Η αληθινή νηστεία

Η νηστεία προστατεύει τα νήπια, σωφρονίζει το νέο, κάνει σεβαστό το γέροντα. Διότι τα γεράματα, στολισμένα με τη νηστεία, γίνονται πιο σεβαστά. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ολική ανατροπή… 20% κάτω οι συντάξεις !!!

Πέντε αλλαγές- επί τα χείρω- ετοιμάζει το υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης στο αρχικό σχέδιό της για την ασφαλιστική μεταρρύθμιση. Η ολική επαναφορά του νόμου Πετραλιά από την 1.1.2011, η διατήρηση του υφιστάμενου καθεστώτος της διαδοχικής ασφάλισης, ο υπολογισμός της ανταποδοτικής σύνταξης με βάση το σύνολο του εργασιακού βίου, η προσθήκη ορίου ηλικίας για την έξοδο με 37 έτη ασφάλισης και οι περιορισμοί στους δικαιούχους της «βασικής- προνοιακής σύνταξης» συνθέτουν τη νέα κυβερνητική πρόταση για το Ασφαλιστικό, επιδεινώνοντας περαιτέρω το πλαίσιο των αλλαγών που αναμένονται εντός του επομένου μηνός. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού: «Άσκηση, η μητέρα του αγιασμού» (17)

Τιμωρεί ο Θεός;

Γιατί ο Θεός να τιμωρεί; Σε αυτήν την επίμονη και περίεργη ερώτηση, αυτών που δεν γνωρίζουν, δίνουμε σύντομη απάντηση από την Αγία Γραφή και τους Πατέρες.

Η θεοειδής κατασκευή του ανθρώπου φανερώνει την αυτεξουσιότητα στην εκλογή και λήψη των αποφάσεών του και την ελευθερία της προσωπικότητάς του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο ακλόνητος βράχος που όλα τα διαλύει!

Μακάριοι οι πραείς

Ο τρίτος μακαρισμός του Χριστού μακαρίζει τους πράους: «Μακάριοι οι πραείς ότι αυτοί κληρονομήσουσι την γην». Δεν είναι βέβαια τυχαίο ότι ο μακαρισμός των πράων έρχεται υστέρα από το μακαρισμό των ταπεινών. Η ταπεινοφροσύνη είναι η μητέρα από την οποία γεννιούνται όλες οι αρετές. Και η πραότητα, επομένως, είναι τέκνο της ταπεινοφροσύνης.

Ο ταπεινόφρονας άνθρωπος βρίσκεται παντοτινά σε γαλήνη και ανάπαυση και καμία σύγχυση δεν ταράζει τη ζωή του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Σχέσεις κληρονομικότητας, περιβάλλοντος και νοημοσύνης

Το παιδί, όταν έρχεται στον κόσμο, φέρνει μαζί του διάφορες καταβολές που κληρονομεί από τους γονείς του. Αυτές όλες οι καταβολές ή εσωτερικές δυνάμεις, αποτελούν την κληρονομικότητα του οργανισμού. Αυτή η κληρονομικότητα δέχεται τις επιδράσεις του περιβάλλοντος ή των εξωτερικών δυνάμεων. Η νοημοσύνη είναι δείγμα της κληρονομικότητας (στα αγγλικά χρησιμοποιείται ο όρος capacity) και των επιδράσεων του περιβάλλοντος.

Τους εξελικτικούς ψυχολόγους απασχόλησε παλιότερα έντονα και σήμερα σε μικρότερη έκταση, το γενικό πρόβλημα των σχέσεων μεταξύ κληρονομικότητας και περιβάλλοντος. Το πρόβλημα αυτό είναι γνωστό διεθνώς σαν σχέσεις μεταξύ φύσης και ανατροφής. Για το πρόβλημα, επίσης, αυτό αναφέρεται ο όρος ωρίμανση ή ωριμότητα, ως διερεύνηση των κληρονομικών παραγόντων του περιβάλλοντος στη διαδικασία της ωρίμανσης. Για το θέμα αυτό σήμερα οι περισσότεροι ψυχολόγοι αποδέχονται ότι «η εξέλιξη είναι προϊόν αλληλοεπίδρασης του οργανισμού και του περιβάλλοντος». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αγάπη κρυφή και φανερή…

Όταν αγαπάμε έναν άνθρωπο χωρίς όρια, δύο αντίθετα συναισθήματα μπορεί να μας κατέχουν. Ή να θέλουμε να διακηρύξουμε ως τα πέρατα της οικουμένης την αγάπη μας. Ή να μη θέλουμε να το μάθει κανείς μήπως και χάσει το μεγαλείο της και τη γοητεία της. Μήπως προδοθεί και χαθεί.

Και τα δύο συναισθήματα έχουν το λόγο τους. Το καθένα ταιριάζει στον ιδιαίτερο χαρακτήρα του καθενός και στις ιδιαίτερες περιστάσεις που το προκαλούν.

Βέβαια οι πολύ μεγάλες αγάπες, όπως και οι μεγάλες λύπες, όταν μείνουν μυστικές, κινδυνεύουν να σπάσουν τα σύνορα αυτών που τις κουβαλάνε. Επειδή δεν μπαίνουν σε όρια, είναι εκρηκτικές. Κινδυνεύουν να «σκοτώσουν» και να «σκοτωθούν».

Πάντως η αγάπη έχει το μεγαλείο της. Είτε κρυφή, είτε φανερή είναι. Αρκεί να είναι αληθινή.

Αυτή είναι η αληθινή της πτυχή.

Η αγάπη βέβαια χωρίς όρια, όταν είναι «ερωτική» δεν ξέρεις ποτέ που οδηγεί. Έχει τα δικά της μονοπάτια, που άλλοτε βγάζει στην ευτυχία και άλλοτε στην καταστροφή. Εξαρτάται από το ήθος αυτών που πυρπολούνται από μια τέτοια αγάπη. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το αρχαιότερο ταξίδι στη Μεσόγειο!!

Οι προϊστορικοί άνθρωποι φαίνεται ότι ταξίδευαν στη θάλασσα πολύ παλαιότερα από ό,τι υποψιαζόμαστε. Σε αυτό το εντυπωσιακό συμπέρασμα μπορεί να καταλήξει κανείς μετά τις ανακαλύψεις των δύο τελευταίων καλοκαιριών στην Κρήτη. Στο νησί βρέθηκαν λίθινα εργαλεία που -σύμφωνα με τους αρχαιολόγους- είναι τουλάχιστον 130.000 ετών και τα οποία θεωρούνται ισχυρή απόδειξη του παλαιότερου ταξιδιού στη Μεσόγειο, ενώ μας ωθούν να επανεξετάσουμε τη ναυτοσύνη των προϊστορικών πολιτισμών. Η Κρήτη είναι νησί για περισσότερο από πέντε εκατομμύρια χρόνια, που σημαίνει ότι οι άνθρωποι που κατασκεύασαν τα εργαλεία έφθασαν εδώ με πλοία. Με βάση αυτή την υπόθεση, αρχαιολόγοι που είναι ειδικοί στη Λίθινη Εποχή υποστηρίζουν ότι η ιστορία των ταξιδιών στη Μεσόγειο είναι παλαιότερη από 100.000 έτη. Προηγούμενα ευρήματα είχαν αποδείξει ότι άνθρωποι είχαν φτάσει στην Κύπρο, σε ορισμένα άλλα νησιά της Ελλάδας και ίσως και στη Σαρδηνία πριν από 10.000 ή και 12.000 χρόνια. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η ζωή της γερόντισσας Γαβριηλίας (με φωτογραφίες) (μέρος 1ο)

Η Γερόντισσα Γαβριηλία Παπαγιάννη, γεννήθηκε στις 2/15 Οκτωβρίου του 1897 (ημέρα εορτασμού των Αγίων Κυπριανού και Ιουστίνης) στην Κωνσταντινούπολη. Ο πατέρας της ήταν εύπορος ξυλέμπορος κι έζησε σε ένα περιβάλλον με πολλές ανέσεις στην Πόλη, στο Φανάρι.

Ήταν ένα χαριτωμένο κοριτσάκι, γεμάτο αγάπη για όλον τον κόσμο. Τις ημέρες που το αρχοντικό των Παπαγιάννη «δεχόταν» η χαρά της μικρής Αυρηλίας (το όνομά της πριν δεχτεί την μοναχική κουρά) έτρεχε αμέσως για ν’ ανοίξει και να υποδεχθεί εκείνη τους επισκέπτες.

Ήταν το τέταρτο και το τελευταίο παιδί της οικογενείας. Από τα αδέλφια της η μεγάλη, η Βασιλική ήταν εκείνη που της πρωτομίλησε για τον Θεό. Μαζί με τα παραμύθια που της διάβαζε, της έλεγε ιστορίες από το Ευαγγέλιο και την Παλαιά Διαθήκη. Μια μέρα λοιπόν, της είπε ότι ο Θεός είναι «πανταχού Παρών» κι ότι κι αν κάνουμε Εκείνος το βλέπει… Τότε η μικρή Αυρηλία που ήταν 4-5 χρονών τα έχασε και με τρομαγμένη φωνή ρώτησε: « Κι αν πάω και κλειστώ μέσα σ’ εκείνο το ντουλάπι, θα με βρει»; «Ναι» της λέει. «καλά, κι αν γίνω μικρή-μικρή και μπω σ’αυτό το σπιρτόκουτο κι εκεί θα με βλέπει»; «Κι εκεί». Τότε κατάλαβε ότι η ζωή είναι σοβαρή υπόθεση κι ότι δεν μπορούμε να κάνουμε συνέχεια πράγματα του κεφαλιού μας κι αταξίες, μα πρέπει να είμαστε καλά παιδιά γιατί μας βλέπει «Εκείνος που-είναι παντού»! Ξέσπασε τότε σε κλάματα και χώθηκε στην αγκαλιά της αδελφής της. «Δηλαδή , πάει χάθηκα»!!! Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ανοικτή επιστολή στο Γενικό Γραμματέα της ΕΔΟΝ !!

Προς τα Μέσα Ενημέρωσης: Παρακαλώ για άμεση δημοσίευση / μετάδοση

Με αφορμή την φετεινή εκδρομή της ΕΔΟΝ στα χιόνια σε δημοσιογραφική διάσκεψη , ο Γεν. Γραμματέας της ΕΔΟΝ επανέλαβε τα εξής στερεότυπα: «Το μέλλον μας είναι μια επανενωμένη, Ομοσπονδιακή Κύπρος, κοινή πατρίδα Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων και ότι αυτή η ομοσπονδία έχει όνομα : Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, με τη πολιτική ισότητα όπως περιγράφεται στα Ψηφίσματα του ΟΗΕ , στη βάση του Διεθνούς Δικαίου , με σεβασμό στα Ανθρώπινα Δικαιώματα και τις βασικές ελευθερίες όλων των Κυπρίων κ.λ.π.»

Για να γίνει κατανοητή αυτή η πολυσύνθετη δήλωση που αναφέρεται στερεότυπα, ρωτήσαμε επανειλημμένα με επιστολές και κατιδίαν, τι ακριβώς σημαίνει γιαυτούς που την κάνουν και απάντηση δεν πήραμε ποτέ. Ρωτούμε ξανά και σήμερα: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Άρθρα. Ετικέτες: . Leave a Comment »

Ενδιαφέρουσες επισημάνσεις για το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών

…Η Εκκλησία είναι μία και καθολική και εις αυτήν είναι συγκεντρωμένη ομού όλη η αλήθεια, όλη η χάρις, όλα όσα ο Κύριος έφερε μετ΄αυτού είς την γην και παρέδωσε εις τους ανθρώπους και άφησε δια την σωτηρίαν των.

Είναι μία και καθολική, επειδή συγκεντρώνει όλους όσους θέλουν την σωτηρίαν, εις μίαν εσωτερική ενότητα, εις το σώμα του Θεανθρώπου Χριστού.

Ούτως, αυτή αύτη η ιδέα ενός «συμβουλίου» ή «ενώσεως» των Εκκλησιών είναι αδύνατος, ανεπίτρεπτος και απαράδεκτος δια την συνείδηση εκάστου Ορθοδόξου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Σκέψεις για την Ι.Μ. Αγίου Διονυσίου Ολύμπου

Μπάκας Δημήτρης
Διδάκτορας του Πανεπιστημίου του Λονδίνου

To παρόν κείμενο δεν αποτελεί σχόλιο δημοσιογραφικής χροιάς, αλλά μάλλον προσωπική κατάθεση σκέψεων. Αφορμή της συγγραφής αυτού είναι τα γεγονότα που έλαβαν χώρα προ ημερών σχετικά με την Ιερά μονή Αγίου Διονυσίου στον Όλυμπο. Η προσωπική μου θέση είναι ότι ίσως είναι καιρός για κάποιους από εμάς που έχουμε ζήσει μέσα στο περιβάλλον του μοναστηριού, να καταθέσουμε σε προσωπικό επίπεδο τις εμπειρίες μας. Να αφήσουμε δηλαδή να φανεί το πολυποίκιλο-πνευματικό πρωτίστως-αλλά και κοινωνικό/πολιτιστικό κατ’επέκταση έργο που έχει επιτελέσει και συνεχίζει να επιτελεί το μοναστήρι του Αγίου Διονυσίου στην περιοχή μας. Και θεωρώ ότι τίποτα δεν μπορεί να κάνει τόσο εμφανή την σημαντικότητα της παρουσίας της Μονής στην Πιερία, όσο η προσωπική κατάθεση εμπειριών όλων αυτών που πολυποίκιλα έχουν ωφεληθεί. Αφήνω λοιπόν κατά μέρος όλα τα του νομικού περιεχομένου σε αυτούς που έχουν την δυνατότητα (γνώσεως και λόγου) να τα χειριστούν καλύτερα (όπως επιτυχώς και επανειλλημένως κάνουν). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Les deux « monothéismes » 2

Il vaut de s’arrêter un peu sur Plotin, qui représente peut-être le sommet de l’Antiquité non biblique, et dont la pensée sera assimilée et utilisée par de nombreux Pères (recevant par eux un véritable accomplissement).

Pour Plotin, le premier degré de la connaissance se situe dans l’âme du monde, qui intègre l’unité diverse du cosmos et dont les dieux sont autant d’aspects. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η γυναίκα μου μού πρότεινε να βγω με άλλη γυναίκα

‘Γνωρίζεις πολύ καλά πως την αγαπάς’ μου είπε μια μέρα ξαφνιάζοντάς με.

‘Η ζωή είναι πολύ σύντομη, αφιέρωσέ της χρόνο.’

‘Μα εγώ ΕΣΕΝΑ αγαπώ’ της είπα έντονα.

‘Το ξέρω. Εξίσου όμως αγαπάς κι εκείνη.’ Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Κοινωνία. Ετικέτες: , , . Leave a Comment »

Ο πατήρ Ιάκωβος Τσαλίκης, Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Οσίου Δαβίδ Ευβοίας, όπως τον γνώρισα (1)

VatopaidiFriend: Θα αναρτήσουμε στο Ιστολόγιό μας κείμενα από τοι βιβλίο του μακαρίστού π. Δημητρίου Τζούμα ο οποίος για αρκετά χρόνια είχε τον Γέροντα πνευματικό και εξομολόγό του. Στη συνέχεια θα πρέπει να αναφέρουμε λίγα λόγια για τον ίδιο τον συγγραφέα.

Ο π. Δημήτριος γεννήθηκε στη Χίο την 1η Ιουλίου του 1924.

Ο πατέρας του είχε καταγωγή από την Αγία Παρασκευή της Μικράς Ασίας και η μητέρα του από την Χίο. Πέρασε τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια στη Χίο, όπου τελείωσε το Γυμνάσιο. Στη συνέχεια σπούδασε στη Νομική Σχολή Αθηνών.

Το 1954 διορίσθηκε ως Δικαστικός Πάρεδρος στο Πρωτοδικείο Πειραιώς. Υπηρέτησε τη Δικαιοσύνη επί 40 χρόνια, εκ των οποίων τα δέκα τελευταία στον Άρειο Πάγο.

Συνταξιοδοτήθηκε το 1991 με το βαθμό του Αρεοπαγίτη. Το 1997 χειροτονήθηκε διάκονος και εν συνεχεία ιερέας από τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Νικοπόλεως και Πρεβέζης κ.κ. Μελέτιο. Ενώ ήταν ακόμη Δικαστικός Λειτουργός, πριν τριάντα περίπου χρόνια, ίδρυσε την άτυπη «Ομάδα Αγάπης Δικαστικών», μέσα από την οποία ανέπτυξε πολύ μεγάλη ιεραποστολική και φιλανθρωπική δράση, με ιδιαίτερη μέριμνα για τους φυλακισμένους στον χώρο των φυλακών Κορυδαλλού, όπου εξομολογούσε και τελούσε Θείες Λειτουργίες μέχρι τις τελευταίες μέρες της ζωής του.

Αναπαύθηκε στις 17-11-2008».

Πρόλογος

Σκέφθηκα πολύ για να γράψω αυτό το βιβλίο. Γι΄αυτό άργησα πολύ και προβληματίστηκα περισσότερο. Έπρεπε να το είχα γράψει από καιρό. Γιατί τώρα κατάλαβα, πώς, όσα πραγματικά περιστατικά και βιώματα μου ενεπιστεύετο ο Γέροντας, μαζί με τις υποθήκες και διδαχές του, δεν μου τα έλεγε τυχαία, ενημερωτικά, αλλά για να ΄ρθούν κάποτε στην δημοσιότητα και να αποτελέσουν την πνευματική του διαθήκη, την πνευματική του κληρονομιά. Για το καλό των πνευματικών του παιδιών, πού είναι πολλά, και όλου του κόσμου.

Δίσταζα όμως, γιατί… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »