Lectura apostolică de Duminică, 1 noiembrie (I Corinteni 12, 27- 13,8) (Ρουμανικά, Romanian)

ag anargiroi Sfinţii fără de arginţi Cosma şi Damian

Duminică, 1 noiembrie, Sfânta noastră Biserică cinsteşte şi ne pune înainte pe doi mari sfinţi, care sunt foarte cunoscuţi în întreaga lume creştină. Este vorba despre Sfinţii Cosma şi Damian. Aceşti doi Sfinţi dispuneau de mari harisme, la un nivel superior, harisme pe care le-au cultivat şi le-au valorificat pentru binele semenilor lor. Erau medici, excelenţi oameni de ştiinţă, dar în acelaşi timp inima lor revărsa de credinţa în Hristos şi de iubirea faţă de oameni. Cine studiază viaţa şi petrecerea lor, se minunează de puterea harului ce le-a fost oferit de către purtarea de grijă a lui Dumnezeu.

Când se iveau cazuri dificile în faţa cărora ştiinţa medicală se arăta neputincioasă să ofere vindecare, atunci credinţa lor şi călduroasa lor rugăciune aduceau sfârşitul dorit al tămăduirii trupeşti.

Însă ca nişte personalităţi integre, cum erau, cunoşteau foarte bine că lucrarea de vindecare nu constă doar în vindecarea trupească, ci şi în cea sufletească. Şi în principal în cea sufletească. De aceea se şi îngrijeau să îndrume pe oameni la cunoaşterea stării lor sufleteşti, la pocăinţă şi la relaţia cu Iisus – Marele Medic al oamenilor. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

PREDICĂ LA BOGATUL NEMILOSTIV ŞI SĂRACUL LAZĂR (DUMINICA A XXII-A DUPĂ RUSALII) (Ρουμανικά, Romanian)

 

IPS Augustin binecuvantand

IPS Augustin binecuvântând

Ce este Iadul?

„ …. ca să nu vină şi ei în acest loc de chin” (Luca 16,28)

EXISTĂ O ALTĂ LUME? Iată, iubiţii mei, uriaşa întrebare pe care o pune astăzi Sfânta Evanghelie.

M-am dus odată într-un sat şi acolo m-au întrebat: Cine a venit din lumea cealaltă? Oare a înviat cineva, ca să ne spună ce se întâmplă dincolo?… Dar ce credeţi, cei care cer să vadă un mort înviind, şi dacă acesta va învia, îl vor crede? Mă îndoiesc. Nu neg faptul că nu este o mică dovadă învierea unui mort. Dar există alta şi mai puternică. Şi mii de morţi să învieze din mormânt, nu sunt dovezi care să-ţi închidă gura. Pentru că sunt oameni. Eu o singură dovadă o consider de necombătut. Pe cea amintită astăzi de Evanghelie şi mai presus de orice altă dovadă şi argument şi document. Şi aceasta este Sfânta Scriptură.

Sfânta Scriptură nu a spus niciodată vreo minciună; nu s-a găsit în paginile ei vreo greşeală. Cuprinde cuvintele lui Dumnezeu. A spus-o Hristos: „Cerul şi pământul vor trece, dar cuvintele Mele nu vor trece”(Matei 24,35). Eu aşadar, fraţii mei, nu aştept să învieze un mort din mormânt, nici să-mi întărească credinţa omul de ştiinţă X sau Y. Îmi este suficient şi binecuvintez pe Sfânta Treime pentru că ne-a dat această carte mică, Evanghelia, ca să o avem povăţuitoare în viaţa noastră, far în întunecimile sufletului. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Românesc. Ετικέτες: , , . Leave a Comment »

1 Νοεμβρίου 2009. Κυριακή Ε’Λουκά

Αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού και της μητρός αυτών Θεοδότης. Οσίου πατρός ημών Δαβίδ του «Γέροντος», του εν Ευβοία άσκήσαντος (†1519). Οσιομαρτύρων Ιακώβου διακόνου, Ιακώβου του εκ Καστοριάς και Διονυσίου (1520). Ιερομαρτύρων Ιωάννου επισκόπου εν Περσία και Ιακώβου του Ζηλωτού. Μαρτύρων Καισαρίου, Αγρίππα, Αδριανού, Δασίου, Σάβα, Σαβινιανού και Θωμά του νηπίου. Κυριαίνης και Ιουλιανής. Ερμηνιγγίλδου και Θεολήπτης.

Απόστολος : Προς Κορινθίους Α’ ιβ’27-ιγ’8

27 Σείς είσθε σώμα του Χριστού, και ο καθένας είναι μέλος του σώματος. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Μοναχική άνθιση του 16ου αιώνα (με πλούσιο φωτογραφικό υλικό)

Agios Dionysios o en Olympo
Ο Όσιος Διονύσιος ο εν Ολύμπω. Τοιχογραφία (1796) Λιτής Κυριακού Ιεράς Σκήτεως Αγίου Δημητρίου-Βατοπαιδίου.

Εις την «καθ΄ ημάς» Ανατολή, τα μοναστήρια ελειτουργούσαν πάντοτε, παρά τις οποιεσδήποτε ελλείψεις ή αντίξοες εξωτερικές συνθήκες, ως πνευματικά θεραπευτήρια, όπου ημπορεί ο άνθρωπος εύκολώτερον να όδηγηθή εις την κάθαρσιν από τα πάθη του, τον άγιοπνευματικό φωτισμό και την θέωσί του. Τα μοναστήρια, βεβαίως, αποτελούν μία μικρογραφία, ενα μικρόκοσμο της Εκκλησίας, η οποία λειτουργεί ως ενα μεγάλο πνευματικό νοσοκομείο, μέσα εις το οποίο, κατά διαφόρους βαθμούς, δέχεται κάθε πιστός, διά της ελευθέρας θελήσεώς του, την θεραπεία του, μέσω της ακτίστου χάριτος του Θεού. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Παιδιά και διαζύγιο

sad

«…Τα παιδικά μου σβήσε, Μνήμη….

Κι όσο φριχτά και νάναι τ’ άλλα, τ’ αντέχω!»

ΗΡ. Ν. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ

Αν προσπαθούσαμε να συνοψίσουμε, σε μερικές πρακτικές προτάσεις, όσα θα μπορούσαν να συμβάλουν στο να γίνει λιγότερο οδυνηρό για τα παιδιά το τραύμα από το διαζύγιο των γονιών τους και να είναι, κατά συνέπεια, λιγότερο παραμορφωτικές οι αντίστοιχες ουλές, θα μπορούσαμε να καταλήξουμε στα πιό κάτω:

• Είναι πολύ σημαντικό να μην βιώνει το παιδί σκηνές συγκρούσεων και εχθρότητας μεταξύ των γονιών, τόσο πριν όσο και μετά από το διαζύγιο.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι να χωρίσει κανείς και όποιος γονιός αγαπάει πραγματικά το παιδί του πρέπει να επιλέγει τον πιο πολιτισμένο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ενα …»ευχάριστο» πάθος η γαστριμαργία

Allegory of Gluttony and Lust

Allegory of Gluttony and Lust. Έργο του Ιερώνυμου Μπός (1490-1500)

Ο λόγος για το πάθος της γαστριμαργίας δεν θα παύσει να είναι επίκαιρος, για όσο χρόνο ο άνθρωπος θα εξακολουθεί να… τρώγει. Διότι η γαστριμαργία, επειδή ακριβώς είναι ένα ευχάριστο πάθος, είναι αμφίβολο εάν προ του θανάτου εγκαταλείπει τον άνθρωπο. «Θαυμάζω, ει μη τις, τάφον οικήσας, εγένετο ταύτης ελεύθερος» μας βεβαιώνει ο Αγ. Ιωάννης της Κλίμακας (Κλίμαξ έκδ. Παρακλήτου σελ. 185). Αλλά και η εποχή μας, ως εποχή αφθονίας και καλοζωίας, έχει δημιουργήσει το πλέον κατάλληλο κλίμα, για να καλλιεργείται και να γιγαντώνεται το πάθος αυτό στη ζωή του συγχρόνου ανθρώπου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η θυσία μιας μάνας στη Νότιο Κορέα

Korea 01

Ομαδική Βάπτιση νέων Κορεατών

Μισάνοιξε δειλά την πόρτα του Γραφείου του Ιεραποστολικού Κέντρου και στάθηκε αμήχανα Ξαφνιαστήκαμε. Αύτη ή τόσο αυθόρμητη φοιτήτρια και Κατηχήτριά μας, που τόσο άνετα φερόταν πάντα, τι έπαθε σήμερα;

– Ε, τί συμβαίνει, Θ.;

– Ανιόν Χασιμνικά! Χαιρέτησε με ασυνήθιστη επισημότητα. Ξέρετε… Η μητέρα μου… Κόμπιαζε.

– Τί; Έπαθε τίποτε;

– Ήρθε να σας δει. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »