Everghetinos – Tema 5 (Ρουμανικά, Romanian)

everghetinosTrebuie să avem pururi pomenirea morţii și a judecăţii ce va să fie; căci cei care nu cugetă și nu le așteaptă neîncetat pe acestea cad ușor pradă patimilor

3. Din Pateric

1. A zis Avva Agathon: «Monahul trebuie să ia aminte în tot ceasul la Judecata lui Dumnezeu».

2. Era prin părţile Iordanului un pustnic, care se nevoise vreme de mulţi ani. Acesta, acoperit de Dumnezeu, nu avea lupte de la vrăjmaș, rămânând aproape întru totul nerăzboit. De aceea, în faţa tuturor celor care îl cercetau pentru folos [duhovnicesc], îl batjocorea pe Satana și îi arunca ocări. Zicea că-i un nimic și că n-are nici o putere asupra nevoitorilor; decât dacă-i găsește asemenea lui, întinaţi și robiţi neîncetat păcatului, doar pe aceștia îi face neputincioși. Acestea le spunea pentru că nu simţea harul de sus, care nu-l lăsa pe Satana să-l lupte.

Dar când i s-a apropiat sfârșitul, a îngăduit Dumnezeu să i se arate diavolul înaintea ochilor și să-i spună: «Ce ţi-am făcut eu, Avva? De ce-mi arunci ocări? Oare te-am supărat cu ceva?» Iar fratele îl scuipă și începu să-i zică iarăși aceleași cuvinte: «Mergi înapoia mea, Satano! Căci nu ai nici o putere asupra robilor lui Dumnezeu». Iar acela spuse: «Așa, așa! Vezi că mai ai de trăit patruzeci de ani; nu o să găsesc eu în atâţia ani o clipă în care să te fac să te poticnești?» și, spunând aceasta, s-a făcut nevăzut. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Everghetinos, Românesc. Ετικέτες: , , , , , , . Leave a Comment »

Τα θρησκευτικά, και η επιρροή στα παιδιά των Χριστιανών

jkd01

Αθεϊστές και «εκσυγχρονιστές», εν χορώ με τους αιρετικούς και τους αλλοθρήσκους, κόπτονται για την κατάργηση των θρησκευτικών από τα σχολεία των Ελλήνων. Δεν χρειάζεται βέβαια να εξηγήσουμε τους λόγους! Όμως χρειάζεται να απαντήσουμε σε ορισμένα ανόητα επιχειρήματα που χρησιμοποιούν ως δικαιολογίες για το σκοπό τους, τα οποία μόνο σε ανθρώπους χαμηλής νοημοσύνης μπορούν να βρουν δικαίωση.

Ένα πονηρό επιχείρημα

Μας λένε οι εχθροί της Ορθόδοξης πίστης: «Πρέπει τα παιδιά να μη διδάσκονται στο σχολείο θρησκευτικά, ούτε με κατηχητικό τρόπο, ώστε να μένουν ανεπηρέαστα και ελεύθερα να επιλέξουν τη θρησκευτική τους κατεύθυνση μεγαλώνοντας». Και αυτό φυσικά το λένε, για να είναι τα παιδιά άπειρα και εκτεθειμένα θρησκευτικά, ώστε αργότερα να μπορούν να πέσουν θύματα του κάθε απατεώνα αθεϊστή ή αλλόθρησκου. Ας δούμε όμως αναλυτικότερα, πόσο λογικό είναι αυτό τους το επιχείρημα; 

Εφαρμογή της λογικής αυτής στην εκπαίδευση γενικά

Εάν αυτό το εφαρμόσουμε στο θέμα των θρησκευτικών, για να είμαστε συνεπείς, πρέπει να το εφαρμόσουμε ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ. Για παράδειγμα, δεν πρέπει τα παιδιά να μαθαίνουν φυσική, για να μπορούν αργότερα απροκατάληπτα να παρατηρήσουν τη φύση, και να έχουν τη δική τους κοσμοθεώρηση. Ούτε πρέπει να μαθαίνουν ιστορία, επειδή πρέπει να μείνουν απροκατάληπτα, στο ποια ιστορική εκδοχή πρέπει να μάθουν. Μπορεί για παράδειγμα, να θέλουν να μάθουν την ιστορία από την άποψη της Τουρκίας, και όχι της Ελλάδος. Ή από την άποψη των Σκοπίων! Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Κοινωνία, Ορθόδοξη πίστη, Πολιτικά. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Leave a Comment »

Στον τεχνίτη Πάγια για την εξομολόγηση (Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς)

_1_~1Ηθελες να μάθεις εάν η εξομολόγηση είναι απολύτως απαραίτητη! Παλιότερα συχνά εξομολογιόσουν, και σταμάτησες επειδή κάποιος γέλασε γι’ αυτό μαζί σου. Δεν έπρεπε να σταματήσεις. Σε ποιόν δεν γέλασαν oι άνθρωποι; Γνωρίζεις πως είπε ο Πλέον-προορατικός: «Ουαί υμίν οι γελώντες νυν, ότι πενθήσετε και κλαύσετε» (Λουκ. 6,25). Έκτος από τη χειροτεχνία σου, λες ότι έχεις κι ένα αμπέλι, το όποιο παράγει άφθονα, αφού το περιποιείσαι καλά. Εάν κάποιος παραμελήσει το αμπέλι του, και γελάσει μαζί σου επειδή εσύ καλλιεργείς επιμελώς το δικό σου, θα σήκωνες τα χέρια σου από το αμπέλι, και θα σταματούσες να το καλλιεργείς; Δεν θα το έκανες, είναι σίγουρο. Πώς τότε μπορείς να ταλαντευθείς στην καλλιέργεια της ψυχής σου, της σημαντικότερης άπ’ όλα τα αμπέλια στη γη; Αφού όταν πεθάνεις, τη ψυχή θα την πάρεις, ενώ το αμπέλι θα το αφήσεις. Απ’ όλες τις καλλιέργειες η καλλιέργεια της ψυχής είναι η πιο σημαντική και απ’ όλους τους κόπους, με τους οποίους ο άνθρωπος κοπιάζει στη γη, ο κόπος περί της ψυχής είναι ο πιο λογικός. Γι’ αυτό, γύρισε στον προηγούμενο κόπο για τη ψυχή σου, και άρχισε ξανά να εξομολογείσαι. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΠΟΙΟΣ ΜΑΣ ΕΥΕΡΓΕΤΕΙ; (του Αββά Ζωσιμά)

Ιησούς Χριστός νικά

Ιησούς Χριστός νικά

Έλεγε: πως αν κανείς φέρει στο νου του κάποιον που τον έθλιψε ή τον ζημίωσε ή τον έβρισε ή τον ρεζίλεψε ή τον κατηγόρησε χωρίς λόγο ή του έκανε οποιοδήποτε άλλο κακό, και πιάσει να πλέκει λογισμούς εναντίον του, αυτός επιβουλεύεται την ίδια του τη ψυχή, όπως οι δαίμονες. Επειδή του αρκεί αυτό για να καταστραφεί. Αλλά τι λέω «να πλέκει λογισμούς»; Αν δεν θεωρεί τον άλλο σαν ευεργέτη και γιατρό, αδικεί αφάνταστα τον εαυτό του!

Γιατί λες ότι πάσχεις; Αυτός σε καθαρίζει! Και οφείλεις να τον θεωρείς σαν γιατρό, σταλμένο σε σένα από το Χριστό. Έχεις υποχρέωση να πάθεις για τ’ Όνομά Του, και οφείλεις να έχεις αυτό τον άνθρωπο σαν ευεργέτη.

Το μουσείο και τα μάρμαρα

museum04

Tου Ν. Λυγερου

Η δημιουργία του νέου Μουσείου της Ακρόπολης προκαλεί πολλές αντιδράσεις στους συμπολίτες μας και ο καθένας θεωρεί ότι ισχύει η άποψή του, δίχως να εξετάζει το στρατηγικό σκέλος της όλης υπόθεσης. Το νέο Μουσείο της Ακρόπολης δεν είναι απλώς ένα μουσείο της Ελλάδας. Ο στόχος δεν είναι μόνο αυτός.

Πρέπει να αντιληφθούμε ότι αυτό το Μουσείο αποτελεί ένα ισχυρό εργαλείο και επιχείρημα στην υπόθεση της επιστροφής των Μαρμάρων του Παρθενώνα. Ένα από τα κυριότερα τεχνάσματα του British Museum της Αγγλίας ήταν ότι η Ελλάδα δεν διέθετε τις απαραίτητες υποδομές, για να εξασφαλίσει την ανάδειξη των μαρμάρων. Το παλιό Μουσείο της Ακρόπολης, όντως, δεν είχε αυτές τις δυνατότητες. Κατά συνέπεια, ο αγγλικός τύπος δεν είχε κανένα πρόβλημα, για ν’ ασκεί κριτική εναντίον της Ελλάδας πάνω σε αυτό το θέμα. Και με αυτόν τον τρόπο, στην ουσία, συνέχιζε τη θεωρία του επίσημου αρχαιοκάπηλου, ο οποίος, κατά την εκτίμησή του, έσωσε τα μάρμαρα του Παρθενώνα από τους βάρβαρους Έλληνες, ακόμα και αν αναγκάστηκε να πριονίσει τα μάρμαρά μας! Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μάθε να προσεύχεσαι (Αρχιεπισκόπου Anthony Bloom)

Πρωινό στο πευκοδάσος. Εργο του Ivan Shishkin (1889).

Πρωινό στο πευκοδάσος. Εργο του Ivan Shishkin (1889).

Αν η απελπισία μας πηγάζει από πολύ βαθιά μέσα μας, αν αυτό που ζητάμε, αυτό για το οποίο κραυγάζουμε, είναι τόσο ουσιαστικό ώστε να καλύπτει όλες τις ανάγκες τις ζωής μας, τότε βρίσκουμε κατάλληλα λόγια να προσευχηθούμε και μπορούμε να φτάσουμε στην κορυφαία στιγμή της προσευχής μας, τη συνάντηση με το Θεό.

Θα ήθελα να πω κάτι ακόμα για την «κραυγή» της προσευχής. Φώναζε δυνατά ο τυφλός Βαρτίμαιος. Τι λέει όμως το Ευαγγέλιο για τους ανθρώπους γύρω του; Προσπαθούσαν, λέει, να τον κάνουν να σιωπήσει. Μπορούμε να φανταστούμε όλους εκείνους τους ευσεβείς ανθρώπους με την καλή όραση, τα γερά πόδια, την καλή υγεία που περικύκλωναν το Χριστό και μιλούσαν για υψηλά θέματα, για τη Βασιλεία του Θεού που έρχεται, για τα μυστήρια των Γραφών, να γυρίζουν προς το Βαρτίμαιο και να του λένε: «επί τέλους, δεν μπορείς να ησυχάσεις; Τα μάτια σου, τα μάτια σου, και τι σημασία έχουν αυτά ενώ μιλούμε για το Θεό;» Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

St. John Maximovitch, the wonderworker.

SaintJohnArchbishop John was born on June 4, 1896, in the village of Adamovka in the province of Kharkov in southern Russia. He was a member Maximovitch family, to which St. John of Tobolsk also had belonged. His father, Boris, was a marshal of nobility in one part of Kharkov province; and his uncle was rector of Kiev University. He received at baptism the name of Michael, his heavenly protector being the Archangel Michael. He was a sickly child and ate little. …

In 1924 Vladika was ordained reader in the Russian church in Belgrade by Metropolitan Anthony, who continued to exert great influence over him; and Vladika in his turn showed the utmost respect and devotion to his superior. In 1926 Metropolitan Anthony tonsured him a monk and ordained him hierodeacon in the Milkov Monastery, giving him the name John, after Vladika’s own distant relative, Saint John Maximovitch of Tobolsk. On November 21 of the same year Vladika was ordained hieromonk by Bishop Gabriel of Chelyabinsk. From 1925 to 1927, Vladika was an instructor of religion at the Serbian State High School, and from 1929 to 1934 he was a teacher and tutor at the Serbian Seminary of St. John the Theologian at Bitol. There he served the Divine Liturgy in Greek for the local Greek and Slavic communities, who had the greatest esteem for him.

The city of Bitol was in the diocese of Okhrida, and at that time the ruling bishop of this diocese was Nicholas Velimirovitch, a Serbian Chrysostom, a noted preacher, poet, writer, and organizer and inspirer of the popular religious movement. He, as much as Metropolitan Anthony, valued and loved the young Hieromonk John, and himself exerted a beneficial influence upon him. More than once he was heard to say, «If you wish to see a living saint, go to Bitol to Father John. » … Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »