Εικονομάχοι…

Στην κυριολεξία η εικονομαχία απέβλεπε στην κατάργηση των εικόνων. Γιατί, κατά τη γνώμη των εικονομάχων, οι αποδιδόμενες σ’ αυτές τιμές συνιστούσαν ειδωλολατρία. Δεδομένου ότι κανένας δεν είδε το Θεό, για να είναι σε θέση να τον παραστήσει έτσι ή αλλιώς.

Αντίληψη, που ήταν κυρίαρχη στην μωαμεθανική και εβραϊκή θρησκεία. Στις οποίες η απεικόνιση του θείου ήταν αυστηρά απαγορευμένη. Και των οποίων τα θρησκευτικά ενδιαιτήματα στερούνται, πέραν των διακοσμητικών στοιχείων, πάσης φύσεως απεικονίσεων.

Ο αντίλογος των ορθοδόξων, στην προκειμένη περίπτωση, ήταν πως ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο «κατ’ εικόνα και ομοίωση» δική του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το πιο γλυκό…φάρμακο.

Αντιόχου Μοναχού

Πόσο γλυκειά είναι, αδελφοί μου, η μετάνοια. Η μετάνοια δεν είναι τίποτε άλλο παρά φάρμακο της ζωής. Είναι τόσο σπουδαία γιατί ο γλυκύτατος Κύριος μας, ο αμνησίκακος, ο αγαθός, ο πολυεύσπλαχνος, ο φιλάνθρωπος, ο φιλόψυχος, ο φιλόπτωχος, Εκείνος που ιδιαίτερα φροντίζει τη σωτηρία μας, διψάει πάντοτε τη μετάνοιά μας. Τον ευφραίνουν τα δάκρυα εκείνων που μετανοούν, γεμίζει από αγαλλίαση με την εξομολόγησή μας, χαίρεται για τη γεμάτη από συντριβή και ταπείνωση καρδιά· με μεγάλη μακροθυμία περιμένει την επιστροφή μας, και δεν παύει να την περιμένει μέχρι την τελευταία μας αναπνοή. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πατέρας ανάξιος είμαι…

Η Εξομολόγηση

Αγίου Κοσμά του Αιτωλού

Εδώ όπου ήλθα, χριστιανοί μου, έλαβα μία χαρά μεγάλη, μα έλαβα και μία λύπη μεγάλη. Χαρά μεγάλη έλαβα βλέποντας την καλή σας γνώμη, την καλή σας μετάνοια· λύπη έλαβα στοχαζόμενος την αναξιότητά μου, πως δεν έχω καιρό να σας εξομολογήσω όλους ένα προς ένα, να μου πει το παράπονό του ο καθένας, να του πω και εγώ εκείνο όπου με φωτίσει ο Θεός. Θέλω και αγαπώ, αλλά δεν ημπορώ, παιδιά μου. Καθώς ένας πατέρας είναι άρρωστος, πηγαίνει το παιδί του να το παρηγορήσει, εκείνος μην μπορώντας το διώχνει, μα πώς το διώχνει; Με την καρδιά καμένη. Θέλει να το παρηγορήσει, μα δεν μπορεί. Πατέρας ανάξιος είμαι εγώ. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πολλά ή λίγα αλλά νόστιμα;

 Για τις άγιες νηστείες .

 Αγίου Δωροθέου

Με το Μωσαϊκό Νόμο πρόσταξε ο Θεός τους Ισραηλίτες, να ξεχωρίζουν κάθε χρόνο το ένα δέκατο από όσα θ’ αποκτούν και να τ’ αφιερώνουν στο Θεό και κάνοντας αυτό να παίρνουν ευλογία για όλα τους τα έργα. Έχοντας υπόψη τους αυτό, οι Άγιοι Απόστολοι σκέφτηκαν και αποφάσισαν, για να βοηθήσουν και να ευεργετήσουν τις ψυχές μας, να μας παραδώσουν κάτι ακόμα υψηλότερο και τελειότερο, δηλαδή ν’ αφιερώνουμε στο Θεό το ένα δέκατο των ημερών της ζωής μας, για να ευλογούνται έτσι τα έργα μας και να παίρνουμε συγχώρεση κάθε χρόνο για τις αμαρτίες ολόκληρου του χρόνου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ψυχή!

Φτερούγιζες πολύ παλιά, στις φυλλωσιές του παραδείσου.

Ήρθε ο χειμώνας ο βαρύς της αμαρτίας και του κακού.

Και σε ξεσπίτωσε.

Σε έφερε σε τούτη τη ζωή της θλίψης και του τρόμου.

Σε οποίο κλαρί και αν πέταξες, παντού σε βρήκε ο πόνος. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Λογοτεχνικά. Ετικέτες: , , . Leave a Comment »

Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού: «Άσκηση, η μητέρα του αγιασμού» (16)

Ιερέας προσκυνητής προσεύχεται μπροστά από τη θαυματουργό εικόνα Παναγία Πορταΐτισσα της Ιεράς Μονής Ιβήρων Αγίου Όρους

Η άσκηση της νοεράς προσευχής στον κόσμο

Σε πολλούς υπάρχει το ερώτημα: Μπορούν οι χριστιανοί που βρίσκονται στον κόσμο να ασχολούνται με την νοερά προσευχή; Απαντούμε καταφατικά. Ναι! Για να καταλάβουν την προτροπή μας οι ενδιαφερόμενοι, αλλά και την υπόδειξή μας, όσοι δεν γνωρίζουν, θα εξηγήσουμε σύντομα το θέμα ώστε να μη προβληματίζονται από τη διαφορετική ίσως ερμηνεία και προσδιορισμό της νοεράς προσευχής. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μύθοι του Αισώπου: «Η κουτσονούρα αλεπού»

Duminica Ortodoxiei (Ρουμανικά, Romanian)

"Ta Ninia", icoane ale Sfintei Împărătese Teodora Augusta (11 februarie), se păstrează în altarul Mănăstirii Vatoped

Aceasta este credinţa apostolească,
Aceasta este credinţa strămoşească,
Aceasta este credinţa dreptmăritoare,
Această credinţă lumea a întărit.
Αναρτήθηκε στις 13 Τριώδιο, Românesc. Leave a Comment »

Περί της σπουδαιότητος της ιερωσύνης και του προς τους ιερείς οφειλομένου σεβασμού


Άγιου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

(Εκ της Γ’ Πραγματείας του περί Ιερωσύνης)

(Μετάφρασις Μιχ. Γαλανού, 1926)

Αναγινώσκω ότι πάσαν την κρίσιν έδωκεν ο Πατήρ τω Υιώ (Ιωάν. Ε’ 22). Βλέπω δε εξ άλλου ότι ο Υιός την κρίσιν ταύτην ενεχείρισεν ολόκληρον εις τους ιερείς… Χωρίς ιερωσύνην, ούτε την ψυχικήν μας σωτηρίαν δυνάμεθα να κατορθώσωμεν, ούτε τα αιώ νια αγαθά να αποκτήσωμεν! Δεν ελέχθη ότι κανείς δεν ημπορεί να εισέλθη εις την βασιλείαν των Ουρανών, εάν δεν αναγεννηθή με το βάπτισμα του ύδατος και του πνεύματος; (Ιωάν. Γ’ 5). Δεν εγράφη ότι εκείνος, όστις δεν ήθελε τρώγει την σάρκα του Κυρίου και δεν ήθελε πίνει το αίμα του, χάνει την αιώνιον ζωήν; (Ιωάν, ΣΤ’ 54). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το απολωλός πρόβατο…

Του Ιάκωβου Ποθητού

Η αψυχολόγητη ενέργεια του πατέρα που κατέδωσε την κόρη του στην αστυνομία για χρήση ναρκωτικών ουσιών έρχεται να φανερώσει την παντελή, πολλές φορές, άγνοια των γονέων σε τέτοια θέματα, καθώς επίσης και την έλλειψη ψυχικής επαφής της οικογένειας. Δεν αμφιβάλλει κανείς πως ο πατέρας αγαπούσε το παιδί του. Δεν ισχυρίζεται κανένας πως το έκανε από εκδίκηση. Απεναντίας, διακρίνει εύκολα κάθε λογικός άνθρωπος, την απόγνωση του γονιού που βλέπει το σπλάχνο του να έχει πάρει τον κακό δρόμο και συγχρόνως να αισθάνεται αδύναμος να προσφέρει την οποιαδήποτε βοήθεια.

Είναι αρκετές φορές δύσκολη η θέση του γονιού.

Μα είναι χίλιες φορές πιο δύσκολη η θέση του παιδιού μπροστά στα προβλήματα και τις προκλήσεις της εποχής. Και σ’ αυτό το σημείο είναι απαραίτητη η παρουσία του πατέρα, της μητέρας. Το ερώτημα λοιπόν που τίθεται είναι: «είμαστε παρόντες, συμπαραστάτες στα προβλήματα των νέων;». Ας ερευνήσουμε μέσα μας για να βρούμε την αλήθεια. Όμως σε μια υγιή κοινωνία σημαντικό ρόλο παίζουν και τ’ άλλα μέλη, που φροντίζουν να βάλουν τους κατάλληλους φραγμούς, τις ασφαλιστικές δικλείδες, προκειμένου να προστατέψουν τους νέους από τις παγίδες και τους κινδύνους. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Les deux « monothéismes » 1

Dieu n’est pas l’objet d’une science, et la théologie se différencie radicalement de la pensée des philosophes : le théologien ne cherche pas Dieu comme on cherche un objet, il est saisi par lui comme on est saisi par une personne. Et c’est parce qu’il a d’abord été trouvé par Dieu, parce que Dieu, pourrait-on dire, est allé le trouver dans la rencontre de la Révélation, qu’il peut ensuite chercher Dieu, comme on cherche de tout son être une présence (donc aussi avec son intelligence). Le Dieu de la théologie est un « Tu », c’est le Dieu vivant de la Bible, l’absolu certes, mais un absolu personnel que l’on tutoie dans la prière. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πατριαρχική και Συνοδική Εγκύκλιος επί τη Κυριακή της Ορθοδοξίας

Αριθμ. Πρωτ. 213

(21 Φεβρουαρίου 2010)

+ Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ

ΕΛΕΩ ΘΕΟΥ

ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ – ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ

ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ

ΠΑΝΤΙ ΤΩ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ΧΑΡΙΣ ΕΙΗ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ

ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ,

ΠΑΡ’ HΜΩΝ ΔΕ ΕΥΧΗ, ΕΥΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΣΥΓΧΩΡΗΣΙΣ

Η Αγιωτάτη Ορθόδοξος Εκκλησία μας εορτάζει σήμερον την κυριώνυμον ημέραν της, και η Μήτηρ Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως, από το ιστορικόν και μαρτυρικόν της Kέντρον, το Οικουμενικόν Πατριαρχείον μας, απευθύνει την ευλογίαν, την στοργήν και την αγάπην της προς όλα τα ανά τον κόσμον πιστά και αφωσιωμένα πνευματικά της τέκνα, και τα καλεί να εορτάσουν μαζί της νοερώς. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το μέγεθος μετράει όταν μιλάμε για νάνο!

(Νανοτεχνολογία)

Η δόκτωρ Ναόμι Σάλμον εξερευνά τα μικροσκοπικά σωματίδια της νανοτεχνολογίας και τον τρόπο με τον οποίο τα χρησιμοποιεί η βιομηχανία για να δημιουργήσει το δικό της κατάλογο διατροφής.

Η βιοτεχνολογία τροφίμων και γεωργίας δύσκολα μπορεί να χαρακτηριστεί ξεπερασμένη, αλλά ήδη, οι γιγάντιοι σύλλογοι που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της βιομηχανίας τροφίμων, έχουν περάσει με ενθουσιασμό, στο νέο στάδιο της τεχνολογικά εισαγόμενης επανάστασης στο χώρο αυτό. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »