Αυγά δεινοσαύρου βρέθηκαν στην Ινδία

eggs1

Οι γεωλόγοι στη νότια Ινδία υποστηρίζουν ότι βρήκαν εκατοντάδες συμπλέγματα αυγών δεινοσαύρων τα οποία πρέπει να είναι περίπου 65 εκατομμυρίων ετών.

Τα αυγά βρέθηκαν εντελώς τυχαία, όταν μία ομάδα επιστημόνων αναζητούσε μια αρχαία κοίτη ποταμού της πολιτείας Tamil Nadu. Καθώς έσκαβαν όλο και πιο βαθιά ανακάλυψαν κάτι που έμοιαζε με απολιθώματα αυγών.

Οι φωτογραφίες και τα δείγματα από τα ευρήματα στάλθηκαν σε διάφορα πανεπιστήμια, που επιβεβαίωσαν ότι πρόκειται για αυγά δεινοσαύρων. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ξαφνικό «λουκέτο» στο Τμήμα Ελληνικής Γλώσσας του Πανεπιστημίου Αργυροκάστρου

        Μείζον θέμα έχει προκύψει τις τελευταίες μέρες εντός και εκτός συνόρων, από το ξαφνικό «λουκέτο» στο Τμήμα Ελληνικής Γλώσσας, Λογοτεχνίας και Ελληνικού Πολιτισμού του Πανεπιστημίου Αργυροκάστρου. Για την ακρίβεια, η από εδώ πλευρά δεν φάινεται και τόσο συνεργάσιμη, έτσι ώστε να βρεθεί μια λύση που και την απρόσκοπτη λειτουργία του να συνεχίσει το Τμήμα και να μην μείνουν μετέωροι δεκάδες ομογενείς φοιτητές που σπουδάζουν σʼ αυτό.

«Το ταμείο είναι μείον» φαίνεται πως προέταξαν ως δικαιολογία στους φοιτητές για τη λήξη της συνεργασίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων με αυτό του Αργυροκάστρου. Ως εκ τούτου το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων αποφάσισε να μην στείλει φέτος καθηγητές, οι οποίοι δίδασκαν τα προηγούμενα χρόνια στο συγκεκριμένο Τμήμα, με αποτέλεσμα να μείνει κυριολεκτικά στον «αέρα»! Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αίσθησις Ζωής Αθανάτου (12) – Ομιλίες για τον Γέροντα Ιωσήφ τον Ησυχαστή

Hesychast

Συνέχεια από (11)
Αρχιμ. Εφραίμ, Καθηγουμένου Ι. Μ. Μονής Βατοπαιδίου

Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΙΩΣΗΦ Ο ΗΣΥΧΑΣΤΗΣ ΚΑΙ Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΝΟΕΡΑΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΤΟΥ

Πρακτικό δείγμα της αληθινής ταπεινώσεως κατά τους αγίους Πατέρες είναι τα δάκρυα. Και ο μακάριος Γέροντας “επόμενος κατά πάντα τοις Αγίοις Πατράσι” γράφει σε ένα πνευματικό του τέκνο περί τούτου: «Της ταπεινώσεως γνώρισμα είναι τα αμέτρητα δάκρυα, όπου επί τρία τέσσαρα έτη τρέχουν εν είδει πηγής. Εξ αυτών γεννάται η αδιάλειπτος προσευχή, η λεγομένη νοερά προσευχή. Όπου μόλις ειπής “Ιησού μου γλυκύτατε!” τρέχουν τα δάκρυα. Μόλις ειπής “Παναγία μου!” δεν δύνασαι να κρατήσης. Οπότε εξ αυτών γεννάται μία γαλήνη εις όλον το σώμα και τελεία ειρήνη». Γι’ αυτό και ο τρισόλβιος Γέροντας πάντοτε συνιστούσε στον προσευχόμενο να προσπαθεί να επιδίδεται στο κλάμα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

WÖRTER DES HL. IGNATIJ (Brjanchaninov) (Γερμανικά, German)

Saint Ignatius Brianchaninov

Saint Ignatius Brianchaninov

Bischof vom Kaukasus und Stawropol 

• 1. Was ist das – der Mensch?

Was stellt der Mensch eigentlich vor? Diese Frage beantwortet den Menschen der Apostel: „Ihr aber seid der Tempel des lebendigen Gottes; wie denn Gott spricht: «Ich will unter ihnen wohnen und wandeln und will ihr Gott sein, und sie sollen mein Volk sein“ (2. Kor 6, 16). In der Heiligen Schrift wird überhaupt ein jeder Mensch ein Haus, eine Wohnstatt, ein Gefäß genannt. Ein Mensch, der nicht ein Haus Gottes und ein Gefäß des Göttlichen Segens sein will, wird zu einem Haus und zu einem Gefäß der Sünde und des Satans. Der Mensch muss das sein, als was er erschaffen ist, nämlich ein Haus, eine Wohnstatt, ein Gefäß.

Er kann nicht mit sich allein ohne menschlichen Umgang sein: das ist für ihn widernatürlich. Mit sich allein kann er nur sein vermittels der Göttlichen Gnade und durch deren Wirkung: ohne diese Gnade wird er sich selbst fremd und ordnet er sich unwillkürlich den gefallenen Geistern unter, wenn er sich von dieser Gnade eigenmächtig entfernt und den Willen Gottes missachtet…

Weiter… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Auf Deutsch. Ετικέτες: , , , , . Leave a Comment »

Το κήρυγμα του Χρυσόστομου και οι πορτοφολάδες

john chrysostom

Σήμερα, όταν μιλάμε για Πατέρες της Εκκλησίας και αναφερόμαστε στον Χρυσόστομο, όλοι ξέρουμε ότι πρόκειται για τον αγ. Ιωάννη τον Χρυσόστομο. Και όμως η λέξη «χρυσόστομος» δεν είναι κύριο όνομα, αλλά επίθετο. Είναι το επίθετο που απέδωσαν στον Ιωάννη, για να χαρακτηρίσουν και ταυτόχρονα να τιμήσουν την κηρυκτική του δεινότητα.

Από τότε μέχρι σήμερα όλοι αναγνωρίζουν τον άγιο Ιωάννη Χρυσόστομο ως τον μεγαλύτερο κήρυκα της Εκκλησίας μας. Ακόμη και το Βατικανό, εδώ και μερικά χρόνια, τον ανακήρυξε ως τον προστάτη άγιο των χριστιανών ιεροκηρύκων.

Τη δίκαιη αυτή αναγνώριση τη συμμερίζονταν πρώτοι απ’ όλους οι ίδιοι οι ακροατές του, που όπως θα δούμε σε άλλο στιγμιότυπο μας, τον επευφημούσαν και τον χειροκροτούσαν. Το περίεργο όμως είναι ότι την κηρυκτική δεινότητα του Χρυσοστόμου την αναγνώριζαν και μερικοί άνθρωποι που, όταν κήρυττε, έτρεχαν στην εκκλησία, όχι για να τον ακούσουν, άλλα για να τον εκμεταλλευθούν. Και λέγοντας «εκμεταλλευθούν» δεν εννοούμε πνευματικά, όπως το τακτικό ακροατήριο του, άλλα… υλικά. Και για να λύσουμε το αίνιγμα σας πληροφορούμε ότι οι άνθρωποι αυτοί ήσαν οι πορτοφολάδες, ή όπως λέγονταν τότε, «βαλαντιοτόμοι». Βλέπετε ότι από τότε υπήρχε η ειδικότητα αύτη των «ληστών», που, καθώς φαίνεται, ήταν αρκετά διαδεδομένη.

Τί ακριβώς συνέβαινε; Το κήρυγμα του αγίου Ιωάννη ήταν κατά κανόνα πολύ συναρπαστικό. Το μεγαλύτερο μέρος του εκκλησιάσματος τον άκουγε με πολύ ενδιαφέρον. Οι περισσότεροι από τους ακροατές του, θέλοντας να μη χάσουν καμιά του λέξη —μην ξεχνάμε ότι τότε δεν υπήρχαν μικρόφωνα—, προσπαθούσαν να πλησιάζουν τον κήρυκα. Με την τακτική όμως αυτή γινόταν πολύς συνωστισμός γύρω από τον άμβωνα. Την ευκαιρία αυτή εκμεταλλεύονταν οι πορτοφολάδες, που καθώς φαίνεται έκαναν… χρυσές δουλειές! Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Συντριβή

geron-iosif1Ολιγοψυχηοα, ο άθλιος Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Λογοτεχνικά. Leave a Comment »

Sărbătorirea Sfântului Evdochim la Mănăstirea Vatopedi (Ρουμανικά, Romanian)

Theofilaktos Efraim

Am avut norocul să particip la hramul Mănăstirii Vatopedi cu ocazia sărbătorii Cuviosului Evdochim, duminică 18 octombrie 2009.

Mai mult de 400 (!) închinători din toată Grecia (şi nu numai) au venit pentru a celebra în Mănăstirea Vatopedi pomenirea Cuviosului Evdochim. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Românesc. Ετικέτες: , , . Leave a Comment »

Μήνυμα της ημέρας

shakespear

Πες την αλήθεια και ντρόπιασε τον διάβολο.

Ουίλιαμ Σαίξπηρ

Αναρτήθηκε στις Μήνυμα ημέρας. Ετικέτες: . Leave a Comment »

Message of the day

Tell the truth and shame the devil

William Shakespeare

Αναρτήθηκε στις Message of the day. Ετικέτες: . Leave a Comment »

Ιερά Μονή Αγίου Στεφάνου, Βράνιε, Σερβία (φωτογραφίες και ηχητικό)

The Elder Joseph the Hesychast (+1959) Strugles, Experiences, Teachings (14)

16_EldIosif

Continued from (13)

The Elder very often stressed the importance of vigil as the most practical method in the spiritual life, essential in all three states in the struggle. When the monk is starting out, at the first stage, which is the period of purification, all the systems of what is called practical work are used. At that stage, when the beginner is struggling with bodily afflictions, the most beneficial factor in subduing the passions and suppressing the actual commission of sin is keeping vigil. This applies particularly to unnatural movements, which are often intensified by the vigour of the body which is naturally overabundant in strong people. No other method of struggle helps as much as deprivation of sleep. Truly, vigil dissolves the body, as the ever-memorable Elder used to say.

Read more… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

“These Truths We Hold” (Part XXXII)

Paining by Viktor Mikhailovich Vasnetsov

Paining by Viktor Mikhailovich Vasnetsov

Continued from (Part XXXI)

Holy Repentance (Penance — Confession).

The Sacrament of Repentance developed early in the Church’s history in the time of the persecutions of the 3rd and 4th Centuries, when many people, giving in to the threats of the persecutors, apostasized and fell away from the Church. Apostasy was considered to be a very serious sin; many held the extreme position that such could not be received back into the Church in their lifetime, while others held that those who had lapsed should be re-baptized — that is, their sins should be washed away by a second baptism. Moderation, in the course of time, prevailed and a penitential discipline — the Sacrament of Repentance — developed, taking on the meaning of Second Baptism; for this reason it was eventually numbered among the Sacraments of the Church.

After the end of the persecutions, the Sacrament of Repentance remained, so that in the event of sins committed after Baptism, forgiveness could be obtained and the sinner reconciled to the Church. This Sacrament acts also as a cure for the healing of a soul, since the Priest also confers spiritual advice to the Penitent.

Since all sin is not only against God, but also against one’s neighbor, confession and the penitential discipline in the early Church were a community affair and took place publicly before the whole local Christian community. In time, however, Confession has developed into a private action between the Priest and the Penitent, and the Priest is forbidden to reveal to any third party what he has learned in Confession.

In ancient times, before the beginning of Confession, it was appointed to read an entire series of Psalms from which Psalm 51 has been preserved in the present rite, being known as the Penitential Psalm. Then the Priest reads certain prayers, the first of which recalls King David who repented before Nathan the Prophet when he had caused the death of Uriah, the husband of Bathsheba whom David loved. After being rebuked by Nathan, David confessed, I have sinned against the Lord! Read more…  Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »