Mărturie Athonită în România – Omilie la Facultatea de Teologie din Alba Iulia (Ρουμανικά, Romanian)

teologie albaIPS Andrei: Părinţilor profesori, preacuvioşi şi preacucernici părinţi, dragi studenţi şi studente, dragi elevi, pentru şcoala noastră este o zi importantă pentru că, iată, Părintele Stareţ Efrem de la Mănăstirea Vatopedi vine să ne binecuvinteze şi aici, unde ne străduim, cu ajutorul lui Dumnezeu, să acumulăm cunoştinţe teologice, dar în acelaşi timp încercăm să ducem şi o viaţă duhovnicească după inima lui Hristos. Într-o lume debusolată, într-o lume cu foarte multe probleme este nevoie de oameni care trăiesc după învăţătura lui Hristos, care se formează în Biserică frumos şi doresc să aibă o viaţă aşa cum o doreşte Mântuitorul.

Iată de ce cred că ne este foarte binevenită încă o efuziune de viaţă duhovnicească sau un imbold înspre o viaţă duhovnicească aşa cum înţeleg să o trăiască nevoitorii din Sf. Munte. Îl rugăm pe Părintele să vă adreseze câteva cuvinte şi apoi dumneavoastră să puneţi întrebările care vă frământă.

Arhim. Efrem: Şi eu, Înalt Prea Sfinţia Voastră, sunt foarte bucuros şi mă consider fericit că mă aflu în Facultatea dumneavoastră de Teologie, mai ales că vin aici îndată după Sf. Liturghie. Inima vieţii teologice, centrul întregii activităţi eclesiale este Sf. Liturghie. De aceea, de foarte multe ori vin la Sf. Munte diverşi preoţi care îmi zic: „Spuneţi-ne, ce prezenţă teologică şi misionară trebuie să avem în parohia noastră?” Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΠΟΔΕΙΚΤΟΣ

 

A-Ω

Όλα τα αντικείμενα, όλα τα φυσικά φαινόμενα, ολόκληρος ο κόσμος υπόκειται στην επιστημονική γνώση του άνθρωπου. Ο άνθρωπος με την παρατήρηση και τη συστηματική σκέψη (έρευνα) γνωρίζει τη φύση των διαφόρων πραγμάτων και φαινομένων του κόσμου. Η πλήρης και απόλυτη γνώση (επιστημονική γνώση) ενός πράγματος, αποτελεί ταυτόχρονα και απόδειξη, μια βεβαίωση για την ύπαρξη του. Οι γνώσεις επομένως του ανθρώπου είναι ταυτόχρονα και αποδείξεις για την ύπαρξη, τη φύση και τη λειτουργία των διαφόρων πραγμάτων του φυσικού κόσμου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Εμβρυακή Ψυχολογία: Τι δεν γνωρίζουν οι γυναίκες και οι άντρες για τα αγέννητα παιδιά τους (2)

anapeson

Συνέχεια από (1)

Της Janet L. Hopson (Psychology Today, October 1998)

Εμβρυακή μάθηση

Μαζί με την ικανότητα αίσθησης, όρασης και ακοής, έρχεται και η ικανότητα μάθησης και μνήμης. Αυτές οι δραστηριότητες μπορεί να είναι υποτυπώδεις, αυτόματες ακόμη και βιοχημικές. Για παράδειγμα, ένα έμβρυο μετά από μια αρχική αντίδραση συναγερμού, τελικά παύει να αντιδρά σε κάποιον επαναλαμβανόμενο δυνατό θόρυβο. Ο Fifer έχει διαπιστώσει ότι το έμβρυο επιδεικνύει το ίδιο είδος πρωτόγονης μάθησης, γνωστής ως εξοικείωσης, ανταποκρινόμενο στην φωνή της μητέρας του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΠΡΑΟΤΗΤΑΣ

Icon of Christ-childΑγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

Κάθε επιεικής και πράος εύκολα οδηγείται στη φιλανθρωπία και δεν θα ανεχόταν να παραμελήσει αυτούς που βρίσκονται σε μεγάλη ανάγκη, γιατί τη φτώχεια των άλλων τη θεωρεί σαν δική του δυστυχία. Ο φθόνος βέβαια είναι το πιο κακό από όλα τα πάθη· ο ενάρετος όμως και πράος δεν δέχεται μέσα στη ψυχή του το φοβερό αυτό πάθος, αλλά, όταν βλέπει τους αδελφούς του να προκόβουν, χαίρεται και ευχαριστείται μαζί τους, γιατί θεωρεί σαν δική του την αρετή των άλλων, γιατί νομίζει, ότι όσα αγαθά έχουν οι φίλοι του είναι κοινά και γι’ αυτό χαίρεται μαζί τους στα ευχάριστα και λυπάται μαζί τους στα δυσάρεστα.

Αυτό κυρίως είναι το γνώρισμα του πράου, τις μεν αδικίες που γίνονται σ’ αυτόν να τις παραβλέπει, τους αδικούμενους όμως να τους υπερασπίζεται, όπως ακριβώς έκαμε και ο Χριστός. Γιατί, όταν ανέβηκε στο Σταυρό έλεγε: «Πατέρα μου, συγχώρεσε τους, γιατί δεν ξέρουν τι κάνουν»… Αυτό προ πάντων είναι το γνώρισμα της πραότητας, το να καταλύει μεν κάθε κακία, να ελευθερώνει όσους είναι αιχμάλωτοι από αύτη, να εμποδίζει τους δαίμονες που καταστρώνουν δόλια σχέδια εναντίον μας, να απαλλάσσει δε από τα δεινά εκείνους που κυριεύτηκαν απ’ αυτούς.

Papoulakis, Saint Joachim of Vatopaidi (5)

Continued from (4)

by Elder Joseph οf Vatopaidi

Agios Ioakeim Papoulakis

HIS RETURN TO HESYCHIA

When the tempest of the war subsided by the mercy of God, though only after a multitude of casualties in the liberation of the nation, blessed Joachim Papoulakis withdrew to his beloved hesychia. However, he did not return to Athos and Vatopaidi, the monastery of his repentance, but preferred instead the quiet areas of the land of his birth, Ithaki; but this was not by human design. Holy men always speak and act «not by their own will, but as they are moved by the Holy Spirit» (see 2 Peter 1:21). This devout athlete in the spiritual arena and instrument for the twofold love of God and man not only always disregarded his own interest, but also directed his every action to the benefit of the people; this was his reason for residing outside of Athos. Throughout the entire course of his lifelong struggle, according to those who knew him, he always linked compassion for others with his own personal asceticism. This is why he preferred to live the hesychastic life within the world, binding together these two callings. Having arrived in Ithaki, he chose to reside in the forest called Aphentikos Longos, meaning «Master’s Thicket.» He remained there for about five years in strict asceticism, barefoot and half-naked, living in fasting and hardships. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μνήμη Δικαίου: Αρχιμανδρίτης Ευσέβιος Γιαννακάκης (1910-1995) (2)

giann1

Την παραμονή κάθε θείας Λειτουργίας ο π. Ευσέβιος ετοίμαζε το ναό με τη βοήθεια ευλαβών αδελφών και διοικητικών υπαλλήλων του νοσοκομείου. Με περισσή επιμέλεια ευπρέπιζε το Ιερό. Ένα καινούργιο τραπέζι χρησίμευε ως Αγία Τράπεζα και ένα άλλο μικρότερο ως αγία Πρόθεση. Λειτουργούσε με Αντιμήνσιο.

Ο ταπεινός διάδρομος χάρη στην αγιωσύνη του Αγιολαυριώτη Ιερομονάχου μετατρεπόταν σε επίγειο ουρανό. Ασθενείς πολλοί κατέβαιναν εκεί να εκκλησιασθούν, ιατροί, νοσηλευτικό και διοικητικό προσωπικό, εργαζόμενοι νέοι και φοιτητές που έψαλλαν.

Χάρη στις προσευχές του και στις ακάματες προσπάθειες του, παρά τις αντιδράσεις, θεμελιώθηκε ο Ιερός Ναός του νοσοκομείου το Φεβρουάριο του 1958, σε καίρια γωνιακή θέση επί της Βασιλίσσης Σοφίας. Ο Ναός εγκαινιάσθηκε το 1965. Αργότερα κοσμήθηκε ο Ναός με ωραίο σκαλιστό μαρμάρινο τέμπλο και θαυμάσιες αγιογραφίες.

Λειτουργούσε τρεις με τέσσερις φορές την εβδομάδα το πρωί 4.30-7.30 π.μ., για να κοινωνήσουν εγκαίρως οι ασθενείς, και να προλάβει το προσωπικό του νοσοκομείου και άλλοι εργαζόμενοι και φοιτητές που σύχναζαν εκεί, να εκκλησιασθούν. Κατέβαινε από τις τέσσερις για την προσκομιδή. Μνημόνευε αμέτρητα ονόματα. Όταν τελείωνε η θεία Λειτουργία ανέβαινε με το Άγιο Ποτήριο στους θαλάμους να κοινωνήσει στην κλίνη τους όλους εκείνους που είχε εξομολογήσει και προετοιμάσει κατάλληλα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις 06 Ιούνιος, Άγιοι - Πατέρες - Γέροντες, Ορθόδοξη πίστη, Συναξάρι. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Leave a Comment »