Οι Βλάχοι της Ελλάδας (2)

Τăμπάρι (tămbári), κάπα

Τăμπάρι (tămbári), κάπα

Νίκος Α. Κατσάνης (αναπλ. καθηγητής φιλολογίας ΑΠΘ) – Κώστας Δ. Ντίνας (αναπλ. καθηγητής γλωσσολογίας πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας)

συνέχεια από Οι Βλάχοι της Ελλάδας (1)

5. Η γλώσσα των Βλάχων

Τα βλάχικα (ή αρωμουνική στη λόγια βιβλιογραφία) είναι γλώσσα νεολατινική, αυτόνομη και ισότιμη με την ιταλική, γαλλική, ισπανική, ρουμανική και προέρχεται από την λαϊκή προφορική της Βαλκανικής. Δεν είναι διάλεκτος της Ρουμανικής, όπως ανεπιτυχώς υποστηρίχθηκε, αλλά κόρη της λατινικής. Είναι γλώσσα χωρίς κρατική υπόσταση και χωρίς γραπτή παράδοση, όπως χιλιάδες άλλες γλώσσες στην υφήλιο, χωρίς αυτό να προσδιορίζει εθνολογικά  τους Βλάχους, αφού η γλώσσα δεν αποτελεί μοναδικό στοιχείο εθνικού προσδιορισμού, π.χ. οι Μεξικανοί, που μιλούν ισπανικά, δεν είναι Ισπανοί, ούτε Γάλλοι οι Αφρικανοί που μιλούν γαλλικά. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κομοτηνής

Metohi Agios Nikolaos

Ολοκληρώθηκε σήμερα η δίκη κατά της δικαστού Μαρίας Ψάλτη, του Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου αρχιμ. Εφραίμ και πατέρα Αρσενίου από το Τριμελές Εφετείο Κομοτηνής. Η δικαστής κατηγορείται για παράβαση καθήκοντος για τη μη έκδοση αποφάσεως του Πρωτοδικείου Ροδόπης όπου εκδικαζόταν η αγωγή της Μονής Βατοπαιδίου κατά του Ελληνικού Δημοσίου και οι πατέρες κατηγορούνται για ηθική αυτουργία στο παραπάνω αδίκημα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το πάθος της συκοφαντίας

Προλογικά
Η συκοφαντία είναι ψευδής κατηγορία. Είναι, διαβολή. Και είναι βέβαιο ότι ο διάβο­λος είναι εφευρέτης της συκοφαντίας, ως πα­τέρας του ψεύδους, εφόσον ο συκοφάντης είναι εκείνος που κατεξοχήν ψεύδεται.

Το να σηκώσει ο άνθρωπος τη συκοφα­ντία είναι μεγάλος άθλος. Και τον σηκώνει μόνο εκείνος που προσβλέπει προς τον Κύριο Ιησού, ο οποίος όταν «ενηνθρώπησε» και ήλθε στη γη, σήκωσε τον Σταυρό της συκοφαντίας και οδηγήθηκε ως τον ατιμωτικό θάνατο.

Η συκοφαντία είναι μέγα άλγος για τον συκοφαντούμενο και φοβερή δοκιμασία για την πνευματική του υπόσταση. «Ουκ έστιν», μας λέει ο Ιερός Χρυσόστομος, «ουδέν αφορητότερον τοις οδυνωμένοις λόγον δυνάμενον δακείν ψυχήν»(1). Δεν υπάρχει δηλαδή τίποτε πιο αφόρητο για όσους υφίστανται την οδύ­νη της συκοφαντίας, γιατί η συκοφαντία είναι πραγματικά δάγκωμα για την ψυχή. Γι’ αυτό και ο προφήτης Δαβίδ έλεγε προς τον Κύριο: «Λύτρωσέ με από τις συκοφαντίες των ανθρώ­πων και θα φυλάξω τις εντολές σου»(2). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Δηλώσεις Γέροντος Νεκταρίου Μουλατσιώτη στην Romfea.gr για την απόφαση του δικαστηρίου της Κομοτηνής

p.NektariosΑρχιμ. Νεκτάριος Μουλατσιώτης 9/10/2009

Παρότι συνηγόρησαν έξι ογκόλιθοι της νομικής επιστήμης, ως συνήγοροι των κατηγορουμένων και παρότι κονιορτοποίησαν το κατηγορητήριο το οποίο απέδειξαν ότι είναι αβάσιμο και όλες οι κατηγορίες διαλύθηκαν. Διότι κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας δεν υπήρξαν αποδεικτικά στοιχεία.

Επίσης, ο εισαγγελέας απεύθυνε ένα κατηγορώ το οποίο δεν στοιχειοθέτησε, αφού οι νομικοί σύμβουλοι το χαρακτήρισαν ως σενάριο φαντασίας, το οποίο θα μπορούσε να πει υποθετικά μόνο ένας δημοσιογράφος από τηλεοράσεως.

Ενώ το ακροατήριο ήταν υπέρ της Μονής, ακόμη και αυτοί που ήταν «κατά» έλεγαν ότι επείσθησαν με αυτά που άκουσαν, λέγοντας ότι τελικά η απόφαση θα είναι αθωωτική, διότι ουδέν αποδείχθηκε. Όμως, τελικά οι δικαστές ομόφωνα είπαν ένοχοι! Μας εντυπωσίασε δε το γεγονός, ότι η καταδικαστική απόφαση για ένα δήθεν πλημέλημα μεταδόθηκε άμεσα από τα κρατικά κανάλια. Το λέω αυτό, διότι ενώ έχουν προηγηθεί 2 δικαστήρια με αθωωτικές αποφάσεις υπέρ της Μόνης οι οποίες μιλούσαν για την κυριότητα της λίμνης, ουδέποτε ανακοινώθησαν από τα ΜΜΕ.

ΟΤΑΝ ΜΑΣ ΑΔΙΚΟΥΝ Η ΜΑΣ ΠΡΟΣΒΑΛΟΥΝ

ΟΤΑΝ ΜΑΣ ΑΔΙΚΟΥΝ Η ΜΑΣ ΠΡΟΣΒΑΛΟΥΝ ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΤΑΠΟΔΙΔΟΥΜΕ ΤΟ ΚΑΚΟ, ΑΛΛΑ ΝΑ ΜΑΚΡΟΘΥΜΟΥΜΕ. ΟΙ ΤΕΛΕΙΟΙ ΘΕΩΡΟΥΝ ΕΝΟΧΗ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΛΗ ΤΑΡΑΧΗ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΤΟΥΣ.

Από το βίο του αγίου Παχωμίου

ΑΝ πληροφορήθηκε τα (κατορθώματα) του Παχωμίου ο σαρκικός αδελφός του Ιωάννης, ήρθε και τον αναζητούσε στα μέρη εκείνα, (οπού ασκήτευε). και όταν τον αντάμωσε, τον ασπάστηκε με μεγάλη χαρά, γιατί, από τότε πού βαπτίστηκε και ακολούθησε το Χριστό και διάλεξε τον μοναχικό βίο, δεν είχε επισκεφθεί ούτε μια φορά τους συγγενείς του. Επειδή τώρα και ο Ιωάννης είχε τάξει τον ίδιο σκοπό με τον Παχώμιο, έμειναν κι οι δυο μαζί, μελετώντας συνεχώς το νόμο του Θεού και αδιαφορώντας εντελώς για όλα τα επίγεια. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

خدمة براكليسي ملكة الكل الفائقة القداسة

Αίσθησις Ζωής Αθανάτου (3)- Ομιλίες για τον Γέροντα Ιωσήφ τον Ησυχαστή

Η σπηλιά στην Μικρά Αγία Άννα

Η σπηλιά στην Μικρά Αγία Άννα

Συνεχεια από (2)

ΑΡΧΙΜ. ΕΦΡΑΙΜ, ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΥ Ι. Μ. ΜΟΝΗΣ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΟΥ

Από την ερημική Βίγλα κοίταζε προς την κορυφή του Αθωνα, στο εκκλησάκι της Παναγίας και γεμάτος ταπείνωση προσευχόταν, όταν ξαφνικά αισθάνθηκε κάποιο σκίρτημα χαράς στην καρδιά του και ταυτόχρονα είδε αισθητά ένα φως, το οποίο προερχόταν από το εκκλησάκι της Παναγίας, ακούμπησε πάνω του και του μετέδωσε την υπερφυσική ενέργεια της Χάριτος. Έχασε την αίσθηση του χώρου, του χρόνου, της ύλης ακόμη και του σώματός του. Η χαρά ήταν ανεπανάληπτη. Το φως εκείνο ήταν ενωμένο με την ύπαρξή του και έξω από αυτόν, ενώ ταυτόχρονα η πονεμένη προσευχή του άλλαξε. Μέσα στην καρδιά του ακουγόταν ξεκάθαρα, ρυθμικά, με αίσθηση υπερφυσικής ειρήνης, χωρίς πλέον δική του προσπάθεια, το «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με», η σύντομη προσευχή που χρησιμοποιούν οι Αγιορείτες Πατέρες, για να έχουν αδιάλειπτη την μνήμη του Θεού και των εντολών Του, και επίσης να εκπληρώνουν, με αυτόν τον τρόπο, την εντολή του αποστόλου Παύλου «αδιαλείπτως προσεύχεσθε»(Α΄Θεσ. 5,17). Αυτή ήταν η πρώτη του εμπειρία· πραγματική αίσθηση και πνευματική γνώση της Χάριτος του Αγίου Πνεύματος. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »