«Ιωσήφ ο Ησυχαστής (1897-1959) – 50 χρόνια από την οσίαν κοίμησιν του»

elder-joseph1

Η Ορθόδοξος εκκλησία είναι πολύ προσεκτική, ως προς την απόφαση ανακηρύξεως ενός Αγίου.

Πενήντα ολόκληρα χρόνια κύλησαν από της Οσίας τελευτής του Αειμνήστου Ιωσήφ του Ησυχαστού. Είναι ικανά αυτά τα χρόνια για να αποφανθεί η Εκκλησία επισήμως περί της Αγιότητος του;

Οι Άγιοι δεν βιάζονται. Πολλοί Άγιοι ανέμεναν αγογγύστως επί ολόκληρους αιώνες. Άλλοι πάλι μάλιστα και πρόσφατοι όπως ο Άγιος Νεκτάριος, Άνθιμος της Χίου, Γεώργιος Καρλσίδης κ.α. ανακηρύχθηκαν πολύ νωρίς.

Κριτήρια Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Psalmul 1 (Ρουμανικά, Romanian)

davidPsalm lui David, fără titlu la evrei

Fericit bărbatul care n-a mers în sfatul necredincioşilor, şi în calea păcătoşilor nu s-a aflat, şi pe scaunul pierzătorilor n-a şezut. 2Ci în legea Domnului e voia lui şi întru legea Lui va cugeta ziua şi noaptea. 3Şi va fi ca pomul cel răsădit lângă trecătorile apelor, care roada lui va da în vremea lui, şi frunza lui nu va cădea, şi toate, oricâte va face, vor fi îndreptate. 4Nu sunt aşa necredincioşii, nu sunt aşa, ci ca praful pe care-l aruncă vântul de pe faţa pământului. 5Pentru aceasta nu se vor ridica necredincioşii la judecată, nici păcătoşii în sfatul drepţilor, 6căci cunoaşte Domnul calea drepţilor, şi calea necredincioşilor va pieri.

Αναρτήθηκε στις Psaltirea, Românesc. Leave a Comment »

Η ΟΜΟΓΕΝΕΙΑ ΕΘΝΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ(;) ΑΡΘΡΟ-ΠΡΟΤΑΣΗ-ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ!

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ

Παρέμβαση του ομοτίμου Καθηγητού της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. Ιωάννη Τουλουμάκου.

Ι

Οι εγκατεστημένοι σε διάφορες χώρες και των πέντε ηπείρων ομογενείς είναι, σύμφωνα με τα πρόσφατα στοιχεία της Γενικής Γραμματείας Αποδήμου Ελληνισμού, περίπου 5.600.000. Από αυτούς 3.400.000 διαμένουν στην Αμερική, 1.280.000 στην Ευρώπη, 710.000 στην Ωκεανία, 140.000 στην Αφρική και 70.000 στην Ασία[1]. Επειδή η εθνική συνείδηση συνιστά το χαρακτηριστικότερο γνώρισμα της πιο σημαντικής συλλογικής ταυτότητας (και γι’ αυτόν τον λόγο εξακολουθεί να είναι μία αναντικατάστατη προϋπόθεση της ευρύτερης κοινωνικής συνοχής), ο Απόδημος Ελληνισμός στο σύνολό του και παρά την ανομοιογένεια που ασφαλώς υπάρχει, εξαιτίας της μεγάλης διασποράς, πρέπει και μπορεί να αποτελεί για την Ελλάδα ένα πρωταρχικής σημασίας παράγοντα στην εθνική στρατηγική· ιδιαίτερα στην σύγχρονη εποχή και μάλιστα στην παρούσα συγκυρία με τα γνωστά εξωτερικά και εσωτερικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα.  Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Άγιος Μωυσής ο Αιθίοψ (=ο Μαύρος)

Οι άγιοι Μωυσής ο Αιθίοψ και Εζεκίας ο βασιλεύς του Ιούδα.

Οι άγιοι Μωυσής ο Αιθίοψ και Εζεκίας ο βασιλεύς του Ιούδα από την Παλαιά Διαθήκη (28 Αυγούστου).

 Ο όσιος Μωυσής έζησε στην Αίγυπτο και στην αρχή ήταν ληστής. Αλλά το φως της γνώσης και της μετάνοιας δεν άργησε να φωτίσει το δρόμο του. Η μεγάλη επιείκεια που έδειξε προς αυτόν κάποιος χριστιανός, ενώ αυτός τον είχε βλάψει, επέφερε στον Μωυσή ψυχική ανακαίνιση. Πίστεψε, έγινε χριστιανός και κατόπιν μοναχός. Αγωνίστηκε σκληρά μέσα στην έρημο και απέκτησε μεγάλη πνευματική σύνεση και αρετή. Η φήμη του έφερνε στο ερημητήριό του πολλούς χριστιανούς, που άκουγαν με δέος τη διδασκαλία του κατά της υπερηφάνειας και της κατάκρισης. «Είμαι, έλεγε, ο χειρότερος των αμαρτωλών. Τα περασμένα μας αμαρτήματα πρέπει να τα έχουμε πάντα μπροστά μας και να λυπούμαστε γι’ αυτά. Αυτό είναι η καλύτερη μέθοδος για να φυλάξουμε τον εαυτό μας με τη βοήθεια του Θεού ασφαλή. Αν νομίσουμε ότι είμαστε πνευματικά όρθιοι, τότε ακριβώς είναι ο μεγάλος κίνδυνος μήπως πέσουμε. Για να μη φοβόμαστε το Θεό, οφείλουμε να φοβόμαστε πολύ τον εαυτό μας, δηλαδή τις αδυναμίες και τα πάθη μας». Με τέτοια αγία ζωή, ο Μωυσής έφθασε στο 75ο έτος της ηλικίας του. Ώσπου ξαφνικά, ειδωλολάτρες ληστές εισέβαλαν στο σπήλαιο του και τον σκότωσαν με μαχαίρια. (Σύμφωνα όμως με την Συναξαριακή πηγή του Άγιου Νικόδημου, ο Άγιος Μωυσής απεβίωσε ειρηνικά). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πειθαρχία; (Συμβουλές προς τους γονείς για τα παιδιά τους)

brats

Συντάκτης: Βασιλεία Δημουλή (M.Sc. παιδοψυχολογίας)

Ας δούμε κάποιες έννοιες τις οποίες χρησιμοποιούμε όταν θέλουμε να εισάγουμε στο γνωστικό σύστημα του παιδιού μας την έννοια της πειθαρχίας.

Ας ξεκινήσουμε με την ίδια τη λέξη ΠΕΙΘΑΡΧΙΑ: Στα λεξικά η λέξη παρουσιάζεται συνοδευτικά με επίθετα και έτσι αλλάζει κάπως το απόλυτο νόημα της. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θείας Χάριτος Εμπειρίες, Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής (19)

osios-iosif-o-isihastis2

Συνέχεια από (18)

(+Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού)

Ο διάβολος όμως που έχει τόσων αιώνων πείραν, ξέρει τι τον περιμένει, όταν ο νους του μοναχού ξυπνήση και ίδη την κληρονομίαν του, και γι’ αυτό όλη του η σπουδή είναι να πολλαπλασιάζη τας μερίμνας και χωρίς κόπον τον εξουδετερώνει. Πράγματι ανταποκρίνεται εις την αλήθειαν αυτό που λέγει ο άγιος Διάδοχος, πως ο διάβολος δίδει όλον τον κόσμον, μόνον για να εμπόδιση τον νουν του μονάχου εις το να πλησίαση εις την καρδίαν του διά της ευχής.

Η εργασία του νου είναι που χαρακτηρίζει τον μοναχόν. Και επειδή νοερά εργασία και μέριμνα δεν συμβιβάζονται, γι’ αυτό απ’ αρχής οι θεμελιωταί του μοναχισμού επενόησαν την έρημον και την ησυχίαν και απ’ εδώ πήραν και το όνομα να λέγωνται μοναχοί. Την εκτός της νοεράς εργασίας σωματικήν πράξιν,την εξωτερικήν, την έχουν οι Πατέρες εις ήσσονα θέσιν και την ονομάζουν «δικαιοσύνη των κοσμικών», γιατί όταν δεν απαιτήται νοερά εργασία και φυλακή εις την τελειοποίησιν του ανθρώπου, τότε κατ’ εμέ, και η άποταγή δεν κρίνεται πρώτης ανάγκης. Εάν μόνον η σωματική εργασία και η έξωθεν δικαιοσύνη συνεπλήρωναν την χριστιανικήν τελειότητα, τότε αρκούσε ο κοσμικός βίος και η αναχώρησις ήτο περιττή.

Εδώ όμως βλέπομεν ότι πρώτα ο μοναχισμός και ύστερα η αναχώρησις με τα αποτελέσματα της, είναι συνήλικα με τον χριστιανισμόν και δεν είναι παράξενον αυτό, διότι η διδασκαλία του χριστιανισμού απέβλεπε περισσότερον εις την τελειότητα του ανθρώπου, παρά εις την εισαγωγήν του εις μίαν νέαν πίστιν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τουρκική επιθετικότητα: Έλληνες πολιτικοί ξυπνήστε!

turkish army

ΟΛΕΣ ανεξαιρέτως οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας μας να καταλάβουν, ότι η αρραγής ενότητα είναι υποχρεωτικός μονόδρομος απέναντι στις τυχοδιωκτικές επιδιώξεις των στρατοκρατόρων της Άγκυρας

Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Γιώργος Παπανδρέου, σύμφωνα με την τρέχουσα πολιτική ειδησεογραφία, «κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι δεν είναι σε θέση, όπως φάνηκε τα τελευταία πέντε χρόνια, να χειριστεί δύσκολα θέματα της εξωτερικής πολιτικής και άμυνας». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Άρθρα. Leave a Comment »

Влияние старца Иосифа Исихаста на аскетическую и литургическую жизнь Святой Горы (Ρώσικα, Russian)

hesychast 

Архимандрит Ефрем, Афон, игумен Ватопедского монастыря

Старец Иосиф Исихаст был тем редким монахом, который с самого начала своего отречения от мира получил полноту Божественной Благодати, Благодать совершенных. Наиболее примечательно здесь то, что он не только сохранил дарованную ему благодать, что само по себе безмерно трудно, но и приумножил ее, а это уже почти невозможно.

В первые месяцы после прихода на Святую Гору, когда он находился в Вигле, уединенной местности неподалеку от монастыря Великая Лавра, он обрел бесценный небесный дар – посещение Божественного Света и, в то же время, дарование непрестанной умной молитвы(1). Это событие стало важнейшим основанием и отправной точкой всей его дальнейшей монашеской жизни. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μνησθείη Κύριος ο Θεός…

"Μνήσθητι μου Κύριε όταν έλθης εν τη Βασιλεία Σου"

"Μνήσθητι μου Κύριε όταν έλθης εν τη Βασιλεία Σου"

Αρχιμ. Αθηναγόρα Καραματζάνη

Πολλές φορές στη λατρεία της Εκκλησίας μας ακούμε την ευχετική αυτή εκφώνηση από το λειτουργό ιερέα. Εύχεται σε όλους και στον καθένα να έχουν θέση στη μνήμη του Θεού: «Πάντων υμών μνησθείη Κύριος ο Θεός…». Οπωσδήποτε η ευχή αυτή της Εκκλησίας μας είναι η πιο συγκινητική, άλλα και η πιο τιμητική για όλους μας. Διότι, εάν καταφέρει κανείς να είναι «πάντοτε» στην αδιάλειπτη μνήμη του Θεού, τι άλλο μεγαλύτερο θέλει;

Τι είναι όμως μνήμη; Μνήμη, κατά τη ψυχολογία και τη φιλοσοφία, είναι η ικανότητα να ανασταίνει κανείς το παρελθόν και να διατηρεί μέσα του τη γνώση γιαυτό. Χάρις στη μνήμη και την ανάμνηση ξανάρχονται στο προσκήνιο της συνειδήσεως μας, είτε πρόσωπα, είτε γεγονότα και καταστάσεις και είναι σαν να τα ξαναζούμε. Έτσι, η μνήμη γίνεται μια ζωοποιός δύναμη, που μας βοηθεί να υπερνικούμε το βίωμα της αποσυνθέσεως και του θανάτου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Erdoğan open on minorities, makes first visit to disputed Patriarchate buildings

Ecumenical Patriarchate

by NAT da Polis

Prime minister makes surprise visit to Bartholomew I and Büyükada Island, home to buildings owned by the Patriarchate, seized by the Turkish government, but recognised as Orthodox Church property by the European Court of Human Rights in Strasbourg. The Turkish prime minister continues on his path as a Janus-faced leader, in favour of democracy and minority rights on the one hand and playing the Turkish nationalist card on the other.

Istanbul (AsiaNews) – An important event took place on 15 August, feast day of the Dormition (Assumption) of Mary. For the first time a Turkish Prime Minister, Recep Tayyip Erdoğan, visited the orphanage and monastery of Ayia Yorgi (Saint George) of Kudunas on Büyükada (Prince or Foremost) Island in the Sea of Marmara. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γιορτή 15 Αύγουστου (Ποίημα)

Η Μετάσταση της Θεοτόκου. Φορητή εικόνα της Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου

Η Μετάσταση της Θεοτόκου. Φορητή εικόνα της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου

Ακου η καμπάνα σήμανε, σπεύδω στο παρεκκλήσι

γιορτή 15 αύγουστου, σε λίγο θα χτυπήσει.

Η αγρυπνία ξεκίνησε, στάθηκα στο στασίδι

το κομποσκοίνι άρχισε, στα χέρια δε θα μείνει.

Η θεωρεία γέμισε στο «Δόξα εν Υψίστοις»

και η εκκλησιά ευωδίασε, των πάντων είσαι κτίστης. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Antigua Literatura Monástica (2) (Ισπανικά, Spanish)

San Pacomio

Continuación de la (1)

C) Breves noticias sobre los primeros representantes de la literatura monástica.

La literatura hagiográfica que nace en el siglo IV está estrechamente relacionada con el monaquismo. Hasta entonces en la Iglesia se había venerado sólo como santos a los mártires, y se habían transmitido sus testimonios en panegíricos, vidas y actas de mártires. Con los monjes apareció en escena un segundo grupo de cristianos ejemplares a los que se peregrinaba como a «santos vivientes,» al tiempo que se acudía también a los santos lugares de la vida de Cristo en Palestina y a las tumbas de los santos (principalmente de los apóstoles y mártires en Roma). Y se escribían y divulgaban sus vidas.

Entre la literatura monástica están las siguientes obras:

la Regla de San Pacomio, que fue escrita ya en vida de él (9 de mayo de 347). Se ha conservado íntegra sólo en la traducción latina de San Jerónimo. Se divide en cuatro partes con un total de 193 instrucciones breves. El original fue escrito en copto. La base espiritual de la regla de San Pacomio y la medida para todo es la Sagrada Escritura. Sus dos características supremas son la funcionalidad de todas sus instrucciones para promover la vida cenobítica y la moderación que ella mantiene en todo. La virtud fundamental es la obediencia como función creadora y conservadora de la comunidad.

Θαύματα εικόνος Παναγίας Γοργοεπηκόου Ιεράς Μονή Παναγίας Γοργοεπηκόου Μάνδρας Αττικής (4)

panagia-gorgoepikoos1

Συνέχεια από (3)

Η αόρατη πινακίδα

Ήταν 26 Ιουνίου 1997.

Επέστρεφα από τον Ἀγιο Νεκτάριο πού είναι στο Λαύριο και έλεγα πάντα μέσα μου: Όποια και αν είναι η χάρις σου Παναγία μου, Ελεούσα, Γλυκοφιλούσα, Παμμακάριστος, Φανερωμένη, βοήθησε και μένα στα τόσα μου προβλήματα. Και ξαφνικά στα δεξιά του δρόμου (Λεωφόρος Λαυρίου, στο ύψος – Καλυβιών προς Μαρκόπουλο) διάβασα μια πινακίδα: «Ιερά Μονή Παναγίας Γοργοεπηκόου – Μάνδρα Ελευσίνας). Ήταν μάλιστα γραμμένη με βυζαντινά γράμματα, σαν αυτά πού είναι στο εξώφυλλο του ιστορικού της Μονής, οπως είδα αργότερα όταν πήγα να προσκυνήσω τη χάρη της. Σταμάτησα, το σημείωσα και την μεθεπομένη, 28 Ιουνίου, ανέβηκα και προσκύνησα την Ιερή εικόνα της. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Il grido dei cristiani di Cipro (Ιταλικά, Italian)

cross

Quando si attraversa la “frontiera” tra la repubblica di Cipro e il territorio settentrionale dell’isola occupato dal 1974 dalla Turchia – una frontiera fittizia ma reale – viene un colpo al cuore. D’improvviso il cristianesimo con i suoi segni visibili, le chiese, i cimiteri, i monasteri, scompare. Al suo posto, solo rovine. Muri scrostati, tombe divelte, ammassi di mattoni. Tutto è morto, una civiltà sepolta in pochi decenni. Non c’è più nemmeno il furore della distruzione pianificata, ma semplicemente l’abbandono. L’inesistenza. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Italiano. Ετικέτες: , , , , . Leave a Comment »

Από την σοφία της Κυριακής Προσευχής (2)

επι του ορους ομιλια

Συνέχεια από (1)

+Ανδρέα Θεοδώρου, Καθηγητή Πανεπιστημίου Αθηνών.

Το δεύτερο αίτημα της προσευχής περιορίζεται στα επίγεια και τα εγκόσμια: «Τον αρτον ημών τον επιούσιον δος ημίν σήμερον».

Ο άνθρωπος δεν είναι μόνο πνεύμα, ώστε ν’ αρκείται αποκλειστικά στα πνευματικά και επουράνια, αλλά και σώμα το οποίο έχει ανάγκες υλικές. Και αυτό ο άνθρωπος έχει υποχρέωση να το φροντίζει και να το περιποιείται. Το σώμα είναι δώρο του Θεού στον άνθρωπο κι ο άνθρωπος οφείλει να αγαπά και φροντίζει το δώρο του Θεού (Εφεσ. ε’ 29). Το σώμα για να ζήσει έχει ανάγκη υλικής διατροφής. Αν δεν την έχει, μαραίνεται και πεθαίνει. Τη διατροφή αυτή η προσευχή χαρακτηρίζει «άρτον επιούσιον». Ο άρτος, που συντηρεί την ανθρώπινη ζωή, εδώ έχει έννοια περιληπτική. Δεν είναι μονάχα το ψωμί, αλλά και ό,τι άλλο έχει σχέση με τη σωματική μας συντήρηση. Το αίτημα αυτό δεν σημαίνει φυσικά ότι εμείς, από την πλευρά μας, πρέπει να είμαστε απαθείς, περιμένοντας μοιρολατρικά από το Θεό την υλική μας διατροφή. Πρέπει κι εμείς να δουλέψουμε. Αλλιώτικα δεν υπάρχει ψωμί καθημερινό. Το δικό μας μόχθο ευλογεί ο Θεός με τη χρηστότητα και τη χάρη του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »