Μια απάντηση στον φιλόσοφο κ. Χρ. Γιανναρά περί Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου

VatopaidiFriend: Ένα άρθρο του καθηγητή κ. Χρήστου Γιανναρά με τίτλο «Η σιωπή των ταγών» δημοσιεύθηκε στο φύλλο της «Καθημερινής» της Κυριακής 14 Μαρτίου 2010.  Δημοσιεύουμε μία απάντηση του κ. Κώστα Αγγελίδη (θεολόγου, διευθυντή της Βυζαντινής Χορωδίας «Ο Τρόπος»), που λόγω της μεγάλης εκτάσεώς της δεν ήταν εφικτή η δημοσίευσή της στην εν λόγω εφημερίδα.

Θα ξεκινήσω τις σκέψεις μου έχοντας και εγώ την ίδια κατ’ αρχήν γνώμη με τον συγγραφέα ότι πρέπει να μιλήσουν πλέον οι ταγοί και να ενημερωθεί η «μερίδα της ελληνικής κοινωνίας (στο εσωτερικό και τη διασπορά) για το διεθνή διασυρμό μιας ιστορικής μονής αλλά και του αγιορείτικου μοναχισμού», όπως διαβάζουμε στο άρθρο.

Μια πρώτη παρατήρηση η σκληρή γλώσσα και οι χαρακτηρισμοί από έναν πανεπιστημιακό καθηγητή θεολόγο; και φιλόσοφο.Το ερωτηματικό στη θεολογική ιδιότητα είναι γιατί γνωρίζει ότι με τα γραφόμενά του και ενδεχομένως με την λανθασμένη τοποθέτησή του σκανδαλίζει περισσότερο το ποίμνιο, γνωρίζει ότι σύμφωνα με την εκκλησιαστική μας παράδοση καλύπτουμε τα λάθη των συνανθρώπων μας, δεν κατακρίνουμε. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Nέα αντίληψη για τον αμαρτωλό άνθρωπο (Μεγάλη Τετάρτη)

« Τὴ Αγία καὶ Μεγάλη Τετάρτη,

τῆς ἀλειψάσης τὸν Κύριον μύρω Πόρνης γυναικός,

μνείαν ποιεῖσθαι οἱ θειότατοι Πατέρες ἐθέσπισαν,

ὅτι πρὸ τοῦ σωτηρίου Πάθους μικρὸν τοῦτο γέγονε».

Οι γυναίκες που άλειψαν με μύρο τον Κύριο ήταν δύο. Η μεν μία τον άλειψε πολύ καιρό πριν το Πάθος του και ήταν πόρνη, η δε άλλη λίγες μέρες πριν και ήταν φρόνιμη και ενάρετη. Αυτού του ευλαβικού έργου τη μνήμη επιτελεί η Εκκλησία, αναφέροντας συγχρόνως και την προδοσία του Ιούδα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Judas’ Profile…

Judas’ Profile in the Psalms: Meditation on the Holy Wednesday

Rev. Eugen J. Pentiuc, Th.D., Ph.D.

Excerpt taken from Jesus the Messiah in the Hebrew Bible. New York, NY: Paulist Press, 2006.

The most evocative component of the episodes of Christ’s suffering is perhaps the ambivalence of the incident of betrayal. At once we witness the valleys and the peaks of the human condition and we are drawn into a polemic that challenges us to glimpse the light amidst a deep darkness. Within the ambivalence, then, there exists this antagonism, which only exacerbates the humanness of the story, and ought to give us greater pause. There is breadth of emotional dimension present in the various gospel accounts of the betrayal: friendship and trust, juxtaposed against greed, deceit, and fear. Not only does Christ have the onus of Judas’ perfidy to bear, but he is also beset by abandonment by others of his chosen twelve. Perhaps the most poignant of the recallings is the fleeing by the others in Mark’s narrative (Mark 14:50–52). Not only did they forsake their Master, but they left everything behind in doing so; this is in stark contrast to the original call of Christ to leave everything and join him (Matt 8:22; Mark 10:29). The fear of condemnation and death was greater even for the disciples than was the discarding of the one in whom they sought their salvation. Against this backdrop of disturbance and melee, we see the tremendous potential for humanity as Christ is led to and endures his sacrifice. These various dimensions should beget in us a keen perception of the vagaries of our humanness; that our individual, small efforts are insufficient to the task of our own improvement; and that our hope lies in turning over our lives to the one who took on our flesh and redeemed us from the darkness. By reference to the events and person of the Messiah, the Old Testament made available for the faithful of the early common era the apparatus of belief and understanding by which the perception of Christ as the Messiah could be conceived. It continues to make this apparatus available for contemporary readers of faith. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Hymn of Kassiani

O Lord, the woman who had fallen into many sins perceived Thy divinity,

and taking upon herself the duty of a myrrh-bearer,

with lamentation she bringeth Thee myrrh oils before Thine entombment. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις In English. Ετικέτες: , , , . Leave a Comment »

Το μυστηριωδέστερο πρόσωπο στην ιστορία του κόσμου.

ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑ

«Γιατί ο Χριστός πήρε μαθητή του τον Ιούδα αφού ήξερε ότι θα τον προδώσει; Αν δεν υπήρχε ο Ιούδας πως θα θυσιαζόταν ο Χριστός για να σωθεί ο κόσμος; Αφού ο Ιούδας μετάνοιωσε και πέταξε τα αργύρια στο Ναό συγχωρήθηκε από το Θεό;»

 Το πρόσωπο του Ιούδα πράγματι αποτελεί ένα πρόβλημα. Ο Ιούδας είναι μία αινιγματική μορφή και όπως χαρακτηρίσθηκε «το μυστηριωδέστερο πρόσωπο στην ιστορία του κόσμου».

Πολλά βέβαια από πολλούς έχουν λεχθεί και γραφεί για  το θέμα αυτό·  εμείς δεν θα στηριχθούμε σε θεωρίες και φαντασίες αλλά στις πληροφορίες, που μας δίνουν οι μόνες αυθεντικές και αξιόπιστες πηγές, τα Ευαγγέλια. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Οι δόλιοι ζητούσαν τον δόλιο!

«Αδιόρθωτος έμεινεν Ιούδας ο δούλος και δό­λιος»

(Κοντάκιο Μεγ. Πέμπτης)

Ήθελαν οι εχθροί του να τον εξοντώσουν. Αλλά υπολόγιζαν τον κόσμο. Είχαν φόβο. Δεν τολμούσαν να έρθουν σε ανοικτή ρήξη με το λαό. Τους βασάνιζε η σκέψη, πώς να εξοντώσουν τον Ιησού, χωρίς να πάρει είδηση ο λαός. Ένας τρόπος υπήρχε, για να το  πετύχουν : ο  δόλος. «Και αποφάσισαν να συλλάβουν με δόλο τον Ιησού και να τον θανατώσουν. Έλεγαν δε· όχι πάνω στη γιορτή για να μη ξεσηκωθεί ο λαός» (Ματθ. 26,4-5). Μόνο με δόλο, με πανούργο τρόπο θα μπορούσαν να θανατώσουν το Χριστό, χωρίς να προκαλέσουν θόρυβο, χωρίς να εξάψουν τα πνεύματα, χωρίς να διεγείρουν την αντίδραση του λαού, που οπωσδήποτε ακολουθούσε το Χριστό. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ξενία δεσποτική:Ο Μυστικός Δείπνος

 Από τη φιλοξενία  της γης, υπάρχει μια άλλη φιλοξενία, απείρως ανώτερη. Θυμίζει τη φιλοξενία του παραδείσου. Επαναφέρει στη φιλοξενία του παραδείσου. Μας την παρουσιάζει η αποψινή βραδιά:

«Ξενίας δεσποτικής και αθανάτου τραπέζης εν υπερώω τόπω, ταις υψηλαίς φρεσί, πιστοί, δεύτε απολαύσωμεν, επαναβεβηκότα λόγον εκ του Λόγου μαθόντες, ον μεγαλύνομεν»(ελάτε να απολαυσουμεμε ανυψωμένο το ψυχικό μας κόσμο, τη φιλοξενία που μας κάνει ο Δεσπότης Χριστός και να απολαύσουμε  το αθάνατο τραπέζι σε τόπο υψηλό,γιατί μάθαμε από το Λόγο του Θεού διδασκαλίες σπουδαίες. Αυτόν ας Τον δοξάσουμε με μεγάλη δόξα).(ειρμός της θ’ ωδής του κανόνα της Μεγ. Πέμπτης). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »