Sub pomul Ortodoxiei (Ρουμανικά, Romanian)

„Te-am văzut sub smochin” (Ioan 1, 51)

Astăzi este o mare sărbătoare. Astăzi este Duminica I din Post, Duminica Ortodoxiei. Dar ce este, iubiţii mei, Ortodoxia?

Ortodoxia este întocmai precum aurul curat. Precum aurul e scos din cuptor şi ori de câte ori îl arzi este tot mai curat, aşa şi Ortodoxia noastră: este aur care a ieşit din cuptoarele cele duhovniceşti. Iar cuptoarele cele duhovniceşti sunt Sinoadele Ecumenice şi Locale. Aşadar, Ortodoxia nu este rugina eresurilor, ci este aur curat, diamantul adevărului. Ortodoxia este soarele care străluceşte în Răsărit şi în Apus.

Dacă am fi putut, iubiţii mei, să înţelegem ce este Ortodoxia, am fi iubit-o ca pe mama noastră. Ochii noştri s-ar fi umplut de lacrimi astăzi. Am fi ţinut sfintele icoane, am fi zis din inima noastră „Doamne, miluieşte”, şi am fi mulţumit lui Dumnezeu, deoarece nu ne-am născut în vreo altă ţară, ci ne-am născut în această patrie, în Elada, care miresmuieşte a Ortodoxie; deoarece ne-am născut din părinţi ortodocşi. De aceea cântăm: „Cine este Dumnezeu mare ca Dumnezeul nostru?…” (Psalmul 76, 14).

Ortodoxia! Câte teme deschide astăzi! Câte cărţi sfinte deschide astăzi! Câte minuni are să istorisească ziua de astăzi! Ce să spunem? Să istorisim ce este această credinţă a noastră? Să prezentăm biruinţele şi triumfurile de peste veacuri? Să înălţăm cinstitele steaguri ale Ortodoxiei, care sunt vopsite cu sângiuri? Să povestim istoria acestei zile sfinte şi să arătăm cum vreme de o sută de ani satana şi slujitorii lui au încercat să dărâme această sfântă Biserică a noastră, dar nu au putut, şi că în cele din urmă au fost nevoiţi să-şi mărturisească înfrângerea? Sau să spunem despre acei eroi ai credinţei noastre, patriarhii, împăraţii, împărătesele, monahii, egumenii, poporul anonim, care până la moarte s-au luptat pentru credinţa noastră ortodoxă? Ar trebui, fraţii mei, să avem mult timp. Ar trebui ca şi eu să am putere duhovnicească. Ar trebui să fiu un Hrisostom (un Gură-de-Aur) sau un Vasilie sau un înger zburător. Ar trebui ca şi voi să aveţi o mare voinţă, pentru a putea să istorisim măreţiile zilei de astăzi. Dar pentru că toate acestea nu există, vă voi ruga să acordaţi puţină atenţie la câteva detalii ale Evangheliei pe care am auzit-o astăzi. Ajunge şi un singur detaliu al Evangheliei ca să ne folosim duhovniceşte în această sfântă zi a creştinătăţii. Care detaliu?

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις 13 Τριώδιο, Românesc. Leave a Comment »

Heiligenkalender der Orthodoxen Kirche – 21. Februar (8. Februar)

Hl. Profet Zacharias († 520 vor Chr.).

Der heilige Prophet Zacharias stammte aus dem Stamme Levi und gehört zur Zahl der «12 kleinen Propheten». Er wird «Sichelseher» genannt, wegen in seinem Buche beschriebenen Vision, in welcher er eine Sichelförmige Rolle sah (Zacharias, Kap. 5, 1-4). Das von ihm hinterlassene prophetische Buch besteht aus 14 Kapiteln und enthält eine ausführliche Weissagung über die letzten Tage des irdischen Lebens des Messias, über seinen Einzug in Jerusalem auf einem Esel (Kap. 9, 9), seinen Verrat für 30 Silberinge und die Bestimmung des Geldes (Kap. 11, 12-13), die Durchbohrung der Seite (Kap. 12, 10), die Zerstreuung und Flucht der Jünger aus dem Garten Gethsemane (Kap. 13, 7), die Verfinsterung der Sonne während des Kreuzleidens Christi (Kap. 14, 6-7). Der hl. Prophet Zacharias starb im Jahr 520 vor Christus.

Weiterlesen…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης – Τι είναι η Ορθοδοξία;

Γράφει ο μοναχός Μωυσής, Αγιορείτης

Δεν θ’ αντιγράψω ορισμούς από βιβλία. Θα μιλήσω μέσα από την καρδιά μου. Ορθοδοξία είναι η μόνη αλήθεια. Είναι πρόσκληση σε μια συγκινητική και καταπληκτική περιπέτεια. Θέλει τόλμη, έχει ρίσκο, δεν είναι μια επανάπαυση σε δάφνες του παρελθόντος. Θα συμφωνήσω με τον Ντοστογιέφσκι που λέει: “Πιστεύω πως δεν υπάρχει τίποτε πιο ωραίο, πιο βαθύ, πιο δελεαστικό, πιο δημοφιλές, πιο γενναίο και πιο τέλειο από τον Χριστό…”.

Η Ορθοδοξία αυστηρά μας θέλει καθαρούς και αθώους. Έχει μεγάλες απαιτήσεις από εμάς. Δίχως Θεό θα ήμασταν σίγουρα πιο παλιάνθρωποι. Είναι αλήθεια πως δεν είμαστε άγιοι. Το χειρότερο είναι να κάνουμε τους αγίους. Αυτό δεν αρέσει διόλου στον Θεό. Η Ορθοδοξία μας θέλει ανυπόκριτους, ατόφιους, γνήσια ταπεινούς κι επιεικείς με τους άλλους. Επίσης ακαχύποπτους, αζηλόφθονους και καρτερικούς. Ο Χριστός της Ορθοδοξίας είναι προσιτός, φιλικός, ευγενικός, συγχωρητικός και συμπαθητικός. Ποτέ δεν μίλησε σκληρά στους αμαρτωλούς ούτε ποτέ τους περιφρόνησε. Κατανοεί την αδυναμία μας, τον παρασυρμό μας, την αδυναμία μας. Δεν κακιώνει, δεν επιτιμά, δεν τιμωρεί κι εκδικείται. Συγχωρεί, αγαπά, θυσιάζεται για μας.

Ένας Εβραίος-Ρουμάνος, που έγινε στη φυλακή ορθόδοξος, Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το πρόσωπο του Θεού είναι θανάσιμα φοβερό για τον άνθρωπο;

 «Μη απόστρεψεις το πρόσωπόν σου από του παιδός σου, ότι θλίβομαι, ταχύ επάκουσόν μου. Πρόσχες τη ψυχη μου και λύτρωσαι αυτήν»

(Μέγα Προκείμενον – Ψαλμ. 68,18-19)

Για μια ακόμη φορά, η χάρη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού μας αξιώσε να εισέλθουμε στην ιερή περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.

Ποιό είναι το νόημα αυτής της περιόδου; Το βρίσκουμε, αριστοτεχνικά εκφρασμένο, στο «Μέγα Προκείμενο» του εσπερινού, ένα από τα δύο Προκειμένα, που ψάλλουμε εναλλάξ στους Κατανυκτικούς Εσπερινούς. Πρόκειται για δύο στίχους του 68ου Ψαλμού. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Είμαστε ορθόδοξοι;

Μητροπολίτου Εδέσσης Ιωήλ

Η πίστη των Ορθοδόξων

Στο «Συνοδικό» της Ζ’ Οικουμενικής Συνόδου (843 μ.Χ.) oι Πατέρες διεκήρυξαν πως οι Ορθόδοξοι πιστεύουν ό,τι oι Προφήτες είδαν, οι Απόστολοι δίδαξαν, όπως η χάρη έλαμψε και η αλήθεια αποδείχθηκε, όπως το ψεύδος εξοστρακίσθηκε, όπως ο Χριστός νίκησε. Το ίδιο φρονούμε, το ίδιο λαλούμε, το ίδιο κηρύσσουμε, Χριστό τον αληθινό Θεό μας. Αυτή είναι η πίστη των Ορθοδόξων, αύτη είναι ή πίστη των Αποστόλων, αυτή είναι η πίστη των Πατέρων, αυτή η πίστη την Οικουμένη στήριξε. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Με σκεπτικισμό και αμφιβολία.

 Το βιωμα της προσωπικής συναντήσεως με τον Χριστό.

Τη γνωριμία του με τους πρώτους μαθητές του μας αφηγείται ο Ιωάννης στο πρώτο κεφαλαίο του Ευαγγελίου του· ειδικότερα η περικοπή που διαβάζεται την Α’ Κυριακή των Νηστειών αναφέρεται στη γνωριμία του Ναθαναήλ με τον Ιησού μέσω του Φιλίππου. Πρόκειται άλλωστε για τη μοναδική σκηνή που γνωρίζουμε από τη ζωή αυτού του μαθητή. Χαρούμενος ο Φίλιππος γιατί ανακάλυψε στο πρόσωπο του Ιησού το Μεσσία, για τον οποίο χρόνια τώρα διάβαζε στην Π. Διαθήκη, σπεύδει να μοιρασθεί τη συγκίνηση του ευρήματός του με το φίλο του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

…Στα χέρια της δεν κρατάει σκήπτρο εξουσίας ! Είναι όμως φάρος της οικουμένης.

 «Ημέρα χαρμόσυνος και ευφροσύνης ανάπλεως»

 Η πρώτη Κυριακή της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής είναι αφιερωμένη στην Αγία μας Ορθοδοξία. Μετά από έξι μέρες νηστείας αυστηρής της Καθαρής Εβδομάδας, προσευχής πυκνής και θερμής, καθαρμών ψυχής και σώματος, οι πιστοί βρίσκονται σε ατμόσφαιρα χαρούμενη και εορταστική.

Ημέρα χαρμόσυνη! Γεμάτη ευφροσύνη! Ήμερα, κατά την οποία αστράφτει και λάμπει η Εκκλησία του Χριστού, στολισμένη με τις άγιες Εικόνες, πλουτισμένη με τα Ιερά Λείψανα των Αγίων, τιμημένη και δοξασμένη με τα τίμια αίματα των Μαρτύρων! Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »