στρατιώτες Ιησού Χριστού. Διέταξε λοιπόν τον δι’ αποκεφαλισμού θάνατο του Υπάτιου και Θεόδουλου, τον δε Λεόντιο μαστίγωσε μέχρι θανάτου. Έτσι με το τίμιο αίμα τους, επισφράγισαν την πίστη και την αγάπη τους στο Σωτήρα και Λυτρωτή τους και κέρδισαν τούς αμαράντινους του μαρτυρίου στεφάνους. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »