Οι βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της πυρκαγιάς στην Αττική

smoke over athens

Αθήνα– Η Αττική Γη, με το πανάρχαιο, πανέμορφο τοπίο της που έχει εμπνεύσει επί αιώνες, ζωγράφους, γλύπτες και ποιητές, δεν υπάρχει πλέον! Κάηκε! Έγινε κάρβουνο και στάχτη! Περισσότερα από 150.000 στρέμματα πρασίνου, δάσους, καλλιεργειών, που έζωναν την Αθήνα, την ελληνική πρωτεύουσα, σαν πράσινο, αέρινο, περιδέραιο, χαρίζοντας το οξυγόνο τους, σε 4,5 εκατομμύρια ανθρώπους, που ζούμε στο Λεκανοπέδιο της Αττικής, εξαφανίσθηκαν! Από το βράδυ της 21ης Αυγούστου, ώρα Ελλάδος, μέχρι και τρία ολόκληρα 24ωρα στη συνέχεια, αμέτρητες πυρκαγιές, με συνεχώς αναζοπυρούμενες εστίες, δεν άφησαν τίποτα όρθιο! Μαζί με το πράσινο, αναρίθμητα σπίτια, αυτοκίνητα, κτήρια αλλά και ζώα, βρήκαν πύρινο θάνατο! Κι όλα αυτά χωρίς κανένας να μπορεί να αποτρέψει στην αρχή, να βοηθήσει στη συνέχεια, να σώσει στο τέλος, παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειες πυροσβεστών, εθελοντών, δημοτών, αεροπλάνων και ελικοπτέρων, με συνεχή συμπαράσταση της κρατικής μηχανής. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Φωτογραφίες από την εφημερίδα THE NEW YORK TIMES για τις φωτιές στην Αττική

Θείας Χάριτος Εμπειρίες, Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής (18)

osios-iosif-o-isihastis2Συνέχεια από (17)

(+Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού)

19. Η αμέλεια, ο φοβερότερος κίνδυνος διά τον μοναχόν.

Κάποτε τον ερωτήσαμεν: «Ποιο από όλα τα πάθη νομίζεις ότι πολεμά τον άνθρωπον εις την απόκτησιν και πρόοδον του καλού»; Και μετά από ολίγην σιωπήν μας απαντά: «Η αμέλεια». Εμείς του είπομεν: «Μα γιατί να είναι τόσον φοβερή η αμέλεια κατά την στιγμήν που ο άνθρωπος αρχίζει με τόσην ζέσιν και με την επίγνωση ότι με τον αγώνα του θα αποκτήση αυτό που προτίθεται και μάλιστα αφού έχει παράδειγμα και αυτόν τον Κύριόν μας Ιησούν»;

Τότε μας απήντησεν: «Αυτό που λέγετε υποδηλώνει ορθήν κρίσιν του λογισμού εις το να κινήση την καλήν προαίρεσιν. Η καλή προαίρεσης ωθεί τον άνθρωπον να επιχείρηση το καλόν για το οποίον προετέθη. Όταν αρχίση διά πράξεως να ενεργή το καλόν, θα έρθη εις επαφήν με την αίσθησιν του κόπου και του πόνου, που είναι έμφυτα εις την στενήν και τεθλιμμένην αυτήν οδόν,και τότε η φύσις,το σώμα, αρχίζει να δειλιά και να αποφεύγη τον πόνον. Φυσιολογικά ο πόνος είναι αντίθετος προς την φύσιν,γιατί και αρχικά ο άνθρωπος δεν πλάσθηκε για να κοπιάζη και να πονή, αλλά για να χαίρεται και να τρυφά. Επομένως, ο πόνος ευρίσκεται αντίθετος με την φύσιν, και μόνον αφού ο Δημιουργός και Σωτήρ μας οικονόμησεν με το μέσον αυτό την αποκατάστασίν μας, γενόμενος και αυτός παράδειγμα, έγινεν η οδός του πόνου απαραίτητος και επιθυμητή· ουδέποτε όμως από φυσικούς όρους, αλλά από προαιρετικούς. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ENVY

Manomania of Envy. Painting of French painter Theodore Gericault 1822/23

Manomania of Envy. Painting of French painter Theodore Gericault 1822/23

1. The Nature of Envy

1.1 Defining Envy

This entry follows the widespread assumption that envy is an emotion.[1] That is not to say that it is a mere feeling. Emotions are generally agreed to be more than feelings. Most emotion theorists could agree on this vague characterization: emotions are syndromes of thoughts, feelings, motivations, and bodily movements, loosely enough bound together that a given emotional episode may not require the occurrence of every element in the syndrome. The specific contours of the emotional syndrome of envy are controversial. It is agreed that envy involves an envier (“Subject”), a party who is envied (“Rival”)—this may be a person or group of persons—and some possession, capacity or trait that the subject supposes the rival to have (the “good”). The good might be something that only one party could possibly possess (the crown jewels, or being the world’s best go player), or it might be something easily duplicated. It is sometimes held that the good may even be utility, happiness, or some psychological state that Subject could attribute to Rival even if there were no material difference in their possessions or capacities.

Read more…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Άμπελος

αμπελος

«Το σταφύλι ωριμάζει κάτω από τις ζωοποιές ακτίνες του ηλίου και την πρωινή δροσιά. Όταν ωριμάσει το σταφύλι πεθαίνει. Το κόβουν, το ρίχνουν στους κάδους, το πατάνε, βγάζει το χυμό του και γίνεται κρασί. Οι φλούδες του σταφυλιού σαπίζουν, αλλά διατηρείται το κρασί. Όσο παλιώνει, άλλο τόσο γίνεται πολυτιμότερο. Να, η ζωή του σταφυλιού μοιάζει με τη δική μας ζωή. Η ζωή μας, όταν ωριμάσει και πατιέται μέσα στους κάδους των δοκιμασιών, οι φλούδες, που είναι το φθαρτό σώμα μας, σαπίζουν στο χώμα. Μένει όμως και ζει αιώνια το κρασί, το αθάνατο πνεύμα μας, η πολύτιμη ψυχή μας.»

Άγιος Λουκάς ο ιατρός,

Αρχιεπίσκοπος Συμφερουπόλεως

της Κριμαίας

Μεσαίωνας; (Ομιλία του π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου)

μαγικός μεσαίωναςΗ Ορθοδοξία δεν πολεμά την επιστήμη, ούτε είναι φοβική στους άλλους πολιτισμούς και θρησκείες. Αλλά γιατί κρύβουν τα θρησκευτικά τους συστήματα και τις μαγικές τους ενεργειακές διεργασίες μέσα από το κάλλυμα της γυμναστικής, βιολογικών προϊόντων, φυσικών διατροφών, φαρμάκων και θεραπειών; Επιστρέφουμε στο μαγικό μεσαίωνα;

Ακούστε ομιλία του πρωτοπρεσβύτερου Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, εφημέριου του Ι. Ναού Κοίμησης Θεοτόκου, Δικηγορικών Γλυφάδας, στην οποία γίνεται αναφορά στην γιόγκα, βελονισμό, φενγκ σούι, ομοιοπαθητική, αγιουρβέδα, θεοσοφία βιολογικών προϊόντων, ρεφλεξολογία και σε πρακτικές ενεργειακής μαγείας.

Απόσπασμα από ομιλία που έγινε την Πέμπτη 29-1-2009

Πηγή : http://www.floga.gr/08/06/04/080604002.asp

Αλήθειες και μύθοι για τα εμβόλια

τοξικά εμβόλια

του Alan Phillips

Από το περιοδικό Ομοιοπαθητική Ιατρική, τεύχος 21, 2000

Τα άρθρα που δημοσιεύθηκαν στο τεύχος 19 του περιοδικού μας και που αναφέρονταν σε μια άλλη προσέγγιση, πιο κριτική και σκεπτικιστική, της πρακτικής των εμβολιασμών, προκάλεσαν ιδιαίτερη εντύπωση στο αναγνωστικό μας κοινό. Το γεγονός αυτό, αν και αναμενόμενο στο Βαθμό που τέτοιου τύπου πληροφόρηση είναι δύσκολο, για προφανείς λογούς, να περάσει μέσα από τα κανάλια της συμβατικής ενημέρωσης, μας ωθεί στο να συνεχίσουμε την προσπάθεια μας για την πληρέστερη ενημέρωση σας. Εδώ να τονίσουμε για άλλη μια φορά ότι η τοποθέτηση και η εξαυτής ευθύνη του καθενός στο θέμα των εμβολίων είναι εντελώς προσωπική υπόθεση. Εμείς θεωρούμε απλά ότι ο σωστά και σφαιρικά ενημερωμένος πολίτης έχει μεγαλύτερες πιθανότητες ορθής κρίσης και προς αυτή την κατεύθυνση κατατείνει όλη η προσπάθεια μας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »