Everghetinos – Tema 6 (2) (Ρουμανικά, Romanian)

everghetinosBucuria din ceruri și slava gătită sfinţilor sunt mai presus de gând și de aceea se cuvine să le râvnim din tot sufletul. Nimic din cele ce sunt sau din cele ce facem nu este vrednic de acestea

3. A Sfântului Efrem [Sirul]

Fraţilor, mare și de necuprins cu mintea este slava ce s-a gătit sfinţilor, în vreme ce [slava] vieţii acesteia trece ca o floare, care se scutură grabnic, și ca verdeaţa ierbii. Mulţi domni și împăraţi au stăpânit ţinuturi și cetăţi nenumărate și în scurtă vreme pomenirea lor s-a șters de parcă nici n-ar fi fost vreodată. Oare câţi împăraţi, care au cârmuit neamuri multe, nu și-au făcut chipuri [cioplite] și monumente, crezând că prin acestea vor fi vestiţi și după moarte? Au venit însă alţii, care au surpat chipurile cioplite și au sfărâmat statuile. La unele dintre statui, înlăturând doar feţele, s-au înfăţișat pe ei în loc; dar și lucrul acestora, la rândul lui, a fost stricat de alţii.
Alţii și-au zidit morminte măreţe, părându-li-se că prin ele își întăresc nume veșnic, întipărind și chipul lor deasupra acestora. A venit însă alt neam după ei și mormintele au trecut în stăpânirea lor. Iar aceia au vrut, după cum era firesc, să le curăţească și au mutat [de acolo] oasele celor vechi ca și cum ar fi fost prundiș. Cu ce le-a fost, deci, de folos coșciugul de preţ sau piramida? Căci toate lucrările deșertăciunii sfârșesc în nimic.

Însă cu cei slăviţi întru Dumnezeu nu se întâmplă așa. Căci El le-a gătit lor viaţă veșnică și slavă nepieritoare. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ψυχοπνευματικό Παιδομάζωμα: ΕΚΠΑΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΕΘΕΛΟΔΟΥΛΟΥΣ ΥΠΟΤΕΛΕΙΣ

Gyzis-paidomazoma

Το παιδομάζωμα. Πίνακας του Νικόλαου Γύζη (1842-1901).

της Δάφνης Βαρβιτσιώτη, Ιστορικού

Το βιβλίο της Ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού, το οποίο προκάλεσε πρωτοφανή σάλο σε διαπαραταξιακό επίπεδο, δεν είναι παρά ή κορυφή του παγόβουνου της ψυχοπνευματικής γενοκτονίας, η οποία συντελείται εις βάρος των νεωτέρων γενεών Ελλήνων. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πρέπει να φοβόμαστε τον θάνατο;

Οι ψυχές των πεθαμένων στον Άδη συναντούν τον Χριστό νικητή επί του θανάτου.

Οι ψυχές των πεθαμένων στον Άδη συναντούν τον Χριστό νικητή επί του θανάτου.

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Έχεις ακούσει για τον μακάριο διάκο Αββακούμ; Όταν τον οδηγούσαν οι Τούρκοι μέσω του Βελιγραδίου, στα δεσμά, για να τον καρφώσουν στον πάσσαλο, αυτός ο ιπποτικός Βόσνιος τραγουδούσε: «Ο Σέρβος είναι του Χριστού, χαίρεται, τον θάνατο»! Αυτά τα λόγια ακούγονται εντελώς σύμφωνα με το πνεύμα του απόστολου Παύλου ο όποιος γράφει στους Φιλιππησίους: «Συνέχομαι δε έκ των δυο, την επιθυμίαν έχων εις το αναλύσαι και συν Χριστώ είναι· πολλώ γαρ μάλλον κρείσσον το δε επιμένειν εν τη σαρκί αναγκαιότερον δι’ υμάς» (Φιλιπ, 1,23-24). Ό απόστολος δεν μιλά καν περί του θανάτου αλλά μόνο περί της μετάβασης απ΄ αυτή τη ζωή στην άλλη ζωή. Και χαίρεται περισσότερο εκείνη τη ζωή παρά αυτήν.

Ρώτησα πρόσφατα έναν υγιή γέρο: «Τι θα επιθυμούσες από τον Θεό να σου δώσει περισσότερο στον κόσμο;» Έβαλε το χέρι στην καρδιά και απάντησε: «Τον θάνατο και μόνο τον θάνατο»! «Πιστεύεις στη ζωή μετά από τον θάνατο;» «Ακριβώς λόγω αυτής της πίστης επιθυμώ όσο πιο γρήγορα τον θάνατο», είπε ο γέρος. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Υπάρχουν τα κακά πνεύματα;

Ο Χριστός αντιμετωπίζει τους δαίμονες και καταλύει την εξουσία τους, κουβαλώντας τον Σταυρό. Ένας πίνακας του Jacques Joseph Tissot (1836-1902).

Ο Χριστός αντιμετωπίζει τους δαίμονες και καταλύει την εξουσία τους, κουβαλώντας τον Σταυρό. Ένας πίνακας του Jacques Joseph Tissot (1836-1902).

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ

Λες πως πιστεύεις στον Θεό, αλλά με τίποτα δεν πιστεύεις, ότι υπάρχουν τα δαιμόνια.

Υπάρχει μια ιστορία για κάποιο ξένο, που ερχόμενος στην Αίγυπτο θέλησε να πλυθεί στον ποταμό Νείλο. Οι ντόπιοι του έλεγαν, ότι στον Νείλο υπάρχουν κροκόδειλοι, και να μην κολυμπήσει στα βαθιά. Όμως αυτός δεν πίστευε ότι υπάρχουν κροκόδειλοι, και γελούσε θεωρώντας ότι πρόκειται για μυθεύματα. Σαν καλός κολυμβητής, σίγουρος για τον εαυτό του, κολύμπησε μακριά στον θολό Νείλο. Ξαφνικά ένας κροκόδειλος σήκωσε το κεφάλι του, και με το πριόνι των δοντιών του έκοψε τον κολυμβητή στη μέση. Κι έτσι αυτός ο θαρραλέος κακομοίρης ούτε όσο ζούσε πίστευε στην ύπαρξη των κροκόδειλων στο Νείλο, ούτε κατά τον θάνατο είχε τον χρόνο να πιστέψει. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Περί της ταπεινοφροσύνης

Ο Χριστός νίπτει τα πόδια των μαθητών Του. Τοιχογραφία του Giotto.

Ο Χριστός νίπτει τα πόδια των μαθητών Του. Τοιχογραφία του Giotto di Bondone (1267-1337).

Η αμμά Θεοδώρα, έλεγε: Ο άνθρωπος δεν σώζεται ούτε, με την άσκηση, ούτε με την αγρυπνία και ούτε με χίλιους δυο άλλους κόπους, παρά μονάχα με τη γνήσια ταπεινοφροσύνη. Απόδειξη, εκείνος ο αναχωρητής που είχε τη δύναμη να διώχνει από τους ανθρώπους τα δαιμόνια· τους ρωτούσε, λοιπόν, τους δαίμονες, τι είναι εκείνο που τους αναγκάζει να εγκαταλείψουν τον άνθρωπο: μήπως η νηστεία; Κ’ εκείνοι απαντούσαν: «μα εμείς ούτε τρώμε, ούτε πίνουμε»! Μήπως η αγρυπνία; «Μα εμείς, απαντούσαν, δεν κοιμόμαστε»! Μήπως ο αναχωρητικός βίος; Και απαντούσαν: «εμείς πάντα κατοικούμε στις ερημιές»! Μα ποιό είναι τέλος πάντων εκείνο που σας διώχνει; Και απάντησαν: «Τίποτε άλλο δεν μας νικά, παρά μονάχα η ταπεινοφροσύνη, που κατατροπώνει τη λεγεώνα μας»!

( Π. Β. Πάσχου, Γυναίκες της ερήμου, Εκδ. Ακρίτας, σ. 43)

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΠΡΟΚΟΠΙΟΣ

prokopiosΜαρτύρησε στη Σμύρνη στις 25 Ιουνίου 1810

Ο Άγιος νεομάρτυς και οσιομάρτυς Προκόπιος ήταν Έλληνας από τα μέρη της Βάρνας της Βουλγαρίας. Σε ηλικία είκοσι ετών εγκατέλειψε πατρίδα και συγγενείς και έγινε μοναχός στο Άγιο Όρος ,στη σκήτη του Τιμίου Προδρόμου. Ενώ όμως ήταν απλός και ασκητικός μοναχός και οι συμμοναστές του θαύμαζαν την υπακοή του , νικήθηκε από τον λογισμό , που του υπέβαλε ο φθονερός , να φύγει από το Άγιον Όρος και να βγει στον κόσμο. Έφυγε και κατέληξε στην Σμύρνη. Τότε πολεμήθηκε από τον ολέθριο λογισμό της απελπισίας, ότι αφού έφυγε από το Όρος δεν έχει πλέον σωτηρία. Συγχυσμένος από τον πόλεμο των λογισμών πήγε κάποια μέρα στο δικαστήριο και σχεδόν μόνος του δήλωσε ότι θέλει να γίνει Τούρκος. Αμέσως , με πολλή χαρά , τον δέχθηκε ο κριτής , έκανε ομολογία πίστεως στο Ισλάμ και κατηχήθηκε στην ψυχώλεθρη πλάνη . Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πώς ο Θεός έδωσε τις Δέκα Εντολές στους εβραίους! (ανέκδοτο)

μωυσης

Ο Θεός πήγε στους γερμανούς και είπε «έχω Εντολές για σας που θα κάνουν τις ζωές σας καλύτερες».

Και οι γερμανοί ρώτησαν: «τι είναι εντολές;» Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »