Sub pomul Ortodoxiei (Ρουμανικά, Romanian)

„Te-am văzut sub smochin” (Ioan 1, 51)

Astăzi este o mare sărbătoare. Astăzi este Duminica I din Post, Duminica Ortodoxiei. Dar ce este, iubiţii mei, Ortodoxia?

Ortodoxia este întocmai precum aurul curat. Precum aurul e scos din cuptor şi ori de câte ori îl arzi este tot mai curat, aşa şi Ortodoxia noastră: este aur care a ieşit din cuptoarele cele duhovniceşti. Iar cuptoarele cele duhovniceşti sunt Sinoadele Ecumenice şi Locale. Aşadar, Ortodoxia nu este rugina eresurilor, ci este aur curat, diamantul adevărului. Ortodoxia este soarele care străluceşte în Răsărit şi în Apus.

Dacă am fi putut, iubiţii mei, să înţelegem ce este Ortodoxia, am fi iubit-o ca pe mama noastră. Ochii noştri s-ar fi umplut de lacrimi astăzi. Am fi ţinut sfintele icoane, am fi zis din inima noastră „Doamne, miluieşte”, şi am fi mulţumit lui Dumnezeu, deoarece nu ne-am născut în vreo altă ţară, ci ne-am născut în această patrie, în Elada, care miresmuieşte a Ortodoxie; deoarece ne-am născut din părinţi ortodocşi. De aceea cântăm: „Cine este Dumnezeu mare ca Dumnezeul nostru?…” (Psalmul 76, 14).

Ortodoxia! Câte teme deschide astăzi! Câte cărţi sfinte deschide astăzi! Câte minuni are să istorisească ziua de astăzi! Ce să spunem? Să istorisim ce este această credinţă a noastră? Să prezentăm biruinţele şi triumfurile de peste veacuri? Să înălţăm cinstitele steaguri ale Ortodoxiei, care sunt vopsite cu sângiuri? Să povestim istoria acestei zile sfinte şi să arătăm cum vreme de o sută de ani satana şi slujitorii lui au încercat să dărâme această sfântă Biserică a noastră, dar nu au putut, şi că în cele din urmă au fost nevoiţi să-şi mărturisească înfrângerea? Sau să spunem despre acei eroi ai credinţei noastre, patriarhii, împăraţii, împărătesele, monahii, egumenii, poporul anonim, care până la moarte s-au luptat pentru credinţa noastră ortodoxă? Ar trebui, fraţii mei, să avem mult timp. Ar trebui ca şi eu să am putere duhovnicească. Ar trebui să fiu un Hrisostom (un Gură-de-Aur) sau un Vasilie sau un înger zburător. Ar trebui ca şi voi să aveţi o mare voinţă, pentru a putea să istorisim măreţiile zilei de astăzi. Dar pentru că toate acestea nu există, vă voi ruga să acordaţi puţină atenţie la câteva detalii ale Evangheliei pe care am auzit-o astăzi. Ajunge şi un singur detaliu al Evangheliei ca să ne folosim duhovniceşte în această sfântă zi a creştinătăţii. Care detaliu?

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις 13 Τριώδιο, Românesc. Leave a Comment »

Heiligenkalender der Orthodoxen Kirche – 21. Februar (8. Februar)

Hl. Profet Zacharias († 520 vor Chr.).

Der heilige Prophet Zacharias stammte aus dem Stamme Levi und gehört zur Zahl der «12 kleinen Propheten». Er wird «Sichelseher» genannt, wegen in seinem Buche beschriebenen Vision, in welcher er eine Sichelförmige Rolle sah (Zacharias, Kap. 5, 1-4). Das von ihm hinterlassene prophetische Buch besteht aus 14 Kapiteln und enthält eine ausführliche Weissagung über die letzten Tage des irdischen Lebens des Messias, über seinen Einzug in Jerusalem auf einem Esel (Kap. 9, 9), seinen Verrat für 30 Silberinge und die Bestimmung des Geldes (Kap. 11, 12-13), die Durchbohrung der Seite (Kap. 12, 10), die Zerstreuung und Flucht der Jünger aus dem Garten Gethsemane (Kap. 13, 7), die Verfinsterung der Sonne während des Kreuzleidens Christi (Kap. 14, 6-7). Der hl. Prophet Zacharias starb im Jahr 520 vor Christus.

Weiterlesen…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης – Τι είναι η Ορθοδοξία;

Γράφει ο μοναχός Μωυσής, Αγιορείτης

Δεν θ’ αντιγράψω ορισμούς από βιβλία. Θα μιλήσω μέσα από την καρδιά μου. Ορθοδοξία είναι η μόνη αλήθεια. Είναι πρόσκληση σε μια συγκινητική και καταπληκτική περιπέτεια. Θέλει τόλμη, έχει ρίσκο, δεν είναι μια επανάπαυση σε δάφνες του παρελθόντος. Θα συμφωνήσω με τον Ντοστογιέφσκι που λέει: “Πιστεύω πως δεν υπάρχει τίποτε πιο ωραίο, πιο βαθύ, πιο δελεαστικό, πιο δημοφιλές, πιο γενναίο και πιο τέλειο από τον Χριστό…”.

Η Ορθοδοξία αυστηρά μας θέλει καθαρούς και αθώους. Έχει μεγάλες απαιτήσεις από εμάς. Δίχως Θεό θα ήμασταν σίγουρα πιο παλιάνθρωποι. Είναι αλήθεια πως δεν είμαστε άγιοι. Το χειρότερο είναι να κάνουμε τους αγίους. Αυτό δεν αρέσει διόλου στον Θεό. Η Ορθοδοξία μας θέλει ανυπόκριτους, ατόφιους, γνήσια ταπεινούς κι επιεικείς με τους άλλους. Επίσης ακαχύποπτους, αζηλόφθονους και καρτερικούς. Ο Χριστός της Ορθοδοξίας είναι προσιτός, φιλικός, ευγενικός, συγχωρητικός και συμπαθητικός. Ποτέ δεν μίλησε σκληρά στους αμαρτωλούς ούτε ποτέ τους περιφρόνησε. Κατανοεί την αδυναμία μας, τον παρασυρμό μας, την αδυναμία μας. Δεν κακιώνει, δεν επιτιμά, δεν τιμωρεί κι εκδικείται. Συγχωρεί, αγαπά, θυσιάζεται για μας.

Ένας Εβραίος-Ρουμάνος, που έγινε στη φυλακή ορθόδοξος, Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το πρόσωπο του Θεού είναι θανάσιμα φοβερό για τον άνθρωπο;

 «Μη απόστρεψεις το πρόσωπόν σου από του παιδός σου, ότι θλίβομαι, ταχύ επάκουσόν μου. Πρόσχες τη ψυχη μου και λύτρωσαι αυτήν»

(Μέγα Προκείμενον – Ψαλμ. 68,18-19)

Για μια ακόμη φορά, η χάρη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού μας αξιώσε να εισέλθουμε στην ιερή περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.

Ποιό είναι το νόημα αυτής της περιόδου; Το βρίσκουμε, αριστοτεχνικά εκφρασμένο, στο «Μέγα Προκείμενο» του εσπερινού, ένα από τα δύο Προκειμένα, που ψάλλουμε εναλλάξ στους Κατανυκτικούς Εσπερινούς. Πρόκειται για δύο στίχους του 68ου Ψαλμού. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Είμαστε ορθόδοξοι;

Μητροπολίτου Εδέσσης Ιωήλ

Η πίστη των Ορθοδόξων

Στο «Συνοδικό» της Ζ’ Οικουμενικής Συνόδου (843 μ.Χ.) oι Πατέρες διεκήρυξαν πως οι Ορθόδοξοι πιστεύουν ό,τι oι Προφήτες είδαν, οι Απόστολοι δίδαξαν, όπως η χάρη έλαμψε και η αλήθεια αποδείχθηκε, όπως το ψεύδος εξοστρακίσθηκε, όπως ο Χριστός νίκησε. Το ίδιο φρονούμε, το ίδιο λαλούμε, το ίδιο κηρύσσουμε, Χριστό τον αληθινό Θεό μας. Αυτή είναι η πίστη των Ορθοδόξων, αύτη είναι ή πίστη των Αποστόλων, αυτή είναι η πίστη των Πατέρων, αυτή η πίστη την Οικουμένη στήριξε. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Με σκεπτικισμό και αμφιβολία.

 Το βιωμα της προσωπικής συναντήσεως με τον Χριστό.

Τη γνωριμία του με τους πρώτους μαθητές του μας αφηγείται ο Ιωάννης στο πρώτο κεφαλαίο του Ευαγγελίου του· ειδικότερα η περικοπή που διαβάζεται την Α’ Κυριακή των Νηστειών αναφέρεται στη γνωριμία του Ναθαναήλ με τον Ιησού μέσω του Φιλίππου. Πρόκειται άλλωστε για τη μοναδική σκηνή που γνωρίζουμε από τη ζωή αυτού του μαθητή. Χαρούμενος ο Φίλιππος γιατί ανακάλυψε στο πρόσωπο του Ιησού το Μεσσία, για τον οποίο χρόνια τώρα διάβαζε στην Π. Διαθήκη, σπεύδει να μοιρασθεί τη συγκίνηση του ευρήματός του με το φίλο του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

…Στα χέρια της δεν κρατάει σκήπτρο εξουσίας ! Είναι όμως φάρος της οικουμένης.

 «Ημέρα χαρμόσυνος και ευφροσύνης ανάπλεως»

 Η πρώτη Κυριακή της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής είναι αφιερωμένη στην Αγία μας Ορθοδοξία. Μετά από έξι μέρες νηστείας αυστηρής της Καθαρής Εβδομάδας, προσευχής πυκνής και θερμής, καθαρμών ψυχής και σώματος, οι πιστοί βρίσκονται σε ατμόσφαιρα χαρούμενη και εορταστική.

Ημέρα χαρμόσυνη! Γεμάτη ευφροσύνη! Ήμερα, κατά την οποία αστράφτει και λάμπει η Εκκλησία του Χριστού, στολισμένη με τις άγιες Εικόνες, πλουτισμένη με τα Ιερά Λείψανα των Αγίων, τιμημένη και δοξασμένη με τα τίμια αίματα των Μαρτύρων! Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κτήτωρ Βατοπαιδίου

Παναγία Βηματάρισσα ή Κτιτόρισσα της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου

Χρόνους εβδομήκοντα εις φρέαρ

Άνασσα Βατοπαιδίου κατοικήσασα

γην και ουρανόν συνοψίσασα

τα έγκατα της γης ευλογήσασα

κατάλληλα τα ύδατα καταστήσασα Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ορθοδοξία, ένα ομαδικό άθλημα.

Η Κυριακή, η πρώτη από την περίοδο της νηστείας, λέγεται Κυριακή της Ορθοδοξίας, όπως όλοι μας ξέρουμε. Ο εορτασμός της δεν εξαντλείται φυσικά σε μια περιφορά των εικόνων, στις πανηγυρικές λειτουργίες και στα κηρύγματα που  ακούγονται στους ναούς μας. Όλα αυτά αποτελούν τον απαραίτητο λειτουργικό διάκοσμο, το αναγκαίο πλαίσιο για τον εορτασμό του γεγονότος. Μένει όμως ένα κενό, όσο δε μιλήσουν στη ψυχή κάθε χριστιανού και δεν του φέρουν στη συνείδηση το γεγονός πως ανήκει κι αυτός στην Ορθοδοξία που γιορτάζει. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Sermon given on the First Sunday of Lent

On the first Sunday of Lent,  our Holy Church celebrates the Triumph of Orthodoxy, of true faith, which trampled down all heresies and was established. For this reason this Sunday is called the Sunday of Orthodoxy. Heresies showed up even at the very beginning of of Christianity. The Apostles of Christ themselves warned their contemporaries, and with them us too, about the danger of false teachers.
The Holy Apostle Peter writes the following in his Second General Epistle: “But there were also false prophets among the people, even as there will be false teachers among you, who will secretly bring in destructive heresies, even denying the Lord who bought them, and bring on themselves swift destruction. 2 And many will follow their destructive ways, because of whom the way of truth will be blasphemed.”(II Pet. 2: 1-2).
St. Paul, returning to Palestine from Greece, made a stop in Ephesus. To the the Christian inhabitants of the town there he said: “For I know this, that after my departure savage wolves will come in among you, not sparing the flock.  Also from among yourselves men will rise up, speaking perverse things, to draw away the disciples after themselves.” (Acts 20: 29 -30).

Ομιλία του π. Ανδρέα Κονάνου για την Κυριακή της Ορθοδοξίας

Ακούστε το πολύ ωραίο κήρυγμα του π. Ανδρέα Κονάνου από την σημερινή Θεία Λειτουργία της Κυριακής της Ορθοδοξίας.

Πατήστε εδώ για την ομιλία

Μεγάλη Σαρακοστή: Πορεία προς το Πάσχα

Προετοιμασία για τη Θεία Κοινωνία. Στιγμιότυπο από Λειτουργία στο παρεκκλήσι του Αγίου Τρύφωνος στην Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου.

Οταν κάποιος ξεκινάει για ένα ταξίδι θα πρέπει να ξέρει που πηγαίνει. Αυτό συμβαίνει και με τη Μεγάλη Σαρακοστή. Πάνω απ’ όλα η Μεγάλη Σαρακοστή είναι ένα πνευματικό ταξίδι που προορισμός του είναι το Πάσχα, «η Εορτή Εορτών». Είναι η προετοιμασία για την «πλήρωση του Πάσχα, που είναι η πραγματική Αποκάλυψη».Για το λόγο αυτό θα πρέπει να αρχίσουμε με την προσπάθεια να καταλάβουμε αυτή τη σχέση που υπάρχει ανάμεσα στη Σαρακοστή και το Πάσχα, γιατί αυτή αποκαλύπτει κάτι πολύ ουσιαστικό και πολύ σημαντικό για τη Χριστιανική πίστη και ζωή μας.

Άραγε είναι απαραίτητο να εξηγήσουμε ότι το Πάσχα είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια γιορτή, πολύ πέρα από μια ετήσια ανάμνηση ενός γεγονότος που πέρασε; Ο καθένας που, έστω και μια μόνο φορά, έζησε αυτή τη νύχτα «τη σωτήριο, τη φωταυγή και λαμπροφόρο», που γεύτηκε εκείνη τη μοναδική χαρά, το ξέρει αυτό. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Και διαδικτυακός πόλεμος εις βάρος του Μητροπολίτου Αρτεμίου – Εκτός λειτουργίας οι ιστοσελίδες των υποστηρικτών του

Τη δίωξη του Μητροπολίτου Ράσκας και Πριζρένης κ. Αρτεμίου ακολούθησε άμεσα και το «κατέβασμα» της επίσημης ιστοσελίδας της Μητρόπολης Ράσκας που ήταν η http://www.eparhija-prizren.com/ . Οι υποστηρικτές του αγωνιστή Μητροπολίτη Αρτέμιου κατάφεραν ωστόσο να διασώσουν μέρος της ιστοσελίδας και «ανέβασαν» ό,τι μπορούσαν στη νέα διεύθυνση:http://www.eparhija-prizren.info/ . Παράλληλα έφτιαξαν και νέο δικτυακό τόπο στη διεύθυνσηhttp://www.eparhija-prizren.info/novo (στη διεύθυνση αυτή ως φόντο είχε τεθεί η εικόνα την οποία δημοσιεύουμε παραπάνω). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Părintele Arsenie Boca – În Dumineca Ortodoxiei (Ρουμανικά, Romanian)

Sunt doi Toma în viaţa lui Iisus. Unul e Natanail la începutul activităţii Mântuitorului; iar al doilea e Toma la sfârşitul ei. Primul îl recunoaşte Împăratul lui Israel şi Fiul lui Dumnezeu. Al doilea îl recunoaşte Domnul său şi Dumnezeul său.

Natanail recunoaşte în Iisus persoana ideală a lui Mesia.

Iisus se numeşte pe sine Fiul Omului, adică omul aşa cum îl gândise Dumnezeu la început, omul pe care trebuie să-l ajungem. Natanail recunoscu în Iisus icoana omului!

*

Precum la început Iisus era ţinta lui Israel, pe care-l aşteptau ca pe ultima nădejde a unui popor oropsit, aşa acum Iisus este aşteptarea istoriei. Relele pe pământ aşa de mult vor strânge oamenii, încât nu mai rămâne istoriei altă soluţie decât sfârşitul ei.

Cei ce-L aşteaptă pe Iisus, aceştia se poartă în istorie ca El.

Pentru scurtarea suferinţelor lor – fiindcă nu poţi fi în lume şi să crezi în Dumnezeu fără să fii prigonit ca El – pentru aceia zice Sfântul Pavel, aşa să vă purtaţi, răbdând cu credinţă şi grăbind venirea Domnului.

O trăire a vieţii lui Iisus, a primejdiilor la câte te expune aceasta, grăbeşte sfârşitul.

*

În veacul al VIII-lea al erei creştine a fost, printre altele, o mare luptă pentru icoane. A trebuit un sobor ecumenic, ultimul sobor, al VII-lea, să apere cinstirea sfintelor icoane. Atunci erau iudeii care pârau icoanele la împărati, precum că sunt chipuri cioplite şi închinare la lemne. Deşi atunci s-a pus capăt răutăţii şi multe veacuri icoanele au fost în cinste, astăzi iarăşi li se găseşte vină. Atunci li se zicea că-s o închinare greşită lui Dumnezeu. Azi vina lor e că amintesc de Dumnezeu. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η ευχαριστιακή ζωή. Ομιλία του Αρχιμανδρίτη π. Γεωργίου Καψάνη σε 6 βίντεο

St. Tikhon: Sermon on the Sunday of the Triumph of Orthodoxy

This Sunday, Brethren, begins the week of Orthodoxy, or the week of the Triumph of Orthodoxy, because it is today that the Holy Orthodox Church solemnly recalls its victory over the Iconoclast heresy and other heresies and gratefully remembers all who fought for the Orthodox faith in word, writing, teaching, suffering, or godly living.

Keeping the day of Orthodoxy, Orthodox people ought to remember it is their sacred duty to stand firm in their Orthodox faith and carefully to keep it.

Read more…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις In English. Ετικέτες: , , , . Leave a Comment »

Μόνο στην… – Only in…

Αναρτήθηκε στις Γενικά, Πολυμέσα - Multimedia. Ετικέτες: , . Leave a Comment »

Λόγος εις την Α’ Κυριακή των Νηστειών (Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Κριμαίας)

Την πρώτη Κυριακή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής η Αγία μας Εκκλησία πανηγυρίζει το θρίαμβο της Ορθοδοξίας, της ορθής πίστεως, η οποία καταπάτησε όλες της αιρέσεις και στερεώθηκε για πάντα. Γι’ αυτό η Κυριακή αυτή καλείται Κυριακή της Ορθοδοξίας. Οι αιρέσεις φάνηκαν ήδη απαρχής του χριστιανισμού. Οι ίδιοι οι Απόστολοι του Χριστού προειδοποιούσαν τους συγχρόνους τους, και μαζί τους και εμάς, για τον κίνδυνο από τους ψευδοδιδασκάλους.

Ο Άγιος Απόστολος Πέτρος στη Β’ Καθολική επιστολή γράφει το εξής: «Εγένοντο δε και ψευδοπροφήται εν τω λαώ, ως και εν υμίν έσονται ψευδοδιδάσκαλοι, οίτινες παρεισάξουσιν αιρέσεις απωλείας, και τον αγοράσαντα αυτούς δεσπότην αρνούμενοι, επάγοντες εαυτοίς ταχινήν απώλειαν, και πολλοί εξακολουθήσουσιν αυτών ταις ασελγείαις, δι’ ους η οδός της αληθείας βλασφημηθήσεται» (Β’ Πετ. 2, 1-2). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »