45ος Πατριάρχης Σερβίας εξελέγη ο Νύσσης Ειρηναίος

VatopaidiFriend: Ευχόμαστε στον νέο πατριάρχη Σερβίας κ.κ. Ειρηναίο να τον καταστήσει ο Θεός άξιο να μπορέσει να ανταπεξέλθει στο δύσκολο έργο του και να ποιμάνει σωστά την σερβική Εκκλησία. Εις πολλά έτη δέσποτα.

Η Ιερά Αρχιερατική Σύνοδος της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, εξέλεξε πριν από λίγο το νέο Αρχιεπίσκοπο Πεκίου, Μητροπολίτη Βελιγραδίου και Καρλοβικίου και Πατριάρχη των Σέρβων.

Να αναφερθεί ότι στην εκλογική σύνοδο συμμετείχαν 45 Μητροπολίτες και Επίσκοποι, όπου σύμφωνα με τον Καταστατικό Χάρτη ο Πατριάρχης εξελέγη με κλήρωση μεταξύ τριών ιεραρχών. Η διαδικασία, διήρκησε πάνω από 12 ώρες.

Σύμφωνα με τελευταίες πληροφορίες της «Romfea.gr», νέος Πατριάρχης Σερβίας εξελέγη πριν από λίγο ο Επίσκοπος Νύσσης Ειρηναίος (Γαβριήλοβιτς), ανάμεσα από τον Μαυροβουνίου Αμφιλόχιο και Μπάτσκας Ειρηναίο.

Τα ονόματα των τριών αυτών υποψηφίων γράφτηκαν σε ξεχωριστά χαρτιά και τοποθετήθηκαν στο Άγιο Δισκοπότηρο, όπου ένας Αρχιμανδρίτης τράβηξε ένα από τα τρία χαρτάκια και εξελέγη ο νέος Προκαθήμενος της Σερβικής Εκκλησίας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Περίπου 15 παιδιά έχουν «εξαφανιστεί» από νοσοκομεία της Αϊτής

Περίπου 15 παιδιά έχουν εξαφανιστεί από νοσοκομεία έπειτα από το σεισμό που έπληξε την Αϊτή, ανακοίνωσε το Ταμείο του ΟΗΕ για τα παιδιά (Unicef) που προειδοποιεί ότι δίκτυα εμπορίας παιδιών που συνεργάζονται με «την αγορά των υιοθεσιών» ενεργοποιούνται μετά τις καταστροφές.

«Μέχρι στιγμής έχουμε πληροφορίες για περίπου 15 παιδιά που έχουν εξαφανιστεί από νοσοκομεία με ανθρώπους που δεν ήταν μέλη της οικογένειάς τους», δήλωσε ο Ζαν Λικ Λεγκράν, τοπικός σύμβουλος της Unicef κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στη Γενεύη.

«Το λαθρεμπόριο παιδιών υπήρχε ήδη στην Αϊτή» και πριν από την καταστροφή «και δυστυχώς τα δίκτυα λαθρεμπορίας έχουν διασυνδέσεις με την διαθνή αγορά υιοθεσιών», εξήγησε. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

When PRIDE affects the soul of a religious person…he does not realize his sins

When pride affects the soul of a religious person, then the latter becomes bold enough to act as a judge of the faith and the Church. “I don’t believe in this and I don’t recognize that; I find this superfluous and that unnecessary, and that one is strange or funny…” Another manifestation of such a pride is the desire to accuse and teach others. At the same time, the instructions of others are considered dull and obvious.

Hearing about the saints, the self-contented sectarian will say: “Why should I pray to them?  They are the same kind of people as others; it is enough to turn to God alone.” He is forgetting that the Lord Jesus Christ helped people many times on the request of their relatives and friends (John 4:46-53, Matt.15:21-28, Mark 2:2-12, Matt.8:5-13, 1 John 5:14). He thus encourages us to love and take care of each other. The saints are our “elder brothers” who intercede before God on our part (Rev. 5:8).

The pride of a religious person is also obvious when one does not realize his sins, and when one is taken over with pharisaic self-esteem. It is interesting to note that it can take on the most diverse and controversial forms, for example:

• The type of the Pharisee — a connoisseur of church law, a zealot of tradition, a fighter for the purity of the faith,

• The “reformer” type — an innovator, the enemy of “superstition,”

• The type of the Sadducee — a career-maker,

• The false starets (a false prophet),

• The self-enchanted preacher, Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πολλά κεφάλια είναι ολόκληρα εργαστήρια, όμως…μέσα τους τι;

Βλέπω πολλές αιτίες, λόγω των οποίων η πίστη εξαντλείται και πεθαίνει. Μια αιτία είναι ότι συνηθίζουμε αυτό τον κόσμο και τη ζωή. Όσο μας φαίνεται καινούργιος και ασυνήθιστος αυτός ο κόσμος, η πίστη μας στον Θεό είναι δυνατή. Όμως τη  μέρα εκείνη που ο κόσμος θα μας φανεί τελείως παλιός και τελείως συνηθισμένος, η πίστη μέσα μας σβήνει. Όσο περισσότερα βιώνουμε, τόσο περισσότερο συνηθίζουμε αυτό τον κόσμο. Και όσο περισσότερο συνηθίζουμε, τόσο περισσότερο απομακρυνόμαστε από τη φοβερή και μεγαλειώδη εντύπωση που μας άφησε στην αρχή ο κόσμος. Όποιος μια φορά ανεβεί στις Άλπεις, παραμένει θαμπωμένος από το μοναδικό και απροσδόκητο θέαμα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

…Μήπως αυτό λέγεται δωροδοκία;

«Αγαπώ το παιδί μου» σημαίνει, του το δείχνω με τα λόγια μου και με την καρδιά μου. Με την παρουσία μου και με την ψυχή μου, όχι με παροχές. Δηλαδή, δεν είναι απόδειξη ότι αγαπώ το παιδί μου το να του κάνω όλα τα χατίρια, το να του αγοράζω ό,τι ζητήσει και ό,τι δεν ζητήσει. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα φτάσουμε στο άλλο άκρο, ότι θα γίνουμε τσιγκούνηδες και ότι τα παιδιά μας θα παρακαλάνε κι εμείς δεν θα τους παίρνουμε. Σημασία έχει να βρούμε το μέτρο. Και το μέτρο θα το βρούμε πιο εύκολα, αν δεν προσπαθούμε με τις παροχές να σβήσουμε ενοχές». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θυμήσου με…

Ιησού μου, ο γλυκύς και ωραίος,

ήρθες προς το ελάχιστο πλάσμα σου!

Η ζωή, η χαρά, η ευωδία

των αχράντων αγγέλων, Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Εμπόδιο είναι η θέληση του ανθρώπου!

Ένας άλλος κίνδυνος που αντιμετωπίζουν τα παιδιά της εφηβικής ηλικίας είναι η συστηματική πλύση του εγκεφάλου που τους γίνεται σε σχέση με την υλιστική θεώρηση της ζωής, καθώς επίσης και σε σχέση με μερικές υλιστικές θεωρίες και απόψεις. Η αντίληψη που επικρατεί γενικά στον κόσμο και που το παιδί πιέζεται να τη δεχτεί συνοψίζεται στα εξής: Υλική ευημερία, απόλαυση και ικανοποίηση κάθε επιθυμίας ή φιλοδοξίας του ανθρώπου και σχεδόν τίποτ’ άλλο.

Σαν ν’ αποτελείται ο άνθρωπος μονάχα από ύλη. Δεν είναι μάλιστα λίγοι εκείνοι, τι λέω, είναι πάρα πολλοί, που πιστεύουν και δε διστάζουν να το διακηρύττουν πως ο άνθρωπος σβήνει με το κλείσιμο των ματιών του την ώρα του θανάτου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »