Оδοιπορικό στην Ορθόδοξη γη της Ρουμανίας, (μέρος 1ο) (με πλούσιο φωτογραφικό υλικό)

Orthodoxi Roumania 02

Ο άγιος Νικόδημος ο Ηγιασμένος κτήτορας της Μονής Τισμάνα. Ο όσιος Νικόδημος ερχόμενος από το Άγιον Όρος οργάνωσε για πρώτη φορά κοινοβιακές μονές στην Ρουμανία κατά τον τύπο και την τάξη του Αγίου Όρους. Ίδρυσε την Μονή Τισμάνα, την αρχαιότερη σωζόμενη της Ρουμανίας.

Σύμφωνα με τις πήγες οι πρώτοι γνωστοί επίσκοποι της Σκυθίας, όπως λεγόταν τότε η Ρουμανία, -όλοι ελληνικής καταγωγής από την Καππαδοκία- ήσαν οι ιερομάρτυρες Ευαγγελικός, Εφραίμ, Τίτος και Γορδιανός. Αργότερα ο Μέγας Βασίλειος έστειλε πολλούς ιεραποστόλους μοναχούς Καππαδόκες, όπως τον άγιο Μεγαλομάρτυρα Σάββα († 372 μ.Χ.) και τον Ευτύχιο, οί όποιοι στερέωσαν την ορθοδοξία στην Σκυθία, ιδρύοντας ταυτόχρονα μοναχικές εστίες στην περιοχή του Δέλτα του Δούναβη. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Αρχιεπίσκοπος της Γενοκτονίας, Αλόιζιγιε Στέπινατς

Απαγχονισμένοι Σέρβοι από τους Ούστασι στο στρατόπεδο εξόντωσης του Γιασένοβατς

Απαγχονισμένοι Σέρβοι από τους Ούστασι στο στρατόπεδο εξόντωσης του Γιασένοβατς

Πρόλογος του Μητροπολίτη Θηβών και Λεβαδείας Ιερωνύμου (νυν Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος)

Όταν τελείωσα το διάβασμα του βιβλίου του Μάρκου Αουρέλιο Ριβέλλι (Marco Aurelio Rivelli) «Ο Αρχιεπίσκοπος της Γενοκτονίας», το οποίο μου δόθηκε για να το προλογίσω, είχα αλλοιωθεί εσωτερικά. Με πλημμύρισαν ανάμεικτα συναισθήματα ψυχικού πόνου, θλίψης, όργης, αγανάκτισης, αλλά και τραγικής απογοήτευσης απ΄ την διαστρέβλωση της χριστιανικής διδασκαλίας και συμπεριφοράς. Περιγραφές, αποδείξεις, έγγραφα, μαρτυρίες και προπάντων φωτογραφίες, όλα ένα φρικιαστικό υλικό, πού δύσκολα ο αναγνώστης -όπως άλλωστε και γω- θα αποβάλει από την μνήμη του.

Η τραγωδία πλέκεται γύρω από ένα στόχο -την ανεξαρτησία τού Κράτους των Κροατών-, στόχο πού νομιμοποιεί δυστυχώς κάθε βίαιη μέθοδο και πρακτική. Από τα εξήμισυ εκατομμύρια κατοίκων της Κροατίας, περισσότεροι από δύο εκατομμύρια ήσαν Ορθόδοξοι Σέρβοι Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Με τί νομικά επιχειρήματα βγήκε η απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κομητηνής;

Vatopaidi

Σε σχέση με την δίκη στο Εφετείο Κομοτηνής για την υπόθεση Βατοπαιδίου την οποία και παρακολούθησα θέλω να σας μεταφέρω τα εξής:

1. Ο εισαγγελέας Φλωρίδης ήταν απαράδεκτος θεσμικά νομικά και δικονομικά. Ενώ υποχρεούται να είναι αμερόληπτος, ευγενικός στις ερωτήσεις του και αυστηρά, εντός του θέματος και του αντικειμένου της δίκης, μόνο αυτό δεν έκανε. 
Ήταν προσβλητικός και αγενής επιλεκτικά σε κάποιους μάρτυρες. Συγκεκριμένα μιλούσε στον ενικό και ειρωνικά, μεταξύ άλλων, προς τον μαρτυρα υπερασπίσεως Ηγούμενο της Σιμωνόπετρας, αλλά και τον κατηγορούμενο Μοναχό Αρσένιο, κάνοντας τους προσωπικές επιθέσεις για θεματα εντελώς ασχετα με την δίκη Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Συνάντηση με τον προσωπικό Θεό (12 Οκτωβρίου- Μνήμη Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου)

Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος. Εικόνα της συνοδείας του Γέροντα Ιωσήφ από τη Νέα Σκήτη

Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος. Εικόνα της συνοδείας του Γέροντα Ιωσήφ από τη Νέα Σκήτη

Βλέποντας πρόσωπο με πρόσωπο τον Προσωπικό Θεό κάθομαι στην κλίνη μου, όλη την ώρα βρισκόμενος πέραν του κόσμου τούτου. Μέσα στο κελί μου, Τον βλέπω να είναι παρών, Εκείνον που είναι πέραν του κόσμου. Τον βλέπω και μιλάω μαζί Του. Τολμώ να πω ότι Τον αγαπώ και Εκείνος, με τη σειρά του, με αγαπά. Τρέφομαι μόνο και μόνο από αυτήν την ενατένιση. Νιώθοντας ένα μαζί Του, βρίσκομαι στα ουράνια. Αυτό είναι αλήθεια, το ξέρω. Όμως το που βρίσκεται το σώμα μου δεν το γνωρίζω. Ξέρω ότι ο Ένας που παραμένει αμετακίνητος, κατεβαίνει. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αίσθησις Ζωής Αθανάτου (5) – Ομιλίες για τον Γέροντα Ιωσήφ τον Ησυχαστή

γερων ιωσηφ ο ησυχαστης

Συνέχεια από (4)

Αρχιμ. Εφραίμ, Καθηγουμένου Ι. Μ. Μονής Βατοπαιδίου

Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΙΩΣΗΦ ΤΟΥ ΗΣΥΧΑΣΤΟΥ ΣΤΟΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΜΟΝΑΧΙΣΜΟ 

Ο μοναχισμός δεν είναι επινόηση κάποιων ανθρώπων. Ο μοναχισμός είναι ένας τρόπος ζωής, που αποβλέπει στην επίτευξη της ευαγγελικής τελειότητος. «Ει θέλεις τέλειος είναι… δεύρο ακολούθει μοι»( Ματθ.19,21), προτρέπει ο Χριστός. Δεν μπορούν όμως όλοι να ακολουθήσουν τον Χριστό και να ζήσουν όπως Εκείνος έζησε επί της γης: «Ου πάντες χωρούσι τον λόγον τούτον, αλλ οις δέδοται»(Ματθ. 19,11).

Ο Χριστός στον επίγειο βίο του έζησε ως μοναχός. Αποσυρόταν στις ερήμους, προσευχόταν, αγρυπνούσε, ήταν ακτήμων, διαφύλαττε την παρθενία, ήταν υπήκοος και στους υποτιθέμενους γονείς του (Λουκ.2,51), αλλά και στον ουράνιο Πατέρα Του (Ιω.6,38). Αν και δεν όφειλε να ζήσει «εν υπακοή και μετανοία», αφού ήταν ομότιμος και σύνθρονος με τον Πατέρα· τούτο όμως το έπραξε για να γίνει υπόδειγμα σε εμάς. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πως μπορούν οι γονείς να βοηθήσουν τα παιδιά τους όταν έχουν μαθησιακές δυσκολίες

ΚοριτσάκιΣυντάκτης:Dr. Γρηγόρης Βασιλειάδης (M.Sc.Ph.D Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπευτής)

Η έγκυρη αναγνώριση και συνειδητοποίηση από τους γονείς των ψυχολογικών, εκπαιδευτικών και κοινωνικών παραγόντων που εμπλέκονται στο πρόβλημα του παιδιού τους είναι το πιο σημαντικό εφόδιο στην προσπάθεια σχεδιασμού μιας αποτελεσματικής παρέμβασης, που κυρίως στοχεύει να ενισχύσει την αίσθηση ικανότητας, αυτάρκεια, και προσωπικού ελέγχου που έχει το παιδί για ό,τι αφορά τη ζωή του. Οι προσπάθειες, τόσο των γονιών όσο και των εκπαιδευτικών θα πρέπει να έχουν ως γνώμονα και τελικό στόχο: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο ΠΑΥΛΟΣ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ: Τι του απεκάλυψε ο Κύριος (2)

Apostolos PavlosΣτυλιανού Γ. Παπαδόπουλου, Ομότιμου Καθηγητή της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών

Συνέχεια από (1)

Η προσωπική στον Παύλο αποκάλυψη του Χριστού, του Ευαγγελίου και της αποστολής του

Εφόσον χωρίς την ενέργεια του αγίου Πνεύματος είναι αδύνατο να γνωρίσει και να θεολογήσει κάποιος για τον Χριστό και το έργο του, έπεται ότι το Ευαγγέλιο που ο Παύλος κήρυττε, η θεολογία του δηλαδή, οφείλεται σε αποκάλυψη. Δεν δίσταζε να ομολογεί ο ίδιος ότι είχε Πνεύμα Θεού.«Δοκώ δε καγώ Πνεύμα Θεού έχειν» (Α Κορ. 7,40). Θεωρούσε το γεγονός της αποκαλύψεως τόσο ιερό και τόσο μυστηριακό, που δεν ήθελε να μιλάει γι’ αυτό, ένεκα της άκρας ταπεινοφροσύνης του, ένεκα του φόβου να τον υπερτιμήσουν και του κινδύνου να τον παρεξηγήσουν ως καυχησιολόγο. Αποφασίζει όμως να μιλήσει για τις συγκλονιστικές αποκαλύψεις που δέχθηκε, σχεδόν να καυχηθεί, μόνο και μόνο γιατί κάποιοι κήρυτταν Χριστό διαφορετικό από τον πραγματικό. Αυτοί διέδιδαν μεταξύ των πιστών των εκκλησιών, που ο ίδιος είχε ιδρύσει, ότι ο ίδιος δεν έχει την αυθεντία που έχουν όσοι υπεραπόστολοι-μαθητές γνώρισαν τον Κύριο προσωπικά.

Τελειώνοντας το 56/57, την Β’ προς Κορινθίους Επιστολή του, αναφέρεται με πόνο και παράπονο σε «οπτασίας και αποκαλύψεις Κυρίου», που συνέβησαν «προ ετών δεκατεσσάρων», περί το 42/3 δηλαδή. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »