Heiligenkalender der Orthodoxen Kirche – 7. März (22. Februar)

3. SONNTAG DES GROSSEN FASTENS, SONNTAG DER KREUZVEREHRUNG.

Der dritte Sonntag in der Fastenzeit heißt »Kreuzverehrung«. Nach der Großen Doxologie der Vigil dieses Tages wird das Kreuz in einer feierlichen Prozession in die Kirchenmitte gebracht. wo es während der ganzen Woche bleibt und nach den Gottesdiensten nach einem besonderen Ritus verehrt wird. Es bleibt anzumerken, dass das Thema des Kreuzes, das in der Himnographie dieses Sonntages überwiegt. nicht mit Worten des Leidens, sondern des Sieges und der Freude ausgedrückt wird. Ja mehr noch, die Themen-Gesänge (Hirmoi) des Kanons des Sonntages sind dem Ostergottesdienst entnommen: »Tag der Auferstehung … «. Der gesamte Kanon ist eine Umschreibung des Osterkanons.

Weiterlesen… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως στο Φανάρι (με φωτογραφικό υλικό)

Κωνσταντινούπολη, ρεπορτάζ-φωτογραφίες του Νικολάου Μαγγίνα

Με λαμπρότητα εορτάστηκε σήμεραστον Πάνσεπτο Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι η Κυριακή της Σταυροπροσκυνησεως με Πατριαρχική και Συνοδική χοροστασία. Συγχοροστάτησαν, μεταξύ άλλων, οι Μητροπολίτες Πέργης Ευάγγελος, Φιλαδελφείας Μελίτωνας και Σεβαστείας Δημήτριος ενώ τη Θεία Λειτουργία τέλεσε κατά την τάξη ο Αρχιγραμματέας της Αγίας και Ιεράς Συνόδου, Αρχιμανδρίτης π. Ελπιδοφόρος. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Mid-Lent: The Worship of the Cross… A Weapon of Victory!!

The Adoration of the Cross. Etching by Wenzel Hollar (1607–1677).

Archbishop Dimitri of Dallas and the South

«And he said unto them: Whosoever will come after me, let him deny himself, and take up his cross, and follow me. For whosoever will save his life shall lose it; but whosoever shall lose his life for my sake and the gospel’s the same shall save it. For what shall it profit a man, if he shall gain the whole world, and lose his own soul? Or what shall a man give in exchange for his own soul? Whosoever therefore shall be ashamed of me and of my words in this adulterous and sinful generation, of him also shall the Son of man be ashamed, when he cometh in the glory of his Father with the holy angels.» (Mark 8:34-38. From the reading for the Sunday of the Cross.)

This, the Third Sunday of the Fast is dedicated every year to the Adoration of the Holy Cross. As the Cross is at the center of our Faith, it seemed natural to the Church over the course of history, to place this «weapon of victory» in the midst of the assembly mid-way through the most spiritually intense season of the year. Gazing and meditating upon it, the faithful, who have chosen the way of the Cross as the way that leads to life, are renewed and strengthened for what remains of their Lenten pilgrimage to Pascha. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μια ιδιαίτερη φυσιογνωμία!

Η Σταύρωση, εγκόλπιο,16ος αι. Ι.Μ.Μ.Βατοπαιδίου

«Το Ζωοποιόν Ξύλον»

Βρισκόμαστε στο «στάδιο των αρετών», την Αγία και Μεγάλη Σαρακοστή. Οι «βουλόμενοι αθλήσαι» ως Ορθόδοξοι, αγωνίζονται «τον καλόν της νηστείας αγώνα», ώστε ν’ αξιωθούν με τη χάρη του Θεού «κατιδείν το πάνσεπτον Πάθος Χριστού του Θεού, και το Άγιον Πάσχα πνευματικώς εναγαλλιώμενοι».

Αγωνίζονται απέχοντες όχι μόνο από τα διάφορα φαγητά (κρέας, ψάρι, γάλα, αυγά κ.λπ.), αλλά προπάντων από την αμαρτία, σύμφωνα και με την προτροπή ενός τροπαρίου: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο σταυρός τότε και τώρα

Κώδικας 602.13ος αι. Ι.Μ.Μ.Βατοπαιδίου

Ο σταυρός τότε και τώρα

Αν θέλαμε να δείξουμε κάτι το οποίο να εκφράζει όλη την αθλιότητα της αμαρτίας και τη διαφθορά του προχριστιανικού κόσμου, θα έπρεπε να σταθούμε μπροστά σε ένα σταυρό. Αλλά και αν θέλαμε να δείξουμε κάτι το όποιο σήμερα εκφράζει τα εντελώς αντίθετα, την απόλυτη δηλαδή αγιότητα και την απέραντη αγάπη, πάλι σε ένα σταυρό θα στεκόμασταν. Ο σταυρός είναι το σύμβολο δύο εντελώς αντίθετων κόσμων και συγχρόνως το σύμβολο της μεγαλύτερης αλλαγής, η οποία συντελέσθηκε στην ιστορία της ανθρωπότητας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Προς τα πού να τον ακολουθήσουμε;

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΥΤΑΠΑΡΝΗΣΕΩΣ ΚΑΙ ΑΡΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

Ο Ιησούς Χριστός αποκάλεσε κάποτε τον εαυτό Του «οδό και αλήθεια και ζωή». Και τώρα, σύμφωνα με τον πρώτο από αυτούς τους προσδιορισμούς, μας δείχνει την οδό. «Όστις θέλει οπίσω μου ακολουθείν, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού, και ακολουθείτω μοι».

Λέγοντας το αυτό ο  Ευαγγελιστής, παρατηρεί ότι όταν ο Ιησούς Χριστός πρόφερε αυτές τις λέξεις, «κάλεσε το λαό κοντά του όπως επίσης και τους μαθητές». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Να πού φτάσαμε… Προφυλακτικά για παιδιά ηλικίας 12 έως 14 ετών!!!

VatopaidiFriend: Τα σχἐδια της Νέας Τάξης περιλαμβάνουν και τα δικά μας παιδιά!!! Ποιος θα προστατέψει αυτές τις αθώες ψυχές; Εμείς οι γονείς τί κάνουμε γι΄αυτό;

Ειδικά προφυλακτικά προσαρμοσμένα για παιδιά ηλικίας 12 έως 14 ετών έχει βγάλει στην αγορά η Ελβετία μετά από έρευνα της κυβέρνησης σχετικά με την σεξουαλική δραστηριότητα των παιδιών- εφήβων. Η έρευνα συντάχθηκε από την Ομοσπονδιακή Επιτροπή Παιδιών και Νεότητας, η οποία συμπέρανε, μετά από 1480 συνεντεύξεις νέων ηλικίας 10 με 20 ετών, ότι δεν παίρνουν τις απαραίτητες προφυλάξεις.

Έτσι, η κυβέρνηση αποφάσισε να πάρει άμεσα μέτρα εισάγοντας στην αγορά τα επονομαζόμενα «Hotshot» προφυλακτικά ειδικά για την ανατομία των νεαρών ατόμων!! Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

SUNDAY OF THE CROSS

Metropolitan  Anthony  of  Sourozh

In the Name of the Father, the Son, and the Holy Ghost.

As we progress deeper and deeper into the weeks of Lent, we can say with an ever-growing sense of gratitude and of joy, of a serene and exulting joy the words of a Psalm, ‘My soul shall live, and with gratitude I will give glory to the Lord’.

In the first week of Lent we have seen all the promises of salvation given in the Old Testament fulfilled: God became man, salvation has come, and all hopes are possible. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Ορθόδοξη πίστη. Ετικέτες: , , , , , , . Leave a Comment »

Το Μέγα και Αγγελικό Σχήμα των Μοναχών (2)

Ο βίος του αληθινού μοναχού.

Εάν θέλετε να διαβάσετε το 1ο μέρος του άρθρου για το Μέγα και Αγγελικό Σχήμα πατήστε εδώ.

Εισαγωγή

1. Το «μυστήριον της μοναχικής τελειώσεως».

Οι πρώτες ακολουθίες του μοναχικού σχήματος η κουράς μοναχών διαμορφώνονται κατά τον 4ο αιώνα. Μαρτυρίες για τον πρώτο κοινοβιακό (Παχωμιακό) μοναχισμό, αναφέρουν στοιχεία για τη μοναχική κουρά. Η παρουσία πνευματικού πατέρα ήταν αναγκαία, αφού προηγουμένως γινόταν η απαραίτητη εξέταση του υποψήφιου μοναχού[1]. Περί το τέλος του 4ου αι. ο Παλλάδιος στη Λαυσαϊκή Ιστορία αναφέρει την ιστορία του Ευάγριου από τον Πόντο. Η Οσία Μελάνη η Ρωμαία μετά τη θεραπεία του από βαριά ασθένεια αφού «του έδωσε η ίδια ρούχα και άλλαξε, έφυγε και πήγε στο όρος της Νιτρίας, στην Αίγυπτο»[2]. Βασικό στοιχείο η ένδυση του μοναχικού σχήματος. Κατά τον 5ο αι. ο Νείλος ο ασκητής σε μαρτυρία του αναφέρεται σε «ένδυμα σεμνόν των μοναχών», σε ευχή ευλογίας από τον ηγούμενο και σε χειροθεσία[3].

Ο Άγιος Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης στο έργο του Περί εκκλησιαστικής ιεραρχίας διασώζει το τυπικό της ακολουθίας της μοναχικής κουράς. Την ονομάζει «Μυστήριον της μοναχικής τελειώσεως». Περιέχει στοιχεία που υπάρχουν και στη σημερινή ακολουθία. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Dismissal Hymn (Apolytikion) and Kontakion of the Worship of the Precious and Life-Giving Cross (3rd Sunday of the Fast) – Απολυτίκιο και Κοντάκιο της Κυριακής της Σταυροπροσκυνήσεως

VatopaidiFriend: Notice what the Kontakion (the second hymn) says. It is LITERAL, not «metaphorical».

Dismissal Hymn. First Mode.

Save, O Lord, Thy people, and bless Thine inheritance; grant Thou unto the faithful victory over adversaries. And by the power of Thy Cross do Thou preserve Thy commonwealth.

(Note: The original says «sovereigns» instead of «faithful» and «barbarians» instead of «adversaries». The «sovereigns» are the pious emperors of Byzantium, the best state in all of history, which – with the exception of some dark periods – provides a luminous example of true Christian spirituality, and unsurpassed economy, welfare, culture, ecology etc. The «barbarians» are the ungodly, backward hordes who always wanted to ravage the Byzantine Empire, and, after more than 1000 years, finally did – temporarily.)

Απολυτίκιον. Ήχος α΄.

Σώσον, Κύριε, τον λαόν σου και ευλόγησον την κληρονομίαν σου, νίκας τοις βασιλεύσι κατά βαρβάρων δωρούμενος και το σον φυλάττων, διά του Σταυρού σου, πολίτευμα.

Kontakion. Grave Mode. READ MORE… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ελεημοσύνη και Φιλανθρωπία στη Θεία Ευχαριστία της πρώτης Εκκλησίας

του Γ. Ν. ΦΙΛΙΑ καθηγητή τον Πανεπιστημίου Αθηνών

Ο όρος «ελεημοσύνη» υπήρξε άγνωστος στην ελληνική γραμματεία. Οι εβδομήκοντα χρησιμοποίησαν τον όρο για να σημάνουν την ευεργεσία και την επιβράβευση του Θεού προς τον άνθρωπο. Η ελεημοσύνη του Θεού προς τον άνθρωπο αποτελεί έτσι το πρότυπο για την ελεημοσύνη του ανθρώπου προς το συνάνθρωπο του.

Ο Παροιμιαστής στην Παλαιά Διαθήκη τονίζει: «Δανείζει Θεώ ο ελεών πτωχόν… και ος δίδωσιν πτωχοίς ουκ ενδεηθήσεται». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

March 7 2010 – Third Sunday of the Fast, The Worship of the Precious Cross (Saints-Apostle-Gospel)

The Holy Hieromartyrs of Cherson: Basil, Ephraim, Capito, Eugene, Aetherius, Elpidius, and Agathodorus (4th c.). New Hieromartyr Nicholas (1930). New Hieromartyr Nilus, Virgin-martyrs Matrona, Mary, Eudocia, Ecaterina, Antonina, Nadezhda, Xenia, and Anna (1938). Venerable Paul the Simple of Egypt, disciple of St. Anthony the Great (4th c.). St. Paul the Confessor, bishop of Prusias in Bithynia (850). Venerable Emilian of Rome. Icon of the Most Holy Theotokos «Surety of Sinners» in Korets (1622), Odrin (1843) and Moscow (1848). Sts. Nestor and Arcadius, bishops of Tremithus (Greek). Venerable Laurence, founder of the monastery of the Mother of God on Salamis (1707) (Greek). St. Ephraim, Patriarch of Antioch (546). St. Dandus and all Saints of Thrace. St. Eosterwine, abbot of Wearmount.

The Apostle

Seeing then that we have a great high priest, that is passed into the heavens, Jesus the Son of God, let us hold fast our profession. For we have not an high priest which cannot be touched with the feeling of our infirmities; but was in all points tempted like as we are, yet without sin. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις In English, Sunday Lectionary. Leave a Comment »

7 Μαρτίου 2010 – Κυριακή Σταυροπροσκυνήσεως (εορτές αγίων-απόστολος-ευαγγέλιο)

Τη Ζ΄του μηνός Μαρτίου, μνήμη των αγίων ιερομαρτύρων, των εν Χερσώνι επισκοπησάντων, Εφραίμ, Βασιλέως, Ευγενίου, Αγαθοδώρου, Καπίτωνος, Αιθερίου και Ελπιδίου· των αγίων Νέστορος και Αρκαδίου, επισκόπων Τριμυθούντος· του οσίου πατρός ημών Παύλου του Απλού· των αγίων μαρτύρων Αιμιλιανού, Ιακώβου και Μαριανού· του αγίου Εφραίμ, πατριάρχου Αντιοχείας· του οσίου πατρός ημών Λαυρεντίου του εκ Μεγάρων (+1707)· του αγίου Ιωάννου του Beverley, επισκόπου Υόρκης.

Ο Απόστολος

Αφού, λοιπόν, έχομεν Αρχιερέα μέγαν, που έχει διαβή τους ουρανούς και εκάθισεν εκ δεξιών του Θεού, τον Ιησούν, τον Υιόν του Θεού, ας κρατώμεν σφικτά την ομολογίαν της πίστεώς μας. Διότι δεν έχομεν Αρχιερέα, ο οποίος-λόγω αγνοίας εκείνων που συμβαίνουν εις ημάς-δεν ημπορεί να αισθανθή συμπάθειαν προς τας πνευματικάς και ηθικάς ημών ασθενείας και αδυναμίας. Τουναντίον Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Κανόνιο. Ετικέτες: , , . Leave a Comment »

Στον Τίμιο και Ζωοποιό Σταυρό

Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά

Ο Σταυρός του Χριστού προαναγγελλόταν και παρατυπωνόταν μυστικά από παλιές γενιές και κανείς ποτέ δεν συμφιλιώθηκε με το Θεό χωρίς τη δύναμη του Σταυρού. Πραγματικά μετά τη προγονική εκείνη παράβαση στο παράδεισο του Θεού δια του δένδρου, η μεν αμαρτία αναπτύχθηκε, εμείς δε πεθάναμε, έχοντας υποστεί το θάνατο της ψυχής και πριν από το σωματικό θάνατο που είναι ο από το Θεό χωρισμός της.

Ο Θεός είναι πνεύμα και αυταγαθότης και αρετή και αυτού κατ’ εικόνα και ομοίωση είναι το δικό μας πνεύμα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Le Père Serge Chévitch (1903-1987), un Starets Russe en Île de France. Biographie (1)

Le Père Serge Chévitch

Cyrille (le futur Starets Serge) est né le 3 août 1903 (21 juillet suivant le nouveau calendrier) à La Haye (Pays-Bas) où son grand-père maternel, Cyrille Struve, exerçait les fonctions d’ambassadeur de Russie et où ses parents, Georges et Marie Chévitch étaient alors en visite. Ceux-ci retournèrent en Russie alors qu’il était âgé de trois semaines.

Son père était officier supérieur dans l’armée russe. Il était issu d’une famille noble de la République de Venise qui possédait un fief en Herzégovine. Il disposait d’un important personnel de maison et avait pris soin d’engager des employés français, allemand et anglais, afin que ses enfants puissent apprendre à pratiquer les trois langues. C’est ainsi que Cyrille parlait déjà parfaitement le français à l’âge de huit ans. Il resta toujours reconnaissant à sa nourrice française, Parascève, de lui avoir non seulement enseigné la langue et la culture d’un pays qu’il aimait, mais aussi d’avoir fortement contribué à sa première formation religieuse. Cyrille était un garçon éveillé, courageux, bon et généreux. Ancore… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Γάμος του Κωνσταντινου και της Ευγενίας στο Τζέμπερ

Η Βάπτιση της Ευγενίας

Η Βάπτιση της Ευγενίας

Όταν πριν 4 χρόνια πρωτοπήγα στο Τζέμπερ, μια πόλη με ένα εκατομμύριο κατοίκους, βρήκα μόνο τρεις οικογένειες Χριστιανών, καθώς το 95 % είναι μουσουλμάνοι, το 3 % ρωμαιοκαθολικοί και το 2 % προτεστάντες. Ο χρόνος πέρασε και δειλά δειλά αρχίσαμε μια ιεραποστολική προσπάθεια που βεβαίως είναι δύσκολη λόγω των μετακινήσεών μου, αλλά προπάντων επικίνδυνη διότι αντιλαμβάνεστε σε τι περιβάλλον ανθρώπων προσπαθούμε να εργαστούμε. Παρά τις δυσκολίες όμως, υπάρχουν στιγμές που ο Χριστός μάς γλυκαίνει. Παίρνουμε θάρρος και προχωρούμε.

Με τη χάρη του Θεού στις 9 Δεκεμβρίου βαπτίσαμε μια κοπέλα κατηχούμενη, η οποία προερχόταν από τη θρησκεία του κομφουκιανισμού (παρακλάδι του Βουδισμού). Εδώ και δύο χρόνια έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την Ορθοδοξία μας έτσι ώστε να αρχίσουμε την κατήχησή της. Πρόσφατα έγινε Χριστιανή Ορθόδοξη, βαπτίστηκε και έλαβε το όνομα Ευγενία.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γιατί έγινε Στρατηγός η Παναγία μας;

Αφιέρωση σ’ εκείνους που αφήνουν την πολιτική στους αθέους

του Πρωτ. π. Βασιλείου Ε. Βολουδάκη

Όταν ένα έθνος, σαν το δικό μας, θεμελιωμένο από τα πανάρχαια χρόνια στην θρησκευτικότητα και προσδιορισμένο αποκλειστικά από αυτήν, έχει παραλύσει τόσο απόλυτα, ώστε να μη αντιδρά στην καλπάζουσα αθεοποίησή του, δηλαδή μένει παγερά αδιάφορο μπροστά στην επικείμενη εξαφάνιση της Ρωμιοσύνης του, τότε, ασφαλώς, είμαστε πολύ κοντά στα ύστερα του κόσμου!

Αυτή η διαπίστωση δεν είναι ένα στιγμιαίο συναισθηματικό ξέσπασμα, αλλά η προδιαγεγραμμένη συνέπεια της λειτουργίας του πνευματικού νόμου, που έγινε και θρυλικός παιάνας του λαού μας: «Η Ρωμιοσύνη είναι φυλή συνόκαιρη του κόσμου. Η Ρωμιοσύνη θα χαθή όντας ο κόσμος λείψη»!

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Părintele Arsenie Boca – Marele examen (Ρουμανικά, Romanian)

,,Oricine voieşte să vină după Mine să se

lepede de sine, să-şi ia crucea sa în fiecare zi şi

să-Mi urmeze Mie!” (Marcu 8,34 şi Luca 9,23)

Crucea: podoaba Bisericii, lauda lui Pavel, semnul Fiului Omului, semnul sfintei cruci, suferinţa noastră cea de toate zilele, crucea suferinţei, harul crucii – iată atâtea nume în legătură cu crucea.

Dar cea mai grea cruce e lepădarea de sine: nu poţi fi liber fără aceasta. Libertatea cu atâta se plăteşte.

Să depănăm litania acestei porunci şi condiţia primă de-a putea urma pe Iisus.

A fi creştin însemnează mai mult decât apartenenţa doctrinară la creştinism. A crede în Iisus înseamnă mai mult decât semnifică vorbele. Iată ce însemnează: a te strămuta din tine în El; însemnează a-L face pe El inima ta; însemnează să ai un moment, o clipă în viaţa ta, în care te-ai întâlnit real cu Iisus -clipă, pe care să nu-ţi ajungă viaţa întreagă de-a o desfăşura între oameni – de altfel acesta şi e semnul că eşti un convertit al lui Iisus: că te-ai dedicat Lui irevocabil. Toată vremea ta viitoare nu-i decât desfăşurarea clipei aceleia, decizia, a cărei bogăţie nu se mai termină.

Până nu te-ai lepădat de tine eşti o fântână seacă; iar dacă te-ai lepădat de tine şi te-ai dedicat lui Iisus, El te-a schimbat în izvor de apă vie. Numai aşa poate sufletul să ajungă la sine însuşi, la el, cel adevărat: lepădându-se de sine şi strămutându-se în Dumnezeu.

Nu ştiu pe lume o biruinţă mai mare, ca aceea de-a te lepăda de tine şi a ajunge liber; e trăirea libertăţii spiritului. „Adevărul vă va face liberi”. Înţelegem deci, că fără această vamă a făpturii noastre vechi, stăteam în minciună, încolţiţi de iluzii şi striviţi sub roţile necesităţii, fără ieşire. De aci ne scoate Iisus. – Şi când se întâmplă aceasta ? Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Παπα-Φώτης Λαυριώτης ο «δια Χριστόν σαλός» από την Μυτιλήνη

Αποκλειστικές φωτογραφίες στην ιστοσελίδα zoiforos.gr του μακαριστού παπα-Φώτη

Παπά Φώτης Λαυριώτης

Εκοιμήθη εν Κυρίω

+ 5-3-2010

του Στρατή Ανδριώτη

Στην ανατολική πλευρά της Λέσβου, γειτνιάζουν δύο χωριά, τα Πάμφιλα και οι Πύργοι Θερμής. Ένας επαρχιακός δρόμος απόστασης μικρότερης των 2 χιλιομέτρων ανάμεσα στους ελαιώνες, συνδέει τους δύο αυτούς τόπους. Εγγύτερα προς τα Πάμφιλα, ακολουθώντας έναν εγκάθετο δρόμο που οδηγεί στον παραθαλάσσιο οικισμό «Νησέλια», αντικρίζουμε μέσα στα λιοχώραφα, το μικρό μοναστήρι του Αγίου Νεομάρτυρος Λουκά στο οποίο ζούσε ασκητικά ο παπα-Φώτης ο Λαυριώτης, γνωστός και ως παπα-Σαρδέλλης. Γεννηθείς στα Πάμφιλα στις 5 Ιανουαρίου του 1913 από τη Μαρία και τον Δημήτριο Σαρδέλλη που δούλευε καμίνι φτιάχνοντας κεραμίδια και τούβλα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »