Omilie la pomenirea Sfântului Teoclit (26 februarie) (Ρουμανικά, Romanian)

Un mag devine creştin

Iubiţii mei, unul din cei mai sălbatici prigonitori ai creştinilor a fost Nero. Nero era împărat la Roma în anul 67 d.Hr. A decretat prigoană împotriva creştinilor. Mulţi au mărturisit atunci. În această omilie vom vorbi despre o familie, care a trăit în epoca lui Nero şi toată a primit martiriul pentru Hristos.

***

În Africa, într-o mare cetate, în Cartagina, actualmente Tunezi, slujea un general viteaz. Numele lui era Victor. Victor se deosebea de toţi ceilalţi generali ai garnizoanei din Cartagina. Era creştin. Era credincios împăratului pământesc, dar mai credincios era Împăratului ceresc, Hristos. Viteaz în lupte, dar mai viteaz în lupta pe care o dădeau creştinii pentru credinţa lor. Gura nu şi-o ţinea închisă; propovăduia cu credinţă pe Hristos.

În armată, Victor era un exemplu luminos de general creştin. Dar când s-a decretat prigoana împotriva creştinilor, conducătorul politic al Cartaginei l-a chemat, i-a citit edictul şi i-a spus: Victore, ştiu bine în ce crezi. Ştiu şi faptul că nu doar tu, ci şi mama ta şi fratele tău sunt creştini şi încearcă să-i facă şi pe alţii creştini. Pretutindeni propovăduiesc. Dar acum, că a venit edict de la Roma, te-am chemat să-ţi spun că cel mai bine pentru tine şi pentru familia ta este să-L lăsaţi pe Hristos şi să jertfiţi idolilor… – Nu!, răspunde Victor ighemonului. Nu ne vom lepăda de credinţa noastră nici eu, nici mama mea, nici fratele meu. Suntem hotărâţi să le sacrificăm pe toate pentru Hristos.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις 02 Φεβρουάριος, Românesc. Leave a Comment »

«Μάτιασμα» και «Ευχή για ξεμάτιασμα»

Μπορείτε να διαβάσετε και το σχετικό άρθρο « Το «κακό μάτι» και ο Γέροντας Παΐσιος » πατώντας εδώ επίσης εάν θέλετε να διαβάσετε το άρθρο «Ξεμάτιασμα μικρών παιδιών » πατήστε εδώ

«Μάτιασμα»και «ξεμάτιασμα»

Παρερμηνείες της βασκανίας

Από τους χρόνους της αρχαιότητας η βασκανία συνδέθηκε και μ’ αυτό που σήμερα αποκαλούμε «μάτιασμα». Σήμερα μάλιστα όταν ακούμε τη λέξη βασκανία αμέσως εννοούμε μόνον το μάτιασμα και τίποτε άλλο. Πρόκειται για μια παλιά πρόληψη και δεισιδαιμονία ότι ο κακός με το βλέμμα του και μόνο μπορεί να βλάψει τον φθονούμενο. Αυτό φυσικά δεν είναι σωστό, και η Εκκλησία μας δεν το παραδέχεται. Βεβαίως η Εκκλησία έχει ευχές που κάνουν λόγο για «βάσκανον οφθαλμόν». Οι αναφορές αυτές εξηγούνται εύκολα, χρειάζεται όμως μια προσοχή, για να μην υπάρξουν παρανοήσεις. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η νέα στολή

Κατά την παράδοση της Εκκλησίας, ο βαπτιζόμενος μόλις βγαίνει από το νερό, φοράει λευκά ενδύματα, δείγμα αθωότητας, αγαλλιάσεως και νίκης κατά του εχθρού.

Το νέο ένδυμα (λευκού χρώματος) του βαπτισμένου σημαίνει, ότι αποχωρίσθηκε οριστικά από τον παλαιό, τον κόσμο της αμαρτίας, για να φορέσει ιμάτια-ρούχα αγνότητας. Ο άγιος Αμβρόσιος εξηγεί, γράφοντας: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Γερμανικές αποζημιώσεις»: Τί ζητούμε, τί απαντούν

Στο προσκήνιο επανήλθε το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων και επανορθώσεων προς την Ελλάδα εξαιτίας της ναζιστικής κατοχής. Η γερμανική πλευρά απορρίπτει παγίως τα ελληνικά αιτήματα, οι δε ελληνικές κυβερνήσεις επισήμως δεν εχουν παραιτηθεί ποτέ των διεκδικήσεων, ωστόσο η αλήθεια είναι ότι η υπόθεση «γερμανικές αποζημιώσεις» είναι ένα κεφάλαιο που η επίσημη ελληνική πολιτεία ουσιαστικά δεν αγγίζει. Εχει ενδιαφέρον να δούμε ποιές είναι οι ελληνικές αξιώσεις, τι απαντά το γερμανικό κράτος, ποιά η επιχειρητολογία των δύο πλευρών και τι λέει η περίφημη σύμβαση του 1960, πάνω στην οποία πατάει η Γερμανία.

Οι οφειλές

Σύμφωνα με το Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανιας προς την Ελλάδα, στο οποίο σημειωτεόν πρωτοστατεί ο Μανόλης Γλέζος, το Γερμανικό Κράτος οφειλει: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Λάμψη και καθημερινότητα

Θυμιατό σε σχήμα ναού (12ος αι.), αγνώστου καλλιτέχνη, το οποίο εκτίθεται στην έκθεση για το Βυζάντιο στη Βόννη.

«Λάμψη και καθημερινή ζωή στο Βυζάντιο» είναι ο τίτλος της έκθεσης που εγκαινιάζεται σήμερα στο Μουσείο Τέχνης της Βόννης (Κunst und Αustellungshalle der Βundesrepublik Deutschland), με τη συμμετοχή μεγάλων μουσείων του κόσμου, τα οποία έχουν αποστείλει έργα τους.

Ανάμεσά τους το Βρετανικό Μουσείο, το Λούβρο, η Βιβλιοθήκη του Βατικανού, το Ερμιτάζ και το Ιστορικό Μουσείο Μόσχας. Η Ελλάδα συμμετέχει με αντικείμενα που προέρχονται από τρία μουσεία: το Βυζαντινό και Χριστιανικό, το Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού της Θεσσαλονίκης και το Μπενάκη.

Σε χώρους έκτασης 5.600 τ.μ., αναδεικνύεται ο πολιτισμός και η ιστορία του Βυζαντίου από την ίδρυσή του το 324 μ.Χ. ως την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Τούρκους, το 1453.

Η έκθεση επικεντρώνεται κυρίως στην περίοδο από τον Ιουστινιανό και τον 6ο αιώνα, έως την άλωση της Πόλης από τους σταυροφόρους. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Άγιος Νεομάρτυς Ιωάννης ο Κάλφας

Μαρτύρησε στην Κωνσταντινούπολη στις 26 Φεβρουαρίου 1575

Ο Άγιος ήταν γέννημα και θρέμμα του Γαλατά Ήταν περίφημος ξυλογλύπτης, λεπτουργός και εργαζόταν στο ανάκτορο του Σουλτάνου. Ήταν άνθρωπος ταπεινός και ελεήμων. Πάντρευε ορφανά, απελευθέρωνε φυλακισμένους και πολλές άλλες καλοσύνες έκανε .

Ένας αγάς λοιπόν του παρέδωσε ένα παιδί, ανηψιό του, που τότε είχε έρθει από την Ανατολή, να του μάθει την τέχνη της λεπτουργικής. Μπαίνοντας και βγαίνοντας το παιδί με τον μάστορά του τον Ιωάννη στο παλάτι είδε εκεί τα παιδιά , τα ονομαζόμενα από τους Τούρκους ιτζ – ογλάνια , πως ζούσαν και θέλησε να συγκαταριθμηθεί μαζί τους . Πήγε στον θείο του , το ανέφερε και ο θείος παρεκάλεσε τον Ιωάννη , ο οποίος είχε γνωριμίες στο σαράι , να βάλει τον ανηψιό του στα ιτζ – ογλάνια. Πράγμα το οποίο έγινε. Το παιδί λοιπόν είχε σε μεγάλη εκτίμηση τον Ιωάννη και τον αγαπούσε πολύ. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μια «παράξενη» εκκλησία… (με πλούσιο φωτογραφικό υλικό)

Η εκκλησία της Αγία Φωτεινής βρίσκεται ακριβώς απέναντι από τις αρχαιότητες της Αρχαίας Μαντινείας κοντά στην Τρίπολη και χτίστηκε το 1972. Η εκκλησία αποτελεί ιδιοκτησία του Μαντινειακού Συνδέσμου, βρίσκεται μέσα στην αρχαία πόλη και ολοκληρώθηκε εξωτερικά το 1973. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ιστορίες από το Γεροντικό για τη νηστεία

Η Νηστεία, έλεγεν ο Αββάς Υπερέχιος, είναι χαλινάρι που συγκρατεί τις κατώτερες ορμές. Όποιος την περιφρονεί, μοιάζει με αχαλίνωτο άλογο.

Ο Αββάς Ιωάννης ο Κολοβός, συμβουλεύοντας τούς νεωτέρους αδελφούς ν’ αγαπήσουν την νηστεία, τούς έλεγε συχνά:

Ο καλός στρατηγός, που επιχειρεί να καταλάβη μια πόλι εχθρική, γερά οχυρωμένη, κάνει αποκλεισμό στις τροφές και στο νερό. Μ’ αυτόν τον τρόπο ατονεί η αντίστασις του εχθρού και τέλος παραδίδεται. Κατι παρόμοιο συμβαίνει με τις σαρκικές ορμές, που ανελέητα πολεμούν τον άνθρωπο στην νεότητά του. Η ευλογημένη νηστεία καταβάλλει τα πάθη και τούς δαίμονας και τελικά τ’ απομακρύνη από τον αγωνιστή. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η ζωή και το έργο του μακαριστού Ιεραπόστολου του Ζαϊρ π. Κοσμά Γρηγοριάτη

Ο Ιεραπόστολος του Ζαίρ. Κοσμάς Γρηγοριάτης

Στις 1 Απριλίου 1942 στα χρόνια της γερμανικής κατοχής, στο χωριό Θεοδόσια του Κιλκίς γεννιέται ο πρωτότοκος υιός του κ. Δηµήτρη και της κ. Δέσποινας Ασλανίδη, ο Ιωάννης. Λόγω της πολιτικής αστάθειας των χρόνων εκείνων, η οικογένεια Άσλανίδη φεύγει από το χωριό και εγκαθίσταται μόνιμα το 1947 στον συνοικισμό Σταυρούπολη της Θεσσαλονίκης. Ένα χρόνο μετά ο Ιωάννης άρχισε να πηγαίνει σχολείο. Το 1954 τελειώνει το Δημοτικό Σχολείο και στρέφεται προς τις τέχνες για να βοηθήσει τη δοκιμασμένη απ’ τη φτώχεια πολύτεκνη οικογένειά του.

Το 1960 αποφοίτησε από το τμήμα εργοδηγών ηλεκτρολόγων του Ευκλείδη. Την περίοδο αύτή παρακολουθεί Κατηχητικά μαθήματα στη Χριστιανική Ένωση Εργαζομένων Νέων Θεσσαλονίκης. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Les deux « monothéismes » (4)

Le christianisme libère l’homme de ces deux limitations, en révélant pleinement, à la fois, le Dieu personnel et sa nature. Il accomplit ainsi le meilleur d’Israël et le meilleur des autres religions ou métaphysiques, non comme une synthèse culturelle, mais dans le Christ et par le Christ : en lui en effet s’unissent l’humanité et la divinité, et la nature divine se communique à la nature humaine pour la déifier : c’est la réponse à Israël. Mais le Fils est consubstantiel au Père et à l’Esprit, et c’est la réponse aux métaphysiques impersonnelles : la nature divine n’est pas au-delà de la personne; sa plénitude, au contraire, réside dans la communion des Personnes divines, et sa communication à l’homme se fait par une communion personnelle. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο υπουργός Μαυρογιαλούρος (ανέκδοτο)

Ο υπουργός του κυβερνώντος κόμματος κάνει περιοδεία. Επισκέπτεται ένα σχολικό συγκρότημα και ακούει τα παράπονα των δασκάλων και των μαθητών:

– Κύριε υπουργέ, δεν έχουμε πετρέλαιο για θέρμανση και έρχεται βαρύς χειμώνας…

– Κύριε υπουργέ, δεν μας χωράνε οι αίθουσες, τα μισά θρανία είναι χαλασμένα, τα περισσότερα τζάμια είναι σπασμένα… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

15 νεκροί, 72 ακόμη θαμμένοι κάτω από ερείπια συνεπεία κατολίσθησης στην Ιάβα της Ινδονησίας

Δέκα πέντε άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και 72 αγνοούνται στην Ινδονησία, έπειτα από κατολίσθηση που έγινε σήμερα σε φυτεία τσαγιού.

Η κατολίσθηση, που προκλήθηκε από τις σφοδρές βροχοπτώσεις, σημειώθηκε στην επαρχία Μπαντούνγκ, νότια της πρωτεύουσας Τζακάρτα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Όσιος Πορφύριος επίσκοπος Γάζης – 26 Φεβρουαρίου

Ο Όσιος Πορφύριος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη από πλούσιους και ευσεβείς γονείς. Αφού εγκατέλειψε και γονείς και πλούτη, στα χρόνια της βασιλείας του Αρκαδίου και Ονωρίου, αναχώρησε για την Αίγυπτο που ήταν τότε μεγάλο μοναστικό κέντρο και έγινε μοναχός σε σκήτη. Μετά πενταετή διαμονή ήλθε στα Ιεροσόλυμα και κήρυσσε στους Ιουδαίους και τους Ειδωλολάτρες το Ευαγγέλιο του Χριστού. Εκεί ασθένησε σοβαρά από κίρρωση του ήπατος, αλλά παρά την ασθένειά του δεν παρέλειπε καθημερινά να επισκέπτεται το Ναό της Αναστάσεως και τα άλλα ιερά προσκυνήματα, προκαλώντας τον θαυμασμό των άλλων προσκυνητών. Μεταξύ αυτών ήταν και ο Μάρκος, ο μετέπειτα βιογράφος του Πορφυρίου, ο οποίος είχε μεταβεί, επίσης, για προσκύνημα από την Ασία στα Ιεροσόλυμα και από τότε συνδέθηκαν διά βίου. Ο Μάρκος αποδείχθηκε πιστός και χρήσιμος συνεργάτης του, ανέλαβε μάλιστα να τακτοποιήσει μια σοβαρή εκκρεμότητα που είχε αφήσει στη Θεσσαλονίκη ο Πορφύριος, τον καταμερισμό δηλαδή της οικογενειακής περιουσίας του με τα ενήλικα πλέον αδέλφια του. Κατά την διάρκεια της απουσίας του Μάρκου στη Θεσσαλονίκη, η υγεία του Αγίου Πορφυρίου αποκαταστάθηκε θαυματουργικά, κατόπιν οράματος της σταυρώσεως του Κυρίου και του ευγνώμονος ληστού. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Της αγίας Φωτεινής και του αγίου Θεοκλήτου

Του μητροπολίτη πρώην Φλωρίνης Αυγουστίνου (Καντιώτη)

ΠΑΙΡΝΩ, αγαπητοί μου, αφορμή από τη σημερινή εορτή για να πω λίγα λόγια. Η Εκκλησία μας έχει αγίους. Και οι άγιοι — εδώ είναι ή σοφία του Θεού— δεν είναι μόνο καλόγεροι, πού ζουν σε σπηλιές και κρατούν κομποσχοίνι και προσεύχονται όλη τη νύχτα σαν άγγελοι – τους τιμούμε πρεπόντως. Άγιοι δεν είναι μόνο κληρικοί, παπάδες και δεσποτάδες και πατριάρχες. Αν ανοίξουμε τα βιβλία της Εκκλησίας μας, θα δούμε αγίους άπ’ όλα τα επαγγέλματα. Έχω γράψει κ’ εγώ ένα βιβλίο με τίτλο «Απ’ όλα τα επαγγέλματα»· φαίνεται εκεί, ότι όλα τα επαγγέλματα τα αγιάζει ό Κύριος ημών Ιησούς Χριστός. Οι άγιοι δεν είναι μόνο άντρες· είναι και γυναίκες είναι και παιδιά, είναι και γέροντες ασπρομάλληδες, όπως είδαμε στις 23 του μηνός, στην εορτή του αγίου Πολυκάρπου, ο οποίος σε βαθύτατο γήρας μαρτύρησε για το Χριστό. Η Εκκλησία μας, δηλαδή, έχει ισοτιμία και δεν κάνει διακρίσεις. Μπορεί ν’ αγιάση και ο άντρας και η γυναίκα και το παιδί και ο γέρος, κάθε ηλικία και τάξις· και ο άσπρος και ο μαύρος και ο κόκκινος και ο κίτρινος και ο θνητός παντός γένους. Ο αγιασμός είναι ένα λουλούδι πού φυτρώνει σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η αγία Φωτεινή και η οικογένειά της

Η Αγία Φωτεινή έζησε στα χρόνια του Χριστού. Ήταν Σαμαρίτισσα στην καταγωγή και διέμενε στην πόλη Συχάρ όπου ζούσε ένα έκλυτο βίο. Ο τρόπος ζωής της ήταν γνωστός στους συμπολίτες της και για αυτόν την είχαν στιγματίσει.

Εκείνο τον καιρό, ο Ιησούς περνούσε από την Συχάρ και στάθηκε σε ένα πηγάδι για να πιει νερό. Εκεί συναντήθηκε με την Αγία Φωτεινή από την οποία ζήτησε να του δώσει νερό. Τότε οι Ιουδαίοι και οι Σαμαρείτες δεν είχαν επαφές και γι’ αυτό παραξενεύτηκε η Αγία που ένας Ιουδαίος της απηύθυνε τον λόγο. Το είπε αυτό στον Ιησού και Εκείνος της αποκρίθηκε ότι αν ήξερε ποιος είναι θα του ζητούσε αυτή νερό που δεν τελειώνει ποτέ και όταν το πιει κάποιος δεν ξαναδιψά, εννοώντας φυσικά τον λόγο του Κυρίου και την Χριστιανική πίστη. Μετά από την συνομιλία με τον Χριστό, η Αγία Φωτεινή πίστεψε σε Αυτόν και κάλεσε τους συμπολίτες της να τρέξουν να Τον συναντήσουν. Ο Χριστός έμεινε δύο ημέρες στη Συχάρ και τους μετέδωσε τον Λόγο και την ευλογία Του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »