Everghetinos – Tema 6 (2) (Ρουμανικά, Romanian)

everghetinosBucuria din ceruri și slava gătită sfinţilor sunt mai presus de gând și de aceea se cuvine să le râvnim din tot sufletul. Nimic din cele ce sunt sau din cele ce facem nu este vrednic de acestea

3. A Sfântului Efrem [Sirul]

Fraţilor, mare și de necuprins cu mintea este slava ce s-a gătit sfinţilor, în vreme ce [slava] vieţii acesteia trece ca o floare, care se scutură grabnic, și ca verdeaţa ierbii. Mulţi domni și împăraţi au stăpânit ţinuturi și cetăţi nenumărate și în scurtă vreme pomenirea lor s-a șters de parcă nici n-ar fi fost vreodată. Oare câţi împăraţi, care au cârmuit neamuri multe, nu și-au făcut chipuri [cioplite] și monumente, crezând că prin acestea vor fi vestiţi și după moarte? Au venit însă alţii, care au surpat chipurile cioplite și au sfărâmat statuile. La unele dintre statui, înlăturând doar feţele, s-au înfăţișat pe ei în loc; dar și lucrul acestora, la rândul lui, a fost stricat de alţii.
Alţii și-au zidit morminte măreţe, părându-li-se că prin ele își întăresc nume veșnic, întipărind și chipul lor deasupra acestora. A venit însă alt neam după ei și mormintele au trecut în stăpânirea lor. Iar aceia au vrut, după cum era firesc, să le curăţească și au mutat [de acolo] oasele celor vechi ca și cum ar fi fost prundiș. Cu ce le-a fost, deci, de folos coșciugul de preţ sau piramida? Căci toate lucrările deșertăciunii sfârșesc în nimic.

Însă cu cei slăviţi întru Dumnezeu nu se întâmplă așa. Căci El le-a gătit lor viaţă veșnică și slavă nepieritoare. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ψυχοπνευματικό Παιδομάζωμα: ΕΚΠΑΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΕΘΕΛΟΔΟΥΛΟΥΣ ΥΠΟΤΕΛΕΙΣ

Gyzis-paidomazoma

Το παιδομάζωμα. Πίνακας του Νικόλαου Γύζη (1842-1901).

της Δάφνης Βαρβιτσιώτη, Ιστορικού

Το βιβλίο της Ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού, το οποίο προκάλεσε πρωτοφανή σάλο σε διαπαραταξιακό επίπεδο, δεν είναι παρά ή κορυφή του παγόβουνου της ψυχοπνευματικής γενοκτονίας, η οποία συντελείται εις βάρος των νεωτέρων γενεών Ελλήνων. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πρέπει να φοβόμαστε τον θάνατο;

Οι ψυχές των πεθαμένων στον Άδη συναντούν τον Χριστό νικητή επί του θανάτου.

Οι ψυχές των πεθαμένων στον Άδη συναντούν τον Χριστό νικητή επί του θανάτου.

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Έχεις ακούσει για τον μακάριο διάκο Αββακούμ; Όταν τον οδηγούσαν οι Τούρκοι μέσω του Βελιγραδίου, στα δεσμά, για να τον καρφώσουν στον πάσσαλο, αυτός ο ιπποτικός Βόσνιος τραγουδούσε: «Ο Σέρβος είναι του Χριστού, χαίρεται, τον θάνατο»! Αυτά τα λόγια ακούγονται εντελώς σύμφωνα με το πνεύμα του απόστολου Παύλου ο όποιος γράφει στους Φιλιππησίους: «Συνέχομαι δε έκ των δυο, την επιθυμίαν έχων εις το αναλύσαι και συν Χριστώ είναι· πολλώ γαρ μάλλον κρείσσον το δε επιμένειν εν τη σαρκί αναγκαιότερον δι’ υμάς» (Φιλιπ, 1,23-24). Ό απόστολος δεν μιλά καν περί του θανάτου αλλά μόνο περί της μετάβασης απ΄ αυτή τη ζωή στην άλλη ζωή. Και χαίρεται περισσότερο εκείνη τη ζωή παρά αυτήν.

Ρώτησα πρόσφατα έναν υγιή γέρο: «Τι θα επιθυμούσες από τον Θεό να σου δώσει περισσότερο στον κόσμο;» Έβαλε το χέρι στην καρδιά και απάντησε: «Τον θάνατο και μόνο τον θάνατο»! «Πιστεύεις στη ζωή μετά από τον θάνατο;» «Ακριβώς λόγω αυτής της πίστης επιθυμώ όσο πιο γρήγορα τον θάνατο», είπε ο γέρος. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Υπάρχουν τα κακά πνεύματα;

Ο Χριστός αντιμετωπίζει τους δαίμονες και καταλύει την εξουσία τους, κουβαλώντας τον Σταυρό. Ένας πίνακας του Jacques Joseph Tissot (1836-1902).

Ο Χριστός αντιμετωπίζει τους δαίμονες και καταλύει την εξουσία τους, κουβαλώντας τον Σταυρό. Ένας πίνακας του Jacques Joseph Tissot (1836-1902).

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ

Λες πως πιστεύεις στον Θεό, αλλά με τίποτα δεν πιστεύεις, ότι υπάρχουν τα δαιμόνια.

Υπάρχει μια ιστορία για κάποιο ξένο, που ερχόμενος στην Αίγυπτο θέλησε να πλυθεί στον ποταμό Νείλο. Οι ντόπιοι του έλεγαν, ότι στον Νείλο υπάρχουν κροκόδειλοι, και να μην κολυμπήσει στα βαθιά. Όμως αυτός δεν πίστευε ότι υπάρχουν κροκόδειλοι, και γελούσε θεωρώντας ότι πρόκειται για μυθεύματα. Σαν καλός κολυμβητής, σίγουρος για τον εαυτό του, κολύμπησε μακριά στον θολό Νείλο. Ξαφνικά ένας κροκόδειλος σήκωσε το κεφάλι του, και με το πριόνι των δοντιών του έκοψε τον κολυμβητή στη μέση. Κι έτσι αυτός ο θαρραλέος κακομοίρης ούτε όσο ζούσε πίστευε στην ύπαρξη των κροκόδειλων στο Νείλο, ούτε κατά τον θάνατο είχε τον χρόνο να πιστέψει. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Περί της ταπεινοφροσύνης

Ο Χριστός νίπτει τα πόδια των μαθητών Του. Τοιχογραφία του Giotto.

Ο Χριστός νίπτει τα πόδια των μαθητών Του. Τοιχογραφία του Giotto di Bondone (1267-1337).

Η αμμά Θεοδώρα, έλεγε: Ο άνθρωπος δεν σώζεται ούτε, με την άσκηση, ούτε με την αγρυπνία και ούτε με χίλιους δυο άλλους κόπους, παρά μονάχα με τη γνήσια ταπεινοφροσύνη. Απόδειξη, εκείνος ο αναχωρητής που είχε τη δύναμη να διώχνει από τους ανθρώπους τα δαιμόνια· τους ρωτούσε, λοιπόν, τους δαίμονες, τι είναι εκείνο που τους αναγκάζει να εγκαταλείψουν τον άνθρωπο: μήπως η νηστεία; Κ’ εκείνοι απαντούσαν: «μα εμείς ούτε τρώμε, ούτε πίνουμε»! Μήπως η αγρυπνία; «Μα εμείς, απαντούσαν, δεν κοιμόμαστε»! Μήπως ο αναχωρητικός βίος; Και απαντούσαν: «εμείς πάντα κατοικούμε στις ερημιές»! Μα ποιό είναι τέλος πάντων εκείνο που σας διώχνει; Και απάντησαν: «Τίποτε άλλο δεν μας νικά, παρά μονάχα η ταπεινοφροσύνη, που κατατροπώνει τη λεγεώνα μας»!

( Π. Β. Πάσχου, Γυναίκες της ερήμου, Εκδ. Ακρίτας, σ. 43)

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΠΡΟΚΟΠΙΟΣ

prokopiosΜαρτύρησε στη Σμύρνη στις 25 Ιουνίου 1810

Ο Άγιος νεομάρτυς και οσιομάρτυς Προκόπιος ήταν Έλληνας από τα μέρη της Βάρνας της Βουλγαρίας. Σε ηλικία είκοσι ετών εγκατέλειψε πατρίδα και συγγενείς και έγινε μοναχός στο Άγιο Όρος ,στη σκήτη του Τιμίου Προδρόμου. Ενώ όμως ήταν απλός και ασκητικός μοναχός και οι συμμοναστές του θαύμαζαν την υπακοή του , νικήθηκε από τον λογισμό , που του υπέβαλε ο φθονερός , να φύγει από το Άγιον Όρος και να βγει στον κόσμο. Έφυγε και κατέληξε στην Σμύρνη. Τότε πολεμήθηκε από τον ολέθριο λογισμό της απελπισίας, ότι αφού έφυγε από το Όρος δεν έχει πλέον σωτηρία. Συγχυσμένος από τον πόλεμο των λογισμών πήγε κάποια μέρα στο δικαστήριο και σχεδόν μόνος του δήλωσε ότι θέλει να γίνει Τούρκος. Αμέσως , με πολλή χαρά , τον δέχθηκε ο κριτής , έκανε ομολογία πίστεως στο Ισλάμ και κατηχήθηκε στην ψυχώλεθρη πλάνη . Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πώς ο Θεός έδωσε τις Δέκα Εντολές στους εβραίους! (ανέκδοτο)

μωυσης

Ο Θεός πήγε στους γερμανούς και είπε «έχω Εντολές για σας που θα κάνουν τις ζωές σας καλύτερες».

Και οι γερμανοί ρώτησαν: «τι είναι εντολές;» Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Papoulakis, Saint Joachim of Vatopaidi (2)

Continued from (1)

by Elder Joseph οf Vatopaidi

Agios Ioakeim Pappoulakis 2

To the Very Reverend Abbot Archimandrite Εphraim And the other venerable Fathers of the Holy, Royal, Patriarchal and Stavropegic Monastery of Vatopaidi on the Holy Mountain, children in the Lord beloved of our humble self, Grace be to you, venerable fathers, and peace from God.

Based on the material submitted by you, beloved and venerable fathers, and on the relative report from our Canonical Commission, which were reviewed in the council of our Holy and Sacred Synod, the Monk Joachim Papoulakis of Vatopaidi from Ithaki – whose blessed life and conduct were distinguished by a genuine Orthodox way of thinking and by a great contribution to the Church – is hereby numbered among the Blessed Ones and Saints of the Church. His commemoration is appointed for the 2nd of March each year, whereas that of the translation of his relics for the 23rd of May. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις In English, Saint Joachim of Vatopaidi. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Leave a Comment »

Συν πάσι τοις Αγίοις – Ο Πρόλογος και ο Επίλογος στους «Βίους των Αγίων»(4)

agioi_pantesΣυνέχεια από (3)

Του Οσίου ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ Πόποβιτς

Λοιπόν, οι «Βίοι των Αγίων»; – Να, βρισκόμαστε σε χώρο ουράνιο, διότι η γη γίνεται ουρανός με τους αγίους του Θεού. Κοιτάξτε ότι βρισκόμαστε μεταξύ τών αγγέλων που έχουν σώμα, ανάμεσα σε χριστοφόρους. Όπου δε είναι αυτοί, εκεί βρίσκεται και ολόκληρος ο Κύριος ο Θεός, μέσα σ’ αυτούς και με αυτούς και ανάμεσα σ’αυτούς («ο Θεός ο εν αγίοις αναπαυόμενος», «Θεός εν μέσω θεών»)· εκεί είναι και όλη η αιώνια Αλήθεια του Θεού και όλη η αιωνία Δικαιοσύνη του Θεού και όλη η αιώνια Αγάπη του Θεού και όλη η αιώνια Ζωή του Θεού.

Οι «Βίοι των Αγίων»! – Να, βρισκόμαστε στον παράδεισο, όπου φυτρώνει και αυξάνει ό,τι είναι θείο, άγιο, αθάνατο, αιώνιο, δίκαιο, αληθινό, ευαγγελικό. Διότι στον κάθε άγιον άνθησε με το Σταυρό το δένδρο της ζωής, της αιώνιας, θείας και αθάνατης ζωής, και καρποφόρησε πολλούς καρπούς. Ο δε Σταυρός εισάγει στον παράδεισο, εισάγει και εμάς μετά τον ληστή, ο οποίος, για να μας ενθαρρύνει, μπήκε πρώτος στόν παράδεισο μετά τον Πανάγιον Θείον Σταυροφόρον, τον Χριστόν · μπήκε δε με το σταυρό της μετανοίας.

Οι «Βίοι των Αγίων»! – Να, βρισκόμαστε στην αιωνιότητα· χρόνος δεν υπάρχει πλέον: «Χρόνος ουκέτι έσται» (Αποκ. 10, 7), διότι στους αγίους του Θεού βασιλεύει η αιώνια Θεία Αλήθεια, η αιώνια Θεία Δικαιοσύνη, η αιώνια θεία Αγάπη, η αιώνια Θεία Ζωή. Και «ο θάνατος ουκ έστι έτι» σ’ αυτούς, διότι όλη η ύπαρξή τους είναι γεμάτη από τις αναστάσιμες θείες δυνάμεις του Αναστάντος Κυρίου, του μοναδικού Νικητή του θανάτου και όλων των θανάτων σ’ όλους τους κόσμους. Δεν υπάρχει θάνατος γι᾽ αυτούς – τους αγίους ανθρώπους, διότι όλη η ύπαρξή τους είναι γεμάτη από τον Μόνον Αθάνατον – τον Υπεραθάνατον Κύριον και Θεόν μας Ιησούν Χριστόν. Ευρισκόμενοι μεταξύ αυτών εμείς πάνω στη γη, βρισκόμαστε μεταξύ των μοναδικά αληθινών αθανάτων, οι οποίοι νίκησαν κάθε άδην. Όταν είμαστε με αυτούς κανένα είδος θανάτου δεν μπορεί να μας βλάψει, διότι οι άγιοι είναι σαν αλεξικέραυνα του θανάτου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κυριακή των Αγίων Πάντων (Μετάφραση από το Γερμανικό κείμενο)

VatopaidiFriend: Το παρόν κείμενο το έγραψε ο πατέρας Martinos Petzolt, και την δημοσιεύσαμε πρώτα στα Γερμανικά (εδώ). Κατόπιν είχε την ευγενή καλοσύνη να μας το στείλει και στα Ελληνικά. Τον ευχαριστούμε και του ευχόμαστε να συνεχίσει το δύσκολο έργο του, με την προστασία του Κυρίου μας.

All-SaintsΚυριακή των Αγίων Πάντων

Απ΄ό,τι φαίνεται, ο Θεός δεν μετράει όπως εμείς οι άνθρωποι, αλλά αντίστροφα. Το σημερινό Ευαγγέλιο τελειώνει με την εξής φράση: Πολλοί που είναι σ΄αυτόν τον κόσμο πρώτοι, θα είναι τελευταίοι, και πολλοί τελευταίο, θα είναι πρώτοι. Κι αυτά δεν είναι άδεια λόγια. Τον ίδιο τον υιό του, τον Κύριό μας Ιησού Χριστό άφησε να γίνει τελευταίος, όταν σταυρώθηκε, μα έγινε πρώτος στην Ανάσταση. Και στο αποστολικό ανάγνωσμα ο απόστολος Παύλος μας αναφέρει έναν μεγάλο αριθμό ανθρώπων, οι οποίοι έγιναν τελευταίοι γιατί βασανίστηκαν, διώχθηκαν, έκαναν άσκηση και βρέθηκαν σε κινδύνους και ανάγκες. Αυτοί είναι οι άγιοί μας: οι μάρτυρες, οι ομολογητές, οι ασκητές: τελευταίοι για τον κόσμο, και πρώτοι μπροστά στο Θεό.

Όμως αυτά δεν είναι τόσο εύκολα όσο φαίνονται. Ο Θεός δεν γυρίζει την σειρά για να μετρήσει αντίστροφα, αλλά βαθμολογεί εντελώς διαφορετικά. Και πραγματικά ο εσταυρωμένος είναι πιο δυνατός από τον στρατιώτη, ο βασανιζόμενος πιο δυνατός από τον δήμιο, κι ο ασκητής σκληραγωγημένος μπροστά σε κάθε είδος ανάγκης, κινδύνου, αρρώστιας και κακοπάθειας. Οι άνθρωποι που άντεξαν όλα αυτά μέχρι τον θάνατό τους, δεν είναι αδύναμοι, αλλά πολύ δυνατοί άνθρωποι. Και δικαίως είναι πρώτοι, κι ας ήταν στα μάτια του κόσμου τελευταίοι. Αλλά και το μέτρο της ανδρείας και του δυναμισμού δεν μετράει μπροστά στο Θεό από μόνο του. Δεν τιμάμε τους αγίους επειδή ήταν ιδιαίτεροι ήρωες, και διεξήγαν μεγάλα κατορθώματα. Εκείνοι από αγάπη τα έκαναν όλα αυτά. Από μια αγάπη, η οποία είναι πιο δυνατή και μεγαλύτερη από την αγάπη που έχουμε για τους φίλους μας, μα και για τον πατέρα και την μητέρα μας, όπως λέει και στο Ευαγγέλιο. Από αγάπη έγιναν όμοιοι με τον Κύριο, και στην αδυναμία και στην ταπείνωση, διότι εκείνος κενώθηκε μέχρι τον σταυρικό θάνατο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »