Everghetinos – Tema 8 (3) (Ρουμανικά, Romanian)

everghetinosDespre cei care mor și iarăși se întorc [în trup]; cum că aceasta se întâmplă din dumnezeiască iconomie. De multe ori, cei păcătoși se cutremură văzând chinurile iadului și pe diavoli, atunci când încă mai răsuflă. Și astfel se despart de trup

5. A Sfântului Efrem [Sirul]

Fraţilor! Mare frică e în ceasul morţii. Căci în clipa despărţirii [de trup] i se înfăţișează sufletului toate faptele pe care le-a săvârșit, ziua sau noaptea, bu­ne sau rele. Îngerii, sârguindu-se, se grăbesc să-l scoată din trup, iar sufletul păcătos, văzându-și faptele, se teme să iasă; silit de îngeri și cutremurându-se din pricina lucrărilor sale, le zice acestora cu frică: «Lăsaţi-mă încă un ceas ca să ies». Îi răspund însă sufletului faptele sale, toate împreună: «Tu ne-ai săvârșit pe noi; așa că împreună cu tine mergem către Dumnezeu». Astfel, tremurând și văitându-se, se desparte de trup și merge să se înfăţișeze judecăţii celei nemuritoare.

6. Din Pateric

Un Bătrân a povestit că un frate voia să iasă din lume, însă era împiedicat de mama sa. Iar el nu înceta să-și dorească aceasta, spunând: «Vreau să-mi mântuiesc sufletul». Mama lui s-a străduit îndelung, dar, nereușind să-l ţină, i-a îngăduit să plece. Iar acesta, după ce a ieșit din lume și s-a călugărit, și-a irosit viaţa în trândăvie.

S-a întâmplat apoi ca mama lui să moară. După câtva timp, s-a îmbolnăvit și acesta greu, ajungând la un pas de moarte. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Αγία Παρασκευή (26 Ιουλίου)

paraskevi agia

Η αγιωσύνη είναι μαρτυρία Ιησού Χριοτού. Οι άγιοι δηλαδή, με το βίο τους και με το θάνατο τους, μιμούνται, μαρτυρούν και επιβεβαιώνουν το θείο πρόσωπο και το απολυτρωτικό έργο του Ιησού Χριστού, που είναι η διδασκαλία του, τα θαύματά του, το Πάθος και η Ανάστασή του. Αύτη η μαρτυρία, καθώς γράφει ο Απόστολος, γίνεται «είτε διά ζωής είτε διά θανάτου». Το ίδιο δηλαδή μάρτυρες είναι και εκείνοι που «ξίφει τελειούνται» και εκείνοι που «εν ειρήνη τελειούνται». Ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός την μαρτυρία των οσίων ασκητών την ονομάζει «χρονιώτερον και επιπονώτερον μαρτύρων». Αυτό, παράλληλα προς το μαρτύριο του αίματος, είναι το μαρτύριο της συνειδήσεως. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Για την αιώνια ζωή

giotto-lamentation

The Mourning of Christ (Μοιρολόι) . Τοιχογραφία του Giotto di Bondone (1304-1306) Capella degli Scrovegni, Padua, Italy

Ο γιος σας έπεσε με το αεροπλάνο και σκοτώθηκε. Γράφετε, πως τώρα σκέπτεσθε ένα μόνο πράγμα: «Ο γιος μου ζει;». Υπάρχει ζωή μετά τον θάνατο, και ποιος μπορεί να μας βεβαιώσει γι’ αυτό;

Μεταφέρομαι στην ψυχή σας και συμπάσχω εντελώς με τον πόνο σας. Αλλά και πάλι με ξαφνιάζει η ερώτηση σας, πόσο δε μάλλον περισσότερο επειδή όλα τα λόγια σας αποπνέουν πίστη και ευλάβεια. Εάν κάποιος αμφιβάλλει για την αιώνια ζωή, εγώ δεν ξέρω πως αυτός μπορεί να θεωρηθεί ακόλουθος του Χριστού. Η κύρια αποκάλυψη του Χριστού είναι η αποκάλυψη μιας νέας ζωής, ενός νέου κόσμου, ενός νέου βασιλείου, εντελώς νέου για τους ανθρώπους. Τούτη είναι η μέγιστη αποκάλυψη στους ανθρώπους από τότε που υπάρχουν, και η πλέον χαρούμενη απ’ όλες τις αποκαλύψεις. Το να αρνηθείς τούτη την αποκάλυψη σημαίνει να αρνηθείς και τον Χριστό και το όλο νόημα της ζωής μας στη γη. Αλλά το να δεχθείς τούτη την αποκάλυψη του Χριστού σημαίνει να δεχθείς την αλήθεια περί Θεού ως Γονέα, περί των αγγέλων ως πνευμάτων, περί της προορατικής πρόνοιας του Θεού στον κόσμο, περί της Δίκης του Θεού, περί της αθανασίας της ψυχής με τον θάνατο του σώματος, περί του χαρούμενου νοήματος του να ζούμε ένσαρκοι στη γη. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, Στο Χριστό στο Κάστρο (Μέρος 1ο)

Παπαδιαμάντης

– «Το Γιάννη το Νυφιώτη και τον Αργύρη της Μυλωνούς τους έκλεισε το χιόνι απάν’ στο Κάστρο, τ’ ν πέρα πάντα, στο Στοιβωτό τον ανήφορο, τ’ ακούσατε;»

Ούτως ωμίλησεν ο παπα-Φραγκούλης ο Σακελλάριος, αφού έκαμε την ευχαριστίαν του εξ οσπρίων και ελαιών οικογενειακού δείπνου, την εσπέραν της 23ης Δεκεμβρίου του έτους 186… Παρόντες ήσαν, πλην της παπαδιάς, των δυο αγάμων θυγατέρων και του δωδεκαετούς υιού, ο γείτονας ο Πανάγος ο μαραγκός, πεντηκοντούτης, οικογενειάρχης, αναβάς διά να είπη μίαν καλησπέραν και να πιή μίαν ρακιά, κατά το σύνηθες, εις το παπαδόσπιτο· κι η θειά το Μαλαμώ η Καναλάκαινα, μεμακρυσμένη συγγενής, ελθούσα διά να φέρη την προσφοράν της, χήρα εξηκοντούτις, ευλαβής, πρόθυμος να τρέχη εις όλας τάς λειτουργίας και να υπηρετή δωρεάν εις τους ναούς και τα εξωκκλήσια.

«Τ ακούσαμε κι ημείς, παπά» απήντησεν ο γείτονας ο Πανάγος, «έτσ είπανε».

«Τί είπανε; Είναι σίγουρο, σάς λέω» επανέλαβεν ο παπα-Φραγκούλης. «Οι βλοημένοι, δε θα βάλουν ποτέ γνώση. Επήγαν με τέτοιον καιρό να κατεβάσουν ξύλα, απάν απ’ του Κουρουπή τα κατσάβραχα, στο Στοιβωτό, εκεί πού δεν μπορεί γίδι να πατήση. Καλά να τα παθαίνουν!» Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Vatopedi’li üstad Yusuf’un ebediyetten gelen gülümseyişinin sebebi nedir? (Τούρκικα, Turkish)

keidia-5

Saygıdeğer bay Papanikolau,

Üstad Yusuf’un defninden birkaç saat sonra,’Mukaddes Üstad Vatopedi’li Yusuf’un Cenazesi-Ebediyetten Gelen Tebessüm’ başlığı altında kendi sitenizde , birkaç resim de ekleyerek,vuku bulan olayı birkaç kelimeyle tarif ettiğiniz bir makale yayımladınız. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Παναγία θέλει να τιμούμε το «Άξιον Εστίν»

Axion Esti

Μαρτυρία Ειρήνης Μπεντενιώτου από τον Πόρο, κανδηλανάπτριας του ίερού Ναού του άγιου Γεωργίου: «Ένα απόγευμα καθάριζα τα μανουάλια και βλέπω να μπαίνη μια γυναίκα στο ναό.

– Χαίρετε, μου λέει.

– Χαίρετε, λέω.

– Τί κάνετε;

– Νά, καθαρίζω τα μανουάλια γιατί βουλώνουν και δεν μπορεί ο κόσμος να βάλη το κερί του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

THE VENERABLE FEMALE MARTYR PARASCEVA [PARASCEVE] (July 26)

Agia Paraskevi

Parasceva was born in Rome of Christian parents and from her youth was instructed in the Faith of Christ. With great fervence, St. Parasceva endeavored to fulfill all the commandments of God in her life. Believing strongly and living according to her faith, Parasceva directed others on the path [of salvation] with the help of the True Faith and pious living. When her parents died Parasceva distributed all of her property to the poor and was tonsured a nun. As a nun she preached the Faith of Christ with an even greater zeal, not hiding from anyone, even though at that time the Roman authorities bloodily persecuted the Faith of Christ. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »