Θεία Λειτουργία στο παρεκκλήσιο της Αγίας Ζώνης (ψάλλει ο Γέροντας Κυπριανός)

Την περασμένη εβδομάδα βρισκόμασταν με κάποιους φίλους στην Ιερά Μονή Βατοπαιδίου στο Άγιο Όρος, κάτι που συνηθίζουμε να πραγματοποιούμε δύο φορές το χρόνο, για να ωφεληθούμε πρωτίστως πνευματικά αλλά και για να βοηθούμε και εμείς με τον τρόπο μας τους πατέρες στο δύσκολο έργο το οποίο επιτελούν.

Κατά τη χρονική περίοδο που ήμαστε στην μονή συνέπεσε να βρίσκεται εκεί και ο σεβαστός και πολύ ευλαβής Γέροντας Κυπριανός, Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίας Μαρίνας Άνδρου, τον οποίο έτυχε να γνωρίζουμε από επίσκεψή του στην Κύπρο. Ο Γέροντας Κυπριανός ήταν μοναχός στην Ιερά Μονή Κωνσταμονίτου, από την οποία έφυγε μετά την κοίμηση του Γέροντά του, το 1967. Ο Γέροντας Κυπριανός ψάλλει πολύ ωραία κατά την αγιορειτική παράδοση. Μάλιστα ήταν ο κανονάρχης της χιλιετηρίδας το 1963. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Cuviosul Isidor Pelusiotul – epistolarul (4 februarie) (Ρουμανικά, Romanian)

Scriitorul celor l0 000 de scrisori

Isidor Pelusiotul era un stâlp viu şi însufleţit al rânduielilor monahiceşti şi al dumnezeieştii vedenii şi ca un exemplu viu al urmării şi al învăţăturii duhovniceşti. Multe lucrări scrise de dânsul, sunt pline de mult folos, dar mai ales epistolele lui către diferite persoane – pline de dumnezeiescul har şi de omeneasca înţelepciune, aproape zece mii -, în care tălmăceşte toată dumnezeiasca Scriptură şi îndreaptă obiceiurile tuturor oamenilor.

Însă este destul că din cuvintele cele scurte se cunoaşte sfinţenia cea mare şi înţelepciunea lui, căci tuturor le era chip de viaţă îmbunătăţită, umplând toată lumea de scrisorile sale cele de Dumnezeu înţelepţite. El a fost mare sprijinitor al Sfântului Ioan Gură de Aur, cel izgonit cu nedreptate de pe scaun, şi a scris mult către Teofil, arhiepiscopul Alexandriei, şi către Arcadie, împăratul, sfătuindu-i ca să înceteze scornirea cea rea. Dar, deşi n-a reuşit, totuşi a mustrat răutatea şi nedreptatea acelora.

După moartea Sfântului Ioan Gură de Aur, a îndemnat prin scrisorile sale pe Sfântul Chirii Alexandrinul – care a urmat după Teofil – să scrie numele lui Ioan în tabla bisericească, ca a unui sfânt mărturisitor, care a pătimit pentru adevăr multe răutăţi de la oamenii cei răi. A scris şi lui Teodosie, împăratul, învăţându-l să se îngri­jească de pacea bisericească şi l-a îndemnat pe acela să adune în Efes al treilea sinod ecumenic împotriva răucredincioşilor eretici, căci era mare râvnitor pentru dreapta credinţă şi puternic luptător împotriva ereticilor, fiind gata a pătimi şi a muri pentru credinţa cea dreaptă.

Despre chipul fecioriei, văduviei şi însoţirii în căsătorie

Fecioria, al cărei păzitor era, o laudă mai mult decât pe multe alte fapte bune, numind-o împărăteasă, pe care toate rânduielile sunt datoare a o cinsti. Însă nu defăima nici însoţirea cea legiuită, pentru că zice în epistola sa către Antonie Scolasticul: „Se cuvine a asemăna cu soarele pe cei ce-şi păzesc fecioria, iar cu luna pe cei ce vieţuiesc în văduvia cea neprihănită, iar cu stelele pe cei ce locuiesc în însoţire cinstită».

În aceasta urmează Sfântului Apostol Pavel, care zice: „Alta este slava soarelui, alta este slava lunii şi alta slava stelelor».

Sfaturi bărbaţilor (mai ales păstori de suflete) ce vor să se sfinţească – despre felul însoţirii şi vorbirii cu partea femeiască

Întreaga lui înţelepciune însă este arătată în epistola lui către Paladie, episcopul Elinopoliei, prin care cu îndestulare îl învaţă să se ferească de vorba cu partea femeiască, pentru că zice Scriptura: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις 02 Φεβρουάριος, Românesc. Leave a Comment »

Ο βίος της Παναγίας για παιδιά

VatopaidiFriend: Δημοσιεύουμε ένα ενημερωτικό κείμενο των εκδόσεων Άμπελος, που μόλις κυκλοφόρησε η πρώτη τους πολύ επιμελημένη έκδοση, «Ο βίος της Παναγίας» .

Ανταποκρινόμενοι στην ανάγκη στήριξης και ενίσχυσης του έργου των κατηχητικών σχολείων της εκκλησίας μας, συγκροτήσαμε πρόσφατα έναν νέο εκδοτικό οίκο επ’ ονόματι Άμπελος.
Η Άμπελος δημιουργήθηκε από νέους και νέες που δραστηριοποιούμαστε εθελοντικά σε έργα νεότητας της ορθόδοξης εκκλησίας, με κίνητρο την αγάπη μας για τους μικρότερους αδελφούς μας και την σταθερή μας επιθυμία να βοηθούμε στο έργο της νεότητας με κάθε δυνατό τρόπο και μέσο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Στον Άγιο Ισίδωρο τον Πηλουσιώτη (4 Φεβρουαρίου)

Του σεβασμιωτάτου (κυριολεκτικά) μητροπολίτου Αντινόης Παντελεήμονος

Στο 19ο κεφάλαιο του κατά Ματθαίου Ευαγγελίου ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός, σχετικά με την αγαμία, μας διαβεβαίωσε λέγοντας, ότι «ου πάντες χωρούσι τον λόγον τούτον, αλλ ‘ οις δέδοται· εισί γαρ ευνούχοι οίτινες εκ κοιλίας μητρός εγεννήθησαν ούτω. Και εισίν ευνούχοι οίτινες ευνουχίσθησαν υπό ανθρώπων, και εισίν ευνούχοι οίτινες ευνούχισαν εαυτούς διά την βασιλείαν των ουρανών. Ο δυνάμενος χωρείν χωρείτω» (Ματθ. 19:11-12).

Αυτός ο λόγος του Κυρίου μας Ιησού Χριστού έγινε αφορμή, ώστε πολλοί μεταγενέστεροι Χριστιανοί να απαρνηθούν την κοσμική ζωή και να ακολουθήσουν την ασκητική ζωή. Αφιέρωσαν τον εαυτό τους στο Θεό με την προσευχή, την νηστεία και την άσκηση. Απαρνήθηκαν όλες τις απολαύσεις του κόσμου. Πλούσιοι έγιναν πτωχοί, βασιλείς και άρχοντες μεγάλοι απαρνήθηκαν την κοσμική δόξα και τιμή και περιέβαλαν τον εαυτόν τους με την τιμή της ταπείνωσης· σοφοί κατά κόσμο έγιναν σοφοί κατά Θεό. «Περιήλθον εν μηλωταίς, εν αιγείοις δέρμασιν, υστερούμενοι, θλιβώμενοι, κακουχούμενοι, ων ουκ ην άξιος ο κόσμος, εν ερημίαις πλανώμενοι και όρεσι και σπηλαίοις και ταις οπαίς της γης» (Εβρ. 11:37-38). Ακολούθησαν τα διδάγματα του Αποστόλου Παύλου, ο οποίος θεωρούσε τα πάντα «σκύβαλα ίνα Χριστόν» κερδίσει (Φιλ. 3:8) και στη σκέψη τους ήταν πάντοτε η επιβεβίωση, ότι «ημών γαρ το πολίτευμα εν ουρανοίς υπάρχει» (Φιλ. 3:20). Αυτόν τον τρόπο ζωής ακολούθησε και ο σημερινός εορταζόμενος άγιος Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης.

Ο άγιος Ισίδωρος γεννήθηκε γύρω στο 360 μ.Χ. από ευγενής και ένδοξη οικογένεια της Αλεξανδρείας και έδρασε επί της εποχής των Πατριαρχών Θεοφίλου και αγίου Κυρίλλου. Έλαβε εξαιρετική μόρφωση, εγκόσμια και ιερά, και μέσα από τα σχολεία γνώρισε την αρχαία σοφία και τα ορθόδοξα δόγματα των Πατέρων, τους οποίους είχε ως πρότυπα, ιδιαιτέρως δε τον άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η φωτια που… δεν καίει.

Ο Αγ. Παγκράτιος (9 Ιουλίου) καταγόταν από την Αντιόχεια κι έζησε στα αποστολικά χρόνια. Νεαρός ακόμα επισκέφθηκε με τους γονείς του τα Ιεροσόλυμα, όπου και βαπτίστηκε. Μετά το θάνατο των γονιών του, απελευθέρωσε τους δούλους, μοίρασε όλη την περιουσία του στους φτωχούς και αφιερώθηκε στο κήρυγμα του Ευαγγελίου. Με εντολή του αποστόλου Πέτρου πήγε στη Σικελία, όπου αργότερα αναδείχθηκε σε επίσκοπο Ταυρομενίου. Εκεί, με τον θεόπνευστο λόγο του και τα θαύματά του, τράβηξε πλήθη λαού στην πίστη του Χριστού, ακόμα και τον ηγεμόνα του νησιού Βονιφάτιο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η σχέση με την εξουσία του ανθρώπου σ’ αυτόν τον κόσμο.

Ο Μωυσής διδάσκει τους Ισραηλίτες, κωδ. 602, 13ος αι. Ι.Μ.Μ.Βατοπαιδίου

Η Βίβλος μιλά μόνο για τον ηθικό νόμο. Αυτός είναι ο νόμος που έδωσε ο Θεός στον άνθρωπο και τον οποίο ο άνθρωπος έλαβε από το Θεό. Για κάποιον άλλο νόμο η Βίβλος δε μιλά πουθενά.

Αυτός ο ηθικός νόμος του Θεού έχει σχέση με την εξουσία του ανθρώπου σ’ αυτόν τον κόσμο. Στόχος αυτού του νόμου ήταν να κρατήσει τον άνθρωπο πάνω από τη φύση και κάτω από το Θεό, να τον κάνει ικανό να υποτάξει τη φύση και να παραμείνει υποταγμένος στο Θεό, να μην του επιτρέψει ούτε να πέσει κάτω από τη φύση, ούτε να σηκωθεί (με τη φαντασία) πάνω από το Θεό. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η προσευχή είναι δοκιμή για το κάθε τι.

Η προσευχή είναι η δοκιμή για το κάθε τι.

Αν η προσευχή είναι σωστή, το κάθε τι είναι σωστό.

(Επίσκοπος Θεοφάνης ο Έγκλειστος).

 «Εγγίσατε τω Θεώ, και εγγιεί υμίν» (Ιακ. 4,8). Εμείς πρέπει ν’ αρχίσουμε. Αν κάνουμε ένα βήμα προς τον Κύριο, κάνει δέκα αυτός προς εμάς·  αυτός που είδε τον Άσωτο Υιό ενώ ήταν ακόμη σε απόσταση, και ένιωσε συμπάθεια κι’ έτρεξε και τον αγκάλιασε. (Tito Colliander). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »