How old is the Οrthodox faith?

Christ, the Good Shepherd. Wall-painting at the ancient church in Dura-Europos (Mesopotamia). 235 AD the latest. At the lower left we see Adam and Eve.

If you are a Lutheran, your religion was founded by Martin Luther, an ex-monk of the Catholic Church, in the year 1517. If you belong to the Church of England, your religion was founded by King Henry VIII in the year 1534 because the Pope would not grant him a divorce with the right to re-marry. If you are a Presbyterian, your religion was founded by John Knox in Scotland in the year 1560. If you are a Congregationalist, your religion was originated by Robert Brown in Holland in 1582. If you are Protestant Episcopalian, your religion was an offshoot of the Church of England, founded by Samuel Senbury in the American colonies in the 17th century. If you are a Baptist, you owe the tenets of your religion to John Smyth, who launched it in Amsterdam in 1606. If you are of the Dutch Reformed Church, you recognize Michelis Jones as founder because he originated your religion in New York in 1628. If you are a Methodist, your religion was founded by John and Charles Wesley in England in 1774. If you are a Mormon (Latter Day Saints), Joseph Smith started your religion in Palmyra, New York, in 1829. If you worship with the Salvation Army, your sect began with William Booth in London in 1865. If you are Christian Scientist, you look to 1879 as the year in which your religion was born and to Mary Baker Eddy as its founder. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η ορθόδοξη πνευματικότητα κατά τους Πατέρες

«Οι εικόνα χρησιμοποιείται με άδεια από www.eikonografos.com«

Αυτό το θέμα είναι από τα δυσκολότερα που μπορεί ν’ αντιμετωπίσει ένας Χριστιανός, η ορθόδοξη πνευματικότης, και μάλιστα όταν αυτή θεωρείται από την γωνιά των πατέρων της Εκκλησίας οι οποίοι βίωσαν την ορθόδοξο πνευματικότητα και μας την παρέδωσαν ως καρπό της προσωπικής τους πείρας.

Εμείς γύρω από την ορθόδοξο πνευματικότητα έχουμε θεωρητικές γνώσεις. Οι Χριστιανοί της εποχής μας δεν κατορθώνουν να πείσουν τον εαυτό τους να είναι συνεπείς προς την πίστη τους, και πέραν της θεωρητικής γνώσεως να καταστήσουν την ορθόδοξο πνευματικότητα προσωπικό τους αγώνα και προσωπική τους εμπειρία. Σ’ αυτό το θέμα έχουμε άγνοια εμπειρική.

Αλλά επειδή δεν πρέπει ν΄ αποφεύγουμε να λέμε την αλήθεια, επειδή η αλήθεια είναι ζήτημα ζωής ή θανάτου για τον άνθρωπο θα μιλήσουμε γι’ αυτό το θέμα, όσο δύσκολο και κοπιαστικό και αν είναι.

Μιλάμε για την ορθόδοξο πνευματικότητα, γιατί έχουν και οι Παπικοί πνευματικότητα και οι Προτεστάντες και οι αλλόθρησκοι, καθώς και οι διανοούμενοι άνθρωποι έχουν την δική τους πνευματικότητα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Περικλής επισκέπτεται την Αθήνα!!

Μαρμάρινη κεφαλή τού Περικλή, αντίγραφο της χάλκινης προτομής που ήταν έργο του γλύπτη Κρησίλα. Μουσείο Περγάμου

Σημαντική περιοδική έκθεση στο Μουσείο της Ακρόπολης αφιερωμένη στον μεγάλο οραματιστή και πολιτικό της αρχαιότητας.

Ακρόπολη χωρίς τον Περικλή και αντίστοιχα Μουσείο Ακρόπολης χωρίς τον δημιουργό του κλέους της μέσα στους αιώνες δεν υφίσταται. Στον μεγάλο οραματιστή και πολιτικό της αρχαιότητας, λοιπόν, στον οποίο οφείλεται ο Χρυσούς Αιών της Αθήνας- στα γράμματα, στις τέχνες και στην πολιτική με την εδραίωση της Δημοκρατίας- είναι αφιερωμένη η πρώτη περιοδική έκθεση του νέου μουσείου, η οποία θα εγκαινιασθεί μέσα στην άνοιξη. Ειδικά γι΄ αυτήν μάλιστα θα ταξιδέψει στην Αθήνα η εξαιρετικής τέχνης προτομή του Περικλή που βρίσκεται στο Μουσείο της Περγάμου στο Βερολίνο. Χωρίς ωστόσο αυτό να σημαίνει ότι «η φιλοσοφία της έκθεσης θα περιορισθεί στην περιγραφή του αντικειμένου και μόνον», όπως διευκρινίζει και ο πρόεδρος του Μουσείου Ακρόπολης καθηγητής κ. Δημήτρης Παντερμαλής. Αντίθετα:

«Η έκθεση θα αναδείξει το πλαίσιο- πολιτικό, κοινωνικό, οικονομικό και καλλιτεχνικό ασφαλώς- στο οποίο λειτούργησε ο Περικλής και υλοποιήθηκαν τα μεγάλα οικοδομικά προγράμματα της Αθήνας. Γιατί ο περίφημος Χρυσούς Αιών δεν αφορούσε μόνο τα γράμματα και τις τέχνες. Αποτυπώνει επίσης τις φιλοδοξίες, τις ζυμώσεις και τις συγκρούσεις της πρώτης Αθηναϊκής Δημοκρατίας» λέει ο κ. Παντερμαλής. Παρά τη σημασία και το εύρος του θέματος, πάντως, η έκθεση δεν θα είναι δαπανηρή, όπως ο ίδιος σπεύδει να δηλώσει. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Άγιος Νέος Ιερομάρτυρας Λάζαρος εκ Τριπόλεως Πελοποννήσου (23 Φεβρουαρίου ±1605)

VatopaidiFriend: Βίο και πλήρη ακολουθία με τίτλο: «Ασματική  Ακολουθία και Συναξάριον του Αγίου Ενδόξου Νέου Ιερομάρτυρος Λαζάρου του εν Τριπόλει αθλήσαντος, ου η μνήμη τελείται τη κγ’ Φεβρουαρίου», έχει εκδόσει ο Μοναχός Παίσιος Νεοσκητιώτης, Γέροντας της Ιεράς Καλύβης Αγίου Ιωάννου Θεολόγου, Νέας Σκήτης Αγίου Όρους.

Άγιος Νέος Ιερομάρτυς Λάζαρος ο εν Τριπόλει της Πελοποννήσου μαρτυρήσας

Η πρώτη γραπτή αναφορά που έχομεν για το μαρτύριο του Αγίου νεοϊερομάρτυρος Λαζάρου, είναι αυτή του υπ. αρίθμ 797 κώδικα της Ι. Μ. Μονής Βατοπαιδίου που διασώζει την ακολουθία και το συναξάριο του Αγίου.

Είναι γνωστό σε όλους μας πως ύστερα από την πτώση της Κωνσταντινουπόλεως πικρή σκλαβιά πλάκωσε την Ρωμιοσύνη. Οι επιπτώσεις είναι γνωστές σε κάθε τομέα της ζωής του δουλομένου Γένους. Ολόκληρους αιώνες δουλείας σφάδαζε ο Έλληνας κάτω από τον Οθωμανικό ζυγό, με αποδεκατισμούς και πολέμους, με παιδομαζώματα και αιχμαλωσίες, με μετακινήσεις πληθυσμών και εξισλαμισμούς. Αλλά η Ελλάδα,… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Στον Αγιορείτη μοναχό για την προστάτιδα του Αγίου Όρους – Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Γιατί θλίβεστε εσείς οι Αγιορείτες; Και γιατί οι ψυχές σας είναι λυπημένες; Μήπως σας πιέζουν οι άνθρωποι; Κοιτάξτε τα πεύκα του Άθωνα, εκεί όπου υπάρχει περισσότερη στενότητα πόσο ψηλά, ίσια και λεία είναι.

Εσείς γνωρίζετε την αλήθεια και από την αλήθεια έχετε την εσωτερική ελευθερία. Και από την αλήθεια και από την ελευθερία έρχεται η ησυχία της ψυχής. Από την ησυχία της ψυχής πηγάζει η χαρά. Εσείς ήσασταν οι φορείς της χαράς και οι σπορείς της παρηγοριάς στα Βαλκάνια μέσω πολλών αιώνων. Αλλά εσείς να ζητάτε τώρα τη χαρά και την παρηγοριά από μας, οι οποίοι ζούμε στα δίχτυα του κόσμου;

Όλος ο κόσμος δεν μπορεί να σας δώσει ούτε κομματάκι από την παρηγοριά, που δίνει η αθάνατη Βασίλισσά σας, η πρώτη κόρη του Βασιλιά. Όλες οι ονομασίες των πολυάριθμων εικόνων της σημαίνουν τη χαρά και την παρηγοριά. Ξέρετε πως ο Κύριος προφήτευσε στους αποστόλους: «Κλαύσετε και θρηνήσετε υμείς, ο δε κόσμος χαρήσεται, υμείς δε λυπηθήσεσθε» (Ιωάν. 16, 20). Μήπως οι απόστολοι ήταν τίποτα άλλο από ταξιδιώτες ασκητές; Όλος ο κόσμος ήταν το μοναστήρι τους. Αλλά σ’ αυτό το μεγάλο μοναστήρι ο καθένας απ’ αυτούς είχε από ένα κελί, στο οποίο ο κόσμος με τα σκάνδαλά του και τις φουρτούνες δεν είχε είσοδο. Μέσα στις καρδιές τους, σαν σε κλειδωμένα κελιά, κρατούσαν την αλήθεια και την ελευθερία, την ησυχία και τη χαρά. Σ’ αυτά τα κρυμμένα κελιά οι ψυχές τους συναντιόνταν με το Πνεύμα του Ζωοδότη Θεού. Γι’ αυτό και μπορούσαν άφοβα να στέκουν επάνω στις σκοτεινές κορυφές του κόσμου και σαν φωτεινές λαμπάδες να λάμπουν με την αλήθεια και τη χαρά. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μια επικίνδυνη φωνή (αναδημοσίευση από 31/10/2008)

Ο γέροντας Εφραίμ με τον διορατικό και προορατικό άγιο γέροντα Αμβρόσιο Λάζαρη της Μονής Δαδίου (1912-2006).

VatopaidiFriend: Διαβάστε προσεκτικά το δεύτερο μισό του κειμένου.

Είμαστε τις τελευταίες ημέρες τραγικοί μάρτυρες ενός τυχοδιωκτικού και καθόλα ρατσιστικού αντιμοναχικού μένους που έχει πατρότητα, άλλοτε είναι ενυπόγραφο, άλλοτε ανυπόγραφο αλλά με σαφές πάντα αποτυπωμένο «δακτυλικό αποτύπωμα», την απουσία του Χριστού. Αβίαστα, με περισσή αγνωμοσύνη, ανθρωπίνως ανιστόρητα και κυρίως χωρίς τη βάσανο του «στοιχειώδους ελέγχου» πλήθυναν οι αυτόκλητοι δικαστές θεολόγοι τοπογράφοι, εκτιμητές συμβολαιογράφοι ή θεολόγοι, λάτρεις του Βυζαντινού κρύου πιάτου (της εκδίκησης).

Όλοι αυτοί αυτοαποκαλούμενοι ως «επαΐοντες» επί παντός επιστητού, στο μεγαλύτερο μέρος, στρατευμένοι ενδεχομένως άλλοτε από τον «μισόκαλο» και άλλοτε μέσα από εμπάθειες, δικάζουν εκ του ασφαλούς και καταδικάζουν κατα συρροή, με άκρως συνοπτικές διαδικασίες, χειροπιαστά «χαριτωμένους εν Κυρίω», ενάρετους μοναχούς. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μαρτύριον του Αγίου Πολυκάρπου, Επισκόπου Σμύρνης

Το δια πυρός μαρτύριον του αγίου Πολυκάρπου. Σχέδιο του Φώτη Κόντογλου (1949).

VatopaidiFriend: Ο άγιος Πολύκαρπος, που γιορτάζει σήμερα 23 Φεβρουαρίου, ήταν μαθητής των αποστόλων και χειροτονήθηκε από αυτούς επίσκοπος Σμύρνης. Μετά από πολλούς αγώνες που έκανε για την Εκκλησία ο αποστολικός πατέρας μαρτύρησε το έτος 156 μΧ σε μεγάλη ηλικία. Το μαρτύριό του, το οποίο βέβαια αναφέρεται και σε άλλες αρχαίες πηγές, είναι καταγεγραμμένο σε μια εγκύκλιο επιστολή της εκκλησίας της Σμύρνης προς την εκκλησία Φιλομηλίου της Φρυγίας στην Μικρά Ασία και όλες τις χριστιανικές κοινότητες της ευρύτερης περιοχής, η οποία γράφτηκε από αυτόπτες λίγο μετά το γεγονός. Σας παραθέτουμε ολόκληρη την σημαντική αυτή ιστορική πηγή του 2ου αιώνα μΧ σε απόδοση στη νεοελληνική. Βλέπουμε τί παράδειγμα άφησαν ως παρακαταθήκη στην Εκκλησία οι απόστολοι που μας έδωσαν μαρτυρία για τον Χριστό. Το παράδειγμα αυτό ακολούθησαν οι πιστοί που τους γνώρισαν προσωπικά, καθώς και η δεύτερη, η τρίτη, η τέταρτη, η πέμπτη και ούτω καθεξής γενιά των χριστιανών, με πρωτοστάτες κληρικούς και επισκόπους (!), όπως ο άγιος Πολύκαρπος. Αυτοί που μας παρέδωσαν το Ευαγγέλιο κάθε άλλο παρά απατεώνες και ιδιοτελείς ήταν. Αξίζει μάλιστα να τονίσουμε ότι η θαυμαστή γενναιότητα των αποστόλων και των μαθητών τους συνοδευόταν και από έκδηλη ειρήνη και αγάπη, που δεν είναι χαρακτηριστικά ανθρώπων «φανατικών».  (Για περισσότερα σχετικά με τους αποστόλους και το ήθος τους δείτε εδώ.)

Η Εκκλησία του Θεού που παροικεί στη Σμύρνη προς την Εκκλησία του Θεού που παροικεί στο Φιλομήλιο και προς όλες τις παροικίες της αγίας και καθολικής Εκκλησίας σε κάθε τόπο· έλεος, ειρήνη και αγάπη του Θεού Πατρός και του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού ας πληθυνθεί σε σάς.

Σας γράψαμε, αδελφοί, τα σχετικά με τους μάρτυρες και το τέλος του μακαρίου Πολυκάρπου, που σαν σφραγίδα έκλεισε τους διωγμούς. Όλα όσα έλαβαν χώρα φανερώνουν με το φως του Θεού πώς μαρτυρείται το Ευαγγέλιο. O Πολύκαρπος αυτή την ώρα περίμενε, για να παραδοθή και ο ίδιος, κάνοντας ό,τι είχε κάμει κι ο Κύριος ώστε να τον μιμηθούμε κι εμείς μη μόνον σκοπούντες το καθ’ εαυτούς, αλλά και το κατά τους πέλας. Διότι γνώρισμα της αληθινής και δυνατής αγάπης είναι το να μη θέλη κανείς να σώση μόνο τον εαυτό του, αλλά και όλους τους αδελφούς. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »