Μελοποιημένο βιογραφικό ποίημα για τον Γέροντα Ιωσήφ τον Βατοπαιδινό

VatopaidiFriend: Ένα ποίημα που περιγράφει τη ζωή του μακαρίου Γέροντα Ιωσήφ του Βατοπαιδινου έγραψαν Πατέρες της Μονής Βατοπαιδίου σε 15σύλλαβους στίχους. Μερικοί στίχοι μελοποιήθηκαν από τους Πατέρες και παρουσιάστηκαν την Κυριακή μετά το τεσσαρακονθήμερο μνημόσυνο στο Συνοδικό της Μονής. Ήταν μία μεγάλη ευλογία που παρευρεθήκαμε και εμείς εκεί κοντά τους αυτές τις ημέρες.

Geron IosifΑκούστε τον ύμνο για τον Γέροντα:

Poiima ston Geronda Iosif

Και διαβάστε το ποίημα:

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΙΩΣΗΦ Ο ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟΣ

Ο Γέροντάς μας Ιωσήφ, —Βατοπαιδίου κλέος—,

υπήρξε γόνος εκλεκτός, ησυχαστή σπουδαίος.

Η Κύπρος τον εγέννησε, η νήσος των αγίων,

στο Σταυροβούνι νεαρός να ζήσει «θείον βίον»,

προσέρχεται ως ζηλωτής των νοητών αστέρων

να γίνει μιμητής καλός των βίων των πατέρων. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η αγία Νέα Οσιομάρτυς Μαργαρίτα

Nea Osiomartys Margarita

Η μοναχή Μαργαρίτα, ηγουμένη της Ιεράς Μονής Αγίου Ιωάννου Προδρόμου στην πόλη Μενζελίνσκ, είχε ελληνική καταγωγή. Διακρινόταν για την εξαίρετη μόρφωση της, τη σύνεση, αλλά και την αυστηρή ασκητική ζωή της. Όργάνωσε το μοναστήρι της κατά τα πρότυπα των παλιών μοναστηριών της Ελλάδος. Μια από τις μοναχές πού επέζησε ως τις μέρες μας, η μοναχή Αλεφτίνα, τυφλή στα τελευταία της χρόνια, διέσωσε τις πληροφορίες πού καταγράφουμε. Οι μοναχές, με την έμπνευση και καθοδήγηση της ηγουμένης Μαργαρίτας, ζούσαν αυστηρή μοναχική ζωή, τελώντας ανελλιπώς τις ακολουθίες και το μοναχικό τους κανόνα. Όλες εργάζονταν με πνεύμα θυσίας και πολύ φιλότιμο στα διακονήματά τους. Το μοναστήρι είχε πολλούς κήπους με οπωροφόρα δέντρα, λαχανόκηπους, χωράφια, μελίσσια κ.λ.π. Ακόμη διέθετε εργαστήριο καλλιτεχνικών φωτογραφιών, κάτι σπάνιο και πρωτοποριακό για τότε. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Έρευνα και με DNA για απογόνους του Μεγάλου Αλεξάνδρου στα Ιμαλάϊα!

himalaia

Η διάνοιξη ενός δρόμου φέρνει στο προσκήνιο την κοινότητα Μάλανα, ένα απομονωμένο σύμπλεγμα 12 χωριών, σκαρφαλωμένων σε ύψος 3.000 μέτρων, στο οροπέδιο του Ισμάλ Πραντές στην Ινδία. Τόσο η σχετική διοικητική αυτονομία που απολάμβανε ως τώρα η κοινότητα, διαθέτοντας δικό της δημοκρατικό σύστημα διακυβέρνησης, η ιδιαίτερη γλώσσα και πολιτισμική ταυτότητα όσο και τα φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά των κατοίκων έχουν εξάψει τη φαντασία επιστημόνων οι οποίοι λαμβάνουν τοις μετρητοίς μια παλαιά φήμη που θέλει τους κατοίκους να είναι «απόγονοι στρατιωτών του Μεγάλου Αλεξάνδρου». Ομάδα Ινδών και Σουηδών ανθρωπολόγων θα σπεύσει να εξετάσει την προέλευση των μελών της κοινότητας, χρησιμοποιώντας κυρίως γλωσσικά και εθνογραφικά εργαλεία, αλλά ενδεχομένως και τεστ DΝΑ, σε μια προσπάθεια να διερευνηθεί ο μύθος που θέλει τον Έλληνα στρατηλάτη να σταμάτησε εκεί το 326 π.Χ., μετά τη νίκη του επί του βασιλιά Πώρου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θείας Χάριτος Εμπειρίες, Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής (10)

osios iosif o isihastis2Συνέχεια από (9)

(+Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού)

9. Ο παπα-Δανιήλ, ήσυχαστής και πνευματικός.

Εις το κάθισμα του Αγίου Πέτρου του Αθωνίτου ήτο τότε κάποιος πνευματικός και σ’ αυτόν πήγαιναν και τους παρηγορούσε. Ήτο πολύ βιαστής και είχεν ακρίβεια εις τον βίον του. Απ’ αυτόν πήραν και το τυπικόν αυτό, που κράτησαν μέχρι τέλους. Νήστευε κάθε ημέραν και αγρυπνούσε έως τα μεσάνυκτα και μετά λειτουργούσε με πολλήν κατάνυξιν και προσοχήν. Εις την Λειτουργίαν του δεν δεχόταν κανέναν άλλον σχεδόν, ούτε και ήτο εύκολον να βρεθή κανένας εις την ώραν αυτήν. Ο Γέροντας όμως με τον πατέρα Αρσένιον πήγαιναν τακτικά, και επειδή δεχόταν τους λογισμούς τους και διεπίστωσε την διάθεσιν και την ζωήν τους, τους επέτρεπε να πηγαίνουν εις την Λειτουργίαν. Εις την Λειτουργίαν του αργούσε πολύ, γιατί έλεγε τας ευχάς με πολλήν κατανόησιν και ακρίβειαν και χωρίς δάκρυα ποτέ δεν λειτουργούσε. Πολλάκις διέκοπτε την συνέχειαν για κάμποσον από την πολλήν κατάνυξιν και τα δάκρυα. Ήτο δε πολύ σιωπηλός και σχεδόν, αν δεν τον ρωτούσες, δεν μιλούσε. Η πνευματική ζωή και η κατανυκτική Λειτουργία και η πεπειραμένη συμβουλή του μακαρίτη τούτου πνευματικού ήτο επόμενον να επιδράσουν εις τους Γεροντάδες, ώστε με μεγαλυτέραν ευκολίαν και προθυμίαν να πηγαίνουν συχνά· από τον Άγιον Βασίλειον που έμεναν, εις τον Άγιον Πέτρον που έμενε ο πνευματικός. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ιερά Μονή Παναγίας Αμιρούς (Λεμεσός, Κύπρος) (4)

Panagia (Nea Faneromeni) 1

Συνέχεια από (3)

Θαύματα εικόνας Παναγίας «Νέας Φανερωμένης» Ιεράς Μονής Παναγίας της Αμιρούς

Η Ηλέκτρα Γεωργίου, δέκα χρόνων, υπέφερε από χρόνια αλλεργία των οφθαλμών. Όταν ήλθε στο Μοναστήρι τα μάτια της ήταν κόκκινα και φουσκωμένα. Ενώ για χρόνια παρακολουθείτο από τους γιατρούς και έπαιρνε συνεχώς μεγάλες δόσεις κορτιζόνης, όμως δεν είχε καμιά βελτίωση. Ακούγοντας για την Παναγία μας επισκέφθηκε με την οικογένεια της τη Μονή, πήρε αγίασμα και λαδάκι, και έβαζε στα μάτια της καθημερινά. Ως αποτέλεσμα, άφησε τελείως τα φάρμακα και τους γιατρούς και χαίρει άκρας υγείας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μνήμη της αοιδίμου και παμμακαρίστου βασιλίσσης Ειρήνης, της μετονομασθείσης Ξένης μοναχής – 13 Αυγούστου

Η Παναγία με τον Χριστό ανάμεσα στον αυτοκράτορα Ιωάννη Β΄ και την σύζυγό του Ειρήνη. Ψηφιδωτό στην Αγία Σοφία της Κωνσταντινούπολης (1118).

Η Παναγία με τον Χριστό ανάμεσα στον αυτοκράτορα Ιωάννη Β΄ και την σύζυγό του Ειρήνη. Ψηφιδωτό στην Αγία Σοφία της Κωνσταντινούπολης (1118).

Έζησε τον 12ο αιώνα μ.Χ. και ήταν κόρη ωραία και ενάρετη. Αυτό το παρατήρησε ο βασιλιάς Αλέξιος ο Κομνηνός και την πάντρεψε με το γιο του Ιωάννη, τον επονομαζόμενο Καλοϊωάννη λόγω των πολλών του αρετών. Η ενάρετη λοιπόν βασίλισσα Ειρήνη, ξόδευε με απλοχεριά σε φιλανθρωπικά έργα, μόνη μάλιστα πήγαινε σε φτωχικές καλύβες, για να δώσει όχι μόνο χρήματα, αλλά και ανώτερη ενίσχυση και παρηγοριά της ελπίδας στο Χριστό. Επίσης έκτισε γηροκομεία και ξενώνες, και άφησε σ’ αυτά μεγάλα χρηματικά ποσά για την ασφαλή και άνετη συντήρηση τους. Στη συνέχεια όμως, η Ειρήνη δοκίμασε μεγάλες θλίψεις. Ο άντρας της σε μια εκστρατεία του στη Συρία το 1143, πέθανε. Αργότερα το ίδιο συνέβη και με τα δύο από τα τέσσερα παιδιά της. Τότε η Ειρήνη, θέλησε να βρει ανακούφιση στις θλίψεις της μέσα στη μοναχική ζωή. Αφού λοιπόν πήρε και τη συγκατάθεση του βασιλιά γιου της Μανουήλ, αποσύρθηκε στη μονή Παντοκράτορος, όπου και έγινε μοναχή, μετονομασθείσα Ξένη. Εκεί τη βρήκε ο θάνατος και την κήδευσαν με μεγάλη απλότητα, όπως η ίδια το επιθυμούσε. Διότι λίγο πριν πεθάνει έλεγε, ότι η βασίλισσα Ειρήνη είχε πεθάνει προ πολλού, και δεν έμενε πλέον παρά μόνο η μοναχή Ξένη.

Πηγή: http://www.synaxaristis.googlepages.com/13αυγουστου

Η Αγία Ευδοκία η Βασίλισσα – 13 Αυγούστου

Η αγία αυτοκράτειρα Ευδοκία. Εικόνα του 10ου αιώνα. Αρχαιολογικό Μουσείο Κωνσταντινούπολης.

Η αγία αυτοκράτειρα Ευδοκία. Λεπτομέρεια εικόνας του 10ου αιώνα. Αρχαιολογικό Μουσείο Κωνσταντινούπολης.

Ήταν κόρη του αθηναίου φιλοσόφου Λεοντίου και γεννήθηκε το 401 μ.Χ. Σπούδασε κατά τον καλύτερο τρόπο τη γραμματική, τη ρητορική και τη φιλοσοφία. Όταν πέθανε ο Λεόντιος, άφησε όλη την περιουσία του στους γιους του, και σ’ αυτή άφησε μόνο 100 χρυσά νομίσματα. Όταν, λοιπόν, ήλθε στην Κωνσταντινούπολη για να διεκδικήσει τα κληρονομικά της δικαιώματα, παντρεύτηκε τον Θεοδόσιο τον Β’, μέσω της αδελφής του Πουλχερίας, που είχε κατενθουσιαστεί από τα σπάνια χαρίσματα της αθηναίας κόρης. Έτσι βαπτίστηκε χριστιανή και πήρε το όνομα Ευδοκία, από Αθηναΐδα που την έλεγαν πρώτα. Η Ευδοκία από τη φύση της γυναίκα σεμνή, δεν ανακατεύθηκε καθόλου με τις βασιλικές υποθέσεις. Την είλκυσε περισσότερο η αλήθεια του Χριστού, γι’ αυτό και επεδίωξε να επισκεφθεί τους Άγιους Τόπους. Όταν ο σκοπός της πραγματοποιήθηκε, αισθάνθηκε την ψυχή της να φτερουγίζει στο θρόνο του Θεού. Η επιστροφή της, όμως, στη Βασιλεύουσα, επεφύλασσε εκπλήξεις. Οι σχέσεις της με τον Θεοδόσιο ψυχράνθηκαν, λόγω συκοφαντιών. Γι’ αυτό, με την άδεια του επέστρεψε στην Ιερουσαλήμ, όπου ίδρυσε πολλά μοναστήρια. Και με προσευχή, μελέτη και «εν πάση ευσέβεια και σεμνότητι», τελείωσε τη ζωή της.

Πηγή: http://www.synaxaristis.googlepages.com/13αυγουστου

Where Are Those Who Say There is No God?

nifon crostandSt Kronid, in his remarkable first-hand account of his long struggle with severe depression and blasphemous thoughts, writes: «My only consolation and joy was, in my free minutes, to open the book of The Lives of the Saints to read about Niphont, the wonder-worker of Cyprus, who suffered similar thoughts for the course of four years.» He is here referring to the following incident from the life of St Niphon (the Russians call him Niphont), Bishop of Constantia in Cyprus (commemorated December 23):

The Lord allowed a special affliction to come upon Niphon, so that tried like gold in a furnace, he might be proved worthy of divine grace. The man of God was delivered into the power of Satan, and for four years was out of his mind. Once, while keeping an all-night vigil in his room, the saint heard a sudden, frightful noise, moving from right to left. He was terrified and wondered what it might be. Immediately the devil appeared, raging and roaring and filling the blessed one with such trepidation that his thoughts bebecame utterly confused. Coming to himself a little, Niphon tried to pray and make the sign of the Cross. Seeing this, the devil screeched, «Leave off your entreaties to God, and I will put an end to my attacks!»

Niphon answered, «I will never obey you, unclean spirit. If God has given you permission to destroy me, so be it; I submit gratefully. If not, then know that you will soon be vanguished.»

«You are deceived, Niphon,» lauged the devil. «There is no God; have you ever seen Him?» Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Elder Joseph of Vatopaidi (1/7/1921 – 1/7/2009): A Brief Biography

(At the right hand bottom of the window of the video, by clicking on the arrows, you can go into fullscreen.)

Auf Deutch

Ελληνικά

Elder Joseph, insignificant according to the world, was born in Drousia, a small village in the district of Paphos on the island of Saints [Cyprus], on July 1st 1921. His mother Evgenia gave birth to her little child when she was seven months pregnant at the Monastery of the Holy Unmerceneries in Giolou on the feastday of these Saints. The mother thought the child had died, yet he lived. The infant received the name Socrates upon being baptized.

Little Socrates was closely raised by his peasant parents living from a young age the hard life. When he succeeded in finishing the fourth grade of Elementary School, he was needed to do field work. Until he was fifteen years old he remained in his village. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »